Mahābhārata · Adhyāya 5.82
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.82.1
कुरूणामद्य सर्वेषां भवान्सुहृदनुत्तमः ।
संबन्धी दयितो नित्यमुभयोः पक्षयोरपि ॥ ५.८२.१ ॥
Heute bist du der beste Freund aller Kurus und stets der geliebte Verwandte beider Seiten.
5.82.2
पाण्डवैर्धार्तराष्ट्राणां प्रतिपाद्यमनामयम् ।
समर्थः प्रशमं चैव कर्तुमर्हसि केशव ॥ ५.८२.२ ॥
Im Namen der Pāṇḍavas muss den Söhnen Dhṛtarāṣṭras ein heilsamer Friede angeboten werden; o Keśava, du vermagst es, und es ist deine Pflicht, den Frieden zu stiften.
5.82.3
त्वमित्तः पुण्डरीकाक्ष सुयोधनममर्षणम् ।
शान्त्यर्थं भ्रातरं ब्रूया यत्तद्वाच्यममित्रहन् ॥ ५.८२.३ ॥
O Lotusäugiger, von hier aus sollst du deinem Bruder Suyodhana, dem Zornigen, sagen, was um des Friedens willen zu sagen ist, o Vernichter der Feinde.
5.82.4
त्वया धर्मार्थयुक्तं चेदुक्तं शिवमनामयम् ।
हितं नादास्यते बालो दिष्टस्य वशमेष्यति ॥ ५.८२.४ ॥
Selbst wenn du Worte sprichst, die mit Dharma und Nutzen verbunden, heilvoll, gesund und heilsam sind, wird der Tor sie nicht annehmen und unter die Macht des Schicksals geraten.
5.82.5
धर्म्यमस्मद्धितं चैव कुरूणां यदनामयम् ।
एष यास्यामि राजानं धृतराष्ट्रमभीप्सया ॥ ५.८२.५ ॥
Im Verlangen nach dem, was rechtmäßig, uns heilsam und den Kurus gesund ist, werde ich zu König Dhṛtarāṣṭra gehen.
5.82.6
ततो व्यपेते तमसि सूर्ये विमल उद्गते ।
मैत्रे मुहूर्ते संप्राप्ते मद्वर्चिषि दिवाकरे ॥ ५.८२.६ ॥
Als dann die Finsternis gewichen und die klare Sonne aufgegangen war, als der glückliche Augenblick Maitra gekommen war und der Tagmacher mit seinem Glanz emporstieg.
5.82.7
कौमुदे मासि रेवत्यां शरदन्ते हिमागमे ।
स्फीतसस्यसुखे काले कल्यः सत्ववतां वरः ॥ ५.८२.७ ॥
Im Monat Kaumuda, unter dem Sternbild Revatī, am Ende des Herbstes und mit dem Einzug des Frostes, in einer Zeit voller Ernten und Glück, war der Beste der Mächtigen verheißungsvoll.
5.82.8
मङ्गल्याः पुण्यनिर्घोषा वाचः श्रृण्वंश्च सूनृताः ।
ब्राह्मणानां प्रतीतानामृषीणामिव वासवः ॥ ५.८२.८ ॥
Verheißungsvolle, verdienstvoll klingende, wahrhaftige und angenehme Worte hörend, wie Indra die Worte berühmter Brahmanen und Weisen hört.
5.82.9
कृत्वा पौर्वाह्णिकं कृत्यं स्नातः शुचिरलङ्कृतः ।
उपतस्थे विवस्वन्तं पावकं च जनार्दनः ॥ ५.८२.९ ॥
Nachdem er die Pflicht des Vormittags erfüllt, gebadet, rein und geschmückt war, verehrte Janārdana Sonne und Feuer.
5.82.10
ऋषभं पृष्ठ आलभ्य ब्राह्मणानभिवाद्य च ।
अग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा पश्यन्कल्याणमग्रतः ॥ ५.८२.१० ॥
Nachdem er den Rücken des Stieres berührt, die Brahmanen gegrüßt und das Feuer rechts umkreist hatte, schaute er vorwärts auf verheißungsvolle Zeichen.
5.82.11
तत्प्रतिज्ञाय वचनं पाण्डवस्य जनार्दनः ।
शिनेर्नप्तारमासीनमभ्यभाषत सात्यकिम् ॥ ५.८२.११ ॥
Nachdem er die Bitte des Pāṇḍava angenommen hatte, wandte sich Janārdana an Sātyaki, den Enkel Śinis, der dasaß.
5.82.12
रथ आरोप्यतां शङ्खश्चक्रं च गदया सह ।
उपासङ्गाश्च शक्त्यश्च सर्वप्रहरणानि च ॥ ५.८२.१२ ॥
Auf den Wagen sollen Muschelhorn und Diskus samt der Keule geladen werden, dazu die Köcher, Speere und alle Waffen.
5.82.13
दुर्योधनश्च दुष्टात्मा कर्णश्च सहसौबलः ।
न च शत्रुरवज्ञेयो दुर्बलोऽपि बलीयसा ॥ ५.८२.१३ ॥
Duryodhana von böser Gesinnung und Karṇa zusammen mit Saubala; und ein Feind, auch wenn er schwach ist, darf vom Starken nicht verachtet werden.
5.82.14
ततस्तन्मतमाज्ञाय केशवस्य पुनःसराः ।
प्रसस्त्नुर्योजयिष्यन्तो रथं चक्रगदाभृतः ॥ ५.८२.१४ ॥
Da gingen sie, die Diskus und Keule trugen, nach Kenntnis von Keśavas Meinung voran, um den Wagen anzuspannen.
5.82.15
तं दीप्तमिव कालाग्निमाकाशगमिवाशुगम् ।
सूर्यचन्द्रप्रकाशाभ्यां चक्राभ्यां समलङ्कृतम् ॥ ५.८२.१५ ॥
Er glich dem brennenden Feuer der Zeit, einem schnell durch den Himmel ziehenden Gefährt, geschmückt mit zwei Rädern so hell wie Sonne und Mond.
5.82.16
अर्धचन्द्रैश्च चन्द्रैश्च मत्स्यैः समृगपक्षिभिः ।
पुष्पैश्च विविधैश्चित्रं मणिरत्नैश्च सर्वशः ॥ ५.८२.१६ ॥
Überall bunt verziert mit Halbmonden, Monden, Fischen, Hirschen und Vögeln, vielerlei Blumen sowie Edelsteinen und Juwelen.
5.82.17
तरुणादित्यसङ्काशं बृहन्तं चारुदर्शनम् ।
मणिहेमविचित्राङ्गं सुध्वजं सुपताकिनम् ॥ ५.८२.१७ ॥
Dem jungen Sonnenlicht gleich, weit und schön anzusehen, mit Körper bunt von Edelsteinen und Gold, mit einem schönen Banner und schönen Wimpeln.
5.82.18
सूपस्करमनाधृष्यं वैयाघ्रपरिवारणम् ।
यशोघ्नं प्रत्यमित्राणां यदूनां नन्दिवर्धनम् ॥ ५.८२.१८ ॥
Gut ausgerüstet und unangreifbar, mit Tigerfellen geschützt, die Ruhm der Feinde vernichtend und die Freude der Yadus mehrend.
5.82.19
वाजिभिः शैब्यसुग्रीवमेधपुष्पबलाहकैः ।
स्नातैः संपादयामासुः संपन्नैः सर्वसंपदा ॥ ५.८२.१९ ॥
Sie rüsteten die Pferde Śaibya, Sugrīva, Meghapuṣpa und Balāhaka, gebadet und mit allem Glanz ausgestattet, zum Aufbruch.
5.82.20
महिमानं तु कृष्णस्य भूय एवाभिवर्धयन् ।
सुघोषः पतगेन्द्रेण ध्वजेन युयुजे रथः ॥ ५.८२.२० ॥
Um Kṛṣṇas Herrlichkeit noch zu mehren, wurde der Wagen Sughoṣa mit dem Banner des Vogelkönigs Garuḍa versehen.
5.82.21
तं मेरुशिखरप्रख्यं मेघदुन्दुभिनिस्वनम् ।
आरुरोह रथं सौरिर्विमानमिव कामगम् ॥ ५.८२.२१ ॥
Jenen Wagen, gleich dem Gipfel des Meru, dessen Donner wie der von Wolken und Trommeln klang, bestieg der Sohn Śūras, als bestiege er ein Himmelsgefährt, das nach Belieben fährt.
5.82.22
ततः सात्यकिमारोप्य प्रययौ पुरुषोत्तमः ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च रथघोषेण नादयन् ॥ ५.८२.२२ ॥
Dann nahm der Beste der Männer Sātyaki auf und brach auf, Erde und Himmel mit dem Dröhnen des Wagens erfüllend.
5.82.23
व्यपोढाभ्रस्ततः कालः क्षणेन समपद्यत ।
शिवश्चानुववौ वायुः प्रशान्तमभवद्रजः ॥ ५.८२.२३ ॥
Da zerstreuten sich die Wolken, und im Nu wurde das Wetter günstig; ein glücklicher Wind wehte von hinten, und der Staub legte sich.
5.82.24
प्रदक्षिणानुलोमाश्च मङ्गल्या मृगपक्षिणः ।
प्रयाणे वासुदेवस्य बभूवुरनुयायिनः ॥ ५.८२.२४ ॥
Beim Aufbruch Vāsudevas wurden Hirsche und Vögel, nach rechts kreisend, günstig und glückverheißend, zu seinen Begleitern.
5.82.25
मङ्गल्यार्थप्रदैः शब्दैरन्ववर्तन्त सर्वशः ।
सारसाः शतपत्राश्च हंसाश्च मधुसूदनम् ॥ ५.८२.२५ ॥
Mit Lauten, die glückverheißende Bedeutung bringen, folgten Kraniche, hundertfedrige Vögel und Schwäne Madhusūdana von allen Seiten.
5.82.26
मन्त्राहुतिमहाहोमैर्हूयमानश्च पावकः ।
प्रदक्षिणशिखो भूत्वा विधूमः समपद्यत ॥ ५.८२.२६ ॥
Das heilige Feuer, mit großen Opfergaben unter Mantras genährt, wurde rauchlos, seine Flamme nach rechts gewendet.
5.82.27
वसिष्ठो वामदेवश्च भूरिद्युम्नो गयः क्रथः ।
शुकनारदवाल्मीका मरुत्तः कुशिको भृगुः ॥ ५.८२.२७ ॥
Vasiṣṭha, Vāmadeva, Bhūridyumna, Gaya, Kratha, Śuka, Nārada, Vālmīki, Marutta, Kuśika und Bhṛgu.
5.82.28
देवब्रह्मर्षयश्चैव कृष्णं यदुसुखावहम् ।
प्रदक्षिणमवर्तन्त सहिता वासवानुजम् ॥ ५.८२.२८ ॥
Die Götter und brahmanischen Weisen umkreisten gemeinsam im Uhrzeigersinn Kṛṣṇa, den Spender des Glücks der Yadus, den jüngeren Bruder Vāsavas.
5.82.29
एवमेतैर्महाभागैर्महर्षिगणसाधुभिः ।
पूजितः प्रययौ कृष्णः कुरूणां सदनं प्रति ॥ ५.८२.२९ ॥
So geehrt von diesen hochbegnadeten, tugendhaften Scharen großer Weiser, brach Kṛṣṇa zur Wohnstätte der Kurus auf.
5.82.30
देवताभ्यो नमस्कृत्य ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च ।
प्रययौ पुण्डरीकाक्षः सात्यकेन सहाच्युतः ॥ ५.८२.३० ॥
Nachdem er den Göttern gehuldigt und den Brahmanen Segen gewünscht hatte, brach der lotusäugige, unvergängliche Kṛṣṇa mit Sātyaki auf.
5.82.31
तं प्रयान्तमनुप्रायात्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चोभौ माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ ५.८२.३१ ॥
Yudhiṣṭhira, der Sohn Kuntīs, folgte ihm, als er fortging; ebenso Bhīmasena und Arjuna beide und die beiden Söhne Mādrīs, die Pāṇḍavas.
5.82.32
चेकितानश्च विक्रान्तो धृष्टकेतुश्च चेदिपः ।
द्रुपदः काशिराजश्च शिखण्डी च महारथः ॥ ५.८२.३२ ॥
Cekitāna der Tapfere, Dhṛṣṭaketu, Herr der Cedi, Drupada, der König von Kāśi, und Śikhaṇḍin, der große Wagenkämpfer;
5.82.33
धृष्टद्युम्नः सपुत्रश्च विराटः केकयैः सह ।
संसाधनार्थं प्रययुः क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभम् ॥ ५.८२.३३ ॥
Dhṛṣṭadyumna mit seinem Sohn und Virāṭa mit den Kekaya-Fürsten zogen als Krieger los, um ein Heer für den Stier unter den Kriegern zu sammeln.
5.82.34
ततोऽनुव्रज्य गोविन्दं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
राज्ञां सकाशे द्युतिमानुवाचेदं वचस्तदा ॥ ५.८२.३४ ॥
Dann folgte der Dharma-König Yudhiṣṭhira, strahlend, Govinda und sprach in Gegenwart der Könige diese Worte.
5.82.35
यो वै न कामान्न भयान्न लोभान्नार्थकारणात् ।
अन्यायमनुवर्तेत स्थिरबुद्धिरलोलुपः ॥ ५.८२.३५ ॥
Wer weder aus Begierde, noch aus Furcht, noch aus Gier, noch um des Gewinnes willen dem Unrecht folgt, der ist festen Geistes und frei von Gier.
5.82.36
धर्मज्ञो धृतिमान्प्राज्ञः सर्वभूतेषु केशवः ।
ईश्वरः सर्वभूतानां देवदेवः सनातनः ॥ ५.८२.३६ ॥
Keśava, Kenner des Dharma, standhaft und weise, weilt in allen Wesen; er ist der Herr aller Wesen, der Gott der Götter, der Ewige.
5.82.37
तं सर्वगुणसंपन्नं श्रीवत्सकृतलक्षणम् ।
संरिष्वज्य कौन्तेयः सन्देष्टुमुपचक्रमे ॥ ५.८२.३७ ॥
Nachdem er jenen, der alle Tugenden besitzt und das Śrīvatsa-Zeichen trägt, umarmt hatte, begann der Sohn der Kuntī zu sprechen.