Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.82

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

5.82.1

कुरूणामद्य सर्वेषां भवान्सुहृदनुत्तमः ।
संबन्धी दयितो नित्यमुभयोः पक्षयोरपि ॥ ५.८२.१ ॥

ഇന്ന് നീ കുരുക്കളെല്ലാവർക്കും ഏറ്റവും മികച്ച ഹിതൈഷിയാണ്; ഇരുപക്ഷത്തിനും എന്നും പ്രിയപ്പെട്ട ബന്ധുവുമാണ്.

5.82.2

पाण्डवैर्धार्तराष्ट्राणां प्रतिपाद्यमनामयम् ।
समर्थः प्रशमं चैव कर्तुमर्हसि केशव ॥ ५.८२.२ ॥

പാണ്ഡവരുടെ പേരിൽ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർക്ക് ക്ഷേമകരമായ സമാധാനം നൽകേണ്ടതാണ്; ഹേ കേശവാ, നീ സമർഥനാണ്, സമാധാനം സ്ഥാപിക്കുന്നത് നിന്റെ കർത്തവ്യമാണ്.

5.82.3

त्वमित्तः पुण्डरीकाक्ष सुयोधनममर्षणम् ।
शान्त्यर्थं भ्रातरं ब्रूया यत्तद्वाच्यममित्रहन् ॥ ५.८२.३ ॥

പുണ്ഡരീകാക്ഷാ, ഇവിടെനിന്ന് നീ സമാധാനത്തിനായി അമർഷിയായ സുയോധനനായ സഹോദരനോട് പറയേണ്ടത് പറയണം; ഹേ ശത്രുഹന്താ.

5.82.4

त्वया धर्मार्थयुक्तं चेदुक्तं शिवमनामयम् ।
हितं नादास्यते बालो दिष्टस्य वशमेष्यति ॥ ५.८२.४ ॥

നീ ധർമ്മാർത്ഥയുക്തവും ശുഭകരവും ഹിതകരവുമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞാലും, ബാലൻ അത് സ്വീകരിക്കില്ല; വിധിയുടെ വശത്തേക്ക് അവൻ പോകും.

5.82.5

धर्म्यमस्मद्धितं चैव कुरूणां यदनामयम् ।
एष यास्यामि राजानं धृतराष्ट्रमभीप्सया ॥ ५.८२.५ ॥

ധർമ്മത്തിന് യോജിച്ചതും നമുക്ക് ഹിതകരവും കുരുക്കൾക്ക് ക്ഷേമകരവുമായതിനെ ആഗ്രഹിച്ച് ഞാൻ ഈ രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ അടുത്ത് പോകും.

5.82.6

ततो व्यपेते तमसि सूर्ये विमल उद्गते ।
मैत्रे मुहूर्ते संप्राप्ते मद्वर्चिषि दिवाकरे ॥ ५.८२.६ ॥

അപ്പോൾ ഇരുട്ട് നീങ്ങി, നിർമ്മലനായ സൂര്യൻ ഉദിച്ചു, മൈത്ര മുഹൂർത്തം വന്നപ്പോൾ, തന്റെ പ്രഭയോടെ ദിവാകരൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ.

5.82.7

कौमुदे मासि रेवत्यां शरदन्ते हिमागमे ।
स्फीतसस्यसुखे काले कल्यः सत्ववतां वरः ॥ ५.८२.७ ॥

കൗമുദ മാസത്തിൽ, രേവതി നക്ഷത്രത്തിൽ, ശരത്കാലാന്ത്യത്തിലും ഹേമന്തത്തിന്റെ വരവിലും, വിളകൾ സമൃദ്ധമായി സുഖകരമായ കാലത്ത്, ശക്തന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ ശുഭമായിരുന്നു.

5.82.8

मङ्गल्याः पुण्यनिर्घोषा वाचः श्रृण्वंश्च सूनृताः ।
ब्राह्मणानां प्रतीतानामृषीणामिव वासवः ॥ ५.८२.८ ॥

മംഗളകരവും പുണ്യധ്വനിയുള്ളതും സത്യവും മധുരവുമായ വാക്കുകൾ കേട്ടുകൊണ്ട്, പ്രസിദ്ധരായ ബ്രാഹ്മണരുടെയും ഋഷിമാരുടെയും വാക്കുകൾ ഇന്ദ്രൻ കേൾക്കുന്നതുപോലെ.

5.82.9

कृत्वा पौर्वाह्णिकं कृत्यं स्नातः शुचिरलङ्कृतः ।
उपतस्थे विवस्वन्तं पावकं च जनार्दनः ॥ ५.८२.९ ॥

പൂർവാഹ്നകർമ്മം ചെയ്ത്, സ്നാനം ചെയ്ത്, ശുദ്ധനായി, അലങ്കരിച്ച്, ജനാർദ്ദനൻ സൂര്യനെയും അഗ്നിയെയും ഉപാസിച്ചു.

5.82.10

ऋषभं पृष्ठ आलभ्य ब्राह्मणानभिवाद्य च ।
अग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा पश्यन्कल्याणमग्रतः ॥ ५.८२.१० ॥

കാളയുടെ പുറത്ത് തൊട്ട്, ബ്രാഹ്മണരെ വണങ്ങി, അഗ്നിയെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത്, മുന്നിൽ ശുഭലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടുകൊണ്ട്.

5.82.11

तत्प्रतिज्ञाय वचनं पाण्डवस्य जनार्दनः ।
शिनेर्नप्तारमासीनमभ्यभाषत सात्यकिम् ॥ ५.८२.११ ॥

പാണ്ഡവന്റെ ആ വാക്ക് സമ്മതിച്ച്, ജനാർദ്ദനൻ ഇരുന്നിരുന്ന ശിനിയുടെ പേരക്കുട്ടി സാത്യകിയോട് സംസാരിച്ചു.

5.82.12

रथ आरोप्यतां शङ्खश्चक्रं च गदया सह ।
उपासङ्गाश्च शक्त्यश्च सर्वप्रहरणानि च ॥ ५.८२.१२ ॥

രഥത്തിൽ ശംഖവും ചക്രവും ഗദയും കൂടെ, അമ്പറാത്തൂണികളും ശക്തികളും എല്ലാ ആയുധങ്ങളും കയറ്റട്ടെ.

5.82.13

दुर्योधनश्च दुष्टात्मा कर्णश्च सहसौबलः ।
न च शत्रुरवज्ञेयो दुर्बलोऽपि बलीयसा ॥ ५.८२.१३ ॥

ദുഷ്ടാത്മാവായ ദുര്യോധനനും സൗബലനോടൊപ്പമുള്ള കർണ്ണനും; ശത്രു ദുർബലനായാലും ബലവാൻ അവനെ അവജ്ഞിക്കരുത്.

5.82.14

ततस्तन्मतमाज्ञाय केशवस्य पुनःसराः ।
प्रसस्त्नुर्योजयिष्यन्तो रथं चक्रगदाभृतः ॥ ५.८२.१४ ॥

അപ്പോൾ കേശവന്റെ ആ അഭിപ്രായം അറിഞ്ഞ്, ചക്രവും ഗദയും ധരിച്ചവർ രഥം പൂട്ടുവാൻ മുന്നോട്ടു പോയി.

5.82.15

तं दीप्तमिव कालाग्निमाकाशगमिवाशुगम् ।
सूर्यचन्द्रप्रकाशाभ्यां चक्राभ्यां समलङ्कृतम् ॥ ५.८२.१५ ॥

അത് ജ്വലിക്കുന്ന കാലാഗ്നിപോലെയും ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന വേഗമുള്ള വാഹനംപോലെയും ആയിരുന്നു; സൂര്യചന്ദ്രപ്രകാശമുള്ള രണ്ടു ചക്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

5.82.16

अर्धचन्द्रैश्च चन्द्रैश्च मत्स्यैः समृगपक्षिभिः ।
पुष्पैश्च विविधैश्चित्रं मणिरत्नैश्च सर्वशः ॥ ५.८२.१६ ॥

അർദ്ധചന്ദ്രന്മാർ, ചന്ദ്രന്മാർ, മത്സ്യങ്ങൾ, മാനുകൾ, പക്ഷികൾ, വിവിധ പുഷ്പങ്ങൾ, മണിരത്നങ്ങൾ എന്നിവയാൽ എല്ലായിടത്തും വിചിത്രമായിരുന്നു.

5.82.17

तरुणादित्यसङ्काशं बृहन्तं चारुदर्शनम् ।
मणिहेमविचित्राङ्गं सुध्वजं सुपताकिनम् ॥ ५.८२.१७ ॥

പുതുസൂര്യനെപ്പോലെ, വിശാലവും കാണാൻ മനോഹരവുമായ; മണിയും സ്വർണ്ണവുമാൽ വിചിത്രമായ അംഗങ്ങളുള്ള; നല്ല കൊടിയും നല്ല പതാകകളുമുള്ള.

5.82.18

सूपस्करमनाधृष्यं वैयाघ्रपरिवारणम् ।
यशोघ्नं प्रत्यमित्राणां यदूनां नन्दिवर्धनम् ॥ ५.८२.१८ ॥

നന്നായി സജ്ജീകരിച്ചതും ആക്രമിക്കാനാവാത്തതും പുലിത്തോൽകൊണ്ട് സംരക്ഷിതവുമായ; ശത്രുക്കളുടെ യശസ്സ് നശിപ്പിക്കുന്ന; യദുക്കളുടെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന.

5.82.19

वाजिभिः शैब्यसुग्रीवमेधपुष्पबलाहकैः ।
स्नातैः संपादयामासुः संपन्नैः सर्वसंपदा ॥ ५.८२.१९ ॥

ശൈബ്യ, സുഗ്രീവ, മേഘപുഷ്പ, ബലാഹക എന്നീ കുതിരകളെ കുളിപ്പിച്ച് സർവ്വ സമ്പത്തോടെ അവർ ഒരുക്കി.

5.82.20

महिमानं तु कृष्णस्य भूय एवाभिवर्धयन् ।
सुघोषः पतगेन्द्रेण ध्वजेन युयुजे रथः ॥ ५.८२.२० ॥

കൃഷ്ണന്റെ മഹിമ വീണ്ടും വർദ്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സുഘോഷരഥത്തിൽ പക്ഷിരാജനായ ഗരുഡന്റെ ധ്വജം ഘടിപ്പിച്ചു.

5.82.21

तं मेरुशिखरप्रख्यं मेघदुन्दुभिनिस्वनम् ।
आरुरोह रथं सौरिर्विमानमिव कामगम् ॥ ५.८२.२१ ॥

മേരുശിഖരം പോലെയും മേഘദുന്ദുഭിനാദം പോലെയും മുഴങ്ങുന്ന ആ രഥത്തിൽ, ഇച്ഛാനുസാരം സഞ്ചരിക്കുന്ന വിമാനത്തിലെന്നപോലെ ശൂരപുത്രൻ കയറി.

5.82.22

ततः सात्यकिमारोप्य प्रययौ पुरुषोत्तमः ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च रथघोषेण नादयन् ॥ ५.८२.२२ ॥

അനന്തരം പുരുഷോത്തമൻ സാത്യകിയെ കയറ്റി യാത്ര തിരിച്ചു; രഥഘോഷത്താൽ ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും മുഴക്കിക്കൊണ്ട്.

5.82.23

व्यपोढाभ्रस्ततः कालः क्षणेन समपद्यत ।
शिवश्चानुववौ वायुः प्रशान्तमभवद्रजः ॥ ५.८२.२३ ॥

അപ്പോൾ മേഘങ്ങൾ അകന്നു; ക്ഷണനേരം കൊണ്ട് കാലാവസ്ഥ അനുകൂലമായി; ശുഭവായു പിന്നിൽ നിന്ന് വീശി, പൊടി അടങ്ങി.

5.82.24

प्रदक्षिणानुलोमाश्च मङ्गल्या मृगपक्षिणः ।
प्रयाणे वासुदेवस्य बभूवुरनुयायिनः ॥ ५.८२.२४ ॥

വാസുദേവന്റെ പ്രയാണത്തിൽ വലംവെച്ചു വരുന്നതും അനുകൂലവും മംഗളകരവുമായ മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു.

5.82.25

मङ्गल्यार्थप्रदैः शब्दैरन्ववर्तन्त सर्वशः ।
सारसाः शतपत्राश्च हंसाश्च मधुसूदनम् ॥ ५.८२.२५ ॥

മംഗളകരമായ അർത്ഥം നൽകുന്ന ശബ്ദങ്ങളോടെ കൊക്കുകളും ശതപത്രപക്ഷികളും ഹംസങ്ങളും എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും മധുസൂദനനെ പിന്തുടർന്നു.

5.82.26

मन्त्राहुतिमहाहोमैर्हूयमानश्च पावकः ।
प्रदक्षिणशिखो भूत्वा विधूमः समपद्यत ॥ ५.८२.२६ ॥

മന്ത്രാഹുതികളോടെ മഹായാഗത്തിൽ ഹോമിക്കപ്പെടുന്ന അഗ്നി, വലത്തോട്ട് തിരിയുന്ന ജ്വാലയോടെ പുകയില്ലാത്തതായി.

5.82.27

वसिष्ठो वामदेवश्च भूरिद्युम्नो गयः क्रथः ।
शुकनारदवाल्मीका मरुत्तः कुशिको भृगुः ॥ ५.८२.२७ ॥

വസിഷ്ഠൻ, വാമദേവൻ, ഭൂരിദ്യുമ്നൻ, ഗയൻ, ക്രഥൻ, ശുകൻ, നാരദൻ, വാല്മീകി, മരുത്തൻ, കുശികൻ, ഭൃഗു.

5.82.28

देवब्रह्मर्षयश्चैव कृष्णं यदुसुखावहम् ।
प्रदक्षिणमवर्तन्त सहिता वासवानुजम् ॥ ५.८२.२८ ॥

ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മർഷിമാരും യാദവർക്ക് സുഖം നൽകുന്ന, വാസവാനുജനായ കൃഷ്ണനെ ഒരുമിച്ച് പ്രദക്ഷിണം വച്ചു.

5.82.29

एवमेतैर्महाभागैर्महर्षिगणसाधुभिः ।
पूजितः प्रययौ कृष्णः कुरूणां सदनं प्रति ॥ ५.८२.२९ ॥

ഇങ്ങനെ ഈ മഹാഭാഗ്യവാന്മാരായ, സാധുക്കളായ മഹർഷിഗണങ്ങളാൽ പൂജിക്കപ്പെട്ട കൃഷ്ണൻ കുരുക്കളുടെ ഭവനത്തിലേക്ക് യാത്രയായി.

5.82.30

देवताभ्यो नमस्कृत्य ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च ।
प्रययौ पुण्डरीकाक्षः सात्यकेन सहाच्युतः ॥ ५.८२.३० ॥

ദേവന്മാരെ നമസ്കരിച്ച്, ബ്രാഹ്മണർക്ക് സ്വസ്തി ആശംസിച്ച്, താമരക്കണ്ണനായ അച്യുതൻ സാത്യകിയോടൊപ്പം യാത്രയായി.

5.82.31

तं प्रयान्तमनुप्रायात्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चोभौ माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ ५.८२.३१ ॥

പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന അവനെ കുന്തീപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരൻ പിന്തുടർന്നു; ഭീമസേനനും അർജുനനും ഇരുവരും, മാദ്രിയുടെ പുത്രന്മാരായ പാണ്ഡവരും പിന്തുടർന്നു.

5.82.32

चेकितानश्च विक्रान्तो धृष्टकेतुश्च चेदिपः ।
द्रुपदः काशिराजश्च शिखण्डी च महारथः ॥ ५.८२.३२ ॥

വിക്രമിയായ ചേകിതാനനും, ചേദിരാജാവായ ധൃഷ്ടകേതുവും, ദ്രുപദനും, കാശിരാജാവും, മഹാരഥനായ ശിഖണ്ഡിയും;

5.82.33

धृष्टद्युम्नः सपुत्रश्च विराटः केकयैः सह ।
संसाधनार्थं प्रययुः क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभम् ॥ ५.८२.३३ ॥

ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ പുത്രനോടൊപ്പവും വിരാടൻ കേകയരോടൊപ്പവും ക്ഷത്രിയശ്രേഷ്ഠന്റെ അടുത്തേക്ക് സൈന്യം ചേർക്കാൻ പോയി.

5.82.34

ततोऽनुव्रज्य गोविन्दं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
राज्ञां सकाशे द्युतिमानुवाचेदं वचस्तदा ॥ ५.८२.३४ ॥

പിന്നീട് ഗോവിന്ദനെ പിന്തുടർന്ന്, ധർമ്മരാജനായ യുധിഷ്ഠിരൻ രാജാക്കന്മാരുടെ സന്നിധിയിൽ, തേജസ്സോടെ അപ്പോൾ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

5.82.35

यो वै न कामान्न भयान्न लोभान्नार्थकारणात् ।
अन्यायमनुवर्तेत स्थिरबुद्धिरलोलुपः ॥ ५.८२.३५ ॥

ആഗ്രഹത്താലോ ഭയത്താലോ ലോഭത്താലോ ധനത്തിനുവേണ്ടിയോ അന്യായത്തെ അനുസരിക്കാത്തവൻ തന്നെയാണ് സ്ഥിരബുദ്ധിയും ലോഭമില്ലാത്തവനും.

5.82.36

धर्मज्ञो धृतिमान्प्राज्ञः सर्वभूतेषु केशवः ।
ईश्वरः सर्वभूतानां देवदेवः सनातनः ॥ ५.८२.३६ ॥

ധർമ്മജ്ഞനും ധൃതിമാനും പ്രാജ്ഞനുമായ കേശവൻ സർവഭൂതങ്ങളിലും, സർവഭൂതങ്ങളുടെയും ഈശ്വരനും, ദേവദേവനും, സനാതനനുമാണ്.

5.82.37

तं सर्वगुणसंपन्नं श्रीवत्सकृतलक्षणम् ।
संरिष्वज्य कौन्तेयः सन्देष्टुमुपचक्रमे ॥ ५.८२.३७ ॥

സർവഗുണസമ്പന്നനും ശ്രീവത്സചിഹ്നം ധരിച്ചവനുമായ അവനെ കൗന്തേയൻ (അർജുനൻ) ആലിംഗനം ചെയ്ത് സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി.