மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.82
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.82.1
कुरूणामद्य सर्वेषां भवान्सुहृदनुत्तमः ।
संबन्धी दयितो नित्यमुभयोः पक्षयोरपि ॥ ५.८२.१ ॥
இன்று நீர் அனைத்துக் குருக்களுக்கும் மிகச் சிறந்த நண்பர்; இரு தரப்பினருக்கும் எப்போதும் அன்புக்குரிய உறவினரும் ஆவீர்.
5.82.2
पाण्डवैर्धार्तराष्ट्राणां प्रतिपाद्यमनामयम् ।
समर्थः प्रशमं चैव कर्तुमर्हसि केशव ॥ ५.८२.२ ॥
பாண்டவர்கள் சார்பில் திருதராஷ்டிரரின் மக்களுக்கு நலம் தரும் அமைதி அளிக்கப்பட வேண்டும்; ஓ கேசவா, நீர் வல்லவர், அமைதியை நிலைநாட்டுவது உமக்குரியது.
5.82.3
त्वमित्तः पुण्डरीकाक्ष सुयोधनममर्षणम् ।
शान्त्यर्थं भ्रातरं ब्रूया यत्तद्वाच्यममित्रहन् ॥ ५.८२.३ ॥
தாமரைக் கண்ணனே, இங்கிருந்து நீர் அமைதிக்காக சினம் கொண்ட சுயோதனன் என்ற சகோதரனிடம் சொல்லவேண்டியதைச் சொல்லும்; ஓ பகைவரைக் கொல்பவனே.
5.82.4
त्वया धर्मार्थयुक्तं चेदुक्तं शिवमनामयम् ।
हितं नादास्यते बालो दिष्टस्य वशमेष्यति ॥ ५.८२.४ ॥
நீர் தர்மமும் பொருளும் கூடிய, நலம் தரும் பயனுள்ள சொற்களைச் சொன்னாலும், அறியாமையுள்ள அவன் அதை ஏற்கமாட்டான்; விதியின் வசப்பட்டுப் போவான்.
5.82.5
धर्म्यमस्मद्धितं चैव कुरूणां यदनामयम् ।
एष यास्यामि राजानं धृतराष्ट्रमभीप्सया ॥ ५.८२.५ ॥
தர்மத்திற்கு உகந்ததும், நமக்கு நலம் தருவதும், குருக்களுக்கும் நலம் தருவதுமான அதையே விரும்பி நான் இதோ அரசன் திருதராஷ்டிரனிடம் செல்வேன்.
5.82.6
ततो व्यपेते तमसि सूर्ये विमल उद्गते ।
मैत्रे मुहूर्ते संप्राप्ते मद्वर्चिषि दिवाकरे ॥ ५.८२.६ ॥
பின்னர் இருள் நீங்கி, தூய சூரியன் உதித்தபோது, மைத்ர முகூர்த்தம் வந்தபோது, தன் ஒளியுடன் கதிரவன் எழுந்தபோது.
5.82.7
कौमुदे मासि रेवत्यां शरदन्ते हिमागमे ।
स्फीतसस्यसुखे काले कल्यः सत्ववतां वरः ॥ ५.८२.७ ॥
கௌமுத மாதத்தில், ரேவதி நட்சத்திரத்தில், இலையுதிர் காலத்தின் முடிவிலும் பனிக்காலத்தின் வருகையிலும், விளைச்சல் நிறைந்து காலம் இனிதாக இருந்தபோது, வலிமையுள்ளோரில் சிறந்தவன் நலமுடன் இருந்தான்.
5.82.8
मङ्गल्याः पुण्यनिर्घोषा वाचः श्रृण्वंश्च सूनृताः ।
ब्राह्मणानां प्रतीतानामृषीणामिव वासवः ॥ ५.८२.८ ॥
மங்கலமான, புண்ணிய ஒலியுடைய, உண்மையும் இனிமையுமான சொற்களைக் கேட்டவாறு, புகழ்பெற்ற பிராமணர்களும் முனிவர்களும் கூறும் சொற்களை இந்திரன் கேட்பதுபோல்.
5.82.9
कृत्वा पौर्वाह्णिकं कृत्यं स्नातः शुचिरलङ्कृतः ।
उपतस्थे विवस्वन्तं पावकं च जनार्दनः ॥ ५.८२.९ ॥
முற்பகல் கடமைகளை முடித்து, நீராடி, தூய்மையாகி, அலங்கரிக்கப்பட்டு, ஜனார்தனன் சூரியனையும் அக்னியையும் வணங்கினான்.
5.82.10
ऋषभं पृष्ठ आलभ्य ब्राह्मणानभिवाद्य च ।
अग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा पश्यन्कल्याणमग्रतः ॥ ५.८२.१० ॥
காளையின் முதுகைத் தொட்டு, பிராமணர்களை வணங்கி, அக்னியை வலம் வந்து, முன்னே நல்ல சகுனங்களைக் காண்பவனாக.
5.82.11
तत्प्रतिज्ञाय वचनं पाण्डवस्य जनार्दनः ।
शिनेर्नप्तारमासीनमभ्यभाषत सात्यकिम् ॥ ५.८२.११ ॥
பாண்டவனின் அந்தச் சொல்லை ஏற்றுக்கொண்ட ஜனார்தனன், அமர்ந்திருந்த சினியின் பேரனான சாத்யகியிடம் பேசினான்.
5.82.12
रथ आरोप्यतां शङ्खश्चक्रं च गदया सह ।
उपासङ्गाश्च शक्त्यश्च सर्वप्रहरणानि च ॥ ५.८२.१२ ॥
சங்கமும் சக்கரமும் கதையுடன் தேரில் ஏற்றப்படட்டும்; அம்பறாத்தூணிகளும் ஈட்டிகளும் எல்லாப் படைக்கலன்களும் கூட.
5.82.13
दुर्योधनश्च दुष्टात्मा कर्णश्च सहसौबलः ।
न च शत्रुरवज्ञेयो दुर्बलोऽपि बलीयसा ॥ ५.८२.१३ ॥
தீய மனமுடைய துரியோதனனும், சௌபலனுடன் கூடிய கர்ணனும்; பலவீனமானாலும் எதிரியை வலியவனால் இகழக் கூடாது.
5.82.14
ततस्तन्मतमाज्ञाय केशवस्य पुनःसराः ।
प्रसस्त्नुर्योजयिष्यन्तो रथं चक्रगदाभृतः ॥ ५.८२.१४ ॥
அப்போது கேசவனின் அந்த எண்ணத்தை அறிந்து, சக்கரமும் கதையும் ஏந்தியவர்கள் தேரைப் பூட்ட முன்னேறினர்.
5.82.15
तं दीप्तमिव कालाग्निमाकाशगमिवाशुगम् ।
सूर्यचन्द्रप्रकाशाभ्यां चक्राभ्यां समलङ्कृतम् ॥ ५.८२.१५ ॥
அது எரியும் காலாக்னி போலவும், ஆகாயத்தில் செல்லும் விரைவான வாகனம் போலவும் இருந்தது; சூரியனும் சந்திரனும் போன்ற ஒளியுடைய இரு சக்கரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
5.82.16
अर्धचन्द्रैश्च चन्द्रैश्च मत्स्यैः समृगपक्षिभिः ।
पुष्पैश्च विविधैश्चित्रं मणिरत्नैश्च सर्वशः ॥ ५.८२.१६ ॥
அரைச்சந்திரங்கள், சந்திரங்கள், மீன்கள், மான்கள், பறவைகள், பல்வேறு மலர்கள், மணிகள் மற்றும் ரத்தினங்களால் எங்கும் வண்ணமயமாக இருந்தது.
5.82.17
तरुणादित्यसङ्काशं बृहन्तं चारुदर्शनम् ।
मणिहेमविचित्राङ्गं सुध्वजं सुपताकिनम् ॥ ५.८२.१७ ॥
இளங்காலை சூரியனைப் போன்றது, பெரியது, காண அழகானது; மணியும் பொன்னும் பதித்த வண்ண உடலுடையது; அழகிய கொடியும் நல்ல பதாகைகளும் கொண்டது.
5.82.18
सूपस्करमनाधृष्यं वैयाघ्रपरिवारणम् ।
यशोघ्नं प्रत्यमित्राणां यदूनां नन्दिवर्धनम् ॥ ५.८२.१८ ॥
நன்கு அமைக்கப்பட்டது, தாக்க முடியாதது, புலித்தோலால் சூழப்பட்டது; எதிரிகளின் புகழை அழிப்பது; யாதவர்களின் மகிழ்ச்சியைப் பெருக்குவது.
5.82.19
वाजिभिः शैब्यसुग्रीवमेधपुष्पबलाहकैः ।
स्नातैः संपादयामासुः संपन्नैः सर्वसंपदा ॥ ५.८२.१९ ॥
சைப்ய, சுக்ரீவ, மேகபுஷ்ப, பலாஹக ஆகிய குதிரைகளை நீராட்டி, எல்லா செல்வங்களாலும் நிரம்பிய நிலையில் அவர்கள் தயார் செய்தனர்.
5.82.20
महिमानं तु कृष्णस्य भूय एवाभिवर्धयन् ।
सुघोषः पतगेन्द्रेण ध्वजेन युयुजे रथः ॥ ५.८२.२० ॥
கிருஷ்ணரின் மகிமையை மேலும் பெருக்கும் வகையில், சுகோஷ ரதம் பறவை அரசன் கருடனின் கொடியுடன் பூட்டப்பட்டது.
5.82.21
तं मेरुशिखरप्रख्यं मेघदुन्दुभिनिस्वनम् ।
आरुरोह रथं सौरिर्विमानमिव कामगम् ॥ ५.८२.२१ ॥
மேரு சிகரம் போன்றதும், மேக முழக்கமும் துந்துபி ஒலியும் கொண்டதுமான அந்த ரதத்தில், சூரரின் மகனான கிருஷ்ணர் விரும்பிய இடம் செல்லும் விமானத்தில் ஏறுவது போல ஏறினார்.
5.82.22
ततः सात्यकिमारोप्य प्रययौ पुरुषोत्तमः ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च रथघोषेण नादयन् ॥ ५.८२.२२ ॥
பின்னர் புருஷோத்தமர் சாத்யகியை ஏற்றிக்கொண்டு புறப்பட்டார்; ரதத்தின் முழக்கத்தால் பூமியையும் வானையும் அதிரச் செய்தவாறு.
5.82.23
व्यपोढाभ्रस्ततः कालः क्षणेन समपद्यत ।
शिवश्चानुववौ वायुः प्रशान्तमभवद्रजः ॥ ५.८२.२३ ॥
அப்போது மேகங்கள் விலகின; ஒரு கணத்தில் வானிலை சீரானது; மங்களமான காற்று பின்னால் வீசியது, தூசி அடங்கியது.
5.82.24
प्रदक्षिणानुलोमाश्च मङ्गल्या मृगपक्षिणः ।
प्रयाणे वासुदेवस्य बभूवुरनुयायिनः ॥ ५.८२.२४ ॥
வாசுதேவரின் புறப்பாட்டில் வலமாகச் சுற்றி வரும், நன்மை தரும் மான்களும் பறவைகளும் அவரைப் பின்தொடர்ந்தன.
5.82.25
मङ्गल्यार्थप्रदैः शब्दैरन्ववर्तन्त सर्वशः ।
सारसाः शतपत्राश्च हंसाश्च मधुसूदनम् ॥ ५.८२.२५ ॥
மங்கலமான பொருளைத் தரும் ஒலிகளுடன் நாரைகள், சதபத்ரப் பறவைகள் மற்றும் அன்னங்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் மதுசூதனனைப் பின்தொடர்ந்தன.
5.82.26
मन्त्राहुतिमहाहोमैर्हूयमानश्च पावकः ।
प्रदक्षिणशिखो भूत्वा विधूमः समपद्यत ॥ ५.८२.२६ ॥
மந்திரங்களுடன் செய்யப்பட்ட பெரும் ஆகுதிகளால் ஹோமிக்கப்படும் அக்னி, வலமாகச் சுழலும் சுடருடன் புகையற்றதாயிற்று.
5.82.27
वसिष्ठो वामदेवश्च भूरिद्युम्नो गयः क्रथः ।
शुकनारदवाल्मीका मरुत्तः कुशिको भृगुः ॥ ५.८२.२७ ॥
வசிஷ்டர், வாமதேவர், பூரித்யும்னர், கயர், க்ரதர், சுகர், நாரதர், வால்மீகி, மருத்தர், குசிகர், பிருகு.
5.82.28
देवब्रह्मर्षयश्चैव कृष्णं यदुसुखावहम् ।
प्रदक्षिणमवर्तन्त सहिता वासवानुजम् ॥ ५.८२.२८ ॥
தேவர்களும் பிரம்மரிஷிகளும் யாதவர்களுக்கு இன்பம் தருபவனான கிருஷ்ணனை, வாசவனின் தம்பியை, வலமாகச் சுற்றி ஒன்றாக வந்தனர்.
5.82.29
एवमेतैर्महाभागैर्महर्षिगणसाधुभिः ।
पूजितः प्रययौ कृष्णः कुरूणां सदनं प्रति ॥ ५.८२.२९ ॥
இவ்வாறு இந்த மகாபாக்கியவான்களான, சாதுவான மகரிஷி கூட்டங்களால் வழிபடப்பட்ட கிருஷ்ணன் குருக்களின் இல்லத்தை நோக்கிச் சென்றான்.
5.82.30
देवताभ्यो नमस्कृत्य ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च ।
प्रययौ पुण्डरीकाक्षः सात्यकेन सहाच्युतः ॥ ५.८२.३० ॥
தேவர்களை வணங்கி, பிராமணர்களுக்கு நலம் வாழ்த்தி, தாமரைக் கண்ணனான அச்சுதன் சாத்யகியுடன் புறப்பட்டான்.
5.82.31
तं प्रयान्तमनुप्रायात्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चोभौ माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ ५.८२.३१ ॥
போகின்ற அவரைக் குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரர் பின்தொடர்ந்தார்; பீமசேனனும் அர்ஜுனனும் இருவரும், மாத்ரியின் இரு மகன்களான பாண்டவர்களும் பின்தொடர்ந்தனர்.
5.82.32
चेकितानश्च विक्रान्तो धृष्टकेतुश्च चेदिपः ।
द्रुपदः काशिराजश्च शिखण्डी च महारथः ॥ ५.८२.३२ ॥
வீரனான சேகிதானனும், சேதியின் அரசன் திருஷ்டகேதுவும், துருபதனும், காசியின் அரசனும், மகாரதனான சிகண்டியும்;
5.82.33
धृष्टद्युम्नः सपुत्रश्च विराटः केकयैः सह ।
संसाधनार्थं प्रययुः क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभम् ॥ ५.८२.३३ ॥
திருஷ்டத்யும்னன் தன் மகனுடனும், விராடனும் கேகயர்களுடனும் சேர்ந்து, அந்த வீரர்களில் சிறந்தவனிடம் படை திரட்டுவதற்காகச் சென்றனர்.
5.82.34
ततोऽनुव्रज्य गोविन्दं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
राज्ञां सकाशे द्युतिमानुवाचेदं वचस्तदा ॥ ५.८२.३४ ॥
பின்னர் கோவிந்தனைப் பின்தொடர்ந்து, தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் அரசர்களின் முன்னிலையில், ஒளிமிக்கவராக அப்போது இச்சொற்களைச் சொன்னார்.
5.82.35
यो वै न कामान्न भयान्न लोभान्नार्थकारणात् ।
अन्यायमनुवर्तेत स्थिरबुद्धिरलोलुपः ॥ ५.८२.३५ ॥
ஆசையாலும், பயத்தாலும், பேராசையாலும், பொருளின் பொருட்டும் அநீதியைப் பின்பற்றாதவன் — அவனே உறுதியான புத்தியும் பேராசையற்றவனும் ஆவான்.
5.82.36
धर्मज्ञो धृतिमान्प्राज्ञः सर्वभूतेषु केशवः ।
ईश्वरः सर्वभूतानां देवदेवः सनातनः ॥ ५.८२.३६ ॥
தர்மத்தை அறிந்தவரும், திடமுடையவரும், ஞானியுமான கேசவன், எல்லா உயிர்களிலும், எல்லா உயிர்களுக்கும் ஈஸ்வரனாய், தேவதேவனாய், நித்தியனாய் இருக்கிறார்.
5.82.37
तं सर्वगुणसंपन्नं श्रीवत्सकृतलक्षणम् ।
संरिष्वज्य कौन्तेयः सन्देष्टुमुपचक्रमे ॥ ५.८२.३७ ॥
அனைத்து நற்குணங்களும் நிறைந்தவரும், ஸ்ரீவத்ச அடையாளம் கொண்டவருமான அவரை கௌந்தேயன் (அர்ஜுனன்) தழுவிக்கொண்டு பேசத் தொடங்கினான்.