Mahābhārata · Adhyāya 5.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.90.1
अथोपगम्य विदुरमपराह्णे जनार्दनः ।
पितृष्वसारं स पृथामभ्यगच्छदरिन्दमः ॥ ५.९०.१ ॥
Dann, am Nachmittag, begab sich Janārdana, der Bezwinger der Feinde, zu Vidura und ging weiter zu Pṛthā, der Schwester seines Vaters.
5.90.2
सा दृष्ट्वा कृष्णमायान्तं प्रसन्नादित्यवर्चसम् ।
कण्ठे गृहीत्वा प्राक्रोशत्स्मरन्ती तनयान्पृथा ॥ ५.९०.२ ॥
Als sie Kṛṣṇa kommen sah, strahlend wie die klare Sonne, umfasste Pṛthā seinen Hals und weinte, sich ihrer Söhne erinnernd.
5.90.3
तेषां सत्ववतां मध्ये गोविन्दं सहचारिणम् ।
चिरस्य दृष्ट्वा वार्ष्णेयं बाष्पमाहारयत्मृथा ॥ ५.९०.३ ॥
Inmitten jener starkherzigen Menschen, als sie nach langer Zeit Govinda, ihren Gefährten, den Nachfahren Vṛṣṇis, erblickte, vergoss Pṛthā Tränen.
5.90.4
साऽब्रवीत्कृष्णमासीनं कृतातिथ्यं युधां पतिम् ।
बाष्पगद्गदपूर्णेन मुखेन परिशुष्यता ॥ ५.९०.४ ॥
Sie sprach zu Kṛṣṇa, dem Herrn der Krieger, der, als Gast geehrt, saß, mit einem von Tränen erstickten, ausgetrockneten Mund.
5.90.5
एते बाल्यान्प्रभृत्येव गुरुशुश्रूषणे रताः ।
परस्परस्य सुहृदः संमताः समचेतसः।
निकृत्या भ्रंशिता राज्याञ्जनार्हा निर्जनं गताः ॥ ५.९०.५ ॥
Von Kindheit an waren diese dem Dienst an den Älteren ergeben, einander Freunde, geachtet und gleichmütig. Durch List um das Reich gebracht, obwohl der Verehrung des Volkes würdig, gingen sie in eine öde Wildnis.
5.90.6
विनीतक्रोधहर्षाश्च ब्रह्मण्याः सत्यवादिनः ।
त्यक्त्वा प्रियमुखे पार्था रुदतीमपहाय माम् ॥ ५.९०.६ ॥
Die Söhne Pṛthās, die Zorn und Freude bezwungen hatten, den Brahmanen ergeben, wahrhaftig — o du lieben Antlitzes —, verließen mich weinend zurück.
5.90.7
अहार्षुश्च वनं यान्तः समूलं हृदयं मम ।
अतदर्हा महात्मानः कथं केशव पाण्डवाः ॥ ५.९०.७ ॥
Als sie in den Wald zogen, nahmen sie mein Herz mit, samt der Wurzel. O Keśava, wie hätten die großherzigen Pāṇḍavas dies verdient?
5.90.8
ऊषुर्महावने तात सिंहव्याघ्रगजाकुले ।
बाला विहीनाः पित्रा ते मया सततलालिताः ॥ ५.९०.८ ॥
Lieber, im großen Wald voller Löwen, Tiger und Elefanten lebten sie, diese Kinder ohne Vater, die ich stets zärtlich umsorgt hatte.
5.90.9
अपश्यन्तश्च पितरौ कथमुषूर्महावने ।
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषैर्भृदङ्गैर्वेणुनिस्वनैः ॥ ५.९०.९ ॥
Ohne ihre Eltern zu sehen, wie lebten sie in jenem großen Wald, wo kein Muschelhorn, keine Trommel, kein Mṛdaṅga und keine Flöte erklang?
5.90.10
पाण्डवाः समबोध्यन्त बाल्यात्प्रभृति केशव ।
ये स्म वारणशब्देन हयानां हेषितेन च ॥ ५.९०.१० ॥
Von Kindheit an, o Keśava, wurden die Pāṇḍavas durch das Trompeten der Elefanten und das Wiehern der Pferde geweckt.
5.90.11
रथेनेमिनिनादैश्च व्यबोध्यन्त तदा गृहे ।
शङ्खभेरीनिनादेन वेणुवीणानुनादिना ॥ ५.९०.११ ॥
Damals im Palast wurden sie durch das Rollen der Streitwagenräder, das Dröhnen von Muschelhörnern und Trommeln und das Echo von Flöte und Laute geweckt.
5.90.12
पुण्याहघोषमिश्रेण पूज्यमाना द्विजातिभिः ।
वस्त्रै रत्नैरलङ्कारैः पूजयन्तो द्विजन्मनः ॥ ५.९०.१२ ॥
Vermischt mit den verheißungsvollen Rufen des Puṇyāha, von den Zweimalgeborenen geehrt und selbst die Zweimalgeborenen mit Gewändern, Juwelen und Schmuck ehrend.
5.90.13
गीर्भिर्मङ्गलयुक्ताभिर्ब्राह्मणानां महात्मनाम् ।
अर्चितैरर्चनार्हैश्च स्तुवद्भिरभिनन्दिताः ॥ ५.९०.१३ ॥
Mit glückverheißenden Worten der hochherzigen Brahmanen gepriesen, wurden sie von den Ehrwürdigen, die Lob verdienten, freudig gegrüßt.
5.90.14
प्रासादाग्नेष्वबोध्यन्त राङ्खवाजिनशायिनः ।
क्रूरं च निनदं श्रुत्वा श्वापदानां महावने ॥ ५.९०.१४ ॥
Die auf Decken und Hirschfellen bei den Feuern des Palastes Liegenden erwachten, als sie das grausame Brüllen der wilden Tiere im großen Wald hörten.
5.90.15
न स्मोपयान्ति निद्रां ते नतदर्हा जनार्दन ।
भेरीमृदङ्गनिनदैः शङ्खवैणवनिस्वनैः ॥ ५.९०.१५ ॥
O Janārdana, sie finden keinen Schlaf, denn sie sind dessen nicht würdig, inmitten des Dröhnens von Trommeln und Mṛdaṅgas und des Klanges von Muscheltrompeten und Flöten.
5.90.16
स्त्रीणां गीतनिनादैश्च मधुरैर्मधुसूदन ।
वन्दिमागधसूतैश्च स्तुवद्भिर्बोधिताः कथम् ॥ ५.९०.१६ ॥
O Madhusūdana, wie wurden sie geweckt durch die süßen Gesänge der Frauen und durch Barden, Lobsänger und Wagenlenker, die sie priesen?
5.90.17
महावनेष्वबोध्यन्त श्वापदानां रुतेन च ।
ह्रीमात्सत्यधृतिर्दान्तो भूतानामनुकम्पिता ॥ ५.९०.१७ ॥
In den großen Wäldern wurden sie durch das Geschrei der wilden Tiere geweckt: bescheiden, standhaft in Wahrheit und Entschlossenheit, selbstbeherrscht, mitfühlend gegenüber allen Wesen.
5.90.18
कामद्वेषौ वशे कृत्वा सतां वर्त्मानुवर्तते ।
अम्बरीषस्य मान्धातुर्ययातेर्नहुषस्य च ॥ ५.९०.१८ ॥
Nachdem er Begierde und Hass unter Kontrolle gebracht hat, folgt er dem Pfad der Guten, wie Ambarīṣa, Māndhātṛ, Yayāti und Nahuṣa es taten.
5.90.19
भरतस्य दिलीपस्य शिबेरौशीनरस्य च ।
राजर्षीणां पुराणानां धुरं धत्ते दुरुद्वहाम् ॥ ५.९०.१९ ॥
Er trägt die schwere Last der alten königlichen Weisen: Bharata, Dilīpa, Śibi und des Uśīnara Sohn.
5.90.20
शीलवृत्तोपसंपन्नोः धर्मज्ञः सत्यसङ्गरः ।
राजा सर्वगुणोपेतस्त्रौलोक्यस्यापि यो भवेत् ॥ ५.९०.२० ॥
Ein König, begabt mit gutem Verhalten und Charakter, der das Dharma kennt, wahrhaftige Gelübde hält und alle Tugenden besitzt, könnte sogar Herr der drei Welten sein.
5.90.21
अजातशत्रुर्धर्मात्मा शुद्धजाम्बूनदप्रभः ।
श्रेष्ठः कुरुषु सर्वेषु धर्मतः श्रुतवृत्ततः ।
प्रियदर्शो दीर्घभुजः कथं कृष्ण युधिष्ठिरः ॥ ५.९०.२१ ॥
Ajātaśatru, von gerechter Natur, leuchtend wie reines Gold, der Beste aller Kurus an Dharma, Gelehrsamkeit und Lebenswandel, anmutig anzusehen, langarmig – wie ist Yudhiṣṭhira, o Kṛṣṇa?
5.90.22
यः स नागायुतप्राणो वातरंहा महाबलः ।
सामर्षः पाण्डवो नित्यं प्रियो भ्रातुः प्रियंकरः ॥ ५.९०.२२ ॥
Er, dessen Lebenskraft der von zehntausend Elefanten gleicht, schnell wie der Wind, von großer Stärke, voll Zorn – jener Pāṇḍava ist seinem Bruder stets lieb und tut, was ihm gefällt.
5.90.23
कीचकस्य तु सज्ञातेर्यो हन्ता मधुसूदन ।
शूरः क्रोधवशानां च हिडिम्बस्य बकस्य च ॥ ५.९०.२३ ॥
Er, der Kīcakas Verwandte erschlug, o Madhusūdana, der Held, der auch den zornigen Hiḍimba und Baka tötete.
5.90.24
पराक्रमे शक्रसमो मातरिश्वसमो बले ।
महेश्वरसमः क्रोधे भीमः प्रहरतां वरः ॥ ५.९०.२४ ॥
Gleich Indra an Tapferkeit, gleich dem Windgott an Kraft, gleich Maheśvara an Zorn – Bhīma ist der Beste unter denen, die schlagen.
5.90.25
क्रोधं बलममर्षं च यो निधाय परंतपः ।
जितात्मा पाण्डवोऽमर्षी भ्रातुस्तिष्ठति शासने ॥ ५.९०.२५ ॥
Jener Pāṇḍava, der Feinde versengt, hat Zorn, Kraft und Ungeduld abgelegt; selbstbeherrscht, obwohl ungeduldig, steht er im Gebot seines Bruders.
5.90.26
तेजोराशिं महात्मानं वरिष्ठमभितौजसम् ।
भीमं प्रदर्शनेनापि भीमसेनं जनार्दन ॥ ५.९०.२६ ॥
O Janārdana, Bhīma, die Masse des Glanzes, der Großherzige, der Erste, von überlegener Kraft, Bhīmasena — erkenne ihn schon an seinem Anblick.
5.90.27
तं ममाचक्ष्व वार्ष्णेय कथमद्य वृकोदरः ।
आस्ते परिघबाहुः स मध्यमः पाण्डवो बली ॥ ५.९०.२७ ॥
Sag mir, o Nachkomme der Vṛṣṇi, wie geht es heute Vṛkodara? Jener mittlere Pāṇḍava, mächtig, mit Armen wie Eisenstangen — wie steht es um ihn?
5.90.28
अर्जुनेनार्जुनो यः स कृष्ण बाहुसहस्रिणा ।
द्विबाहुः स्पर्धते नित्यमतीतेनापि केशव ॥ ५.९०.२८ ॥
Jener Arjuna, der mit Arjuna wetteifert: O Kṛṣṇa, der Zweiarmige wetteifert stets mit dem Tausendarmigen, o Keśava, sogar mit dem, der vergangen ist.
5.90.29
क्षिपत्येकेन वेगेन पञ्चबाणशतानि यः ।
इष्वस्त्रे सदृशो राज्ञः कार्तवीर्यस्य पाण्डवः ॥ ५.९०.२९ ॥
Der mit einem einzigen Ansturm fünfhundert Pfeile abschießt, jener Pāṇḍava, dem König Kārtavīrya in der Bogenkunst gleich ist.
5.90.30
तेजसाऽऽदित्यसदृशो महर्षिसदृशो दमे ।
क्षमया पृथिवीतुल्यो महेन्द्रसमविक्रमः ॥ ५.९०.३० ॥
Der Sonne gleich an Glanz, einem großen Weisen gleich an Selbstbeherrschung, der Erde gleich an Geduld, an Tapferkeit Indra gleich.
5.90.31
आधिराज्यं महद्दीप्तं प्रथितं मधुसूदन ।
आहृतं येन वीर्येण कुरूणां सर्वराजसु ॥ ५.९०.३१ ॥
O Madhusūdana, durch welche Tapferkeit die Kurus die große, strahlende und berühmte Oberherrschaft über alle Könige errangen.
5.90.32
यस्य बाहुबलं सर्वे पाण्डवाः पर्युपासते ।
स सर्वरथिनां श्रेष्ठः पाण्डवः सत्यविक्रमः ॥ ५.९०.३२ ॥
Auf dessen Armeskraft alle Pāṇḍavas vertrauen — dieser Pāṇḍava, der beste aller Wagenkämpfer, wahrhaft in seiner Tapferkeit.
5.90.33
यं गत्वाऽभिमुखः सङ्ख्ये न जीवन्तश्चिदाव्रजेत् ।
यो जेता सर्वभूतानामजेयो जिष्णुरच्युत ॥ ५.९०.३३ ॥
Gegen den im Kampf, Angesicht zu Angesicht, Lebende kaum zurückkehren — er, der alle Wesen besiegt, unbesiegbar, der Sieger — o Acyuta.
5.90.34
योऽपाश्रयः पाण्डवानां देवानामिव वासवः ।
स ते भ्राता सखा चैव कथमद्य धनञ्जयः ॥ ५.९०.३४ ॥
Er, der Zuflucht der Pāṇḍavas ist, wie Vāsava für die Götter — jener Dhanañjaya, dein Bruder und Freund: wie geht es ihm nun?
5.90.35
दयावान्सर्वभूतेषु ह्रीनिषेवो महास्रवित् ।
मृदुश्च सुकुमारश्च धार्मिकश्च प्रियश्च मे ॥ ५.९०.३५ ॥
Mitfühlend gegenüber allen Wesen, bescheiden, ein großer Kenner der Schriften, sanft und zart, rechtschaffen und mir lieb.
5.90.36
सहदेवो महेष्वासः शूरः समितिशोभनः ।
भ्रातृणां कृष्ण शुश्रूषुर्धर्मार्थकुशलो युवा ॥ ५.९०.३६ ॥
Sahadeva, der große Bogenschütze, der Held, geschmückt in Versammlung und Schlacht — o Kṛṣṇa, ergeben im Dienst seiner Brüder, erfahren in Dharma und Artha, ein junger Mann.
5.90.37
सदैव सहदेवस्य भ्रातरो मधुसूदन ।
वृत्तं कल्याणवृत्तस्य पूजयन्ति महात्मनः ॥ ५.९०.३७ ॥
O Madhusūdana, Sahadevas Brüder ehren stets das Verhalten jenes großherzigen Mannes von gutem Wandel.
5.90.38
ज्येष्ठोपचायिनं वीरं सहदेवं युधां पतिम् ।
शुश्रूषुं मम वार्ष्णेय माद्रीपुत्रं प्रचक्ष्व मे ॥ ५.९०.३८ ॥
Beschreibe mir Sahadeva, den Helden, der seinem älteren Bruder dient, den Herrn der Krieger, mir ergeben, o Vārṣṇeya, Sohn der Mādrī.
5.90.39
सुकुमारो युवा शूरो दर्शनीयश्च पाण्डवः ।
भ्रातॄणां चैव सर्वेषां प्रियः प्राणो बहिश्चरः ॥ ५.९०.३९ ॥
Der zarte, junge, tapfere und ansehnliche Pāṇḍava ist allen seinen Brüdern lieb — der Lebensatem, der außerhalb ihrer wandelt.
5.90.40
चित्रयोधी च नकुलो महेष्वासो महाबलः ।
कच्चित्स कुशली कृष्ण वत्सो मम सुखैधितः ॥ ५.९०.४० ॥
Ist Nakula — geübt in vielerlei Kampfkunst, großer Bogenschütze, von gewaltiger Kraft — wohlauf, o Kṛṣṇa? Mein Kind, im Wohlleben aufgewachsen?
5.90.41
सुखोचितमदुःखार्हं सुकुमारं महारथम् ।
अपि जातु महाबाहो पश्येयं नकुलं पुनः ॥ ५.९०.४१ ॥
Nakula, der des Wohlergehens würdig und des Leids nicht wert ist, zart und großer Wagenlenker — o Starkarmiger, werde ich ihn je wiedersehen?
5.90.42
पक्ष्मसंपातजे काले नकुलेन विनाकृता ।
न लभामि धृतिं वीर साऽद्य जीवामि पश्य माम् ॥ ५.९०.४२ ॥
Ohne Nakula finde ich nicht einmal für die Zeit eines Augenlidschlags Fassung. O Held, ich, die ich damals war, lebe heute — sieh mich an.
5.90.43
सर्वैः पुत्रैः प्रियतरा द्रौपदी मे जनार्दन ।
कुलीना रूपसंपन्ना सर्वैः समुदिता गुणैः ॥ ५.९०.४३ ॥
O Janārdana, Draupadī ist mir teurer als alle meine Söhne. Sie ist von edler Geburt, mit Schönheit begabt und mit allen Tugenden erfüllt.
5.90.44
पुत्रलोकात्पतिलोकं वृण्वाना सत्यवादिनी ।
प्रियान्पुत्रान्परित्यज्य पाण्डवाननुरुध्यते ॥ ५.९०.४४ ॥
Die wahrhaftige Draupadī wählt die Welt ihres Gatten über die Welt ihrer Söhne; sie verlässt ihre geliebten Söhne und folgt den Pāṇḍavas.
5.90.45
महाभिजनसंपन्ना सर्वकामैः सुपूजिता ।
ईश्वरी सर्वकल्याणी द्रौपदी कथमच्युत ॥ ५.९०.४५ ॥
O Acyuta, wie konnte Draupadī — von großer Abstammung, in allen ihren Wünschen wohl geehrt, eine Herrin, Quelle alles Guten — in diese Lage geraten?
5.90.46
पतिभिः पञ्चभिः शूरैरग्निकल्पैः प्रहारिभिः ।
उपपन्ना महेष्वासैर्द्रौपदी दुःखभागिनी ॥ ५.९०.४६ ॥
Mit fünf heldenhaften Gatten verbunden, die wie Feuer glühen und hart zuschlagen, und Gattin großer Bogenschützen, ist Draupadī zur Teilhaberin des Leidens geworden.
5.90.47
चतुर्दशमिदं वर्षं यन्नापश्यमरिन्दम ।
पुत्रादिभिः परिद्यूनां द्रौपदीं सत्यवादिनीम् ॥ ५.९०.४७ ॥
O Bezwinger der Feinde, dies ist das vierzehnte Jahr, in dem ich die wahrhaftige Draupadī nicht gesehen habe, abgemagert mit ihren Söhnen und den anderen.
5.90.48
न नूनं कर्मभिः पुण्यैरश्रुते पुरुषः सुखम् ।
द्रौपदी चेत्तथावृत्ता नाश्रुते सुखमव्ययम् ॥ ५.९०.४८ ॥
Gewiss erlangt ein Mensch durch verdienstvolle Taten kein Glück; und wenn Draupadī in einen solchen Zustand geraten ist, so erlangt sie kein unvergängliches Glück.
5.90.49
न प्रियो मम कृष्णाया बीभत्सुर्न युधिष्ठिरः ।
भीमसेनो यमौ वापि यदपश्यं सभागताम् ॥ ५.९०.४९ ॥
Als ich Kṛṣṇā in die Versammlung gebracht sah, schien keiner von ihnen ihr lieb zu sein: nicht Bībhatsu (Arjuna), nicht Yudhiṣṭhira, nicht Bhīmasena, auch nicht die Zwillinge.
5.90.50
न मे दुःखतरं किंचिद्भूतपूर्वं ततोऽधिकम् ।
स्त्रीधर्मिणीं द्रौपदीं यच्छ्वशुराणां समीपगाम् ॥ ५.९०.५० ॥
Nichts hat mir je größeren Schmerz bereitet als dies: dass Draupadī, ihrer Gattenpflicht treu, zu ihren Schwiegervätern gebracht wurde.
5.90.51
आनायितामनार्येण क्रोधलोभानुवर्तिना ।
सर्वे प्रैक्षन्त कुरव एकवस्त्रां सभागताम् ॥ ५.९०.५१ ॥
Von dem Unedlen, der Zorn und Gier folgt, herbeigeführt, trat sie in die Versammlung, nur in ein einziges Gewand gehüllt, und alle Kurus sahen sie an.
5.90.52
तत्रैव धृतराष्ट्रश्च महाराजश्च बाह्लिकः ।
कृपश्च कसोमदत्तश्च निर्विष्णाः कुरवस्तथा ॥ ५.९०.५२ ॥
Dort waren Dhṛtarāṣṭra, der große König, Bāhlika, Kṛpa und Somadatta; und die Kurus waren ebenso niedergeschlagen.
5.90.53
तस्यां संसदि सर्वेषां क्षत्तारं पूजयाम्यहम् ।
वृत्तेन हि भवत्यार्यो न धनेन न विद्यया ॥ ५.९०.५३ ॥
In jener Versammlung ehre ich unter allen den Kṣattṛ (Vidura); denn durch das Verhalten, nicht durch Reichtum und nicht durch Wissen, wird man edel.
5.90.54
तस्य कृष्ण महाबुद्धेर्गम्भीरस्य महात्मनः ।
क्षत्तुःक शीलमलङ्कारो लोकान्विष्टभ्य तिष्ठति ॥ ५.९०.५४ ॥
O Kṛṣṇa, der Charakter jenes Kṣattṛ (Vidura), des großherzigen, tiefsinnigen und hochgesinnten, ist sein Schmuck; und er steht da und trägt die Welten.
5.90.55
सा शोकार्ता च हृष्टा च दृष्ट्वा गोविन्दमागतम् ।
नानाविधानि दुःखानि सर्वाण्येवान्वकीर्तयम् ॥ ५.९०.५५ ॥
Von Kummer gequält und doch froh, als sie Govinda kommen sah, erzählte sie alle ihre mannigfachen Leiden.
5.90.56
पूर्वैराचरितं यत्तत्कुराजभिररिन्दम ।
अक्षद्यूतं मृगवधः कच्चिदेषां सुखावहम् ॥ ५.९०.५६ ॥
O Bezwinger der Feinde, was die Ahnen, die Kuru-Könige, geübt haben, Würfelspiel und Hirschjagd, mag ihnen Glück gebracht haben.
5.90.57
तन्मां दहति यत्कृष्णा सभायां कुरुसन्निधौ ।
धार्तराष्ट्रैः परिक्लिष्टा यथा न कुशलं तथा ॥ ५.९०.५७ ॥
Was mich verbrennt, ist, dass Kṛṣṇā in der Versammlung vor den Kurus von den Söhnen Dhṛtarāṣṭras so gequält wurde; es war nicht gut.
5.90.58
निर्वासनं च नगरात्प्रव्रज्या च परन्तप ।
नानाविधानां दुःखानामावासोऽस्मि जनार्दन ॥ ५.९०.५८ ॥
O Bezwinger der Feinde, Verbannung aus der Stadt und das Hinausziehen in die Verbannung; o Janārdana, ich bin zur Wohnstatt mannigfacher Leiden geworden.
5.90.59
अज्ञातचर्या बालानामवरोधश्च माधव ।
न मे क्लेशतमं तत्स्यात्पुत्रैः सह परन्तप ॥ ५.९०.५९ ॥
O Mādhava, unerkannt zu leben und die Einschließung der Kinder; o Bezwinger der Feinde, das wäre mir nicht der größte Schmerz, mit den Söhnen zusammen zu sein.
5.90.60
दुर्योधनेन निकृता वर्षमद्य चतुर्दशम् ।
दुःखादपि सुखं नः स्याद्यदि पुण्यफलक्षयः ॥ ५.९०.६० ॥
Von Duryodhana betrogen, ist heute das vierzehnte Jahr; wenn die Frucht des Verdienstes erschöpft ist, so könnte uns selbst aus dem Leid Glück erwachsen.
5.90.61
न मे विशेपो जात्वासीद्धार्तराष्ट्रेषु पाण्डवैः ।
तेन सत्येन कृष्ण त्वां हतामित्रं श्रिया वृतम् ।
अस्माद्विमुक्तं सङ्ग्रामात्पश्येयं पाण्डवैः सह ॥ ५.९०.६१ ॥
Zwischen den Pāṇḍavas und den Söhnen Dhṛtarāṣṭras gab es für mich nie einen Unterschied. Bei dieser Wahrheit, o Kṛṣṇa, sage ich dir, dem Feindetöter, der mit Glanz umgeben ist: Befreit von diesem Kampf möge ich sie zusammen mit den Pāṇḍavas sehen.
5.90.62
नैव शक्याः पराजेतुं सर्वं ह्येषां तथाविधम् ।
पितरं त्वेव गर्हेयं नात्मानं न सुयोधनम् ॥ ५.९०.६२ ॥
Es ist nicht möglich, sie zu besiegen, denn alles, was ihnen gehört, ist von solcher Art. Doch den Vater selbst würde ich tadeln, weder mich noch Suyodhana.
5.90.63
येनाहं कुन्तिभोजाय धनं वृत्तैरिवार्पिता ।
बालां मामार्यकस्तुभ्यं क्रीडन्तीं कन्दुहस्तिकां ॥ ५.९०.६३ ॥
Der Vater war es, der mich, ein Mädchen, das mit einem Ball spielte, dem Kuntibhoja wie einen Reichtum übergab, wie durch das Los des Schicksals.
5.90.64
अदात्तु कुन्तिभोजाय सखा सख्ये महात्मने ।
साऽहं पित्रा च निकृता श्वशुरैश्च परन्तप।
अत्यन्तदुःखिता कृष्ण किं जीवितफलं मम ॥ ५.९०.६४ ॥
Ihr Freund (Śūrasena) gab seine Freundin dem großherzigen Kuntibhoja. Von meinem Vater und meinen Schwiegervätern bin ich betrogen worden, o Feindversenger. O Kṛṣṇa, ich bin über alle Maßen betrübt: Was ist der Lohn meines Lebens?
5.90.65
यन्मां वागब्रवीन्नक्तं सूतके सव्यसाचिनः ।
पुत्रस्ते पृथिवीं जेता यशश्चास्य दिवं स्पृशेत् । ॥ ५.९०.६५ ॥
Die Stimme, die nachts im Geburtsgemach des Savyasācin (Arjuna) zu mir sprach: »Dein Sohn wird der Eroberer der Erde sein, und sein Ruhm wird den Himmel berühren.«
5.90.66
हत्वा कुरून्महाजन्ये राज्यं प्राप्य धनञ्जयः ।
भ्रातृभिः सह कौन्तेयस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति ॥ ५.९०.६६ ॥
Nachdem Dhanañjaya, der Sohn Kuntīs, die Kurus in dem großen Gemetzel erschlagen und das Reich erlangt hat, wird er mit seinen Brüdern drei Opfer darbringen.
5.90.67
नाहं तामभ्यसूयामि नमो धर्माय वेधसे ।
कृष्णाय महते नित्यं धर्मो धारयति प्रजाः ॥ ५.९०.६७ ॥
Ich mache ihr keinen Vorwurf. Verehrung dem Dharma und dem Schöpfer. Stets Verehrung dem großen Kṛṣṇa, denn der Dharma erhält die Geschöpfe.
5.90.68
धर्मश्चेदस्ति वार्ष्णेय यथा वागभ्यभाषत ।
त्वं चापि तत्तथा कृष्ण सर्वं संपादयिष्यसि ॥ ५.९०.६८ ॥
O Nachkomme der Vṛṣṇi, wenn es Dharma gibt, so wie das Wort gesprochen wurde, dann wirst auch du, o Kṛṣṇa, alles vollenden.
5.90.69
न मां माधव वैधव्यं नार्थनाशो न वैरिता ।
तथा शोकाय दहति यथा पुत्रैर्विना भवः ॥ ५.९०.६९ ॥
O Mādhava, weder Witwenschaft noch Verlust des Reichtums noch Feindschaft verbrennen mich so sehr vor Kummer wie ein Dasein ohne Söhne.
5.90.70
याऽहं गाण्डीवधन्वानं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
धनञ्जयं न पश्यामि का शान्तिर्हृदयस्य मे।
इतश्चतुर्दशं वर्षं यन्नापश्यं युधिष्ठिरम् ॥ ५.९०.७० ॥
Wenn ich Dhanañjaya, den Träger des Gāṇḍīva-Bogens, den besten aller Waffenträger, nicht sehe, wo ist dann Frieden für mein Herz? Seit diesem vierzehnten Jahr habe ich Yudhiṣṭhira nicht gesehen.
5.90.71
धनञ्जयं च गोविन्द यमौ तं च वृकोदरम् ।
जीवनाशं प्रनष्टानां श्राद्धं कुर्वन्ति मानवाः ॥ ५.९०.७१ ॥
O Govinda, Dhanañjaya, die Zwillinge und jener Vṛkodara — die Menschen vollziehen für sie das Totenritual, als wäre ihr Leben verloren.
5.90.72
अर्थतस्ते मम मृतास्तेषां चाहं जनार्दना ।
ब्रूया माधव राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ॥ ५.९०.७२ ॥
Janārdana, sie sind mir wahrhaftig tot, und ich ihnen. O Mādhava, sag König Yudhiṣṭhira, dem rechtschaffenen Geist.
5.90.73
भूयांस्ते हीयते धर्मो मा पुत्रक वृथा कृथाः ।
पराश्रया वासुदेव या जीवति घिगस्तु ताम् ॥ ५.९०.७३ ॥
Dein Dharma nimmt sehr ab; mein Sohn, handle nicht vergebens. O Vāsudeva, schande über das Leben, das von anderen abhängt.
5.90.74
वृत्तेः कार्पण्यलब्धाया अप्रतिष्ठैव ज्यायसी ।
अथो धनञ्जयं ब्रूया नित्योद्युक्तं वृकोदरम् ॥ ५.९०.७४ ॥
Die Schmach, die aus einem durch Kargheit erlangten Verhalten entsteht, ist wahrlich größer. Dann sag Dhanañjaya und dem stets bereiten Vṛkodara.
5.90.75
यदर्थं क्षत्रिया सूते तस्य कालोऽयमागतः ।
अस्मिंश्चेदागते काले मिथ्या चातिक्रमिष्यति ॥ ५.९०.७५ ॥
Die Zeit für jenen Zweck, für den Kṣatriyas geboren werden, ist gekommen. Wenn diese Zeit kommt und vergebens verstreicht...
5.90.76
लोकसंभाविताः संतः सुनृशंसं करिष्यथ ।
नृशंसेन च वो युक्तांस्त्यजेयं शाश्वतीः समाः ॥ ५.९०.७६ ॥
O gute Männer, in der Welt geehrt, ihr werdet eine äußerst grausame Tat begehen. Mit Grausamkeit verbunden, würde ich euch für ewige Jahre verlassen.
5.90.77
काले हि समनुप्राप्ते त्यक्तव्यमपि जीवनम् ।
माद्रीपुत्रौ च व्यक्तव्यौ क्षत्रधर्मरतौ सदा ॥ ५.९०.७७ ॥
Wenn die Zeit tatsächlich gekommen ist, muss selbst das Leben aufgegeben werden. Und die beiden Söhne Mādrīs, die stets am Kṣatriya-Dharma Freude haben, müssen sich zeigen.
5.90.78
विक्रमेणार्जितान्भोगान्वृणीतं जीवितादपि ।
विक्रमाधिगता ह्यर्थाः क्षत्रधर्मेण जीवतः ॥ ५.९०.७८ ॥
Wähle die durch Tapferkeit errungenen Genüsse höher als das Leben selbst, denn durch Tapferkeit erlangter Besitz gehört dem, der nach der Kriegerpflicht lebt.
5.90.79
मनो मनुष्यस्य सदा प्रीणन्ति पुरुषोत्तम ।
गत्वा ब्रूहि महाबाहो सर्वशस्त्रभृतां वरम् ॥ ५.९०.७९ ॥
Dies sind die Dinge, die stets das Gemüt des Menschen erfreuen, o Bester der Männer. Geh, o Starkarmiger, und sag es dem Ersten unter allen Waffenträgern.
5.90.80
अर्जुनं पाण्डवं वीरं द्रौपद्याः पदवीं चर ।
विदितौ हि तवात्यन्तं क्रुद्धौ तौ तु यथान्तकौ ॥ ५.९०.८० ॥
Geh zum Helden Arjuna, dem Pāṇḍava, und folge dem Weg Draupadīs. Du weißt wohl, dass jene beiden, wenn sie zornig sind, wie die Todesgötter sind.
5.90.81
भीमार्जुनौ नयेतां हि देवानपि परां गतिम् ।
तयोश्चैतदवज्ञानं यत्सा कृष्णा सभां गता ॥ ५.९०.८१ ॥
Bhīma und Arjuna könnten selbst die Götter zum höchsten Zustand führen. Und diese Verachtung ihnen gegenüber ist, dass Kṛṣṇā in die Versammlung gebracht wurde.
5.90.82
दुःशासतश्च कर्णश्च परुषाण्यभ्यभाषताम् ।
दुर्योधनो भीमसेनमभ्यगच्छन्मनस्विनम् ॥ ५.९०.८२ ॥
Duḥśāsana und Karṇa sprachen harte Worte, und Duryodhana ging zu dem hochgesinnten Bhīmasena.
5.90.83
पश्यतां कुरुमुख्यानां तस्य द्रक्ष्यति यत्फलम् ।
न हि वैरं समासाद्य प्रशाम्यति वृकोदरः ॥ ५.९०.८३ ॥
Während die vornehmsten Kurus zusehen, wird er die Frucht seiner Tat sehen. Denn ist einmal Feindschaft erweckt, wird Vṛkodara nicht besänftigt.
5.90.84
सुचिरादपि भीमस्य न हि वैरं प्रशाम्यति ।
यावदन्तं न नयति शात्रवाञ्चत्रुकर्शनः ॥ ५.९०.८४ ॥
Auch nach langer Zeit legt sich Bhīmas Feindschaft nicht, bis er seine Feinde zu ihrem Ende gebracht hat, er, der Bezwinger der Feinde.
5.90.85
न दुःखं राज्यहरणं न च द्यूते पराजयः ।
प्रव्राजनं तु पुत्राणां न मे तद्दुःखकारणम् ॥ ५.९०.८५ ॥
Der Verlust des Königreichs ist kein Leid, auch nicht die Niederlage beim Würfelspiel; doch die Verbannung der Söhne ist für mich nicht die Ursache jenes Leids.
5.90.86
यत्तु सा बृहती श्यामा एकवस्त्रा सभां गता ।
अशृणोत्परुषा वाचः किं नु दुःखतरं ततः ॥ ५.९०.८६ ॥
Doch jene volle, dunkelhäutige Frau, die in einem einzigen Gewand in die Versammlung ging und harte Worte hörte — was könnte schmerzlicher sein als das?
5.90.87
स्त्रीधर्मिणी वरारोहा क्षत्रधर्मरता सदा ।
नाभ्यगच्छत्तदा नाथं कृष्णा नाथवती सती ॥ ५.९०.८७ ॥
Diese Frau, dem Frauenpflicht ergeben, schönhüftig, stets dem Kriegerpflicht zugewandt — Kṛṣṇā, obwohl sie einen Beschützer hatte, ging damals nicht zu ihrem Beschützer, sie, die treue Gattin.
5.90.88
यस्या मम सपुत्रायास्त्वं नाथो मधुसूदन ।
रामश्च बलिनां श्रेष्ठः प्रद्युम्नश्च महारथः ॥ ५.९०.८८ ॥
Du bist der Beschützer meiner und meiner Söhne, o Madhusūdana; und auch Rāma, der Beste der Starken, und Pradyumna, der große Wagenlenker, sind da.
5.90.89
साऽहमेवंविधं दुःखं सहेयं पुरुषोत्तम ।
भीमे जीवति दुर्धर्षे विजये चापलायिनि ॥ ५.९०.८९ ॥
Ich könnte solches Leid ertragen, o Bester der Männer, solange der unbezwingliche Bhīma lebt, und Vijaya, der niemals flieht.
5.90.90
तत आश्वासयामास पुत्राधिभिरभिप्लुताम् ।
पितृष्वसारं शोचन्तीं शौरिः पार्थसखः पृथाम् ॥ ५.९०.९० ॥
Da tröstete Śauri (Kṛṣṇa), der Freund der Pārthas, seine Tante Pṛthā, die von Sorge um ihre Söhne überwältigt war und trauerte.
5.90.91
का नु सीमन्तिनी त्वादृग्लोकेष्वस्ति पितृष्वसः ।
शूरस्य राज्ञो दुहिता आजमीढकुलं गता ॥ ५.९०.९१ ॥
Tante, wer in den Welten ist eine edle Frau wie du, Tochter des Königs Śūra, die in das Geschlecht des Ajamīḍha eintrat?
5.90.92
महाकुलीना भवती ह्रदाद्ध्रदमिवागता ।
ईश्वरी सर्वकल्याणी भर्त्रा परमपूजिता ॥ ५.९०.९२ ॥
Du stammst aus edlem, großem Geschlecht, gekommen wie von einem See zum anderen. Herrin alles Glücks, von deinem Gatten hoch geehrt.
5.90.93
वीरसूर्वीरपत्नी त्वं सर्वैः समुदिता गुणैः ।
मुखदुःखे महाप्राज्ञे त्वादृशी सोढुमर्हति ॥ ५.९०.९३ ॥
Du bist Mutter von Helden und Gattin eines Helden, mit allen Tugenden begabt. O Hochweise, eine Frau wie du verdient es, Freude und Leid zu ertragen.
5.90.94
निद्रातन्द्रे क्रोधहर्षौ क्षुत्पिपासे हिमातपौ ।
एतानि पार्था निर्जित्य नित्यं वीरसुखे रताः ॥ ५.९०.९४ ॥
Nachdem die Pārthas Schlaf und Mattigkeit, Zorn und Freude, Hunger und Durst, Kälte und Hitze besiegt haben, erfreuen sie sich stets am Glück der Helden.
5.90.95
त्यक्तग्राम्यसुखाः पार्था नित्यं वीरसुखप्रियाः ।
न तु स्वल्पेन तुष्येयुर्महोत्साहा महाबलाः ॥ ५.९०.९५ ॥
Die Pārthas haben weltliche Freuden abgelegt und lieben stets das Glück der Helden; mit wenig würden sie sich nicht zufriedengeben. Sie sind von großer Tatkraft und großer Stärke.
5.90.96
अन्तं धीरा निषेवन्ते मध्यं ग्राम्यसुखप्रियाः ।
उत्तमांश्च परिक्लेशान्भोगांश्चातीव मानुषान् ॥ ५.९०.९६ ॥
Die Standhaften halten sich an das Äußerste, die Freunde bäuerlicher Behaglichkeit an die Mitte; sie nehmen die höchsten Mühen und auch die wahrhaft menschlichen Genüsse auf sich.
5.90.97
अन्तेषु रेमिरे धीरा न ते मध्येषु रेमिरे ।
अन्तप्राप्तिं सुखं प्राहुर्दुःखमन्तरमन्तयोः ॥ ५.९०.९७ ॥
Die Standhaften finden Freude an den Äußersten, nicht in der Mitte. Das Erreichen des Endes nennen sie Glück, den Abstand zwischen den beiden Enden aber Leid.
5.90.98
अभिवादयन्ति भवतीं पाण्डवाः सह कृष्णया ।
आत्मानं ते कुशलिनं निवेद्याहुरनामयम् ॥ ५.९०.९८ ॥
Die Pāṇḍavas grüßen Euch zusammen mit Kṛṣṇā ehrerbietig; sie lassen Euch wissen, dass es ihnen gut geht, und sagen, sie seien frei von Krankheit.
5.90.99
अरोगान्सर्वसिद्धार्थान्क्षिप्रं द्रक्ष्यसि पाण्डवान् ।
ईश्वरान्सर्वलोकस्य हतामित्राञ्श्रिया वृतान् ॥ ५.९०.९९ ॥
Bald werdet Ihr die Pāṇḍavas sehen — frei von Krankheit, alle Ziele erreicht, Herren aller Welten, ihre Feinde erschlagen und von Glanz umgeben.
5.90.100
एवमाश्वासिता कुन्ती प्रत्युवाच जनार्दनम् ।
पुत्राधिभिरभिध्वस्ता निगृह्याबुद्धिजं तमः ॥ ५.९०.१०० ॥
So getröstet antwortete Kuntī Janārdana; von Sorge um ihre Söhne überwältigt, drängte sie die aus Verblendung geborene Finsternis zurück.
5.90.101
यद्यत्तेषां महाबाहो पथ्यं स्यान्मधुसूदन ।
यथायथा त्वं मन्येथाः कुर्याः कृष्ण तथातथा ॥ ५.९०.१०१ ॥
Was immer ihnen heilsam ist, o Starkarmiger, Madhusūdana — wie du es für richtig hältst, Kṛṣṇa, so handle.
5.90.102
अविलोपेन धर्मस्य अनिकृत्या परन्तप ।
प्रभावज्ञाऽस्मि ते कृष्ण सत्यस्याभिजनस्य च ॥ ५.९०.१०२ ॥
O Bezwinger der Feinde, Kṛṣṇa, ohne das Dharma zu verletzen und ohne Täuschung kenne ich deine Macht, die Wahrheit und deine edle Abstammung.
5.90.103
व्यवस्थायां च मित्रेषु बुद्धिविक्रमयोस्तथा ।
त्वमेव नः कुले धर्मस्त्वं सत्यं त्वं तपो महत् ॥ ५.९०.१०३ ॥
Bei der Schlichtung unter Freunden und in Weisheit und Tapferkeit bist du allein das Dharma unserer Sippe, du allein bist die Wahrheit, du allein die große Askese.
5.90.104
त्वं त्राता त्वं महद्ब्रह्म त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
यथैवात्थ तथैवैतत्त्वयि सत्यं भविष्यति ॥ ५.९०.१०४ ॥
Du bist der Beschützer, du bist das große Brahman, in dir ist alles gegründet. Wie du gesagt hast, so wird es in dir wahr werden.
5.90.105
कुरूणां पाण्डवानां च लोकानां चापराजित ।
सर्वस्यैतस्य वार्ष्णेय गतिस्त्वमसि माधव।
प्रभावो बुद्धिवीर्यं च तादृशं तव केशव ॥ ५.९०.१०५ ॥
O Unbezwungener, du bist die Zuflucht der Kurus, der Pāṇḍavas und aller Welten, o Mādhava, Nachkomme der Vṛṣṇi. O Keśava, so groß sind deine Macht, Weisheit und Stärke.
5.90.106
तामामन्त्र्य च गोविन्दः कृत्वा चाभिप्रदक्षिणम् ।
प्रातिष्ठत महाबाहुर्दुर्योधनगृहान्प्रति ॥ ५.९०.१०६ ॥
Nachdem er sich von ihr verabschiedet und sie rechts umkreist hatte, brach der starkarmige Govinda zu den Häusern Duryodhanas auf.