Mahābhārata · Adhyāya 5.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.90.1
अथोपगम्य विदुरमपराह्णे जनार्दनः ।
पितृष्वसारं स पृथामभ्यगच्छदरिन्दमः ॥ ५.९०.१ ॥
Então, à tarde, Janārdana, o subjugador de inimigos, foi até Vidura e depois dirigiu-se a Pṛthā, a irmã de seu pai.
5.90.2
सा दृष्ट्वा कृष्णमायान्तं प्रसन्नादित्यवर्चसम् ।
कण्ठे गृहीत्वा प्राक्रोशत्स्मरन्ती तनयान्पृथा ॥ ५.९०.२ ॥
Ao ver Kṛṣṇa chegando, radiante como o sol límpido, Pṛthā o abraçou pelo pescoço e chorou, lembrando-se de seus filhos.
5.90.3
तेषां सत्ववतां मध्ये गोविन्दं सहचारिणम् ।
चिरस्य दृष्ट्वा वार्ष्णेयं बाष्पमाहारयत्मृथा ॥ ५.९०.३ ॥
Entre aqueles de coração forte, ao rever após longo tempo Govinda, seu companheiro, o descendente de Vṛṣṇi, Pṛthā derramou lágrimas.
5.90.4
साऽब्रवीत्कृष्णमासीनं कृतातिथ्यं युधां पतिम् ।
बाष्पगद्गदपूर्णेन मुखेन परिशुष्यता ॥ ५.९०.४ ॥
Ela falou a Kṛṣṇa, senhor dos guerreiros, que estava sentado após ser honrado como hóspede, com a boca cheia de soluços e ressequida.
5.90.5
एते बाल्यान्प्रभृत्येव गुरुशुश्रूषणे रताः ।
परस्परस्य सुहृदः संमताः समचेतसः।
निकृत्या भ्रंशिता राज्याञ्जनार्हा निर्जनं गताः ॥ ५.९०.५ ॥
Desde a infância, estes se dedicaram a servir os mais velhos, foram amigos uns dos outros, respeitados e de mente equilibrada. Privados do reino por engano, embora dignos da honra do povo, foram para um lugar desolado.
5.90.6
विनीतक्रोधहर्षाश्च ब्रह्मण्याः सत्यवादिनः ।
त्यक्त्वा प्रियमुखे पार्था रुदतीमपहाय माम् ॥ ५.९०.६ ॥
Os filhos de Pṛthā, que domavam a ira e a alegria, devotos dos brâmanes, veraces — ó tu de rosto amado —, deixaram-me para trás, chorando.
5.90.7
अहार्षुश्च वनं यान्तः समूलं हृदयं मम ।
अतदर्हा महात्मानः कथं केशव पाण्डवाः ॥ ५.९०.७ ॥
Ao partirem para a floresta, levaram meu coração pela raiz. Ó Keśava, como os magnânimos Pāṇḍavas mereceriam isso?
5.90.8
ऊषुर्महावने तात सिंहव्याघ्रगजाकुले ।
बाला विहीनाः पित्रा ते मया सततलालिताः ॥ ५.९०.८ ॥
Querido, naquela grande floresta cheia de leões, tigres e elefantes, viveram aquelas crianças privadas do pai, que eu sempre mimara.
5.90.9
अपश्यन्तश्च पितरौ कथमुषूर्महावने ।
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषैर्भृदङ्गैर्वेणुनिस्वनैः ॥ ५.९०.९ ॥
Sem ver os pais, como viveram naquela grande floresta, onde não havia o estrondo das conchas e tambores, nem o som das flautas?
5.90.10
पाण्डवाः समबोध्यन्त बाल्यात्प्रभृति केशव ।
ये स्म वारणशब्देन हयानां हेषितेन च ॥ ५.९०.१० ॥
Desde a infância, ó Keśava, os Pāṇḍava eram despertados pelo barrir dos elefantes e pelo relinchar dos cavalos.
5.90.11
रथेनेमिनिनादैश्च व्यबोध्यन्त तदा गृहे ।
शङ्खभेरीनिनादेन वेणुवीणानुनादिना ॥ ५.९०.११ ॥
Então, no palácio, eram despertados pelo ronco das rodas dos carros, pelo clamor das conchas e tambores e pelo eco das flautas e alaúdes.
5.90.12
पुण्याहघोषमिश्रेण पूज्यमाना द्विजातिभिः ।
वस्त्रै रत्नैरलङ्कारैः पूजयन्तो द्विजन्मनः ॥ ५.९०.१२ ॥
Misturados às proclamações auspiciosas do puṇyāha, honrados pelos dvija e honrando os dvija com vestes, joias e adornos.
5.90.13
गीर्भिर्मङ्गलयुक्ताभिर्ब्राह्मणानां महात्मनाम् ।
अर्चितैरर्चनार्हैश्च स्तुवद्भिरभिनन्दिताः ॥ ५.९०.१३ ॥
Foram louvados com palavras auspiciosas dos brâmanes magnânimos e saudados com alegria por aqueles dignos de honra que os exaltavam.
5.90.14
प्रासादाग्नेष्वबोध्यन्त राङ्खवाजिनशायिनः ।
क्रूरं च निनदं श्रुत्वा श्वापदानां महावने ॥ ५.९०.१४ ॥
Os que dormiam sobre cobertores e peles de veado junto aos fogos do palácio despertaram, ao ouvir os gritos cruéis das feras na grande floresta.
5.90.15
न स्मोपयान्ति निद्रां ते नतदर्हा जनार्दन ।
भेरीमृदङ्गनिनदैः शङ्खवैणवनिस्वनैः ॥ ५.९०.१५ ॥
Ó Janārdana, eles não chegam a dormir, pois não são dignos disso, em meio ao som de tambores, mṛdaṅgas, conchas e flautas.
5.90.16
स्त्रीणां गीतनिनादैश्च मधुरैर्मधुसूदन ।
वन्दिमागधसूतैश्च स्तुवद्भिर्बोधिताः कथम् ॥ ५.९०.१६ ॥
Ó Madhusūdana, como eram despertados pelos doces cantos das mulheres e pelos bardos, panegiristas e cocheiros que os louvavam?
5.90.17
महावनेष्वबोध्यन्त श्वापदानां रुतेन च ।
ह्रीमात्सत्यधृतिर्दान्तो भूतानामनुकम्पिता ॥ ५.९०.१७ ॥
Nas grandes florestas eram despertados pelos gritos das feras: modestos, firmes na verdade e na resolução, senhores de si, compassivos com os seres.
5.90.18
कामद्वेषौ वशे कृत्वा सतां वर्त्मानुवर्तते ।
अम्बरीषस्य मान्धातुर्ययातेर्नहुषस्य च ॥ ५.९०.१८ ॥
Tendo submetido o desejo e o ódio ao seu controle, segue o caminho dos bons, como fizeram Ambarīṣa, Māndhātṛ, Yayāti e Nahuṣa.
5.90.19
भरतस्य दिलीपस्य शिबेरौशीनरस्य च ।
राजर्षीणां पुराणानां धुरं धत्ते दुरुद्वहाम् ॥ ५.९०.१९ ॥
Ele carrega o fardo difícil dos antigos reis sábios: Bharata, Dilīpa, Śibi e o filho de Uśīnara.
5.90.20
शीलवृत्तोपसंपन्नोः धर्मज्ञः सत्यसङ्गरः ।
राजा सर्वगुणोपेतस्त्रौलोक्यस्यापि यो भवेत् ॥ ५.९०.२० ॥
Um rei dotado de boa conduta e caráter, que conhece o dharma, cumpre votos verdadeiros e possui todas as virtudes, poderia ser senhor até dos três mundos.
5.90.21
अजातशत्रुर्धर्मात्मा शुद्धजाम्बूनदप्रभः ।
श्रेष्ठः कुरुषु सर्वेषु धर्मतः श्रुतवृत्ततः ।
प्रियदर्शो दीर्घभुजः कथं कृष्ण युधिष्ठिरः ॥ ५.९०.२१ ॥
Ajātaśatru, de natureza justa, resplandecente como ouro puro, o melhor de todos os kurus em dharma, saber e conduta, agradável à vista, de braços longos: como é Yudhiṣṭhira, ó Kṛṣṇa?
5.90.22
यः स नागायुतप्राणो वातरंहा महाबलः ।
सामर्षः पाण्डवो नित्यं प्रियो भ्रातुः प्रियंकरः ॥ ५.९०.२२ ॥
Aquele cuja força vital é a de dez mil elefantes, veloz como o vento, de grande poder, cheio de indignação: esse pāṇḍava é sempre querido de seu irmão e faz o que lhe agrada.
5.90.23
कीचकस्य तु सज्ञातेर्यो हन्ता मधुसूदन ।
शूरः क्रोधवशानां च हिडिम्बस्य बकस्य च ॥ ५.९०.२३ ॥
Aquele que matou os parentes de Kīcaka, ó Madhusūdana, o herói que também matou os iracundos Hiḍimba e Baka.
5.90.24
पराक्रमे शक्रसमो मातरिश्वसमो बले ।
महेश्वरसमः क्रोधे भीमः प्रहरतां वरः ॥ ५.९०.२४ ॥
Igual a Indra em valor, igual ao deus do vento em força, igual a Maheśvara em cólera: Bhīma é o melhor dos que golpeiam.
5.90.25
क्रोधं बलममर्षं च यो निधाय परंतपः ।
जितात्मा पाण्डवोऽमर्षी भ्रातुस्तिष्ठति शासने ॥ ५.९०.२५ ॥
Aquele Pāṇḍava, abrasador de inimigos, tendo deposto a ira, a força e a impaciência, senhor de si embora impaciente, permanece sob o comando de seu irmão.
5.90.26
तेजोराशिं महात्मानं वरिष्ठमभितौजसम् ।
भीमं प्रदर्शनेनापि भीमसेनं जनार्दन ॥ ५.९०.२६ ॥
Ó Janārdana, Bhīma, massa de esplendor, magnânimo, o primeiro, de vigor superior, Bhīmasena — reconhece-o até pela aparência.
5.90.27
तं ममाचक्ष्व वार्ष्णेय कथमद्य वृकोदरः ।
आस्ते परिघबाहुः स मध्यमः पाण्डवो बली ॥ ५.९०.२७ ॥
Diz-me, ó descendente de Vṛṣṇi, como está hoje Vṛkodara? Aquele Pāṇḍava do meio, poderoso, de braços como barras: como se encontra?
5.90.28
अर्जुनेनार्जुनो यः स कृष्ण बाहुसहस्रिणा ।
द्विबाहुः स्पर्धते नित्यमतीतेनापि केशव ॥ ५.९०.२८ ॥
Aquele Arjuna que compete com Arjuna: ó Kṛṣṇa, o de dois braços sempre rivaliza com o de mil braços, ó Keśava, mesmo com o que já passou além.
5.90.29
क्षिपत्येकेन वेगेन पञ्चबाणशतानि यः ।
इष्वस्त्रे सदृशो राज्ञः कार्तवीर्यस्य पाण्डवः ॥ ५.९०.२९ ॥
Aquele que dispara quinhentas flechas num único impulso, o Pāṇḍava igual ao rei Kārtavīrya na arte do arco.
5.90.30
तेजसाऽऽदित्यसदृशो महर्षिसदृशो दमे ।
क्षमया पृथिवीतुल्यो महेन्द्रसमविक्रमः ॥ ५.९०.३० ॥
Igual ao sol em esplendor, igual a um grande sábio em autodomínio, igual à terra em paciência, de valor igual ao de Mahendra.
5.90.31
आधिराज्यं महद्दीप्तं प्रथितं मधुसूदन ।
आहृतं येन वीर्येण कुरूणां सर्वराजसु ॥ ५.९०.३१ ॥
Ó Madhusūdana, pela valentia com que os Kurus conquistaram a grande, resplandecente e renomada soberania sobre todos os reis.
5.90.32
यस्य बाहुबलं सर्वे पाण्डवाः पर्युपासते ।
स सर्वरथिनां श्रेष्ठः पाण्डवः सत्यविक्रमः ॥ ५.९०.३२ ॥
Aquele em cujo poder de braços todos os Pāṇḍavas confiam — esse Pāṇḍava, o melhor de todos os condutores de carro, verdadeiro em valor.
5.90.33
यं गत्वाऽभिमुखः सङ्ख्ये न जीवन्तश्चिदाव्रजेत् ।
यो जेता सर्वभूतानामजेयो जिष्णुरच्युत ॥ ५.९०.३३ ॥
Contra quem, cara a cara na batalha, dificilmente retornam vivos — aquele que vence todos os seres, invencível, o vencedor — ó Acyuta.
5.90.34
योऽपाश्रयः पाण्डवानां देवानामिव वासवः ।
स ते भ्राता सखा चैव कथमद्य धनञ्जयः ॥ ५.९०.३४ ॥
Aquele que é refúgio dos Pāṇḍavas, como Vāsava o é para os deuses — esse Dhanañjaya, teu irmão e amigo: como está ele agora?
5.90.35
दयावान्सर्वभूतेषु ह्रीनिषेवो महास्रवित् ।
मृदुश्च सुकुमारश्च धार्मिकश्च प्रियश्च मे ॥ ५.९०.३५ ॥
Compassivo para com todos os seres, modesto, grande conhecedor das escrituras, gentil e delicado, justo, e caro a mim.
5.90.36
सहदेवो महेष्वासः शूरः समितिशोभनः ।
भ्रातृणां कृष्ण शुश्रूषुर्धर्मार्थकुशलो युवा ॥ ५.९०.३६ ॥
Sahadeva, o grande arqueiro, herói, adornado na assembleia e na batalha — ó Kṛṣṇa, dedicado ao serviço de seus irmãos, hábil em dharma e artha, jovem.
5.90.37
सदैव सहदेवस्य भ्रातरो मधुसूदन ।
वृत्तं कल्याणवृत्तस्य पूजयन्ति महात्मनः ॥ ५.९०.३७ ॥
Ó Madhusūdana, os irmãos de Sahadeva sempre honram a conduta daquele magnânimo de boa conduta.
5.90.38
ज्येष्ठोपचायिनं वीरं सहदेवं युधां पतिम् ।
शुश्रूषुं मम वार्ष्णेय माद्रीपुत्रं प्रचक्ष्व मे ॥ ५.९०.३८ ॥
Descreve-me Sahadeva, o herói que serve o irmão mais velho, senhor dos guerreiros, devotado a mim, ó Vārṣṇeya, filho de Mādrī.
5.90.39
सुकुमारो युवा शूरो दर्शनीयश्च पाण्डवः ।
भ्रातॄणां चैव सर्वेषां प्रियः प्राणो बहिश्चरः ॥ ५.९०.३९ ॥
O delicado, jovem, valente e agradável Pāṇḍava é querido por todos os seus irmãos — o sopro vital que se move fora deles.
5.90.40
चित्रयोधी च नकुलो महेष्वासो महाबलः ।
कच्चित्स कुशली कृष्ण वत्सो मम सुखैधितः ॥ ५.९०.४० ॥
Está bem Nakula — hábil em diversas formas de combate, grande arqueiro, de grande força — ó Kṛṣṇa? Meu filho, criado no conforto?
5.90.41
सुखोचितमदुःखार्हं सुकुमारं महारथम् ।
अपि जातु महाबाहो पश्येयं नकुलं पुनः ॥ ५.९०.४१ ॥
Nakula, digno de conforto e não de sofrimento, delicado e grande condutor de carro — ó de braços poderosos, hei de vê-lo de novo?
5.90.42
पक्ष्मसंपातजे काले नकुलेन विनाकृता ।
न लभामि धृतिं वीर साऽद्य जीवामि पश्य माम् ॥ ५.९०.४२ ॥
Sem Nakula não encontro serenidade nem pelo tempo que uma pálpebra leva a cair. Ó herói, eu, que então era, vivo hoje — olha para mim.
5.90.43
सर्वैः पुत्रैः प्रियतरा द्रौपदी मे जनार्दन ।
कुलीना रूपसंपन्ना सर्वैः समुदिता गुणैः ॥ ५.९०.४३ ॥
Ó Janārdana, Draupadī me é mais querida do que todos os meus filhos. Ela é de nobre linhagem, dotada de beleza e possui todas as virtudes.
5.90.44
पुत्रलोकात्पतिलोकं वृण्वाना सत्यवादिनी ।
प्रियान्पुत्रान्परित्यज्य पाण्डवाननुरुध्यते ॥ ५.९०.४४ ॥
Escolhendo o mundo de seus esposos em vez do mundo de seus filhos, a veraz Draupadī abandona seus amados filhos e segue os Pāṇḍavas.
5.90.45
महाभिजनसंपन्ना सर्वकामैः सुपूजिता ।
ईश्वरी सर्वकल्याणी द्रौपदी कथमच्युत ॥ ५.९०.४५ ॥
Ó Acyuta, como Draupadī — nascida de grande linhagem, bem honrada em todos os seus desejos, senhora, portadora de todo bem — chegou a este estado?
5.90.46
पतिभिः पञ्चभिः शूरैरग्निकल्पैः प्रहारिभिः ।
उपपन्ना महेष्वासैर्द्रौपदी दुःखभागिनी ॥ ५.९०.४६ ॥
Unida a cinco esposos heroicos, ardentes como o fogo e de golpes certeiros, esposa de grandes arqueiros, Draupadī tornou-se partícipe do sofrimento.
5.90.47
चतुर्दशमिदं वर्षं यन्नापश्यमरिन्दम ।
पुत्रादिभिः परिद्यूनां द्रौपदीं सत्यवादिनीम् ॥ ५.९०.४७ ॥
Ó domador de inimigos, este é o décimo quarto ano em que não vi a veraz Draupadī, consumida junto com seus filhos e os demais.
5.90.48
न नूनं कर्मभिः पुण्यैरश्रुते पुरुषः सुखम् ।
द्रौपदी चेत्तथावृत्ता नाश्रुते सुखमव्ययम् ॥ ५.९०.४८ ॥
Certamente um homem não alcança a felicidade por obras meritórias; e se Draupadī chegou a tal estado, então ela não alcança a felicidade imperecível.
5.90.49
न प्रियो मम कृष्णाया बीभत्सुर्न युधिष्ठिरः ।
भीमसेनो यमौ वापि यदपश्यं सभागताम् ॥ ५.९०.४९ ॥
Quando vi Kṛṣṇā trazida à assembleia, nenhum deles me pareceu querido por ela: nem Bībhatsu (Arjuna), nem Yudhiṣṭhira, nem Bhīmasena, nem sequer os gêmeos.
5.90.50
न मे दुःखतरं किंचिद्भूतपूर्वं ततोऽधिकम् ।
स्त्रीधर्मिणीं द्रौपदीं यच्छ्वशुराणां समीपगाम् ॥ ५.९०.५० ॥
Nada antes me causou dor maior do que isto: que Draupadī, fiel ao seu dever de esposa, fosse levada para perto dos sogros.
5.90.51
आनायितामनार्येण क्रोधलोभानुवर्तिना ।
सर्वे प्रैक्षन्त कुरव एकवस्त्रां सभागताम् ॥ ५.९०.५१ ॥
Trazida pelo ignóbil que segue a ira e a cobiça, entrou na assembleia vestida com uma única peça, e todos os Kurus a olharam.
5.90.52
तत्रैव धृतराष्ट्रश्च महाराजश्च बाह्लिकः ।
कृपश्च कसोमदत्तश्च निर्विष्णाः कुरवस्तथा ॥ ५.९०.५२ ॥
Ali estavam Dhṛtarāṣṭra, o grande rei, Bāhlika, Kṛpa e Somadatta; e os Kurus também estavam abatidos da mesma forma.
5.90.53
तस्यां संसदि सर्वेषां क्षत्तारं पूजयाम्यहम् ।
वृत्तेन हि भवत्यार्यो न धनेन न विद्यया ॥ ५.९०.५३ ॥
Naquela assembleia, entre todos eles, honro o Kṣattṛ (Vidura); pois é pela conduta, e não pela riqueza nem pelo saber, que alguém se torna nobre.
5.90.54
तस्य कृष्ण महाबुद्धेर्गम्भीरस्य महात्मनः ।
क्षत्तुःक शीलमलङ्कारो लोकान्विष्टभ्य तिष्ठति ॥ ५.९०.५४ ॥
Ó Kṛṣṇa, o caráter daquele Kṣattṛ (Vidura), de grande inteligência, profundo e magnânimo, é seu adorno, e ele permanece sustentando os mundos.
5.90.55
सा शोकार्ता च हृष्टा च दृष्ट्वा गोविन्दमागतम् ।
नानाविधानि दुःखानि सर्वाण्येवान्वकीर्तयम् ॥ ५.९०.५५ ॥
Aflita de dor e ao mesmo tempo alegre, ao ver Govinda chegado, relatou todas as suas diversas dores.
5.90.56
पूर्वैराचरितं यत्तत्कुराजभिररिन्दम ।
अक्षद्यूतं मृगवधः कच्चिदेषां सुखावहम् ॥ ५.९०.५६ ॥
Ó domador de inimigos, o que foi praticado pelos antepassados, pelos reis kurus, o jogo de dados e a caça aos veados, talvez lhes tenha trazido felicidade.
5.90.57
तन्मां दहति यत्कृष्णा सभायां कुरुसन्निधौ ।
धार्तराष्ट्रैः परिक्लिष्टा यथा न कुशलं तथा ॥ ५.९०.५७ ॥
O que me queima é como Kṛṣṇā, atormentada na assembleia diante dos kurus pelos filhos de Dhṛtarāṣṭra, foi tratada; não foi bem.
5.90.58
निर्वासनं च नगरात्प्रव्रज्या च परन्तप ।
नानाविधानां दुःखानामावासोऽस्मि जनार्दन ॥ ५.९०.५८ ॥
Ó atormentador de inimigos, o banimento da cidade e a partida para o exílio; ó Janārdana, tornei-me morada de diversas dores.
5.90.59
अज्ञातचर्या बालानामवरोधश्च माधव ।
न मे क्लेशतमं तत्स्यात्पुत्रैः सह परन्तप ॥ ५.९०.५९ ॥
Ó Mādhava, viver sem ser reconhecida e o confinamento das crianças; ó atormentador de inimigos, isso não seria para mim a maior dor, estar com os filhos.
5.90.60
दुर्योधनेन निकृता वर्षमद्य चतुर्दशम् ।
दुःखादपि सुखं नः स्याद्यदि पुण्यफलक्षयः ॥ ५.९०.६० ॥
Injustiçados por Duryodhana, hoje é o décimo quarto ano; se o fruto do mérito se esgotou, então até da dor pode nascer a felicidade para nós.
5.90.61
न मे विशेपो जात्वासीद्धार्तराष्ट्रेषु पाण्डवैः ।
तेन सत्येन कृष्ण त्वां हतामित्रं श्रिया वृतम् ।
अस्माद्विमुक्तं सङ्ग्रामात्पश्येयं पाण्डवैः सह ॥ ५.९०.६१ ॥
Nunca houve distinção para mim entre os Pāṇḍavas e os filhos de Dhṛtarāṣṭra. Por essa verdade, ó Kṛṣṇa, digo a ti, matador de inimigos e cheio de glória: libertado desta batalha, que eu possa vê-los junto com os Pāṇḍavas.
5.90.62
नैव शक्याः पराजेतुं सर्वं ह्येषां तथाविधम् ।
पितरं त्वेव गर्हेयं नात्मानं न सुयोधनम् ॥ ५.९०.६२ ॥
Não é possível vencê-los, pois tudo o que lhes pertence é de tal natureza. Mas eu culparia o próprio pai, nem a mim mesmo nem a Suyodhana.
5.90.63
येनाहं कुन्तिभोजाय धनं वृत्तैरिवार्पिता ।
बालां मामार्यकस्तुभ्यं क्रीडन्तीं कन्दुहस्तिकां ॥ ५.९०.६३ ॥
Foi o pai quem me entregou, menina que brincava com uma bola, a Kuntibhoja como se eu fosse uma riqueza, como por sorte do destino.
5.90.64
अदात्तु कुन्तिभोजाय सखा सख्ये महात्मने ।
साऽहं पित्रा च निकृता श्वशुरैश्च परन्तप।
अत्यन्तदुःखिता कृष्ण किं जीवितफलं मम ॥ ५.९०.६४ ॥
Seu amigo (Śūrasena) deu sua amiga ao magnânimo Kuntibhoja. Fui lesada pelo meu pai e pelos meus sogros, ó abrasador de inimigos. Ó Kṛṣṇa, estou extremamente aflita: qual é o fruto da minha vida?
5.90.65
यन्मां वागब्रवीन्नक्तं सूतके सव्यसाचिनः ।
पुत्रस्ते पृथिवीं जेता यशश्चास्य दिवं स्पृशेत् । ॥ ५.९०.६५ ॥
A voz que me falou à noite na câmara do parto de Savyasācin (Arjuna): 'Teu filho será o conquistador da terra, e sua fama tocará o céu.'
5.90.66
हत्वा कुरून्महाजन्ये राज्यं प्राप्य धनञ्जयः ।
भ्रातृभिः सह कौन्तेयस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति ॥ ५.९०.६६ ॥
Depois de matar os Kurus na grande chacina e obter o reino, Dhanañjaya, filho de Kuntī, junto com seus irmãos, realizará três sacrifícios.
5.90.67
नाहं तामभ्यसूयामि नमो धर्माय वेधसे ।
कृष्णाय महते नित्यं धर्मो धारयति प्रजाः ॥ ५.९०.६७ ॥
Não a censuro. Honra ao Dharma e ao Criador. Sempre honra ao grande Kṛṣṇa, pois o Dharma sustenta as criaturas.
5.90.68
धर्मश्चेदस्ति वार्ष्णेय यथा वागभ्यभाषत ।
त्वं चापि तत्तथा कृष्ण सर्वं संपादयिष्यसि ॥ ५.९०.६८ ॥
Ó descendente de Vṛṣṇi, se há dharma, como a palavra foi dita, então tu também, ó Kṛṣṇa, realizarás tudo.
5.90.69
न मां माधव वैधव्यं नार्थनाशो न वैरिता ।
तथा शोकाय दहति यथा पुत्रैर्विना भवः ॥ ५.९०.६९ ॥
Ó Mādhava, nem a viuvez, nem a perda de riqueza, nem a inimizade me queimam de tristeza como a existência sem filhos.
5.90.70
याऽहं गाण्डीवधन्वानं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
धनञ्जयं न पश्यामि का शान्तिर्हृदयस्य मे।
इतश्चतुर्दशं वर्षं यन्नापश्यं युधिष्ठिरम् ॥ ५.९०.७० ॥
Quando não vejo Dhanañjaya, o portador do arco Gāṇḍīva, o melhor de todos os portadores de armas, onde está a paz do meu coração? Desde este décimo quarto ano não vi Yudhiṣṭhira.
5.90.71
धनञ्जयं च गोविन्द यमौ तं च वृकोदरम् ।
जीवनाशं प्रनष्टानां श्राद्धं कुर्वन्ति मानवाः ॥ ५.९०.७१ ॥
Ó Govinda, Dhanañjaya, os gêmeos e aquele Vṛkodara — as pessoas realizam o rito fúnebre por eles como se sua vida estivesse perdida.
5.90.72
अर्थतस्ते मम मृतास्तेषां चाहं जनार्दना ।
ब्रूया माधव राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ॥ ५.९०.७२ ॥
Janārdana, eles estão verdadeiramente mortos para mim, e eu para eles. Ó Mādhava, diga ao rei Yudhiṣṭhira, de alma justa.
5.90.73
भूयांस्ते हीयते धर्मो मा पुत्रक वृथा कृथाः ।
पराश्रया वासुदेव या जीवति घिगस्तु ताम् ॥ ५.९०.७३ ॥
Teu dharma se reduz grandemente; filho meu, não ajas em vão. Ó Vāsudeva, maldita seja a vida que vive dependendo de outros.
5.90.74
वृत्तेः कार्पण्यलब्धाया अप्रतिष्ठैव ज्यायसी ।
अथो धनञ्जयं ब्रूया नित्योद्युक्तं वृकोदरम् ॥ ५.९०.७४ ॥
A desonra nascida de uma conduta obtida pela miséria é, de fato, maior. Depois diga a Dhanañjaya, e a Vṛkodara, sempre pronto.
5.90.75
यदर्थं क्षत्रिया सूते तस्य कालोऽयमागतः ।
अस्मिंश्चेदागते काले मिथ्या चातिक्रमिष्यति ॥ ५.९०.७५ ॥
Chegou o tempo para aquilo para que nascem os kṣatriyas. Se este tempo chega e passa em vão...
5.90.76
लोकसंभाविताः संतः सुनृशंसं करिष्यथ ।
नृशंसेन च वो युक्तांस्त्यजेयं शाश्वतीः समाः ॥ ५.९०.७६ ॥
Ó homens bons honrados no mundo, cometereis um ato sumamente cruel. Unidos à crueldade, eu vos abandonaria por anos eternos.
5.90.77
काले हि समनुप्राप्ते त्यक्तव्यमपि जीवनम् ।
माद्रीपुत्रौ च व्यक्तव्यौ क्षत्रधर्मरतौ सदा ॥ ५.९०.७७ ॥
Quando o tempo realmente chega, até a vida deve ser abandonada. E os dois filhos de Mādrī, sempre deleitados no dharma dos kṣatriyas, devem se manifestar.
5.90.78
विक्रमेणार्जितान्भोगान्वृणीतं जीवितादपि ।
विक्रमाधिगता ह्यर्थाः क्षत्रधर्मेण जीवतः ॥ ५.९०.७८ ॥
Escolhe os prazeres conquistados pela bravura acima da própria vida, pois as riquezas alcançadas pela bravura pertencem a quem vive segundo o dever do guerreiro.
5.90.79
मनो मनुष्यस्य सदा प्रीणन्ति पुरुषोत्तम ।
गत्वा ब्रूहि महाबाहो सर्वशस्त्रभृतां वरम् ॥ ५.९०.७९ ॥
Estas são as coisas que sempre alegram a mente do homem, ó melhor dos homens. Vai, ó de braços poderosos, e diz ao primeiro de todos os portadores de armas.
5.90.80
अर्जुनं पाण्डवं वीरं द्रौपद्याः पदवीं चर ।
विदितौ हि तवात्यन्तं क्रुद्धौ तौ तु यथान्तकौ ॥ ५.९०.८० ॥
Vai ao herói Arjuna, o Pāṇḍava, e segue o caminho de Draupadī. Bem sabes que aqueles dois, quando irados, são como os próprios deuses da morte.
5.90.81
भीमार्जुनौ नयेतां हि देवानपि परां गतिम् ।
तयोश्चैतदवज्ञानं यत्सा कृष्णा सभां गता ॥ ५.९०.८१ ॥
Bhīma e Arjuna poderiam levar até os deuses ao estado supremo. E este desprezo por eles é que Kṛṣṇā foi levada à assembleia.
5.90.82
दुःशासतश्च कर्णश्च परुषाण्यभ्यभाषताम् ।
दुर्योधनो भीमसेनमभ्यगच्छन्मनस्विनम् ॥ ५.९०.८२ ॥
Duḥśāsana e Karṇa proferiram palavras duras, e Duryodhana aproximou-se do magnânimo Bhīmasena.
5.90.83
पश्यतां कुरुमुख्यानां तस्य द्रक्ष्यति यत्फलम् ।
न हि वैरं समासाद्य प्रशाम्यति वृकोदरः ॥ ५.९०.८३ ॥
Enquanto os principais kurus observam, ele verá o fruto de seu ato. Pois uma vez despertada a inimizade, Vṛkodara não se apazigua.
5.90.84
सुचिरादपि भीमस्य न हि वैरं प्रशाम्यति ।
यावदन्तं न नयति शात्रवाञ्चत्रुकर्शनः ॥ ५.९०.८४ ॥
Mesmo após muito tempo, a inimizade de Bhīma não se apazigua até que ele leve seus inimigos ao fim, ele, o subjugador de inimigos.
5.90.85
न दुःखं राज्यहरणं न च द्यूते पराजयः ।
प्रव्राजनं तु पुत्राणां न मे तद्दुःखकारणम् ॥ ५.९०.८५ ॥
A perda do reino não é dor, nem a derrota no jogo de dados; mas o exílio dos filhos não é para mim a causa daquela dor.
5.90.86
यत्तु सा बृहती श्यामा एकवस्त्रा सभां गता ।
अशृणोत्परुषा वाचः किं नु दुःखतरं ततः ॥ ५.९०.८६ ॥
Mas aquela mulher robusta, de pele escura, que foi à assembleia com uma única veste e ouviu palavras duras — o que poderia ser mais doloroso do que isso?
5.90.87
स्त्रीधर्मिणी वरारोहा क्षत्रधर्मरता सदा ।
नाभ्यगच्छत्तदा नाथं कृष्णा नाथवती सती ॥ ५.९०.८७ ॥
Aquela mulher, observante do dever feminino, de belos quadris, sempre devotada ao dever dos guerreiros — Kṛṣṇā, embora tivesse um protetor, não foi então ao seu protetor, ela, a esposa fiel.
5.90.88
यस्या मम सपुत्रायास्त्वं नाथो मधुसूदन ।
रामश्च बलिनां श्रेष्ठः प्रद्युम्नश्च महारथः ॥ ५.९०.८८ ॥
Tu és o protetor de mim e de meus filhos, ó Madhusūdana; e também Rāma, o melhor dos fortes, e Pradyumna, o grande condutor de carros.
5.90.89
साऽहमेवंविधं दुःखं सहेयं पुरुषोत्तम ।
भीमे जीवति दुर्धर्षे विजये चापलायिनि ॥ ५.९०.८९ ॥
Eu poderia suportar tal dor, ó melhor dos homens, enquanto viver o invencível Bhīma, e Vijaya, que nunca foge.
5.90.90
तत आश्वासयामास पुत्राधिभिरभिप्लुताम् ।
पितृष्वसारं शोचन्तीं शौरिः पार्थसखः पृथाम् ॥ ५.९०.९० ॥
Então Śauri (Kṛṣṇa), amigo dos Pārthas, consolou sua tia Pṛthā, dominada pela angústia por seus filhos e aflita.
5.90.91
का नु सीमन्तिनी त्वादृग्लोकेष्वस्ति पितृष्वसः ।
शूरस्य राज्ञो दुहिता आजमीढकुलं गता ॥ ५.९०.९१ ॥
Tia, quem nos mundos é uma mulher nobre como você, filha do rei Śūra que entrou na linhagem de Ajamīḍha?
5.90.92
महाकुलीना भवती ह्रदाद्ध्रदमिवागता ।
ईश्वरी सर्वकल्याणी भर्त्रा परमपूजिता ॥ ५.९०.९२ ॥
Você é de nobre linhagem, vinda como de um lago para outro. Senhora de toda bondade, muito honrada por seu marido.
5.90.93
वीरसूर्वीरपत्नी त्वं सर्वैः समुदिता गुणैः ।
मुखदुःखे महाप्राज्ञे त्वादृशी सोढुमर्हति ॥ ५.९०.९३ ॥
Você é mãe de heróis e esposa de um herói, dotada de todas as virtudes. Ó grande sábia, uma mulher como você é digna de suportar alegria e dor.
5.90.94
निद्रातन्द्रे क्रोधहर्षौ क्षुत्पिपासे हिमातपौ ।
एतानि पार्था निर्जित्य नित्यं वीरसुखे रताः ॥ ५.९०.९४ ॥
Tendo vencido sono e torpor, ira e alegria, fome e sede, frio e calor, os Pārtha sempre se deleitam na alegria dos heróis.
5.90.95
त्यक्तग्राम्यसुखाः पार्था नित्यं वीरसुखप्रियाः ।
न तु स्वल्पेन तुष्येयुर्महोत्साहा महाबलाः ॥ ५.९०.९५ ॥
Tendo renunciado aos prazeres mundanos e amando sempre a alegria dos heróis, os Pārtha não se contentariam com pouco; são de grande energia e grande força.
5.90.96
अन्तं धीरा निषेवन्ते मध्यं ग्राम्यसुखप्रियाः ।
उत्तमांश्च परिक्लेशान्भोगांश्चातीव मानुषान् ॥ ५.९०.९६ ॥
Os firmes buscam os extremos, enquanto os que amam os prazeres da aldeia permanecem no meio; aceitam as maiores provações e também os prazeres mais humanos.
5.90.97
अन्तेषु रेमिरे धीरा न ते मध्येषु रेमिरे ।
अन्तप्राप्तिं सुखं प्राहुर्दुःखमन्तरमन्तयोः ॥ ५.९०.९७ ॥
Os firmes deleitam-se nos extremos, não no meio. Dizem que atingir o fim é felicidade, e que a distância entre os dois extremos é sofrimento.
5.90.98
अभिवादयन्ति भवतीं पाण्डवाः सह कृष्णया ।
आत्मानं ते कुशलिनं निवेद्याहुरनामयम् ॥ ५.९०.९८ ॥
Os Pāṇḍavas, junto com Kṛṣṇā, vos saúdam com respeito; tendo comunicado que estão bem, dizem estar livres de doença.
5.90.99
अरोगान्सर्वसिद्धार्थान्क्षिप्रं द्रक्ष्यसि पाण्डवान् ।
ईश्वरान्सर्वलोकस्य हतामित्राञ्श्रिया वृतान् ॥ ५.९०.९९ ॥
Em breve vereis os Pāṇḍavas — livres de doença, com todos os seus objetivos cumpridos, senhores de todos os mundos, com os inimigos abatidos e cercados de glória.
5.90.100
एवमाश्वासिता कुन्ती प्रत्युवाच जनार्दनम् ।
पुत्राधिभिरभिध्वस्ता निगृह्याबुद्धिजं तमः ॥ ५.९०.१०० ॥
Assim consolada, Kuntī respondeu a Janārdana, oprimida pela preocupação com os filhos, contendo a escuridão nascida da insensatez.
5.90.101
यद्यत्तेषां महाबाहो पथ्यं स्यान्मधुसूदन ।
यथायथा त्वं मन्येथाः कुर्याः कृष्ण तथातथा ॥ ५.९०.१०१ ॥
O que for benéfico para eles, ó de braços poderosos, Madhusūdana; conforme julgares, Kṛṣṇa, assim faze.
5.90.102
अविलोपेन धर्मस्य अनिकृत्या परन्तप ।
प्रभावज्ञाऽस्मि ते कृष्ण सत्यस्याभिजनस्य च ॥ ५.९०.१०२ ॥
Ó destruidor de inimigos, Kṛṣṇa, sem violar o dharma e sem engano, conheço o teu poder, a verdade e a tua nobre linhagem.
5.90.103
व्यवस्थायां च मित्रेषु बुद्धिविक्रमयोस्तथा ।
त्वमेव नः कुले धर्मस्त्वं सत्यं त्वं तपो महत् ॥ ५.९०.१०३ ॥
Na arbitragem entre amigos, e na sabedoria e no valor, tu és sozinho o dharma da nossa linhagem, tu és a verdade, tu és a grande austeridade.
5.90.104
त्वं त्राता त्वं महद्ब्रह्म त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
यथैवात्थ तथैवैतत्त्वयि सत्यं भविष्यति ॥ ५.९०.१०४ ॥
Tu és o protetor, tu és o grande Brahman, em ti tudo está estabelecido. Assim como disseste, assim será verdadeiro em ti.
5.90.105
कुरूणां पाण्डवानां च लोकानां चापराजित ।
सर्वस्यैतस्य वार्ष्णेय गतिस्त्वमसि माधव।
प्रभावो बुद्धिवीर्यं च तादृशं तव केशव ॥ ५.९०.१०५ ॥
Ó invencível, tu és o refúgio dos Kurus, dos Pāṇḍavas e de todos os mundos, ó Mādhava, descendente de Vṛṣṇi. Ó Keśava, tal é o teu poder, a tua sabedoria e a tua força.
5.90.106
तामामन्त्र्य च गोविन्दः कृत्वा चाभिप्रदक्षिणम् ।
प्रातिष्ठत महाबाहुर्दुर्योधनगृहान्प्रति ॥ ५.९०.१०६ ॥
Após despedir-se dela e circundá-la mantendo-a à direita, o de braços poderosos Govinda partiu em direção às casas de Duryodhana.