Mahābhārata · Adhyāya 5.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.92.1
तं भुक्तवन्तमाश्वस्तं निशायां विदुरोऽब्रवीत् ।
नेदं सम्यग्व्यवसितं केशवागमनं तव ॥ ५.९२.१ ॥
Nachts, als er gegessen hatte und beruhigt war, sprach Vidura zu ihm: "Deine Entscheidung über das Kommen Keśavas ist nicht richtig getroffen."
5.92.2
अर्थधर्मातिगो मन्दः संरम्भी च जनार्दन ।
मानघ्नो मानकामश्च वृद्धानां शासनातिगः ॥ ५.९२.२ ॥
Er übertritt Reichtum und Pflicht, o Janārdana, ist töricht und ungestüm; er zerstört die Ehre, begehrt Ehre und überschreitet die Anweisungen der Alten.
5.92.3
धर्मशास्त्रातिगो मूढो दुरात्मा प्रग्रहं गतः ।
अनेयः श्रेयसां मन्दो धार्तराष्ट्रो जनार्दन ॥ ५.९२.३ ॥
Er übertritt die Schriften des Dharma, ist verblendet und böse gesinnt und hat jede Zügelung verloren. O Janārdana, dieser törichte Sohn Dhṛtarāṣṭras lässt sich nicht zum Guten führen.
5.92.4
कामात्मा प्राज्ञमानी च मित्रध्रुक्सर्वशङ्किता ।
अकर्ता चाकृतज्ञश्च त्यक्तधर्मा प्रियानृतः ॥ ५.९२.४ ॥
Er wird von Begierde getrieben, hält sich für weise, verrät seine Freunde und misstraut allen. Er handelt nicht, ist undankbar, hat das Dharma aufgegeben und spricht angenehme Lügen.
5.92.5
मूढश्वाकृतबुद्धिश्च इन्द्रियाणामनीश्वरः ।
कामानुसारी कृत्येषु सर्वेष्वकृतनिश्चयः ॥ ५.९२.५ ॥
Er ist verblendet, von unentwickeltem Verstand und kein Herr über seine Sinne. Er folgt der Begierde und hat keinen festen Entschluss in seinen Pflichten.
5.92.6
एतैश्चान्यैश्च बहुभिर्दोषैरेव समन्वितः ।
त्वयोच्यमानः श्रेयोऽपि संरम्भान्न ग्रहीष्यति ॥ ५.९२.६ ॥
Mit diesen und vielen anderen Fehlern behaftet, wird er den guten Rat nicht annehmen, auch wenn du ihn aussprichst, aus ungestümem Zorn.
5.92.7
भीष्मे द्रोणे कृपे कर्णे द्रोणपुत्रे जयद्रथे ।
भूयसीं वर्तते वृत्तिं न शमे कुरुते मनः ॥ ५.९२.७ ॥
Er setzt großes Vertrauen in Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, Karṇa, Droṇas Sohn und Jayadratha; sein Sinn wendet sich nicht dem Frieden zu.
5.92.8
निश्चितं धार्तराष्ट्राणां सकर्णानां जनार्दन ।
भीष्मद्रोणमुखान्पार्था न शक्ताः प्रतिवीक्षितुम् ॥ ५.९२.८ ॥
O Janārdana, gewiss können die Söhne Pṛthās nicht den Söhnen Dhṛtarāṣṭras, mit Karṇa und mit Bhīṣma und Droṇa an der Spitze, entgegentreten.
5.92.9
सेनासमुदयं कृत्वा पार्थिवं मधुसूदन ।
कृतार्थं मन्यते बाल आत्मानमविचक्षणाः ॥ ५.९२.९ ॥
O Madhusūdana, nachdem er die Heere der Könige versammelt hat, hält der Tor ohne Unterscheidungskraft sich für erfolgreich.
5.92.10
एकः कर्णः पराञ्जेतुं समर्थ इति निश्चितम् ।
धार्तराष्ट्रस्य दुर्बुद्धेः स शमं नोपयास्यति ॥ ५.९२.१० ॥
Gewiss ist Karṇa allein fähig, die Feinde zu besiegen; darum wird er für den bösgesinnten Sohn Dhṛtarāṣṭras nicht den Frieden suchen.
5.92.11
संविच्च धार्तराष्ट्राणां सर्वेषामेव केशव ।
शमे प्रयतमानस्य तव सौभ्रात्रकाङ्क्षिणः ॥ ५.९२.११ ॥
O Keśava, darin liegt auch die Übereinkunft aller Söhne Dhṛtarāṣṭras; du aber bemühst dich um Frieden und wünschst brüderliche Eintracht.
5.92.12
न पाण्डवानामस्माभिः प्रतिदेयं यथोचितम् ।
इति व्यवसितास्तेषु वचनं स्यान्निरर्थकम् ॥ ५.९२.१२ ॥
Sie haben entschieden, den Pāṇḍavas das ihnen Gebührende nicht zurückzugeben; daher wäre jedes Wort an sie vergeblich.
5.92.13
यत्र सूक्तं दुरुक्तं च समं स्यान्मधुसूदन ।
न तत्र प्रलपेत्प्राज्ञो बधिरेष्विव गायनः ॥ ५.९२.१३ ॥
Wo ein gut gesprochenes und ein schlecht gesprochenes Wort gleich gelten, o Madhusūdana, da soll der Weise nicht vergeblich reden, wie ein Sänger unter Tauben.
5.92.14
अविजानत्सु मूढेषु निर्मर्यादेषु माधव ।
तत्त्वं वाक्यं ब्रुवन्निन्द्यश्चण्डालेषु द्विजो यथा ॥ ५.९२.१४ ॥
O Mādhava, unter den Törichten und Regellosen, die die Wahrheit nicht erkennen, ist der, der ein wahres Wort spricht, tadelnswert, wie ein Zweimalgeborener unter Caṇḍālas.
5.92.15
सोऽयं बलस्थो मूढश्चन करिष्यति ते वचः ।
तस्मिन्निरर्थकं वाक्यमुक्तं संपत्स्यते तव ॥ ५.९२.१५ ॥
Dieser Tor, der auf seine Stärke vertraut, wird dein Wort nicht tun; das Wort, das du zu ihm sprichst, wird vergeblich sein.
5.92.16
तेषां समुपविष्टानां सर्वेषां पापचेतसाम् ।
तव मध्यावतरणं मम कृष्ण न रोचते ॥ ५.९२.१६ ॥
O Kṛṣṇa, während sie alle, übelgesinnt, beisammensitzen, gefällt es mir nicht, dass du dich in ihre Mitte begibst.
5.92.17
दुर्बुद्धीनामशिष्टानां बहूनां दुष्टचेतसाम् ।
प्रतीपं वचनं मध्ये तव कृष्ण न रोचते ॥ ५.९२.१७ ॥
O Kṛṣṇa, inmitten vieler Übelgesinnter, Ungebildeter und Verdorbener gefällt mir dein widersprechendes Wort nicht.
5.92.18
अनुपासितवृद्धत्वाच्छ्रियो दर्पाच्च मोहितः ।
वयोदर्पादमर्षाच्च न ते श्रेयो ग्रहीष्यति ॥ ५.९२.१८ ॥
Weil er die Alten nicht geehrt hat, von Glücksstolz verblendet, von Jugendstolz und Zorn getrieben, wird er dein Wohl nicht annehmen.
5.92.19
बलं बलवदप्यस्य यदि वक्ष्यसि माधव ।
त्वय्यस्य महती शङ्का न करिष्यति ते वचः ॥ ५.९२.१९ ॥
O Mādhava, selbst wenn du seine Kraft als gewaltig bezeichnest, wird dein Wort ihm keinen großen Zweifel bereiten.
5.92.20
नेदमद्य युधा शक्यमिन्द्रेणापि सहामरैः ।
इति व्यवसिताः सर्वे धार्तराष्ट्रा जनार्दन ॥ ५.९२.२० ॥
O Janārdana, nicht einmal Indra mit den Unsterblichen könnte dies heute im Kampf erreichen – so haben alle Söhne Dhṛtarāṣṭras beschlossen.
5.92.21
तेष्वेवमुपपन्नेषु कामक्रोधानुवर्तिषु ।
समर्थमपि ते वाक्यमसमर्थं भविष्यति ॥ ५.९२.२१ ॥
Da sie so gesinnt sind und Begierde und Zorn folgen, werden selbst deine wohlbegründeten Worte wirkungslos sein.
5.92.22
मध्ये तिष्ठन्हस्त्यनीकस्य मन्दो ।
रथाश्वयुक्तस्य बलस्य मूढः।
दुर्योधनो मन्यते बीतभीतिः ।
कृत्स्ना मयेयं पृथिवी जितेति ॥ ५.९२.२२ ॥
Duryodhana, der Tor, der inmitten des Elefantenheeres steht, mit einem Heer aus Streitwagen und Pferden, furchtlos, denkt: »Diese ganze Erde ist von mir erobert worden.«
5.92.23
आशंसते वै धृतराष्ट्रस्य पुत्रो ।
महाराज्यमसपत्नं पृथिव्याम्।
तस्मिञ्शमः केवलो नोपलभ्यो ।
बद्धं सन्तं मन्यते लब्धमर्थम् ॥ ५.९२.२३ ॥
Der Sohn Dhṛtarāṣṭras hofft wahrlich auf ein großes Reich ohne Rivalen auf Erden; darin ist der Friede allein nicht zu finden. Er hält den Gebundenen für einen bereits gewonnenen Gewinn.
5.92.24
पर्यस्तेयं पृथिवी कालपक्वा ।
दुर्योधनार्थे पाण्डवान्योद्धुकामाः ।
समागताः सर्वयोधाः पृथिव्यां ।
राजानश्च क्षितिपालैः समेताः ॥ ५.९२.२४ ॥
Diese Erde, von der Zeit gereift, ist umzingelt; um Duryodhanas willen, im Wunsch, gegen die Pāṇḍavas zu kämpfen, haben sich alle Krieger und Könige mit den Herrschern der Erde versammelt.
5.92.25
सर्वे चैते कृतवैराः पुरस्ता-
त्त्वया राजानो हृतसाराश्च कृष्ण ।
तवोद्वेगात्संश्रिता धार्तराष्ट्रा-
न्सुसंहताः सह कर्णेन वीराः ॥ ५.९२.२५ ॥
O Kṛṣṇa, alle diese Könige hegten einst Feindschaft gegen dich und wurden von dir ihrer Kraft beraubt. Aus Furcht vor dir haben sich jene Helden mit Karṇa den Söhnen Dhṛtarāṣṭras angeschlossen und stehen fest vereint.
5.92.26
न तन्मतं मम दाशार्हवीर ॥ ५.९२.२६ ॥
O Held der Dāśārhas, das ist nicht meine Meinung.
5.92.27
तेषां समुपविष्टानां बहूनां दुष्टचेतसाम् ।
कथं मध्यं प्रपद्येथाः शत्रूणां शत्रुकर्शन ॥ ५.९२.२७ ॥
O Bezwinger der Feinde, wie willst du inmitten jener vielen bösen Gesinnten treten, die beisammen sitzen, mitten unter deinen Feinden?
5.92.28
सर्वथा त्वं महाबाहो देवैरपि दुरुत्सहः ।
प्रभावं पौरुषं बुद्धिं जानामि तव शत्रुहन् ॥ ५.९२.२८ ॥
O Starkarmiger, in jeder Hinsicht bist du selbst für die Götter schwer zu bezwingen. O Vernichter der Feinde, ich kenne deine Macht, deine Mannhaftigkeit und deine Weisheit.
5.92.29
या मे प्रीतिः पाण्डवेषु भूयःक सा त्वयि माधव ।
प्रेम्णा च बहुमानाच्च सौहृदाच्च ब्रवीम्यहम् ॥ ५.९२.२९ ॥
O Mādhava, die Zuneigung, die ich für die Pāṇḍavas hege, gilt wiederum dir. Aus Liebe, großer Achtung und Freundschaft spreche ich.
5.92.30
या मे प्रीतिः पुष्कराक्ष त्वद्दर्शनसमुद्भवा ।
सा किमाख्यायते तुभ्यमन्तरात्माऽसि देहिनां ॥ ५.९२.३० ॥
O Lotusäugiger, die Zuneigung, die aus dem Anblick deiner entsprang, wozu sollte ich sie dir erklären? Du bist die innere Seele aller verkörperten Wesen.