மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.92.1
तं भुक्तवन्तमाश्वस्तं निशायां विदुरोऽब्रवीत् ।
नेदं सम्यग्व्यवसितं केशवागमनं तव ॥ ५.९२.१ ॥
இரவில் அவர் உண்டு ஆறுதல் அடைந்தபோது விதுரர் அவரிடம் கூறினார்: "கேசவனின் வருகையை நீ இவ்வாறு நல்ல முறையில் முடிவு செய்யவில்லை."
5.92.2
अर्थधर्मातिगो मन्दः संरम्भी च जनार्दन ।
मानघ्नो मानकामश्च वृद्धानां शासनातिगः ॥ ५.९२.२ ॥
ஜனார்தனா, அவன் பொருளையும் அறத்தையும் மீறுபவன், மடையன், ஆவேசம் கொண்டவன். அவன் பிறர் மானத்தை அழிப்பவன், தன் மானத்தை விரும்புபவன், பெரியவர்களின் கட்டளையை மீறுபவன்.
5.92.3
धर्मशास्त्रातिगो मूढो दुरात्मा प्रग्रहं गतः ।
अनेयः श्रेयसां मन्दो धार्तराष्ट्रो जनार्दन ॥ ५.९२.३ ॥
ஜனார்தனா, அவன் தர்மசாஸ்திரங்களை மீறுபவன், மயக்கம் கொண்டவன், தீய மனமுடையவன், அடக்கத்தை இழந்தவன். திருதராஷ்டிரனின் அந்த மடைய மகன் நன்மையை நோக்கி வழிநடத்தப்பட முடியாதவன்.
5.92.4
कामात्मा प्राज्ञमानी च मित्रध्रुक्सर्वशङ्किता ।
अकर्ता चाकृतज्ञश्च त्यक्तधर्मा प्रियानृतः ॥ ५.९२.४ ॥
அவன் ஆசையால் இயக்கப்படுபவன், தன்னைப் பெரும் ஞானி என்று நினைப்பவன், நண்பர்களுக்குத் துரோகம் செய்பவன், எல்லோரையும் சந்தேகிப்பவன். அவன் செயல்படாதவன், நன்றி மறந்தவன், தர்மத்தைக் கைவிட்டவன், இனிமையாகப் பொய் பேசுபவன்.
5.92.5
मूढश्वाकृतबुद्धिश्च इन्द्रियाणामनीश्वरः ।
कामानुसारी कृत्येषु सर्वेष्वकृतनिश्चयः ॥ ५.९२.५ ॥
அவன் மயக்கமுற்றவன், முதிர்ச்சியடையாத புத்தியுடையவன், புலன்களின் அதிபதி அல்லாதவன். அவன் ஆசையைப் பின்தொடர்பவன், எல்லாக் கடமைகளிலும் உறுதியான தீர்மானம் இல்லாதவன்.
5.92.6
एतैश्चान्यैश्च बहुभिर्दोषैरेव समन्वितः ।
त्वयोच्यमानः श्रेयोऽपि संरम्भान्न ग्रहीष्यति ॥ ५.९२.६ ॥
இவற்றாலும் வேறு பல குற்றங்களாலும் நிறைந்த அவன், நீ நன்மையான உபதேசத்தைச் சொன்னாலும் ஆவேசத்தால் அதை ஏற்றுக்கொள்ளமாட்டான்.
5.92.7
भीष्मे द्रोणे कृपे कर्णे द्रोणपुत्रे जयद्रथे ।
भूयसीं वर्तते वृत्तिं न शमे कुरुते मनः ॥ ५.९२.७ ॥
பீஷ்மரிடமும், துரோணரிடமும், கிருபரிடமும், கர்ணனிடமும், துரோணரின் மகனிடமும், ஜயத்ரதனிடமும் அவனது நடத்தை பெரிதும் சார்ந்துள்ளது; அமைதியில் அவனது மனம் ஈடுபடுவதில்லை.
5.92.8
निश्चितं धार्तराष्ट्राणां सकर्णानां जनार्दन ।
भीष्मद्रोणमुखान्पार्था न शक्ताः प्रतिवीक्षितुम् ॥ ५.९२.८ ॥
ஜனார்த்தனா! திருதராஷ்டிரரின் மகன்களும் கர்ணனும் சேர்ந்தவர்கள்; பீஷ்மரும் துரோணரும் முன்னணியில் உள்ள அவர்களை, பிருதையின் மகன்கள் நேருக்கு நேர் எதிர்கொள்ள முடியாது என்பது உறுதி.
5.92.9
सेनासमुदयं कृत्वा पार्थिवं मधुसूदन ।
कृतार्थं मन्यते बाल आत्मानमविचक्षणाः ॥ ५.९२.९ ॥
மதுசூதனா! அரசர்களின் படைத்திரளைத் திரட்டிக்கொண்டு, அறிவற்ற மூடன் தன்னைத் தானே வெற்றி பெற்றவனாக எண்ணுகிறான்.
5.92.10
एकः कर्णः पराञ्जेतुं समर्थ इति निश्चितम् ।
धार्तराष्ट्रस्य दुर्बुद्धेः स शमं नोपयास्यति ॥ ५.९२.१० ॥
பகைவர்களை வெல்லும் ஆற்றல் கர்ணனுக்கு மட்டுமே உண்டு என்பது உறுதி; ஆகவே அவன் தீய புத்தியுள்ள திருதராஷ்டிரரின் மகனுக்கு அமைதியை நாடமாட்டான்.
5.92.11
संविच्च धार्तराष्ट्राणां सर्वेषामेव केशव ।
शमे प्रयतमानस्य तव सौभ्रात्रकाङ्क्षिणः ॥ ५.९२.११ ॥
கேசவா! திருதராஷ்டிரரின் அனைத்து மகன்களின் உடன்பாடும் அதிலேயே உள்ளது; ஆனால் நீயோ அமைதிக்காக முயல்பவன், சகோதர ஒற்றுமையை விரும்புபவன்.
5.92.12
न पाण्डवानामस्माभिः प्रतिदेयं यथोचितम् ।
इति व्यवसितास्तेषु वचनं स्यान्निरर्थकम् ॥ ५.९२.१२ ॥
நாம் பாண்டவர்களுக்கு அவர்களுக்குரிய பங்கைத் தரமாட்டோம் என்ற உறுதியில் அவர்கள் நிலைத்திருக்கின்றனர்; ஆகவே அவர்களிடம் பேசும் சொல் பயனற்றதாகும்.
5.92.13
यत्र सूक्तं दुरुक्तं च समं स्यान्मधुसूदन ।
न तत्र प्रलपेत्प्राज्ञो बधिरेष्विव गायनः ॥ ५.९२.१३ ॥
மதுசூதனா, நன்றாகச் சொல்லப்பட்ட சொல்லும் தீயதாகச் சொல்லப்பட்ட சொல்லும் ஒன்றாகக் கருதப்படும் இடத்தில், அறிவாளி செவிடர்கள் நடுவில் பாடும் பாடகனைப் போல வீணாகப் பேசக்கூடாது.
5.92.14
अविजानत्सु मूढेषु निर्मर्यादेषु माधव ।
तत्त्वं वाक्यं ब्रुवन्निन्द्यश्चण्डालेषु द्विजो यथा ॥ ५.९२.१४ ॥
மாதவா, உண்மையை அறியாத, அறிவற்ற, ஒழுக்கமற்றவர்களிடம் உண்மையான சொல்லைப் பேசுபவனும், சண்டாளர்களிடையே பேசும் பிராமணனைப் போல நிந்திக்கத்தக்கவனாவான்.
5.92.15
सोऽयं बलस्थो मूढश्चन करिष्यति ते वचः ।
तस्मिन्निरर्थकं वाक्यमुक्तं संपत्स्यते तव ॥ ५.९२.१५ ॥
பலத்தில் நிற்கும் இந்த மூடன் உன் சொல்லைச் செய்யமாட்டான்; அவனிடம் சொல்லப்படும் உன் சொல் வீணாகிவிடும்.
5.92.16
तेषां समुपविष्टानां सर्वेषां पापचेतसाम् ।
तव मध्यावतरणं मम कृष्ण न रोचते ॥ ५.९२.१६ ॥
கிருஷ்ணா, அங்கே பாவ மனம் கொண்ட அவர்கள் அனைவரும் அமர்ந்திருக்கையில், நீ அவர்கள் நடுவில் நுழைவது எனக்கு விருப்பமில்லை.
5.92.17
दुर्बुद्धीनामशिष्टानां बहूनां दुष्टचेतसाम् ।
प्रतीपं वचनं मध्ये तव कृष्ण न रोचते ॥ ५.९२.१७ ॥
கிருஷ்ணா, தீய புத்தி கொண்ட, ஒழுக்கமற்ற, பொல்லாத மனம் கொண்ட பலருக்கு நடுவில் உன் எதிர்ப்புச் சொல் பேசுவது எனக்கு விருப்பமில்லை.
5.92.18
अनुपासितवृद्धत्वाच्छ्रियो दर्पाच्च मोहितः ।
वयोदर्पादमर्षाच्च न ते श्रेयो ग्रहीष्यति ॥ ५.९२.१८ ॥
பெரியோரைச் சேவிக்காததாலும், செல்வத்தின் செருக்காலும் மயங்கியவன், இளமைச் செருக்காலும் சினத்தாலும் உன் நன்மையை ஏற்கமாட்டான்.
5.92.19
बलं बलवदप्यस्य यदि वक्ष्यसि माधव ।
त्वय्यस्य महती शङ्का न करिष्यति ते वचः ॥ ५.९२.१९ ॥
மாதவா, அவனுடைய பலம் வலிமையானது என்று நீ சொன்னாலும், உன் வார்த்தை அவனுக்குப் பெரிய சந்தேகத்தை உண்டாக்காது.
5.92.20
नेदमद्य युधा शक्यमिन्द्रेणापि सहामरैः ।
इति व्यवसिताः सर्वे धार्तराष्ट्रा जनार्दन ॥ ५.९२.२० ॥
ஜனார்தனா, தேவர்களுடன் இந்திரனாலும் இன்று போரில் இதைச் செய்ய முடியாது என்று தார்தராஷ்டிரர்கள் அனைவரும் முடிவு செய்துள்ளனர்.
5.92.21
तेष्वेवमुपपन्नेषु कामक्रोधानुवर्तिषु ।
समर्थमपि ते वाक्यमसमर्थं भविष्यति ॥ ५.९२.२१ ॥
அவர்கள் இவ்வாறு காமத்தையும் கோபத்தையும் பின்பற்றுபவர்களாக இருக்கையில், உன்னுடைய நியாயமான வார்த்தையும் பயனற்றதாகிவிடும்.
5.92.22
मध्ये तिष्ठन्हस्त्यनीकस्य मन्दो ।
रथाश्वयुक्तस्य बलस्य मूढः।
दुर्योधनो मन्यते बीतभीतिः ।
कृत्स्ना मयेयं पृथिवी जितेति ॥ ५.९२.२२ ॥
யானைப் படையின் நடுவில் நிற்கும் மூடன் துரியோதனன், தேர்களும் குதிரைகளும் கொண்ட படையுடன், பயமின்றி “இந்த முழு பூமியும் என்னால் வெல்லப்பட்டது” என்று நினைக்கிறான்.
5.92.23
आशंसते वै धृतराष्ट्रस्य पुत्रो ।
महाराज्यमसपत्नं पृथिव्याम्।
तस्मिञ्शमः केवलो नोपलभ्यो ।
बद्धं सन्तं मन्यते लब्धमर्थम् ॥ ५.९२.२३ ॥
தார்தராஷ்டிரனின் மகன் பூமியில் போட்டியற்ற பெரும் அரசைப் பெற ஆசைப்படுகிறான்; அதில் சமாதானம் மட்டும் கிடைக்கப்படுவதில்லை. கட்டுண்டவனை அவன் அடைந்த செல்வமாகக் கருதுகிறான்.
5.92.24
पर्यस्तेयं पृथिवी कालपक्वा ।
दुर्योधनार्थे पाण्डवान्योद्धुकामाः ।
समागताः सर्वयोधाः पृथिव्यां ।
राजानश्च क्षितिपालैः समेताः ॥ ५.९२.२४ ॥
காலத்தால் முதிர்ந்த இந்த பூமி முழுவதும் சூழ்ந்துள்ளது; துரியோதனனுக்காக பாண்டவர்களுடன் போர் செய்ய விரும்பி அனைத்து வீரர்களும் அரசர்களும் பூமியின் ஆட்சியாளர்களுடன் கூடியுள்ளனர்.
5.92.25
सर्वे चैते कृतवैराः पुरस्ता-
त्त्वया राजानो हृतसाराश्च कृष्ण ।
तवोद्वेगात्संश्रिता धार्तराष्ट्रा-
न्सुसंहताः सह कर्णेन वीराः ॥ ५.९२.२५ ॥
கிருஷ்ணா, இந்த அரசர்கள் அனைவரும் முன்பு உன்னிடம் பகைமை கொண்டிருந்தவர்கள்; உன்னால் தங்கள் வலிமையை இழந்தவர்கள். உன் அச்சத்தால் அந்த வீரர்கள் கர்ணனுடன் சேர்ந்து திருதராஷ்டிரனின் மகன்களிடம் சென்று உறுதியாக ஒன்றுபட்டுள்ளனர்.
5.92.26
न तन्मतं मम दाशार्हवीर ॥ ५.९२.२६ ॥
தாசார்ஹ வீரனே, அது என் கருத்தன்று.
5.92.27
तेषां समुपविष्टानां बहूनां दुष्टचेतसाम् ।
कथं मध्यं प्रपद्येथाः शत्रूणां शत्रुकर्शन ॥ ५.९२.२७ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவனே, ஒன்றாக அமர்ந்திருக்கும் அந்தத் தீய மனமுடைய பலரின் நடுவில், எதிரிகளின் மையத்தில் நீ எவ்வாறு நுழைவாய்?
5.92.28
सर्वथा त्वं महाबाहो देवैरपि दुरुत्सहः ।
प्रभावं पौरुषं बुद्धिं जानामि तव शत्रुहन् ॥ ५.९२.२८ ॥
மகாபாகுவே, எல்லா வகையிலும் தேவர்களாலும் வெல்ல முடியாதவன் நீ. எதிரிகளை அழிப்பவனே, உன் ஆற்றலையும் வீரத்தையும் அறிவையும் நான் அறிவேன்.
5.92.29
या मे प्रीतिः पाण्डवेषु भूयःक सा त्वयि माधव ।
प्रेम्णा च बहुमानाच्च सौहृदाच्च ब्रवीम्यहम् ॥ ५.९२.२९ ॥
மாதவா, பாண்டவர்கள் மீது எனக்குள்ள அன்பு, அதுவே மீண்டும் உன்மீதும் உள்ளது. அன்பாலும் மிக்க மரியாதையாலும் நட்பாலும் நான் இதைச் சொல்கிறேன்.
5.92.30
या मे प्रीतिः पुष्कराक्ष त्वद्दर्शनसमुद्भवा ।
सा किमाख्यायते तुभ्यमन्तरात्माऽसि देहिनां ॥ ५.९२.३० ॥
தாமரைக் கண்ணனே, உன்னைக் கண்டதால் எனக்கு உண்டான அன்பை உனக்கு என்ன சொல்ல வேண்டும்? நீயே உயிருள்ளவர்களின் உள்ளுறை ஆன்மா.