മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.92.1
तं भुक्तवन्तमाश्वस्तं निशायां विदुरोऽब्रवीत् ।
नेदं सम्यग्व्यवसितं केशवागमनं तव ॥ ५.९२.१ ॥
രാത്രിയിൽ അദ്ദേഹം ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ആശ്വസിച്ചപ്പോൾ വിദുരൻ പറഞ്ഞു: "കേശവന്റെ വരവിനെക്കുറിച്ചുള്ള നിന്റെ തീരുമാനം ശരിയല്ല."
5.92.2
अर्थधर्मातिगो मन्दः संरम्भी च जनार्दन ।
मानघ्नो मानकामश्च वृद्धानां शासनातिगः ॥ ५.९२.२ ॥
ജനാർദ്ദനാ, അവൻ അർത്ഥധർമ്മങ്ങളെ ലംഘിക്കുന്നവനും മൂഢനും ക്രോധിയുമാണ്. അവൻ മാനത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും മാനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും മുതിർന്നവരുടെ ഉപദേശം ലംഘിക്കുന്നവനുമാണ്.
5.92.3
धर्मशास्त्रातिगो मूढो दुरात्मा प्रग्रहं गतः ।
अनेयः श्रेयसां मन्दो धार्तराष्ट्रो जनार्दन ॥ ५.९२.३ ॥
ജനാർദ്ദനാ, അവൻ ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളെ ലംഘിക്കുന്നവനും മോഹിതനും ദുഷ്ടമനസ്സുള്ളവനും നിയന്ത്രണം വിട്ടവനുമാണ്. ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനായ ആ മൂഢനെ ശ്രേയസ്സിലേക്ക് നയിക്കാനാവില്ല.
5.92.4
कामात्मा प्राज्ञमानी च मित्रध्रुक्सर्वशङ्किता ।
अकर्ता चाकृतज्ञश्च त्यक्तधर्मा प्रियानृतः ॥ ५.९२.४ ॥
അവൻ കാമത്താൽ നയിക്കപ്പെടുന്നവനും സ്വയം ജ്ഞാനിയെന്ന് കരുതുന്നവനും സുഹൃത്തുക്കളോട് ദ്രോഹം ചെയ്യുന്നവനും എല്ലാവരെയും സംശയിക്കുന്നവനുമാണ്. അവൻ പ്രവർത്തിക്കാത്തവനും നന്ദികെട്ടവനും ധർമ്മം ത്യജിച്ചവനും മധുരമായി നുണ പറയുന്നവനുമാണ്.
5.92.5
मूढश्वाकृतबुद्धिश्च इन्द्रियाणामनीश्वरः ।
कामानुसारी कृत्येषु सर्वेष्वकृतनिश्चयः ॥ ५.९२.५ ॥
അവൻ മൂഢനും അപക്വബുദ്ധിയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ നിയന്താവല്ലാത്തവനുമാണ്. അവൻ കാമത്തെ പിന്തുടരുന്നവനും എല്ലാ കർത്തവ്യങ്ങളിലും ഉറച്ച തീരുമാനമില്ലാത്തവനുമാണ്.
5.92.6
एतैश्चान्यैश्च बहुभिर्दोषैरेव समन्वितः ।
त्वयोच्यमानः श्रेयोऽपि संरम्भान्न ग्रहीष्यति ॥ ५.९२.६ ॥
ഇവയാലും മറ്റനേകം ദോഷങ്ങളാലും കൂടിയവനായ അവൻ, നീ ശ്രേയസ്സിന്റെ ഉപദേശം പറഞ്ഞാലും ക്രോധം കൊണ്ട് അത് സ്വീകരിക്കില്ല.
5.92.7
भीष्मे द्रोणे कृपे कर्णे द्रोणपुत्रे जयद्रथे ।
भूयसीं वर्तते वृत्तिं न शमे कुरुते मनः ॥ ५.९२.७ ॥
ഭീഷ്മരിലും ദ്രോണരിലും കൃപരിലും കർണ്ണനിലും ദ്രോണപുത്രനിലും ജയദ്രഥനിലും (അവന്റെ) ആശ്രയം ഏറെയുണ്ട്; സമാധാനത്തിൽ അവന്റെ മനസ്സ് ഉറയ്ക്കുന്നില്ല.
5.92.8
निश्चितं धार्तराष्ट्राणां सकर्णानां जनार्दन ।
भीष्मद्रोणमुखान्पार्था न शक्ताः प्रतिवीक्षितुम् ॥ ५.९२.८ ॥
ഹേ ജനാർദ്ദനാ! ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരും കർണ്ണനോടൊപ്പമുള്ളവരും ഭീഷ്മദ്രോണന്മാരെ മുൻനിർത്തുന്നവരുമായ അവരെ പാർത്ഥന്മാർക്ക് നേരിടാനാവില്ലെന്നത് നിശ്ചയം.
5.92.9
सेनासमुदयं कृत्वा पार्थिवं मधुसूदन ।
कृतार्थं मन्यते बाल आत्मानमविचक्षणाः ॥ ५.९२.९ ॥
ഹേ മധുസൂദനാ! രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാസമൂഹത്തെ ഒരുക്കി, വിവേകമില്ലാത്ത മൂഢൻ തന്നെത്താൻ കൃതാർത്ഥനെന്ന് കരുതുന്നു.
5.92.10
एकः कर्णः पराञ्जेतुं समर्थ इति निश्चितम् ।
धार्तराष्ट्रस्य दुर्बुद्धेः स शमं नोपयास्यति ॥ ५.९२.१० ॥
ശത്രുക്കളെ ജയിക്കാൻ കഴിവുള്ളത് കർണ്ണൻ മാത്രമാണെന്ന് ഉറപ്പാണ്; അതിനാൽ ദുർബുദ്ധിയായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനുവേണ്ടി അവൻ സമാധാനത്തെ സ്വീകരിക്കില്ല.
5.92.11
संविच्च धार्तराष्ट्राणां सर्वेषामेव केशव ।
शमे प्रयतमानस्य तव सौभ्रात्रकाङ्क्षिणः ॥ ५.९२.११ ॥
ഹേ കേശവാ! ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ എല്ലാവരുടെയും ഉടമ്പടിയും അതിൽ തന്നെയാണ്; എന്നാൽ നീയോ സമാധാനത്തിനായി യത്നിക്കുന്നവനും സഹോദരസൗഹാർദ്ദം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനുമാണ്.
5.92.12
न पाण्डवानामस्माभिः प्रतिदेयं यथोचितम् ।
इति व्यवसितास्तेषु वचनं स्यान्निरर्थकम् ॥ ५.९२.१२ ॥
പാണ്ഡവർക്ക് അവരുടെ യോഗ്യമായ ഭാഗം ഞങ്ങൾ തിരികെ നൽകില്ല എന്ന നിശ്ചയത്തിൽ അവർ ഉറച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ അവരോടുള്ള വാക്ക് നിരർത്ഥകമാകും.
5.92.13
यत्र सूक्तं दुरुक्तं च समं स्यान्मधुसूदन ।
न तत्र प्रलपेत्प्राज्ञो बधिरेष्विव गायनः ॥ ५.९२.१३ ॥
മധുസൂദനാ, നന്നായി പറഞ്ഞ വാക്കും മോശമായി പറഞ്ഞ വാക്കും തുല്യമാകുന്നിടത്ത്, ബധിരർക്കിടയിൽ പാടുന്ന ഗായകനെപ്പോലെ ജ്ഞാനി വെറുതെ സംസാരിക്കരുത്.
5.92.14
अविजानत्सु मूढेषु निर्मर्यादेषु माधव ।
तत्त्वं वाक्यं ब्रुवन्निन्द्यश्चण्डालेषु द्विजो यथा ॥ ५.९२.१४ ॥
മാധവാ, സത്യം അറിയാത്തവരും മൂഢരും മര്യാദയില്ലാത്തവരുമായവരുടെ ഇടയിൽ സത്യവാക്യം പറയുന്നവനും ചണ്ഡാലരുടെ ഇടയിലെ ദ്വിജനെപ്പോലെ നിന്ദ്യനാകും.
5.92.15
सोऽयं बलस्थो मूढश्चन करिष्यति ते वचः ।
तस्मिन्निरर्थकं वाक्यमुक्तं संपत्स्यते तव ॥ ५.९२.१५ ॥
ബലത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ഈ മൂഢൻ നിന്റെ വാക്ക് ചെയ്യില്ല; അവനോടു പറഞ്ഞ നിന്റെ വാക്ക് വ്യർത്ഥമാകും.
5.92.16
तेषां समुपविष्टानां सर्वेषां पापचेतसाम् ।
तव मध्यावतरणं मम कृष्ण न रोचते ॥ ५.९२.१६ ॥
കൃഷ്ണാ, പാപചിത്തരായ അവരെല്ലാം ഇരിക്കുമ്പോൾ നീ അവരുടെ നടുവിലേക്ക് ചെല്ലുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമല്ല.
5.92.17
दुर्बुद्धीनामशिष्टानां बहूनां दुष्टचेतसाम् ।
प्रतीपं वचनं मध्ये तव कृष्ण न रोचते ॥ ५.९२.१७ ॥
കൃഷ്ണാ, ദുർബുദ്ധികളും അശിഷ്ടരും ദുഷ്ടചിത്തരുമായ പലരുടെ നടുവിൽ നിന്റെ പ്രതികൂലവാക്ക് പറയുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമല്ല.
5.92.18
अनुपासितवृद्धत्वाच्छ्रियो दर्पाच्च मोहितः ।
वयोदर्पादमर्षाच्च न ते श्रेयो ग्रहीष्यति ॥ ५.९२.१८ ॥
മുതിർന്നവരെ സേവിക്കാത്തതിനാലും, സമ്പത്തിന്റെ ഗർവ്വിനാലും മോഹിതനായ അവൻ, യൗവനഗർവ്വും കോപവും കാരണം നിന്റെ ശ്രേയസ്സ് സ്വീകരിക്കില്ല.
5.92.19
बलं बलवदप्यस्य यदि वक्ष्यसि माधव ।
त्वय्यस्य महती शङ्का न करिष्यति ते वचः ॥ ५.९२.१९ ॥
മാധവാ, അവന്റെ ബലം ശക്തമാണെന്ന് നീ പറഞ്ഞാലും, നിന്റെ വാക്ക് അവനിൽ വലിയ സംശയം ഉണ്ടാക്കുകയില്ല.
5.92.20
नेदमद्य युधा शक्यमिन्द्रेणापि सहामरैः ।
इति व्यवसिताः सर्वे धार्तराष्ट्रा जनार्दन ॥ ५.९२.२० ॥
ജനാർദനാ, ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഇന്ദ്രനുപോലും ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ ഇത് സാധ്യമല്ല എന്ന് ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെല്ലാം തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു.
5.92.21
तेष्वेवमुपपन्नेषु कामक्रोधानुवर्तिषु ।
समर्थमपि ते वाक्यमसमर्थं भविष्यति ॥ ५.९२.२१ ॥
അവർ ഇങ്ങനെ കാമക്രോധങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നവരായിരിക്കെ, നിന്റെ യുക്തിപൂർണ്ണമായ വാക്കും നിഷ്ഫലമാകും.
5.92.22
मध्ये तिष्ठन्हस्त्यनीकस्य मन्दो ।
रथाश्वयुक्तस्य बलस्य मूढः।
दुर्योधनो मन्यते बीतभीतिः ।
कृत्स्ना मयेयं पृथिवी जितेति ॥ ५.९२.२२ ॥
ആനപ്പടയുടെ നടുവിൽ നിൽക്കുന്ന മൂഢനായ ദുര്യോധനൻ, രഥങ്ങളും കുതിരകളും ഉൾപ്പെട്ട സൈന്യത്തോടൊപ്പം, ഭയമില്ലാതെ “ഈ ഭൂമി മുഴുവൻ ഞാൻ ജയിച്ചു” എന്ന് കരുതുന്നു.
5.92.23
आशंसते वै धृतराष्ट्रस्य पुत्रो ।
महाराज्यमसपत्नं पृथिव्याम्।
तस्मिञ्शमः केवलो नोपलभ्यो ।
बद्धं सन्तं मन्यते लब्धमर्थम् ॥ ५.९२.२३ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ ഭൂമിയിൽ എതിരില്ലാത്ത മഹാരാജ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതിൽ സമാധാനം മാത്രം കണ്ടെത്താനാവില്ല. ബന്ധിതനെ അവൻ നേടിയ സമ്പത്തായി കരുതുന്നു.
5.92.24
पर्यस्तेयं पृथिवी कालपक्वा ।
दुर्योधनार्थे पाण्डवान्योद्धुकामाः ।
समागताः सर्वयोधाः पृथिव्यां ।
राजानश्च क्षितिपालैः समेताः ॥ ५.९२.२४ ॥
കാലത്താൽ പക്വമായ ഈ ഭൂമി മുഴുവൻ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ദുര്യോധനനുവേണ്ടി പാണ്ഡവരോടു യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച് എല്ലാ യോദ്ധാക്കളും രാജാക്കന്മാരും ഭൂപാലന്മാരോടൊപ്പം ഒത്തുചേർന്നിരിക്കുന്നു.
5.92.25
सर्वे चैते कृतवैराः पुरस्ता-
त्त्वया राजानो हृतसाराश्च कृष्ण ।
तवोद्वेगात्संश्रिता धार्तराष्ट्रा-
न्सुसंहताः सह कर्णेन वीराः ॥ ५.९२.२५ ॥
കൃഷ്ണാ, ഈ രാജാക്കന്മാരെല്ലാം മുമ്പ് നിന്നോട് വൈരം പുലർത്തിയവരും നിന്നാൽ ബലം നഷ്ടപ്പെട്ടവരുമാണ്. നിന്റെ ഭയത്താൽ ആ വീരന്മാർ കർണനോടൊപ്പം ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെ ചേർന്ന് ദൃഢമായി ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നു.
5.92.26
न तन्मतं मम दाशार्हवीर ॥ ५.९२.२६ ॥
ദാശാർഹ വീരാ, അത് എന്റെ അഭിപ്രായമല്ല.
5.92.27
तेषां समुपविष्टानां बहूनां दुष्टचेतसाम् ।
कथं मध्यं प्रपद्येथाः शत्रूणां शत्रुकर्शन ॥ ५.९२.२७ ॥
ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്നവനേ, ഒരുമിച്ചിരിക്കുന്ന ആ ദുഷ്ടമനസ്സുള്ള അനേകരുടെ നടുവിൽ, ശത്രുക്കളുടെ മധ്യത്തിൽ നീ എങ്ങനെ പ്രവേശിക്കും?
5.92.28
सर्वथा त्वं महाबाहो देवैरपि दुरुत्सहः ।
प्रभावं पौरुषं बुद्धिं जानामि तव शत्रुहन् ॥ ५.९२.२८ ॥
മഹാബാഹോ, എല്ലാ വിധത്തിലും ദേവന്മാർക്കുപോലും നീ എതിർക്കാനാവാത്തവനാണ്. ശത്രുഹന്താവേ, നിന്റെ പ്രഭാവവും പൗരുഷവും ബുദ്ധിയും ഞാൻ അറിയുന്നു.
5.92.29
या मे प्रीतिः पाण्डवेषु भूयःक सा त्वयि माधव ।
प्रेम्णा च बहुमानाच्च सौहृदाच्च ब्रवीम्यहम् ॥ ५.९२.२९ ॥
മാധവാ, പാണ്ഡവരോടുള്ള എന്റെ സ്നേഹം തന്നെ നിന്നോടും ഉണ്ട്. സ്നേഹത്താലും മഹാമാനത്താലും സൗഹൃദത്താലും ഞാൻ ഇത് പറയുന്നു.
5.92.30
या मे प्रीतिः पुष्कराक्ष त्वद्दर्शनसमुद्भवा ।
सा किमाख्यायते तुभ्यमन्तरात्माऽसि देहिनां ॥ ५.९२.३० ॥
പുഷ്കരാക്ഷാ, നിന്റെ ദർശനത്താൽ ഉണ്ടായ എന്റെ സ്നേഹം നിന്നോട് എന്തു പറയണം? നീയാണ് ദേഹികളുടെ അന്തരാത്മാവ്.