மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.93
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.93.1
विदुरस्य वचः श्रुत्वा प्रश्रितं पुरुषोत्तमः ।
इदं होवाच वचनं मधुरं मधुसूदनः ॥ ५.९३.१ ॥
விதுரரின் பணிவான வார்த்தைகளைக் கேட்டு, புருஷோத்தமரான மதுசூதனர் இனிய இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்.
5.93.2
यथा व्रूयान्महाप्राज्ञो यथा ब्रूयाद्विचक्षणः ।
सथा वाच्यस्त्वद्विधेन भवता मद्विधः सुहृत् ॥ ५.९३.२ ॥
மிகு ஞானியும் விவேகியும் பேசுவது போல், உம்மைப் போன்றவர் பேச வேண்டும்; என்னைப் போன்ற நண்பனும் அவ்வாறே.
5.93.3
धर्मार्थयुक्तं तथ्यं च यथा त्वय्युपपद्यते ।
तथा वचनमुक्तोऽस्ति त्वयैतत्पितृमातृवत् ॥ ५.९३.३ ॥
தர்மமும் பொருளும் கொண்டதும் உண்மையானதுமான இச்சொல், உமக்குப் பொருந்துவது போல, தந்தை தாயைப் போல் நீர் சொல்லியிருக்கிறீர்.
5.93.4
सत्यं प्राप्तं च युक्तं वाऽप्येवमेव यथाऽऽत्थ माम् ।
श्रृणुष्वागमने हेतुं विदुरावहितो मम ॥ ५.९३.४ ॥
நீர் என்னிடம் சொன்னது உண்மையும் பொருத்தமும் ஆகும். விதுரரே, என் வருகைக்கான காரணத்தை கவனமாகக் கேளும்.
5.93.5
दौरात्म्यं धार्तराष्ट्रस्य क्षत्रियाणां च वैरिताम् ।
सर्वमेतदहं जानन्क्षत्तः प्राप्तोऽद्य कौरवान् ॥ ५.९३.५ ॥
திருதராஷ்டிரனின் மகனின் தீமையையும் க்ஷத்திரியர்களின் பகைமையையும் இவை அனைத்தையும் அறிந்தவனாக, விதுரரே, இன்று நான் கௌரவர்களிடம் வந்துள்ளேன்.
5.93.6
पर्यस्तां पृथिवीं सर्वां साश्वां सरथकुञ्जराम् ।
यो मोचयेन्मृत्युपाशात्प्राप्नुयाद्धर्ममुत्तमम् ॥ ५.९३.६ ॥
குதிரைகளும் தேர்களும் யானைகளுமுடைய முழு பூமியும் கலங்கிக் கிடக்கும்போது, அதை மரணக் கயிற்றிலிருந்து விடுவிப்பவன் உயர்ந்த தர்மத்தை அடைவான்.
5.93.7
धर्मकार्यं यतञ्शक्त्या नो चेत्प्राप्नोति मानवः ।
प्राप्तो भवति तत्पुण्यमत्र मे नास्ति संशयः ॥ ५.९३.७ ॥
ஒரு மனிதன் தன் சக்திக்கேற்ப தர்மச் செயலுக்காக முயன்றும் அது கைகூடாவிட்டாலும், அந்தப் புண்ணியம் அவனுக்கு உண்டாகிறது; இதில் எனக்கு ஐயமில்லை.
5.93.8
मनसा चिन्तयन्पापं कर्मणा नातिरोचयन् ।
न प्राप्नोति फलं तस्येत्येवं धर्मविदो विदुः ॥ ५.९३.८ ॥
மனதில் பாவத்தை நினைத்தாலும் செயலில் அதை விரும்பி ஏற்காதவன் அதன் பலனைப் பெறுவதில்லை—தர்மம் அறிந்தோர் இவ்வாறே அறிவர்.
5.93.9
सोऽहं यतिष्ये प्रशमं क्षत्तः कर्तुममायया ।
कुरूणां सृञ्जयानां च सङ्ग्राने विनशिष्यताम् ॥ ५.९३.९ ॥
ஓ க்ஷத்தா, நான் வஞ்சனை இன்றி அமைதியை ஏற்படுத்த முயல்வேன்; குரு மற்றும் ஸ்ருஞ்சயர்கள் போரில் அழியாதபடி.
5.93.10
सेयमापन्महाघोरा कुरुष्वेव समुत्थिता ।
कर्णदुर्योधनकृता सर्वे ह्येते तदन्वयाः ॥ ५.९३.१० ॥
இந்த அதிபயங்கரமான பேரிடர் குருக்களிடையே எழுந்துள்ளது; கர்ணனும் துரியோதனனும் இதைச் செய்தனர்; இவர்கள் அனைவரும் அவர்களின் வழித்தோன்றல்களும் ஆதரவாளர்களுமாவர்.
5.93.11
व्यसने क्लिश्यमानं हि यो मित्रं नाभिपद्यते ।
अनुनीय यथाशक्ति तं नृशंसं विदुर्बुधाः ॥ ५.९३.११ ॥
துன்பத்தில் வருந்தும் நண்பனை, அவன் வேண்டிக்கொண்டபின்னும் தன் சக்திக்கேற்ப அணுகாதவனை அறிஞர்கள் கொடியவன் என்று அறிவர்.
5.93.12
आकेशग्रहणान्मित्रमकार्यात्संनिवर्तयन् ।
अवाच्यः कस्यचिद्भवति कृतयत्नो यथाबलम् ॥ ५.९३.१२ ॥
நண்பனை முடி பிடித்தேனும் தீய செயலில் இருந்து திருப்பித் தன் சக்திக்கேற்ப முயன்றவன் எவராலும் குற்றம் சாட்டப்படத் தகுந்தவனாக இருக்கமாட்டான்.
5.93.13
तत्समर्थं शुभं वाक्यं धर्मार्थसहितं हितम् ।
धार्तराष्ट्रः सहामात्यो ग्रहीतुं विदुरार्हति ॥ ५.९३.१३ ॥
அது பொருத்தமானதும், நல்லதும், தர்மமும் பொருளும் சேர்ந்ததும், நன்மை பயப்பதுமான சொல். விதுரா, தார்தராஷ்டிரன் அமைச்சர்களுடன் அதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
5.93.14
हितं हि धार्तराष्ट्राणां पाण्डवानां तथैव च ।
पृथिव्यां क्षत्रियाणां च यतिष्येऽहममायया ॥ ५.९३.१४ ॥
தார்தராஷ்டிரர்களுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும், பூமியிலுள்ள க்ஷத்திரியர்களுக்கும் நன்மை அதுவே. நான் வஞ்சனையின்றி அதற்காக முயல்வேன்.
5.93.15
हिते प्रयतमानं मां शङ्केद्दुर्योधनो यदि ।
हृदयस्य च मे प्रीतिरानृण्यं च भविष्यति ॥ ५.९३.१५ ॥
நன்மைக்காக முயலும் என்னை துரியோதனன் சந்தேகித்தாலும், என் இதயத்தின் அன்பும் கடனிலிருந்து விடுதலையும் உண்டாகும்.
5.93.16
ज्ञातीनां हि मिथो भेदे यन्मित्रं नाभिपद्यते ।
सर्वयत्नेन माध्यस्थ्यं न तन्मित्रं विदुर्बुधाः ॥ ५.९३.१६ ॥
உறவினர்களுக்குள் பிளவு ஏற்படும்போது, எவன் எந்தப் பக்கமும் சேராமல் முழு முயற்சியுடன் நடுநிலையில் இருக்கிறானோ, அவனை அறிஞர்கள் நண்பனாகக் கருதுவதில்லை.
5.93.17
न मां ब्रूयुरधर्मिष्ठा मूढा ह्यसुहृदस्तथा ।
शक्तो नावारयत्कृष्णः संरब्धान्कुरुपाण्डवान् ॥ ५.९३.१७ ॥
அதர்மிகளும் மூடர்களும் பகைவர்களைப் போன்றவர்களும் என்னிடம், 'சக்தி இருந்தும் கிருஷ்ணன் கோபமுற்ற குரு பாண்டவர்களைத் தடுக்கவில்லை' என்று சொல்லக்கூடாது.
5.93.18
उभयोः साधयन्नर्थमहामागत इत्युत ।
तत्र यत्नमहं कृत्वा गच्छेयं नृष्ववाच्यताम् ॥ ५.९३.१८ ॥
இரு தரப்பினரின் நன்மையை நிறைவேற்ற வந்திருக்கிறேன் என்று சொல்லி, அதற்காக முயன்று, மனிதர்களிடையே பழிக்கப்படாதவனாகச் செல்வேன்.
5.93.19
मम धर्मार्थयुक्तं हि श्रुत्वा वाक्यमनामयम् ।
न चेदादास्यते बालो दिष्टस्य वशमेष्यति ॥ ५.९३.१९ ॥
தர்மமும் பொருளும் சேர்ந்த என் இந்த நலமான சொல்லைக் கேட்டும், இந்த மூடன் ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டால், அவன் விதியின் வசத்திற்குச் செல்வான்.
5.93.20
अहापयन्पाण्डवार्थं यथाव-
च्छमं कुरूणां यदि चाचरेयम्।
पुण्यं च मे स्याच्चरितं महात्म-
न्मुच्येरंश्च कुरवो मृत्युपाशात् ॥ ५.९३.२० ॥
பாண்டவர்களின் நலத்தை விட்டுவிடாமல் குருக்களிடையே முறையாக அமைதியை நிலைநாட்டினால், அது என் புண்ணியச் செயலாகும்; ஓ மகாத்மா, குருக்கள் மரணபாசத்திலிருந்து விடுபடுவார்கள்.
5.93.21
अपि वाचं भाषमाणस्य काव्यां ।
धर्मरामामर्थवतीमहिंस्राम्।
अवेक्षेरन्धार्तराष्ट्राः शमार्थं ।
मां च प्राप्तं कुरवः पूजयेयुः ॥ ५.९३.२१ ॥
நான் சொல்லும் இந்த அறிவார்ந்த, தர்மமும் இன்பமும் பொருளும் நிறைந்த, வன்முறையற்ற சொல்லை திருதராட்டிரனின் மைந்தர்கள் அமைதிக்காகக் கவனித்தால், நான் வந்தபோது குருக்கள் எனக்கு மரியாதை செய்வார்கள்.
5.93.22
न चापि मम पर्याप्ताः सहिताः सर्वपार्थिवाः ।
क्रुद्धस्य प्रमुखे स्थातुं सिंहस्येवेतरे मृगाः ॥ ५.९३.२२ ॥
எல்லா அரசர்களும் சேர்ந்தாலும் கோபமடைந்த என் முன் நிற்கத் தகுதியுடையவர்கள் அல்லர்; சிங்கத்தின் முன் மற்ற மான்கள் போல.
5.93.23
इत्येवमुक्त्वा वचनं वृष्णीनामृषभस्तदा ।
शयने सुखसंस्पर्शे शिश्ये यदुसुखावहः ॥ ५.९३.२३ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, வ்ருஷ்ணிகளில் சிறந்தவரும், யாதவர்களுக்கு இன்பம் அளிப்பவருமானவர் அப்போது இன்பமான தொடுதல் கொண்ட படுக்கையில் சயனித்தார்.