Mahābhārata · Adhyāya 5.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.97.1
जामदग्न्यवचः श्रुत्वा कण्वेऽपि भगवानृषिः ।
दुर्योधनमिदं वाक्यमब्रवीत्कुरुसंसदि ॥ ५.९७.१ ॥
Nachdem er die Worte Jāmadagnyas gehört hatte, sprach auch der ehrwürdige Weise Kaṇva diese Worte zu Duryodhana in der Versammlung der Kurus.
5.97.2
अक्षयश्चाव्ययश्चैव ब्रह्मा लोकपितामहः ।
तथैव भगवन्तौ तौ नरनारायणावृषी ॥ ५.९७.२ ॥
Der unvergängliche und unwandelbare Brahmā ist der Großvater der Welten; ebenso jene beiden ehrwürdigen Weisen Nara und Nārāyaṇa.
5.97.3
आदित्यानां हि सर्वेषां विष्णुरेकः सनातनः ।
अजथ्यश्चाव्ययश्चैव शाश्वतः प्रभुरीश्वरः ॥ ५.९७.३ ॥
Unter allen Ādityas ist Viṣṇu allein ewig; er ist ungeboren, unvergänglich, immerwährend, Herr und Herrscher.
5.97.4
निमित्तमरणाश्चान्ये चन्द्रसूर्यौ मही जलम् ।
वायुरग्निस्तथाऽऽकाशं ग्रहास्तारागणास्तथा ॥ ५.९७.४ ॥
Andere haben ein durch Anlässe bedingtes Ende: Mond und Sonne, Erde, Wasser, Wind, Feuer und Raum, ebenso die Planeten und Sternengruppen.
5.97.5
ते च क्षयान्ते जगतो हित्वा लोकत्रयं सदा ।
क्षयं गच्छन्ति वै सर्वे सृज्यन्ते च पुनः पुनः ॥ ५.९७.५ ॥
Und am Ende der Vernichtung der Welt gehen sie alle, nachdem sie die drei Welten stets verlassen haben, ins Verderben, und werden immer wieder erschaffen.
5.97.6
मुहूर्तमरणास्त्वन्ये मानुषा मूगपक्षिणः ।
तैर्यग्योन्याश्च ये चान्ये जीवलोकचरास्तथा ॥ ५.९७.६ ॥
Andere aber haben ein augenblickliches Ende: Menschen, Tiere und Vögel; zusammen mit ihnen jene, die in tierischem Schoß geboren werden, und andere, die sich in der Welt der Lebenden bewegen, sind ebenso.
5.97.7
भूयिष्ठेन तु राजानः श्रियं भुक्त्वाऽऽयुषः क्षये ।
तरुणाः प्रतिपद्यन्ते भोक्तुं सुकृतदुष्कृते ॥ ५.९७.७ ॥
Könige, die am Ende ihres Lebens großen Wohlstand genossen haben, gelangen wieder zur Jugend, um die Früchte ihrer guten und schlechten Taten zu genießen.
5.97.8
स भवान्धर्मपुत्रेण शमं कर्तुमिहार्हसि ।
पाण्डवाः कुरवश्चैव पालयन्तु वसुन्धरान् ॥ ५.९७.८ ॥
Darum solltest du hier mit dem Sohn des Dharma Frieden schließen; mögen die Pāṇḍavas und die Kurus die Erde beschützen.
5.97.9
बलवानहमित्येव न मन्तव्यं सुयोधन ।
बलवन्तो बलिभ्यो हि दृश्यन्ते पूरुषर्षभ ॥ ५.९७.९ ॥
Denke nicht: «Ich bin stark», Suyodhana; denn die Starken werden von Stärkeren besiegt gesehen, o Stier unter den Männern.
5.97.10
न बलं बलिनां मध्ये बलं भवति कौरव ।
बलवन्तो हि ते सर्वे पाण्डवा देवविक्रमाः । ॥ ५.९७.१० ॥
Stärke ist unter den Starken nicht bloß Stärke, o Kaurava; denn alle Pāṇḍavas sind stark, ihre Tapferkeit ist die der Götter.
5.97.11
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
मातलेर्दातुकामस्य कन्यां मृगयतो वरम् ॥ ५.९७.११ ॥
Auch hier erzählt man diese alte Geschichte von Mātali, der, einen passenden Bräutigam suchend, seine Tochter zur Ehe geben wollte.
5.97.12
मतस्त्रिलोकराजस्य मातलिर्नाम सारथिः ।
तस्यैकैव कुले मन्या रूपतो लोकविश्रुता ॥ ५.९७.१२ ॥
Mātali mit Namen war der Wagenlenker des Herrn der drei Welten; in seiner Familie galt er als Vater nur einer Tochter, die in allen Welten für ihre Schönheit berühmt war.
5.97.13
गुणकेशीति विख्याता नाम्ना सा देवरूपिणी ।
श्रिया च वपुषा चैव स्त्रियोऽन्याःसाऽतिरिच्यते ॥ ५.९७.१३ ॥
Unter dem Namen Guṇakeśī bekannt, hatte sie göttliche Gestalt; an Glanz und körperlicher Schönheit übertraf sie alle anderen Frauen.
5.97.14
तस्याः प्रदानसमयं मातलिः सह भार्यया ।
ज्ञात्वा विममृशे राजंस्तत्परः परिचिन्तयन् ॥ ५.९७.१४ ॥
O König, als Mātali erkannte, dass die Zeit gekommen war, sie zu verheiraten, grübelte er, ganz darauf bedacht, zusammen mit seiner Gattin tief nach.
5.97.15
धिक्खल्वलघुशीलानामुच्छ्रितानां यशस्विनाम् ।
नराणां मृदुसत्वानां कुले कन्याप्ररोहणम् ॥ ५.९७.१५ ॥
Schande, fürwahr, über Männer von leichtem Charakter, hochmütig und berühmt, doch sanften Wesens, in deren Familie ein Mädchen heranwächst!
5.97.16
मातुः कुलं पितृकुलं यत्र चैव प्रदीयते ।
कुलत्रयं संशयितं कुरुते कन्यका सताम् ॥ ५.९७.१६ ॥
Wo ein Mädchen zur Ehe gegeben wird, geraten die Familie der Mutter und die des Vaters, also drei Familien, in Zweifel; so bewirkt ein Mädchen es bei den Guten.
5.97.17
देवमानुषलोकौ द्वौ मानुषेणैव चक्षुषा ।
अपगाह्यैव विचितौ न च मे रोचते वरः ॥ ५.९७.१७ ॥
Ich habe beide Welten, die der Götter und die der Menschen, mit menschlichem Auge gründlich durchsucht, doch kein Freier gefällt mir.
5.97.18
न देवान्नैव दितिजान्न गन्धर्वान्न मानुषान् ।
अरोचयद्वरकृते तथैव बहुलानृषीन् ॥ ५.९७.१८ ॥
Als Bräutigam gefielen ihr weder die Götter noch die Daitya, weder die Gandharva noch die Menschen; ebenso wenig gefielen ihr viele Weise.
5.97.19
भार्यया तु स संमन्त्र्य सह रात्रौ सुधर्मया ।
मातलिर्नागलोकाय चकार गमने मतिम् ॥ ५.९७.१९ ॥
Dann beriet er sich in der Nacht mit seiner Gattin Sudharmā und fasste den Entschluss, in die Welt der Nāgas zu gehen.
5.97.20
न मे देवमनुष्येषु गुणकेश्याः समो वरः ।
रूपतो दृश्यते कश्चिन्नागेषु भविता ध्रुवम् ॥ ५.९७.२० ॥
Unter Göttern und Menschen sehe ich keinen Freier, der Guṇakeśī an Gestalt gleichkommt; gewiss wird es unter den Nāgas einen geben.
5.97.21
इत्यामन्त्र्य सुधर्मां स कृत्वा चाभिप्रदक्षिणम् ।
कन्यां शिरस्युपाघ्राय प्रविवेश महीतलम् ॥ ५.९७.२१ ॥
So nahm er Abschied von Sudharmā, umschritt sie rechtsherum, küsste das Haupt der Jungfrau und trat in das Innere der Erde ein.