மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.97.1
जामदग्न्यवचः श्रुत्वा कण्वेऽपि भगवानृषिः ।
दुर्योधनमिदं वाक्यमब्रवीत्कुरुसंसदि ॥ ५.९७.१ ॥
ஜாமதக்னியின் (பரசுராமரின்) சொற்களைக் கேட்ட பகவான் ரிஷி கண்வரும் குரு சபையில் துரியோதனனிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்.
5.97.2
अक्षयश्चाव्ययश्चैव ब्रह्मा लोकपितामहः ।
तथैव भगवन्तौ तौ नरनारायणावृषी ॥ ५.९७.२ ॥
அழியாதவரும் மாறாதவருமான பிரம்மா உலகப் பிதாமகர்; அவ்வாறே அந்த இரு பகவான்களான நர-நாராயண ரிஷிகளும் ஆவர்.
5.97.3
आदित्यानां हि सर्वेषां विष्णुरेकः सनातनः ।
अजथ्यश्चाव्ययश्चैव शाश्वतः प्रभुरीश्वरः ॥ ५.९७.३ ॥
எல்லா ஆதித்யர்களிலும் விஷ்ணுவே ஒருவரே நித்தியர்; அவர் பிறப்பற்றவர், மாறாதவர், என்றும் நிலைத்தவர், பிரபு, ஈசுவரர்.
5.97.4
निमित्तमरणाश्चान्ये चन्द्रसूर्यौ मही जलम् ।
वायुरग्निस्तथाऽऽकाशं ग्रहास्तारागणास्तथा ॥ ५.९७.४ ॥
காரணத்தால் மரணமடையும் மற்றவர்கள்; சந்திரனும் சூரியனும், பூமியும் நீரும், காற்றும் நெருப்பும், ஆகாயமும், கிரகங்களும் நட்சத்திரக் கூட்டங்களும் அவ்வாறே.
5.97.5
ते च क्षयान्ते जगतो हित्वा लोकत्रयं सदा ।
क्षयं गच्छन्ति वै सर्वे सृज्यन्ते च पुनः पुनः ॥ ५.९७.५ ॥
உலகம் அழியும் காலத்தின் முடிவில் அவர்கள் அனைவரும் மூன்று உலகங்களையும் விட்டு எப்போதும் அழிவை அடைகின்றனர்; மீண்டும் மீண்டும் படைக்கப்படுகின்றனர்.
5.97.6
मुहूर्तमरणास्त्वन्ये मानुषा मूगपक्षिणः ।
तैर्यग्योन्याश्च ये चान्ये जीवलोकचरास्तथा ॥ ५.९७.६ ॥
ஆனால் ஒரு கணத்தில் மரணமடையும் மற்றவர்கள் மனிதர்கள், விலங்குகள், பறவைகள்; அவர்களுடன் விலங்கு யோனியில் பிறந்தவர்களும், உயிருலகில் திரிபவர்களும் அவ்வாறே.
5.97.7
भूयिष्ठेन तु राजानः श्रियं भुक्त्वाऽऽयुषः क्षये ।
तरुणाः प्रतिपद्यन्ते भोक्तुं सुकृतदुष्कृते ॥ ५.९७.७ ॥
அரசர்கள் தங்கள் ஆயுள் முடியும்போது மிகுந்த செல்வத்தை அனுபவித்து, நற்செயல் தீச்செயல் பயன்களை அனுபவிக்க இளைஞர்களாக மீண்டும் பிறக்கின்றனர்.
5.97.8
स भवान्धर्मपुत्रेण शमं कर्तुमिहार्हसि ।
पाण्डवाः कुरवश्चैव पालयन्तु वसुन्धरान् ॥ ५.९७.८ ॥
ஆகையால் நீங்கள் இங்கு தர்மபுத்திரருடன் சமாதானம் செய்ய வேண்டும். பாண்டவரும் கௌரவரும் பூமியை ஆளட்டும்.
5.97.9
बलवानहमित्येव न मन्तव्यं सुयोधन ।
बलवन्तो बलिभ्यो हि दृश्यन्ते पूरुषर्षभ ॥ ५.९७.९ ॥
'நான் வலிமையுள்ளவன்' என்று இவ்வாறு எண்ணக்கூடாது, சுயோதனா. ஆண்களில் சிறந்தவனே, வலியோரும் அதைவிட வலியோரால் வீழ்த்தப்படுவதைக் காண்கிறோம்.
5.97.10
न बलं बलिनां मध्ये बलं भवति कौरव ।
बलवन्तो हि ते सर्वे पाण्डवा देवविक्रमाः । ॥ ५.९७.१० ॥
கௌரவா, வலியோரிடையே வலிமை மட்டுமே வலிமையாக இருப்பதில்லை. பாண்டவர்கள் அனைவரும் வலியவர்கள்; அவர்களின் வீரம் தேவர்களைப் போன்றது.
5.97.11
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
मातलेर्दातुकामस्य कन्यां मृगयतो वरम् ॥ ५.९७.११ ॥
இங்கே மக்கள் இந்தப் பழங்கால இதிகாசத்தையும் கூறுவர்: தன் மகளுக்குத் தகுந்த வரனைத் தேடி அதை அளிக்க விரும்பிய மாதலியின் கதை இது.
5.97.12
मतस्त्रिलोकराजस्य मातलिर्नाम सारथिः ।
तस्यैकैव कुले मन्या रूपतो लोकविश्रुता ॥ ५.९७.१२ ॥
மூவுலகத் தலைவனாகிய இந்திரனின் தேரோட்டி மாதலி என்று அறியப்பட்டவன். அவனுடைய குலத்தில் அவனுக்கு ஒரே மகளே இருந்தாள்; அவள் அழகில் உலகெங்கும் புகழ் பெற்றவள்.
5.97.13
गुणकेशीति विख्याता नाम्ना सा देवरूपिणी ।
श्रिया च वपुषा चैव स्त्रियोऽन्याःसाऽतिरिच्यते ॥ ५.९७.१३ ॥
குணகேசி என்ற பெயரால் புகழ்பெற்ற அவள் தேவரூபி; அழகிலும் உடல் வனப்பிலும் அவள் மற்ற எல்லாப் பெண்களையும் மிஞ்சினாள்.
5.97.14
तस्याः प्रदानसमयं मातलिः सह भार्यया ।
ज्ञात्वा विममृशे राजंस्तत्परः परिचिन्तयन् ॥ ५.९७.१४ ॥
அரசே! அவளைத் திருமணம் செய்து கொடுக்கும் காலம் வந்ததை அறிந்து, மாதலி தன் மனைவியுடன் அதைக் குறித்தே ஆழ்ந்து சிந்தித்தான்.
5.97.15
धिक्खल्वलघुशीलानामुच्छ्रितानां यशस्विनाम् ।
नराणां मृदुसत्वानां कुले कन्याप्ररोहणम् ॥ ५.९७.१५ ॥
நற்குணமற்ற, செருக்குடைய, புகழுடைய, மென்மையான இயல்புள்ள மனிதர்களின் குலத்தில் கன்னிப்பெண் வளர்வது இழிவானது.
5.97.16
मातुः कुलं पितृकुलं यत्र चैव प्रदीयते ।
कुलत्रयं संशयितं कुरुते कन्यका सताम् ॥ ५.९७.१६ ॥
கன்னிப்பெண் கொடுக்கப்படும் இடத்தில் தாயின் குலமும் தந்தையின் குலமும் ஆகிய மூன்று குலங்களும் ஐயத்திற்குள்ளாகின்றன; நல்லோருக்கு கன்னி இவ்வாறே செய்கிறாள்.
5.97.17
देवमानुषलोकौ द्वौ मानुषेणैव चक्षुषा ।
अपगाह्यैव विचितौ न च मे रोचते वरः ॥ ५.९७.१७ ॥
தேவருலகையும் மனிதருலகையும் மனித கண்ணால் நன்கு ஆராய்ந்து தேடியும், எனக்கு ஒரு மணமகன் பிடிக்கவில்லை.
5.97.18
न देवान्नैव दितिजान्न गन्धर्वान्न मानुषान् ।
अरोचयद्वरकृते तथैव बहुलानृषीन् ॥ ५.९७.१८ ॥
மணமகனுக்காக அவள் தேவர்களையும், தைத்தியர்களையும், கந்தர்வர்களையும், மனிதர்களையும் விரும்பவில்லை; அதுபோலவே பல ரிஷிகளையும் விரும்பவில்லை.
5.97.19
भार्यया तु स संमन्त्र्य सह रात्रौ सुधर्मया ।
मातलिर्नागलोकाय चकार गमने मतिम् ॥ ५.९७.१९ ॥
பின்னர் அவர் இரவில் தம் மனைவி சுதர்மையுடன் ஆலோசித்து, நாகலோகத்திற்குச் செல்ல முடிவு செய்தார்.
5.97.20
न मे देवमनुष्येषु गुणकेश्याः समो वरः ।
रूपतो दृश्यते कश्चिन्नागेषु भविता ध्रुवम् ॥ ५.९७.२० ॥
தேவர்களிலும் மனிதர்களிலும் குணகேசிக்குச் சமமான வரன் எனக்குத் தெரியவில்லை; நாகர்களில் நிச்சயமாக ஒருவன் இருப்பான்.
5.97.21
इत्यामन्त्र्य सुधर्मां स कृत्वा चाभिप्रदक्षिणम् ।
कन्यां शिरस्युपाघ्राय प्रविवेश महीतलम् ॥ ५.९७.२१ ॥
இவ்வாறு சுதர்மையிடம் விடைபெற்று, வலம் வந்து, கன்னியின் தலையை முகர்ந்து பின் பூமிக்குள் புகுந்தார்.