مهابهاراتا · أدهيايا 6.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.1.1
श्रीवेदव्यासाय नमः ।
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वती चैव ततो जयमुदीरयेत् ।
कथं युयुधिरे वीराः कुरुपाण्डवसोमकाः ।
पार्थिवाश्च महात्मानो नानादेशसमागताः । ॥ ६.१.१ ॥
التحية للفيدفياسا الموقّر. بعد السجود لنارايانا وناره، أفضل الرجال، وكذلك للإلهة ساراسفاتي، ينبغي عندئذ إعلان الجايا. كيف قاتل أبطال الكورو والباندافا والسوماكا، والملوك ذوو النفوس العظيمة المجتمعون من بلاد شتى؟
6.1.2
यथा युयुधिरे वीराः कुरुपाण्डवसोमकाः ।
कुरुक्षेत्रे तपः क्षेत्रे श्रृणु त्वं पृथिवीपते ॥ ६.१.२ ॥
اسمع أيها السيد على الأرض كيف قاتل أبطال الكورو والباندافا والسوماكا في كوروكشيترا، ميدان التقشف.
6.1.3
तेऽवतीर्य कुरुक्षेत्रं पाण्डवाः सहसोमकाः ।
कौरवानभ्यवर्तन्त जिगीषन्तो महाबलाः ॥ ६.१.३ ॥
بعد أن نزل الباندافا مع السوماكا إلى كوروكشيترا، تقدموا نحو الكورافا الأقوياء راغبين في النصر.
6.1.4
वेदाध्ययनसंपन्नाः सर्वे युध्दाभिनन्दिनः ।
आश्ंसन्तो जयं युध्दे बलेनाभिमुखा रणे ॥ ६.१.४ ॥
كانوا جميعاً متبحرين في دراسة الفيدا، يبتهجون بالحرب، يرجون النصر، فوقفوا متقابلين في القتال بجيوشهم.
6.1.5
अभियाय च दुर्धर्षा धार्तराष्ट्रस्य वाहिनीम ।
प्रामुखाः पश्चिमे भागे न्यविशन्त ससैनिकाः ॥ ६.१.५ ॥
وبعد أن زحف الباندافا الذين لا يُقهرون على جيش أبناء دهريتاراشترا، عسكروا في الجانب الغربي، متجهين إلى الأمام مع جنودهم.
6.1.6
स्यमन्तपञ्चकाद्वाह्यं शिविराणि सहस्रशः ।
कारयामास विधिवत्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ६.१.६ ॥
خارج سيامانتابانتشاكا، أمر يودهيشثيرا ابن كونتي ببناء آلاف المعسكرات وفق القواعد.
6.1.7
शून्येव पृथिवी सर्वाअ बालवृध्दावशेषिता ।
निरश्वपुरुषेवासीद्रथक्कुञ्जरवर्जिता ॥ ६.१.७ ॥
كانت الأرض كأنها خالية تماماً، لم يبق فيها إلا الأطفال والشيوخ، خالية من الخيول والرجال والعربات والفيلة.
6.1.8
यावत्तपति सूर्यो हि जम्बूद्वीपस्य मण्डलम् ।
तावदेव समावृत्तं बलं पार्थिवसत्तम ॥ ६.१.८ ॥
بقدر ما تُسخّن الشمسُ دائرةَ جامبودفيبا، بذلك المقدار، يا خيرَ الملوك، امتدّ الجيش.
6.1.9
एकस्याः सर्ववर्णास्ते मण्डलं बहुयोजनम् ।
पर्याक्रामन्त देशांश्च नदीः शैलान्वनानि च ॥ ६.१.९ ॥
انتشرت جميعُ طبقات تلك الأرض الواحدة في دائرة تمتد أميالاً كثيرة، عابرين البلدان والأنهار والجبال والغابات.
6.1.10
तेषां युधिष्ठिरो राजा सर्वेषां पुरुषर्षभ ।
व्यादिदेश सवाहानां भक्ष्यभोज्यमनुत्तमम् ॥ ६.१.१० ॥
يا ثور الرجال، أمر الملك يُدهشتهرا بأن يُعدّ لجميعهم، مع دوابهم، أفضلُ الطعام والشراب.
6.1.11
संज्ञाश्च विविघास्तात् तेषां चक्रे युधिष्ठिरः ।
एवंवादी वेदितव्यः पाण्डवेयोऽयमित्युत ॥ ६.१.११ ॥
يا عزيزي، وضع يُدهشتهرا لهم علامات شتى، ليُعرف: هذا من أبناء فاندو، وهذا هو القائل هكذا.
6.1.12
अभिज्ञानानि सर्वेषां संज्ञाश्चाभरणानि च ।
योजयामास कौरव्यो युध्दकाल उपस्थिते ॥ ६.१.१२ ॥
لما حان وقت القتال، عيّن الكوروي يُدهشتهرا لجميعهم علامات التعرّف والشارات والحُلي.
6.1.13
दृष्ट्वा ध्वजाग्रं पार्थस्य धार्तराष्ट्रो महामनाः ।
सहसर्वैर्महीपालैः प्रत्यव्यूहत पाण्डवम् ॥ ६.१.१३ ॥
لما رأى ذروة راية بارثا، قام ابن دhritarāṣṭra ذو النفس الكبيرة مع جميع الملوك بترتيب الجيش في مواجهة البانداڤا.
6.1.14
पाण्डरेणातपत्रेण धियमाणेन मूर्धनि ।
मध्ये नागसहस्रस्य भ्रातृभिः परिवारितः ॥ ६.१.१४ ॥
وقد حُمل فوق رأسه مظلة بيضاء، وكان في وسط ألف فيل محاطًا بإخوته.
6.1.15
दृष्ट्वा दुर्योधनं हृष्टाः पाञ्चाला युध्दनन्दिनः ।
दध्मुः प्रीता महाशङ्खान्भेरीर्जध्रुः सहस्रशः ॥ ६.१.१५ ॥
ولما رأى البانچالا، المتحمسون للقتال، دوريودهانا، ابتهجوا؛ فنفخوا في الأصداف الكبيرة وقرعوا آلاف الطبول.
6.1.16
ततः प्रहृष्टां स्वां सेनामभिवीक्ष्याथ पाण्डवाः ।
वभूवुर्हृष्टमनसो वासुदेवश्च वीर्यवान् ॥ ६.१.१६ ॥
ثم لما رأى البانداڤا جيشهم في غاية الابتهاج، فرحت قلوبهم، وكذلك فاسوديڤا الجبّار.
6.1.17
स्वयोधान्हर्षयन्तौ च वासुदेवघनञ्चयौ ।
दध्मतुः पुरुषव्याघ्रौ दिव्यौ शङ्खौ रथे स्थितौ ॥ ६.१.१७ ॥
وإذ يشجعان محاربيهما، نفخ فاسوديڤا ودهنانجايا — ذانك النمران بين الرجال الواقفان على العربة — في أصدافهما الإلهية.
6.1.18
पाञ्चजन्यस्य शङ्खस्य देवदत्तस्य चोभयोः ।
श्रुत्वा तु निनदं योघाः शकृन्मूत्रं प्रसुस्त्रुवुः ॥ ६.१.१८ ॥
وعند سماعهم دوي الأصدافين باونشاجانيا وديفاداتا، أفرغ المحاربون بطونهم وأمعاءهم.
6.1.19
यथा सिंहस्य नदतः स्वनं श्रुत्वेतरे मृगाः ।
त्रसेयुर्निनदं श्रुत्वा तथाऽसीदत तद्लम् ॥ ६.१.१९ ॥
كما ترتعد الغزلان الأخرى عند سماع زئير الأسد الهادر، كذلك خارت تلك الجيوش عند سماع ذلك الصوت.
6.1.20
उदतिष्ठद्रजो भौमं न प्राज्ञायत किंचन ।
असं गत इवादित्यः सैन्येन रजसा वृतः ॥ ६.१.२० ॥
ارتفع الغبار من الأرض حتى لم يُرَ شيء؛ وكأن الشمس، المحجوبة بغبار الجيش، قد غربت.
6.1.21
ववर्प तत्र पर्जन्यो मांसशोणितवृष्टिमान् ।
व्युक्षन्सर्वाणि सैन्यानि तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.१.२१ ॥
هطل هناك سحاب يمطر لحماً ودماً، فبلّل الجيوش كلها، وكان ذلك أمراً عجيباً.
6.1.22
वायुस्ततः प्रादुरभून्नीचैः शर्करकर्षणः ।
विनिध्नंस्तान्यनीकानि शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१.२२ ॥
ثم هبت ريح تهب من أسفل وتجرّ الحصى، فضربت فرق الجيش مئات ومئات الألوف.
6.1.23
उभे सैन्ये च राजेन्द्र युध्दाय मुदिते भृशम् ।
कुरुक्षेत्रे स्थिते यत्ते सागरक्षुभितोपमे ॥ ६.१.२३ ॥
يا سيد الملوك، كان الجيشان، متلهفين للقتال، واقفين في كوروكشيترا كمحيط مضطرب.
6.1.24
तयोस्तु सेनयोरासीदद्भुतः स तु संगमः ।
युगान्ते समनुप्राप्ते द्वयोः सागरयोरिव ॥ ६.१.२४ ॥
كان ذلك اللقاء بين الجيشين عجيباً، كاجتماع بحرين في آخر الزمان.
6.1.25
शून्याऽऽसीत्पृथिवी सर्वा वृध्दबालावशेषिता ।
निरश्वपुरुषेवासीद्रथकुञ्चरवर्जिता ।
तेन सेनासमूहेन समानीतेन कौरवैः ॥ ६.१.२५ ॥
خلت الأرض كلها بذلك الجيش الذي جمعه الكوراويون، فلم يبق إلا الشيوخ والأطفال؛ لا خيول ولا رجال، وقد ذهبت العربات والأفيال.
6.1.26
ततस्ते समयं चक्रुः कुरुपाण्डावसोमकाः ।
धर्मन्संस्थापयामासुर्युध्दानां भरतर्षभ ॥ ६.१.२६ ॥
ثم عقد الكوروات والباندافا والسوماكا اتفاقاً، وأرسوا يا ثور البهاراتا شريعة الحروب.
6.1.27
निवृत्ते विहिते युध्दे स्यात्प्रीतिर्नः परस्परम् ।
यथापरं यथायोगं न च स्यात्कस्याचित्पुनः ॥ ६.१.२७ ॥
حين تنقضي الحرب وتُرتَّب الأمور، فليكن بيننا مودة متبادلة، واحد بعد آخر وفق النظام اللائق، ولا يكون قتال مع أحد بعد ذلك.
6.1.28
वाचा युध्दे प्रव्रुत्तानां वाचैव प्रतियोधनम् ।
निष्क्रान्ताः पृतनामध्यान्नहन्तव्याः कदाचन ॥ ६.१.२८ ॥
من دخل القتال فليُجَب بالكلام وحده، ومن خرج من وسط الجيش فلا يُقتل أبداً.
6.1.29
रथी च रथिना योध्यो गजेन गक्षधूर्गतः ।
अश्वेनाश्वी पदातिश्च पादातेनैव भारत ॥ ६.१.२९ ॥
ينبغي للمقاتل على العربة أن يقاتل مقاتلاً على عربة، ومن جاء إلى مقدمة الفيلة فليقاتل فارس الفيل؛ والفارس يقاتل فارساً، والراجل لا يقاتل إلا راجلاً، يا بهارتا.
6.1.30
यथायोगं यथाकामं यथोत्साहं यथाबलम् ।
समाभाप्य प्रहर्तव्यं न विश्वस्ते न विह्वले ॥ ६.१.३० ॥
وفق المقدرة والرغبة والحماسة والقوة، ينبغي أن يُضرَب العدو بعد مناداته؛ ولا يُضرب الغافل المطمئن، ولا المضطرب المرتبك.
6.1.31
परेण सह संयुक्तः प्रमत्तो विमुखस्तथा ।
क्षीणशस्त्रो विवर्मा च न हन्तव्यः कदाचन ॥ ६.१.३१ ॥
لا ينبغي أبدًا ضرب من يقاتل عدوًّا، أو من هو غافل، أو من أدار ظهره، أو من نفدت أسلحته، أو من لا درع عليه.
6.1.32
न सूतेषु न धुर्येषु न च शस्त्रोपनायिषु ।
न भेरीशङ्खवादेषु प्रहर्तव्यं कथंचन ॥ ६.१.३२ ॥
لا ينبغي بأي حال ضرب السائقين، ولا الدواب التي تجر العربات، ولا حاملي السلاح، ولا النافخين في الطبول والأصداف.
6.1.33
एवं ते समयं कृत्वा कुरुपाण्डवसोमकाः ।
विस्मयं परमं जग्मुः प्रेक्षमाणाः परस्परम् ॥ ६.१.३३ ॥
وبعد أن عقدوا اتفاقهم هكذا، ذهل الكوروس والباندافاس والسوماكاس ذهولًا عظيمًا وهم ينظر بعضهم إلى بعض.
6.1.34
निविश्य च महात्मानस्ततस्ते पुरुषर्षभाः ।
हृष्टरुपाःसृमनसोबभूवुःसहसैनिकाः ॥ ६.१.३४ ॥
ثم جلس أولئك الأبطال العظماء، ثيران البشر، مع جنودهم، وقد صارت وجوههم مسرورة وقلوبهم منشرحة.