മഹാഭാരതം · അധ്യായം 6.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.1.1
श्रीवेदव्यासाय नमः ।
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वती चैव ततो जयमुदीरयेत् ।
कथं युयुधिरे वीराः कुरुपाण्डवसोमकाः ।
पार्थिवाश्च महात्मानो नानादेशसमागताः । ॥ ६.१.१ ॥
ശ്രീ വേദവ്യാസന് നമസ്കാരം. നാരായണനെയും നരോത്തമനായ നരനെയും നമസ്കരിച്ച്, ദേവി സരസ്വതിയെയും വണങ്ങി, പിന്നെ ജയം എന്ന ഗ്രന്ഥം പ്രഖ്യാപിക്കണം. കുരു, പാണ്ഡവ, സോമക വീരന്മാർ എങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്തു? നാനാദേശങ്ങളിൽ നിന്നെത്തിയ മഹാത്മാക്കളായ രാജാക്കന്മാർ എങ്ങനെ പൊരുതി?
6.1.2
यथा युयुधिरे वीराः कुरुपाण्डवसोमकाः ।
कुरुक्षेत्रे तपः क्षेत्रे श्रृणु त्वं पृथिवीपते ॥ ६.१.२ ॥
ഹേ ഭൂപതേ, കുരു, പാണ്ഡവ, സോമക വീരന്മാർ തപസ്സിന്റെ ക്ഷേത്രമായ കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ എങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്തു എന്നത് നീ കേൾക്കുക.
6.1.3
तेऽवतीर्य कुरुक्षेत्रं पाण्डवाः सहसोमकाः ।
कौरवानभ्यवर्तन्त जिगीषन्तो महाबलाः ॥ ६.१.३ ॥
പാണ്ഡവർ സോമകരോടൊപ്പം കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ ഇറങ്ങി, ജയിക്കാനാഗ്രഹിച്ച് മഹാബലരായ കൗരവരെ നേരിടാൻ മുന്നേറി.
6.1.4
वेदाध्ययनसंपन्नाः सर्वे युध्दाभिनन्दिनः ।
आश्ंसन्तो जयं युध्दे बलेनाभिमुखा रणे ॥ ६.१.४ ॥
വേദപഠനത്തിൽ സമ്പന്നരായ അവരെല്ലാവരും യുദ്ധത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവരായിരുന്നു; യുദ്ധത്തിൽ ജയം ആശിച്ച്, സൈന്യസമേതം രണത്തിൽ പരസ്പരം അഭിമുഖമായി നിന്നു.
6.1.5
अभियाय च दुर्धर्षा धार्तराष्ट्रस्य वाहिनीम ।
प्रामुखाः पश्चिमे भागे न्यविशन्त ससैनिकाः ॥ ६.१.५ ॥
ദുർധർഷരായ പാണ്ഡവർ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ സേനയെ ആക്രമിച്ച്, സൈനികരോടൊപ്പം മുന്നോട്ട് മുഖമാക്കി പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് പാളയമടിച്ചു.
6.1.6
स्यमन्तपञ्चकाद्वाह्यं शिविराणि सहस्रशः ।
कारयामास विधिवत्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ६.१.६ ॥
സമന്തപഞ്ചകത്തിന് പുറത്ത്, കുന്തീപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരൻ വിധിപ്രകാരം ആയിരക്കണക്കിന് പാളയങ്ങൾ നിർമ്മിപ്പിച്ചു.
6.1.7
शून्येव पृथिवी सर्वाअ बालवृध्दावशेषिता ।
निरश्वपुरुषेवासीद्रथक्कुञ्जरवर्जिता ॥ ६.१.७ ॥
ഭൂമി പൂർണ്ണമായും ശൂന്യമായതുപോലെ ആയിരുന്നു; ബാലന്മാരും വൃദ്ധന്മാരും മാത്രമേ ശേഷിച്ചിരുന്നുള്ളൂ; കുതിരകളും പുരുഷന്മാരും രഥങ്ങളും ആനകളും ഇല്ലാതെ.
6.1.8
यावत्तपति सूर्यो हि जम्बूद्वीपस्य मण्डलम् ।
तावदेव समावृत्तं बलं पार्थिवसत्तम ॥ ६.१.८ ॥
സൂര്യൻ ജംബൂദ്വീപത്തിന്റെ മണ്ഡലത്തെ എത്രത്തോളം ചൂടാക്കുന്നുവോ, ഹേ ശ്രേഷ്ഠ രാജാവേ, അത്രയും ദൂരം സൈന്യം വ്യാപിച്ചിരുന്നു.
6.1.9
एकस्याः सर्ववर्णास्ते मण्डलं बहुयोजनम् ।
पर्याक्रामन्त देशांश्च नदीः शैलान्वनानि च ॥ ६.१.९ ॥
ആ ഒരേ ഭൂമിയിലെ എല്ലാ വർണ്ണക്കാരും, പല യോജന വിസ്തൃതമായ മണ്ഡലത്തിൽ, ദേശങ്ങളും നദികളും പർവതങ്ങളും വനങ്ങളും കടന്ന് വ്യാപിച്ചു.
6.1.10
तेषां युधिष्ठिरो राजा सर्वेषां पुरुषर्षभ ।
व्यादिदेश सवाहानां भक्ष्यभोज्यमनुत्तमम् ॥ ६.१.१० ॥
ഹേ പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, അവരെല്ലാവർക്കും, അവരുടെ വാഹനങ്ങളോടൊപ്പം, ഉത്തമമായ ഭക്ഷ്യഭോജ്യങ്ങൾ ഒരുക്കാൻ യുധിഷ്ഠിര രാജാവ് ആജ്ഞാപിച്ചു.
6.1.11
संज्ञाश्च विविघास्तात् तेषां चक्रे युधिष्ठिरः ।
एवंवादी वेदितव्यः पाण्डवेयोऽयमित्युत ॥ ६.१.११ ॥
പ്രിയനേ, യുധിഷ്ഠിരൻ അവർക്കായി വിവിധ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി; 'ഇവൻ പാണ്ഡവനാണ്, ഇങ്ങനെ പറയുന്നവനാണ്' എന്നറിയാൻ.
6.1.12
अभिज्ञानानि सर्वेषां संज्ञाश्चाभरणानि च ।
योजयामास कौरव्यो युध्दकाल उपस्थिते ॥ ६.१.१२ ॥
യുദ്ധകാലം ആഗതമായപ്പോൾ, കൗരവനായ യുധിഷ്ഠിരൻ എല്ലാവർക്കും തിരിച്ചറിയൽ അടയാളങ്ങളും സൂചനകളും ആഭരണങ്ങളും നിയോഗിച്ചു.
6.1.13
दृष्ट्वा ध्वजाग्रं पार्थस्य धार्तराष्ट्रो महामनाः ।
सहसर्वैर्महीपालैः प्रत्यव्यूहत पाण्डवम् ॥ ६.१.१३ ॥
പാർത്ഥന്റെ കൊടിമരത്തിന്റെ അഗ്രം കണ്ടപ്പോൾ മഹാമനസ്കനായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരോടുമൊപ്പം പാണ്ഡവസേനയ്ക്കെതിരെ വ്യൂഹം ചമച്ചു.
6.1.14
पाण्डरेणातपत्रेण धियमाणेन मूर्धनि ।
मध्ये नागसहस्रस्य भ्रातृभिः परिवारितः ॥ ६.१.१४ ॥
തലയ്ക്കുമീതെ വെൺകുട പിടിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, ആയിരം ആനകൾക്ക് നടുവിൽ സഹോദരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനായി അവൻ നിന്നു.
6.1.15
दृष्ट्वा दुर्योधनं हृष्टाः पाञ्चाला युध्दनन्दिनः ।
दध्मुः प्रीता महाशङ्खान्भेरीर्जध्रुः सहस्रशः ॥ ६.१.१५ ॥
ദുര്യോധനനെ കണ്ട് യുദ്ധപ്രിയരായ പാഞ്ചാലർ സന്തോഷിച്ച് വലിയ ശംഖുകൾ ഊതി; ആയിരക്കണക്കിന് ഭേരികൾ മുഴക്കി.
6.1.16
ततः प्रहृष्टां स्वां सेनामभिवीक्ष्याथ पाण्डवाः ।
वभूवुर्हृष्टमनसो वासुदेवश्च वीर्यवान् ॥ ६.१.१६ ॥
അനന്തരം തങ്ങളുടെ സേന സന്തോഷിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട് പാണ്ഡവർ മനസ്സ് തെളിഞ്ഞവരായി; പരാക്രമശാലിയായ വാസുദേവനും അങ്ങനെ തന്നെ.
6.1.17
स्वयोधान्हर्षयन्तौ च वासुदेवघनञ्चयौ ।
दध्मतुः पुरुषव्याघ्रौ दिव्यौ शङ्खौ रथे स्थितौ ॥ ६.१.१७ ॥
സ്വന്തം യോദ്ധാക്കളെ ഹർഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് വാസുദേവനും ധനഞ്ജയനും — രഥത്തിൽ നിന്ന ആ രണ്ടു പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാരും — ദിവ്യശംഖുകൾ ഊതി.
6.1.18
पाञ्चजन्यस्य शङ्खस्य देवदत्तस्य चोभयोः ।
श्रुत्वा तु निनदं योघाः शकृन्मूत्रं प्रसुस्त्रुवुः ॥ ६.१.१८ ॥
പാഞ്ചജന്യം, ദേവദത്തം എന്നീ രണ്ടു ശംഖുകളുടെയും നാദം കേട്ട് യോദ്ധാക്കൾ മലമൂത്രവിസർജ്ജനം ചെയ്തുപോയി.
6.1.19
यथा सिंहस्य नदतः स्वनं श्रुत्वेतरे मृगाः ।
त्रसेयुर्निनदं श्रुत्वा तथाऽसीदत तद्लम् ॥ ६.१.१९ ॥
ഗർജ്ജിക്കുന്ന സിംഹത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് മറ്റ് മൃഗങ്ങൾ ഭയക്കുന്നതുപോലെ, ആ ഗർജ്ജനം കേട്ട് ആ സേന തളർന്നുപോയി.
6.1.20
उदतिष्ठद्रजो भौमं न प्राज्ञायत किंचन ।
असं गत इवादित्यः सैन्येन रजसा वृतः ॥ ६.१.२० ॥
ഭൂമിയിൽ നിന്ന് പൊടി ഉയർന്നു; ഒന്നും കാണാനായില്ല. സേനയുടെ പൊടിയാൽ മൂടപ്പെട്ട സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചതുപോലെയായി.
6.1.21
ववर्प तत्र पर्जन्यो मांसशोणितवृष्टिमान् ।
व्युक्षन्सर्वाणि सैन्यानि तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.१.२१ ॥
അവിടെ മാംസവും രക്തവും വർഷിക്കുന്ന മേഘം പെയ്തു; എല്ലാ സേനകളെയും നനച്ച് അത് അത്ഭുതകരമായി തോന്നി.
6.1.22
वायुस्ततः प्रादुरभून्नीचैः शर्करकर्षणः ।
विनिध्नंस्तान्यनीकानि शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१.२२ ॥
പിന്നെ താഴ്ന്ന് വീശി കല്ലുകൾ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന കാറ്റ് ഉയർന്നു; അത് നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും സേനാവിഭാഗങ്ങളെ തകർത്തു.
6.1.23
उभे सैन्ये च राजेन्द्र युध्दाय मुदिते भृशम् ।
कुरुक्षेत्रे स्थिते यत्ते सागरक्षुभितोपमे ॥ ६.१.२३ ॥
ഹേ രാജേന്ദ്ര! രണ്ടു സേനകളും യുദ്ധത്തിനായി അത്യധികം ഉത്സാഹത്തോടെ കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നു; ഇളകിമറിഞ്ഞ സമുദ്രത്തിനു സമാനമായി.
6.1.24
तयोस्तु सेनयोरासीदद्भुतः स तु संगमः ।
युगान्ते समनुप्राप्ते द्वयोः सागरयोरिव ॥ ६.१.२४ ॥
ആ രണ്ടു സേനകളുടെയും സംഗമം അദ്ഭുതകരമായിരുന്നു; യുഗാന്ത്യത്തിൽ രണ്ടു സമുദ്രങ്ങൾ കൂടിച്ചേരുന്നതുപോലെ.
6.1.25
शून्याऽऽसीत्पृथिवी सर्वा वृध्दबालावशेषिता ।
निरश्वपुरुषेवासीद्रथकुञ्चरवर्जिता ।
तेन सेनासमूहेन समानीतेन कौरवैः ॥ ६.१.२५ ॥
കൗരവർ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടിയ ആ സേനാസമൂഹത്താൽ ഭൂമി മുഴുവൻ ശൂന്യമായിരുന്നു; വൃദ്ധരും ബാലന്മാരും മാത്രം ശേഷിച്ചു, കുതിരകളും പുരുഷന്മാരും ഇല്ലാതെ, രഥങ്ങളും ആനകളും ഇല്ലാതെ.
6.1.26
ततस्ते समयं चक्रुः कुरुपाण्डावसोमकाः ।
धर्मन्संस्थापयामासुर्युध्दानां भरतर्षभ ॥ ६.१.२६ ॥
അപ്പോൾ കുരുക്കളും പാണ്ഡവരും സോമകരും ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്തു; ഓ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, യുദ്ധങ്ങളുടെ ധർമ്മം അവർ സ്ഥാപിച്ചു.
6.1.27
निवृत्ते विहिते युध्दे स्यात्प्रीतिर्नः परस्परम् ।
यथापरं यथायोगं न च स्यात्कस्याचित्पुनः ॥ ६.१.२७ ॥
യുദ്ധം നിലച്ച് ക്രമീകരണങ്ങൾ നടന്ന ശേഷം നമ്മുടെ ഇടയിൽ പരസ്പര സ്നേഹമുണ്ടാകണം; ഓരോരുത്തർക്കും ഉചിതമായ ക്രമത്തിൽ; ഇനി ആരോടും വീണ്ടും (യുദ്ധം) ഉണ്ടാകരുത്.
6.1.28
वाचा युध्दे प्रव्रुत्तानां वाचैव प्रतियोधनम् ।
निष्क्रान्ताः पृतनामध्यान्नहन्तव्याः कदाचन ॥ ६.१.२८ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവരോട് വാക്കുകൊണ്ടുതന്നെ മറുപടി പറയണം; സൈന്യമധ്യത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നവരെ ഒരിക്കലും കൊല്ലരുത്.
6.1.29
रथी च रथिना योध्यो गजेन गक्षधूर्गतः ।
अश्वेनाश्वी पदातिश्च पादातेनैव भारत ॥ ६.१.२९ ॥
രഥികൻ രഥികനോടും, ആനയുടെ മുൻനിരയിലെത്തിയവൻ ആനപ്പോരാളിയോടും യുദ്ധം ചെയ്യണം; കുതിരപ്പടയാളി കുതിരപ്പടയാളിയോടും, കാലാൾ കാലാളോടും മാത്രം, ഓ ഭാരതാ.
6.1.30
यथायोगं यथाकामं यथोत्साहं यथाबलम् ।
समाभाप्य प्रहर्तव्यं न विश्वस्ते न विह्वले ॥ ६.१.३० ॥
യോഗ്യതയ്ക്കൊത്ത്, ഇച്ഛയ്ക്കൊത്ത്, ഉത്സാഹത്തിനൊത്ത്, ബലത്തിനൊത്ത് (ശത്രുവിനെ) വിളിച്ചുണർത്തി പ്രഹരിക്കണം; വിശ്വസ്തനായവനെയോ വിഹ്വലനായവനെയോ പ്രഹരിക്കരുത്.
6.1.31
परेण सह संयुक्तः प्रमत्तो विमुखस्तथा ।
क्षीणशस्त्रो विवर्मा च न हन्तव्यः कदाचन ॥ ६.१.३१ ॥
ശത്രുവോട് പൊരുതുന്നവനെയും അശ്രദ്ധനെയും പിന്തിരിഞ്ഞവനെയും ആയുധം നഷ്ടപ്പെട്ടവനെയും കവചമില്ലാത്തവനെയും ഒരിക്കലും പ്രഹരിക്കരുത്.
6.1.32
न सूतेषु न धुर्येषु न च शस्त्रोपनायिषु ।
न भेरीशङ्खवादेषु प्रहर्तव्यं कथंचन ॥ ६.१.३२ ॥
സാരഥികളിലോ, രഥം വലിക്കുന്ന മൃഗങ്ങളിലോ, ആയുധവാഹകരിലോ, ഭേരിയും ശംഖും മുഴക്കുന്നവരിലോ ഒരു വിധത്തിലും പ്രഹരിക്കരുത്.
6.1.33
एवं ते समयं कृत्वा कुरुपाण्डवसोमकाः ।
विस्मयं परमं जग्मुः प्रेक्षमाणाः परस्परम् ॥ ६.१.३३ ॥
ഇങ്ങനെ ധാരണയുണ്ടാക്കി, കൗരവരും പാണ്ഡവരും സോമകരും പരസ്പരം നോക്കി അത്യന്തം വിസ്മയിച്ചു.
6.1.34
निविश्य च महात्मानस्ततस्ते पुरुषर्षभाः ।
हृष्टरुपाःसृमनसोबभूवुःसहसैनिकाः ॥ ६.१.३४ ॥
പിന്നീട് ആ മഹാത്മാക്കളായ പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാർ സൈനികരോടൊപ്പം ഇരുന്ന്, സന്തോഷമുഖവും പ്രസന്നമനസ്സുമുള്ളവരായി.