ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 6.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.1.1
श्रीवेदव्यासाय नमः ।
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वती चैव ततो जयमुदीरयेत् ।
कथं युयुधिरे वीराः कुरुपाण्डवसोमकाः ।
पार्थिवाश्च महात्मानो नानादेशसमागताः । ॥ ६.१.१ ॥
ಶ್ರೀ ವೇದವ್ಯಾಸರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಾರಾಯಣನಿಗೂ ನರೋತ್ತಮನಾದ ನರನಿಗೂ, ದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಜಯ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕು. ಕುರು, ಪಾಂಡವ, ಸೋಮಕ ವೀರರು ಹೇಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು? ನಾನಾ ದೇಶಗಳಿಂದ ಬಂದ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜರು ಹೇಗೆ ಹೋರಾಡಿದರು?
6.1.2
यथा युयुधिरे वीराः कुरुपाण्डवसोमकाः ।
कुरुक्षेत्रे तपः क्षेत्रे श्रृणु त्वं पृथिवीपते ॥ ६.१.२ ॥
ಓ ಭೂಪತಿಯೇ, ಕುರು, ಪಾಂಡವ, ಸೋಮಕ ವೀರರು ತಪಸ್ಸಿನ ಕ್ಷೇತ್ರವಾದ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ನೀನು ಕೇಳು.
6.1.3
तेऽवतीर्य कुरुक्षेत्रं पाण्डवाः सहसोमकाः ।
कौरवानभ्यवर्तन्त जिगीषन्तो महाबलाः ॥ ६.१.३ ॥
ಆ ಪಾಂಡವರು ಸೋಮಕರೊಂದಿಗೆ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಇಳಿದು, ಗೆಲ್ಲುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಮಹಾಬಲರಾದ ಕೌರವರ ಮೇಲೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದರು.
6.1.4
वेदाध्ययनसंपन्नाः सर्वे युध्दाभिनन्दिनः ।
आश्ंसन्तो जयं युध्दे बलेनाभिमुखा रणे ॥ ६.१.४ ॥
ವೇದಾಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಿಸುವವರಾಗಿದ್ದರು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯವನ್ನು ಆಶಿಸುತ್ತ, ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ರಣದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಎದುರಾಗಿ ನಿಂತರು.
6.1.5
अभियाय च दुर्धर्षा धार्तराष्ट्रस्य वाहिनीम ।
प्रामुखाः पश्चिमे भागे न्यविशन्त ससैनिकाः ॥ ६.१.५ ॥
ದುರ್ಧರ್ಷರಾದ ಪಾಂಡವರು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳ ಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿ, ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶಿಬಿರ ಹೂಡಿದರು.
6.1.6
स्यमन्तपञ्चकाद्वाह्यं शिविराणि सहस्रशः ।
कारयामास विधिवत्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ६.१.६ ॥
ಸಮಂತಪಂಚಕದ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಕುಂತಿಯ ಮಗ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಶಿಬಿರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.
6.1.7
शून्येव पृथिवी सर्वाअ बालवृध्दावशेषिता ।
निरश्वपुरुषेवासीद्रथक्कुञ्जरवर्जिता ॥ ६.१.७ ॥
ಭೂಮಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶೂನ್ಯವಾದಂತಿತ್ತು; ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ವೃದ್ಧರಷ್ಟೇ ಉಳಿದಿದ್ದರು; ಕುದುರೆ, ಪುರುಷರು, ರಥ ಮತ್ತು ಆನೆಗಳಿಲ್ಲದೆ.
6.1.8
यावत्तपति सूर्यो हि जम्बूद्वीपस्य मण्डलम् ।
तावदेव समावृत्तं बलं पार्थिवसत्तम ॥ ६.१.८ ॥
ಸೂರ್ಯನು ಜಂಬೂದ್ವೀಪದ ಮಂಡಲವನ್ನು ಎಷ್ಟರವರೆಗೆ ತಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನೇ, ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಸೈನ್ಯ ಆವರಿಸಿತ್ತು.
6.1.9
एकस्याः सर्ववर्णास्ते मण्डलं बहुयोजनम् ।
पर्याक्रामन्त देशांश्च नदीः शैलान्वनानि च ॥ ६.१.९ ॥
ಆ ಒಂದೇ ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲ ವರ್ಣದವರು, ಅನೇಕ ಯೋಜನೆಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಮಂಡಲದಲ್ಲಿ, ದೇಶಗಳನ್ನು, ನದಿಗಳನ್ನು, ಪರ್ವತಗಳನ್ನು, ಅರಣ್ಯಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿದರು.
6.1.10
तेषां युधिष्ठिरो राजा सर्वेषां पुरुषर्षभ ।
व्यादिदेश सवाहानां भक्ष्यभोज्यमनुत्तमम् ॥ ६.१.१० ॥
ಓ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ, ಅವರ ವಾಹನಗಳ ಸಹಿತ, ಉತ್ತಮವಾದ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪಾನೀಯಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಲು ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.
6.1.11
संज्ञाश्च विविघास्तात् तेषां चक्रे युधिष्ठिरः ।
एवंवादी वेदितव्यः पाण्डवेयोऽयमित्युत ॥ ६.१.११ ॥
ಮಗನೇ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅವರಿಗಾಗಿ ವಿವಿಧ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದನು; 'ಇವನು ಪಾಂಡವನು, ಹೀಗೆ ಹೇಳುವವನು' ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು.
6.1.12
अभिज्ञानानि सर्वेषां संज्ञाश्चाभरणानि च ।
योजयामास कौरव्यो युध्दकाल उपस्थिते ॥ ६.१.१२ ॥
ಯುದ್ಧಕಾಲ ಬಂದಾಗ, ಕೌರವ್ಯನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗುರುತಿನ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು, ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದನು.
6.1.13
दृष्ट्वा ध्वजाग्रं पार्थस्य धार्तराष्ट्रो महामनाः ।
सहसर्वैर्महीपालैः प्रत्यव्यूहत पाण्डवम् ॥ ६.१.१३ ॥
ಪಾರ್ಥನ ಧ್ವಜದ ತುದಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾಮನಸ್ಕನಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನು ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರೊಂದಿಗೆ ಪಾಂಡವರ ವಿರುದ್ಧ ವ್ಯೂಹ ರಚಿಸಿದನು.
6.1.14
पाण्डरेणातपत्रेण धियमाणेन मूर्धनि ।
मध्ये नागसहस्रस्य भ्रातृभिः परिवारितः ॥ ६.१.१४ ॥
ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿಳಿಯ ಛತ್ರ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಸಾವಿರ ಆನೆಗಳ ನಡುವೆ ತಮ್ಮಂದಿರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು.
6.1.15
दृष्ट्वा दुर्योधनं हृष्टाः पाञ्चाला युध्दनन्दिनः ।
दध्मुः प्रीता महाशङ्खान्भेरीर्जध्रुः सहस्रशः ॥ ६.१.१५ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ನೋಡಿ ಯುದ್ಧಪ್ರಿಯರಾದ ಪಾಂಚಾಲರು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ದೊಡ್ಡ ಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದಿದರು; ಸಾವಿರಾರು ಭೇರಿಗಳನ್ನು ಬಾರಿಸಿದರು.
6.1.16
ततः प्रहृष्टां स्वां सेनामभिवीक्ष्याथ पाण्डवाः ।
वभूवुर्हृष्टमनसो वासुदेवश्च वीर्यवान् ॥ ६.१.१६ ॥
ನಂತರ ತಮ್ಮ ಸೇನೆಯು ಹರ್ಷಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಪಾಂಡವರು ಸಂತೋಷಮನಸ್ಕರಾದರು; ಪರಾಕ್ರಮಿ ವಾಸುದೇವನೂ ಹಾಗೆಯೇ.
6.1.17
स्वयोधान्हर्षयन्तौ च वासुदेवघनञ्चयौ ।
दध्मतुः पुरुषव्याघ्रौ दिव्यौ शङ्खौ रथे स्थितौ ॥ ६.१.१७ ॥
ತಮ್ಮ ಯೋಧರನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯ — ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು — ದಿವ್ಯ ಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದಿದರು.
6.1.18
पाञ्चजन्यस्य शङ्खस्य देवदत्तस्य चोभयोः ।
श्रुत्वा तु निनदं योघाः शकृन्मूत्रं प्रसुस्त्रुवुः ॥ ६.१.१८ ॥
ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಮತ್ತು ದೇವದತ್ತ ಎಂಬ ಎರಡೂ ಶಂಖಗಳ ನಾದವನ್ನು ಕೇಳಿ ಯೋಧರು ಮಲಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜಿಸಿದರು.
6.1.19
यथा सिंहस्य नदतः स्वनं श्रुत्वेतरे मृगाः ।
त्रसेयुर्निनदं श्रुत्वा तथाऽसीदत तद्लम् ॥ ६.१.१९ ॥
ಗರ್ಜಿಸುವ ಸಿಂಹದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಇತರ ಜಿಂಕೆಗಳು ಬೆದರುವಂತೆ, ಆ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಸೇನೆ ಕುಗ್ಗಿತು.
6.1.20
उदतिष्ठद्रजो भौमं न प्राज्ञायत किंचन ।
असं गत इवादित्यः सैन्येन रजसा वृतः ॥ ६.१.२० ॥
ಭೂಮಿಯಿಂದ ಧೂಳು ಎದ್ದಿತು; ಏನೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಸೇನೆಯ ಧೂಳಿನಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತನಾದಂತಾದನು.
6.1.21
ववर्प तत्र पर्जन्यो मांसशोणितवृष्टिमान् ।
व्युक्षन्सर्वाणि सैन्यानि तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.१.२१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ರಕ್ತದ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸುವ ಮೇಘ ಸುರಿಯಿತು; ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ತೋಯಿಸಿ ಅದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ತೋರಿತು.
6.1.22
वायुस्ततः प्रादुरभून्नीचैः शर्करकर्षणः ।
विनिध्नंस्तान्यनीकानि शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१.२२ ॥
ನಂತರ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬೀಸಿ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎಳೆದೊಯ್ಯುವ ಗಾಳಿ ಎದ್ದಿತು; ಅದು ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ಸೇನಾತುಕಡಿಗಳನ್ನು ಕೆಡವಿತು.
6.1.23
उभे सैन्ये च राजेन्द्र युध्दाय मुदिते भृशम् ।
कुरुक्षेत्रे स्थिते यत्ते सागरक्षुभितोपमे ॥ ६.१.२३ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ! ಎರಡೂ ಸೇನೆಗಳು ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಬಹಳ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದವು; ಕ್ಷೋಭೆಗೊಂಡ ಸಾಗರದಂತೆ ಇದ್ದವು.
6.1.24
तयोस्तु सेनयोरासीदद्भुतः स तु संगमः ।
युगान्ते समनुप्राप्ते द्वयोः सागरयोरिव ॥ ६.१.२४ ॥
ಆ ಎರಡು ಸೇನೆಗಳ ಸಂಗಮ ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು; ಯುಗಾಂತದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸಾಗರಗಳು ಕೂಡಿದಂತೆ.
6.1.25
शून्याऽऽसीत्पृथिवी सर्वा वृध्दबालावशेषिता ।
निरश्वपुरुषेवासीद्रथकुञ्चरवर्जिता ।
तेन सेनासमूहेन समानीतेन कौरवैः ॥ ६.१.२५ ॥
ಕೌರವರು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದ ಆ ಸೇನಾಸಮೂಹದಿಂದಾಗಿ ಇಡೀ ಭೂಮಿ ಶೂನ್ಯವಾಗಿತ್ತು; ವೃದ್ಧರು ಮತ್ತು ಬಾಲಕರಷ್ಟೇ ಉಳಿದಿದ್ದರು, ಕುದುರೆಗಳೂ ಪುರುಷರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ರಥಗಳೂ ಆನೆಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
6.1.26
ततस्ते समयं चक्रुः कुरुपाण्डावसोमकाः ।
धर्मन्संस्थापयामासुर्युध्दानां भरतर्षभ ॥ ६.१.२६ ॥
ಆಗ ಕುರುಗಳು, ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಸೋಮಕರು ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು; ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯುದ್ಧಗಳ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅವರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.
6.1.27
निवृत्ते विहिते युध्दे स्यात्प्रीतिर्नः परस्परम् ।
यथापरं यथायोगं न च स्यात्कस्याचित्पुनः ॥ ६.१.२७ ॥
ಯುದ್ಧ ನಿಂತು ಏರ್ಪಾಡುಗಳು ಆದ ನಂತರ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿ ಇರಬೇಕು; ಒಬ್ಬರ ನಂತರ ಒಬ್ಬರಂತೆ, ಸೂಕ್ತ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ; ಇನ್ನು ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಮತ್ತೆ (ಯುದ್ಧ) ಆಗಬಾರದು.
6.1.28
वाचा युध्दे प्रव्रुत्तानां वाचैव प्रतियोधनम् ।
निष्क्रान्ताः पृतनामध्यान्नहन्तव्याः कदाचन ॥ ६.१.२८ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವರಿಗೆ ಮಾತಿನಿಂದಲೇ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ನೀಡಬೇಕು; ಸೇನೆಯ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಹೊರಬಂದವರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕೊಲ್ಲಬಾರದು.
6.1.29
रथी च रथिना योध्यो गजेन गक्षधूर्गतः ।
अश्वेनाश्वी पदातिश्च पादातेनैव भारत ॥ ६.१.२९ ॥
ರಥಿಕನು ರಥಿಕನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಬೇಕು, ಆನೆಯ ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಬಂದವನು ಆನೆ ಯೋಧನೊಂದಿಗೆ; ಕುದುರೆ ಸವಾರನು ಕುದುರೆ ಸವಾರನೊಂದಿಗೆ, ಕಾಲಾಳು ಕಾಲಾಳಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ, ಓ ಭಾರತ.
6.1.30
यथायोगं यथाकामं यथोत्साहं यथाबलम् ।
समाभाप्य प्रहर्तव्यं न विश्वस्ते न विह्वले ॥ ६.१.३० ॥
ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಇಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಉತ್ಸಾಹಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಬಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ (ಶತ್ರುವನ್ನು) ಕರೆದು ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಬೇಕು; ನಿಶ್ಚಿಂತನಾದವನ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ವಿಹ್ವಲನಾದವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಬಾರದು.
6.1.31
परेण सह संयुक्तः प्रमत्तो विमुखस्तथा ।
क्षीणशस्त्रो विवर्मा च न हन्तव्यः कदाचन ॥ ६.१.३१ ॥
ಶತ್ರುವಿನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವವನನ್ನು, ಅಸಾವಧಾನಿಯನ್ನು, ಬೆನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿರುವವನನ್ನು, ಶಸ್ತ್ರ ಕಳೆದುಕೊಂಡವನನ್ನು, ಕವಚವಿಲ್ಲದವನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಹೊಡೆಯಬಾರದು.
6.1.32
न सूतेषु न धुर्येषु न च शस्त्रोपनायिषु ।
न भेरीशङ्खवादेषु प्रहर्तव्यं कथंचन ॥ ६.१.३२ ॥
ಸಾರಥಿಗಳ ಮೇಲೆ, ರಥದ ಎತ್ತುಗಳ ಮೇಲೆ, ಶಸ್ತ್ರ ಹೊತ್ತವರ ಮೇಲೆ, ಭೇರಿ ಶಂಖ ಊದುವವರ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಬಾರದು.
6.1.33
एवं ते समयं कृत्वा कुरुपाण्डवसोमकाः ।
विस्मयं परमं जग्मुः प्रेक्षमाणाः परस्परम् ॥ ६.१.३३ ॥
ಹೀಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಕೌರವ, ಪಾಂಡವ, ಸೋಮಕರು ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಮಹಾ ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡರು.
6.1.34
निविश्य च महात्मानस्ततस्ते पुरुषर्षभाः ।
हृष्टरुपाःसृमनसोबभूवुःसहसैनिकाः ॥ ६.१.३४ ॥
ನಂತರ ಆ ಮಹಾತ್ಮರು, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರು ತಮ್ಮ ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತು, ಸಂತೋಷದ ಮುಖ ಮತ್ತು ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಾದರು.