Mahābhārata · Adhyāya 6.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.1.1
श्रीवेदव्यासाय नमः ।
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वती चैव ततो जयमुदीरयेत् ।
कथं युयुधिरे वीराः कुरुपाण्डवसोमकाः ।
पार्थिवाश्च महात्मानो नानादेशसमागताः । ॥ ६.१.१ ॥
Saudação ao venerável Vyāsa. Tendo se curvado diante de Nārāyaṇa e de Nara, o melhor dos homens, e também da deusa Sarasvatī, deve-se então proclamar o Jaya. Como lutaram os heróis dos Kuru, dos Pāṇḍava e dos Somaka, e os reis de grandes almas reunidos de muitas terras?
6.1.2
यथा युयुधिरे वीराः कुरुपाण्डवसोमकाः ।
कुरुक्षेत्रे तपः क्षेत्रे श्रृणु त्वं पृथिवीपते ॥ ६.१.२ ॥
Ouve, senhor da terra, como lutaram os heróis dos Kuru, dos Pāṇḍava e dos Somaka em Kurukṣetra, o campo da austeridade.
6.1.3
तेऽवतीर्य कुरुक्षेत्रं पाण्डवाः सहसोमकाः ।
कौरवानभ्यवर्तन्त जिगीषन्तो महाबलाः ॥ ६.१.३ ॥
Tendo descido a Kurukṣetra junto com os Somaka, os Pāṇḍava avançaram contra os poderosos Kaurava, desejosos de vencer.
6.1.4
वेदाध्ययनसंपन्नाः सर्वे युध्दाभिनन्दिनः ।
आश्ंसन्तो जयं युध्दे बलेनाभिमुखा रणे ॥ ६.१.४ ॥
Todos eles, versados no estudo dos Vedas e deleitando-se na batalha, esperando a vitória, puseram-se frente a frente no combate com os seus exércitos.
6.1.5
अभियाय च दुर्धर्षा धार्तराष्ट्रस्य वाहिनीम ।
प्रामुखाः पश्चिमे भागे न्यविशन्त ससैनिकाः ॥ ६.१.५ ॥
Avançando contra o exército dos filhos de Dhṛtarāṣṭra, os invencíveis Pāṇḍava acamparam no lado ocidental, de frente, com os seus soldados.
6.1.6
स्यमन्तपञ्चकाद्वाह्यं शिविराणि सहस्रशः ।
कारयामास विधिवत्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ६.१.६ ॥
Fora de Syamantapañcaka, o filho de Kuntī, Yudhiṣṭhira, mandou construir milhares de acampamentos segundo a regra.
6.1.7
शून्येव पृथिवी सर्वाअ बालवृध्दावशेषिता ।
निरश्वपुरुषेवासीद्रथक्कुञ्जरवर्जिता ॥ ६.१.७ ॥
A terra estava como que totalmente vazia, restando apenas crianças e velhos, sem cavalos, homens, carros e elefantes.
6.1.8
यावत्तपति सूर्यो हि जम्बूद्वीपस्य मण्डलम् ।
तावदेव समावृत्तं बलं पार्थिवसत्तम ॥ ६.१.८ ॥
Até onde o sol aquece o círculo de Jambudvīpa, até lá, ó melhor dos reis, estendia-se o exército.
6.1.9
एकस्याः सर्ववर्णास्ते मण्डलं बहुयोजनम् ।
पर्याक्रामन्त देशांश्च नदीः शैलान्वनानि च ॥ ६.१.९ ॥
Todas as castas daquela única terra, por um círculo de muitos iojanas, espalharam-se percorrendo países, rios, montanhas e florestas.
6.1.10
तेषां युधिष्ठिरो राजा सर्वेषां पुरुषर्षभ ।
व्यादिदेश सवाहानां भक्ष्यभोज्यमनुत्तमम् ॥ ६.१.१० ॥
Ó touro entre os homens, o rei Yudhiṣṭhira ordenou que, para todos eles, junto com suas montarias, se providenciassem os melhores alimentos e bebidas.
6.1.11
संज्ञाश्च विविघास्तात् तेषां चक्रे युधिष्ठिरः ।
एवंवादी वेदितव्यः पाण्डवेयोऽयमित्युत ॥ ६.१.११ ॥
Querido, Yudhiṣṭhira estabeleceu para eles diversos sinais, para que se soubesse: este é um Pāṇḍava, este é quem assim fala.
6.1.12
अभिज्ञानानि सर्वेषां संज्ञाश्चाभरणानि च ।
योजयामास कौरव्यो युध्दकाल उपस्थिते ॥ ६.१.१२ ॥
Quando chegou o tempo da batalha, o Kaurava Yudhiṣṭhira atribuiu a todos sinais de reconhecimento, insígnias e adornos.
6.1.13
दृष्ट्वा ध्वजाग्रं पार्थस्य धार्तराष्ट्रो महामनाः ।
सहसर्वैर्महीपालैः प्रत्यव्यूहत पाण्डवम् ॥ ६.१.१३ ॥
Vendo o topo do estandarte de Pārtha, o filho de Dhṛtarāṣṭra, de grande ânimo, junto com todos os reis, dispôs o exército contra os Pāṇḍavas.
6.1.14
पाण्डरेणातपत्रेण धियमाणेन मूर्धनि ।
मध्ये नागसहस्रस्य भ्रातृभिः परिवारितः ॥ ६.१.१४ ॥
Com um guarda-sol branco mantido sobre a cabeça, estava no meio de mil elefantes, cercado por seus irmãos.
6.1.15
दृष्ट्वा दुर्योधनं हृष्टाः पाञ्चाला युध्दनन्दिनः ।
दध्मुः प्रीता महाशङ्खान्भेरीर्जध्रुः सहस्रशः ॥ ६.१.१५ ॥
Ao ver Duryodhana, os Pāñcālas, ansiosos pela batalha, alegraram-se; sopraram grandes conchas e bateram milhares de tambores.
6.1.16
ततः प्रहृष्टां स्वां सेनामभिवीक्ष्याथ पाण्डवाः ।
वभूवुर्हृष्टमनसो वासुदेवश्च वीर्यवान् ॥ ६.१.१६ ॥
Então, vendo seu próprio exército muito alegre, os Pāṇḍavas ficaram com o coração alegre, e assim também o poderoso Vāsudeva.
6.1.17
स्वयोधान्हर्षयन्तौ च वासुदेवघनञ्चयौ ।
दध्मतुः पुरुषव्याघ्रौ दिव्यौ शङ्खौ रथे स्थितौ ॥ ६.१.१७ ॥
Alegrando seus próprios guerreiros, Vāsudeva e Dhanañjaya — aqueles dois tigres entre os homens, de pé na carruagem — sopraram suas conchas divinas.
6.1.18
पाञ्चजन्यस्य शङ्खस्य देवदत्तस्य चोभयोः ।
श्रुत्वा तु निनदं योघाः शकृन्मूत्रं प्रसुस्त्रुवुः ॥ ६.१.१८ ॥
Ao ouvir o estrondo das conchas Pāñcajanya e Devadatta, os guerreiros evacuaram fezes e urina.
6.1.19
यथा सिंहस्य नदतः स्वनं श्रुत्वेतरे मृगाः ।
त्रसेयुर्निनदं श्रुत्वा तथाऽसीदत तद्लम् ॥ ६.१.१९ ॥
Assim como os outros cervos se aterrorizam ao ouvir o rugido de um leão que ruge, assim aquele exército desfaleceu ao ouvir aquele estrondo.
6.1.20
उदतिष्ठद्रजो भौमं न प्राज्ञायत किंचन ।
असं गत इवादित्यः सैन्येन रजसा वृतः ॥ ६.१.२० ॥
Poeira se ergueu da terra, de modo que nada se podia discernir; o sol, coberto pela poeira do exército, parecia ter se posto.
6.1.21
ववर्प तत्र पर्जन्यो मांसशोणितवृष्टिमान् ।
व्युक्षन्सर्वाणि सैन्यानि तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.१.२१ ॥
Ali choveu uma nuvem trazendo uma chuva de carne e sangue, encharcando todos os exércitos; e aquilo pareceu algo prodigioso.
6.1.22
वायुस्ततः प्रादुरभून्नीचैः शर्करकर्षणः ।
विनिध्नंस्तान्यनीकानि शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१.२२ ॥
Então se ergueu um vento que soprava baixo, arrastando cascalho, derrubando divisões do exército às centenas e aos milhares.
6.1.23
उभे सैन्ये च राजेन्द्र युध्दाय मुदिते भृशम् ।
कुरुक्षेत्रे स्थिते यत्ते सागरक्षुभितोपमे ॥ ६.१.२३ ॥
Ó senhor dos reis, ambos os exércitos, muito ansiosos pela batalha, estavam em Kurukṣetra, como um oceano agitado.
6.1.24
तयोस्तु सेनयोरासीदद्भुतः स तु संगमः ।
युगान्ते समनुप्राप्ते द्वयोः सागरयोरिव ॥ ६.१.२४ ॥
Aquele encontro dos dois exércitos foi prodigioso, como dois oceanos que se encontram no fim de uma era.
6.1.25
शून्याऽऽसीत्पृथिवी सर्वा वृध्दबालावशेषिता ।
निरश्वपुरुषेवासीद्रथकुञ्चरवर्जिता ।
तेन सेनासमूहेन समानीतेन कौरवैः ॥ ६.१.२५ ॥
Toda a terra ficou vazia por aquele exército reunido pelos Kauravas, restando apenas velhos e crianças; não havia cavalos nem homens, e carros e elefantes haviam desaparecido.
6.1.26
ततस्ते समयं चक्रुः कुरुपाण्डावसोमकाः ।
धर्मन्संस्थापयामासुर्युध्दानां भरतर्षभ ॥ ६.१.२६ ॥
Então os kurus, os pāṇḍavas e os somakas fizeram um acordo, e, ó touro dos bharatas, estabeleceram o dharma das batalhas.
6.1.27
निवृत्ते विहिते युध्दे स्यात्प्रीतिर्नः परस्परम् ।
यथापरं यथायोगं न च स्यात्कस्याचित्पुनः ॥ ६.१.२७ ॥
Quando a luta tiver cessado e os arranjos estiverem feitos, que haja entre nós boa vontade mútua, um após o outro, segundo a ordem conveniente; e que não haja mais combate com ninguém.
6.1.28
वाचा युध्दे प्रव्रुत्तानां वाचैव प्रतियोधनम् ।
निष्क्रान्ताः पृतनामध्यान्नहन्तव्याः कदाचन ॥ ६.१.२८ ॥
Aos que estiverem em combate responda-se só com palavras; e os que tiverem saído do meio do exército jamais devem ser mortos.
6.1.29
रथी च रथिना योध्यो गजेन गक्षधूर्गतः ।
अश्वेनाश्वी पदातिश्च पादातेनैव भारत ॥ ६.१.२९ ॥
Um guerreiro de carro deve lutar contra um guerreiro de carro, e quem chegou à frente dos elefantes contra um cavaleiro de elefante; um cavaleiro contra um cavaleiro, e um soldado de infantaria apenas contra outro de infantaria, ó Bhārata.
6.1.30
यथायोगं यथाकामं यथोत्साहं यथाबलम् ।
समाभाप्य प्रहर्तव्यं न विश्वस्ते न विह्वले ॥ ६.१.३० ॥
Conforme a conveniência, conforme o desejo, conforme o ardor e conforme a força, deve-se golpear depois de desafiar (o inimigo); não se deve golpear quem está despreocupado nem quem está perturbado.
6.1.31
परेण सह संयुक्तः प्रमत्तो विमुखस्तथा ।
क्षीणशस्त्रो विवर्मा च न हन्तव्यः कदाचन ॥ ६.१.३१ ॥
Quem estiver lutando com um inimigo, desatento, de costas viradas, com as armas esgotadas ou sem armadura nunca deve ser atingido.
6.1.32
न सूतेषु न धुर्येषु न च शस्त्रोपनायिषु ।
न भेरीशङ्खवादेषु प्रहर्तव्यं कथंचन ॥ ६.१.३२ ॥
Não se deve golpear de modo algum os condutores, os animais de tração, os portadores de armas, nem os que tocam tambores e conchas.
6.1.33
एवं ते समयं कृत्वा कुरुपाण्डवसोमकाः ।
विस्मयं परमं जग्मुः प्रेक्षमाणाः परस्परम् ॥ ६.१.३३ ॥
Tendo assim feito o acordo, os Kurus, Pāṇḍavas e Somakas, olhando uns para os outros, encheram-se de grande espanto.
6.1.34
निविश्य च महात्मानस्ततस्ते पुरुषर्षभाः ।
हृष्टरुपाःसृमनसोबभूवुःसहसैनिकाः ॥ ६.१.३४ ॥
Então aqueles grandes de alma, touros entre os homens, sentaram-se com seus soldados, com o rosto alegre e a mente contente.