Mahābhārata · Adhyāya 6.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.103.1
मध्यंदिनो महाराज संग्रामः समपद्यत ।
लोकक्षयकरो रौद्रो भीष्मस्य सह सोमकैः ॥ ६.१०३.१ ॥
Großer König, am Mittag entbrannte zwischen Bhīṣma und den Somaka ein schrecklicher Kampf, der die Welten vernichtete.
6.103.2
गाङ्गेयो रथिनां श्रेष्ठः पाण्डवानामनीकिनीम् ।
व्यधमन्निशितैर्बाणैः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१०३.२ ॥
Bhīṣma, der Sohn der Gaṅgā und der beste der Wagenkämpfer, zerstreute das Heer der Pāṇḍava mit scharfen Pfeilen, zu Hunderten und zu Tausenden.
6.103.3
संममर्द च तत्सैन्यं पिता देवव्रतस्तव ।
मर्दयेच्च यथा राजन्सिंहः प्राप्य मृगव्रजम् ॥ ६.१०३.३ ॥
Dein Vater Devavrata zermalmte jenes Heer, o König, wie ein Löwe, der eine Herde Hirsche erreicht und sie zertrampelt.
6.103.4
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च विराटो द्रुपदस्तथा ।
भीष्ममासाद्य समरे शरैर्जघ्नुर्महारथम् ॥ ६.१०३.४ ॥
Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍin, Virāṭa und ebenso Drupada, die im Kampf zu Bhīṣma gelangten, trafen den großen Wagenkämpfer mit Pfeilen.
6.103.5
धृष्टद्युम्नं ततो विद्ध्वा विराटं च शरैस्त्रिभिः ।
द्रुपदस्य च नाराचं प्रेषयामास भारत ॥ ६.१०३.५ ॥
Dann durchbohrte er Dhṛṣṭadyumna und Virāṭa mit je drei Pfeilen und schickte einen Nārāca gegen Drupada, o Nachkomme des Bharata.
6.103.6
तेन विद्धा महेष्वासा भीष्मेणामित्रकर्शिना ।
चुक्रुधुः समरे राजन्पादस्पृष्टा इवोरगाः ॥ ६.१०३.६ ॥
Von Bhīṣma, dem Peiniger der Feinde, durchbohrt, entbrannten die großen Bogenschützen im Kampf vor Zorn, o König, wie Schlangen, auf die man getreten ist.
6.103.7
शिखण्डी तं च विव्याध भरतानां पितामहम् ।
स्त्रीमयं मनसा ध्यात्वा नास्मै प्राहरदच्युतः ॥ ६.१०३.७ ॥
Śikhaṇḍī traf auch den Großvater der Bharatas, doch der Unwankende (Arjuna) schlug ihn nicht, da er ihn in Gedanken für eine Frau hielt.
6.103.8
धृष्टद्युम्नस्तु समरे क्रोधेनाग्निरिव ज्वलन् ।
पितामहं त्रिभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ६.१०३.८ ॥
Dhṛṣṭadyumna aber, im Kampf vor Zorn wie Feuer brennend, traf den Großvater mit drei Pfeilen in die Arme und die Brust.
6.103.9
द्रुपदः पञ्चविंशत्या विराटो दशमिः शरैः ।
शिखण्डी पञ्चविंशत्या भीष्मं विव्याध सायकैः ॥ ६.१०३.९ ॥
Drupada traf Bhīṣma mit fünfundzwanzig Pfeilen, Virāṭa mit zehn, und Śikhaṇḍī mit fünfundzwanzig Pfeilen.
6.103.10
सोऽतिविद्धो महाराज शोणितौघपरिप्लुतः ।
वसन्ते पुष्पशबलो रक्ताशोक इवाबभौ ॥ ६.१०३.१० ॥
Schwer verwundet, o großer König, von einem Blutstrom übergossen, leuchtete er wie ein roter Aśoka-Baum, im Frühling mit Blüten gesprenkelt.
6.103.11
तान्प्रत्यविध्यद्गाङ्गेयस्त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः ।
द्रुपदस्य च भल्लेन धनुश्चिच्छेद मारिष ॥ ६.१०३.११ ॥
Der Sohn der Gaṅgā erwiderte ihnen mit je drei geraden Pfeilen und zerschnitt, o Edler, Drupadas Bogen mit einem halbmondförmigen Pfeil.
6.103.12
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय भीष्मं विव्याध पञ्चभिः ।
सारथिं च त्रिभिर्बाणैः सुशितै रणमूर्धनि ॥ ६.१०३.१२ ॥
Er nahm einen anderen Bogen, traf Bhīṣma mit fünf Pfeilen und an der Spitze der Schlacht seinen Wagenlenker mit drei sehr scharfen Pfeilen.
6.103.13
तथा भीमो महाराज द्रौपद्याः पञ्च चात्मजाः ।
केकया भ्रातरः पञ्च सात्यकिश्चैव सात्वतः ॥ ६.१०३.१३ ॥
Ebenso, großer König, Bhīma, die fünf Söhne Draupadīs, die fünf Brüder der Kekaya-Prinzessin und Sātyaki, der Sātvata.
6.103.14
अभ्यद्रवन्त गाङ्गेयं युधिष्ठिरसमाज्ञया ।
प्रति रक्षणकार्यार्थं धृष्टद्युम्नमुखान्रणे ॥ ६.१०३.१४ ॥
Auf Yudhiṣṭhiras Befehl stürmten sie im Kampf auf Gāṅgeya, Bhīṣma, los, mit Dhṛṣṭadyumna an der Spitze, um jene zu schützen.
6.103.15
तथैव तावकाः सर्वे भीष्मरक्षार्थमुद्यताः ।
प्रत्युद्ययुः पाण्डुसेनां सहसैन्या नराधिप ॥ ६.१०३.१५ ॥
Ebenso eilten alle deine Männer, bereit, Bhīṣma zu schützen, mit ihren Truppen dem Pāṇḍava-Heer entgegen, o Herr der Menschen.
6.103.16
तत्रासीत्सुमहद्युद्धं तव तेषां च संकुलम् ।
नराश्वरथनागानां यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ६.१०३.१६ ॥
Dort entbrannte eine gewaltige, wirre Schlacht zwischen deinen und ihren Männern, die das Reich Yamas mit Menschen, Pferden, Wagen und Elefanten vergrößerte.
6.103.17
रथी रथिनमासाद्य प्राहिणोद्यमसादनम् ।
तथेतरान्समासाद्य नरनागाश्वसादिनः ॥ ६.१०३.१७ ॥
Ein Wagenkämpfer, auf einen anderen Wagenkämpfer treffend, schickte ihn in Yamas Wohnstatt; ebenso schickten die anderen, auf Männer, Elefantenreiter und Reiter treffend, sie dorthin.
6.103.18
अनयन्परलोकाय शरैः सन्नतपर्वभिः ।
शरैश्च विविधैर्घोरैस्तत्रतत्र विशांपते ॥ ६.१०३.१८ ॥
Sie schickten sie mit Pfeilen mit gebogenen Spitzen in die andere Welt, und, o Herr des Volkes, hier und dort auch mit verschiedenen schrecklichen Pfeilen.
6.103.19
रथास्तु रथिभिर्हीना हतसारथयस्तथा ।
विप्रद्रुताश्वाः समरे दिशो जग्मुः समन्ततः ॥ ६.१०३.१९ ॥
Die Streitwagen, ihrer Krieger beraubt, ihre Wagenlenker erschlagen und ihre Pferde in der Flucht zerstreut, flohen nach allen Richtungen über das Schlachtfeld.
6.103.20
मृद्गन्तस्ते नरान्राजन्हयांश्च सुबहून्रणे ।
वातायमाना दृश्यन्ते गन्धर्वनगरोपमाः ॥ ६.१०३.२० ॥
O König, im Kampf sieht man sie viele Männer und Pferde zertrampeln, im Wind schwankend wie die Städte der Gandharven.
6.103.21
रथिनश्च रथैर्हीना वर्मिणस्तेजसा युताः ।
कुण्डलोष्णीषिणः सर्वे निष्काङ्गदविभूषणाः ॥ ६.१०३.२१ ॥
Die Wagenkrieger ihrer Wagen beraubt, doch gepanzert und von Glanz erfüllt, mit Ohrringen und Turbanen geschmückt, alle mit Halsketten und Armreifen verziert.
6.103.22
देवपुत्रसमाः सर्वे शौर्ये शक्रसमा युधि ।
ऋद्ध्या वैश्रवणां चाति नयेन च बृहस्पतिम् ॥ ६.१०३.२२ ॥
Sie alle waren gleich den Göttersöhnen, im Kampf an Tapferkeit Indra gleich, an Reichtum Kubera übertreffend und an Klugheit sogar Bṛhaspati.
6.103.23
सर्वलोकेश्वराः शूरास्तत्रतत्र विशांपते ।
विप्रद्रुता व्यदृश्यन्त प्राकृता इव मानवाः ॥ ६.१०३.२३ ॥
O Herr der Menschen, jene Helden, Herren aller Welten, sah man hier und dort zerstreut auf der Flucht, wie gewöhnliche Menschen.
6.103.24
दन्तिनश्च नरश्रेष्ठ हीनाः परमसादिभिः ।
मृद्गन्तः स्वान्यनीकानि निपेतुः सर्वशब्दगाः ॥ ६.१०३.२४ ॥
O Bester der Menschen, die Elefanten, ihrer großen Lenker beraubt, zertrampelten ihre eigenen Heere, stürmten inmitten allen Lärms und fielen über sie her.
6.103.25
चर्मभिश्चामरैश्चित्रैः पताकाभिश्च मारिष ।
छत्रैः सितैर्हेमदण्डैश्चामरैश्च समन्ततः ॥ ६.१०३.२५ ॥
O Herr, mit Schilden, bunten Yakschweif-Fächern und Bannern, mit weißen Schirmen und Fächern mit goldenen Stielen, ringsum (war das Heer geschmückt).
6.103.26
विशीर्णैर्विप्रधावन्तो दृश्यन्ते स्म दिशो दश ।
नवमेघप्रतीकाशा जलदोपमनिःस्वनाः ॥ ६.१०३.२६ ॥
Mit zerbrochenen (Wagen) in alle Richtungen fliehend, sah man sie in den zehn Himmelsrichtungen, Neuen Wolken gleich, mit dem Donner von Regenwolken.
6.103.27
तथैव दन्तिभिर्हीना गजारोहा विशांपते ।
प्रधावन्तोऽन्वदृश्यन्त तव तेषां च संकुले ॥ ६.१०३.२७ ॥
Ebenso sah man die Elefantenreiter, ihrer Elefanten beraubt, fliehen, o Herr der Menschen, im Getümmel der Deinen und der Ihren.
6.103.28
नानादेशसमुत्थांश्च तुरगान्हेमभीषितान् ।
वातायमानानद्राक्षं शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१०३.२८ ॥
Pferde aus vielen Ländern, mit Gold geschmückt, im Winde dahinjagend, sah ich hunderte und tausende.
6.103.29
अश्वारोहान्हतैरश्वैर्गृहीतासन्समन्ततः ।
द्रवमाणानपश्याम द्राव्यमाणांश्च संयुगे ॥ ६.१०३.२९ ॥
Die Reiter, deren Pferde erschlagen waren, wurden von allen Seiten gepackt; wir sahen sie im Kampf fliehen und verjagt werden.
6.103.30
गजो गजं समासाद्य द्रवमाणं महाहवे ।
ययौ प्रमृद्य तरसा पादातान्वाजिनस्तथा ।
तथैव च रथान्राजन्प्रममर्द रणे गजः ॥ ६.१०३.३० ॥
Ein Elefant, der einen anderen fliehenden Elefanten in der großen Schlacht erreichte, zertrat ihn und zog mit Macht weiter, Fußsoldaten und Pferde zermalmend; ebenso, o König, zertrat im Kampf ein Elefant auch die Wagen.
6.103.31
रथाश्चैव समासाद्य पतितांस्तुरगान्भुवि ।
व्यमृद्गन्समरे राजंस्तुरगांश्च नरान्रमे ॥ ६.१०३.३१ ॥
Auch die Streitwagen zermalmten im Angriff die am Boden liegenden Pferde in der Schlacht, o König, und Pferde und Männer…
6.103.32
एवं ते बहुधा राजन्प्रत्यमृद्गन्परस्परम् ।
दृश्यन्तेस्म महाबाहो तत्रतत्र महाबलाः ॥ ६.१०३.३२ ॥
So sah man sie auf vielerlei Weise einander zermalmen, o König; o Starkarmiger, hier und dort jene mächtigen Krieger…
6.103.33
तस्मिन्रौद्रे तथा युद्धे वर्तमाने महाभये ।
प्रावर्तत नदी घोरा शोमितान्त्रतरङ्गिणी ॥ ६.१०३.३३ ॥
Während jene schreckliche Schlacht so weiterwütete, in großer Gefahr, begann ein furchtbarer Fluss zu fließen, mit Wellen aus Blut und Eingeweiden.
6.103.34
अस्थिसङ्घातसंबाधा केशशैवलाद्वला ।
रथह्रदा शरावर्ता हयमीना दुरासदा ॥ ६.१०३.३४ ॥
Gedrängt voll von Knochenhaufen, mit Haaren als Wasserpflanzen, mit Streitwagen als Tümpeln, mit Pfeilen als Strudeln, mit Pferden als Fischen, schwer zu betreten.
6.103.35
शीर्षोपलसमाकीर्णा हस्तिग्राहसमाकुला ।
कवचोष्णीषफेनौघा धनुर्वेगासिकच्छपा ॥ ६.१०३.३५ ॥
Übersät mit Steinen aus Köpfen, voller Elefanten als Krokodile, mit einem Schaumstrom aus Panzern und Turbanen, mit der Strömung der Bögen und Schwertern als Schildkröten.
6.103.36
शङ्खनक्रौघसंकीर्णा छत्रकूर्मरथोडुपा ।
पताकाध्वजवृक्षाढ्या मर्त्यकूलापहारिणी ।
क्रव्यादहंससंकीर्णा यमराष्ट्रविवर्धनी ॥ ६.१०३.३६ ॥
Wimmelnd von Muschelkrokodilen, mit Sonnenschirmen als Schildkröten und Streitwagen als Booten, reich an Wimpeln und Bannern als Bäumen, die Ufer der Sterblichen fortreißend, voller fleischfressender Schwäne, das Reich Yamas mehrend.
6.103.37
तां नदीं क्षत्रियाः शूरा रथनागहयप्लवैः ।
प्रतेरुर्बहवो राजन्भयं त्यक्त्वा महारथाः ॥ ६.१०३.३७ ॥
O König, viele heldenhafte Kṣatriyas und große Wagenkämpfer überquerten, die Furcht abgelegt, jenen Fluss, indem sie Wagen, Elefanten und Pferde als Flöße benutzten.
6.103.38
अपोवाह रणे भीरून्कश्मलेनाभिसंवृतान् ।
यथा वैतरणी प्रेतान्प्रेतराजपुरं प्रति ॥ ६.१०३.३८ ॥
Wie der Fluss Vaitaraṇī die Geister der Toten zur Stadt des Todesherrn trägt, so riss er im Kampf die Furchtsamen fort, überwältigt von Verwirrung.
6.103.39
प्राक्रोशन्क्षत्रियास्तत्र दृष्ट्वा तद्वैशसं महत् ।
दुर्योधनापराधेन गच्छन्ति क्षत्रियाः क्षयम् ॥ ६.१०३.३९ ॥
Dort schrien die Krieger auf, als sie jenes große Gemetzel sahen: Durch Duryodhanas Schuld gehen die Krieger ins Verderben.
6.103.40
गुणवत्सु कथं द्वेषं धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
कृतवान्पाण्डुपुत्रेषु पापात्मा लोभमोहितः ॥ ६.१०३.४० ॥
Wie konnte Dhṛtarāṣṭra, der Herr der Menschen, den tugendhaften Söhnen Pāṇḍus Hass entgegenbringen? Der frevelhafte König tat dies, von Gier verblendet.
6.103.41
एवं बहुविधा वाचः श्रूयन्ते स्म परस्परम् ।
पाण्डवस्तवसंयुक्ताः पुत्राणां ते सुदारुणाः ॥ ६.१०३.४१ ॥
So hörte man vielerlei Worte, die einander zugerufen wurden und die Pāṇḍavas rühmten; sie waren für deine Söhne äußerst schrecklich.
6.103.42
ता निशम्य ततो वाचः सर्वयोधैरुदाहृताः ।
आगस्कृत्सर्वलोकस्य पुत्रो दुर्योधनस्तव ॥ ६.१०३.४२ ॥
Als er jene Worte hörte, die alle Krieger gesprochen hatten, dein Sohn Duryodhana, der Urheber der Schuld der ganzen Welt...
6.103.43
भीष्मं द्रोणं कृपं चैव शल्यं चोवाच भारत ।
युध्यध्वमनहंकराः किं चिरं कुरुथेति च ॥ ६.१०३.४३ ॥
O Bhārata, er sprach auch zu Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa und Śalya: »Kämpft ohne Hochmut. Warum zögert ihr so lange?«
6.103.44
इति दुर्योधनोत्सृष्टाः सर्वे युयुधिरे नृपाः ।
ततः प्रववृते युद्धं कुरूणां पाण्डवैः सह।
अक्षद्यूतकृतं राजन्सुघोरं वैशसं तदा ॥ ६.१०३.४४ ॥
So kämpften alle von Duryodhana entsandten Könige. Dann begann der Kampf zwischen den Kurus und den Pāṇḍavas, o König, das überaus schreckliche Gemetzel, das aus dem Würfelspiel entstanden war.
6.103.45
यत्पुरा न निगृह्णासि वार्यमाणो महात्मभिः ।
वैचित्रवीर्य तस्येदं फलं पश्य सुदारुणम् ॥ ६.१०३.४५ ॥
Da du es früher, obwohl von den Großgesinnten gewarnt, nicht zurückgehalten hast, o Sohn des Vicitravīrya, so sieh diese überaus schreckliche Frucht davon.
6.103.46
न हि पाण्डुसुता राजन्ससैन्याः सपदानुगाः ।
रक्षन्ति समरे प्राणान्कौरवा वापि संयुगे ॥ ६.१०३.४६ ॥
Denn, o König, weder die Söhne Pāṇḍus mit ihren Heeren, Fußsoldaten und Gefolge schützen ihr Leben im Kampf, noch schützen die Kauravas das ihre im Gefecht.
6.103.47
एतस्मात्कारणाद्धोरो वर्तते स्वजनक्षयः ।
दैवाद्वा पुरुषव्याघ्र तव चापनयान्नृप ॥ ६.१०३.४७ ॥
Aus diesem Grund, o Tiger unter den Menschen, geschieht diese schreckliche Vernichtung der eigenen Verwandten — sei es durch das Schicksal, sei es durch dein Unrecht, o König.