மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.103.1
मध्यंदिनो महाराज संग्रामः समपद्यत ।
लोकक्षयकरो रौद्रो भीष्मस्य सह सोमकैः ॥ ६.१०३.१ ॥
மகாராஜாவே, நண்பகலில் பீஷ்மருக்கும் சோமகர்களுக்கும் இடையே உலகை அழிக்கும் கொடிய போர் மூண்டது.
6.103.2
गाङ्गेयो रथिनां श्रेष्ठः पाण्डवानामनीकिनीम् ।
व्यधमन्निशितैर्बाणैः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१०३.२ ॥
கங்கையின் மைந்தன், தேர்வீரர்களில் சிறந்தவர், கூரிய அம்புகளால் நூறு நூறாகவும் ஆயிரம் ஆயிரமாகவும் பாண்டவர் படையைச் சிதறடித்தார்.
6.103.3
संममर्द च तत्सैन्यं पिता देवव्रतस्तव ।
मर्दयेच्च यथा राजन्सिंहः प्राप्य मृगव्रजम् ॥ ६.१०३.३ ॥
உமது தந்தை தேவவ்ரதர் அந்தப் படையை நசுக்கினார்; அரசே, சிங்கம் மான் கூட்டத்தை அடைந்து அதைத் துவைப்பது போல.
6.103.4
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च विराटो द्रुपदस्तथा ।
भीष्ममासाद्य समरे शरैर्जघ्नुर्महारथम् ॥ ६.१०३.४ ॥
திருஷ்டத்யும்னன், சிகண்டி, விராடன், துருபதன் ஆகியோரும் போரில் பீஷ்மரை அணுகி அம்புகளால் மகாரதரைத் தாக்கினர்.
6.103.5
धृष्टद्युम्नं ततो विद्ध्वा विराटं च शरैस्त्रिभिः ।
द्रुपदस्य च नाराचं प्रेषयामास भारत ॥ ६.१०३.५ ॥
பின்னர் திருஷ்டத்யும்னனையும் விராடனையும் மூன்று மூன்று அம்புகளால் துளைத்து, பாரதனே, துருபதன் மீது ஒரு நாராசத்தை ஏவினான்.
6.103.6
तेन विद्धा महेष्वासा भीष्मेणामित्रकर्शिना ।
चुक्रुधुः समरे राजन्पादस्पृष्टा इवोरगाः ॥ ६.१०३.६ ॥
பகைவரை வாட்டும் பீஷ்மரால் துளைக்கப்பட்ட மகா வில்லாளிகள் போரில் கோபமுற்றனர், அரசே, காலால் மிதிபட்ட பாம்புகள் சீறுவது போல.
6.103.7
शिखण्डी तं च विव्याध भरतानां पितामहम् ।
स्त्रीमयं मनसा ध्यात्वा नास्मै प्राहरदच्युतः ॥ ६.१०३.७ ॥
ஷிகண்டி பரதர்களின் பிதாமகரையும் தாக்கினான்; ஆனால் அச்சுதன் அவரை மனதில் பெண்ணாக நினைத்து அவர் மீது அம்பெய்யவில்லை.
6.103.8
धृष्टद्युम्नस्तु समरे क्रोधेनाग्निरिव ज्वलन् ।
पितामहं त्रिभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ६.१०३.८ ॥
போரில் கோபத்தால் நெருப்பென எரிந்த தृष्டத்யும்னன் பிதாமகரை மூன்று அம்புகளால் அவரது தோள்களிலும் மார்பிலும் தாக்கினான்.
6.103.9
द्रुपदः पञ्चविंशत्या विराटो दशमिः शरैः ।
शिखण्डी पञ्चविंशत्या भीष्मं विव्याध सायकैः ॥ ६.१०३.९ ॥
துருபதன் இருபத்தைந்து அம்புகளாலும், விராடன் பத்து அம்புகளாலும், ஷிகண்டி இருபத்தைந்து அம்புகளாலும் பீஷ்மரைத் துளைத்தனர்.
6.103.10
सोऽतिविद्धो महाराज शोणितौघपरिप्लुतः ।
वसन्ते पुष्पशबलो रक्ताशोक इवाबभौ ॥ ६.१०३.१० ॥
மகாராஜனே, மிகவும் காயமடைந்து இரத்த வெள்ளத்தில் மூழ்கிய அவர், வசந்தத்தில் பூக்களால் புள்ளிபட்ட செந்நிற அசோக மரம்போல் விளங்கினார்.
6.103.11
तान्प्रत्यविध्यद्गाङ्गेयस्त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः ।
द्रुपदस्य च भल्लेन धनुश्चिच्छेद मारिष ॥ ६.१०३.११ ॥
கங்கையின் மைந்தன் அவர்களுக்கு ஒவ்வொருவருக்கும் மூன்று நேரான அம்புகளால் பதிலடி கொடுத்தான்; ஓ மாரிஷா, துருபதனின் வில்லை பல்லத்தால் அறுத்தான்.
6.103.12
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय भीष्मं विव्याध पञ्चभिः ।
सारथिं च त्रिभिर्बाणैः सुशितै रणमूर्धनि ॥ ६.१०३.१२ ॥
அவன் மற்றொரு வில்லை எடுத்து பீஷ்மரை ஐந்து அம்புகளால் துளைத்தான்; போர்முனையில் மிகக் கூர்மையான மூன்று அம்புகளால் அவரது சாரதியையும் தாக்கினான்.
6.103.13
तथा भीमो महाराज द्रौपद्याः पञ्च चात्मजाः ।
केकया भ्रातरः पञ्च सात्यकिश्चैव सात्वतः ॥ ६.१०३.१३ ॥
மன்னா, அவ்வாறே பீமனும், திரௌபதியின் ஐந்து மகன்களும், கேகயத்தின் ஐந்து சகோதரர்களும், சாத்வதன் சாத்யகியும் (போருக்கு எழுந்தனர்).
6.103.14
अभ्यद्रवन्त गाङ्गेयं युधिष्ठिरसमाज्ञया ।
प्रति रक्षणकार्यार्थं धृष्टद्युम्नमुखान्रणे ॥ ६.१०३.१४ ॥
யுதிஷ்டிரனின் கட்டளைப்படி, போரில் திருஷ்டத்யும்னனை முன்னிட்டு, அவர்களைக் காக்கும் நோக்கத்தோடு கங்கையின் மகன் பீஷ்மரை நோக்கி விரைந்தனர்.
6.103.15
तथैव तावकाः सर्वे भीष्मरक्षार्थमुद्यताः ।
प्रत्युद्ययुः पाण्डुसेनां सहसैन्या नराधिप ॥ ६.१०३.१५ ॥
மன்னா, அவ்வாறே உம்மவர் அனைவரும் பீஷ்மரைக் காக்கத் தயாராகித் தங்கள் படைகளுடன் பாண்டவப் படையை எதிர்கொள்ள விரைந்தனர்.
6.103.16
तत्रासीत्सुमहद्युद्धं तव तेषां च संकुलम् ।
नराश्वरथनागानां यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ६.१०३.१६ ॥
அங்கே உம்முடையவர்களுக்கும் அவர்களுக்கும் இடையே மிகக் கடுமையான, குழப்பமான போர் நடந்தது; மனிதர்கள், குதிரைகள், தேர்கள், யானைகளால் யமனின் ராஜ்யம் பெருகியது.
6.103.17
रथी रथिनमासाद्य प्राहिणोद्यमसादनम् ।
तथेतरान्समासाद्य नरनागाश्वसादिनः ॥ ६.१०३.१७ ॥
ஒரு தேரர் மற்றொரு தேரரை எதிர்கொண்டு யமனின் இருப்பிடத்திற்கு அனுப்பினார்; அவ்வாறே மற்றவர்கள் மனிதர்கள், யானைகள், குதிரைவீரர்களை எதிர்கொண்டு அனுப்பினர்.
6.103.18
अनयन्परलोकाय शरैः सन्नतपर्वभिः ।
शरैश्च विविधैर्घोरैस्तत्रतत्र विशांपते ॥ ६.१०३.१८ ॥
குனிந்த முனைகள் கொண்ட அம்புகளால் அவர்களை மறுலோகத்திற்கு அனுப்பினர்; மக்களின் தலைவரே, இங்கும் அங்கும் பலவகையான கொடிய அம்புகளாலும் அவ்வாறு செய்தனர்.
6.103.19
रथास्तु रथिभिर्हीना हतसारथयस्तथा ।
विप्रद्रुताश्वाः समरे दिशो जग्मुः समन्ततः ॥ ६.१०३.१९ ॥
தேர்கள் தங்கள் வீரர்களை இழந்தன; அவற்றின் சாரதிகளும் கொல்லப்பட்டனர். போரில் குதிரைகள் சிதறி நாலாபுறமும் ஓடின.
6.103.20
मृद्गन्तस्ते नरान्राजन्हयांश्च सुबहून्रणे ।
वातायमाना दृश्यन्ते गन्धर्वनगरोपमाः ॥ ६.१०३.२० ॥
அரசே, போரில் அவர்கள் மனிதர்களையும் பல குதிரைகளையும் மிதித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்; காற்றில் அசையும் கந்தர்வ நகரங்கள் போலத் தோன்றுகின்றனர்.
6.103.21
रथिनश्च रथैर्हीना वर्मिणस्तेजसा युताः ।
कुण्डलोष्णीषिणः सर्वे निष्काङ्गदविभूषणाः ॥ ६.१०३.२१ ॥
தேர்வீரர்கள் தங்கள் தேர்களை இழந்தனர்; ஆனாலும் கவசமணிந்து தேஜஸுடன் விளங்கினர். குண்டலங்களும் தலைப்பாகையும் அணிந்து, அனைவரும் நிஷ்கம், அங்கதம் ஆகிய அணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தனர்.
6.103.22
देवपुत्रसमाः सर्वे शौर्ये शक्रसमा युधि ।
ऋद्ध्या वैश्रवणां चाति नयेन च बृहस्पतिम् ॥ ६.१०३.२२ ॥
அவர்கள் அனைவரும் தேவபுத்திரர்களுக்கு ஒப்பானவர்கள்; போரில் வீரத்தில் இந்திரனுக்கு சமமானவர்கள். செல்வத்தில் குபேரனையும், அரசியலில் பிருஹஸ்பதியையும் விஞ்சியவர்கள்.
6.103.23
सर्वलोकेश्वराः शूरास्तत्रतत्र विशांपते ।
विप्रद्रुता व्यदृश्यन्त प्राकृता इव मानवाः ॥ ६.१०३.२३ ॥
மக்களின் தலைவரே, அனைத்து உலகங்களுக்கும் அதிபதிகளான அந்த வீரர்கள் இங்கும் அங்குமாகச் சிதறி ஓடுவதைக் காண முடிந்தது; சாதாரண மனிதர்களைப் போல.
6.103.24
दन्तिनश्च नरश्रेष्ठ हीनाः परमसादिभिः ।
मृद्गन्तः स्वान्यनीकानि निपेतुः सर्वशब्दगाः ॥ ६.१०३.२४ ॥
நரசிரேஷ்டனே, உயர்ந்த பாகர்களை இழந்த யானைகள், தங்கள் சொந்தப் படைகளை மிதித்துக் கொண்டு, எல்லா ஒலிகளுடனும் ஓடி, அவர்கள் மீது விழுந்தன.
6.103.25
चर्मभिश्चामरैश्चित्रैः पताकाभिश्च मारिष ।
छत्रैः सितैर्हेमदण्डैश्चामरैश्च समन्ततः ॥ ६.१०३.२५ ॥
ஐயனே, கேடயங்களாலும், விசித்திரமான சாமரங்களாலும், கொடிகளாலும், வெண்குடைகளாலும், பொன் தண்டமுள்ள சாமரங்களாலும் எங்கும் (படை அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது).
6.103.26
विशीर्णैर्विप्रधावन्तो दृश्यन्ते स्म दिशो दश ।
नवमेघप्रतीकाशा जलदोपमनिःस्वनाः ॥ ६.१०३.२६ ॥
சிதறிய (தேர்களுடன்) ஓடிக்கொண்டிருந்தவர்கள் பத்துத் திசைகளிலும் காணப்பட்டனர்; புதிய மேகங்கள் போலவும், மேகக் கர்ஜனை போன்ற ஒலியுடனும்.
6.103.27
तथैव दन्तिभिर्हीना गजारोहा विशांपते ।
प्रधावन्तोऽन्वदृश्यन्त तव तेषां च संकुले ॥ ६.१०३.२७ ॥
அதேபோல் யானைகளை இழந்த யானைப்பாகர்கள், ஓ மன்னா, ஓடுவதாகக் காணப்பட்டனர்; உம்முடையவர்களுக்கும் அவர்களுக்கும் நடுவே நெரிசலில்.
6.103.28
नानादेशसमुत्थांश्च तुरगान्हेमभीषितान् ।
वातायमानानद्राक्षं शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१०३.२८ ॥
பல நாடுகளில் பிறந்த, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட குதிரைகள், காற்றைப் போல் ஓடுபவை, நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் நான் கண்டேன்.
6.103.29
अश्वारोहान्हतैरश्वैर्गृहीतासन्समन्ततः ।
द्रवमाणानपश्याम द्राव्यमाणांश्च संयुगे ॥ ६.१०३.२९ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்டதால் குதிரைவீரர்கள் எங்கும் பிடிபட்டிருந்தனர்; போரில் ஓடுபவர்களையும் துரத்தப்படுபவர்களையும் நாங்கள் கண்டோம்.
6.103.30
गजो गजं समासाद्य द्रवमाणं महाहवे ।
ययौ प्रमृद्य तरसा पादातान्वाजिनस्तथा ।
तथैव च रथान्राजन्प्रममर्द रणे गजः ॥ ६.१०३.३० ॥
ஓடிக்கொண்டிருந்த ஒரு யானை மற்றொரு யானையை அடைந்து, பெரும் போரில் அதை நசுக்கி, வேகமாகக் காலாட்படையையும் குதிரைகளையும் மிதித்துச் சென்றது; அதுபோலவே, ஓ மன்னா, போரில் யானை தேர்களையும் நசுக்கியது.
6.103.31
रथाश्चैव समासाद्य पतितांस्तुरगान्भुवि ।
व्यमृद्गन्समरे राजंस्तुरगांश्च नरान्रमे ॥ ६.१०३.३१ ॥
ரதங்களும் தாக்கி, நிலத்தில் விழுந்த குதிரைகளை, அரசே, போரில் நசுக்கின; குதிரைகளையும் மனிதர்களையும் அவை மிதித்து…
6.103.32
एवं ते बहुधा राजन्प्रत्यमृद्गन्परस्परम् ।
दृश्यन्तेस्म महाबाहो तत्रतत्र महाबलाः ॥ ६.१०३.३२ ॥
இவ்வாறு அவர்கள் பலவிதமாக ஒருவரை ஒருவர் நசுக்கிக்கொண்டிருந்தனர், அரசே; மகாபாகுவே, அங்கங்கே அந்த மகாபலசாலிகள்…
6.103.33
तस्मिन्रौद्रे तथा युद्धे वर्तमाने महाभये ।
प्रावर्तत नदी घोरा शोमितान्त्रतरङ्गिणी ॥ ६.१०३.३३ ॥
அந்தக் கொடிய போர் இவ்வாறு நடந்துகொண்டிருக்கையில், பெரும் அச்சத்தில், இரத்தமும் குடல்களும் அலையாகப் பாய்ந்த ஒரு பயங்கர நதி ஓடத் தொடங்கியது.
6.103.34
अस्थिसङ्घातसंबाधा केशशैवलाद्वला ।
रथह्रदा शरावर्ता हयमीना दुरासदा ॥ ६.१०३.३४ ॥
எலும்புக் குவியல்களால் நெருக்கமான, முடியாகிய பாசி கொண்ட, தேர்களாகிய குளங்களையுடைய, அம்புகளாகிய சுழல்களையுடைய, குதிரைகளாகிய மீன்களையுடைய, அணுக முடியாத.
6.103.35
शीर्षोपलसमाकीर्णा हस्तिग्राहसमाकुला ।
कवचोष्णीषफेनौघा धनुर्वेगासिकच्छपा ॥ ६.१०३.३५ ॥
தலைகளாகிய கற்களால் நிறைந்த, யானைகளாகிய முதலைகளால் நெருங்கிய, கவசங்களும் தலைப்பாகைகளுமாகிய நுரைப் பெருக்குடைய, வில்லின் வேகமும் வாள்களாகிய ஆமைகளும் கொண்ட.
6.103.36
शङ्खनक्रौघसंकीर्णा छत्रकूर्मरथोडुपा ।
पताकाध्वजवृक्षाढ्या मर्त्यकूलापहारिणी ।
क्रव्यादहंससंकीर्णा यमराष्ट्रविवर्धनी ॥ ६.१०३.३६ ॥
சங்குகளாகிய முதலைக் கூட்டங்களால் நிறைந்த, குடைகளாகிய ஆமைகளும் தேர்களாகிய படகுகளும் கொண்ட, கொடிகளும் துவஜங்களுமாகிய மரங்களால் செழித்த, மனிதர்களின் கரைகளை அடித்துச் செல்லும், ஊன் தின்னும் அன்னங்களால் நிறைந்த, யமனின் ராஜ்ஜியத்தைப் பெருக்கும்.
6.103.37
तां नदीं क्षत्रियाः शूरा रथनागहयप्लवैः ।
प्रतेरुर्बहवो राजन्भयं त्यक्त्वा महारथाः ॥ ६.१०३.३७ ॥
அரசே, அந்த ஆற்றை வீரம் மிக்க பல க்ஷத்திரியர்களும் மகாரதர்களும், தேர்கள், யானைகள், குதிரைகளைத் தெப்பமாகக் கொண்டு, அச்சத்தைத் துறந்து கடந்தனர்.
6.103.38
अपोवाह रणे भीरून्कश्मलेनाभिसंवृतान् ।
यथा वैतरणी प्रेतान्प्रेतराजपुरं प्रति ॥ ६.१०३.३८ ॥
வைதரணி ஆறு பேய்களை யமனின் நகரை நோக்கி அடித்துச் செல்வது போல, போரில் மயக்கத்தால் சூழப்பட்ட அஞ்சிய வீரர்களை அது அடித்துச் சென்றது.
6.103.39
प्राक्रोशन्क्षत्रियास्तत्र दृष्ट्वा तद्वैशसं महत् ।
दुर्योधनापराधेन गच्छन्ति क्षत्रियाः क्षयम् ॥ ६.१०३.३९ ॥
அங்கே க்ஷத்திரியர்கள் அந்தப் பெரும் படுகொலையைக் கண்டு அலறினர்; துரியோதனனின் குற்றத்தால் க்ஷத்திரியர்கள் அழிவை நோக்கிச் செல்கின்றனர்.
6.103.40
गुणवत्सु कथं द्वेषं धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
कृतवान्पाण्डुपुत्रेषु पापात्मा लोभमोहितः ॥ ६.१०३.४० ॥
நற்குணமுள்ள பாண்டுவின் மகன்கள் மீது மக்களின் அரசன் திருதராஷ்டிரன் எப்படி வெறுப்பு கொண்டான்? பாவ மனம் கொண்டவன், பேராசையால் மயங்கி அவ்வாறு செய்தான்.
6.103.41
एवं बहुविधा वाचः श्रूयन्ते स्म परस्परम् ।
पाण्डवस्तवसंयुक्ताः पुत्राणां ते सुदारुणाः ॥ ६.१०३.४१ ॥
இவ்வாறு பாண்டவர்களைப் புகழ்ந்த பல வகைச் சொற்கள் ஒருவருக்கொருவர் கேட்கப்பட்டன; அவை உம் மகன்களுக்கு மிகக் கொடியவையாக இருந்தன.
6.103.42
ता निशम्य ततो वाचः सर्वयोधैरुदाहृताः ।
आगस्कृत्सर्वलोकस्य पुत्रो दुर्योधनस्तव ॥ ६.१०३.४२ ॥
எல்லா வீரர்களும் சொன்ன அந்தச் சொற்களைக் கேட்டபின், உம் மகன் துரியோதனன், உலகம் முழுவதற்கும் குற்றத்தின் காரணமானவன்...
6.103.43
भीष्मं द्रोणं कृपं चैव शल्यं चोवाच भारत ।
युध्यध्वमनहंकराः किं चिरं कुरुथेति च ॥ ६.१०३.४३ ॥
பாரதனே, அவன் பீஷ்மரிடமும், துரோணரிடமும், கிருபரிடமும், சல்யனிடமும் கூறினான்: 'அகங்காரமின்றி போரிடுங்கள். ஏன் தாமதிக்கிறீர்கள்?'
6.103.44
इति दुर्योधनोत्सृष्टाः सर्वे युयुधिरे नृपाः ।
ततः प्रववृते युद्धं कुरूणां पाण्डवैः सह।
अक्षद्यूतकृतं राजन्सुघोरं वैशसं तदा ॥ ६.१०३.४४ ॥
துரியோதனனால் அனுப்பப்பட்ட எல்லா அரசர்களும் இவ்வாறு போரிட்டனர். பின்னர் பாண்டவர்களுடன் குருக்களுக்கு போர் தொடங்கியது. அரசனே, சூதாட்டத்தால் விளைந்த அந்த பயங்கரமான படுகொலை அப்போது நடந்தது.
6.103.45
यत्पुरा न निगृह्णासि वार्यमाणो महात्मभिः ।
वैचित्रवीर्य तस्येदं फलं पश्य सुदारुणम् ॥ ६.१०३.४५ ॥
முன்பு மகாத்மாக்கள் தடுத்தும் நீ அதை அடக்கவில்லை. விசித்திரவீரியனின் மகனே, அதன் இந்த மிகக் கொடிய பலனைப் பார்.
6.103.46
न हि पाण्डुसुता राजन्ससैन्याः सपदानुगाः ।
रक्षन्ति समरे प्राणान्कौरवा वापि संयुगे ॥ ६.१०३.४६ ॥
அரசனே, பாண்டுவின் புதல்வர்களும், தங்கள் படைகளும் காலாட்படையினரும் சேர்ந்து போரில் தங்கள் உயிரைக் காக்கவில்லை. கௌரவர்களும் போரில் உயிரைக் காக்கவில்லை.
6.103.47
एतस्मात्कारणाद्धोरो वर्तते स्वजनक्षयः ।
दैवाद्वा पुरुषव्याघ्र तव चापनयान्नृप ॥ ६.१०३.४७ ॥
இதனால், புருஷவியாக்ரரே, தம் உறவினர்களின் இந்த கொடிய அழிவு நடக்கிறது — விதியாலோ அல்லது உமது தவறினாலோ, அரசனே.