Mahābhārata · Adhyāya 6.109
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.109.1
कथं शिखण्डी गाङ्गेयमभ्यधावत्पितामहम् ।
पाञ्चाल्यः समरे क्रुद्धो धर्मात्मानं यतव्रतम् ॥ ६.१०९.१ ॥
Wie stürmte Śikhaṇḍin, der Prinz der Pāñcālas, zornentbrannt im Kampf auf den Großvater zu, den Sohn der Gaṅgā, den Rechtschaffenen, fest in seinen Gelübden?
6.109.2
केऽरक्षन्पाण्डवानीके शिखण्डिनमुदायुधाः ।
त्वरमाणास्त्वराकाले जिगीषन्तो महारथाः ॥ ६.१०९.२ ॥
Wer waren die großen Wagenkämpfer, die Waffen erhoben und nach Sieg verlangend, die im Heer die Pāṇḍavas und Śikhaṇḍin in jener hastigen Zeit beschützten?
6.109.3
कथं शान्तनवो भीष्मः स तस्मिन्दशमेऽहनि ।
अयुध्यत महावीर्यः पाण्डवैः सह सृञ्जयैः ॥ ६.१०९.३ ॥
Wie kämpfte Bhīṣma, der Sohn Śantanus, von großer Kraft, an jenem zehnten Tag mit den Pāṇḍavas und den Sṛñjayas?
6.109.4
न मृष्यामि रणे भीष्मं प्रत्युद्यातं शिखण्डिना ।
कच्चिन्न रथमद्गोऽस्व धनुर्वाऽशीर्यतास्थतः ॥ ६.१०९.४ ॥
Ich ertrage nicht, dass Śikhaṇḍin im Kampf Bhīṣma angegriffen hat. Sind vielleicht sein Wagen, sein Elefant, sein Stier, sein Pferd oder sein Bogen nicht zerbrochen, während er dastand?
6.109.5
नाशीर्यत धनुश्चास्य रथभङ्गो न चाप्यभूत् ।
युध्यमानस्य संग्रामे भीष्मस्य भरतर्षभ।
निघ्नतः समरे शत्रून्शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.१०९.५ ॥
O Stier der Bharatas! Während Bhīṣma im Kampf focht, zerbrach sein Bogen nicht, auch sein Wagen zerbrach nicht, und kein solches Unglück geschah, als er seine Feinde mit gebogenen Pfeilen niederstreckte.
6.109.6
अनेकशतसाहस्रावकानां महारथाः ।
तथा दन्तिगणा राजन्हायश्चैव सुसञ्जिताः ॥ ६.१०९.६ ॥
O König, viele hunderttausend Fußsoldaten, große Wagenkämpfer, Elefantenherden und auch Pferde waren dort wohl aufgestellt.
6.109.7
अभ्यवर्तन्त युद्धाय पुरस्कृत्य पितामहम् ॥ ६.१०९.७ ॥
Den Großvater Bhīṣma an die Spitze stellend, rückten sie zum Kampf vor.
6.109.8
यथाप्रतिज्ञं कौरव्य स चापि समिर्तिजयः ।
पार्यानामकरोद्भीष्मः सततं समिति क्षयम् ॥ ६.१०९.८ ॥
O Nachkomme der Kuru, gemäß seinem Gelübde brachte Bhīṣma, Sieger in Schlachten, den Pārthas ständig Vernichtung.
6.109.9
युध्यमानं महेष्वासं विनिघ्नन्तं पराञ्शरैः ।
पाञ्चालाः पाण्डवैः सार्ध सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ६.१०९.९ ॥
Die Pañcāla gemeinsam mit den Pāṇḍava umzingelten von allen Seiten den großen Bogenschützen, der kämpfte und den Feind mit Pfeilen niederstreckte.
6.109.10
दशमेऽहनि संप्राप्ते ततस्तां रिपुवाहिनीम् ।
कीर्यमाणां शितैर्बाणैः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१०९.१० ॥
Als der zehnte Tag kam, wurde jenes feindliche Heer von scharfen Pfeilen zerstreut, hunderte und tausende Male.
6.109.11
न हि भीष्मं महेष्वासं पाण्डवाः पाण्डुपूर्वज ।
अशक्नुवन्रणे जेतुं पाशहस्तमिवानतकम् ॥ ६.१०९.११ ॥
O Ahnherr Pāṇḍus, die Pāṇḍava konnten Bhīṣma, den großen Bogenschützen, im Kampf nicht besiegen, so wie man den Tod mit dem Strick in der Hand nicht besiegen kann.
6.109.12
अथोपायान्महाराज सव्यसाची धनञ्जयः ।
त्रासयन्रथिनः सर्वान्बीभत्सुरपराजितः ॥ ६.१०९.१२ ॥
Dann, o großer König, trat Arjuna der Beidhändige, Dhanañjaya, der unbesiegte Bībhatsu, vor und erschreckte alle Wagenkämpfer.
6.109.13
सिंहवद्विनदन्नुच्चैर्धनुर्ज्यां विक्षिपन्मुहुः ।
शरौघान्विसृजन्पार्थो व्यचरत्कालवद्रणे ॥ ६.१०९.१३ ॥
Laut brüllend wie ein Löwe, immer wieder die Bogensehne schnellend und Pfeilschauer entsendend, bewegte sich Pārtha im Kampf wie der Tod selbst.
6.109.14
तस्य शब्देन वित्रस्तास्तावका भारतर्षभ ।
सिंहस्येव मृगा राजन्व्यद्रवन्त महाभयात् ॥ ६.१०९.१४ ॥
Durch sein Dröhnen wurden deine Krieger entsetzt, o Stier der Bharatas; o König, wie Hirsche vor dem Löwen fliehen, flohen sie in großer Furcht.
6.109.15
जयन्तं पाण्डवं दृष्ट्वा त्वत्सैन्यं चाभिपीडितम् ।
दुर्योधनस्ततो भीष्ममब्रवीद्भृशपीडितः ॥ ६.१०९.१५ ॥
Als Duryodhana den Pāṇḍava siegen und dein Heer bedrängt sah, sprach er, tief betrübt, zu Bhīṣma.
6.109.16
एष पाण्डुसुतस्तात श्वेताश्वः कृष्णसारथिः ।
दहते मामकान्सर्वान्कृष्णवर्त्मेन काननम् ॥ ६.१०९.१६ ॥
Sieh, Lieber, dies ist der Sohn Pāṇḍus, mit weißen Pferden und Kṛṣṇa als Wagenlenker; er verbrennt alle meine Männer wie einen Wald.
6.109.17
पश्य सैन्यानि गाङ्गेय द्रवमाणानि सर्वशः ।
पण्डवेन युधां श्रेष्ठ काल्यमानानि संयुगे ॥ ६.१०९.१७ ॥
Sieh, o Sohn der Gaṅgā, die Heere, die nach allen Seiten fliehen, o Bester der Krieger, im Kampf vom Pāṇḍava zerstreut.
6.109.18
यथा पशुगणान्पालः संकालयति कानने ।
तथेदं मामकं सैन्यं काल्यते शत्रुतापन ॥ ६.१०९.१८ ॥
Wie ein Hirte seine Rinderherde im Wald zerstreut, so wird, o Peiniger der Feinde, dieses mein Heer zerstreut.
6.109.19
धनञ्जयशरैर्भग्नं द्रवमाणं ततस्ततः ।
भीमोऽप्येवं दुराधर्पो विद्रावयति मे बलम् ॥ ६.१०९.१९ ॥
Auch Bhīma, der Unbezwingbare, zerstreut ebenso mein Heer, das von Dhanañjayas Pfeilen zerbrochen hierhin und dorthin flieht.
6.109.20
सात्यकिश्चेकितानश्च माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
अभिमन्युः सुविक्रान्तो वाहिनीं द्रवते मम ॥ ६.१०९.२० ॥
Sātyaki, Ekitāna, die beiden Pāṇḍava-Söhne Mādrīs und der sehr tapfere Abhimanyu treiben ebenfalls mein Heer in die Flucht.
6.109.21
धृष्टद्युम्नस्तथा शूरो राक्षसश्च घटोत्कचः ।
व्यद्रावयेतां सहसा सैन्यं मम महारणे ॥ ६.१०९.२१ ॥
Auch der Held Dhṛṣṭadyumna und der Rākṣasa Ghaṭotkaca haben in dieser großen Schlacht mein Heer plötzlich zerstreut.
6.109.22
वध्यमानस्य सैन्यस्य सर्वैरेतैर्महारथैः ।
नान्यां गतिं प्रपश्यामि स्थाने युद्धे च भारत ॥ ६.१०९.२२ ॥
O Bhārata, für dieses Heer, das von all diesen großen Wagenkriegern erschlagen wird, sehe ich keine andere Zuflucht, selbst nicht an seinem Platz in der Schlacht.
6.109.23
ऋते त्वां पुरुषव्याघ्र देवतुल्यपराक्रमम् ।
पर्याप्तस्तु भवाञ्शीघ्रं पीडितानां गतिर्भव ॥ ६.१०९.२३ ॥
O Tiger unter den Männern, dessen Tapferkeit der der Götter gleicht! Außer dir ist niemand genug; du allein genügst. Werde schnell die Zuflucht der Bedrängten.
6.109.24
एवमुक्तो महाराज पिता देवव्रतस्तव ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तं तु कृत्वा निश्चयमात्मनः ॥ ६.१०९.२४ ॥
O großer König, so angesprochen, überlegte dein Vater Devavrata einen Augenblick und fasste seinen Entschluss.
6.109.25
तव संधारयन्पुत्रमब्रवीच्छंतनोः सुतः ।
दुर्योधन विजानीहि स्थिरो भूत्वा विशांपते ॥ ६.१०९.२५ ॥
Śaṃtanus Sohn (Bhīṣma), seinen Sohn (Duryodhana) ermutigend, sprach: 'Duryodhana, verstehe, sei standhaft, o Herr der Menschen.'
6.109.26
पातयिष्ये रिपूनन्यान्पाण्डवान्प्रतिपालयन् ।
प्रतिज्ञातो जयो ह्यद्य पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ ६.१०९.२६ ॥
'Ich werde die anderen Feinde niederstrecken und die Pāṇḍavas beschützen.' Heute ist der Sieg über die großherzigen Pāṇḍavas gelobt worden.
6.109.27
पूर्वकालं तव मया प्रतिज्ञानं महाबल ।
हत्वा दशसहस्राणि क्षत्रियाणां महात्मनाम् ॥ ६.१०९.२७ ॥
O Mächtiger, früher gab ich dir ein Gelübde: Nachdem ich zehntausend der großherzigen Kṣatriyas erschlagen habe,
6.109.28
संग्रामादपयास्यामि ह्येतत्कर्म समाहितम् ।
इति तत्कृतवांश्चाहं यथोक्तं भरतर्षभ ॥ ६.१०९.२८ ॥
'Ich werde mich aus der Schlacht zurückziehen.' Diese Tat war bereits festgelegt. So tat ich, wie es gesagt worden war, o Stier der Bharatas.
6.109.29
अद्य चापि महत्कर्म प्रकरिष्ये यथाबलम् ।
अहं वाऽद्य हतः शेष्ये हनिष्ये वाऽद्य पाण्डवान् ॥ ६.१०९.२९ ॥
Auch heute werde ich nach meiner Kraft eine große Tat vollbringen. Heute werde ich entweder erschlagen daliegen, oder heute werde ich die Pāṇḍavas erschlagen.
6.109.30
अशक्याः पाण्डवा जेतुं देवैरपि सवासवैः ।
किं पुनर्मर्त्यधर्मेण क्षत्रियेण महाबलाः ॥ ६.१०९.३० ॥
Die Pāṇḍavas sind nicht zu besiegen, selbst nicht von den Göttern samt Vāsava (Indra); wie viel weniger von einem Kṣatriya, der an menschliche Pflicht gebunden ist, o Mächtige?
6.109.31
अद्य ते पुरुषव्याघ्र प्रतरिष्ये ऋणं तव ।
भर्तृपिण्डकृतं राजन्निहताः पृतनामुखे ॥ ६.१०९.३१ ॥
O Tiger unter den Menschen, heute werde ich deine Schuld begleichen. O König, die Schuld für die Speise deines Herrn werde ich mit den Erschlagenen an der Spitze des Heeres begleichen.
6.109.32
इत्युक्त्वा भरतश्रेष्ठ क्षत्रियान्प्रवपञ्छरैः ।
आससाद दुराधर्षः पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ६.१०९.३२ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, o Bester der Bharatas, streute der Unbezwingliche die Krieger mit seinen Pfeilen und erreichte das Heer der Pāṇḍavas.
6.109.33
अनीकमध्ये तिष्ठन्तं गाङ्गेयं भारतर्षभ ।
आशीविषमिव क्रुद्धं पाण्डवाः प्रत्यवारयन् ॥ ६.१०९.३३ ॥
O Stier der Bharatas, die Pāṇḍavas hielten Gāṅgeya zurück, der mitten im Heer stand, zornig wie eine giftige Schlange.
6.109.34
दशमेऽहनि भीष्मस्तु दर्शयञ्शक्तिमात्मनः ।
राजञ्शतसहस्राणि सोऽवधीत्कुरुनन्दन ॥ ६.१०९.३४ ॥
Am zehnten Tag, o Freude der Kurus, zeigte Bhīṣma seine eigene Macht und tötete, o König, Hunderttausende.
6.109.35
पाञ्चालानां च ये श्रेष्ठा राजपुत्रा महारथाः ।
तेषामादत्त तेजांसि जलं सूर्य इवांशुभिः ॥ ६.१०९.३५ ॥
Er nahm den Glanz der vornehmsten Prinzen und großen Wagenkämpfer der Pañcālas, wie die Sonne mit ihren Strahlen das Wasser aufsaugt.
6.109.36
हत्वा दशसहस्राणि कुञ्जराणां तरस्विनाम् ।
सारोहाणां महाराज हयानां चायुतं तथा ॥ ६.१०९.३६ ॥
Nachdem er zehntausend schnelle Elefanten samt ihren Reitern erschlagen hatte, o großer König, und ebenso zehntausend Pferde.
6.109.37
पूर्णे शतसहस्रे द्वे पादातानां नरोत्तमः ।
प्रजज्वाल रणे भीष्मो विधूम इव पावकः ॥ ६.१०९.३७ ॥
Als zweihunderttausend Fußsoldaten gefallen waren, loderte Bhīṣma, der beste der Männer, im Kampf wie ein rauchloses Feuer auf.
6.109.38
न चैवं पाण्डवेयानां केचिच्छेकुर्निरीक्षितुम् ।
उत्तरं मार्गमास्थाय तपन्तमिव भास्करम् ॥ ६.१०९.३८ ॥
Niemand auf Seiten der Pāṇḍavas konnte ihn direkt ansehen; er stand da wie die Sonne, die auf ihrem nördlichen Lauf brennt.
6.109.39
ते पाण्डवेवाः संरब्धा महेष्वासेन पीडिताः ।
वधायाभ्यद्रवन्भीष्मं सृञ्जयाश्च महारथाः ॥ ६.१०९.३९ ॥
Erzürnt und bedrängt von dem großen Bogenschützen stürmten die Söhne Pāṇḍus und die Sṛñjayas, große Wagenkämpfer, auf Bhīṣma los, um ihn zu töten.
6.109.40
स वध्यमानो बहुभिर्भीष्मः शान्तनवस्तथा ।
अवकीर्णो महेष्वासैः शैलो मेघैरिवावृतः ॥ ६.१०९.४० ॥
Von vielen großen Bogenschützen getroffen und mit Pfeilen bedeckt, erschien Bhīṣma, der Sohn Śantanus, wie ein von Wolken umhüllter Berg.
6.109.41
पुत्रास्तु तव गाङ्गेयं समन्तात्पर्यवारयन् ।
महत्या सेनया सार्धं ततो युद्धमवर्तत ॥ ६.१०९.४१ ॥
Doch deine Söhne umzingelten Gāṅgeya von allen Seiten, und dann entbrannte der Kampf mit dem gewaltigen Heer.