Mahābhārata · Adhyāya 6.111
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.111.1
सात्यकिं दंशितं युद्धे भीष्मायाभ्युद्यतं रणे ।
आर्श्यशृङ्गिर्महेष्वासो वारयामास संयुगे ॥ ६.१११.१ ॥
Im Kampf hielt der große Bogenschütze Ārśyaśṛṅgi in jenem Gefecht Sātyaki auf, der gepanzert auf Bhīṣma zustürmte.
6.111.2
माधवस्तु सुसंक्रुद्धो राक्षसं नवभिः शरैः ।
आजघान रणे राजन्प्रहसन्निव भारत ॥ ६.१११.२ ॥
Mādhava aber, tief erzürnt, traf den Rākṣasa im Kampf mit neun Pfeilen, o König, gleichsam lachend, o Bhārata.
6.111.3
तथैव राक्षसो राजन्माधवं नवभिः शरैः ।
अर्दयामास राजेन्द्र संक्रुद्धः शिनिपुङ्गवम् ॥ ६.१११.३ ॥
Ebenso bedrängte der Rākṣasa, o König, Mādhava mit neun Pfeilen; o Herr der Könige, zornentbrannt quälte er den Besten der Śini.
6.111.4
शैनेयः शरसङ्घं तु प्रेषयामास संयुगे ।
राक्षसाय सुसंक्रुद्धो माधवः परवीरहा ॥ ६.१११.४ ॥
Der Nachkomme der Śini schickte im Kampf, zornentbrannt, einen Pfeilhagel gegen den Rākṣasa; Mādhava, der Töter feindlicher Helden.
6.111.5
ततो रक्षो महाबाहुं सात्यकिं सत्यविक्रमम् ।
विव्याध विशिखैस्तीक्ष्णैः सिंहनाद ननाद च ॥ ६.१११.५ ॥
Da durchbohrte der Rākṣasa den starkarmigen Sātyaki, wahr an Mut, mit scharfen Pfeilen und brüllte wie ein Löwe.
6.111.6
माधवस्तु भृशं विद्धो राक्षसेन रणे तदा ।
धैर्यमालम्ब्य तेजस्वी जहास च ननाद च ॥ ६.१११.६ ॥
Mādhava aber wurde damals im Kampf vom Rākṣasa schwer getroffen; die Standhaftigkeit ergreifend, lachte der Strahlende und brüllte ebenfalls.
6.111.7
भगदत्तस्ततः क्रुद्धो माधवं निशितैः शरैः ।
ताडयामास समरे तोत्रैरिव महागजम् ॥ ६.१११.७ ॥
Da schlug der erzürnte Bhagadatta im Kampf mit scharfen Pfeilen auf Mādhava ein, wie man einen großen Elefanten mit dem Stachel treibt.
6.111.8
विहाय राक्षसं युद्धे शैनेयो रथिनां वरः ।
प्राग्ज्योतिषाय चिक्षेप शरान्संनतपर्वणः ॥ ६.१११.८ ॥
Śaineya, der beste der Wagenkämpfer, ließ den Rākṣasa im Kampf fahren und schoss auf den König von Prāgjyotiṣa Pfeile mit gebogenen Schäften.
6.111.9
तस्य प्राग्ज्योतिषो राजा माधवस्य महद्धनुः ।
चिच्छेद शतधारेण भल्लेन कृतहस्तवत् ॥ ६.१११.९ ॥
Der König von Prāgjyotiṣa zerschnitt Mādhavas großen Bogen mit einem hundertschneidigen Bhalla, mit der Geschicklichkeit einer geübten Hand.
6.111.10
अथान्यद्धनुरादाय वेगवत्परवीरहा ।
भगदत्तं रणे क्रुद्धं विव्याध निशितैः शरैः ॥ ६.१११.१० ॥
Dann ergriff er einen anderen Bogen und durchbohrte der schnelle Töter feindlicher Helden den zornigen Bhagadatta im Kampf mit scharfen Pfeilen.
6.111.11
सोऽतिविद्धो महेष्वासः सृक्किणी परिसंलिहन् ।
शक्तिं कनकवैडूर्यभूषितामायसीं दृढाम् ॥ ६.१११.११ ॥
Schwer getroffen nahm der große Bogenschütze, sich die Mundwinkel leckend, einen festen eisernen Speer, geschmückt mit Gold und Lapislazuli.
6.111.12
यमदण्डोपमां घोरां चिक्षेप परमाहवे ।
तामापतन्तीं सहसा तस्य बाहुबलेरिताम् ॥ ६.१११.१२ ॥
In der großen Schlacht schleuderte er einen furchtbaren Speer, gleich dem Stab Yamas; plötzlich kam er heran, getrieben von der Kraft seiner Arme.
6.111.13
सात्यकिः समरे राजन्द्विधा चिच्छेद सायकैः ।
ततः पपात सहसा सहोल्केव हतप्रभा ॥ ६.१११.१३ ॥
O König, Sātyaki zerschnitt es im Kampf mit seinen Pfeilen in zwei Teile. Dann fiel es plötzlich herab, wie ein Meteor, dessen Glanz erloschen ist.
6.111.14
शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा पुत्रस्तव विशांपते ।
महता रथवंशेन वारयामास माधवम् ॥ ६.१११.१४ ॥
O Herr der Völker, dein Sohn, der seinen Speer zerstört sah, hielt Mādhava (Sātyaki) mit einer großen Schar von Streitwagen auf.
6.111.15
तथा परिवृतं दृष्ट्वा वार्ष्णेयानां महारथम् ।
दुर्योधनो भृशं क्रुद्धो भ्रातॄन्सर्वानुवाच ह ॥ ६.१११.१५ ॥
Als Duryodhana den großen Wagenlenker der Vṛṣṇi-Krieger so umzingelt sah, wandte er sich, sehr erzürnt, an alle seine Brüder.
6.111.16
तथा कुरुत कौरव्या यथाः वः सात्यको युधि ।
न जीवन्प्रतिनिर्याति महतोऽस्माद्रथव्रजात् ॥ ६.१११.१६ ॥
Tut es, o Kauravas, damit Sātyaki im Kampf nicht lebend aus dieser großen Schar von Streitwagen zurückkehrt.
6.111.17
तस्मिन्हते हतं मन्ये पाण्डवानां महद्बलम् ।
तथेति च वचस्तस्य परिगृह्य महारथाः ॥ ६.१११.१७ ॥
Wenn er erschlagen ist, glaube ich, dass auch das große Heer der Pāṇḍavas erschlagen ist. Mit den Worten 'So sei es' nahmen jene großen Wagenkämpfer seine Worte an.
6.111.18
शैनेयं योधयामासर्भीष्मायाभ्युद्यतं रणे ।
अभिमन्युं तदाऽऽयान्तं भीष्मस्याभ्युद्यतं वधे।
काम्भोजराजो बलवान्वारयामास संयुगे ॥ ६.१११.१८ ॥
Im Kampf setzten sich die für Bhīṣma gegen Sātyaki Kämpfenden ihm entgegen. Dann hielt der mächtige König von Kamboja Abhimanyu im Kampf auf, der zur Tötung Bhīṣmas heranrückte.
6.111.19
आर्जुनिं नृपतिर्विद्ध्वा शरैः सन्नतपर्वभिः ।
पुनरेव चतुःषष्ट्या राजन्विव्याध तं नृप ॥ ६.१११.१९ ॥
Der König durchbohrte den Sohn Arjunas mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken, und wieder, o König, durchbohrte er ihn mit vierundsechzig, o Herrscher.
6.111.20
सुदक्षिणस्तु समरे पुनर्विव्याध तं पञ्चभिः ।
सारथिं चास्य नवभिरिच्छन्भीष्मस्य जीवितम् ॥ ६.१११.२० ॥
Sudakṣiṇa aber durchbohrte ihn im Kampf wieder mit fünf Pfeilen und seinen Wagenlenker mit neun, das Leben Bhīṣmas begehrend.
6.111.21
तद्युद्धमासीत्सुमहत्तयोस्तत्र समागमे ।
यदाभ्यधावद्गाङ्गेयं शिखण्डी शत्रुकर्शनः ॥ ६.१११.२१ ॥
Dort, bei ihrem Zusammentreffen, wurde jener Kampf sehr gewaltig, als Śikhaṇḍī, der Bezwinger der Feinde, auf Bhīṣma, den Sohn der Gaṅgā, losstürzte.
6.111.22
विराटद्रुपदौ वृद्धौ वारयनतौ महाचमूम् ।
भीष्मं च युधि संरब्धावाद्रवन्तौ महारथौ ॥ ६.१११.२२ ॥
Virāṭa und Drupada, beide alt, hielten das große Heer zurück, und beide großen Wagenkämpfer, im Kampf erzürnt, griffen Bhīṣma an.
6.111.23
अश्वत्थामा रणे क्रुद्धः समियाद्रथसत्तमः ।
ततः प्रववृते युद्धं तयोस्तस्य च भारत ॥ ६.१११.२३ ॥
Aśvatthāman, im Kampf erzürnt, der beste der Wagenlenker, zog ihnen entgegen. Dann, o Bhārata, begann der Kampf zwischen ihnen und ihm.
6.111.24
विराटो दशभिर्भल्लैराजघान परंतप ।
यतमानं महेष्वासं द्रौणिमाहवशोभिनम् ॥ ६.१११.२४ ॥
Virāṭa traf mit zehn breitköpfigen Pfeilen, o Versengen der Feinde, den Sohn Droṇas, den großen Bogenschützen, der sich mühte, im Kampf strahlend.
6.111.25
द्रुपदश्च त्रिभिर्बाणैर्विव्याध निशितैस्तदा ।
गुरुपुत्रं समासाद्य प्रहरन्तौ महाबलौ ॥ ६.१११.२५ ॥
Da durchbohrte Drupada den Sohn des Lehrers (Aśvatthāman) mit drei geschärften Pfeilen; die beiden mächtigen Krieger, aufeinandertreffend, schlugen aufeinander ein.
6.111.26
अश्वत्थामा ततस्तौ तु विव्याध बहुभिः शरैः ।
विराटद्रुपदौ वीरौ भीष्मं प्रति समुद्यतौ ॥ ६.१११.२६ ॥
Da durchbohrte Aśvatthāman jene beiden mit vielen Pfeilen – die Helden Virāṭa und Drupada, die gegen Bhīṣma vorrückten.
6.111.27
तत्राद्भुतमपश्याम वृद्धयोश्चरितं महत् ।
यद्द्रौणिसायकान्घोरान्प्रत्यवारयतां युधि ॥ ६.१११.२७ ॥
Dort sahen wir eine wunderbare und große Tat jener beiden Alten, die im Kampf Drauṇis furchtbare Pfeile abwehrten.
6.111.28
सहदेवं तथाऽऽयान्तं कृपः शारद्वतोऽभ्ययात् ।
यथा नागो वने नागं मत्तो मत्तमुपाद्रवत् ॥ ६.१११.२८ ॥
Als Sahadeva heranrückte, stürzte sich Kṛpa, der Sohn Śaradvats, auf ihn – wie im Wald ein brünstiger Elefant auf einen anderen brünstigen Elefanten losgeht.
6.111.29
कृपश्च समरे शूरो माद्रीपुत्रं महारथम् ।
आजघान शरैस्तूर्णं सप्तत्या रुक्मभूषणैः ॥ ६.१११.२९ ॥
Und im Kampf traf der tapfere Kṛpa sogleich den großen Wagenkämpfer, Mādrīs Sohn, mit siebzig goldgeschmückten Pfeilen.
6.111.30
तस्य माद्रीसुतश्चापं द्विधा चिच्छेद सायकैः ।
अथैनं छिन्नधन्वानं विव्याध नवभिः शरैः ॥ ६.१११.३० ॥
Da zerbrach Mādrīs Sohn seinen Bogen mit Pfeilen in zwei Teile; und als er so bogenlos war, durchbohrte er ihn mit neun Pfeilen.
6.111.31
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय समरे भारसाधनम् ।
माद्रीपुत्रं सुसंहृष्टो दशभिर्निशितैः शरैः ॥ ६.१११.३१ ॥
Er nahm im Kampf einen anderen Bogen, der die Last tragen konnte, und hocherfreut traf er den Sohn der Mādrī (Nakula) mit zehn scharfen Pfeilen.
6.111.32
आजघानोरसि क्रुद्ध इच्छन्भीष्मस्य जीवितम् ।
तथैव पाण्डवो राजञ्छारद्वतममर्षणम् ॥ ६.१११.३२ ॥
Zornig, das Leben Bhīṣmas begehrend, schlug er ihm auf die Brust. O König, ebenso schlug der Pāṇḍava den unbeugsamen Sohn des Śaradvat (Kṛpa) auf die Brust.
6.111.33
आजघानोरसि क्रुद्धो भीष्मस्य वधकाङ्क्षया ।
तयोर्युद्धं समभवद्धोररूपं भयावहम् ॥ ६.१११.३३ ॥
Zornig, den Tod Bhīṣmas begehrend, schlug er ihm auf die Brust. Zwischen beiden entbrannte ein furchtbarer und schreckenerregender Kampf.
6.111.34
नकुलं तु रणे क्रुद्धो विकर्णः शत्रुतापनः ।
विव्याध सायकैः षष्ट्या रक्षन्भीष्मं महाबलम् ॥ ६.१११.३४ ॥
Im Kampf schlug der zornige Vikarṇa, der Feinde quälende, Nakula mit sechzig Pfeilen, um den mächtigen Bhīṣma zu schützen.
6.111.35
नकुलोऽपि भृशं विद्धस्तव पुत्रेण धीमता ।
विकर्णं सप्तसप्तत्या निर्बिभेद शिलीमुखैः ॥ ६.१११.३५ ॥
Auch Nakula wurde von Eurem weisen Sohn schwer getroffen, und er durchbohrte Vikarṇa mit siebenundsiebzig Pfeilen.
6.111.36
तत्र तौ नरशार्दूलौ भीष्महेतोः परंतपौ ।
अन्योन्यं जघ्नुतुर्वीरौ गोष्ठे गोवृषभाविव ॥ ६.१११.३६ ॥
Dort, um Bhīṣmas willen, schlugen die beiden Tiger unter den Menschen, Peiniger der Feinde, einander wie zwei Stiere im Stall.
6.111.37
घटोत्कचं रणे यान्तं निघ्नन्तं तव वाहिनीम् ।
दुर्मुखः समरे प्रायाद्भीष्यहेतोः पराक्रमी ॥ ६.१११.३७ ॥
Durmukha, der Tapfere, zog im Kampf für Bhīṣma aus, um Ghaṭotkacha entgegenzutreten, der deine Heerschar niederschlagend vorrückte.
6.111.38
हैडिम्बस्तु रणे राजन्दुर्मुखं शत्रुतापनम् ।
आजघानोरसि क्रुद्धः शरेणानतपर्वणा ॥ ६.१११.३८ ॥
O König, im Kampf traf Haiḍimba, zornerfüllt, Durmukha, den Peiniger der Feinde, mit einem Pfeil mit gebogenen Gelenken an die Brust.
6.111.39
भीमसेनसुतं चापि दुर्मुखः सुमुखैः शरैः ।
षष्ट्या वीरो नदन्हृष्टो विव्याध रणमूर्धनि ॥ ६.१११.३९ ॥
Der Held Durmukha durchbohrte, vor Freude brüllend, auch den Sohn Bhīmasenas mit sechzig schönen Pfeilen an der Spitze der Schlacht.
6.111.40
धृष्टद्युम्नं तथाऽऽयान्तं भीष्मस्य वधकाङ्क्षिणम् ।
हार्दिक्यो वारयामास रथश्रेष्ठं महारथः ॥ ६.१११.४० ॥
Der große Wagenkämpfer Hārdikya hielt Dhṛṣṭadyumna auf, den besten der Wagenlenker, der mit dem Wunsch kam, Bhīṣma zu töten.
6.111.41
हार्दिक्यः पार्षतं चापि विद्ध्वा पञ्चभिरायसैः ।
पुनः पञ्चाशता तूर्णं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ६.१११.४१ ॥
Hārdikya durchbohrte auch Pārṣata mit fünf eisernen Pfeilen, dann sprach er schnell mit fünfzig weiteren: »Halt, halt!«
6.111.42
आजघान महाबाहुः पार्षतं तं महारथम् ।
तं चैव पार्षतो राजन्हार्दिक्यं नवभिः शरैः ॥ ६.१११.४२ ॥
Der Starkarmige Hārdikya traf jenen großen Wagenkämpfer Pārṣata; und Pārṣata, o König, traf Hārdikya mit neun Pfeilen.
6.111.43
विव्याध निशितैस्तीक्ष्णैः कङ्कपत्रैरजिह्नगैः ।
तयोः समभवद्युद्धं भीष्महेतोर्महाहवे ॥ ६.१११.४३ ॥
Er durchbohrte ihn mit scharfen, spitzen Pfeilen mit Reiherfedern, die geradeaus flogen. Um Bhīṣma willen entbrannte zwischen beiden ein Kampf in jener großen Schlacht.
6.111.44
अन्योन्यातिशये युक्तं यथा वृत्रमहेन्द्रयोः ।
भीमसेनं तथाऽऽयान्तं भीष्मं प्रति महारथम् ॥ ६.१११.४४ ॥
Wie Vṛtra und der große Indra miteinander wetteiferten, einander zu übertreffen, so kam Bhīmasena, der große Wagenkämpfer, auf Bhīṣma zu.
6.111.45
भूरिश्रवाभ्ययात्तूर्णं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ।
सौमदत्तिरथो भीममाजघान स्तनान्तरे ॥ ६.१११.४५ ॥
Bhūriśravas stürmte schnell heran und rief: „Halt, halt!“ Und der Wagen des Sohnes von Somadatta traf Bhīma an der Brust.
6.111.46
नाराचेन सुतीक्ष्णेन रुक्मपुङ्खेन संयुगे ।
उरःस्थेन बभौ तेन भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ६.१११.४६ ॥
Mit diesem sehr scharfen Eisenpfeil, mit goldenen Federn, der in seiner Brust steckte, leuchtete der mächtige Bhīmasena im Kampf.
6.111.47
स्कन्दशक्त्या यथा क्रौञ्चः पुरा नृपतिसत्तम ।
तौ शरान्सूर्यसंकाशान्कर्मारपरिमार्जितान् ॥ ६.१११.४७ ॥
O bester der Könige, wie einst der Krauñca-Berg von Skandas Speer gespalten wurde, so schossen jene beiden Pfeile, leuchtend wie die Sonne, von Schmieden geschliffen.
6.111.48
अन्योन्यस्य रणे क्रुद्धौ चिक्षिपते नरर्षभौ ।
भीमो भीष्मवधाकाङ्क्षी सौमदत्तिं महारथम् ॥ ६.१११.४८ ॥
Im Kampf, einander zornig, schleuderten die beiden Stiere unter den Männern ihre Geschosse; und Bhīma, der Bhīṣmas Tod begehrte, schleuderte sie auf den großen Wagenkämpfer, den Sohn Somadattas.
6.111.49
तथा भीष्मजये गृध्नुः सौमदत्तिस्तू पाण्डवम् ।
कृतप्रतिकृते यत्तौ योधयामासतू रणे ॥ ६.१११.४९ ॥
Ebenso kämpfte der Sohn Somadattas, begierig auf Bhīṣmas Sieg, gegen den Pāṇḍava; beide, sich bemühend und einander vergeltend, kämpften in der Schlacht.
6.111.50
युधिष्ठिरं तु कौन्तेयं महत्या सेनया वृत्तम् ।
भीष्माभिमुखमायान्तं भारद्वाजो न्यवारयत् ॥ ६.१११.५० ॥
Doch Droṇa, der Sohn Bharadvājas, hielt Yudhiṣṭhira, den Sohn Kuntīs, auf, der, von einem großen Heer umgeben, auf Bhīṣma zuschritt.
6.111.51
द्रोणस्य रथनिर्घोषं पर्जन्यनिनदोपमम् ।
श्रुत्वा प्रभद्रका राजन्समकम्पन्त मारिष ॥ ६.१११.५१ ॥
O König, als sie das Dröhnen von Droṇas Streitwagen hörten, gleich dem Donner einer Wolke, zitterten die Prabhadrakas alle zusammen, o Herr.
6.111.52
सा सेना महती राजन्पाण्डुपुत्रस्य संयुगे ।
द्रोणेन वारिता यत्ता न चचाल पदात्पदम् ॥ ६.१११.५२ ॥
O König, dieses große Heer des Sohnes Pāṇḍus bewegte sich, obwohl von Droṇa in der Schlacht aufgehalten und sich mühend, nicht einen Schritt von seinem Platz.
6.111.53
चेकितान रणे यत्तं भीष्मं प्रति जनेश्वर ।
चित्रसेनस्तव सुतः क्रुद्धरूपमवारयत् ॥ ६.१११.५३ ॥
O Herr der Menschen, dein Sohn Citrasena hielt Chekitāna auf, der in der Schlacht auf Bhīṣma zustrebte und zornig aussah.
6.111.54
भीष्महेतोः पराक्रान्तश्चित्रसेनः पराक्रमी ।
चेकितानं परं शक्त्या योधयामास भारत ॥ ६.१११.५४ ॥
Um Bhīṣmas willen kämpfte der tapfere Citrasena, mutig vorstoßend, heftig mit Chekitāna mit seinem Speer, o Bhārata.
6.111.55
तथैव चेकितानोऽपि चित्रसेनमवारयत् ।
तद्युद्धमासीत्सुमहत्तयोस्तत्र समागमे ॥ ६.१११.५५ ॥
Ebenso hielt Chekitāna auch Citrasena auf, und dort entbrannte in ihrem Zusammentreffen ein sehr gewaltiger Kampf.
6.111.56
अर्जुनो वार्यमाणस्तु बहुशस्तत्र भारत ।
विमुखीकृत्य पुत्रं ते सेनां तव ममर्द ह ॥ ६.१११.५६ ॥
Obwohl er dort wiederholt aufgehalten wurde, o Bhārata, wandte Arjuna deinen Sohn ab und zermalmte dein Heer.
6.111.57
दुःशासनोऽपि परया शक्त्या पार्थमवारयत् ।
कथं भीष्मं न नो हन्यादिति निश्चित्य भारत ॥ ६.१११.५७ ॥
Auch Duḥśāsana hielt mit höchster Kraft den Sohn der Pṛthā auf, entschlossen, daß er nicht unseren Bhīṣma töte, o Bhārata.
6.111.58
सा वध्यमाना समरे पुत्रस्य तव वाहिनी ।
लोड्यते रथिभिः श्रेष्ठैस्तत्रतत्रैव भारत ॥ ६.१११.५८ ॥
Jenes Heer deines Sohnes, im Kampf erschlagen, o Bhārata, wurde von den besten Wagenkämpfern hierhin und dorthin geworfen.