மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.111
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.111.1
सात्यकिं दंशितं युद्धे भीष्मायाभ्युद्यतं रणे ।
आर्श्यशृङ्गिर्महेष्वासो वारयामास संयुगे ॥ ६.१११.१ ॥
போரில் கவசம் அணிந்து, போர்க்களத்தில் பீஷ்மரை நோக்கி முன்னேறிய சாத்யகியை, மகா வில்லாளி ஆர்ஶ்யஶ்ருங்கி அந்தப் போரில் தடுத்து நிறுத்தினான்.
6.111.2
माधवस्तु सुसंक्रुद्धो राक्षसं नवभिः शरैः ।
आजघान रणे राजन्प्रहसन्निव भारत ॥ ६.१११.२ ॥
ஆனால் மாதவன் மிகுந்த கோபத்துடன் அந்த ராட்சசனை ஒன்பது அம்புகளால் போரில் அடித்தான்; அரசே, சிரிப்பது போல, பாரதனே.
6.111.3
तथैव राक्षसो राजन्माधवं नवभिः शरैः ।
अर्दयामास राजेन्द्र संक्रुद्धः शिनिपुङ्गवम् ॥ ६.१११.३ ॥
அதேபோல் அந்த ராட்சசன், அரசே, ஒன்பது அம்புகளால் மாதவனை வருத்தினான்; அரசர்களின் அரசே, கோபத்துடன் சினியின் சிறந்தவனை.
6.111.4
शैनेयः शरसङ्घं तु प्रेषयामास संयुगे ।
राक्षसाय सुसंक्रुद्धो माधवः परवीरहा ॥ ६.१११.४ ॥
ஷைநேயன் போரில் மிகுந்த கோபத்துடன் அந்த ராட்சசனை நோக்கி அம்பு மழையை ஏவினான்; எதிரி வீரர்களை அழிப்பவனான மாதவன்.
6.111.5
ततो रक्षो महाबाहुं सात्यकिं सत्यविक्रमम् ।
विव्याध विशिखैस्तीक्ष्णैः सिंहनाद ननाद च ॥ ६.१११.५ ॥
பின்பு அந்த ராட்சசன் மகாபாகுவும் உண்மை வீரமுடைய சாத்யகியை கூர்மையான அம்புகளால் துளைத்து, சிங்கம் போல கர்ஜித்தான்.
6.111.6
माधवस्तु भृशं विद्धो राक्षसेन रणे तदा ।
धैर्यमालम्ब्य तेजस्वी जहास च ननाद च ॥ ६.१११.६ ॥
ஆனால் மாதவன் அப்போது போரில் ராட்சசனால் மிகவும் துளைக்கப்பட்டான்; பின்பு பொறுமையைப் பற்றிக்கொண்டு அந்த தேஜஸ்வி சிரித்தான், கர்ஜித்தான்.
6.111.7
भगदत्तस्ततः क्रुद्धो माधवं निशितैः शरैः ।
ताडयामास समरे तोत्रैरिव महागजम् ॥ ६.१११.७ ॥
அப்போது கோபமுற்ற பகதத்தன் போரில் கூர்மையான அம்புகளால் மாதவனை அடித்தான்; அங்குசங்களால் பெரிய யானையை அடிப்பது போல.
6.111.8
विहाय राक्षसं युद्धे शैनेयो रथिनां वरः ।
प्राग्ज्योतिषाय चिक्षेप शरान्संनतपर्वणः ॥ ६.१११.८ ॥
போரில் அரக்கனை விட்டுவிட்டு, தேர்வீரர்களில் சிறந்த சைனேயன் பிராக்ஜ்யோதிஷனை நோக்கி வளைந்த கணுக்களுடைய அம்புகளை எய்தான்.
6.111.9
तस्य प्राग्ज्योतिषो राजा माधवस्य महद्धनुः ।
चिच्छेद शतधारेण भल्लेन कृतहस्तवत् ॥ ६.१११.९ ॥
பிராக்ஜ்யோதிஷ அரசன் மாதவனின் பெரிய வில்லை நூறு முனைகளுள்ள பல்லத்தால் திறமையான கையால் என வெட்டினான்.
6.111.10
अथान्यद्धनुरादाय वेगवत्परवीरहा ।
भगदत्तं रणे क्रुद्धं विव्याध निशितैः शरैः ॥ ६.१११.१० ॥
பின்னர் மற்றொரு வில்லை எடுத்து, எதிரி வீரர்களைக் கொல்பவன் வேகமாக, போரில் கோபித்த பகதத்தனை கூர்மையான அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.111.11
सोऽतिविद्धो महेष्वासः सृक्किणी परिसंलिहन् ।
शक्तिं कनकवैडूर्यभूषितामायसीं दृढाम् ॥ ६.१११.११ ॥
மிகவும் துளைக்கப்பட்ட அந்த மகா வில்லாளி, வாயோரத்தை நக்கியபடி, பொன்னும் வைடூரியமும் பதித்த இரும்பாலான உறுதியான சக்தியை எடுத்தான்.
6.111.12
यमदण्डोपमां घोरां चिक्षेप परमाहवे ।
तामापतन्तीं सहसा तस्य बाहुबलेरिताम् ॥ ६.१११.१२ ॥
மிகப் பெரிய போரில் அவன் யமதண்டம் போன்ற கொடிய சக்தியை எறிந்தான்; அது திடீரென அவன் தோள்வலியால் ஏவப்பட்டு பாய்ந்து வந்தது.
6.111.13
सात्यकिः समरे राजन्द्विधा चिच्छेद सायकैः ।
ततः पपात सहसा सहोल्केव हतप्रभा ॥ ६.१११.१३ ॥
அரசனே, சாத்யகி போரில் அம்புகளால் அதை இரண்டாக வெட்டினான். பின்பு அது திடீரென்று, ஒளி அழிந்த எரிகொள்ளியுடன் சேர்ந்து விழுந்தது போல் விழுந்தது.
6.111.14
शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा पुत्रस्तव विशांपते ।
महता रथवंशेन वारयामास माधवम् ॥ ६.१११.१४ ॥
மக்களின் தலைவனே, உன் மகன் தன் வேல் அழிக்கப்பட்டதைக் கண்டு, பெரும் தேர்ப்படையால் மாதவனை (சாத்யகியை) தடுத்தான்.
6.111.15
तथा परिवृतं दृष्ट्वा वार्ष्णेयानां महारथम् ।
दुर्योधनो भृशं क्रुद्धो भ्रातॄन्सर्वानुवाच ह ॥ ६.१११.१५ ॥
வார்ஷ்ணேயர்களின் மகாரதனை இவ்வாறு சூழப்பட்டதைக் கண்டு துரியோதனன் மிகவும் கோபமுற்று, அனைத்து சகோதரர்களிடமும் கூறினான்.
6.111.16
तथा कुरुत कौरव्या यथाः वः सात्यको युधि ।
न जीवन्प्रतिनिर्याति महतोऽस्माद्रथव्रजात् ॥ ६.१११.१६ ॥
குரு வம்சத்தவர்களே, சாத்யகி போரில் இந்தப் பெரும் தேர்ப்படையிலிருந்து உயிருடன் திரும்பிச் செல்லாதபடி செய்யுங்கள்.
6.111.17
तस्मिन्हते हतं मन्ये पाण्डवानां महद्बलम् ।
तथेति च वचस्तस्य परिगृह्य महारथाः ॥ ६.१११.१७ ॥
அவன் கொல்லப்பட்டால் பாண்டவர்களின் பெரும் படையும் அழிந்ததாகவே நான் கருதுகிறேன். 'அப்படியே' என்று கூறி அந்த மகாரதர்கள் அவன் வார்த்தையை ஏற்றுக்கொண்டனர்.
6.111.18
शैनेयं योधयामासर्भीष्मायाभ्युद्यतं रणे ।
अभिमन्युं तदाऽऽयान्तं भीष्मस्याभ्युद्यतं वधे।
काम्भोजराजो बलवान्वारयामास संयुगे ॥ ६.१११.१८ ॥
போரில் பீஷ்மருக்காக சாத்யகியுடன் போரிட்டவர்கள் அவனை எதிர்த்தனர். அப்போது பீஷ்மரின் வதத்திற்காக முன்னேறி வந்த அபிமன்யுவை வலிமைமிக்க காம்போஜ மன்னன் போரில் தடுத்தான்.
6.111.19
आर्जुनिं नृपतिर्विद्ध्वा शरैः सन्नतपर्वभिः ।
पुनरेव चतुःषष्ट्या राजन्विव्याध तं नृप ॥ ६.१११.१९ ॥
அரசன் வளைந்த முடிச்சுகளுள்ள அம்புகளால் அர்ஜுனியைத் துளைத்தான்; பின்னர் மீண்டும் அறுபத்துநான்கு அம்புகளால், ஓ அரசே, அவனை எய்தான். ஓ அரசே.
6.111.20
सुदक्षिणस्तु समरे पुनर्विव्याध तं पञ्चभिः ।
सारथिं चास्य नवभिरिच्छन्भीष्मस्य जीवितम् ॥ ६.१११.२० ॥
ஆனால் சுதட்சிணன் போரில் மீண்டும் அவனை ஐந்து அம்புகளாலும், அவனுடைய தேரோட்டியை ஒன்பது அம்புகளாலும் எய்தான்; பீஷ்மனின் உயிரை விரும்பி.
6.111.21
तद्युद्धमासीत्सुमहत्तयोस्तत्र समागमे ।
यदाभ्यधावद्गाङ्गेयं शिखण्डी शत्रुकर्शनः ॥ ६.१११.२१ ॥
அங்கே அவ்விருவரின் சந்திப்பில் அந்தப் போர் மிகப் பெரிதாயிற்று; எதிரிகளை வருத்தும் சிகண்டி கங்கையின் மகனை நோக்கிப் பாய்ந்தபோது.
6.111.22
विराटद्रुपदौ वृद्धौ वारयनतौ महाचमूम् ।
भीष्मं च युधि संरब्धावाद्रवन्तौ महारथौ ॥ ६.१११.२२ ॥
விராடனும் துருபதனும், இரு முதியவர்களும், பெரும் படையைத் தடுத்தவர்களும், போரில் கோபமுற்று பீஷ்மனைத் தாக்கிய இரு மகாரதர்களும்.
6.111.23
अश्वत्थामा रणे क्रुद्धः समियाद्रथसत्तमः ।
ततः प्रववृते युद्धं तयोस्तस्य च भारत ॥ ६.१११.२३ ॥
அஸ்வத்தாமன் போரில் கோபமுற்று, தேரர்களில் சிறந்தவனாக, அவர்களை எதிர்கொள்ள முன்சென்றான். பின்னர், ஓ பாரதா, அவர்களுக்கும் அவனுக்கும் போர் தொடங்கியது.
6.111.24
विराटो दशभिर्भल्लैराजघान परंतप ।
यतमानं महेष्वासं द्रौणिमाहवशोभिनम् ॥ ६.१११.२४ ॥
விராடன் பத்து பல்லம் அம்புகளால் தாக்கினான், ஓ பரந்தபா; முயன்று கொண்டிருந்த பெரும் வில்லாளியான துரோணன் மகனை, போரில் ஒளிர்ந்தவனை.
6.111.25
द्रुपदश्च त्रिभिर्बाणैर्विव्याध निशितैस्तदा ।
गुरुपुत्रं समासाद्य प्रहरन्तौ महाबलौ ॥ ६.१११.२५ ॥
அப்போது துருபதன் கூர்மையான மூன்று அம்புகளால் குருவின் மகனை (அஸ்வத்தாமாவை) துளைத்தான்; அந்த இரு மாபெரும் வீரர்களும் நெருங்கி ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்.
6.111.26
अश्वत्थामा ततस्तौ तु विव्याध बहुभिः शरैः ।
विराटद्रुपदौ वीरौ भीष्मं प्रति समुद्यतौ ॥ ६.१११.२६ ॥
பின்னர் அஸ்வத்தாமா அவ்விருவரையும் பல அம்புகளால் துளைத்தான்; பீஷ்மரை நோக்கி முன்னேறிய அந்த வீரர்களான விராடனும் துருபதனும் அவ்வாறு தாக்கப்பட்டனர்.
6.111.27
तत्राद्भुतमपश्याम वृद्धयोश्चरितं महत् ।
यद्द्रौणिसायकान्घोरान्प्रत्यवारयतां युधि ॥ ६.१११.२७ ॥
அங்கே அந்த இரு மூத்த வீரர்களின் அற்புதமான பெரும் செயலை நாங்கள் கண்டோம்; போரில் துரோணரின் மகனுடைய கொடிய அம்புகளை அவர்கள் தடுத்து நிறுத்தினர்.
6.111.28
सहदेवं तथाऽऽयान्तं कृपः शारद्वतोऽभ्ययात् ।
यथा नागो वने नागं मत्तो मत्तमुपाद्रवत् ॥ ६.१११.२८ ॥
அவ்வாறே சஹதேவன் முன்னேறி வந்தபோது, சாரத்வதர் கிருபர் அவனை நோக்கிப் பாய்ந்தார்—காட்டில் மதங்கொண்ட யானை மற்றொரு மதயானையின் மீது பாய்வதுபோல்.
6.111.29
कृपश्च समरे शूरो माद्रीपुत्रं महारथम् ।
आजघान शरैस्तूर्णं सप्तत्या रुक्मभूषणैः ॥ ६.१११.२९ ॥
போரில் வீரனான கிருபர் விரைவாக பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட எழுபது அம்புகளால் மாத்ரியின் மகனும் மகாரதனுமான சஹதேவனைத் தாக்கினார்.
6.111.30
तस्य माद्रीसुतश्चापं द्विधा चिच्छेद सायकैः ।
अथैनं छिन्नधन्वानं विव्याध नवभिः शरैः ॥ ६.१११.३० ॥
பின்னர் மாத்ரியின் மகன் தன் அம்புகளால் அவனுடைய வில்லை இரண்டாக வெட்டினான்; வில் அறுபட்ட அவனை ஒன்பது அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.111.31
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय समरे भारसाधनम् ।
माद्रीपुत्रं सुसंहृष्टो दशभिर्निशितैः शरैः ॥ ६.१११.३१ ॥
அவன் போரில் சுமைதாங்கும் வேறொரு வில்லை எடுத்து, மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் மாத்ரியின் மகனை (நகுலனை) பத்துக் கூர்மையான அம்புகளால் (தாக்கினான்).
6.111.32
आजघानोरसि क्रुद्ध इच्छन्भीष्मस्य जीवितम् ।
तथैव पाण्डवो राजञ्छारद्वतममर्षणम् ॥ ६.१११.३२ ॥
கோபத்துடன் பீஷ்மரின் உயிரை விரும்பி அவன் மார்பில் தாக்கினான். அரசனே, அவ்வாறே பாண்டவனும் பொறுக்காத சாரத்வதனை (கிருபனை) மார்பில் தாக்கினான்.
6.111.33
आजघानोरसि क्रुद्धो भीष्मस्य वधकाङ्क्षया ।
तयोर्युद्धं समभवद्धोररूपं भयावहम् ॥ ६.१११.३३ ॥
பீஷ்மரைக் கொல்ல விரும்பி கோபத்துடன் அவன் மார்பில் தாக்கினான். அவர்கள் இருவருக்கும் கொடியதும் அச்சமூட்டுவதுமான போர் நிகழ்ந்தது.
6.111.34
नकुलं तु रणे क्रुद्धो विकर्णः शत्रुतापनः ।
विव्याध सायकैः षष्ट्या रक्षन्भीष्मं महाबलम् ॥ ६.१११.३४ ॥
போரில் கோபமடைந்த பகைவரை வாட்டும் விகர்ணன், மகாபலனான பீஷ்மரைக் காத்தபடி நகுலனை அறுபது அம்புகளால் தாக்கினான்.
6.111.35
नकुलोऽपि भृशं विद्धस्तव पुत्रेण धीमता ।
विकर्णं सप्तसप्तत्या निर्बिभेद शिलीमुखैः ॥ ६.१११.३५ ॥
நகுலனும் உம் புத்திசாலி மகனால் மிகவும் தாக்கப்பட்டான்; அவன் விகர்ணனை எழுபத்தேழு அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.111.36
तत्र तौ नरशार्दूलौ भीष्महेतोः परंतपौ ।
अन्योन्यं जघ्नुतुर्वीरौ गोष्ठे गोवृषभाविव ॥ ६.१११.३६ ॥
அங்கே பீஷ்மருக்காக, பகைவரை வாட்டும் அந்த இரு மனித-புலிகளான வீரர்கள் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர்; கொட்டிலில் இரண்டு காளைகள் போல.
6.111.37
घटोत्कचं रणे यान्तं निघ्नन्तं तव वाहिनीम् ।
दुर्मुखः समरे प्रायाद्भीष्यहेतोः पराक्रमी ॥ ६.१११.३७ ॥
போரில் உன் படையை அழித்தபடி முன்னேறி வந்த கடோத்கசனை எதிர்க்க, வலிமைமிக்க துர்முகன் பீஷ்மருக்காகப் போரில் சென்றான்.
6.111.38
हैडिम्बस्तु रणे राजन्दुर्मुखं शत्रुतापनम् ।
आजघानोरसि क्रुद्धः शरेणानतपर्वणा ॥ ६.१११.३८ ॥
அரசே, போரில் ஹைடிம்பன் கோபத்துடன் பகைவரை வாட்டும் துர்முகனின் மார்பில் வளைந்த கணுக்களுடைய அம்பால் தாக்கினான்.
6.111.39
भीमसेनसुतं चापि दुर्मुखः सुमुखैः शरैः ।
षष्ट्या वीरो नदन्हृष्टो विव्याध रणमूर्धनि ॥ ६.१११.३९ ॥
வீரன் துர்முகன் மகிழ்ச்சியுடன் முழங்கி, போர்முனையில் பீமசேனனின் மகனையும் அறுபது அழகிய அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.111.40
धृष्टद्युम्नं तथाऽऽयान्तं भीष्मस्य वधकाङ्क्षिणम् ।
हार्दिक्यो वारयामास रथश्रेष्ठं महारथः ॥ ६.१११.४० ॥
பீஷ்மரைக் கொல்ல விரும்பி வந்த சிறந்த தேர்வீரன் த்ருஷ்டத்யும்னனை மகாரதி ஹார்திக்கியன் தடுத்தான்.
6.111.41
हार्दिक्यः पार्षतं चापि विद्ध्वा पञ्चभिरायसैः ।
पुनः पञ्चाशता तूर्णं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ६.१११.४१ ॥
ஹார்திக்கியன் பார்ஷதனான த்ருஷ்டத்யும்னனையும் ஐந்து இரும்பு அம்புகளால் துளைத்து, பின்னர் ஐம்பது அம்புகளால் விரைவாக 'நில், நில்' என்றான்.
6.111.42
आजघान महाबाहुः पार्षतं तं महारथम् ।
तं चैव पार्षतो राजन्हार्दिक्यं नवभिः शरैः ॥ ६.१११.४२ ॥
பெருந்தோள் ஹார்திக்கியன் அந்த மகாரதி பார்ஷதனான த்ருஷ்டத்யும்னனைத் தாக்கினான்; அரசே, பார்ஷதனும் ஹார்திக்கியனை ஒன்பது அம்புகளால் தாக்கினான்.
6.111.43
विव्याध निशितैस्तीक्ष्णैः कङ्कपत्रैरजिह्नगैः ।
तयोः समभवद्युद्धं भीष्महेतोर्महाहवे ॥ ६.१११.४३ ॥
அவன் கூரான, கூர்மையான, கங்கப் இறகுள்ள நேராகச் செல்லும் அம்புகளால் அவனைத் துளைத்தான். பீஷ்மருக்காக அந்தப் பெரும் போரில் அவ்விருவருக்கும் போர் நிகழ்ந்தது.
6.111.44
अन्योन्यातिशये युक्तं यथा वृत्रमहेन्द्रयोः ।
भीमसेनं तथाऽऽयान्तं भीष्मं प्रति महारथम् ॥ ६.१११.४४ ॥
வൃத்ரனும் மகேந்திரனும் ஒருவரையொருவர் மிஞ்ச முயன்றது போல, பீஷ்மரை நோக்கி வந்த பெரும் தேரோட்டி பீமசேனன் இருந்தான்.
6.111.45
भूरिश्रवाभ्ययात्तूर्णं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ।
सौमदत्तिरथो भीममाजघान स्तनान्तरे ॥ ६.१११.४५ ॥
பூரிசிரவஸ் விரைவாக முன்னேறி, 'நில், நில்!' என்றான். சோமதத்தனின் மகனின் தேர் பீமனின் மார்பில் தாக்கியது.
6.111.46
नाराचेन सुतीक्ष्णेन रुक्मपुङ्खेन संयुगे ।
उरःस्थेन बभौ तेन भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ६.१११.४६ ॥
போரில் மிகக் கூரான, பொன்னிறச் சிறகுள்ள நாராசத்தால், மார்பில் பதிந்ததால் வீரியமிக்க பீமசேனன் ஒளிர்ந்தான்.
6.111.47
स्कन्दशक्त्या यथा क्रौञ्चः पुरा नृपतिसत्तम ।
तौ शरान्सूर्यसंकाशान्कर्मारपरिमार्जितान् ॥ ६.१११.४७ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவரே, முன்பு ஸ்கந்தனின் வேலால் கிரௌஞ்சம் பிளக்கப்பட்டது போல, அவ்விருவரும் கொல்லர்களால் மெருகேற்றப்பட்ட சூரியனைப் போன்ற அம்புகளை எய்தனர்.
6.111.48
अन्योन्यस्य रणे क्रुद्धौ चिक्षिपते नरर्षभौ ।
भीमो भीष्मवधाकाङ्क्षी सौमदत्तिं महारथम् ॥ ६.१११.४८ ॥
போரில் ஒருவர் மீது ஒருவர் கோபத்துடன் இரு நரசிறந்தவர்களும் அம்புகளை எறிந்தனர். பீஷ்மரின் மரணத்தை விரும்பிய பீமன் பெரும் தேரோட்டியான சோமதத்தனின் மகனை நோக்கி எறிந்தான்.
6.111.49
तथा भीष्मजये गृध्नुः सौमदत्तिस्तू पाण्डवम् ।
कृतप्रतिकृते यत्तौ योधयामासतू रणे ॥ ६.१११.४९ ॥
அதுபோல் பீஷ்மரை வெல்ல ஆவல்கொண்ட சோமதத்தன் மகன் பாண்டவனுடன் போரிட்டான். இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் எதிர்வினை செய்தபடி போர்க்களத்தில் முயன்று போரிட்டனர்.
6.111.50
युधिष्ठिरं तु कौन्तेयं महत्या सेनया वृत्तम् ।
भीष्माभिमुखमायान्तं भारद्वाजो न्यवारयत् ॥ ६.१११.५० ॥
ஆனால் பெரும் படையால் சூழப்பட்டு பீஷ்மரை நோக்கி முன்னேறி வந்த குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரனை பாரத்வாஜர் (துரோணர்) தடுத்து நிறுத்தினார்.
6.111.51
द्रोणस्य रथनिर्घोषं पर्जन्यनिनदोपमम् ।
श्रुत्वा प्रभद्रका राजन्समकम्पन्त मारिष ॥ ६.१११.५१ ॥
அரசே, மேகக் கர்ஜனை போன்ற துரோணரின் தேர் முழக்கத்தைக் கேட்டு, பிரபத்ரகர்கள் ஒருமிக்க நடுங்கினர், ஐயா.
6.111.52
सा सेना महती राजन्पाण्डुपुत्रस्य संयुगे ।
द्रोणेन वारिता यत्ता न चचाल पदात्पदम् ॥ ६.१११.५२ ॥
அரசே, பாண்டுவின் மகனின் அந்தப் பெரும் படை போரில் துரோணரால் தடுக்கப்பட்டு முயன்ற போதிலும் ஓர் அடி கூட தன் இடத்திலிருந்து அசையவில்லை.
6.111.53
चेकितान रणे यत्तं भीष्मं प्रति जनेश्वर ।
चित्रसेनस्तव सुतः क्रुद्धरूपमवारयत् ॥ ६.१११.५३ ॥
மக்களின் இறைவனே, போரில் பீஷ்மரை நோக்கி முயன்று வந்த சேகிதானனை உமது மகன் சித்திரசேனன் தடுத்தான், கோபத் தோற்றம் கொண்டவனை.
6.111.54
भीष्महेतोः पराक्रान्तश्चित्रसेनः पराक्रमी ।
चेकितानं परं शक्त्या योधयामास भारत ॥ ६.१११.५४ ॥
பீஷ்மருக்காக வீரத்துடன் முன்னேறிய வீரன் சித்திரசேனன், பாரதனே, வேலால் சேகிதானனுடன் கடுமையாகப் போரிட்டான்.
6.111.55
तथैव चेकितानोऽपि चित्रसेनमवारयत् ।
तद्युद्धमासीत्सुमहत्तयोस्तत्र समागमे ॥ ६.१११.५५ ॥
அதேபோல் சேகிதானனும் சித்திரசேனனைத் தடுத்தான். அங்கே அவர்கள் இருவரும் சந்தித்தபோது மிகப் பெரிய போர் நடந்தது.
6.111.56
अर्जुनो वार्यमाणस्तु बहुशस्तत्र भारत ।
विमुखीकृत्य पुत्रं ते सेनां तव ममर्द ह ॥ ६.१११.५६ ॥
பாரதனே, அங்கே பலமுறை தடுக்கப்பட்ட போதிலும், அர்ஜுனன் உன் மகனை விலகச் செய்து உன் படையை நசுக்கினான்.
6.111.57
दुःशासनोऽपि परया शक्त्या पार्थमवारयत् ।
कथं भीष्मं न नो हन्यादिति निश्चित्य भारत ॥ ६.१११.५७ ॥
துச்சாசனனும் மிகுந்த வலிமையுடன் பார்த்தனைத் தடுத்தான்; 'அவன் நம் பீஷ்மரைக் கொல்லாமல் இருக்க வேண்டும்' என்று தீர்மானித்து, பாரதனே.
6.111.58
सा वध्यमाना समरे पुत्रस्य तव वाहिनी ।
लोड्यते रथिभिः श्रेष्ठैस्तत्रतत्रैव भारत ॥ ६.१११.५८ ॥
போரில் அடிபட்டுக்கொண்டிருந்த உன் மகனின் அந்தப் படை, பாரதனே, சிறந்த தேர்வீரர்களால் அங்கும் இங்கும் கலக்கப்பட்டது.