Mahābhārata · Adhyāya 6.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.112.1
अथ वीरो महेष्वासो मत्तवारणविक्रमः ।
समादाय महच्चापं मत्तवारणवारणम् ॥ ६.११२.१ ॥
Da nahm der Held, der große Bogenschütze, dessen Kraft der eines brünstigen Elefanten glich, einen mächtigen Bogen, der brünstige Elefanten aufzuhalten vermag.
6.112.2
विधुन्वानो नरश्रेष्ठो द्रावयाणो वरूथिनीम् ।
पृतनां पाण्डवेयानां गाहमानो महाबलः ॥ ६.११२.२ ॥
Seinen Bogen schwingend, der beste der Männer, die Heerschar zerstreuend, in das Heer der Pāṇḍavas eindringend, der Mächtige.
6.112.3
निमित्तानि निमित्तज्ञः सर्वतो वीक्ष्य वीर्यवान् ।
प्रतपन्तमनीकानि द्रोणः पुत्रमभाषत ॥ ६.११२.३ ॥
Droṇa, der die Vorzeichen kundig und tapfer war, sprach, nachdem er nach allen Seiten die Vorzeichen betrachtet hatte, zu seinem Sohn, der die Heere versengte.
6.112.4
अयं हि दिवसस्तात यत्र पार्थो महाबलः ।
जिघांसुः समरे भीष्मं परं यत्नं करिष्यति ॥ ६.११२.४ ॥
Dies, lieber Sohn, ist der Tag, an dem der mächtige Pārtha, der Bhīṣma im Kampf töten will, große Anstrengungen unternehmen wird.
6.112.5
उत्पतन्ति हि मे बाणा धनुः प्रस्फुरतीव च ।
योगमस्त्राणि नेच्छन्ति क्रूरं मे वर्तते मनः ॥ ६.११२.५ ॥
Meine Pfeile springen empor, und der Bogen scheint zu zucken; die Waffen wollen nicht durch Zaubersprüche gelenkt werden, und mein Sinn ist grausam geworden.
6.112.6
दिक्ष्वशान्तानि घोराणि व्याहरन्ति मृगद्विजाः ।
नीचैर्गृध्रा निलीयन्ते भारतानां चमूं प्रति ॥ ६.११२.६ ॥
In den Himmelsrichtungen stoßen Tiere und Vögel furchtbare, unheilvolle Laute aus; die Geier ducken sich tief und verbergen sich zum Heer der Bhāratas hin.
6.112.7
नष्टप्रभ इवादित्यः सर्वतो लोहिता दिशः ।
रसते व्यथते भूमिः कम्पतीव च सर्वशः ॥ ६.११२.७ ॥
Die Sonne scheint ihren Glanz verloren zu haben; alle Richtungen sind rot ringsum. Die Erde schreit und windet sich vor Schmerz, zitternd, als bebe sie überall.
6.112.8
कङ्कगृध्रा बलाकाश्च व्याहरन्ति मुहुर्मुहुः ।
शिवाश्चैवाशिवा घोरा वेदयन्त्यो महद्भयम् ॥ ६.११२.८ ॥
Die Kanka-Vögel, Geier und Kraniche schreien immer wieder, und die schrecklichen, unheilvollen Schakale heulen und verkünden große Angst.
6.112.9
पपात महती चोल्का मध्येनादित्यमण्डलात् ।
सकबन्धश्च परिघो भानुमावृत्य तिष्ठति ॥ ६.११२.९ ॥
Ein gewaltiger Meteor fiel mitten durch die Sonnenscheibe, und ein kopfloser, stangenartiger Ring steht und umhüllt die Sonne.
6.112.10
परिवेषस्तथा घोरश्चन्द्रभास्करयोरभूत् ।
वेदयानो भयं घोरं राज्ञां देहावकर्तनम् ॥ ६.११२.१० ॥
Ein schrecklicher Lichtkranz erschien um Mond und Sonne und verkündete großen Schrecken und das Abschlagen der Körper der Könige.
6.112.11
देवतायतनस्थाश्च कौरवेन्द्रस्य देवताः ।
कम्पन्ते च हसन्ते च नृत्यन्ति च रुदन्ति च ॥ ६.११२.११ ॥
Die Gottheiten in den Schreinen des Herrn der Kauravas zittern, lachen, tanzen und weinen.
6.112.12
अपसव्यं ग्रहाश्चक्रुरलक्ष्माणं दिवाकरम् ।
अवाक्शिराश्च भगवानुपातिष्ठत चन्द्रकमाः ॥ ६.११२.१२ ॥
Die Planeten machten die Sonne unheilvoll und glanzlos, und der ehrwürdige Mond trat näher, das Haupt nach unten geneigt.
6.112.13
वपूंषि च नरेन्द्राणां विगताभानि लक्षये ।
धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु न च भ्राजन्ति दंशिताःक ॥ ६.११२.१३ ॥
Ich sehe die Leiber der Könige ihres Glanzes beraubt, und die gepanzerten Krieger in den Heeren Dhārtarāṣṭras leuchten nicht.
6.112.14
सेनयोरुभयोश्चापि समन्ताच्छ्रूयते महान् ।
पाञ्चजन्यस्य निर्घोषो गाण्डीवस्य च निःस्वनः ॥ ६.११२.१४ ॥
Von allen Seiten beider Heere ist ein gewaltiges Dröhnen zu hören: das Brüllen der Muschel Pāñcajanya und das Schwirren des Bogens Gāṇḍīva.
6.112.15
ध्रुवमास्थाय बीभत्सुरुत्तमास्त्राणि संयुगे ।
अपास्यान्यान्रणे योधानभ्येष्यति पितामहम् ॥ ६.११२.१५ ॥
Gewiss wird Bībhatsu, nachdem er die höchsten Waffen ergriffen hat, die anderen Krieger im Kampf beiseiteschieben und zum Großvater kommen.
6.112.16
हृष्यन्ति रोमकूपाणि सीदतीव च मे मनः ।
चिन्तयित्वा महाबाहो भीष्मार्जुनसमागमम् ॥ ६.११२.१६ ॥
Mir sträuben sich die Haare am Leib, und mein Geist scheint zu sinken, o Starkarmiger, wenn ich an das Zusammentreffen von Bhīṣma und Arjuna denke.
6.112.17
तं चेह निकृतिप्रज्ञं पाञ्चाल्यं पापचेतसम् ।
पुरस्कृत्य रणे पार्थो भीष्मस्यायोधनं गतः ॥ ६.११२.१७ ॥
Den Pāñcāla-Prinzen (Śikhaṇḍin), trügerisch an Verstand und boshaften Sinnes, vor sich gestellt, ist Pārtha im Kampf auf Bhīṣmas Schlachtfeld gekommen.
6.112.18
अब्रवीच्च पुरा भीष्मो नाहं हन्यां शिखण्डिनम् ।
स्त्री ह्येषा विहिता धात्रा दैवाच्च स पुनः पुमान् ॥ ६.११२.१८ ॥
Bhīṣma hatte einst gesagt: »Ich werde Śikhaṇḍin nicht töten; denn sie wurde vom Schöpfer als Frau erschaffen, und durch das Schicksal ist sie wieder ein Mann geworden.«
6.112.19
असंकल्पध्वजश्चैव याज्ञसेनिर्महाबलः ।
न चामङ्गलिके तस्मिन्प्रहरेदापगासुतः ॥ ६.११२.१९ ॥
Der, dessen Banner nicht dem Vorsatz entspricht, und der mächtige Yājñasenī — gegen ihn soll der Sohn des Flusses (Bhīṣma) zu einem unheilvollen Zeitpunkt nicht schlagen.
6.112.20
एतद्विचिन्तयानस्य प्रज्ञा सीदति मे भृशम् ।
अभ्युद्यतो रणे पार्थः कुरुवृद्धमुपाद्रवत् ॥ ६.११२.२० ॥
Wenn ich darüber nachdenke, sinkt mein Urteil sehr: Arjuna hat sich im Kampf erhoben und ist auf Bhīṣma zugestürmt, den Ältesten der Kurus.
6.112.21
युधिष्ठिरस्य च क्रोधो भीष्मश्चार्जुनसंगतः ।
मम चास्त्रसमारम्भः प्रजानामशिवं ध्रुवम् ॥ ६.११२.२१ ॥
Yudhiṣṭhiras Zorn, Bhīṣma im Bunde mit Arjuna und mein Beginn der Waffen — gewiss bringen sie den Menschen Unheil.
6.112.22
मनस्वी बलवाञ्शूरः कृतास्त्रोऽलघुविक्रमः ।
दूरपाती दृढेषुश्च निमित्तज्ञश्च पाण्डवः ॥ ६.११२.२२ ॥
Der entschlossene, starke und heldenhafte Pāṇḍava, kundig in den Waffen, von nicht geringer Tapferkeit, weitschießend, mit festen Pfeilen und ein Kenner der Vorzeichen.
6.112.23
अजेयः समरे चापि देवैरपि सवासवैः ।
बलवान्बुद्धिमांश्चैव जितक्लेशो युधां वरः ॥ ६.११२.२३ ॥
Im Kampf unbesiegbar, selbst für die Götter, selbst für die Götter samt Vāsava (Indra); stark, weise, der Mühsal Besiegende, der Beste unter den Kriegern.
6.112.24
विजयी च रणे नित्यं भैरवास्त्रश्च पाण्डवः ।
अभ्युद्यतं रणे दृष्ट्वा भैरवास्त्रं च पाण्डवम् ।
तस्य मार्गं परिहरन्द्रुतं गच्छ यतव्रत ॥ ६.११२.२४ ॥
Stets siegreich im Kampf, und der Pāṇḍava besitzt die schreckliche Waffe. Als du den Pāṇḍava im Kampf erhoben siehst, mit der schrecklichen Waffe, meide seinen Weg und geh eilig, o du von festem Gelübde.
6.112.25
पश्याद्यैतन्महाघोरे संयुगे वैशसं महत् ।
हेमचित्राणि शूरणां महान्ति च शुभानि च ॥ ६.११२.२५ ॥
Sieh nun diese große Metzelei in der schrecklichen Schlacht und die großen, prächtigen, goldverzierten (Waffen) der Helden.
6.112.26
कवचान्यवदीर्यन्ते शरैः सन्नतपर्वभिः ।
छिद्यन्ते च ध्वजाग्राणि तोमराश्च धनूंषि च ॥ ६.११२.२६ ॥
Die Rüstungen werden von Pfeilen mit gebogenen Gelenken zerrissen; auch die Spitzen der Banner, die Lanzen und die Bogen werden zerschnitten.
6.112.27
प्रासाश्च विमलास्तीक्ष्णाः शक्त्यश्च कनकोज्ज्वलाः ।
वैजयन्त्यश्च नागानां संक्रुद्धेन किरीटिना ॥ ६.११२.२७ ॥
Glänzende, scharfe Speere, goldschimmernde Wurfspieße und die Siegesbanner der Elefanten werden vom zornigen Krönungsträger (Arjuna) (zerschlagen).
6.112.28
नायं संरक्षितुं कालः प्राणान्पुत्रोपजीविभिः ।
याहि स्वर्गं पुरस्कृत्य यशसे विजयाय च ॥ ६.११२.२८ ॥
Dies ist nicht die Zeit, das eigene Leben zu schützen; mögen es jene tun, die von ihren Söhnen abhängen. Geh, den Himmel vor Augen, für Ruhm und Sieg.
6.112.29
रथनागहयावर्तां महाघोरां सुदुर्गमाम् ।
रथेन संग्रामनदीं तरत्येष कपिध्वजः ॥ ६.११२.२९ ॥
Dieser mit dem Affenbanner (Arjuna) durchquert auf dem Streitwagen diesen Fluss der Schlacht, schrecklich und sehr schwer zu überqueren, dessen Strudel Wagen, Elefanten und Pferde sind.
6.112.30
ब्रह्मण्यता दमो दानं तपश्च चरितं महत् ।
इहैव दृश्यते पार्थे भ्राता यस्य धनञ्जयः ॥ ६.११२.३० ॥
Hingabe an die Brahmanen, Selbstbeherrschung, Freigebigkeit, Askese und großes Betragen sind hier unmittelbar beim Sohn der Pṛthā zu sehen, dessen Bruder Dhanañjaya ist.
6.112.31
भीमसेनश्च बलवान्माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
वासुदेवश्च वार्ष्णेयो यस्य नाथो व्यवस्थितः ॥ ६.११२.३१ ॥
Der mächtige Bhīmasena, die beiden Söhne Mādrīs, die Pāṇḍavas, und Vāsudeva der Vṛṣṇi, dessen Beschützer fest dasteht.
6.112.32
तस्यैष मन्युप्रभवो धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ।
तपोभावितदेहस्य कोपो दहति वाहिनीम् ॥ ६.११२.३२ ॥
Dies entspringt dem Zorn des törichten Sohnes Dhṛtarāṣṭras; der Zorn dessen, dessen Körper durch Askese geläutert ist, verbrennt das Heer.
6.112.33
एष संदृश्यते पार्थो वासुदेवव्यपाश्रयः ।
दारयन्सर्वसैन्यानि धार्तराष्ट्राणि सर्वशः ॥ ६.११२.३३ ॥
Hier sieht man Pārtha, der sich auf Vāsudeva stützt und überall die Heere der Söhne Dhṛtarāṣṭras zerreißt.
6.112.34
एतदालोक्यते सैन्यं क्षोभ्यमाणं किरीटिना ।
महोर्मिनद्धं सुमहत्तिमिनेव महाजलम् ॥ ६.११२.३४ ॥
Dieses Heer sieht man vom Diademgeschmückten (Arjuna) aufgewühlt, wie ein weites Meer, umschlossen von großen Wogen und bewegt von einem Timi-Meeresungeheuer.
6.112.35
हाहाकिलकिलाशब्दाः श्रूयन्ते च चमूमुखे ।
याहि पाञ्चालदायादमहं यास्ये युधिष्ठिरम् ॥ ६.११२.३५ ॥
An der Spitze des Heeres hört man Rufe von »hā-hā« und »kila-kila«. Fahre! Ich werde zum Erben der Pañcālas gehen, zu Yudhiṣṭhira.
6.112.36
दुर्गमं ह्यन्तरं राज्ञो व्यूहस्यामिततेजसः ।
समुद्रकुक्षिप्रतिमं सर्वतोऽतिरथैः स्थितैः ॥ ६.११२.३६ ॥
Fürwahr schwer zu durchdringen ist die Lücke in der Schlachtordnung des Königs von grenzenloser Strahlkraft, dem Schoß des Ozeans gleich, von allen Seiten umgeben von aufgestellten großen Wagenkämpfern.
6.112.37
सात्यकिश्चाभिमन्युश्च धृष्टद्युम्नवृकोदरौ ।
पर्यरक्षन्त राजानं यमौ च मनुजेश्वरम् ॥ ६.११२.३७ ॥
Sātyaki und Abhimanyu, Dhṛṣṭadyumna und Vṛkodara, und auch die Zwillinge schützten ringsum den König, den Herrn der Menschen.
6.112.38
उपेन्द्रसदृशश्यामो महाशाल इवोद्गतः ।
एष गच्छत्यनीकाग्रे द्वितीय इव फल्गुनः ॥ ६.११२.३८ ॥
Dunkel wie Upendra, aufgerichtet wie ein großer Sāla-Baum, schreitet dieser an der Spitze des Heeres voran, wie ein zweiter Phalguna.
6.112.39
उत्तमास्त्राणि चाधत्स्व गृहीत्वा च महद्धनुः ।
पार्षतं याहि राजानं युध्यस्व च वृकोदरम् ॥ ६.११२.३९ ॥
Ergreife die besten Waffen, nimm deinen großen Bogen, geh zum Sohn des Pṛṣata, erreiche den König und kämpfe gegen Vṛkodara.
6.112.40
को हि नेच्छेत्प्रियं पुत्रं जीवन्तं शाश्वतीः समाः ।
क्षत्रधर्मं तु संप्रेक्ष्य ततस्त्वां नियुनज्म्यहम् ॥ ६.११२.४० ॥
Wer wünschte sich nicht, dass ein geliebter Sohn ewige Jahre lebt? Doch im Hinblick auf die Pflicht des Kriegers bestimme ich dich nun.
6.112.41
एष चातिरणे भीष्मो दहते वै महाचमूम् ।
युद्धेषु सदृशस्तात यमस्य वरुणस्य च ॥ ६.११२.४१ ॥
Hier verbrennt Bhīṣma das große Heer in der wilden Schlacht, lieber Sohn! In den Kämpfen gleicht er Yama und Varuṇa.
6.112.42
पुत्रं समनुशास्यैवं भारद्वाजः प्रतापवान् ।
महारणे महाराज धर्मराजमयोधयत् ॥ ६.११२.४२ ॥
Nachdem er so seinen Sohn unterwiesen hatte, kämpfte der mächtige Sohn des Bharadvāja, o großer König, in jener großen Schlacht gegen den König des Dharma.