മഹാഭാരതം · അധ്യായം 6.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.112.1
अथ वीरो महेष्वासो मत्तवारणविक्रमः ।
समादाय महच्चापं मत्तवारणवारणम् ॥ ६.११२.१ ॥
അപ്പോൾ വീരനും മഹാധനുർധരനും മദയാനയുടെ വീര്യമുള്ളവനുമായ അവൻ, മദയാനകളെയും തടുക്കുന്ന മഹാധനുസ്സ് എടുത്തുകൊണ്ട്.
6.112.2
विधुन्वानो नरश्रेष्ठो द्रावयाणो वरूथिनीम् ।
पृतनां पाण्डवेयानां गाहमानो महाबलः ॥ ६.११२.२ ॥
വില്ല് ഇളക്കിക്കൊണ്ട്, നരശ്രേഷ്ഠനായവൻ, സേനയെ ഓടിച്ചുകൊണ്ട്, പാണ്ഡവരുടെ ആ സേനയിലേക്ക് കടന്നുകൊണ്ട്, മഹാബലൻ.
6.112.3
निमित्तानि निमित्तज्ञः सर्वतो वीक्ष्य वीर्यवान् ।
प्रतपन्तमनीकानि द्रोणः पुत्रमभाषत ॥ ६.११२.३ ॥
ശകുനങ്ങൾ അറിയുന്നവനും വീര്യവാനുമായ ദ്രോണൻ, എല്ലാ ഭാഗത്തും ശകുനങ്ങൾ കണ്ടുകൊണ്ട്, സേനകളെ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കുന്ന തന്റെ പുത്രനോട് പറഞ്ഞു.
6.112.4
अयं हि दिवसस्तात यत्र पार्थो महाबलः ।
जिघांसुः समरे भीष्मं परं यत्नं करिष्यति ॥ ६.११२.४ ॥
മകനേ, ഇതാണ് ആ ദിവസം; മഹാബലനായ പാർത്ഥൻ യുദ്ധത്തിൽ ഭീഷ്മരെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച് വലിയ ശ്രമം ചെയ്യും.
6.112.5
उत्पतन्ति हि मे बाणा धनुः प्रस्फुरतीव च ।
योगमस्त्राणि नेच्छन्ति क्रूरं मे वर्तते मनः ॥ ६.११२.५ ॥
എന്റെ ബാണങ്ങൾ മുകളിലേക്ക് തെറിക്കുന്നു, വില്ല് വിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ; അസ്ത്രങ്ങൾ മന്ത്രപ്രയോഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, എന്റെ മനസ്സ് ക്രൂരമായിരിക്കുന്നു.
6.112.6
दिक्ष्वशान्तानि घोराणि व्याहरन्ति मृगद्विजाः ।
नीचैर्गृध्रा निलीयन्ते भारतानां चमूं प्रति ॥ ६.११२.६ ॥
ദിക്കുകളിൽ ഭയങ്കരമായ അശുഭസ്വരത്തിൽ മൃഗപക്ഷികൾ കരയുന്നു; കഴുകന്മാർ താഴ്ന്നുപതുങ്ങി ഭാരതന്മാരുടെ സേനയ്ക്കുനേരെ ഒളിക്കുന്നു.
6.112.7
नष्टप्रभ इवादित्यः सर्वतो लोहिता दिशः ।
रसते व्यथते भूमिः कम्पतीव च सर्वशः ॥ ६.११२.७ ॥
സൂര്യൻ പ്രഭ നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെയാണ്; എല്ലാ ദിക്കുകളും എല്ലായിടത്തും ചുവന്നിരിക്കുന്നു. ഭൂമി അലറുന്നു, വേദനയാൽ വിറയ്ക്കുന്നു, എല്ലായിടത്തും കുലുങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു.
6.112.8
कङ्कगृध्रा बलाकाश्च व्याहरन्ति मुहुर्मुहुः ।
शिवाश्चैवाशिवा घोरा वेदयन्त्यो महद्भयम् ॥ ६.११२.८ ॥
കങ്കപ്പക്ഷികളും കഴുകന്മാരും കൊക്കുകളും വീണ്ടും വീണ്ടും കരയുന്നു. ഭയങ്കരമായ അശുഭ കുറുക്കന്മാർ മഹാഭയം അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ഓരിയിടുന്നു.
6.112.9
पपात महती चोल्का मध्येनादित्यमण्डलात् ।
सकबन्धश्च परिघो भानुमावृत्य तिष्ठति ॥ ६.११२.९ ॥
സൂര്യമണ്ഡലത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽനിന്ന് ഒരു വലിയ ഉൽക്ക വീണു. തലയില്ലാത്ത ഉടലുപോലെയുള്ള പരിഘവലയം സൂര്യനെ ആവരണം ചെയ്തു നിൽക്കുന്നു.
6.112.10
परिवेषस्तथा घोरश्चन्द्रभास्करयोरभूत् ।
वेदयानो भयं घोरं राज्ञां देहावकर्तनम् ॥ ६.११२.१० ॥
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ചുറ്റും ഭയങ്കരമായ പരിവേഷം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അത് രാജാക്കന്മാർക്ക് ഘോരഭയവും ശരീരങ്ങൾ ഛേദിക്കപ്പെടുന്നതും അറിയിക്കുന്നു.
6.112.11
देवतायतनस्थाश्च कौरवेन्द्रस्य देवताः ।
कम्पन्ते च हसन्ते च नृत्यन्ति च रुदन्ति च ॥ ६.११२.११ ॥
കൗരവേന്ദ്രന്റെ ദേവാലയങ്ങളിലുള്ള ദേവതകൾ വിറയ്ക്കുന്നു, ചിരിക്കുന്നു, നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, കരയുന്നു.
6.112.12
अपसव्यं ग्रहाश्चक्रुरलक्ष्माणं दिवाकरम् ।
अवाक्शिराश्च भगवानुपातिष्ठत चन्द्रकमाः ॥ ६.११२.१२ ॥
ഗ്രഹങ്ങൾ സൂര്യനെ അപസവ്യമായും ശോഭയില്ലാത്തവനായും ആക്കി; ഭഗവാനായ ചന്ദ്രൻ തല താഴ്ത്തി അടുത്തുവന്നു നിന്നു.
6.112.13
वपूंषि च नरेन्द्राणां विगताभानि लक्षये ।
धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु न च भ्राजन्ति दंशिताःक ॥ ६.११२.१३ ॥
രാജാക്കന്മാരുടെ ശരീരങ്ങൾ പ്രഭയറ്റതായി ഞാൻ കാണുന്നു; ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്റെ സേനകളിൽ കവചധാരികൾ തിളങ്ങുന്നില്ല.
6.112.14
सेनयोरुभयोश्चापि समन्ताच्छ्रूयते महान् ।
पाञ्चजन्यस्य निर्घोषो गाण्डीवस्य च निःस्वनः ॥ ६.११२.१४ ॥
ഇരു സേനകൾക്കും ചുറ്റും പാഞ്ചജന്യ ശംഖിന്റെ മഹാനാദവും ഗാണ്ഡീവ വില്ലിന്റെ ടങ്കാരവും കേൾക്കുന്നു.
6.112.15
ध्रुवमास्थाय बीभत्सुरुत्तमास्त्राणि संयुगे ।
अपास्यान्यान्रणे योधानभ्येष्यति पितामहम् ॥ ६.११२.१५ ॥
തീർച്ചയായും ബീഭത്സു (അർജുനൻ) ഉത്തമാസ്ത്രങ്ങളെ ആശ്രയിച്ച്, യുദ്ധത്തിൽ മറ്റു യോദ്ധാക്കളെ മാറ്റി, പിതാമഹന്റെ അടുത്തേക്ക് വരും.
6.112.16
हृष्यन्ति रोमकूपाणि सीदतीव च मे मनः ।
चिन्तयित्वा महाबाहो भीष्मार्जुनसमागमम् ॥ ६.११२.१६ ॥
എന്റെ രോമകൂപങ്ങൾ എഴുന്നുനിൽക്കുന്നു, മനസ്സ് താഴുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു; ഹേ മഹാബാഹോ, ഭീഷ്മ-അർജുന സമാഗമം ചിന്തിച്ചിട്ട്.
6.112.17
तं चेह निकृतिप्रज्ञं पाञ्चाल्यं पापचेतसम् ।
पुरस्कृत्य रणे पार्थो भीष्मस्यायोधनं गतः ॥ ६.११२.१७ ॥
വഞ്ചനാബുദ്ധിയും പാപചിത്തവുമുള്ള പാഞ്ചാല്യനെ (ശിഖണ്ഡി) മുന്നിൽ നിർത്തി, യുദ്ധത്തിൽ പാർത്ഥൻ ഭീഷ്മന്റെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
6.112.18
अब्रवीच्च पुरा भीष्मो नाहं हन्यां शिखण्डिनम् ।
स्त्री ह्येषा विहिता धात्रा दैवाच्च स पुनः पुमान् ॥ ६.११२.१८ ॥
മുമ്പ് ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞിരുന്നു: 'ഞാൻ ശിഖണ്ഡിയെ കൊല്ലുകയില്ല; ഇവൾ സ്രഷ്ടാവിനാൽ സ്ത്രീയായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവളാണ്; ദൈവവശാൽ അവൻ വീണ്ടും പുരുഷനായി.'
6.112.19
असंकल्पध्वजश्चैव याज्ञसेनिर्महाबलः ।
न चामङ्गलिके तस्मिन्प्रहरेदापगासुतः ॥ ६.११२.१९ ॥
അസംകൽപധ്വജനും മഹാബലനുമായ യാജ്ഞസേനിയുടെ മേൽ, അമംഗല സമയത്ത് ആപഗാസുതൻ (ഭീഷ്മൻ) പ്രഹരിക്കരുത്.
6.112.20
एतद्विचिन्तयानस्य प्रज्ञा सीदति मे भृशम् ।
अभ्युद्यतो रणे पार्थः कुरुवृद्धमुपाद्रवत् ॥ ६.११२.२० ॥
ഇതാലോചിക്കുമ്പോൾ എന്റെ പ്രജ്ഞ വളരെ തളരുന്നു; യുദ്ധത്തിൽ ഉയർന്ന പാർത്ഥൻ കുരുവൃദ്ധനെ നേരെ പാഞ്ഞു.
6.112.21
युधिष्ठिरस्य च क्रोधो भीष्मश्चार्जुनसंगतः ।
मम चास्त्रसमारम्भः प्रजानामशिवं ध्रुवम् ॥ ६.११२.२१ ॥
യുധിഷ്ഠിരന്റെ കോപവും അർജുനനോടു ചേർന്ന ഭീഷ്മനും എന്റെ അസ്ത്രാരംഭവും — പ്രജകൾക്ക് തീർച്ചയായും അമംഗലം.
6.112.22
मनस्वी बलवाञ्शूरः कृतास्त्रोऽलघुविक्रमः ।
दूरपाती दृढेषुश्च निमित्तज्ञश्च पाण्डवः ॥ ६.११२.२२ ॥
മനസ്വി, ബലവാൻ, ശൂരൻ, അസ്ത്രകുശലൻ, മഹാപരാക്രമി, ദൂരത്തേക്ക് അമ്പെയ്യുന്നവൻ, ദൃഢമായ അമ്പുകളുള്ളവൻ, ശകുനജ്ഞൻ — ആ പാണ്ഡവൻ.
6.112.23
अजेयः समरे चापि देवैरपि सवासवैः ।
बलवान्बुद्धिमांश्चैव जितक्लेशो युधां वरः ॥ ६.११२.२३ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാർക്കും വാസവനോടുകൂടിയ ദേവന്മാർക്കും പോലും അജേയൻ; ബലവാൻ, ബുദ്ധിമാൻ, ക്ലേശങ്ങളെ ജയിച്ചവൻ, യോദ്ധാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ.
6.112.24
विजयी च रणे नित्यं भैरवास्त्रश्च पाण्डवः ।
अभ्युद्यतं रणे दृष्ट्वा भैरवास्त्रं च पाण्डवम् ।
तस्य मार्गं परिहरन्द्रुतं गच्छ यतव्रत ॥ ६.११२.२४ ॥
യുദ്ധത്തിൽ എന്നും വിജയി, ഭൈരവാസ്ത്രമുള്ള പാണ്ഡവൻ; യുദ്ധത്തിൽ ഉയർന്ന ഭൈരവാസ്ത്രമുള്ള പാണ്ഡവനെ കണ്ട് അവന്റെ വഴി ഒഴിവാക്കി വേഗം പോകൂ, യതവ്രതാ.
6.112.25
पश्याद्यैतन्महाघोरे संयुगे वैशसं महत् ।
हेमचित्राणि शूरणां महान्ति च शुभानि च ॥ ६.११२.२५ ॥
ഈ ഭയങ്കരമായ യുദ്ധത്തിലെ ഈ മഹാ സംഹാരം കാണുക; വീരന്മാരുടെ സ്വർണ്ണാലംകൃതമായ മഹത്തും മനോഹരവുമായ (ആയുധങ്ങളും) കാണുക.
6.112.26
कवचान्यवदीर्यन्ते शरैः सन्नतपर्वभिः ।
छिद्यन्ते च ध्वजाग्राणि तोमराश्च धनूंषि च ॥ ६.११२.२६ ॥
വളഞ്ഞ സന്ധികളുള്ള അമ്പുകളാൽ കവചങ്ങൾ പിളർക്കപ്പെടുന്നു; ധ്വജാഗ്രങ്ങളും കുന്തങ്ങളും വില്ലുകളും മുറിക്കപ്പെടുന്നു.
6.112.27
प्रासाश्च विमलास्तीक्ष्णाः शक्त्यश्च कनकोज्ज्वलाः ।
वैजयन्त्यश्च नागानां संक्रुद्धेन किरीटिना ॥ ६.११२.२७ ॥
തിളങ്ങുന്ന മൂർച്ചയുള്ള പ്രാസങ്ങളും സ്വർണ്ണംപോലെ തിളങ്ങുന്ന ശക്തികളും ആനകളുടെ വിജയക്കൊടികളും കോപിച്ച കിരീടി (അർജുനൻ) മുറിക്കുന്നു.
6.112.28
नायं संरक्षितुं कालः प्राणान्पुत्रोपजीविभिः ।
याहि स्वर्गं पुरस्कृत्य यशसे विजयाय च ॥ ६.११२.२८ ॥
പ്രാണരക്ഷയ്ക്കുള്ള സമയമല്ല ഇത്; പുത്രന്മാരെ ആശ്രയിക്കുന്നവർ (രക്ഷിക്കട്ടെ). സ്വർഗ്ഗത്തെ മുന്നിൽ വെച്ച് യശസ്സിനും വിജയത്തിനുമായി പോകുക.
6.112.29
रथनागहयावर्तां महाघोरां सुदुर्गमाम् ।
रथेन संग्रामनदीं तरत्येष कपिध्वजः ॥ ६.११२.२९ ॥
രഥങ്ങളും ആനകളും കുതിരകളുമാകുന്ന ചുഴികളുള്ള, അതിഭയങ്കരവും കടക്കാനാവാത്തതുമായ യുദ്ധനദിയെ ഈ കപിധ്വജൻ (അർജുനൻ) രഥത്തിൽ കടക്കുന്നു.
6.112.30
ब्रह्मण्यता दमो दानं तपश्च चरितं महत् ।
इहैव दृश्यते पार्थे भ्राता यस्य धनञ्जयः ॥ ६.११२.३० ॥
ബ്രാഹ്മണഭക്തി, ആത്മനിയന്ത്രണം, ദാനം, തപസ്സ്, മഹത്തായ ആചാരം — ഇവയെല്ലാം ഇവിടെത്തന്നെ പൃഥാപുത്രനിൽ കാണുന്നു; അവന്റെ സഹോദരൻ ധനഞ്ജയൻ.
6.112.31
भीमसेनश्च बलवान्माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
वासुदेवश्च वार्ष्णेयो यस्य नाथो व्यवस्थितः ॥ ६.११२.३१ ॥
ബലവാനായ ഭീമസേനനും മാദ്രിയുടെ ഇരു പുത്രന്മാരായ പാണ്ഡവരും, വൃഷ്ണിവംശജനായ വാസുദേവനും—അവരുടെ രക്ഷകനായി അവൻ നിലകൊള്ളുന്നു.
6.112.32
तस्यैष मन्युप्रभवो धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ।
तपोभावितदेहस्य कोपो दहति वाहिनीम् ॥ ६.११२.३२ ॥
ഇത് ദുർമതിയായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്റെ ക്രോധത്തിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായതാണ്; തപസ്സിനാൽ ശുദ്ധമായ ദേഹമുള്ളവന്റെ ഈ കോപം സേനയെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
6.112.33
एष संदृश्यते पार्थो वासुदेवव्यपाश्रयः ।
दारयन्सर्वसैन्यानि धार्तराष्ट्राणि सर्वशः ॥ ६.११२.३३ ॥
ഇതാ പാർത്ഥൻ കാണപ്പെടുന്നു—വാസുദേവനെ ആശ്രയിച്ച്, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ സകല സേനകളെയും എല്ലായിടത്തും പിളർന്നുകൊണ്ട്.
6.112.34
एतदालोक्यते सैन्यं क्षोभ्यमाणं किरीटिना ।
महोर्मिनद्धं सुमहत्तिमिनेव महाजलम् ॥ ६.११२.३४ ॥
കിരീടി (അർജുനൻ) ഇളക്കുന്ന ഈ സേന കാണപ്പെടുന്നു—വലിയ തിരമാലകളാൽ ബന്ധിതമായ, തിമി മത്സ്യം ഇളക്കുന്ന മഹാസമുദ്രം പോലെ.
6.112.35
हाहाकिलकिलाशब्दाः श्रूयन्ते च चमूमुखे ।
याहि पाञ्चालदायादमहं यास्ये युधिष्ठिरम् ॥ ६.११२.३५ ॥
സേനയുടെ മുൻനിരയിൽ 'ഹാഹാ', 'കിലകില' ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കുന്നു. (സാരഥിയോട്—) പോകൂ! പാഞ്ചാല അവകാശിയുടെ അടുത്തേക്ക്, യുധിഷ്ഠിരന്റെ അടുത്തേക്ക് ഞാൻ പോകും.
6.112.36
दुर्गमं ह्यन्तरं राज्ञो व्यूहस्यामिततेजसः ।
समुद्रकुक्षिप्रतिमं सर्वतोऽतिरथैः स्थितैः ॥ ६.११२.३६ ॥
അളവറ്റ തേജസ്സുള്ള രാജാവിന്റെ വ്യൂഹത്തിന്റെ വിടവ് തീർച്ചയായും ദുർഗമമാണ്—സമുദ്രഗർഭം പോലെ, എല്ലായിടത്തും നിലകൊള്ളുന്ന അതിരഥന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്.
6.112.37
सात्यकिश्चाभिमन्युश्च धृष्टद्युम्नवृकोदरौ ।
पर्यरक्षन्त राजानं यमौ च मनुजेश्वरम् ॥ ६.११२.३७ ॥
സാത്യകിയും അഭിമന്യുവും ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും വൃകോദരനും ഇരട്ടകളും മനുഷ്യാധിപനായ രാജാവിനെ ചുറ്റും സംരക്ഷിച്ചുനിന്നു.
6.112.38
उपेन्द्रसदृशश्यामो महाशाल इवोद्गतः ।
एष गच्छत्यनीकाग्रे द्वितीय इव फल्गुनः ॥ ६.११२.३८ ॥
ഉപേന്ദ്രനു തുല്യം ശ്യാമവർണ്ണനായി, ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന മഹാശാലവൃക്ഷംപോലെ ഇവൻ സേനയുടെ മുന്നണിയിൽ മുന്നേറുന്നു; രണ്ടാമത്തെ ഫൽഗുനനെപ്പോലെ.
6.112.39
उत्तमास्त्राणि चाधत्स्व गृहीत्वा च महद्धनुः ।
पार्षतं याहि राजानं युध्यस्व च वृकोदरम् ॥ ६.११२.३९ ॥
ഉത്തമാസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുക, മഹാധനുസ്സ് എടുത്ത് പാർഷതനിലേക്ക് പോകുക; രാജാവിനെ സമീപിച്ച് വൃകോദരനോടു യുദ്ധം ചെയ്യുക.
6.112.40
को हि नेच्छेत्प्रियं पुत्रं जीवन्तं शाश्वतीः समाः ।
क्षत्रधर्मं तु संप्रेक्ष्य ततस्त्वां नियुनज्म्यहम् ॥ ६.११२.४० ॥
പ്രിയപുത്രൻ നിത്യവർഷങ്ങൾ ജീവിക്കണമെന്ന് ആരാണ് ആഗ്രഹിക്കാത്തത്? എങ്കിലും ക്ഷത്രധർമ്മം നോക്കിയാണ് ഞാൻ നിന്നെ നിയോഗിക്കുന്നത്.
6.112.41
एष चातिरणे भीष्मो दहते वै महाचमूम् ।
युद्धेषु सदृशस्तात यमस्य वरुणस्य च ॥ ६.११२.४१ ॥
ഇതാ ഭീഷ്മർ ഘോരയുദ്ധത്തിൽ മഹാസേനയെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു, പ്രിയപുത്രാ! യുദ്ധങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം യമനും വരുണനും തുല്യനാണ്.
6.112.42
पुत्रं समनुशास्यैवं भारद्वाजः प्रतापवान् ।
महारणे महाराज धर्मराजमयोधयत् ॥ ६.११२.४२ ॥
ഇങ്ങനെ പുത്രനെ ഉപദേശിച്ച ശേഷം പ്രതാപവാനായ ഭാരദ്വാജൻ, മഹാരാജാവേ, ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ ധർമ്മരാജനോടു പൊരുതി.