மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.113.1
भगदत्तः कृपः शल्यः कृतवर्ता तथैव च ।
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ सैन्धवश्च जयद्रथः ॥ ६.११३.१ ॥
பகதத்தன், கிருபன், சல்லியன், கிருதவர்மன், அவ்வாறே வின்தனும் அனுவிந்தனும், அவந்தியின் இரு இளவரசர்களும், சிந்து மன்னன் ஜயத்ரதனும்.
6.113.2
चित्रसेनो विकर्णश्च तथा दुर्मर्षणो युवा ।
दशैते तावका योधा भीमसेनमयोधयन् ॥ ६.११३.२ ॥
சித்திரசேனனும், விகர்ணனும், இளைஞன் துர்மர்ஷணனும், இந்தப் பத்து உம் வீரர்கள் பீமசேனனுடன் போரிட்டனர்.
6.113.3
महत्या सेनया युक्ता नानादेशसमुत्थया ।
भीष्मस्य समरे राजन्प्रार्थयाना महद्यशः ॥ ६.११३.३ ॥
அரசே, பல நாடுகளிலிருந்து திரண்ட பெரும் படையுடன் கூடியவர்கள், போரில் பீஷ்மரின் பெரும் புகழை விரும்பியவர்களாக (முன்னேறினர்).
6.113.4
शल्यस्तु नवभिर्बाणैर्भीमसेनमताडयत् ।
कृतवर्मा त्रिभिर्भाणैः कृपश्च नवभिः शरैः ॥ ६.११३.४ ॥
சல்லியன் ஒன்பது அம்புகளால் பீமசேனனைத் தாக்கினான்; கிருதவர்மன் மூன்று அம்புகளால்; கிருபனும் ஒன்பது அம்புகளால்.
6.113.5
चित्रसेनो विकर्णश्च भगदत्तश्च मारिष ।
दशभिर्दशभिर्बाणैर्भीमसेनमताडयन् ॥ ६.११३.५ ॥
மாரிஷனே, சித்திரசேனனும், விகர்ணனும், பகதத்தனும் பத்து பத்து அம்புகளால் பீமசேனனைத் தாக்கினர்.
6.113.6
सैन्धवश्च त्रिभिर्बाणैर्भीमसेनमडायत् ।
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः ॥ ६.११३.६ ॥
சிந்து மன்னன் மூன்று அம்புகளால் பீமசேனனைத் தாக்கினான்; அவந்தியின் இரு இளவரசர்களான வின்தனும் அனுவிந்தனும் ஐந்து ஐந்து அம்புகளால்.
6.113.7
दुर्मर्षणस्तु विंशत्या पाण्डवं निशितैः शरैः ।
स तान्सर्वान्महाराज राजमानान्पृथक्पृथक् ॥ ६.११३.७ ॥
துர்மர்ஷணன் கூர்மையான இருபது அம்புகளால் பாண்டவனை (பீமனை) அடித்தான். ஓ மகாராஜா, அவன் அந்த ஒளிரும் அனைவரையும் ஒவ்வொருவராக (அடித்தான்).
6.113.8
प्रवीरान्सर्वलोकस्य धार्तराष्ट्रान्महारथान् ।
जघान समरे वीरः पाण्डवः परवीरहा ॥ ६.११३.८ ॥
உலகிலேயே சிறந்த வீரர்களும், மகாரதர்களுமான திருதராஷ்டிரனின் மகன்களை, எதிரி வீரர்களைக் கொல்லும் அந்த வீரப் பாண்டவன் போரில் கொன்றான்.
6.113.9
सप्तभिः शल्यमाविध्यत्कृतवर्माणमष्टभिः ।
कृपस्य सशरं चापं मध्ये चिच्छेद भारत ॥ ६.११३.९ ॥
அவன் ஏழு அம்புகளால் சல்யனைத் துளைத்தான்; எட்டால் கிருதவர்மனைத் துளைத்தான். ஓ பாரதா, அவன் கிருபரின் வில்லை அம்புடன் நடுவில் வெட்டினான்.
6.113.10
अथैनं च्छिन्नधन्वानं पुनर्विव्याध सप्तभिः ।
विन्दानुविन्दौ च तथा त्रिभिस्त्रिभिरताडयत् ॥ ६.११३.१० ॥
பின்னர் அவனது வில் அறுபட்டதும், அவனை மீண்டும் ஏழு அம்புகளால் துளைத்தான்; விந்தன், அனுவிந்தன் ஆகியோரையும் ஒவ்வொருவரையும் மூன்று அம்புகளால் அடித்தான்.
6.113.11
दुर्मर्षणं च विंशत्या चित्रसेनं च पञ्चभिः ।
विकर्णं दशभिर्बाणैः पञ्चभिश्च जयद्रथम् ॥ ६.११३.११ ॥
துர்மர்ஷணனை இருபது அம்புகளாலும், சித்திரசேனனை ஐந்தாலும், விகர்ணனை பத்து அம்புகளாலும், ஜயத்ரதனை ஐந்தாலும் துளைத்தான்.
6.113.12
विद्ध्वा भीमोऽनदद्धृष्टः सैन्धवं च पुनस्त्रिभिः ।
अथान्यद्धनुरादाय गौतमो रथिनां वरः ॥ ६.११३.१२ ॥
பீமன் மகிழ்ச்சியுடன் அவர்களைத் துளைத்து முழங்கினான்; மீண்டும் சைந்தவனை (ஜயத்ரதனை) மூன்று அம்புகளால் துளைத்தான். பின்னர் ரதவீரர்களில் சிறந்த கௌதமன் (கிருபர்) வேறொரு வில்லை எடுத்தார்.
6.113.13
भीमं विव्याध संरब्धो दशभिर्निशितैः शरैः ।
स विद्धो दशभिर्बाणैस्तोत्रैरिव महाद्विपः ॥ ६.११३.१३ ॥
கோபம் கொண்ட அவன் கூர்மையான பத்து அம்புகளால் பீமனைத் துளைத்தான். பத்து அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டவன் அங்குசங்களால் குத்தப்பட்ட பெரிய யானையைப் போல் இருந்தான்.
6.113.14
ततः क्रुद्धो महाराज भीमसेनः प्रतापवान् ।
गौतमं ताडयामास शरैर्बहुभिराहवे ॥ ६.११३.१४ ॥
அப்போது ஓ மகாராஜா, வலிமைமிக்க பீமசேனன் கோபமுற்று போரில் பல அம்புகளால் கௌதமனைத் தாக்கினான்.
6.113.15
सैन्धवस्य तथाऽश्वांश्च सारथिं च त्रिभिः शरैः ।
प्राहिणोन्मृत्युलोकाय कालान्तकसमद्युतिः ॥ ६.११३.१५ ॥
சைந்தவனின் குதிரைகளையும் தேரோட்டியையும் மூன்று அம்புகளால் அவன் மரணலோகத்திற்கு அனுப்பினான்; அவன் காலனைப் போல ஒளி வீசினான்.
6.113.16
हताश्वात्तु रथात्तूर्णमवप्लुत्य महारथः ।
शरांश्चिक्षेप निशितान्भीमसेनस्य संयुगे ॥ ६.११३.१६ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்டதால் அந்த மகாரதி விரைந்து தேரிலிருந்து குதித்து போரில் பீமசேனன்மீது கூர்மையான அம்புகளை எய்தான்.
6.113.17
तस्य भीमो धनुर्मध्ये द्वाभ्यां चिच्छेद मारिष ।
भल्लाभ्यां भरतश्रेष्ठ सैन्धवस्य महात्मनः ॥ ६.११३.१७ ॥
ஓ மாரிஷா, பரதச்ரேஷ்டா, பீமன் அந்த மகாத்மா சைந்தவனின் வில்லை நடுவில் இரண்டு பல்ல அம்புகளால் அறுத்தான்.
6.113.18
स च्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
चित्रसेनरथं राजन्नारुरोह त्वरान्वितः ॥ ६.११३.१८ ॥
ஓ அரசே, வில் முறிந்து, தேரற்று, குதிரைகளும் சாரதியும் இறந்த நிலையில் அவன் விரைவாகச் சித்திரசேனனின் தேரில் ஏறினான்.
6.113.19
अत्यद्भुतं रणे कर्म कृतवांस्तत्र पाण्डवः ।
महारथाञ्शरैर्विद्ध्वा वारयित्वा च मारिष ॥ ६.११३.१९ ॥
ஐயா, அங்கே போரில் பாண்டவன் மிகவும் அற்புதமான செயலைச் செய்தான். மகாரதர்களை அம்புகளால் துளைத்துத் தடுத்து நிறுத்தினான்.
6.113.20
विरथं सैन्धवं चक्रे सर्वलोकस्य पश्यतः ।
तदा न ममृषे शल्यो भीमसेस्य विक्रमम् ॥ ६.११३.२० ॥
எல்லோரும் பார்க்கும்போதே சைந்தவனைத் தேரிழக்கச் செய்தான். அப்போது பீமசேனனின் வீரத்தைச் சல்யன் பொறுக்கவில்லை.
6.113.21
स संधाय शरांस्तीक्ष्णान्करमारपरिमार्जितान् ।
भीमं विव्याध समरे तिष्ठितिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ६.११३.२१ ॥
கூரிய அம்புகளைப் பூட்டி, கையின் திறமையால் மெருகேற்றப்பட்டவற்றால் போரில் பீமனைத் துளைத்து, "நில், நில்!" என்றான்.
6.113.22
कृपश्च कृतवर्माच भगदत्तश्च वीर्यवान् ।
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ चित्रसेनश्च संयुगे ॥ ६.११३.२२ ॥
கிருபன், கிருதவர்மா, வீரியம் மிக்க பகதத்தன், அவந்தியின் இரு இளவரசர்களான விந்தன், அனுவிந்தன், சித்திரசேனன் ஆகியோர் போரில்.
6.113.23
दुर्मर्षणो विकर्णश्च सिन्धुराजश्च वीर्यवान् ।
भीमं ते विव्यधुस्तूर्णं शल्यहेतोररिन्दमाः ॥ ६.११३.२३ ॥
துர்மர்ஷணனும், விகர்ணனும், வீரியம் மிக்க சிந்துராஜனும் சல்யனுக்காக பீமனை விரைவாகத் துளைத்தனர், எதிரிகளை அடக்கும் வீரர்களே.
6.113.24
स च तान्प्रति विव्याध पञ्चभिः पञ्चभिः शरैःक ।
शल्यं विव्याध सप्तत्या पुनश्च दशभिः शरैः ॥ ६.११३.२४ ॥
அவன் அவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் ஐந்தைந்து அம்புகளால் தாக்கினான்; சல்யனை எழுபது அம்புகளால் துளைத்தான், பின்னர் மீண்டும் பத்து அம்புகளால்.
6.113.25
तं शल्यो नवभिर्भित्त्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः ।
सारथिं चास्य भल्लेन गाढं विव्याध मर्मणि ॥ ६.११३.२५ ॥
சல்யன் அவனை ஒன்பது அம்புகளால் துளைத்து, மீண்டும் ஐந்தால் துளைத்தான்; அவனுடைய தேரோட்டியை பல்ல அம்பால் மர்மஸ்தானத்தில் ஆழமாகத் துளைத்தான்.
6.113.26
विशोकं प्रेक्ष्य निर्भिन्नं भीमसेनः प्रतापवान् ।
मद्रराजं त्रिभिर्बाणैर्बाह्वोरुरुसि चार्पयत् ॥ ६.११३.२६ ॥
பேராற்றல் மிக்க பீமசேனன், பாதிக்கப்படாமல் குத்துண்டிருந்ததைக் கண்டு, மத்ரர் அரசனை மூன்று அம்புகளால் அவனது கைகளிலும், தொடைகளிலும், மார்பிலும் தாக்கினான்.
6.113.27
तथेतरान्महेष्वासांस्त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः ।
ताजयामास समरे सिंहवाद्विननाद च ॥ ६.११३.२७ ॥
அதுபோலவே போரில் ஏனைய பெரும் வில்லாளிகளையும் ஒவ்வொருவரையும் மூன்று மூன்று நேரான அம்புகளால் வென்றான்; சிங்கத்தைப் போல் முழங்கினான்.
6.113.28
ते हि यत्ता महेष्वासाः पाण्डवं युद्धकोविदम् ।
त्रिभिस्त्रिभिरकुण्ठाग्रैर्भृशं मर्मस्वताडयन् ॥ ६.११३.२८ ॥
அந்த பெரும் வில்லாளிகள் ஆயத்தமாக இருந்து, போர்த்திறம் வாய்ந்த பாண்டவனை மழுங்காத நுனிகளுடைய மூன்று மூன்று அம்புகளால் கடுமையாக மர்மஸ்தானங்களில் தாக்கினர்.
6.113.29
सोऽतिविद्धो महेष्वासो भीमसेनो न विव्यथे ।
पर्वतो वारिधाराभिर्वर्षमाणैरिवाम्बुदैः ॥ ६.११३.२९ ॥
மிகவும் துளைக்கப்பட்டும், அந்த பெரும் வில்லாளி பீமசேனன் வருந்தவில்லை; மழை பொழியும் மேகங்களின் நீர்த்தாரைகளால் மலை கலங்காதது போல்.
6.113.30
स तु क्रोधसमाविष्टः पाण्डवानां महारथः ।
मद्रेश्वरं त्रिभिर्बाणैर्भृशं विद्ध्वा महायशाः ॥ ६.११३.३० ॥
ஆனால் கோபம் நிறைந்த, பாண்டவர்களின் அந்த மகாரதன், பெரும் புகழுடையவன், மத்ரேஸ்வரனை மூன்று அம்புகளால் கடுமையாகத் துளைத்தான்.
6.113.31
कृपं च नवभिर्बाणैर्भृशं विद्ध्वा समन्ततः ।
प्रग्ज्योतिषं शतैराजौ राजन्विव्याध सायकैः ॥ ६.११३.३१ ॥
கிருபரை ஒன்பது அம்புகளால் நன்கு துளைத்து, பின்னர் அரசே, போரில் பிராக்ஜ்யோதிஷனை நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.113.32
ततस्तु सशरं चापं सात्वतस्य महात्मनः ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन चिच्छेद कृतहस्तवत् ॥ ६.११३.३२ ॥
பின்னர் சாத்வதரின் (சாத்யகியின்) மகாத்மாவின் அம்புடன் கூடிய வில்லை, கைத்திறன் வாய்ந்தவனைப் போல், கூரிய க்ஷுரப்ரத்தால் வெட்டினான்.
6.113.33
तथान्यद्धनुरादाय कृतवर्मा वृकोदरम् ।
आजघान भ्रुवोर्मध्ये नाराचेन परंतपः ॥ ६.११३.३३ ॥
அவ்வாறே மற்றொரு வில்லை எடுத்து, எதிரிகளை வாட்டும் கிருதவர்மன் வ்ருகோதரனை (பீமனை) புருவங்களின் நடுவில் நாராசத்தால் தாக்கினான்.
6.113.34
भीमस्तु समरे विद्ध्वा शल्यं नवभिरायसैः ।
भगदत्तं त्रिभिश्चैव कृतवर्माणमष्टभिः ॥ ६.११३.३४ ॥
ஆனால் பீமன் போரில் சல்யனை ஒன்பது இரும்பு அம்புகளால் துளைத்து, பகதத்தனை மூன்றினாலும், கிருதவர்மனை எட்டினாலும் துளைத்தான்.
6.113.35
द्वाभ्यां द्वाभ्यां तु विव्याध गौतमप्रभृतीन्रथान् ।
तेऽपि तं समरे राजन्विव्यधुर्निशितैः शरैः ॥ ६.११३.३५ ॥
இரண்டிரண்டு அம்புகளால் கௌதமன் (கிருபர்) முதலிய தேர்வீரர்களை அவன் துளைத்தான். அரசே, அவர்களும் போரில் அவனை கூரிய அம்புகளால் துளைத்தனர்.
6.113.36
स तथा पीड्यमानोऽपि सर्वशस्त्रैर्महारथैः ।
मत्वा तृणेन तांस्तुल्यान्विचचार गतव्यथः ॥ ६.११३.३६ ॥
அவன் மகாரதர்களின் எல்லா ஆயுதங்களாலும் இவ்வாறு துன்புறுத்தப்பட்டாலும், அவர்களைப் புல்லுக்குச் சமமாகக் கருதி, துன்பமற்றவனாய்ச் சஞ்சரித்தான்.
6.113.37
ते चापि रथिनां श्रेष्ठा भीमाय निशिताञ्शरान् ।
प्रेषयामासुरव्याग्राः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.११३.३७ ॥
அந்த ரதர்களில் சிறந்தவர்கள் அசையாத மனத்துடன் பீமனை நோக்கி கூரிய அம்புகளை நூறாயிரக்கணக்கில் ஏவினர்.
6.113.38
तस्य शक्तिं महावेगां भगदत्तो महारथः ।
चिक्षेप समरे वीरः स्वर्णदण्डां महमते ॥ ६.११३.३८ ॥
மகாமதியே, மகாரதனான பகதத்தன் போரில் அந்த வீரனின் பெரும் வேகமுள்ள, பொன்னாலான தண்டமுள்ள சக்தியை எறிந்தான்.
6.113.39
तोमरं सैन्धवो राजा पट्टसं च महाभुजः ।
शतघ्नीं च कृपो राजञ्छरं शल्यश्च संयुगे ॥ ६.११३.३९ ॥
சைந்தவ அரசன் தோமரத்தையும், மகாபுஜ வீரன் பட்டிசத்தையும், அரசே, கிருபன் சதக்னியையும், சல்லியன் போரில் அம்பையும் ஏவினர்.
6.113.40
अथेतरे महेष्वासाः पञ्च पञ्च शिलीमुखान् ।
भीमसेनं समुद्दिश्य प्रेषयमासुरोजसा ॥ ६.११३.४० ॥
பின்னர் மற்ற மகாவில்லாளர்கள் பீமசேனனை குறிவைத்து வலிமையுடன் ஐந்து ஐந்து அம்புகளை ஏவினர்.
6.113.41
तोमरं च द्विधा चक्रे क्षुरप्रेणानिलात्मजः ।
पट्टसं च त्रिभिर्बाणैश्चिच्छेद तिलकाण्डवत् ॥ ६.११३.४१ ॥
வாயுபுத்திரன் க்ஷுரப்ர அம்பால் தோமரத்தை இரண்டாக வெட்டினான்; மூன்று அம்புகளால் பட்டிசத்தை எள்தண்டைப் போல துண்டித்தான்.
6.113.42
स बिभेद शतघ्नीं च नवभिः कङ्कपत्रिभिः ।
मद्रराजप्रयुक्तं च शरं छित्त्वा महारथः ॥ ६.११३.४२ ॥
அந்த மகாரதன் ஒன்பது கங்கபத்திர அம்புகளால் சதக்னியைத் துளைத்தான்; மத்ரராஜன் ஏவிய அம்பையும் வெட்டினான்.
6.113.43
शक्तिं चिच्छेद सहसा भगदत्तेरितां रणे ।
तथेतराञ्शरान्घोराञ्शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.११३.४३ ॥
போரில் பகதத்தன் எறிந்த சக்தியை உடனே வெட்டினான்; அதுபோலவே மற்ற கொடிய அம்புகளையும் வளைந்த முனைகள் கொண்ட அம்புகளால் வெட்டினான்.
6.113.44
भीमसेनो रणश्लाघी त्रिधैकैकं समाच्छिनत् ।
तांश्च सर्वान्महेष्वासांस्त्रिभिस्त्रिभिरताडयत् ॥ ६.११३.४४ ॥
போரில் பெருமை கொண்ட பீமசேனன் ஒவ்வொரு அம்பையும் மூன்று துண்டுகளாக வெட்டினான்; அந்த மகா வில்வீரர்கள் அனைவரையும் மூன்று மூன்று அம்புகளால் தாக்கினான்.
6.113.45
ततो धनञ्जयस्तत्र वर्तमाने महारणे ।
आजगाम रथेनाजौ भीमं दृष्ट्वा महारथम् ॥ ६.११३.४५ ॥
அங்கே அந்த மகாப் போர் நடந்துகொண்டிருக்கையில், தனஞ்சயன் போர்க்களத்துக்குத் தேரில் வந்தான்; மகாரதனாகிய பீமனைக் கண்டான்.
6.113.46
निघ्नन्तं समरे शत्रून्योधयानं च सायकैः ।
तौ तु तत्र महात्मानौ समेतौ वीक्ष्य पाण्डवौ ॥ ६.११३.४६ ॥
போரில் பகைவர்களை வதைத்துக்கொண்டும் அம்புகளால் போரிட்டுக்கொண்டும் இருந்தவன், அங்கே அந்த இரு மகாத்மா பாண்டவர்களும் ஒன்று கூடியதைக் கண்டான்.
6.113.47
न शशंसुर्जयं तत्र तावकाः पुरुषर्षभाः ।
अथार्जुनो रणे भीमं योधयन्तं महारथान् ॥ ६.११३.४७ ॥
அங்கே உங்கள் மனிதர்களில் சிறந்த வீரர்கள் வெற்றியை அறிவிக்கவில்லை. பின்னர் அர்ஜுனன் போரில் பீமனும் மகாரதர்களுடன் போரிடுவதைக் கண்டான்.
6.113.48
भीष्मस्य निधनाकाङ्क्षी पुरस्कृत्य शिखण्डिनम् ।
आससाद रणे वीरांस्तावकान्दश भारत ॥ ६.११३.४८ ॥
பீஷ்மனைக் கொல்லும் விருப்பத்துடன், சிகண்டியை முன்னிறுத்தி, பரதனின் வழித்தோன்றலே, போரில் உங்கள் பத்து வீரர்களை எதிர்கொண்டான்.
6.113.49
ये स्म भीमं रणे राजन्योधयन्तो व्यवस्थिताः ।
बीभत्सुस्तानथाविध्यद्भीमस्य प्रियकाम्यया ॥ ६.११३.४९ ॥
ஓ மன்னா, போர்க்களத்தில் பீமனுடன் போரிட நின்றவர்களை, பீமனுக்கு நன்மை செய்யும் விருப்பத்தால் அர்ஜுனன் அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.113.50
ततो दुर्योधनो राजा सुशर्माणमचोदयत् ।
अर्जुनस्य वधार्थाय भीमसेनस्य चोभयोः ॥ ६.११३.५० ॥
அப்போது மன்னன் துரியோதனன் சுசர்மனை ஊக்கப்படுத்தினான், அர்ஜுனனையும் பீமசேனனையும் இருவரையும் கொல்வதற்காக.
6.113.51
सुशर्मन्गच्छ शीघ्रं त्वं बलौघैः परिवारितः ।
जहि पाण्डुसुतावेतौ धनञ्जयवृकोदरौ ॥ ६.११३.५१ ॥
சுசர்மனே, நீ விரைவாகச் செல், படைத் திரளால் சூழப்பட்டு. பாண்டுவின் இந்த இரு மகன்களான தனஞ்சயனையும் வ்ருகோதரனையும் கொல்.
6.113.52
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य त्रैगर्तः प्रस्थलाधिपः ।
अभिद्रुत्य रणे भीममर्जुनं चैव धन्विनौ ॥ ६.११३.५२ ॥
அவனுடைய அந்த சொல்லைக் கேட்டு, பிரஸ்தலத்தின் அதிபதியான த்ரைகர்த்தன், போர்க்களத்தில் பீமனையும் அர்ஜுனனையும், இரு வில்லாளிகளையும் நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
6.113.53
रथैरनेकसाहस्रैः समन्तात्पर्यवारयत् ।
ततः प्रववृते युद्धमर्जुनस्य परैः सह ॥ ६.११३.५३ ॥
பல ஆயிரம் தேர்களால் அவன் நாலாபுறமும் சூழ்ந்தான். அப்போது அர்ஜுனனுக்கும் பகைவர்களுக்கும் போர் தொடங்கியது.