Mahābhārata · Adhyāya 6.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.116.1
अभिमन्युर्महाराज तव पुत्रमयोधयत् ।
महत्या सेनया युक्तं भीष्महेतोः पराक्रमी ॥ ६.११६.१ ॥
O großer König, der tapfere Abhimanyu kämpfte gegen deinen Sohn, der um Bhīṣmas willen von einem großen Heer begleitet war.
6.116.2
दुर्योधनो रणे कार्षिं नवभिर्नतपर्वभिः ।
आजघानोरसि क्रुद्धः पुनश्चैनं त्रिभिः शरैः ॥ ६.११६.२ ॥
Im Kampf schlug der erzürnte Duryodhana dem Sohn Kṛṣṇās mit neun Pfeilen mit gebogenen Gelenken auf die Brust und traf ihn dann erneut mit drei Pfeilen.
6.116.3
तस्य शक्तिं रणे कार्ष्णिर्मृत्योर्जिह्वामिवायसीम् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो दुर्योधनरथं प्रति ॥ ६.११६.३ ॥
Im Kampf schleuderte der sehr erzürnte Sohn Kṛṣṇās seine Lanze, gleich der eisernen Zunge des Todes, gegen Duryodhanas Wagen.
6.116.4
तामापतन्तीं सहसा घोररूपां विशांपते ।
द्विधा चिच्छेद ते पुत्रः क्षुरप्रेण महारथः ॥ ६.११६.४ ॥
O Herr der Menschen, dein Sohn, der große Wagenkämpfer, zerschnitt jenen furchtbar gestalteten Speer, der plötzlich heranschoss, mit einem rasiermesserscharfen Pfeil in zwei Teile.
6.116.5
तां शक्तिं पतितां दृष्ट्वा कार्ष्णिः परमकोपनः ।
दुर्योधनं त्रिभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ६.११६.५ ॥
Als er den Speer gefallen sah, schoss der Sohn Kṛṣṇās in äußerstem Zorn drei Pfeile in Duryodhanas Arme und Brust.
6.116.6
पुनश्चैनं शरैर्घोरैराजघान स्तनान्तरे ।
दशभिर्भरतश्रेष्ठ दुर्योधनममर्षणम् ॥ ६.११६.६ ॥
O Bester der Bharatas, erneut traf er den unbeherrschten Duryodhana mitten auf die Brust mit zehn furchtbaren Pfeilen.
6.116.7
तद्युद्धमभवद्धोरं चित्ररूपं च भारत ।
ईक्षितृप्रीतितजननं सर्वपार्थिवपूजितम् ॥ ६.११६.७ ॥
Jener Kampf wurde schrecklich und von wunderbarer Gestalt, o Bhārata, er erfreute die Zuschauer und wurde von allen Königen geehrt.
6.116.8
भीष्मस्य निधनार्थाय पार्थस्य विजयाय च ।
युयुधाते रणे वीरौ सौभद्रकुरुपुङ्गवौ ॥ ६.११६.८ ॥
Zum Tod Bhīṣmas und zum Sieg Pārthas kämpften jene beiden Helden — Saubhadra und der Stier der Kurus — in der Schlacht.
6.116.9
सात्यकिं रभसं युद्धे द्रौणिर्ब्राह्मणपुङ्गवः ।
आजघानोरसि क्रुद्धो नाराचेन परंतपः ॥ ६.११६.९ ॥
Im Kampf wurde der ungestüme Sātyaki vom Sohn Droṇas, dem besten der Brahmanen, zornig mit einem eisernen Pfeil an die Brust getroffen — jener Peiniger der Feinde.
6.116.10
शैनेयोऽपि गुरोः पुत्रं सर्वमर्मसु भारत ।
अताडयदमेयात्मा नवभिः कङ्कपत्रिभिः ॥ ६.११६.१० ॥
Auch Sātyaki, der Nachkomme Śinis, traf den Sohn des Lehrers an allen empfindlichen Stellen, o Bhārata, mit neun reiherfedrigen Pfeilen — jener Held von unermesslichem Geist.
6.116.11
अश्वत्थामा तु समरे सात्यकिं नवभिः शरैः ।
त्रिंशता च पुनस्तूर्णं बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ६.११६.११ ॥
Aśvatthāman aber traf im Kampf Sātyaki rasch an den Armen und der Brust, zuerst mit neun Pfeilen, dann wieder mit dreißig.
6.116.12
सोऽतिविद्धो महेष्वासो द्रोणपुत्रेण सात्यकिः ।
द्रोणपुत्रं त्रिभिर्बाणैराजघान महायशाः ॥ ६.११६.१२ ॥
Schwer verwundet vom Sohn Droṇas, traf jener große Bogenschütze Sātyaki, von großem Ruhm, den Sohn Droṇas mit drei Pfeilen.
6.116.13
पौरवो धृष्टकेतुं च शरैराच्छाद्य संयुगे ।
बहुधा दारयांचक्रे महेष्वासं महारथः ॥ ६.११६.१३ ॥
Im Kampf deckte der Paurava, der große Wagenkämpfer, Dhṛṣṭaketu mit Pfeilen ein und zerriss den großen Bogenschützen auf vielfache Weise.
6.116.14
तथैव पौरवं युद्धे धृष्टकेतुर्महारथः ।
त्रिंशता निशितैर्बाणैर्विव्याधाशु महाभुजः ॥ ६.११६.१४ ॥
Ebenso durchbohrte im Kampf der große Wagenkämpfer Dhṛṣṭaketu den Paurava rasch mit dreißig scharfen Pfeilen, der Starkarmige.
6.116.15
पौरवस्तु धनुश्छित्त्वा धृष्टकेतोर्महारथः ।
ननाद बलवन्नादं विव्याध च शितैः शरैः ॥ ६.११६.१५ ॥
Der Paurava aber zerschlug den Bogen Dhṛṣṭaketus, der große Wagenkämpfer stieß ein gewaltiges Gebrüll aus und durchbohrte ihn mit scharfen Pfeilen.
6.116.16
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय पौरवं निशितैः शरैः ।
आजघान महाराज त्रिसप्तत्या शिलीमुखैः ॥ ६.११६.१६ ॥
Er nahm einen anderen Bogen und traf den Paurava, o großer König, mit dreiundsiebzig scharfen Śilīmukha-Pfeilen.
6.116.17
तौ तु तत्र महेष्वासौ महामात्रौ महारथौ ।
महता शरवर्षेण परस्परमवर्षताम् ॥ ६.११६.१७ ॥
Die beiden großen Bogenschützen, großen Krieger und großen Wagenkämpfer ließen dort einen gewaltigen Pfeilregen aufeinander niederprasseln.
6.116.18
अन्योन्यस्य धनुश्छित्त्वा हयान्हत्वा च भारत ।
विरथावसियुद्धाय समीयतुरमर्षणौ ॥ ६.११६.१८ ॥
O Bhārata, nachdem sie einander die Bögen zerschlagen und die Pferde getötet hatten, traten beide, ohne Wagen, die unbeugsamen Kämpfer zum Schwertkampf gegeneinander an.
6.116.19
आर्षभे चर्मणी चित्रे शतचन्द्रपुरस्कृते ।
तारकाशतचित्रे च निस्त्रिंशौ सुमहाप्रभौ ॥ ६.११६.१९ ॥
Zwei Schilde aus Stierhaut, leuchtend und bunt, mit hundert Mondsicheln geschmückt und mit hundert Sternen bemalt, und zwei Schwerter von großem Glanz.
6.116.20
प्रगृह्य विमलौ राजंस्तावन्योन्यमभिद्रुतौ ।
वासितासंगमे यत्तौ सिंहाविव महावने ॥ ६.११६.२० ॥
O König, die beiden ergriffen ihre blanken Schwerter und stürzten aufeinander zu, eifrig wie zwei Löwen, die im großen Wald um eine Elefantenkuh zusammentreffen.
6.116.21
मण्डलानि विचित्राणि गतप्रत्यागतानि च ।
चेरतुर्दर्शयन्तौ च प्रार्थयन्तौ परस्परम् ॥ ६.११६.२१ ॥
Sie wirbelten in kunstvollen Kreisen, rückten vor und wichen zurück, zeigten ihr Können und suchten jeweils den anderen zu treffen.
6.116.22
पौरवो धृष्टकेतुं तु शङ्खदेशे महासिना ।
ताडयामास संक्रुद्धस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ६.११६.२२ ॥
Zornig schlug der Paurava Dhṛṣṭaketu mit einem großen Schwert auf die Schläfe und rief: "Halt, halt!"
6.116.23
चेदिराजोऽपि समरे पौरवं पुरुषर्षभम् ।
आजघान शिताग्रेण जत्रुदेशे महासिना ॥ ६.११६.२३ ॥
Auch der König der Cedi traf im Gefecht den Paurava, diesen Stier unter den Männern, am Schlüsselbein mit einem großen Schwert mit scharfer Spitze.
6.116.24
तावन्योन्यं महाराज समासाद्य महाहवे ।
अन्योन्यवेगाभिहतौ निपेततुररिंदमौ ॥ ६.११६.२४ ॥
O großer König, in jener großen Schlacht trafen die beiden aufeinander, von der Wucht des anderen getroffen, und die beiden Feindbezwinger fielen.
6.116.25
ततः स्वरथमारोप्य पौरवं तनयस्तव ।
जयत्सेनो रथेनाजावपोवाह रणाजिरात् ॥ ६.११६.२५ ॥
Dann setzte dein Sohn Jayatsena den Paurava auf seinen eigenen Wagen und brachte ihn vom Schlachtfeld fort.
6.116.26
धृष्टकेतु तु समरे माद्रीपुत्रः प्रतापवान् ।
अपोवाह रणे क्रुद्धः सहदेवः पराक्रमी ॥ ६.११६.२६ ॥
Im Kampf aber trug Sahadeva, der tapfere Sohn der Mādrī, zornig den Dhṛṣṭaketu vom Schlachtfeld fort.
6.116.27
चित्रसेनः सुशर्माणं विद्ध्वा बहुभिरायसैः ।
पुनर्विव्याध तं षष्ट्या पुनश्च नवभि शरैः ॥ ६.११६.२७ ॥
Citrasena durchbohrte Suśarman mit vielen eisernen Pfeilen, dann noch einmal mit sechzig und danach mit neun Pfeilen.
6.116.28
सुशर्मा तु रणे क्रुद्धस्तव पुत्रं विशांपते ।
दशमिर्दशभिश्चैव विव्याध निशितैः शरैः ॥ ६.११६.२८ ॥
O Herr der Menschen, Suśarman zornig im Kampf durchbohrte deinen Sohn mit scharfen Pfeilen, zehn und zehn.
6.116.29
चित्रसेनश्च तं राजंस्त्रिंशता नतपर्वभिः ।
आजघान रमे क्रुद्धः स च तं प्रत्यविध्यत ॥ ६.११६.२९ ॥
O König, Citrasena schlug ihn zornig mit dreißig gebogenspitzigen Pfeilen, und er durchbohrte ihn seinerseits.
6.116.30
भीष्मस्य समरे राजन्यशो मानं च वर्धयन् ।
सौभद्रो राजपुत्रं तु बृहद्बलमयोधयत् ॥ ६.११६.३० ॥
O König, den Ruhm und die Ehre Bhīṣmas im Kampf mehrend, kämpfte der Sohn der Subhadrā mit dem Königssohn Bṛhadbala.
6.116.31
पार्थहेतोः पराक्रान्तो भीष्मस्य निधनं प्रति ।
आर्जुनिं कोसलेन्द्रस्तु विद्ध्वा पञ्चभिरायसैः ॥ ६.११६.३१ ॥
Um Pārthas willen, tapfer auf Bhīṣmas Tod zuschreitend, traf der Herr von Kosala den Sohn Arjunas mit fünf eisernen Pfeilen.
6.116.32
पुनर्विव्याध विंशत्या शरैः सन्नतपर्वभिः ।
सौभद्रः कोसलेन्द्रं तु विव्याधाष्टभिरायसैः ॥ ६.११६.३२ ॥
Wieder traf ihn der Sohn Subhadrās mit zwanzig Pfeilen mit gebogenen Spitzen; und den Herrn von Kosala traf er mit acht eisernen Pfeilen.
6.116.33
नाकम्पयत संग्रामे विव्याध च पुनः शरैः ।
कौसल्यस्य धनुश्चापि पुनश्चिच्छेद फाल्गुनिः ॥ ६.११६.३३ ॥
Im Kampf geriet er nicht ins Wanken; wieder traf er ihn mit Pfeilen. Und wieder zerschnitt der Sohn Phālgunas den Bogen des Kosala-Fürsten.
6.116.34
आजघान शरैश्चापि त्रिंशता कङ्कपत्रिभिः ।
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय राजपुत्रो बृहद्बलः ॥ ६.११६.३४ ॥
Er schlug mit dreißig Pfeilen mit Reiherfedern; dann nahm der königliche Prinz Bṛhadbala einen anderen Bogen—
6.116.35
फाल्गुनिं समरे क्रुद्धो विव्याध बहुभिः शरैः ।
तयोर्युद्धं समभवद्भीष्महेतोः परंतप ॥ ६.११६.३५ ॥
Zornig traf er im Kampf den Sohn Phālgunas mit vielen Pfeilen. Ihr Kampf entstand um Bhīṣmas willen, o Feindversenger.
6.116.36
संरब्धयोर्महाराज समरे चित्रयोधिनोः ।
यथा देवासुरे युद्धे बलिवासवयोरभूत् ॥ ६.११६.३६ ॥
O großer König, zwischen jenen beiden zornigen, wundersamen Kriegern im Kampf wurde der Streit wie der zwischen Bali und Vāsava im Krieg der Götter und Dämonen.
6.116.37
भीमसेनो गजानीकं योधयन्बह्वशोभत ।
यथा शक्रो वज्रपाणिर्दारयन्पर्वतोत्तमान् ॥ ६.११६.३७ ॥
Bhīmasena glänzte hoch, als er das Elefantenheer bekämpfte, wie Indra mit dem Donnerkeil in der Hand, der die herrlichsten Berge spaltet.
6.116.38
ते वध्यमाना भीमेन मात्गा गिरिसन्निभाः ।
निपेतुरुर्व्यां सहिता नादयन्तो वसुधराम् ॥ ६.११६.३८ ॥
Jene bergähnlichen Elefanten, von Bhīma erschlagen, stürzten gemeinsam zu Boden und ließen die Erde erdröhnen.
6.116.39
गिरिमात्रा हि ते नागा भिन्नाञ्जनचयोपमाः ।
विरेजुर्वसुधां प्राप्ता विकीर्णा इव पर्वताः ॥ ६.११६.३९ ॥
Jene elefantengroßen Berge gleichenden Tiere glänzten auf der Erde wie zerbrochene Kohlhaufen, wie verstreute Berge.
6.116.40
युधिष्ठिरो महेष्वासो मद्रराजानमाहवे ।
महत्या सेनया गुप्तं पीडयामास संगतम् ॥ ६.११६.४० ॥
Yudhiṣṭhira, der große Bogenschütze, bedrängte im Kampf den König der Madras, der von einem großen Heer geschützt war und ihm entgegengetreten war.
6.116.41
मद्रेश्वरश्च समरे धर्मपुत्रं महारथम् ।
पीडयामास संरब्धो भीष्महेतोः पराक्रमी ॥ ६.११६.४१ ॥
Und der Herr der Madras, im Kampf erzürnt und tapfer, bedrängte den großen Wagenkämpfer, den Sohn des Dharma, um Bhīṣmas willen.
6.116.42
विराटं सैन्धवो राजा विद्ध्वा सन्नतपर्वभिः ।
नवभिः सायकैस्तीक्ष्णैस्त्रिंशता पुनरार्पयत् ॥ ६.११६.४२ ॥
Der König von Sindhu durchbohrte Virāṭa mit neun scharfen Pfeilen mit gebogenen Gelenken und schlug dann erneut mit dreißig zurück.
6.116.43
विराटश्च महाराज सैन्धवं वाहिनीपतिः ।
त्रिंशद्भिर्निशितैर्बाणैराजघान स्तनान्तरे ॥ ६.११६.४३ ॥
O großer König, Virāṭa, der Heerführer, traf den König von Sindhu mit dreißig scharfen Pfeilen in die Brust.
6.116.44
चित्रकार्मुकनिस्त्रिंशौ चित्रवर्मायुधध्वजौ ।
रेजतुश्चित्ररूपौ तौ संग्रामे मत्स्यसैन्धवौ ॥ ६.११६.४४ ॥
Die beiden, der König der Matsya und der König von Sindhu, mit ihren prächtigen Bögen, Schwertern, Rüstungen, Waffen und Bannern, leuchteten wunderbar in der Schlacht.
6.116.45
द्रोणः पाञ्चालपुत्रेण समागम्य महारणे ।
महासमुदयं चक्रे शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.११६.४५ ॥
In der großen Schlacht traf Droṇa auf den Sohn des Pāñcāla und führte mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken einen gewaltigen Ansturm.
6.116.46
ततो द्रोणो महाराज पार्षतस्य महद्धनुः ।
छित्त्वा पञ्चाशतेषूंश्च पार्षतं प्रति सृष्टवान् ॥ ६.११६.४६ ॥
Dann, o großer König, zerschnitt Droṇa den großen Bogen des Pārṣata und schoss fünfzig Pfeile auf Pārṣata.
6.116.47
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय पार्षतः परवीरहा ।
द्रोणस्य मिषतो युद्धे प्रेषयामास सायकान् ॥ ६.११६.४७ ॥
Pārṣata, der Töter feindlicher Helden, nahm einen anderen Bogen und schoss, während Droṇa zusah, Pfeile in die Schlacht.
6.116.48
ताञ्छराञ्छरघातेन चिच्छेद स महारथः ।
द्रोणो द्रुपदपुत्राय प्राहिणोत्पञ्च सायकान् ॥ ६.११६.४८ ॥
Mit einem Schlag von Pfeilen zerschnitt der große Wagenkämpfer Droṇa jene Pfeile und schoss fünf Pfeile auf den Sohn des Drupada.
6.116.49
ततः क्रुद्धो महाराज पार्षतः परवीरहा ।
द्रोणाय चिक्षेप गदां यमदण्डोपमां रणे ॥ ६.११६.४९ ॥
Da warf, o großer König, der zornige Sohn des Pṛṣata, Töter feindlicher Helden, im Kampf eine Keule gleich dem Stab Yamas auf Droṇa.
6.116.50
तामापतन्तीं सहसा हेमपट्टविभूषिताम् ।
शरैः पञ्चाशता द्रोणो वारयामास संयुगे ॥ ६.११६.५० ॥
Jene Keule, die plötzlich auf ihn zuschoss, mit goldenen Bändern geschmückt, hielt Droṇa im Kampf mit fünfzig Pfeilen auf.
6.116.51
सा छिन्ना बहुधा राजन्द्रोगचापच्युतैः शरैः ।
चूर्णीकृता विशीर्यन्ती पपात वसुधातले ॥ ६.११६.५१ ॥
O König, von den Pfeilen aus Droṇas Bogen in viele Stücke zerschnitten, zu Staub zermalmt, zerstob die Keule und fiel zu Boden.
6.116.52
गदां विनिहतां दृष्ट्वा पार्षतः शत्रुतापनः ।
द्रोणाय शक्तिं चिक्षेप सर्वपारशवीं शुभाम् ॥ ६.११६.५२ ॥
Als er die Keule zerstört sah, warf der Sohn des Pṛṣata, Peiniger seiner Feinde, auf Droṇa eine prächtige, ganz aus Eisen gefertigte Lanze.
6.116.53
तां द्रोणो नवभिर्बाणैश्चिच्छेद युधि भारत ।
पार्षतं च महेष्वासं पीजयामास संयुगे ॥ ६.११६.५३ ॥
O Nachkomme Bharatas, Droṇa zerschnitt jene Lanze im Kampf mit neun Pfeilen und bedrängte auch den großen Bogenschützen, den Sohn des Pṛṣata, im Gefecht.
6.116.54
एवमेतन्महायुद्धं द्रोणपार्षतयोरभूत् ।
भीष्मं प्रति महाराज घोररूपं भयानकम् ॥ ६.११६.५४ ॥
O großer König, so entstand zwischen Droṇa und Pārṣata, um Bhīṣma willen, dieser große Kampf, schrecklich in seiner Gestalt und furchterregend.
6.116.55
अर्जुनः प्राप्य गाङ्गेयं पीडयन्निशितैः शरैः ।
अभ्यद्रवत संयत्तो वने मत्तमिव द्विपम् ॥ ६.११६.५५ ॥
Arjuna erreichte den Sohn der Gaṅgā, bedrängte ihn mit scharfen Pfeilen und stürmte, entschlossen, wie ein wütender Elefant im Wald auf ihn los.
6.116.56
प्रत्युद्ययौ च तं राजा भगदत्तः प्रतापवान् ।
त्रिधा भिन्नेन नागेन मदान्धेन महाबलः ॥ ६.११६.५६ ॥
Und König Bhagadatta, der mächtige und sehr starke, zog ihm entgegen, auf einem vom Brunstrausch geblendeten Elefanten, der an drei Stellen Saft verströmte.
6.116.57
तमापतन्तं सहसा महेन्द्रगजसन्निभम् ।
परं यत्नं समस्थाय बीभत्सुः प्रत्यपद्यत ॥ ६.११६.५७ ॥
Bībhatsu (Arjuna) hielt, als jener Elefant, Indras Elefanten gleich, plötzlich auf ihn zustürmte, mit höchster Anstrengung stand und stellte sich ihm entgegen.
6.116.58
ततो गजगतो राजा भगदत्तः प्रतापवान् ।
अर्जुनं शरवर्षेण वारयामास संयुगे ॥ ६.११६.५८ ॥
Da hielt König Bhagadatta, der Mächtige auf dem Elefanten, Arjuna im Kampf mit einem Pfeilregen auf.
6.116.59
अर्जुनस्तु ततो नागमायान्तं रजतोपमैः ।
विमलैरायसैस्तीक्ष्णैरविध्यत महारणे ॥ ६.११६.५९ ॥
Arjuna aber durchbohrte den herannahenden Elefanten im großen Kampf mit scharfen eisernen Pfeilen, hell und makellos wie Silber.
6.116.60
शिखण्डिनं च कौन्तेयो याहियाहीत्यचोदयत् ।
भीष्मं प्रति महाराज जह्येनमिति चाब्रवीत् ॥ ६.११६.६० ॥
Und der Sohn der Kuntī (Arjuna) spornte Śikhaṇḍin an: »Vorwärts, vorwärts!«, und er sprach: »Gegen Bhīṣma, großer König, streck ihn nieder.«
6.116.61
प्राग्ज्योतिषस्ततो हित्वा पाण्डवं पाण्डुपूर्वज ।
प्रययौ त्वरितो राजन्द्रुपदस्य रथं प्रति ॥ ६.११६.६१ ॥
Da verließ der König von Prāgjyotiṣa, o Ahne Pāṇḍus, den Pāṇḍava und eilte, o König, zu Drupadas Wagen.
6.116.62
ततोऽर्जुनो महाराज भीष्ममभ्यद्रवद्द्रुतम् ।
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य ततो युद्धमवर्तत । ॥ ६.११६.६२ ॥
Dann, o großer König, stürzte Arjuna schnell auf Bhīṣma zu, Śikhaṇḍin voranstellend, und dann begann die Schlacht.
6.116.63
ततस्ते तावकाः शूराः पाण्डवं रभसं युधि ।
समभ्यधावन्क्रोशन्तस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.११६.६३ ॥
Da stürmten eure tapferen Krieger schreiend heftig in der Schlacht gegen den Pāṇḍava; und das wurde wie ein Wunder.
6.116.64
नानाविधान्यनीकानि पुत्राणां ते जनाधिप ।
अर्जुनो व्यधमत्काले दिवीवाभ्राणि मारुतः ॥ ६.११६.६४ ॥
O Herr der Menschen, Arjuna zerstreute zur rechten Zeit die verschiedenen Heere deiner Söhne, wie der Wind die Wolken am Himmel zerstreut.
6.116.65
शिखण्डी तु समासाद्य भरतानां पितामहम् ।
इषुभिस्तूर्णमव्यग्रो बहुभिः स समाचिनोत् ॥ ६.११६.६५ ॥
Doch Śikhaṇḍin, der sich dem Großvater der Bharatas näherte, ungestört, bedeckte ihn rasch mit vielen Pfeilen.
6.116.66
रथाग्न्यगारश्चापार्चिरशिशक्तिगदेन्धनः ।
शरसङ्घमहाज्वालः क्षत्रियान्समरेऽदहत् ॥ ६.११६.६६ ॥
Wie ein Feuerhaus aus Wagen, mit Flammen aus Bögen, mit Speeren und Keulen als Brennstoff und einer großen Lohe von Pfeilhagel, verbrannte es die Krieger im Kampf.
6.116.67
यथाऽग्निः सुमहानिद्धः कक्षे चरति सानिलः ।
तथा जज्वाल भीष्मोऽपि दिव्यान्यस्त्राण्युदीरयन् ॥ ६.११६.६७ ॥
Wie ein großes, vom Wind angefachtes Feuer durch das Dickicht zieht, so loderte auch Bhīṣma auf und schleuderte göttliche Waffen.
6.116.68
सोमकांश्च रणे भीष्मो जघ्ने पार्थपदानुगान् ।
न्यवारयत तत्सैन्यं पाण्डवस्य महारथः ॥ ६.११६.६८ ॥
Im Kampf erschlug Bhīṣma die Somakas und die Gefolgsleute Pārthas, und der große Wagenkämpfer hielt jenes Heer der Pāṇḍavas auf.
6.116.69
सुवर्णपुङ्खैरिषुभिः शितैः सन्नतपर्वभिः ।
नादयन्स दिशो भीष्मः प्रदिशश्च महाहवे ॥ ६.११६.६९ ॥
Mit goldgefiederten, scharfen Pfeilen mit gebogenen Knoten ließ Bhīṣma in jener großen Schlacht die Himmelsrichtungen und Zwischenrichtungen widerhallen.
6.116.70
पातयन्रथिनो राजन्हयांश्च सह सादिभिः ।
मुण्डतालवनानीव चकार स रथव्रजान् ॥ ६.११६.७० ॥
O König, indem er Wagenlenker und Pferde samt ihren Reitern zu Fall brachte, machte er die Wagenherden wie Palmenhaine mit abgeschlagenen Häuptern.
6.116.71
निर्मनुष्यान्रथान्राजन्गजानश्वांश्च संयुगे ।
चकार समरे भीष्मः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ६.११६.७१ ॥
O König, Bhīṣma, der beste aller Waffenträger, machte in der Schlacht Wagen, Elefanten und Pferde menschenleer.
6.116.72
तस्य ज्यातलनिर्घोषं विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
निशम्य सर्वतो राजन्समकम्पन्त सैनिकाः ॥ ६.११६.७२ ॥
O König, als sie das Dröhnen seiner Bogensehne und seiner Handfläche hörten, gleich dem Krachen des Donnerkeils, zitterten die Krieger von allen Seiten zugleich.
6.116.73
अघोमा न्यपतन्बाणाः पितुस्ते मनुजेश्वर ।
नासञ्जन्त शरीरेषु भीष्मचापच्युताः शराः ॥ ६.११६.७३ ॥
O Herr der Menschen, die Pfeile fielen abwärts auf deinen Vater; die von Bhīṣmas Bogen geschossenen Pfeile blieben in den Körpern nicht stecken.
6.116.74
निर्मनुष्यान्रथान्राजन्सुयुक्ताञ्जवनैर्हयैः ।
वातायमानानद्राक्षं ध्रियमाणान्विशांपते ॥ ६.११६.७४ ॥
O König, ich sah wohlgespannte Streitwagen mit schnellen Rossen, ohne Männer, im Wind dahinrasen und von ihren Pferden gehalten werden, o Herr des Volkes.
6.116.75
चेदिकाशिकरूशानां सहस्राणि चतुर्दश ।
महारथाः समाख्याताः कुलपुत्रास्तनुत्यजः ॥ ६.११६.७५ ॥
Vierzehntausend große Wagenkrieger der Cedis, Kāśis und Kārūṣas, berühmt, Söhne edler Familien, die ihre Körper hingaben.
6.116.76
अपरावर्तिनः शूराः सुवर्णविकृतध्वजाः ।
संग्रामे भीष्ममासाद्य सवाजिरथकुञ्जराः ॥ ६.११६.७६ ॥
Die Helden, die nie umkehrten, mit goldverzierten Bannern, die im Kampf Bhīṣma erreichten, mit Pferden, Wagen und Elefanten.
6.116.77
जग्मुस्ते परलोकाय व्यादितास्यमिवान्तकम् ।
न तत्रासीद्रणे राजन्सोमकानां महारथः ॥ ६.११६.७७ ॥
Sie gingen in die andere Welt, als wäre es der Tod mit weit geöffnetem Rachen; o König, in jener Schlacht blieb dort kein einziger großer Wagenkämpfer der Somakas übrig.
6.116.78
यः संप्राप्य रणे भीष्मं जीविते स्म मनो दधे ।
तांश्च सर्वान्रणे योधान्प्रेतराजपुरं प्रति ॥ ६.११६.७८ ॥
Jene Krieger, die im Kampf Bhīṣma erreicht und ihr Herz auf das Leben gerichtet hatten, wurden alle im Kampf zur Stadt des Totenkönigs geschickt.
6.116.79
नीतानमन्यन्त जना दृष्ट्वा भीष्मस्य विक्रमम् ।
न कश्चिदेनं समरे प्रत्युद्याति महारथः ॥ ६.११६.७९ ॥
Als die Menschen Bhīṣmas Tapferkeit sahen, hielten sie ihn für besiegt; im Kampf trat kein großer Wagenkämpfer ihm entgegen.
6.116.80
ऋते पाण्डुसुतं वीरं श्वेताश्वं कृष्णसारथिम् ।
शिखण्डिनं च समरे पाञ्चाल्यममितौजसम् ॥ ६.११६.८० ॥
Außer dem Helden, dem Sohn Pāṇḍus, dessen Rosse weiß waren und dessen Wagenlenker Kṛṣṇa war, sowie außer Śikhaṇḍin und dem Pāñcālya von unermesslicher Kraft, stellte sich ihm im Kampf niemand entgegen.