மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.116.1
अभिमन्युर्महाराज तव पुत्रमयोधयत् ।
महत्या सेनया युक्तं भीष्महेतोः पराक्रमी ॥ ६.११६.१ ॥
மகாராஜாவே, வீரனான அபிமன்யு பீஷ்மருக்காக பெரும் படையுடன் நின்ற உங்கள் மகனுடன் போரிட்டான்.
6.116.2
दुर्योधनो रणे कार्षिं नवभिर्नतपर्वभिः ।
आजघानोरसि क्रुद्धः पुनश्चैनं त्रिभिः शरैः ॥ ६.११६.२ ॥
போரில் கோபமடைந்த துரியோதனன் கிருஷ்ணையின் மகன் அபிமன்யுவின் மார்பில் வளைந்த கணுக்களைக் கொண்ட ஒன்பது அம்புகளால் அடித்தான்; பின்னர் அவனை மூன்று அம்புகளாலும் தாக்கினான்.
6.116.3
तस्य शक्तिं रणे कार्ष्णिर्मृत्योर्जिह्वामिवायसीम् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो दुर्योधनरथं प्रति ॥ ६.११६.३ ॥
போரில் மிகவும் கோபமடைந்த கிருஷ்ணையின் மகன், மரணத்தின் இரும்பு நாக்கைப் போன்ற தனது வேலை துரியோதனனின் தேரை நோக்கி எறிந்தான்.
6.116.4
तामापतन्तीं सहसा घोररूपां विशांपते ।
द्विधा चिच्छेद ते पुत्रः क्षुरप्रेण महारथः ॥ ६.११६.४ ॥
ஓ மன்னா, திடீரென்று பாய்ந்து வந்த அந்த பயங்கர உருவ வேலை உங்கள் மகனான மகாரதன் கூர்முனை அம்பால் இரண்டாக வெட்டினான்.
6.116.5
तां शक्तिं पतितां दृष्ट्वा कार्ष्णिः परमकोपनः ।
दुर्योधनं त्रिभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ६.११६.५ ॥
அந்த வேல் விழுந்ததைக் கண்ட, மிகவும் கோபமடைந்த கிருஷ்ணையின் மகன் துரியோதனனின் தோள்களிலும் மார்பிலும் மூன்று அம்புகளைச் செலுத்தினான்.
6.116.6
पुनश्चैनं शरैर्घोरैराजघान स्तनान्तरे ।
दशभिर्भरतश्रेष्ठ दुर्योधनममर्षणम् ॥ ६.११६.६ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, மீண்டும் அவன் பயங்கரமான அம்புகளால் பொறுக்காத துரியோதனனின் மார்பின் நடுவில் பத்து அம்புகளால் தாக்கினான்.
6.116.7
तद्युद्धमभवद्धोरं चित्ररूपं च भारत ।
ईक्षितृप्रीतितजननं सर्वपार्थिवपूजितम् ॥ ६.११६.७ ॥
பரதா! அந்தப் போர் கொடூரமாகவும் பலவிதமான வடிவங்கள் கொண்டதாகவும் இருந்தது; காண்பவர்களுக்கு மகிழ்ச்சியளித்தது, எல்லா அரசர்களாலும் போற்றப்பட்டது.
6.116.8
भीष्मस्य निधनार्थाय पार्थस्य विजयाय च ।
युयुधाते रणे वीरौ सौभद्रकुरुपुङ्गवौ ॥ ६.११६.८ ॥
பீஷ்மரின் வீழ்ச்சிக்காகவும், பார்த்தனின் வெற்றிக்காகவும், அந்த இரு வீரர்கள் — சௌபத்ரரும் குருகுலத்தின் சிறந்தவரும் — போரில் போரிட்டனர்.
6.116.9
सात्यकिं रभसं युद्धे द्रौणिर्ब्राह्मणपुङ्गवः ।
आजघानोरसि क्रुद्धो नाराचेन परंतपः ॥ ६.११६.९ ॥
போரில் வேகமாக வந்த சாத்யகியை, பிராமணர்களில் சிறந்த துரோணரின் மகன் கோபத்துடன் இரும்பு அம்பால் மார்பில் தாக்கினான் — எதிரிகளை வருத்தும் அவன்.
6.116.10
शैनेयोऽपि गुरोः पुत्रं सर्वमर्मसु भारत ।
अताडयदमेयात्मा नवभिः कङ्कपत्रिभिः ॥ ६.११६.१० ॥
சைனேயரான சாத்யகியும், பாரதா, குருவின் மகனை எல்லா மர்ம இடங்களிலும் ஒன்பது கங்கப் பறவை இறகு அம்புகளால் தாக்கினார் — அளவற்ற ஆன்மா கொண்ட அந்த வீரர்.
6.116.11
अश्वत्थामा तु समरे सात्यकिं नवभिः शरैः ।
त्रिंशता च पुनस्तूर्णं बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ६.११६.११ ॥
ஆனால் அஸ்வத்தாமன் போரில் சாத்யகியை ஒன்பது அம்புகளாலும், பின்னர் முப்பது அம்புகளாலும், விரைவாக அவரது தோள்களிலும் மார்பிலும் தாக்கினான்.
6.116.12
सोऽतिविद्धो महेष्वासो द्रोणपुत्रेण सात्यकिः ।
द्रोणपुत्रं त्रिभिर्बाणैराजघान महायशाः ॥ ६.११६.१२ ॥
துரோணரின் மகனால் மிகவும் காயப்பட்ட அந்த பெரும் வில்லாளி சாத்யகி, புகழ்மிக்கவர், துரோணரின் மகனை மூன்று அம்புகளால் தாக்கினார்.
6.116.13
पौरवो धृष्टकेतुं च शरैराच्छाद्य संयुगे ।
बहुधा दारयांचक्रे महेष्वासं महारथः ॥ ६.११६.१३ ॥
போரில் பௌரவன் அம்புகளால் திருஷ்டகேதுவை மூடி, பல வழிகளில் அந்த மகா வில்லாளனைத் துளைத்தான், அந்த மகாரதன்.
6.116.14
तथैव पौरवं युद्धे धृष्टकेतुर्महारथः ।
त्रिंशता निशितैर्बाणैर्विव्याधाशु महाभुजः ॥ ६.११६.१४ ॥
அதுபோலவே போரில் மகாரதன் திருஷ்டகேது பௌரவனை முப்பது கூரிய அம்புகளால் விரைவாகத் துளைத்தான், அந்த மகாபாகு.
6.116.15
पौरवस्तु धनुश्छित्त्वा धृष्टकेतोर्महारथः ।
ननाद बलवन्नादं विव्याध च शितैः शरैः ॥ ६.११६.१५ ॥
ஆனால் பௌரவன் திருஷ்டகேதுவின் வில்லை அறுத்து, அந்த மகாரதன் வலிமையுடன் முழங்கி கூரிய அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.116.16
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय पौरवं निशितैः शरैः ।
आजघान महाराज त्रिसप्तत्या शिलीमुखैः ॥ ६.११६.१६ ॥
அவன் மற்றொரு வில்லை எடுத்து, மகாராஜனே, கூரிய அம்புகளால் பௌரவனை எழுபத்துமூன்று சிலீமுக அம்புகளால் தாக்கினான்.
6.116.17
तौ तु तत्र महेष्वासौ महामात्रौ महारथौ ।
महता शरवर्षेण परस्परमवर्षताम् ॥ ६.११६.१७ ॥
அந்த இரு மகா வில்லாளர்கள், மகா வீரர்கள், மகாரதர்கள் அங்கு பெரும் அம்பு மழையால் ஒருவர்மீது ஒருவர் பொழிந்தனர்.
6.116.18
अन्योन्यस्य धनुश्छित्त्वा हयान्हत्वा च भारत ।
विरथावसियुद्धाय समीयतुरमर्षणौ ॥ ६.११६.१८ ॥
பாரதனே, ஒருவரின் வில்லை ஒருவர் அறுத்து, குதிரைகளைக் கொன்று, தேரற்ற இருவரும் கோபத்துடன் வாள்போருக்காக ஒன்றுகூடினர்.
6.116.19
आर्षभे चर्मणी चित्रे शतचन्द्रपुरस्कृते ।
तारकाशतचित्रे च निस्त्रिंशौ सुमहाप्रभौ ॥ ६.११६.१९ ॥
காளை தோலால் ஆனவையும், நூறு பிறைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவையும், நூறு நட்சத்திரங்களால் வண்ணமிட்டவையுமான இரு கேடயங்களும், மிகுந்த ஒளியுடைய இரு வாள்களும்.
6.116.20
प्रगृह्य विमलौ राजंस्तावन्योन्यमभिद्रुतौ ।
वासितासंगमे यत्तौ सिंहाविव महावने ॥ ६.११६.२० ॥
அரசே, அவ்விருவரும் தங்கள் தூய வாள்களை ஏந்தி ஒருவர் மீது ஒருவர் பாய்ந்தனர்; பெரிய காட்டில் பெண் யானைக்காக மோதும் இரு சிங்கங்களைப் போல.
6.116.21
मण्डलानि विचित्राणि गतप्रत्यागतानि च ।
चेरतुर्दर्शयन्तौ च प्रार्थयन्तौ परस्परम् ॥ ६.११६.२१ ॥
அவ்விருவரும் வியக்கத்தக்க வட்டச் சுழற்சிகளையும் முன்னும் பின்னும் நகர்வுகளையும் செய்து, தங்கள் திறமையைக் காட்டி ஒருவரையொருவர் தாக்க விரும்பினர்.
6.116.22
पौरवो धृष्टकेतुं तु शङ्खदेशे महासिना ।
ताडयामास संक्रुद्धस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ६.११६.२२ ॥
கோபங்கொண்ட பௌரவன் திருஷ்டகேதுவின் கோயில் பகுதியில் பெரிய வாளால் தாக்கி, "நில், நில்!" என்றான்.
6.116.23
चेदिराजोऽपि समरे पौरवं पुरुषर्षभम् ।
आजघान शिताग्रेण जत्रुदेशे महासिना ॥ ६.११६.२३ ॥
சேதி மன்னனும் போரில் பௌரவனை, அந்த மனிதர்களில் காளையை, கூர்முனை கொண்ட பெரிய வாளால் தோள்பட்டைப் பகுதியில் தாக்கினான்.
6.116.24
तावन्योन्यं महाराज समासाद्य महाहवे ।
अन्योन्यवेगाभिहतौ निपेततुररिंदमौ ॥ ६.११६.२४ ॥
மகாராஜாவே, அந்த மகாப் போரில் அவ்விருவரும் ஒருவரையொருவர் சந்தித்து, ஒருவர் வேகத்தால் ஒருவர் தாக்கப்பட்டு, பகைவரை அடக்கும் அவ்விரு வீரர்களும் வீழ்ந்தனர்.
6.116.25
ततः स्वरथमारोप्य पौरवं तनयस्तव ।
जयत्सेनो रथेनाजावपोवाह रणाजिरात् ॥ ६.११६.२५ ॥
பின்னர் உமது மகன் ஜயத்சேனன், பௌரவனை தன் தேரில் ஏற்றி போர்க்களத்திலிருந்து கொண்டு சென்றான்.
6.116.26
धृष्टकेतु तु समरे माद्रीपुत्रः प्रतापवान् ।
अपोवाह रणे क्रुद्धः सहदेवः पराक्रमी ॥ ६.११६.२६ ॥
ஆனால் போரில் மாத்ரியின் வலிமைமிக்க மகன் சகதேவன், கோபத்துடன் திருஷ்டகேதுவை போர்க்களத்திலிருந்து கொண்டு சென்றான்.
6.116.27
चित्रसेनः सुशर्माणं विद्ध्वा बहुभिरायसैः ।
पुनर्विव्याध तं षष्ट्या पुनश्च नवभि शरैः ॥ ६.११६.२७ ॥
சித்திரசேனன் சுசர்மனை பல இரும்பு அம்புகளால் துளைத்தான்; பின்னர் அறுபது மற்றும் ஒன்பது அம்புகளால் மீண்டும் துளைத்தான்.
6.116.28
सुशर्मा तु रणे क्रुद्धस्तव पुत्रं विशांपते ।
दशमिर्दशभिश्चैव विव्याध निशितैः शरैः ॥ ६.११६.२८ ॥
அரசே! போரில் கோபம் கொண்ட சுசர்மன் உமது மகனை கூர்மையான அம்புகளால் பத்து பத்து அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.116.29
चित्रसेनश्च तं राजंस्त्रिंशता नतपर्वभिः ।
आजघान रमे क्रुद्धः स च तं प्रत्यविध्यत ॥ ६.११६.२९ ॥
அரசே! சித்திரசேனன் கோபத்துடன் சுசர்மனை முப்பது வளைந்த முனை அம்புகளால் தாக்கினான்; சுசர்மனும் அவனைப் பதிலுக்குத் துளைத்தான்.
6.116.30
भीष्मस्य समरे राजन्यशो मानं च वर्धयन् ।
सौभद्रो राजपुत्रं तु बृहद्बलमयोधयत् ॥ ६.११६.३० ॥
அரசே! போரில் பீஷ்மரின் புகழையும் மானத்தையும் உயர்த்தியபடி, சௌபத்ரன் அரச குமாரன் பிருஹத்பலனுடன் போரிட்டான்.
6.116.31
पार्थहेतोः पराक्रान्तो भीष्मस्य निधनं प्रति ।
आर्जुनिं कोसलेन्द्रस्तु विद्ध्वा पञ्चभिरायसैः ॥ ६.११६.३१ ॥
பார்த்தனின் பொருட்டு, பீஷ்மரின் மரணத்தை நோக்கி வீரத்துடன் முன்னேறிய கோசலத் தலைவன், அர்ஜுனனின் மகனை ஐந்து இரும்பு அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.116.32
पुनर्विव्याध विंशत्या शरैः सन्नतपर्वभिः ।
सौभद्रः कोसलेन्द्रं तु विव्याधाष्टभिरायसैः ॥ ६.११६.३२ ॥
மீண்டும் சுபத்திரையின் மகன், வளைந்த முனைகளைக் கொண்ட இருபது அம்புகளால் துளைத்தான்; கோசலத் தலைவனை எட்டு இரும்பு அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.116.33
नाकम्पयत संग्रामे विव्याध च पुनः शरैः ।
कौसल्यस्य धनुश्चापि पुनश्चिच्छेद फाल्गुनिः ॥ ६.११६.३३ ॥
போரில் அவன் நடுங்கவில்லை; மீண்டும் அம்புகளால் துளைத்தான். பார்த்தனின் மகன் கோசலனின் வில்லையும் மீண்டும் அறுத்தான்.
6.116.34
आजघान शरैश्चापि त्रिंशता कङ्कपत्रिभिः ।
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय राजपुत्रो बृहद्बलः ॥ ६.११६.३४ ॥
முப்பது கங்கப் பறவை இறகு அம்புகளால் தாக்கினான். பின்னர் அரசகுமாரன் பிருஹத்பலன் வேறொரு வில்லை எடுத்து—
6.116.35
फाल्गुनिं समरे क्रुद्धो विव्याध बहुभिः शरैः ।
तयोर्युद्धं समभवद्भीष्महेतोः परंतप ॥ ६.११६.३५ ॥
கோபத்துடன் போரில் அர்ஜுனனின் மகனை பல அம்புகளால் துளைத்தான். பீஷ்மருக்காக அவ்விருவருக்கும் போர் மூண்டது, பகைவரைச் சுடுபவனே.
6.116.36
संरब्धयोर्महाराज समरे चित्रयोधिनोः ।
यथा देवासुरे युद्धे बलिवासवयोरभूत् ॥ ६.११६.३६ ॥
மகாராஜாவே, போரில் சினமுற்ற, அற்புத வீரர்கள் இருவருக்கும் இடையே நடந்த போர் தேவாசுரப் போரில் பலிக்கும் வாசவனுக்கும் நடந்தது போல் இருந்தது.
6.116.37
भीमसेनो गजानीकं योधयन्बह्वशोभत ।
यथा शक्रो वज्रपाणिर्दारयन्पर्वतोत्तमान् ॥ ६.११६.३७ ॥
பீமசேனன் யானைப் படையுடன் போரிட்டு மிகவும் ஒளிர்ந்தான்; வஜ்ரத்தைக் கையில் ஏந்திய இந்திரன் உயர்ந்த மலைகளைப் பிளக்கும்போது ஒளிர்வது போல்.
6.116.38
ते वध्यमाना भीमेन मात्गा गिरिसन्निभाः ।
निपेतुरुर्व्यां सहिता नादयन्तो वसुधराम् ॥ ६.११६.३८ ॥
பீமனால் கொல்லப்பட்ட அந்த மலை போன்ற யானைகள் ஒன்றாக நிலத்தில் விழுந்து பூமியை அதிரச் செய்தன.
6.116.39
गिरिमात्रा हि ते नागा भिन्नाञ्जनचयोपमाः ।
विरेजुर्वसुधां प्राप्ता विकीर्णा इव पर्वताः ॥ ६.११६.३९ ॥
மலை அளவு பெரிய அந்த யானைகள், பிளந்த மை குவியல்கள் போல், பூமியை அடைந்து சிதறிய மலைகள் போல் ஒளிர்ந்தன.
6.116.40
युधिष्ठिरो महेष्वासो मद्रराजानमाहवे ।
महत्या सेनया गुप्तं पीडयामास संगतम् ॥ ६.११६.४० ॥
பெரும் வில்லாளி யுதிஷ்டிரன் போரில், பெரும் படையால் காக்கப்பட்டு எதிர்த்து நின்ற மத்ர மன்னனை வருத்தினான்.
6.116.41
मद्रेश्वरश्च समरे धर्मपुत्रं महारथम् ।
पीडयामास संरब्धो भीष्महेतोः पराक्रमी ॥ ६.११६.४१ ॥
மத்ரேசனும் போரில் சினந்து, வீரம் மிக்கவனாய், பீஷ்மருக்காக தர்மபுத்திரனாகிய மகாரதனை வருத்தினான்.
6.116.42
विराटं सैन्धवो राजा विद्ध्वा सन्नतपर्वभिः ।
नवभिः सायकैस्तीक्ष्णैस्त्रिंशता पुनरार्पयत् ॥ ६.११६.४२ ॥
சைந்தவ மன்னன் விராடனை வளைந்த கணுக்களுடைய ஒன்பது கூரிய அம்புகளால் துளைத்து, பின்னர் முப்பது அம்புகளால் பதிலடி கொடுத்தான்.
6.116.43
विराटश्च महाराज सैन्धवं वाहिनीपतिः ।
त्रिंशद्भिर्निशितैर्बाणैराजघान स्तनान्तरे ॥ ६.११६.४३ ॥
மகாராஜாவே, படைத்தலைவன் விராடன் சிந்துநாட்டு அரசனை கூர்மையான முப்பது அம்புகளால் மார்பில் தாக்கினான்.
6.116.44
चित्रकार्मुकनिस्त्रिंशौ चित्रवर्मायुधध्वजौ ।
रेजतुश्चित्ररूपौ तौ संग्रामे मत्स्यसैन्धवौ ॥ ६.११६.४४ ॥
வில்லும் வாளும், அழகிய கவசமும் ஆயுதமும் கொடியும் கொண்ட அவ்விருவரும், போரில் மத்ஸ்யனும் சிந்துநாட்டு அரசனுமாக, விசித்திர வடிவில் ஒளிர்ந்தனர்.
6.116.45
द्रोणः पाञ्चालपुत्रेण समागम्य महारणे ।
महासमुदयं चक्रे शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.११६.४५ ॥
போர்க்களத்தில் பாஞ்சாலனின் மகனை எதிர்கொண்ட துரோணன், வளைந்த கணுக்களையுடைய அம்புகளால் பெரும் தாக்குதலை நடத்தினான்.
6.116.46
ततो द्रोणो महाराज पार्षतस्य महद्धनुः ।
छित्त्वा पञ्चाशतेषूंश्च पार्षतं प्रति सृष्टवान् ॥ ६.११६.४६ ॥
பிறகு மகாராஜாவே, துரோணன் பார்ஷதனின் பெரிய வில்லை அறுத்து, ஐம்பது அம்புகளை பார்ஷதனை நோக்கி எய்தான்.
6.116.47
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय पार्षतः परवीरहा ।
द्रोणस्य मिषतो युद्धे प्रेषयामास सायकान् ॥ ६.११६.४७ ॥
எதிரி வீரர்களை அழிக்கும் பார்ஷதன், மற்றொரு வில்லை எடுத்து, போரில் துரோணன் காண, அம்புகளை எய்தான்.
6.116.48
ताञ्छराञ्छरघातेन चिच्छेद स महारथः ।
द्रोणो द्रुपदपुत्राय प्राहिणोत्पञ्च सायकान् ॥ ६.११६.४८ ॥
அந்த மகாரதன் துரோணன் அம்பு வீச்சால் அவற்றை அறுத்து, துருபதனின் மகனை நோக்கி ஐந்து அம்புகளை எய்தான்.
6.116.49
ततः क्रुद्धो महाराज पार्षतः परवीरहा ।
द्रोणाय चिक्षेप गदां यमदण्डोपमां रणे ॥ ६.११६.४९ ॥
அப்போது மகாராஜாவே, கோபமடைந்த பார்ஷதன், எதிரி வீரர்களை அழிப்பவன், போரில் யமதண்டத்திற்கு ஒப்பான கதையை துரோணர் மீது வீசினான்।
6.116.50
तामापतन्तीं सहसा हेमपट्टविभूषिताम् ।
शरैः पञ्चाशता द्रोणो वारयामास संयुगे ॥ ६.११६.५० ॥
திடீரென்று தன்னை நோக்கி வந்த, தங்கப் பட்டைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தக் கதையை, போரில் துரோணர் ஐம்பது அம்புகளால் தடுத்தார்.
6.116.51
सा छिन्ना बहुधा राजन्द्रोगचापच्युतैः शरैः ।
चूर्णीकृता विशीर्यन्ती पपात वसुधातले ॥ ६.११६.५१ ॥
அரசே, துரோணரின் வில்லிலிருந்து வெளிப்பட்ட அம்புகளால் அது பல துண்டுகளாக வெட்டப்பட்டு, நொறுங்கிப் சிதறி தரையில் விழுந்தது.
6.116.52
गदां विनिहतां दृष्ट्वा पार्षतः शत्रुतापनः ।
द्रोणाय शक्तिं चिक्षेप सर्वपारशवीं शुभाम् ॥ ६.११६.५२ ॥
கதை அழிக்கப்பட்டதைக் கண்ட, எதிரிகளை வாட்டும் பார்ஷதன், துரோணர் மீது முழுவதும் இரும்பாலான அழகிய ஈட்டியை வீசினான்।
6.116.53
तां द्रोणो नवभिर्बाणैश्चिच्छेद युधि भारत ।
पार्षतं च महेष्वासं पीजयामास संयुगे ॥ ६.११६.५३ ॥
பரதரே, துரோணர் போரில் ஒன்பது அம்புகளால் அந்த ஈட்டியை வெட்டினார்; மேலும் மகாவில்லாளியான பார்ஷதனையும் போரில் வருத்தினார்.
6.116.54
एवमेतन्महायुद्धं द्रोणपार्षतयोरभूत् ।
भीष्मं प्रति महाराज घोररूपं भयानकम् ॥ ६.११६.५४ ॥
மகாராஜாவே, இவ்வாறு துரோணருக்கும் பார்ஷதனுக்கும் இடையே பீஷ்மரை முன்னிட்டு இந்த பயங்கரமான, அச்சமூட்டும் மாபெரும் போர் நிகழ்ந்தது.
6.116.55
अर्जुनः प्राप्य गाङ्गेयं पीडयन्निशितैः शरैः ।
अभ्यद्रवत संयत्तो वने मत्तमिव द्विपम् ॥ ६.११६.५५ ॥
அர்ஜுனன் கங்கையின் மகனை அடைந்து, கூரிய அம்புகளால் அவரை வருத்தியபடி, காட்டில் மதங்கொண்ட யானையைப் போல ஆவலுடன் அவர்மீது பாய்ந்தான்.
6.116.56
प्रत्युद्ययौ च तं राजा भगदत्तः प्रतापवान् ।
त्रिधा भिन्नेन नागेन मदान्धेन महाबलः ॥ ६.११६.५६ ॥
வலிமையும் பெருமையும் கொண்ட அரசன் பகதத்தன் அவனை எதிர்கொள்ள முன்னேறினான்; மதத்தால் குருடாகி மூன்று வழிகளில் மதம் பொழிந்த யானையின் மீது அவன் இருந்தான்.
6.116.57
तमापतन्तं सहसा महेन्द्रगजसन्निभम् ।
परं यत्नं समस्थाय बीभत्सुः प्रत्यपद्यत ॥ ६.११६.५७ ॥
இந்திரனின் யானையைப் போல் திடீரென தன்மீது பாய்ந்து வந்த அந்த யானையை, பீபத்ஸு (அர்ஜுனன்) மிகுந்த முயற்சியுடன் நிலைநின்று எதிர்கொண்டான்.
6.116.58
ततो गजगतो राजा भगदत्तः प्रतापवान् ।
अर्जुनं शरवर्षेण वारयामास संयुगे ॥ ६.११६.५८ ॥
பின்னர் யானையின் மேல் அமர்ந்த பெருமைமிக்க அரசன் பகதத்தன், போர்க்களத்தில் அம்பு மழையால் அர்ஜுனனைத் தடுத்தான்.
6.116.59
अर्जुनस्तु ततो नागमायान्तं रजतोपमैः ।
विमलैरायसैस्तीक्ष्णैरविध्यत महारणे ॥ ६.११६.५९ ॥
ஆனால் அர்ஜுனன், அருகில் வந்த அந்த யானையை வெள்ளி போன்ற தூய்மையான கூரிய இரும்பு அம்புகளால் மகாப் போரில் துளைத்தான்.
6.116.60
शिखण्डिनं च कौन्तेयो याहियाहीत्यचोदयत् ।
भीष्मं प्रति महाराज जह्येनमिति चाब्रवीत् ॥ ६.११६.६० ॥
குந்தியின் மகனான அர்ஜுனன் சிகண்டியைத் "செல், செல்" என்று தூண்டினான்; மகாராஜாவே, பீஷ்மரை நோக்கிச் சென்று அவரை வீழ்த்து என்றும் அவன் சொன்னான்.
6.116.61
प्राग्ज्योतिषस्ततो हित्वा पाण्डवं पाण्डुपूर्वज ।
प्रययौ त्वरितो राजन्द्रुपदस्य रथं प्रति ॥ ६.११६.६१ ॥
பாண்டுவின் முன்னோனே! அப்போது பிராக்ஜ்யோதிஷ மன்னன் பாண்டவனை விட்டுவிட்டு, அரசே, துருபதனின் தேரை நோக்கி விரைவாகச் சென்றான்.
6.116.62
ततोऽर्जुनो महाराज भीष्ममभ्यद्रवद्द्रुतम् ।
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य ततो युद्धमवर्तत । ॥ ६.११६.६२ ॥
அப்போது மகாராஜனே, அர்ஜுனன் சிகண்டியை முன்னிறுத்தி விரைவாகப் பீஷ்மரை நோக்கிப் பாய்ந்தான்; பின்னர் போர் தொடங்கியது.
6.116.63
ततस्ते तावकाः शूराः पाण्डवं रभसं युधि ।
समभ्यधावन्क्रोशन्तस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.११६.६३ ॥
அப்போது உமது அந்த வீரர்கள் கூச்சலிட்டவாறு போரில் பாண்டவனை நோக்கி வேகமாகப் பாய்ந்தனர்; அது அற்புதமாகத் தோன்றியது.
6.116.64
नानाविधान्यनीकानि पुत्राणां ते जनाधिप ।
अर्जुनो व्यधमत्काले दिवीवाभ्राणि मारुतः ॥ ६.११६.६४ ॥
மக்களின் தலைவனே! உமது மகன்களின் பல்வேறு படைகளை அர்ஜுனன் தக்க சமயத்தில் சிதறடித்தான்; வானில் காற்று மேகங்களைச் சிதறடிப்பது போல.
6.116.65
शिखण्डी तु समासाद्य भरतानां पितामहम् ।
इषुभिस्तूर्णमव्यग्रो बहुभिः स समाचिनोत् ॥ ६.११६.६५ ॥
ஆனால் சிகண்டி பாரத வம்சத்தின் பாட்டனாரான பீஷ்மரை அணுகி, கலங்காமல் விரைவாகப் பல அம்புகளால் அவரை மூடினான்.
6.116.66
रथाग्न्यगारश्चापार्चिरशिशक्तिगदेन्धनः ।
शरसङ्घमहाज्वालः क्षत्रियान्समरेऽदहत् ॥ ६.११६.६६ ॥
தேர்களாலான அக்னிக் கூடமாய், வில் சுடர்களோடும், வேல் கதை என்னும் விறகோடும், அம்புத் திரள்களின் பெரும் சுவாலையோடும் வீரர்களைப் போரில் எரித்தது.
6.116.67
यथाऽग्निः सुमहानिद्धः कक्षे चरति सानिलः ।
तथा जज्वाल भीष्मोऽपि दिव्यान्यस्त्राण्युदीरयन् ॥ ६.११६.६७ ॥
காற்றுடன் கூடிய மிகப் பெரிய நெருப்பு காட்டில் பரவுவது போல, பீஷ்மரும் தெய்வீக அஸ்திரங்களை ஏவியபடி கொழுந்துவிட்டு எரிந்தார்.
6.116.68
सोमकांश्च रणे भीष्मो जघ्ने पार्थपदानुगान् ।
न्यवारयत तत्सैन्यं पाण्डवस्य महारथः ॥ ६.११६.६८ ॥
போரில் பீஷ்மர் சோமகர்களையும் பார்த்தனின் பாதையைப் பின்பற்றிய வீரர்களையும் வீழ்த்தினார்; அந்த மகாரதர் பாண்டவரின் அந்தப் படையைத் தடுத்தார்.
6.116.69
सुवर्णपुङ्खैरिषुभिः शितैः सन्नतपर्वभिः ।
नादयन्स दिशो भीष्मः प्रदिशश्च महाहवे ॥ ६.११६.६९ ॥
பொன்னிறச் சிறகுகளும் கூரிய, வளைந்த கணுக்களுமுள்ள அம்புகளால் பீஷ்மர் அந்த மகாப் போரில் திசைகளையும் உபதிசைகளையும் முழங்கச் செய்தார்.
6.116.70
पातयन्रथिनो राजन्हयांश्च सह सादिभिः ।
मुण्डतालवनानीव चकार स रथव्रजान् ॥ ६.११६.७० ॥
அரசே, அவர் தேர்வீரர்களையும் குதிரைகளையும் அவற்றின் வீரர்களுடன் வீழ்த்தி, தேர்த் திரளை தலை வெட்டப்பட்ட பனைவனம்போல் ஆக்கினார்.
6.116.71
निर्मनुष्यान्रथान्राजन्गजानश्वांश्च संयुगे ।
चकार समरे भीष्मः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ६.११६.७१ ॥
அரசே, படைக்கலம் ஏந்துவோர் அனைவரிலும் சிறந்த பீஷ்மர் போரில் தேர்கள், யானைகள், குதிரைகளை மனிதர்களற்றவையாக்கினார்.
6.116.72
तस्य ज्यातलनिर्घोषं विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
निशम्य सर्वतो राजन्समकम्पन्त सैनिकाः ॥ ६.११६.७२ ॥
அரசே, அவருடைய வில்நாணும் உள்ளங்கையின் ஒலி இடியின் முழக்கம் போல் ஒலிப்பதைக் கேட்டு எல்லாப் பக்கமும் படைவீரர்கள் ஒருசேர நடுங்கினர்.
6.116.73
अघोमा न्यपतन्बाणाः पितुस्ते मनुजेश्वर ।
नासञ्जन्त शरीरेषु भीष्मचापच्युताः शराः ॥ ६.११६.७३ ॥
மனிதர்களின் அரசே, உன் தந்தையின் அம்புகள் கீழ்நோக்கி விழுந்தன; பீஷ்மரின் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட அம்புகள் உடல்களில் ஒட்டவில்லை.
6.116.74
निर्मनुष्यान्रथान्राजन्सुयुक्ताञ्जवनैर्हयैः ।
वातायमानानद्राक्षं ध्रियमाणान्विशांपते ॥ ६.११६.७४ ॥
அரசே, வேகமான குதிரைகளால் நன்கு பூட்டப்பட்ட தேர்கள் மனிதர்கள் இல்லாமல் காற்றைப் போல் ஓடுவதை, குதிரைகளால் இழுக்கப்படுவதை நான் கண்டேன், மக்களின் தலைவனே.
6.116.75
चेदिकाशिकरूशानां सहस्राणि चतुर्दश ।
महारथाः समाख्याताः कुलपुत्रास्तनुत्यजः ॥ ६.११६.७५ ॥
சேதி, காசி, கருூஷர்களின் பதினான்காயிரம் மகாரதர்கள்; புகழ்பெற்ற உயர்குலத்து மக்கள், உடலை துறந்தவர்கள்.
6.116.76
अपरावर्तिनः शूराः सुवर्णविकृतध्वजाः ।
संग्रामे भीष्ममासाद्य सवाजिरथकुञ्जराः ॥ ६.११६.७६ ॥
பின்வாங்காத வீரர்கள், பொன்னால் வடிவமைக்கப்பட்ட கொடிகளுடன், போரில் பீஷ்மரை அடைந்து, குதிரைகள், தேர்கள், யானைகளுடன்.
6.116.77
जग्मुस्ते परलोकाय व्यादितास्यमिवान्तकम् ।
न तत्रासीद्रणे राजन्सोमकानां महारथः ॥ ६.११६.७७ ॥
அவர்கள் மறுலோகத்திற்குச் சென்றனர், வாய் பிளந்த யமனைப் போல; அரசே, அந்தப் போரில் சோமகர்களின் ஒரு மகாரதர்கூட அங்கு எஞ்சவில்லை.
6.116.78
यः संप्राप्य रणे भीष्मं जीविते स्म मनो दधे ।
तांश्च सर्वान्रणे योधान्प्रेतराजपुरं प्रति ॥ ६.११६.७८ ॥
போரில் பீஷ்மரை அடைந்து உயிர் வாழ்வதை நினைத்த அவர்கள் அனைவரையும், போரில் வீரர்களை, மரணதேவனின் நகரத்தை நோக்கி அனுப்பினார்.
6.116.79
नीतानमन्यन्त जना दृष्ट्वा भीष्मस्य विक्रमम् ।
न कश्चिदेनं समरे प्रत्युद्याति महारथः ॥ ६.११६.७९ ॥
பீஷ்மரின் வீரத்தைக் கண்டு மக்கள் அவர்கள் இறந்துவிட்டதாக எண்ணினர். போரில் எந்த மகாரதனும் அவரை எதிர்த்து முன்வரவில்லை.
6.116.80
ऋते पाण्डुसुतं वीरं श्वेताश्वं कृष्णसारथिम् ।
शिखण्डिनं च समरे पाञ्चाल्यममितौजसम् ॥ ६.११६.८० ॥
பாண்டுவின் மகனான வீரனும், வெண்குதிரைகளை உடையவனும், கிருஷ்ணனைத் தேரோட்டியாகக் கொண்டவனுமான அர்ஜுனனையும், சிகண்டினையும், அளவற்ற வலிமையுடைய பாஞ்சால வீரனையும் தவிர போரில் வேறு எவரும் அவரை எதிர்க்கவில்லை.