Mahābhārata · Adhyāya 6.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.117.1
शिखण्डी तु रणे भीष्ममासाद्य पुरुषर्षभम् ।
दशभिर्निशितैर्भल्लैराजघान स्तनान्तरे ॥ ६.११७.१ ॥
Im Kampf traf Śikhaṇḍin, nachdem er sich Bhīṣma, dem Stier unter den Männern, genähert hatte, ihn mit zehn scharfen Bhalla-Pfeilen mitten in die Brust.
6.117.2
शिखण्डिनं तु गाङ्गेयः क्रोधदीप्तेन चक्षुषा ।
संप्रेक्षत कटाक्षेण निर्दहन्निव भारत ॥ ६.११७.२ ॥
Der Sohn der Gaṅgā blickte Śikhaṇḍin mit zornglühenden Augen von der Seite an, als wolle er ihn verbrennen, o Bhārata.
6.117.3
स्त्रीत्वं तस्य स्मरन्राजन्सर्वलोकस्य पश्यतः ।
नाजघान रणे भीष्मः स च तन्नावबुद्धवान् ॥ ६.११७.३ ॥
O König, da er sich an sein Frausein erinnerte, während alle zusahen, schlug Bhīṣma ihn im Kampf nicht, und er bemerkte es auch nicht.
6.117.4
अर्जुनस्तु महाराज शिखण्डिनमभाषत ।
अभित्वरस्वास्य वधे शिखण्डिन्रथसत्तम ॥ ६.११७.४ ॥
O großer König, Arjuna sprach zu Śikhaṇḍin: Beeile dich, ihn zu töten, o Śikhaṇḍin, bester der Wagenkämpfer.
6.117.5
किं ते विवक्षया वीर जहि भीष्मं महारथम् ।
न ह्यन्यमनुपश्यामि कंचिद्यौधिष्ठिरे बले ॥ ६.११७.५ ॥
O Held, was nützt dir das Reden? Erschlag den großen Wagenkämpfer Bhīṣma; ich sehe in Yudhiṣṭhiras Heer niemand anderen.
6.117.6
यः शक्तः समरे भीष्मं योधयेत पितामहम् ।
ऋते त्वां पुरुषव्याघ्र सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ६.११७.६ ॥
O Tiger unter den Männern, wer außer dir könnte im Kampf mit dem Großvater Bhīṣma kämpfen? Dies sage ich dir wahrhaftig.
6.117.7
एवमुक्तस्तु पार्थेन शिखण्डी भरतर्षभ ।
शरैर्नानाविधैस्तूर्णं पितामहमुपाद्रवत् ॥ ६.११७.७ ॥
So angesprochen vom Sohn der Pṛthā, stürmte Śikhaṇḍin, o Stier der Bharatas, schnell mit Pfeilen vielerlei Art auf den Großvater los.
6.117.8
अचिन्तयित्वा तान्बाणान्पिता देवव्रतस्तव ।
अर्जुनं समरे क्रुद्धं वारयामास सायकैः ॥ ६.११७.८ ॥
Ohne auf jene Pfeile zu achten, hielt dein Vater Devavrata den zornigen Arjuna im Kampf mit seinen eigenen Pfeilen zurück.
6.117.9
तथैव च चमूं सर्वां पाण्डवानां महारथः ।
अप्रैषीत्स शरैस्तीक्ष्णैः परलोकाय मारिष ॥ ६.११७.९ ॥
Ebenso schickte jener große Streitwagenkämpfer das ganze Heer der Pāṇḍavas mit scharfen Pfeilen ins Jenseits, o Herr.
6.117.10
तथैव पाण्डवा राजन्सैन्येन महता वृताः ।
भीष्मं संछादयामासुर्मेघा इव दिवाकरम् ॥ ६.११७.१० ॥
Ebenso, o König, bedeckten die Pāṇḍavas, umgeben von einem großen Heer, Bhīṣma wie Wolken die Sonne bedecken.
6.117.11
स समन्तात्परिवृतो भीष्मो हि भरतर्षभ ।
निर्ददाह रणे शूरान्वने वह्निरिव ज्वलन् ॥ ६.११७.११ ॥
Von allen Seiten umringt, verbrannte Bhīṣma, Stier der Bharatas, die Helden im Kampf wie ein loderndes Feuer den Wald.
6.117.12
तत्राद्भुतमपश्याम तव पुत्रस्य पौरुषम् ।
अयोधयच्च यत्पार्थं जुगोप च पितामहम् ॥ ६.११७.१२ ॥
Dort sahen wir die wunderbare Tapferkeit deines Sohnes, der gegen Pārtha kämpfte und den Großvater beschützte.
6.117.13
कर्मणा तेन समरे तव पुत्रस्य धन्विनः ।
दुःशासनस्य तुतुषुः सर्वे लोका महात्मनः ॥ ६.११७.१३ ॥
Durch jene Tat im Kampf deines bogenschützenden Sohnes Duḥśāsana freuten sich alle Welten über den Großherzigen.
6.117.14
यदेकः समरे पार्थान्सानुगान्समयोधयत् ।
न चैनं पाण्डवा युद्धे वारयामासुरुल्बणम् ॥ ६.११७.१४ ॥
Allein kämpfte er im Kampf gegen die Söhne Pṛthās samt ihrem Gefolge, und die Pāṇḍavas konnten jenen Wilden im Kampf nicht aufhalten.
6.117.15
दुःशासनेन समरे रथिनो विरथीकृताः ।
सादिनश्च महेष्वासा हस्तिनश्च महाबलाः ॥ ६.११७.१५ ॥
Im Kampf wurden durch Duḥśāsana die Wagenkämpfer ihrer Wagen beraubt; ebenso die Reiter, die großen Bogenschützen und die mächtigen Elefanten.
6.117.16
विनिर्भिन्नाः शरैस्तीक्ष्णैर्निपेतुर्वसुधातले ।
शरातुरास्तथैवान्ये दन्तिनो विद्रुता दिशः ॥ ६.११७.१६ ॥
Von scharfen Pfeilen durchbohrt fielen sie auf die Erde; und die anderen Elefanten, von Pfeilen gequält, flohen in alle Richtungen.
6.117.17
यथाग्निरिन्धनं प्राप्य ज्वलेद्दीप्तार्चिरुल्बणम् ।
तथा जज्वाल पुत्रस्ते पाण्डुसेनां विनिर्दहन् ॥ ६.११७.१७ ॥
Wie das Feuer, das Brennstoff gefunden hat, mit gewaltigen lodernden Flammen auflodert, so loderte dein Sohn auf und verbrannte das Heer der Pāṇḍavas.
6.117.18
तं भारतमहामात्रं पाण्डवानां महारथः ।
जेतुं नोत्सहते कश्चिन्नाभ्युद्यातुं कथंचन ॥ ६.११७.१८ ॥
Niemand wagte es, jenen großen Elefantenlenker der Bharatas, jenen großen Wagenkämpfer der Pāṇḍavas, zu besiegen, noch irgendwie gegen ihn vorzurücken.
6.117.19
ऋते महेन्द्रतनयाच्छ्वेताश्वात्कृष्णसारथेः ।
स हि तं समरे राजन्निर्जित्य विजयोऽर्जुनः ॥ ६.११७.१९ ॥
O König, außer dem Sohn Mahendras, dem Weißrossigen, dessen Wagenlenker Kṛṣṇa ist, hätte ihn im Kampf niemand besiegen können; Arjuna, der Sieger, hat ihn besiegt.
6.117.20
भीष्ममेवाभिदुद्राव सर्वसैन्यस्य पश्यतः ।
विजितस्तव पुत्रोऽपि भीष्मबाहुव्यपाश्रयः ॥ ६.११७.२० ॥
Vor den Augen des ganzen Heeres griff er Bhīṣma selbst an; und auch dein Sohn, der sich auf Bhīṣmas Arme stützte, wurde besiegt.
6.117.21
पुनः पुनः समाश्वस्य प्रायुध्यत मदोत्कटः ।
अर्जुनस्तु रणे राजन्योधयन्संव्यराजत ॥ ६.११७.२१ ॥
Immer wieder ermutigte er sich und kämpfte voll Stolz heftig; Arjuna aber, o König, leuchtete glänzend, während er im Kampf gegen die Krieger stritt.
6.117.22
शिखण्डी तु रणे राजन्विव्याधैव पितामहम् ।
शरैरशनिसंस्पर्शैस्तथा सर्पविषोपमैः ॥ ६.११७.२२ ॥
Doch Śikhaṇḍin, o König, traf im Kampf den Großvater selbst mit Pfeilen, deren Berührung wie Blitz und wie Schlangengift war.
6.117.23
न च स्म ते रुजं चक्रुः पितुस्तव जनेश्वर ।
स्मय्रमानस्तु गाङ्गेयस्तान्बाणाञ्जगृहे तदा ॥ ६.११७.२३ ॥
Diese Pfeile verursachten deinem Vater, o Herr der Menschen, keinerlei Schmerz; und Gāṅgeya fing jene Pfeile lächelnd auf.
6.117.24
उष्णार्तो हि नरो यद्वज्जलधाराः प्रतीच्छति ।
तथा जग्राह गाङ्गेयः शरधाराः शिखण्डिनः ॥ ६.११७.२४ ॥
Wie ein von Hitze geplagter Mensch Wasserstrahlen begrüßt, so nahm Gāṅgeya die Pfeilströme Śikhaṇḍins entgegen.
6.117.25
तं क्षत्रिया महाराज ददृशुर्घोरमाहवे ।
भीष्मं दहन्तं सैन्यानि पाण्डवानां महात्मनां ॥ ६.११७.२५ ॥
O großer König, die Krieger sahen ihn im Kampf, jenen schrecklichen Bhīṣma, wie er die Heere der großherzigen Pāṇḍavas verbrannte.
6.117.26
ततोऽब्रवीत्तव सुतः सर्वसैन्यानि मारिष ।
अभिद्रवत संग्रामे फल्गुनं सर्वतो रणे ॥ ६.११७.२६ ॥
Da sprach dein Sohn zu allen Heeren: O Herr, stürmt im Kampf von allen Seiten auf dem Schlachtfeld gegen Phalguna los.
6.117.27
भीष्मो वः समरे सर्वान्पायिष्यति धर्मवित् ।
तद्भयं सुमहत्त्यक्त्वा पाण्डवान्प्रति युध्यत ॥ ६.११७.२७ ॥
Bhīṣma, der Kenner des Dharma, wird euch alle im Kampf beschützen; werft also jene große Furcht ab und kämpft gegen die Pāṇḍavas.
6.117.28
एष तालेन महता भीष्मस्तिष्ठति पालयन् ।
सर्वेषां धार्तराष्ट्राणां समरे शर्म वर्म च ॥ ६.११७.२८ ॥
Hier steht Bhīṣma mit seinem großen Palmenbanner und beschützt im Kampf alle Söhne Dhṛtarāṣṭras als ihre Zuflucht und Rüstung.
6.117.29
देवा अपि समुद्युक्ता नालं भीष्मं समासितुम् ।
किमु पार्था महात्मानं मर्त्यभूता महाबलाः ॥ ६.११७.२९ ॥
Selbst die Götter, wenn sie sich gemeinsam erheben, können Bhīṣma nicht standhalten; wie viel weniger können die sterblichen, mächtigen Pārthas jenem großherzigen Helden entgegentreten?
6.117.30
तस्माद्द्रवत मा योधाः फल्गुनं प्राप्य संयुगे ।
अहमद्य रणे यत्तो योधयिष्यामि पाण्डवम् ॥ ६.११७.३० ॥
Darum, Krieger, flieht nicht, wenn ihr im Kampf auf Phalguna trefft; heute werde ich selbst, entschlossen, auf dem Feld gegen den Pāṇḍava kämpfen.
6.117.31
सहितः सर्वतो यत्तैर्भवद्भिर्वसुधाधिपैः ।
तच्छ्रुत्वा तु वचो राजंस्तव पुत्रस्य धन्विनः ॥ ६.११७.३१ ॥
O König, als ihr, Herren der Erde, von allen Seiten gerüstet zusammenkamt und jene Worte eures bogenschützenden Sohnes gehört hattet—
6.117.32
अर्जुनं प्रति संयत्ता बलवन्तो महाबलाः ।
ते विदेहाः कलिङ्गाश्च दासेरकगणाश्च ह ॥ ६.११७.३२ ॥
Gegen Arjuna rüsteten sich die starken, sehr mächtigen Videhas und Kaliṅgas, auch die Scharen der Dāserakas—
6.117.33
अभिपेतुर्निषादाश्च सौवीराश्च महारणे ।
बाह्लीका दरदाश्चैव प्रतीच्योदीच्यमालवाः ॥ ६.११७.३३ ॥
Im großen Kampf stürzten sich die Niṣādas und Sauvīras auf ihn, auch die Bāhlīkas und Daradas, und die Mālavas des Westens und Nordens—
6.117.34
अभीषाहाः शूरसेनाः शिबयोऽथ वसातयः ।
साल्वः शकास्त्रिगर्ताश्च अम्बष्ठाः केकयौः सह ॥ ६.११७.३४ ॥
die Abhīṣāhas und Śūrasenas, die Śibis und Vasātis, der Sālva, die Śakas und Trigartas, die Ambaṣṭhas zusammen mit den Kekayas—
6.117.35
अभिपेतू रणे पार्थं पतङ्गा इव पावकम् ।
स तान्सर्वान्सहानीकान्महाराज महारथान् ॥ ६.११७.३५ ॥
Wie Motten sich ins Feuer stürzen, so stürzten sie sich im Kampf auf Pārtha. O großer König, er, mit ihren Heeren, traf alle jene großen Wagenkämpfer—
6.117.36
दिव्यान्यस्त्राणि संचिन्त्य प्रसंधाय धनञ्जयः ।
स तैरस्त्रैर्महावेगैर्ददाह सुमहाबलः ॥ ६.११७.३६ ॥
Nachdem er die göttlichen Waffen bedacht und sein Ziel angelegt hatte, verbrannte Dhanañjaya mit jenen schnellen, gewaltigen Geschossen—dieser sehr Mächtige—sie.
6.117.37
शरप्रतापैर्बीभत्सुः पतङ्गानिव पावकः ।
तस्य बाणसहस्राणि सृजतो दृढधन्विनः ॥ ६.११७.३७ ॥
Wie Feuer über Motten war Bībhatsu (Arjuna) mit der Macht seiner Pfeile. Als der Festbogige Tausende Pfeile entsandte,
6.117.38
दीप्यमानमिवाकाशे गाण्डीवं समदृश्यत ।
ते शरार्ता महाराज विप्रकीर्णमहाध्वजाः ॥ ६.११७.३८ ॥
Der Gāṇḍīva erschien wie leuchtend am Himmel. O großer König, von Pfeilen getroffen, wurden ihre großen Banner zerstreut.
6.117.39
नाभ्यवर्तन्त राजानः सहिता वानरध्वजम् ।
सध्वजा रथिनः पेतुर्हयारोहा हयैः सह ॥ ६.११७.३९ ॥
Die vereinten Könige konnten nicht gegen den Affenbannerten vorrücken. Wagenkämpfer fielen mit ihren Bannern, Reiter fielen mit ihren Pferden.
6.117.40
सगजाश्च गजारोहाः किरीटिशरताडिताः ।
ततोऽर्जुनभुजोत्सृष्टैरावृताऽऽसीद्वसुंधरा ॥ ६.११७.४० ॥
Elefanten mit ihren Reitern fielen, getroffen von den Pfeilen des Diademträgers. Dann war die Erde von den aus Arjunas Armen geschnellten Pfeilen bedeckt.
6.117.41
विद्रुतं दिक्षु सर्वासु शरैर्बलमदृश्यत ।
अथ पार्थो महाराज द्रावयित्वा वरूथिनीम् ॥ ६.११७.४१ ॥
Das Heer, durch Pfeile vertrieben, wurde in alle Richtungen fliehend gesehen. O großer König, dann, nachdem Pārtha (Arjuna) jene Schar in die Flucht geschlagen hatte,
6.117.42
दुःशासनाय सुबहून्प्रेषयामास सायकान् ।
ते तु भित्त्वा तव सुतं दुःशासनमयोमुखाः ॥ ६.११७.४२ ॥
Er sandte sehr viele Pfeile gegen Duḥśāsana. Jene eisenspitzigen Pfeile durchbohrten deinen Sohn Duḥśāsana,
6.117.43
धरणीं विविशुः सर्वे वल्मीकमिव पन्नगाः ।
हयांश्चास्य ततो जघ्ने सारथिं च न्यपातयत् ॥ ६.११७.४३ ॥
Sie alle drangen in die Erde ein wie Schlangen in einen Ameisenhügel. Dann erschlug er ihre Pferde und streckte den Wagenlenker nieder.
6.117.44
विविंशतिं च विंशत्या विरथीकृतवान्प्रभुः ।
आजघान भृशं चैव पञ्चभिर्नतपर्वभिः ॥ ६.११७.४४ ॥
Und der Mächtige machte Viviṃśati mit zwanzig Pfeilen wagenlos und traf ihn heftig mit fünf Pfeilen mit gebogenen Knoten.
6.117.45
कृपं विकर्णं शल्यं च विद्ध्वा बहुभिरायसैः ।
चकार विरथांश्चैव कौन्तेयः श्वेतवाहनः ॥ ६.११७.४५ ॥
Nachdem er Kṛpa, Vikarṇa und Śalya mit vielen eisernen Pfeilen durchbohrt hatte, machte der Sohn der Kuntī, der mit den weißen Pferden, auch sie wagenlos.
6.117.46
एवं ते विरथाः सर्वे कृपः शल्यश्च मारिष ।
दुःशासनो विकर्णश्च तथैव च विविंशतिः ॥ ६.११७.४६ ॥
So wurden sie alle — Kṛpa, Śalya, Duḥśāsana, Vikarṇa und Viviṃśati — wagenlos, o Verehrter.
6.117.47
संप्राद्रवन्त समरे निर्जिताः सव्यसाचिना ।
पूर्वाह्णे भरतश्रेष्ठ पराजित्य महारथान् ॥ ६.११७.४७ ॥
Im Kampf vom Beidhändigen besiegt, flohen sie, o Bester der Bharatas, nachdem jene großen Wagenkämpfer am Vormittag überwunden worden waren.
6.117.48
प्रजज्वाल रणे पार्थो विधूम इव पावकः ।
तथैव शरवर्षेण भास्करो रश्मिवानिव ॥ ६.११७.४८ ॥
Im Kampf loderte der Sohn der Pṛthā wie ein rauchloses Feuer; und unter einem Pfeilregen strahlte er wie die Sonne mit ihren Strahlen.
6.117.49
अन्यानपि महाराज तापयामास पार्थिवान् ।
पराङ्मुखीकृत्य तथा शरवर्षैर्महारथान् ॥ ६.११७.४९ ॥
Großer König, auch die anderen Könige quälte er, und mit einem Pfeilregen trieb er die großen Wagenkämpfer in die Flucht.
6.117.50
प्रावर्तयत संग्रामे शोणितोदां महानदीम् ।
मध्येन कुरुसैन्यानां पाण्डवानां च भारत ॥ ६.११७.५० ॥
O Bhārata, er ließ im Kampf einen großen Strom aus Blut fließen, der mitten durch die Heere der Kurus und Pāṇḍavas strömte.
6.117.51
तस्मिन्नतिमहाभीमे राजन्वीरवरक्षये ।
भीष्मं प्रति पराक्रान्ताः पाण्डवाः सह सृञ्जयैः ॥ ६.११७.५१ ॥
In jenem überaus schrecklichen Untergang der besten Helden, o König, stürmten die Pāṇḍavas zusammen mit den Sṛñjayas tapfer gegen Bhīṣma.
6.117.52
ते पराक्रान्तमालोक्य युधि राजन्पितामहम् ।
न न्यवर्तन्त ते पुत्रा ब्रह्मलोकपुरस्कृताः ॥ ६.११७.५२ ॥
Als sie den Großvater tapfer im Kampf sahen, o König, wichen jene Söhne nicht zurück, denn sie hatten die Welt Brahmās zum Ziel.
6.117.53
इच्छन्तो निधनं युद्धे स्वर्गलोकपरायणाः ।
पाण्डवानभ्यवर्तन्त तावका युद्धदुर्मदाः ॥ ६.११७.५३ ॥
Den Tod im Kampf ersehnend, auf die Himmelswelt ausgerichtet, rückten deine Krieger, vom Kampfesrausch berauscht, gegen die Pāṇḍavas vor.
6.117.54
पाण्डवाश्च महाराज स्मरन्तो विविधान्बहून् ।
क्लेशान्कृतान्सपुत्रेण त्वया पूर्वं नराधिप ॥ ६.११७.५४ ॥
Und die Pāṇḍavas, o großer König, o Herr der Menschen, eingedenk der vielen und mannigfaltigen Qualen, die du und dein Sohn ihnen einst zugefügt hattet...
6.117.55
भयं त्यक्त्वा रणे शूराः स्वर्गलोकपुरस्कृताः ।
तावकांस्तव पुत्रांश्च योधयन्ति स्म हृष्टवत् ॥ ६.११७.५५ ॥
Die Helden, die Furcht im Kampf abgelegt und die Himmelswelt vor Augen, kämpften freudig gegen deine Männer und deine Söhne.
6.117.56
गजाश्च रथसङ्घाश्च बहुधा रथिभिर्हताः ।
रथाश्च निहता नागैर्हयाश्चैव पदातिभिः ॥ ६.११७.५६ ॥
Elefanten und Wagenreihen wurden auf vielerlei Weise von den Wagenkriegern erschlagen; Wagen wurden von Elefanten zerstört, und Pferde von Fußsoldaten getötet.
6.117.57
अन्तरा च्छिद्यमानानि शरीराणि शिरांसि च ।
निपेतुर्दिक्षु सर्वासु गजाश्वरथयोधिनाम् ॥ ६.११७.५७ ॥
Leiber und Köpfe, mitten entzweigehauen, fielen nach allen Richtungen – die der Krieger auf Elefanten, Pferden und Wagen.
6.117.58
छन्नमायोधनं राजन्कुण्डलाङ्गदधारिभिः ।
पतितैः पात्यमानैश्च राजपुत्रैर्महारथैः ॥ ६.११७.५८ ॥
O König, das Schlachtfeld war bedeckt mit Königssöhnen und großen Wagenkriegern, die Ohrringe und Armreife trugen, gefallen und zu Fall gebracht.
6.117.59
रथनेमिनिकृत्तैश्च गजैश्चैवावपोथितैः ।
पादातश्चाप्यधावन्त साश्वाश्च हययोधिनः ॥ ६.११७.५९ ॥
Von den Radfelgen der Wagen zerschnitten und von Elefanten niedergetrampelt, liefen auch die Fußsoldaten davon; und die Reiter liefen mit ihren Pferden.
6.117.60
गजाश्च रथयोधाश्च परिपेतुः समन्ततः ।
विकीर्णाश्च रथा भूमौ भग्रचक्रयुगध्वजाः ॥ ६.११७.६० ॥
Elefanten und Wagenkrieger fielen ringsum, und Wagen mit gebrochenen Rädern, Jochen und Fahnen lagen verstreut auf dem Boden.
6.117.61
तद्गजाश्वरथौघानां रुधिरेण समुक्षितम ।
छन्नमायोधनं रेजे रक्ताभ्रमिव शारदम् ॥ ६.११७.६१ ॥
Dieses Schlachtfeld, besprengt mit dem Blut der Scharen von Elefanten, Pferden und Streitwagen, leuchtete bedeckt wie eine rote Herbstwolke.
6.117.62
श्वानः काकाश्च गृध्राश्च वृका गोमायुभिः सह ।
प्रणेर्दुर्भक्ष्यमासाद्य विकृताश्च सगद्विजाः ॥ ६.११७.६२ ॥
Hunde, Krähen, Geier und Wölfe zusammen mit Schakalen fanden ungenießbare Nahrung und sättigten sich; auch verstümmelte Vögel sammelten sich dort.
6.117.63
ववुर्बहुविधश्चैव दिक्षु सर्वासु मारुताः ।
दृश्यमानेषु रक्षःसु भूतेषु च नदत्सु च ॥ ६.११७.६३ ॥
In alle Richtungen wehten Winde vielerlei Art, während Rākṣasas sichtbar waren und die Geister brüllten.
6.117.64
काञ्चनानि च दामानि पताकाश्च महाधनाः ।
धूयमाना व्यदृश्यन्त सहसा मारुतेरिताः ॥ ६.११७.६४ ॥
Goldene Girlanden und sehr kostbare Banner, vom Wind bewegt, waren plötzlich wehend zu sehen.
6.117.65
श्वेतच्छत्रसहस्राणि सध्वजाश्च महारथाः ।
विकीर्णाः समदृश्यन्त शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.११७.६५ ॥
Tausende weiße Sonnenschirme und große Wagenkämpfer mit ihren Bannern waren zu Hunderten und Tausenden verstreut zu sehen.
6.117.66
सपताकाश्च मातङ्गा दिशो जग्मुः शरातुराः ।
क्षत्रियाश्च मनुष्येन्द्र गदाशक्तिधनुर्धराः ॥ ६.११७.६६ ॥
Die Elefanten mit ihren Bannern, von Pfeilen gequält, flohen in alle Richtungen; und die Kshatriyas mit Keule, Speer und Bogen, o Herr der Menschen.
6.117.67
समन्ततश्च दृश्यन्ते पतिता धरणीतले ।
इषुभिस्ताड्यमानाश्च नाराचैश्च सहस्रशः।
पेतुरार्तस्वरं कृत्वा तत्रतत्र महागजाः ॥ ६.११७.६७ ॥
Überall sah man sie auf der Erde liegen; von Pfeilen und Nārāca tausendfach getroffen, stürzten hier und dort die großen Elefanten unter Schmerzensschreien nieder.
6.117.68
सेनापतिस्तु समरे प्राह सेनां महारथः ।
अभ्यद्रवत गाङ्गेयं सैनिकाः किं कृतेन वः ॥ ६.११७.६८ ॥
Im Kampf sprach der große Wagenkämpfer, der Heerführer, zum Heer: »Soldaten, was nützt euer Tun? Greift Gāṅgeya (Bhīṣma) an!«
6.117.69
सेनापतिवचः श्रुत्वा सोमकाः सह सृञ्जयैः ।
अभ्यद्रवन्त गोङ्गेयं शस्त्रवृष्ट्या समन्ततः ॥ ६.११७.६९ ॥
Als die Somaka die Worte des Heerführers hörten, stürmten sie zusammen mit den Sṛñjaya von allen Seiten auf Gāṅgeya (Bhīṣma) los und ließen einen Hagel von Waffen niedergehen.
6.117.70
ततो भीष्मो महाराज दिव्यमस्त्रमुदीरयन् ।
अभ्यधावत कौन्तेयं मिषतां सर्वधन्विनाम् ॥ ६.११७.७० ॥
Dann, großer König, stürzte sich Bhīṣma, eine göttliche Waffe abfeuernd, auf den Sohn der Kuntī, während alle Bogenschützen zusahen.
6.117.71
तं शिखण्डी रणे यान्तमभ्यद्रवत दंशितः ।
ततः समाहरद्भीष्मस्तदस्त्रं पावकोपमम् ॥ ६.११७.७१ ॥
Als er im Kampf vorrückte, griff ihn der gepanzerte Śikhaṇḍin an; da zog Bhīṣma jene feuergleiche Waffe zurück.
6.117.72
एतस्मिन्नेव काले तु कौन्तेयः श्वेतवाहनः ।
निजघ्ने तावकं सैन्यं मोहयित्वा पितामहम् ॥ ६.११७.७२ ॥
Genau in diesem Augenblick vernichtete der Sohn der Kuntī mit den weißen Pferden (Arjuna), nachdem er den Großvater (Bhīṣma) verwirrt hatte, Eure Armee.