Mahābhārata · Adhyāya 6.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.119.1
एवं ते पाण्डवाः सर्वे पुरस्कृत्य शिखण्डिनम् ।
विव्यधुः समरे भीष्मं परिवार्य समन्ततः ॥ ६.११९.१ ॥
So umringten alle Pāṇḍavas, Śikhaṇḍin an der Spitze, Bhīṣma von allen Seiten im Kampf und schlugen auf ihn ein.
6.119.2
शतघ्नीभिः सुघोराभिः परिघैश्च परश्वथैः ।
मुद्गरैर्मुसलैः प्रासैः क्षेपणीयैश्च सर्वशः ॥ ६.११९.२ ॥
mit schrecklichen Śataghnī, eisernen Keulen, Äxten, Streitkolben, Stößeln, Speeren und Wurfgeschossen, von allen Seiten.
6.119.3
शरैः कनकपुङ्खैश्च शक्तितोमरकम्पनैः ।
नाराचैर्वत्सदन्तैश्च भुशुण्डीभिश्च सर्वशः ॥ ६.११९.३ ॥
mit goldgefiederten Pfeilen, Wurfspießen, zitternden Lanzen, eisernen Pfeilen, Kalbszahn-Pfeilen und Bhuśuṇḍīs, auf jede Weise.
6.119.4
अताडयन्रणे भीष्मं सहिताः सर्वसृञ्जयाः ।
स विशीर्णतनुत्रामाः पीडितो बहुभिस्तदा ॥ ६.११९.४ ॥
Im Kampf schlugen alle Sṛñjaya gemeinsam auf Bhīṣma ein; da war seine Rüstung zerschmettert, und er wurde von vielen bedrängt.
6.119.5
न विव्यथे तदा भीष्मो भिद्यमानेषु मर्मसु ।
संदीप्तशरचापाग्निरस्त्रप्रसृतमारुतः ॥ ६.११९.५ ॥
Obwohl seine Lebenspunkte durchbohrt wurden, war Bhīṣma damals nicht betrübt; sein Feuer waren seine glühenden Pfeile und sein Bogen, und sein Wind das Ausbreiten der Waffen.
6.119.6
नेमिनिर्ह्रादसंतापो महास्त्रोदयपावकः ।
चित्रचापमहाज्वालो वीरक्षयमहेन्धनः ॥ ६.११९.६ ॥
Seine Glut war das Dröhnen der Streitwagenräder, sein Feuer das Aufsteigen großer Waffen, seine große Flamme sein buntes Bogen, und sein großer Brennstoff die Vernichtung der Helden.
6.119.7
युगान्तागनिसमप्रख्यः परेषां समपद्यत ।
निवृत्य रथसङ्घानामन्तरेण विनिःसृतः ॥ ६.११९.७ ॥
Er erschien den Feinden wie das Feuer am Ende eines Zeitalters; er kehrte um und trat aus der Mitte der Wagenscharen hervor.
6.119.8
दृश्यते स्म नेरन्द्राणां पुनर्मध्यगतश्चरन् ।
ततः पाञ्चालराजं च धृष्टकेतुमतीत्य च ॥ ६.११९.८ ॥
Man sah ihn wieder mitten unter den Herren der Menschen umherziehen; dann, nachdem er den König der Pāñcālas und Dhṛṣṭaketu passiert hatte,
6.119.9
पाण्डवानीकिनीमध्यमाससाद विशांपते ।
ततः सात्यकिभीमौ च पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ६.११९.९ ॥
O Herr des Volkes, er erreichte die Mitte des Pāṇḍava-Heeres. Dann Sātyaki und Bhīma, und den Pāṇḍava Dhanañjaya,
6.119.10
द्रुपदं च विराटं च धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ।
भीमघोषैर्महावेगैर्मर्मावरणभेदिभिः ॥ ६.११९.१० ॥
und Drupada, Virāṭa und Dhṛṣṭadyumna, den Sohn Pṛṣatas — mit Pfeilen von schrecklichem Sausen, von großer Schnelligkeit, die den lebenswichtigen Panzer durchdringen.
6.119.11
षडेतान्निशितैर्भीष्मः प्रविव्याधोत्तकैः शरैः ।
तस्य ते निशितान्बाणात्सन्निवार्य महारथाः ॥ ६.११९.११ ॥
Bhīṣma durchbohrte diese sechs mit scharfen, vortrefflichen Pfeilen; und die großen Wagenkämpfer, seine scharfen Pfeile abwehrend,
6.119.12
दशभिर्दशभिर्भीष्ममर्दयामासुरोजसा ।
शिखण्डी तु महाबाणान्यान्मुमोच महारथः ॥ ६.११९.१२ ॥
Zehn um Zehn bedrängten sie Bhīṣma mit Kraft; doch der große Wagenkämpfer Śikhaṇḍin schoss gewaltige Pfeile ab.
6.119.13
न चक्रुस्ते रुजं तस्य स्वर्मपुङ्खाः शिलाशिताः ।
ततः किरीटी संरब्धो भीष्ममेवाभ्यधावत ॥ ६.११९.१३ ॥
Sie fügten ihm keinen Schaden zu, jene goldgefiederten, auf Stein geschärften Pfeile. Da stürmte der zornige Kirīṭin direkt auf Bhīṣma zu.
6.119.14
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य धनुश्चास्य समाच्छिनत् ।
भीष्मस्य धनुषश्छेदं नामृष्यन्त महारथाः ॥ ६.११९.१४ ॥
Indem er Śikhaṇḍin vorausschob, durchtrennte er Bhīṣmas Bogen. Die großen Wagenkämpfer ertrugen es nicht, dass Bhīṣmas Bogen zerschnitten wurde.
6.119.15
द्रोणश्च कृतवर्मा च सैन्धवश्च जयद्रथः ।
भूरिश्रवाः शलः शल्यो भगदत्तस्तथैव च ॥ ६.११९.१५ ॥
Droṇa und Kṛtavarman, der Saindhava Jayadratha, Bhūriśravas, Śala, Śalya und ebenso Bhagadatta.
6.119.16
सप्तैते परमक्रुद्धाः किरीटिनमभिद्रुताः ।
तत्र शस्त्राणि दिव्यानि दर्शयन्तो महारथाः ॥ ६.११९.१६ ॥
Diese sieben, aufs Äußerste erzürnt, stürzten sich auf Kirīṭin; die großen Wagenkämpfer zeigten dort göttliche Waffen.
6.119.17
अभिपेतुर्भृशं क्रुद्धाश्चादयन्तश्च पाण्डवम् ।
तेषामापततां शब्दः शुश्रुवे फल्गुनं प्रति ॥ ६.११९.१७ ॥
Zornig stürzten sie sich heftig auf den Pāṇḍava und begannen, ihn zu überschütten. Das Geräusch ihres Angriffs war gegen Phalguna hin zu hören.
6.119.18
उद्धूतानां यथा शब्दः समुद्राणां युगक्षये ।
घ्नत त्वरत गृह्णीत विद्ध्यध्वमवकर्तत ॥ ६.११९.१८ ॥
Wie das Tosen der aufgewühlten Meere am Ende eines Zeitalters: „Schlagt, eilt, packt, durchbohrt, haut nieder!"
6.119.19
इत्यासीत्तुमुलः शब्दः फल्गुनस्य रथं प्रति ।
तं शब्दं तुमुलं श्रुत्वा पाण्डवानां महारथाः ॥ ६.११९.१९ ॥
So erhob sich ein tosender Lärm gegen Phalgunas Wagen. Als die großen Wagenkämpfer der Pāṇḍavas diesen tosenden Schall hörten...
6.119.20
अभ्यधावन्परीप्सन्तः फल्गुनं भरतर्षभ ।
सात्यकिर्भीमसेनश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ॥ ६.११९.२० ॥
O Stier der Bharatas, den Phalguna schützen wollend, stürmten sie auf ihn zu: Sātyaki, Bhīmasena und Dhṛṣṭadyumna, der Sohn des Pṛṣata...
6.119.21
विराटद्रुषदौ चोभौ राक्षसश्च घटोत्कचः ।
अभिमन्युश्च संक्रुद्धः सप्तैते क्रोधमूर्च्छिताः ॥ ६.११९.२१ ॥
Virāṭa und Drupada beide, der Rākṣasa Ghaṭotkaca und Abhimanyu, tief erzürnt — diese sieben, von Zorn überwältigt...
6.119.22
समभ्यधावंस्त्वरिताश्चित्रकार्मुकधारिणः ।
तेषां समभवद्युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ ६.११९.२२ ॥
Eilig stürmten sie herbei, wunderbare Bögen tragend, und zwischen ihnen entbrannte eine tosende Schlacht, die die Haare zu Berge stehen ließ...
6.119.23
संग्रमे भरतश्रेष्ठ देवानां दानवैरिव ।
शिखण्डी तु रणे श्रेष्ठो रक्ष्ममाणः किरीटिना ॥ ६.११९.२३ ॥
O Bester der Bharatas, jene Schlacht glich einem Kampf zwischen Göttern und Dānavas. Und Śikhaṇḍin, der Erste im Kampf, von dem Diademgekrönten (Arjuna) beschützt...
6.119.24
अविध्यद्दशभिर्भीषअमं छिन्नधन्वानमाहवे ।
सारथिं दशभिश्चास्य ध्वजं चैकेन चिच्छिदे ॥ ६.११९.२४ ॥
Er durchbohrte Bhīṣma, dessen Bogen im Kampf zerbrochen war, mit zehn Pfeilen, traf seinen Wagenlenker mit zehn und schlug sein Banner mit einem ab.
6.119.25
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय गाङ्गेयो वेगवत्तरम् ।
तदप्यस्य शितैर्बाणैस्त्रिभिश्चिच्छेद फल्गुनः ॥ ६.११९.२५ ॥
Er nahm einen anderen, noch schnelleren Bogen; auch diesen zerschnitt Phālguna mit drei scharfen Pfeilen, Gāṅgeya (Bhīṣma).
6.119.26
एवं स पाण्डवः क्रुद्ध आत्तमात्तं पुनः पुनः ।
धनुश्चिच्छेद भीष्मस्य सव्यसाची परंतपः ॥ ६.११९.२६ ॥
So zerschnitt der zornige Pāṇḍava, Savyasācin, der Peiniger der Feinde, immer wieder jeden Bogen, den Bhīṣma ergriff.
6.119.27
स च्छिन्नधन्वा संक्रुद्धाः सृक्किणी परिसंलिहन् ।
शक्तिं जग्राह तरसा गिरीणामपि दारणीम् ॥ ६.११९.२७ ॥
Mit zerschnittenem Bogen, zornentbrannt, die Mundwinkel leckend, ergriff er rasch einen Speer, der selbst Berge zu spalten vermag.
6.119.28
तां च चिक्षेप संक्रुद्धः फल्गुनस्य रथं प्रति ।
तामापतन्तीं संप्रेक्ष्य ज्वलन्तीमशनीमिव ॥ ६.११९.२८ ॥
Zornig schleuderte er sie gegen den Wagen Phālgunas; und als er sie heranstürmen sah, brennend wie ein Blitz,
6.119.29
समादत्त शितान्भल्लान्पञ्च पाण्डवनन्दनः ।
तस्य चिच्छेद तां शक्तिं पञ्चधा पञ्चभिः शरैः ॥ ६.११९.२९ ॥
Die Freude der Pāṇḍava nahm fünf scharfe Widerhakenpfeile und zerschnitt mit fünf Pfeilen jenen Speer in fünf Stücke.
6.119.30
संक्रुद्धो भरतश्रेष्ठ भीष्मवाहुप्रवेरिताम् ।
सा पपात तथा च्छिन्ना संक्रुद्धेन किरीटिना ॥ ६.११९.३० ॥
O Bester der Bharata, jener Speer, von Bhīṣmas Arm geschleudert, fiel so zerschnitten durch den zornigen Kirīṭin (Arjuna).
6.119.31
मेघबृन्दपरिभ्रष्टा विच्छिन्नेव शतह्रदा ।
छिन्नां तां शक्तिमालोक्य भीष्मः क्रोधसमन्वितः । ॥ ६.११९.३१ ॥
Als er jenen Speer sah, der wie ein abgeschnittener Blitz aus einer Wolkenmasse gefallen war, sprach Bhīṣma, von Zorn erfüllt…
6.119.32
अचिन्तयद्रणे वीरो बुद्ध्या परपुरंजयः ।
शक्तोऽहं धनुषैकेन निहन्तुं सर्वपाण्डवान् ॥ ६.११९.३२ ॥
Im Kampf überlegte der Held, Eroberer feindlicher Städte, mit seinem Verstand: 'Ich vermag mit einem einzigen Bogen alle Pāṇḍavas zu töten.'
6.119.33
यद्येषां न भवेद्गोप्ता विष्वक्सेनो महाबलः ।
अजय्यश्चैव सर्वेषां लोकानामिति मे मतिः ।
कारणद्वयमास्थाय नाहं योत्स्यामि पाण्डवान् ॥ ६.११९.३३ ॥
Wenn Viṣvaksena, der Mächtige, nicht ihr Beschützer wäre und er nicht für alle Welten unbesiegbar wäre — so ist meine Meinung —, dann werde ich, mich auf zwei Gründe stützend, nicht gegen die Pāṇḍavas kämpfen.
6.119.34
अवध्यत्वाच्च पाण्डूनां स्त्रीभावाच्च शिखण्डिनः ।
पित्रा तुष्टेन मे पूर्वं यदा कालीमुदवहम् ॥ ६.११९.३४ ॥
Weil die Pāṇḍus unverwundbar sind und Śikhaṇḍin die Natur einer Frau hat (werde ich nicht kämpfen). Als ich einst Kālī entführte, gewährte mir mein Vater, mit mir zufrieden…
6.119.35
स्वच्छन्दमरणं दत्तमवध्यत्वं रणे तथा ।
तस्मान्मृत्युमहं मन्ये प्राप्तकालमिवात्मनः ॥ ६.११९.३५ ॥
Der Tod nach eigenem Willen wurde mir gewährt, ebenso Unverwundbarkeit im Kampf. Darum sehe ich den Tod an, als sei meine eigene Stunde gekommen.
6.119.36
एवं ज्ञात्वा व्यवसितं भीष्मस्यामिततेजसः ।
ऋषयो वसवश्चैव वियत्स्था भीष्ममब्रुवन् ॥ ६.११९.३६ ॥
Als die Weisen und die Vasus, die am Himmel standen, diesen Entschluss Bhīṣmas von grenzenloser Strahlkraft erkannten, sprachen sie zu Bhīṣma.
6.119.37
यत्ते व्यवसितं तात तदस्माकमपि प्रियम् ।
तत्कुरुष्व महाराज युद्धे बुद्धिं निवर्तय ॥ ६.११९.३७ ॥
Lieber Sohn, der Entschluss, den du gefasst hast, ist auch uns lieb. Großer König, tu das und wende deinen Sinn vom Kampf ab.
6.119.38
अस्य वाक्यस्य निधने प्रादुसासीच्छिवोऽनिलः ।
अनुलोमः सुगन्धी च पृषतैश्च समन्वितः ॥ ६.११९.३८ ॥
Am Ende dieser Worte erhob sich ein günstiger Wind, sanft und duftend, begleitet von Wassertropfen.
6.119.39
देवदुन्दुभयश्चैव संप्रणेदुर्महास्वनाः ।
पपात पुष्पवृष्टिश्च भीष्मस्योपरि मारिष ॥ ६.११९.३९ ॥
Die göttlichen Trommeln erdröhnten mit mächtigem Klang, und, o Māriṣa, ein Blumenregen fiel auf Bhīṣma.
6.119.40
न च ताः शुश्रुवे कश्चित्तेषां संवदतां गिरः ।
ऋते भीष्मं महाबाहुं मां चापि मुनितेजसा ॥ ६.११९.४० ॥
Doch niemand hörte ihre Worte, als sie sprachen, außer dem starkarmigen Bhīṣma und mir selbst, begabt mit der Kraft des Weisen.
6.119.41
संभ्रमश्च महानासीत्रिदशानां विशांपते ।
पतिष्यति रथाद्भीष्मे सर्वलोकप्रिये तदा ॥ ६.११९.४१ ॥
Und große Unruhe erhob sich unter den Göttern, o Herr der Menschen, denn Bhīṣma, geliebt von allen Welten, würde nun von seinem Wagen fallen.
6.119.42
इति देवगणानां च वाक्यं श्रुत्वा महातपाः ।
ततः शान्तनवो भीष्मो बीभत्सुं नाभ्यवर्तत ॥ ६.११९.४२ ॥
Als er diese Worte der Götterscharen vernommen hatte, wandte sich der große Asket Bhīṣma, Sohn des Śantanu, nicht gegen Bībhatsu (Arjuna).
6.119.43
भिद्यमानः शितैर्बाणैः सर्वावरणभेदिभिः ।
शिखण्डी तु महाराज भरतानां पितामहम् ॥ ६.११९.४३ ॥
Von scharfen Pfeilen durchbohrt, die jede Rüstung durchdringen, traf Śikhaṇḍin, o großer König, den Urahn der Bharatas (Bhīṣma)...
6.119.44
आजघानोरसि क्रुद्धो नवभिर्निशितैः शरैः ।
स तेनाभिहतः सङ्ख्ये भीष्मः कुरुपितामहः ॥ ६.११९.४४ ॥
Zornig traf er ihn mit neun scharfen Pfeilen an die Brust; im Kampf von ihm getroffen, Bhīṣma, der Urahn der Kurus...
6.119.45
नाकम्पत महाराज क्षितिकम्पे यथाऽचलः ।
ततः प्रहस्य बीभत्सुर्व्याक्षिपन्गाण्डिवं धनुः ॥ ६.११९.४५ ॥
Er zitterte nicht, o großer König, wie ein Berg bei einem Erdbeben nicht bebt. Dann spannte Bībhatsu (Arjuna) lachend den Bogen Gāṇḍīva...
6.119.46
गाङ्गेयं पञ्चविंशत्या क्षुद्रकाणां समार्पयत् ।
पुनः पुनः शतैरेनं त्वरमाणो धनञ्जयः ॥ ६.११९.४६ ॥
Er traf den Sohn der Gaṅgā (Bhīṣma) mit fünfundzwanzig kleinen Pfeilen; und Dhanañjaya (Arjuna) traf ihn eilig immer wieder mit Hunderten.
6.119.47
सर्वगात्रेषु संक्रुद्धस्तथा मर्मस्वताडयत् ।
एवमन्यैरपि भृशं विद्ध्यमानः सहस्रशः ॥ ६.११९.४७ ॥
Tief erzürnt traf er alle Glieder und lebenswichtigen Stellen; und so, auch von anderen immer wieder durchbohrt, tausendfach...
6.119.48
तानप्याशु शरैर्भीष्मः प्रविव्याध महारथः ।
तैश्च मुक्ताञ्छरान्भीष्मो युधि सत्यपराक्रमः ॥ ६.११९.४८ ॥
Der große Wagenkämpfer Bhīṣma durchbohrte auch sie rasch mit Pfeilen; und die von ihnen abgeschossenen Pfeile, Bhīṣma, von wahrer Tapferkeit im Kampf...
6.119.49
निवारयामास शरैः समं सन्नतपर्वभिः ।
शिखण्डी तु रणे बाणान्यान्मुमोच महारथः ॥ ६.११९.४९ ॥
Im Kampf wehrte der große Wagenkämpfer Śikhaṇḍin sie zugleich mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken ab und schoss seine Pfeile ab.
6.119.50
न चक्रुस्ते रुजं तस्य रुक्मपुङ्खाः शिलासिताः ।
ततः किरीटी संक्रुद्धो भीष्ममेवाभ्यवर्तत ॥ ६.११९.५० ॥
Jene Pfeile mit goldenen Federn, auf Stein geschärft, verletzten ihn nicht. Da stürmte der erzürnte Kirīṭin geradewegs auf Bhīṣma zu.
6.119.51
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य धनुश्चास्य समाच्छिनत् ।
अथैनं नवभिर्विद्ध्वा ध्वजमेकेन चिच्छिदे ॥ ६.११९.५१ ॥
Śikhaṇḍin voranstellend, zerschnitt er Bhīṣmas Bogen; dann durchbohrte er ihn mit neun Pfeilen und zerschlug mit einem seine Fahne.
6.119.52
सारथिं विशिखैश्चास्य दशभिः समकम्पयत् ।
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय गाङ्गेयो बलवत्तरम् ॥ ६.११९.५२ ॥
Mit zehn Pfeilen ließ er seinen Wagenlenker erzittern. Da nahm Gāṅgeya einen anderen, weit stärkeren Bogen.
6.119.53
तदप्यस्य शितैर्भल्लैस्त्रिधा त्रिभिरघातयत् ।
निमेषार्धेन कौन्तेय आत्तमात्तं महारणे ॥ ६.११९.५३ ॥
Auch diesen Bogen zerschlug er mit drei scharfen Bhalla-Pfeilen in drei Stücke; im großen Kampf warf der Sohn Kuntīs jeden Bogen nieder, sobald er ergriffen wurde.
6.119.54
एवमस्य धनूंष्याजौ चिच्छेद सुबहून्यथ ।
ततः शान्तनवो भीष्मो बीभत्सुं नात्यवर्तत ॥ ६.११९.५४ ॥
So zerschnitt er in der Schlacht sehr viele seiner Bögen; danach vermochte der Sohn Śantanus Bībhatsu nicht zu übertreffen.
6.119.55
अथैनं पञ्चविंशत्या क्षुद्रकाणां समार्पयत् ।
सोऽतिविद्धो महेष्वासो दुःशासनमभाषत ॥ ६.११९.५५ ॥
Dann durchbohrte er Bhīṣma mit fünfundzwanzig kleinen Pfeilen. Schwer getroffen sprach der große Bogenschütze zu Duḥśāsana.
6.119.56
एष पार्थो रणे क्रुद्धः पाण्डवानां महारथः ।
शरैरनेकसाहस्त्रैर्मामेवाभ्यपतद्रणे ॥ ६.११९.५६ ॥
Dieser Pārtha, der zornige große Wagenkämpfer der Pāṇḍava, hat im Kampf mich allein mit vielen tausend Pfeilen angegriffen.
6.119.57
न चैष समरे शक्यो जेतुं वज्रभृता अपि ।
न चापि सहिता वीरा देवदानवराक्षसाः ॥ ६.११९.५७ ॥
Im Kampf kann er nicht einmal vom Blitzträger besiegt werden, auch nicht von vereinten Helden: Göttern, Dānavas und Rākṣasas.
6.119.58
मां चापि शक्ता निर्जेतुं किमु मर्त्या महारथाः ।
ऋतेऽर्जुनं सुसंक्रुद्धमेतत्सत्यं ब्रवीमि ते ॥ ६.११९.५८ ॥
Wo sind die sterblichen großen Wagenkämpfer, die selbst mich besiegen könnten, außer Arjuna, der sehr zornig ist? Dies ist die Wahrheit, die ich dir sage.
6.119.59
एवं तयोः संवदतोः फल्गुनो निशितैः शरैः ।
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य भीष्मं विव्याध संयुगे ॥ ६.११९.५९ ॥
Während die beiden so sprachen, durchbohrte Phalguna, Śikhaṇḍin vorangestellt, Bhīṣma im Kampf mit scharfen Pfeilen.
6.119.60
ततो दुःशासनं भीष्मः स्मयमान इवाब्रवीत् ।
अर्दितो निशितैर्बाणैर्भृशं गाण्डीवधन्वना ॥ ६.११९.६० ॥
Dann sprach Bhīṣma, wie lächelnd, zu Duḥśāsana, schwer gequält von den scharfen Pfeilen des Trägers des Gāṇḍīva-Bogens.
6.119.61
वज्राशनिसमस्पर्शाः सुपुङ्खाः सुप्रतेजनाः ।
सुमुक्ता अव्यवच्छिन्ना नेमे बाणाःशिखण्डिनः ॥ ६.११९.६१ ॥
Von der Berührung gleich Donnerkeil und Blitz, gut befiedert, gut geschärft, gut abgeschossen, ununterbrochen – diese Pfeile sind nicht die Śikhaṇḍins.
6.119.62
निकृन्तमाना मर्माणि दृढावरणभेदिनः ।
सुसला इव मे ध्नन्ति नेमे बाणः शिखण्डिनः ॥ ६.११९.६२ ॥
Die Lebensstellen zerschneidend, die feste Rüstung durchbohrend, mich schlagend wie gute Lanzen – diese Pfeile sind nicht die Śikhaṇḍins.
6.119.63
वज्रदण्डसमस्पर्शा वज्रवेगदुरासदाः ।
मम प्राणानारुजन्ति नेमे बाणाः शिखण्डिनः ॥ ६.११९.६३ ॥
Mit der Berührung einer Donnerkeulenstange, unerträglich in der Geschwindigkeit des Donnerkeils – diese Pfeile brechen mein Lebensatem; sie sind nicht die Śikhaṇḍins.
6.119.64
नाशयन्तीव मे प्राणान्यमदूता इवागताः ।
गदापरिघसंस्पर्शा नेमे बाणाः शिखण्डिनः ॥ ६.११९.६४ ॥
Als wären Yamas Boten gekommen, vernichten sie meine Lebensatem; mit der Berührung von Keulen und Eisenstangen – diese Pfeile sind nicht die Śikhaṇḍins.
6.119.65
भुजगा इव संक्रुद्धा लेलिहाना विषोल्बणाः ।
समाविशन्ति मर्माणि नेमे बाणाः शिखण्डिनः ॥ ६.११९.६५ ॥
Wie zornige Schlangen, die die Zunge zucken, furchtbar durch Gift – diese Pfeile dringen in die Lebensstellen ein; sie sind nicht die Śikhaṇḍins.
6.119.66
अर्जुनस्य इमे बाणा नेमे बाणाः शिखण्डिनः ।
कृन्तन्ति मम गात्राणि माघमां सेगवा इव ॥ ६.११९.६६ ॥
Diese Pfeile sind Arjunas, nicht Śikhaṇḍins Pfeile – sie schneiden meine Glieder wie Kühe des Monats Māgha.
6.119.67
सर्वे ह्यपि न मे दुःखं कुर्युरन्ये नराधिपाःक ।
वीरं गाण्डीवधन्वानमृते जिष्णुं कपिध्वजम् ॥ ६.११९.६७ ॥
Alle anderen Könige könnten mir keinen Schmerz zufügen, außer dem Helden Arjuna, dem Träger des Gāṇḍīva-Bogens, dem Sieger mit dem Affenbanner.
6.119.68
इति ब्रुवञ्छान्तनवो दिधक्षुरिव पाण्डवम् ।
शक्तिं भीष्मः स पार्थाय ततश्चिक्षेप भारत ॥ ६.११९.६८ ॥
So sprechend warf der Sohn Śantanus einen Speer gegen Pārtha, als wollte er den Pāṇḍava verbrennen, o Bhārata.
6.119.69
तामस्य विशिखैश्छित्त्वा त्रिधा त्रिभिरपातयत् ।
पश्यतां कुरुवीराणां सर्वेषां तत्र भारत ॥ ६.११९.६९ ॥
Mit seinen Pfeilen zerschnitt er sie in drei Teile und ließ sie mit drei weiteren zu Boden fallen, o Bhārata, während alle Kuru-Helden zusahen.
6.119.70
चर्माथादत्त गाङ्गेयो जातरूपपरिष्कृतम् ।
खङ्गं चान्यतरप्रेप्सुर्मृत्योरग्रे जयाय वा ॥ ६.११९.७० ॥
Da nahm der Sohn der Gaṅgā einen mit Gold verzierten Schild, und, begierig, dem Tod entgegenzutreten oder zu siegen, ergriff er auch ein Schwert.
6.119.71
तस्य तच्छतधा चर्म व्यधमत्सायकैस्तथा ।
रथादनवरूढस्य तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.११९.७१ ॥
Mit Pfeilen zerschmetterte er seinen Schild in hundert Stücke; für den, der nicht vom Wagen herabgestiegen war, schien dies ein Wunder.
6.119.72
ततो युधिष्ठिरो राजा स्वान्यनीकान्यचोदयत् ।
अभिद्रवत गाङ्गेयं मा वोऽस्तु भयमण्वपि ॥ ६.११९.७२ ॥
Da trieb König Yudhiṣṭhira seine eigenen Heere an: 'Greift den Sohn der Gaṅgā an! Möge in euch nicht die geringste Furcht sein.'
6.119.73
अथ ते तोमरैः प्रासैर्बाणौघैश्च समन्ततः ।
पट्टसैश्च सुनिस्त्रिंशैर्नाराचैश्च तथा शितैः ॥ ६.११९.७३ ॥
Dann griffen sie mit Speeren (tomara), Lanzen (prāsa), Pfeilregen von allen Seiten, Pattisa-Schwertern, guten Schwertern und scharfen Eisenpfeilen (nārāca) an.
6.119.74
वत्सदन्तैश्च भल्लैश्च तमेकमभिदुद्रुवुः ।
सिंहनादस्ततो घोरः पाण्डवानामभूत्तदा ॥ ६.११९.७४ ॥
Mit Vatsadanta- und Bhalla-Pfeilen stürmten sie allein auf ihn zu; da erhob sich das schreckliche Löwengebrüll der Pāṇḍavas.
6.119.75
तथैव तव पुत्राश्च नेदुर्भीष्मजयैषिणः ।
तमेकमभ्यरक्षन्त सिंहनादांश्च चक्रिरे ॥ ६.११९.७५ ॥
Ebenso brüllten eure Söhne, nach Bhīṣmas Sieg strebend; ihn allein beschützend, ließen sie Löwengebrüll ertönen.
6.119.76
तत्रासीत्तुमुलं युद्धं तावकानां परैः सह ।
दशमेऽहनि राजेन्द्र भीष्मार्जुनसमागमे ॥ ६.११९.७६ ॥
Dort entbrannte ein tumultuarischer Kampf zwischen deinen Männern und den Feinden, o König der Könige, am zehnten Tag, beim Zusammentreffen von Bhīṣma und Arjuna.
6.119.77
आसीद्धोर इवावर्तो मुहूर्तमुदधेरिव ।
सैन्यानां युध्यमानानां निघ्नतामितरेतरम् ॥ ६.११९.७७ ॥
Wie ein schrecklicher Strudel für einen Augenblick im Ozean entsteht, so entstand unter den Heeren, die einander schlugen und bekämpften, ein strudelartiges Bild.
6.119.78
असौम्यरूपा पृथिवी शोणिताक्ताऽभवत्तदा ।
समं च विषमं चैव न प्राज्ञायत किंचन ॥ ६.११९.७८ ॥
Da wurde die Erde, von grauenhafter Gestalt, mit Blut verschmiert, und nichts war mehr als eben oder uneben zu erkennen.
6.119.79
योधानामयुतं हत्वा तस्मिन्स दशमेऽहनि ।
अतिष्ठदाहवे भीष्मो भिद्यमानेषु मर्मसु ॥ ६.११९.७९ ॥
An jenem zehnten Tag, nachdem er zehntausend Krieger erschlagen hatte, stand Bhīṣma im Kampf, während seine lebenswichtigen Stellen durchbohrt wurden.
6.119.80
ततः सेनामुखे तस्मिन्स्थितः पार्थो धनुर्धरः ।
मध्येन कुरुसैन्यानां द्रावयामास वाहिनीम् ॥ ६.११९.८० ॥
Da trieb Pārtha, der Bogenschütze an der Spitze des Heeres, jene Schar durch die Mitte der Kuru-Streitkräfte in die Flucht.
6.119.81
तत्राद्भुतमपश्याम पाण्डवानां पराक्रमम् ।
द्रावयामासुरिषुभिः सर्वान्भीष्मपदानुगान् ॥ ६.११९.८१ ॥
Dort sahen wir die wunderbare Tapferkeit der Pāṇḍavas, die mit Pfeilen alle verfolgten, die Bhīṣmas Weg folgten, in die Flucht trieben.
6.119.82
वयं श्वेतहयाद्भीताः कुन्तीपुत्राद्धनञ्जयात् ।
पीड्यमानाः शितैः शस्त्रैः प्राद्रवाम रणे तदा ॥ ६.११९.८२ ॥
Da flohen wir im Kampf, verängstigt vor Dhanañjaya, dem Sohn Kuntīs mit den weißen Pferden, und von scharfen Waffen bedrängt.
6.119.83
पाण्डवैः पञ्चभिः सार्धं सात्यकेन च धन्विना ।
धृष्टद्युम्नसुखैः सर्वैः पाञ्चालैश्च समन्ततःक ॥ ६.११९.८३ ॥
zusammen mit den fünf Pāṇḍavas, dem Bogenschützen Sātyaki und allen Pāñcālas unter Führung Dhṛṣṭadyumnas, von allen Seiten.
6.119.84
भिद्यमानाः शरैस्तीक्ष्णैः सर्वे कार्ष्णिपुरोगमैः ।
द्रोणद्रौणिकृतैः सार्धं सर्वे शल्यशलादयः।
तावकाः समरे राजञ्जहुर्भीष्मं महामृधे ॥ ६.११९.८४ ॥
Von scharfen Pfeilen durchbohrt, alle angeführt vom Sohn Kṛṣṇas, zusammen mit den Männern Droṇas und Drauṇis, mit Śalya, Śala und den übrigen, verließen deine Krieger, o König, Bhīṣma in jener großen Schlacht.
6.119.85
सौवीराः कितवाः प्राच्याःप्रतीच्योदीच्यमालवाः ।
अभीषाहाः शूरसेनाः शिबयोऽथ वसातयः ॥ ६.११९.८५ ॥
Die Sauvīras, die Spieler (Kitavas), die Völker des Ostens, des Westens und des Nordens, die Mālavas, die Abhīṣāhas, die Śūrasenas, die Śibis und die Vasātis.
6.119.86
साल्वाश्रयास्त्रिगर्ताश्च अम्बष्ठाः केकयैः सह ।
द्वादशैते जनपदाः शरार्ता व्रणपीडिताः।
संग्रामे प्रजहुर्भीष्मं युध्यमानाः किरीटिना ॥ ६.११९.८६ ॥
Diese zwölf Reiche, die Sālvas und ihre Verbündeten, die Trigartas, die Ambaṣṭhas und die Kekayas, von Pfeilen gequält und von Wunden geplagt, verließen Bhīṣma im Kampf, während sie gegen den Diademträger (Arjuna) kämpften.
6.119.87
ततस्तमेकं बहवः परिवार्य समन्ततः ।
परिकाल्य कुरून्सर्वाञ्शरर्षैरवाकिरन् ॥ ६.११९.८७ ॥
Da umringten ihn viele von allen Seiten, drängten alle Kurus zurück und ließen einen Pfeilregen auf ihn niedergehen.
6.119.88
निपातयत गृह्णीत युध्यध्वमवकृन्तत ।
इत्यासीत्तुमुलः शब्दो राजन्भीष्मरथं प्रति ॥ ६.११९.८८ ॥
»Niederstrecken! Packt ihn! Kämpft! Zerhackt ihn!« So erhob sich, o König, ein tosendes Geschrei gegen Bhīṣmas Streitwagen.
6.119.89
निहत्य समरे राजञ्शतशोऽथ सहस्रशः ।
न तस्यासीदनिर्भिन्नं गात्रे द्व्यङ्गुलमन्तरम् ॥ ६.११९.८९ ॥
Obwohl er im Kampf Hunderte und Tausende erschlagen hatte, o König, gab es an seinem Körper keinen Raum von zwei Fingerbreiten, der nicht durchbohrt war.
6.119.90
एवंभूतस्तव पिता शरैर्विशकलीकृतः ।
शिताग्रैः फल्गुनेनाजौ प्राक्शिराः प्रापतद्रथात् ॥ ६.११९.९० ॥
So zugerichtet, von den scharfen Pfeilen Phalgunas (Arjunas) im Kampf in Stücke gehauen, stürzte Euer Vater mit dem Kopf voraus von seinem Streitwagen.
6.119.91
किंचिच्छेषे दिनकरे पुत्राणां तव पश्यताम् ।
हाहेति दिवि देवानां पार्थिवानां च भारत ॥ ६.११९.९१ ॥
O Bhārata, als nur noch wenig von der Sonne übrig war, während deine Söhne zusahen, erhob sich am Himmel unter den Göttern und auf der Erde unter den Königen ein Ruf: »Wehe, wehe!«
6.119.92
पतमाने रथाद्भीष्मे बभूव सुमहास्वनः ।
संपतन्तमभिप्रेक्ष्य महात्मानं पितामहम् ॥ ६.११९.९२ ॥
Als Bhīṣma vom Wagen fiel, erhob sich ein gewaltiges Getöse, als man den großherzigen Großvater fallen sah.
6.119.93
सह भीष्मेण सर्वेषां प्रापतन्हृदयानि नः ।
स पपात महाबाहुर्वसुधामनुनादयन् ॥ ६.११९.९३ ॥
Zusammen mit Bhīṣma schienen unsere Herzen alle zu fallen; der Starkarmige fiel und ließ die Erde widerhallen.
6.119.94
इन्द्रध्वज इवोत्सृष्टः केतुः सर्वधनुष्मताम् ।
धरणीं न स पस्पर्श शरसङ्घैः समावृतः ॥ ६.११९.९४ ॥
Wie Indras Banner, herabgeworfen, so berührte er, der Standarte aller Bogenschützen, von Pfeilscharen bedeckt, die Erde nicht.
6.119.95
शलतल्पे महेष्वासं शयानं पुरुषर्षभम् ।
रथात्प्रपतितं चैनं दिव्यो भावः समाविशत् ॥ ६.११९.९५ ॥
Auf dem Pfeilbett liegend, der große Bogenschütze, Stier unter den Menschen, vom Wagen gestürzt — ein göttlicher Zustand überkam ihn.
6.119.96
अभ्यवर्षच्च पर्जन्यः प्राकम्पत च मेदिनी ।
पतन्स ददृशे चापि दक्षिणेन दिवाकरम् ॥ ६.११९.९६ ॥
Die Wolken ergossen sich in Regen, und die Erde bebte; beim Fallen sah man ihn nach Süden zur Sonne blicken.
6.119.97
संज्ञां चोपालभद्वीरः कालं संचिन्त्य भारत ।
अन्तरिक्षे च शुश्राव दिव्या वाचः समन्ततः ॥ ६.११९.९७ ॥
O Bhārata, der Held kam zu Bewusstsein, bedachte die Zeit und hörte von allen Seiten göttliche Stimmen am Himmel.
6.119.98
कथं महात्मा गाङ्गेयः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
कालकर्ता नरव्याघ्रः संप्राप्ते दक्षिणायने ॥ ६.११९.९८ ॥
Wie wird der große Gāṅgeya, der beste aller Waffenträger, der Tiger unter den Menschen, seine Todesstunde wählen, wenn der südliche Lauf der Sonne gekommen ist?
6.119.99
स्थितोऽस्मीति च गाङ्गेयस्तच्छ्रुत्वा वाक्यमब्रवीत् ।
धारयिष्याम्यहं प्राणान्पतितिऽपि महीतले ॥ ६.११९.९९ ॥
Mit den Worten „Ich bin entschlossen“ sprach Gāṅgeya, nachdem er diese Worte gehört hatte: „Auch wenn ich zur Erde niederfalle, werde ich meinen Lebensatem bewahren.“
6.119.100
उत्तरायणमन्विच्छन्सुगतिप्रतिकाङ्क्षया ।
तस्य तन्मतमाज्ञाय गह्गा हिमवतः सुताः ॥ ६.११९.१०० ॥
Den nördlichen Lauf der Sonne ersehnend, nach einem guten Ziel verlangend, und seine Absicht erfahren habend, die Söhne der Gaṅgā und des Himālaya—
6.119.101
महर्षीन्हंसरूपेण प्रेषयामास तत्र वै ।
ततस्तं प्रति ते हंसास्त्वरिता मानसौकसः ॥ ६.११९.१०१ ॥
Dort sandten sie die großen Weisen in Gestalt von Schwänen; da kamen jene schnellen Schwäne, Bewohner des Mānasa-Sees, auf ihn zu.
6.119.102
आजग्मुः सहिता द्रष्टुं भीष्मं कुरुपितामहम् ।
यत्र शेते नरश्रेष्ठः शरतल्पे पितामहः ॥ ६.११९.१०२ ॥
Sie kamen zusammen, um Bhīṣma zu sehen, den Großvater der Kurus, dort, wo der Großvater, der beste der Menschen, auf einem Pfeilbett lag.
6.119.103
ते तु भीष्मं समासाद्य ऋषयो हंसरूपिणः ।
अपश्यञ्छरतल्पस्थं भीष्मं कुरुकुलोद्वहम् ॥ ६.११९.१०३ ॥
Nachdem sie sich Bhīṣma genähert hatten, sahen jene Weisen in Schwanengestalt Bhīṣma, den Träger der Kuru-Sippe, auf einem Pfeilbett liegen.
6.119.104
ते तं दृष्ट्वा महात्मानं कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
गाङ्गेयं भरतश्रेष्ठं दक्षिणेन च भास्करम् ॥ ६.११९.१०४ ॥
Nachdem sie jenen Großseligen gesehen und ihn umschritten hatten, blickten sie auf Gāṅgeya, den besten der Bharata, mit der Sonne zu ihrer Rechten.
6.119.105
इतरेतरमामन्त्र्य प्राहुस्तत्र मनीषिणः ।
भीष्मः कथं महात्मा सन्संस्थाता दक्षिणायने ॥ ६.११९.१०५ ॥
Einander anredend sprachen die Weisen dort: "Wie wird der großseelige Bhīṣma im südlichen Lauf der Sonne seinen Körper verlassen?"
6.119.106
इत्युक्त्वा प्रस्थिता हंसा दक्षिणामभितो दिशम् ।
संप्रेक्ष्य वै महाबुद्धिश्चिन्तयित्वा च भारत ॥ ६.११९.१०६ ॥
So sprechend brachen die Schwäne auf in die südliche Richtung. O Bhārata, jener Großgesinnte, nachdem er sie angesehen und nachgesonnen hatte...
6.119.107
तानब्रवीच्छान्तनवो नाहं गन्ता कथंचन ।
दक्षिणावर्त आदित्ये एतन्मे मनसि स्थितम् ॥ ६.११९.१०७ ॥
Śāntanus Sohn sprach zu ihnen: "Auf keinen Fall werde ich gehen, solange sich die Sonne nach Süden wendet; das steht fest in meinem Sinn."
6.119.108
गमिष्यामि स्वकं स्थानमासीद्यन्मे पुरातनम् ।
उदगायन आदित्ये हंसाः सत्यं ब्रवीमि वः ॥ ६.११९.१०८ ॥
Wenn die Sonne im nördlichen Lauf ist, werde ich zu meiner alten eigenen Wohnstätte gehen. O Schwäne, ich sage euch die Wahrheit.
6.119.109
धारयिष्याम्यहं प्राणानुत्तरायणकाङ्क्षया ।
प्राणानां च समुत्सर्ग ऐश्वर्यं नियतं मम ॥ ६.११९.१०९ ॥
Ich werde meine Atemzüge festhalten, im Verlangen nach dem nördlichen Lauf der Sonne; das Aufgeben der Atemzüge ist meine feste Macht.
6.119.110
तस्मात्प्राणान्धारयिष्ये मुमूर्षुरुदगायने ।
यश्च दत्तो वरो मह्यं पित्रा तेन महात्मना ॥ ६.११९.११० ॥
Daher werde ich meine Atemzüge bis zum nördlichen Lauf festhalten, im Verlangen zu sterben; das ist die Gabe, die mir der großmütige Vater gab.
6.119.111
छन्दतस्ते भवेन्मृत्युरिति तत्सत्यमस्तु मे ।
धारयिष्ये ततः प्राणानुत्सर्गे नियते सति ॥ ६.११९.१११ ॥
»Der Tod komme nach deinem Willen« — das sei wahr für mich. Dann werde ich meine Atemzüge bis zum Loslassen zur bestimmten Zeit festhalten.
6.119.112
इत्युक्त्वा तांस्तदा हंसान्स शेते शरतल्पगः ।
एवं कुरूणां पतिते शृङ्गे भीष्मे महौजसि ॥ ६.११९.११२ ॥
Nachdem er dies zu jenen Schwänen gesagt hatte, lag er auf seinem Pfeilbett. So, als Bhīṣma, mächtig an Kraft, der Gipfel der Kurus, gefallen war,
6.119.113
पाण्डवाः सृञ्जयाश्चैव सिंहनादं प्रचक्रिरे ।
तस्मिन्हते महासत्वे भरतानां पितामहे ॥ ६.११९.११३ ॥
Die Pāṇḍavas und die Sṛñjayas erhoben einen Löwenschrei, als jener großherzige Ahnherr der Bharatas erschlagen war.
6.119.114
न किंचित्प्रत्यपद्यन्त पुत्रास्ते भरतर्षभ ।
संमोहश्चैव तुमुलः करूणामभवत्तदा ॥ ६.११९.११४ ॥
O Stier der Bharatas, deine Söhne konnten auf nichts antworten; da erhob sich unter den Kuru ein tosendes Durcheinander.
6.119.115
कृपदुर्योधनमुखा निःश्वस्य रुरुदुस्ततः ।
विषादाच्च चिरं कालमतिष्ठन्विगतेन्द्रियाः ॥ ६.११९.११५ ॥
Angeführt von Kṛpa und Duryodhana seufzten sie tief und weinten; aus Verzweiflung mit abgestumpften Sinnen verharrten sie lange Zeit.
6.119.116
दध्युश्चैव महाराज न युद्धे दधिरे मनः ।
ऊरुग्राहगृहीताश्च नाभ्यधावन्त पाण्डवान् ॥ ६.११९.११६ ॥
O großer König, sie verzweifelten und richteten ihren Sinn nicht auf den Kampf; als wären ihre Schenkel gepackt, stürmten sie nicht auf die Pāṇḍavas los.
6.119.117
अवध्ये शन्तनोः पुत्रे हते भीष्मे महौजसि ।
दुःखार्तास्ते ततो राजन्कुरूणां पतयोऽभवन् ।
अभाव सहसा राजन्कुरुराजस्य तर्कितः ॥ ६.११९.११७ ॥
Als Bhīṣma, der mächtige Sohn Śantanus, der nicht getötet werden konnte, erschlagen wurde, o König, wurden die Herren der Kuru von Kummer gequält; und, o König, plötzlich erhob sich die Furcht vor dem Untergang des Kuru-Königs.
6.119.118
हतप्रवीरास्तु वयं निकृत्ताश्च शितैः शरैः ।
कर्तव्यं नाभिजानीमो निर्जिताः सव्यसाचिना ॥ ६.११९.११८ ॥
Unsere Helden sind erschlagen, und wir sind von scharfen Pfeilen niedergehauen; von Savyasācin besiegt, wissen wir nicht, was zu tun ist.
6.119.119
पाणडवाश्च जयं लब्ध्वा परत्र च परां गतिम् ।
सर्वे दध्युर्महाशङ्खञ्शूराः परिघवाहवः ॥ ६.११९.११९ ॥
Die Pāṇḍavas, nachdem sie den Sieg und das höchste Ziel im Jenseits errungen hatten, ließen alle ihre großen Muscheln erschallen; Helden mit Armen wie eiserne Keulen.
6.119.120
सोमकाश्च सपाञ्चालाः प्राहृष्यन्त जनेश्वर ।
ततस्तूर्यसहस्रेषु नदत्सु स महाबलः ॥ ६.११९.१२० ॥
O Herr der Menschen, auch die Somaka und Pañcāla freuten sich; dann, während Tausende von Instrumenten erklangen, jener Mächtige…
6.119.121
आस्फोटयामास भृशं भीमसेनो ननाद च ।
सेनयोरुभयोश्चापि गाङ्गेये निहते विभौ ॥ ६.११९.१२१ ॥
Als der mächtige Sohn der Gaṅgā erschlagen war, schlug Bhīmasena wiederholt seine Arme und brüllte, und beide Heere taten dasselbe.
6.119.122
संन्यस्य विराः शस्त्राणि प्राध्यायन्त समन्ततः ।
प्राक्रोशन्प्राद्रवंश्चान्ये जग्मुर्मोहं तथाऽपरे ॥ ६.११९.१२२ ॥
Einige Helden legten ihre Waffen nieder und versanken überall in düsteres Sinnen; einige schrien, einige flohen, andere verfielen in Verwirrung.
6.119.123
क्षत्रं चान्येऽभ्यनिन्दन्त भीष्मं चान्येऽभ्यपूजयन् ।
ऋषयः पितरश्चैव प्रशशसुर्महाव्रतम् ॥ ६.११९.१२३ ॥
Einige tadelten die Kriegerpflicht und Bhīṣma, andere ehrten ihn; die Weisen und die Ahnen priesen den Träger des großen Gelübdes.
6.119.124
भरतानां च ये पूर्वे ते चैनं प्रशशंसिरे ।
महोपनिषदं चैव योगमास्थाय विर्यवान् ॥ ६.११९.१२४ ॥
Auch die Vorfahren der Bharatas priesen ihn, und der mächtige Bhīṣma, der sich dem Yoga und der großen Upaniṣad-Lehre zuwandte,
6.119.125
जपञ्शान्तनवो धीमान्कालाकाङ्क्षी स्थितोऽभवत् ॥ ६.११९.१२५ ॥
Der weise Sohn Śāntanus blieb, murmelnd das Gebet sprechend, standhaft und wartete auf seine Zeit.