மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.119.1
एवं ते पाण्डवाः सर्वे पुरस्कृत्य शिखण्डिनम् ।
विव्यधुः समरे भीष्मं परिवार्य समन्ततः ॥ ६.११९.१ ॥
இவ்வாறு பாண்டவர்கள் அனைவரும் சிகண்டியை முன்னிறுத்தி, போரில் எல்லாப் பக்கங்களிலும் பீஷ்மரைச் சூழ்ந்து தாக்கினர்.
6.119.2
शतघ्नीभिः सुघोराभिः परिघैश्च परश्वथैः ।
मुद्गरैर्मुसलैः प्रासैः क्षेपणीयैश्च सर्वशः ॥ ६.११९.२ ॥
மிகக் கொடிய சதக்னிகளாலும், இரும்புத் தடிகளாலும், கோடரிகளாலும், கதைகளாலும், உலக்கைகளாலும், ஈட்டிகளாலும், எறியும் ஆயுதங்களாலும் எல்லா வகையிலும் (தாக்கினர்).
6.119.3
शरैः कनकपुङ्खैश्च शक्तितोमरकम्पनैः ।
नाराचैर्वत्सदन्तैश्च भुशुण्डीभिश्च सर्वशः ॥ ६.११९.३ ॥
தங்கச் சிறகு அம்புகளாலும், சக்திகளாலும், அதிர வைக்கும் தோமரங்களாலும், நாராசங்களாலும், வத்சதந்தங்களாலும், புசுண்டிகளாலும் எல்லா வகையிலும் (தாக்கினர்).
6.119.4
अताडयन्रणे भीष्मं सहिताः सर्वसृञ्जयाः ।
स विशीर्णतनुत्रामाः पीडितो बहुभिस्तदा ॥ ६.११९.४ ॥
போரில் அனைத்து சிருஞ்சயர்களும் சேர்ந்து பீஷ்மரைத் தாக்கினர். அப்போது அவரது கவசம் சிதறி, பலராலும் வேதனைப்பட்டவராக அவர் இருந்தார்.
6.119.5
न विव्यथे तदा भीष्मो भिद्यमानेषु मर्मसु ।
संदीप्तशरचापाग्निरस्त्रप्रसृतमारुतः ॥ ६.११९.५ ॥
மர்மஸ்தானங்கள் துளைக்கப்பட்டபோதும் அப்போது பீஷ்மர் கலங்கவில்லை. எரியும் அம்புகளும் வில்லுமே அவரது நெருப்பாக, ஆயுதங்களின் பரவல் அவரது காற்றாக இருந்தது.
6.119.6
नेमिनिर्ह्रादसंतापो महास्त्रोदयपावकः ।
चित्रचापमहाज्वालो वीरक्षयमहेन्धनः ॥ ६.११९.६ ॥
ரதச் சக்கரங்களின் முழக்கம் அவரது வெப்பமாக இருந்தது; பெரிய அஸ்திரங்களின் எழுச்சி அவரது நெருப்பாக இருந்தது; வண்ண வில் அவரது பெரும் ஜுவாலையாக இருந்தது; வீரர்களின் அழிவு அவரது பெரும் எரிபொருளாக இருந்தது.
6.119.7
युगान्तागनिसमप्रख्यः परेषां समपद्यत ।
निवृत्य रथसङ्घानामन्तरेण विनिःसृतः ॥ ६.११९.७ ॥
யுகாந்தத் தீயைப் போல் அவர் எதிரிகளுக்குத் தோன்றினார். தேர்ப் படைகளின் நடுவிலிருந்து திரும்பி அவர் வெளியே வந்தார்.
6.119.8
दृश्यते स्म नेरन्द्राणां पुनर्मध्यगतश्चरन् ।
ततः पाञ्चालराजं च धृष्टकेतुमतीत्य च ॥ ६.११९.८ ॥
மன்னர்களிடையே அவர் மீண்டும் நடுவில் சஞ்சரிப்பவராகக் காணப்பட்டார். பின்னர் பாஞ்சால அரசனையும் திருஷ்டகேதுவையும் கடந்து.
6.119.9
पाण्डवानीकिनीमध्यमाससाद विशांपते ।
ततः सात्यकिभीमौ च पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ६.११९.९ ॥
மக்கள் தலைவரே, பின்னர் அவர் பாண்டவப் படையின் நடுப்பகுதியை அடைந்தார். பின்னர் சாத்யகியையும் பீமனையும், பாண்டவனான தனஞ்சயனையும்.
6.119.10
द्रुपदं च विराटं च धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ।
भीमघोषैर्महावेगैर्मर्मावरणभेदिभिः ॥ ६.११९.१० ॥
துருபதனையும் விராடனையும், பிருஷதனின் மகன் திருஷ்டத்யும்னனையும் — கொடிய ஒலியுடனும், பெரும் வேகத்துடனும், மர்மக் கவசத்தைப் பிளக்கும் அம்புகளுடனும்.
6.119.11
षडेतान्निशितैर्भीष्मः प्रविव्याधोत्तकैः शरैः ।
तस्य ते निशितान्बाणात्सन्निवार्य महारथाः ॥ ६.११९.११ ॥
இந்த ஆறு பேரையும் பீஷ்மர் கூர்மையான சிறந்த அம்புகளால் துளைத்தார். அவருடைய கூர்மையான அம்புகளைத் தடுத்து மகாரதர்கள்.
6.119.12
दशभिर्दशभिर्भीष्ममर्दयामासुरोजसा ।
शिखण्डी तु महाबाणान्यान्मुमोच महारथः ॥ ६.११९.१२ ॥
பத்துப் பத்து அம்புகளால் பீஷ்மரை வலிமையுடன் துன்புறுத்தினர். ஆனால் மகாரதர் சிகண்டி பெரிய அம்புகளை எய்தார்.
6.119.13
न चक्रुस्ते रुजं तस्य स्वर्मपुङ्खाः शिलाशिताः ।
ततः किरीटी संरब्धो भीष्ममेवाभ्यधावत ॥ ६.११९.१३ ॥
அவை அவனுக்கு எந்தத் துன்பமும் தரவில்லை; அவை பொன் இறகுள்ள, கல்லில் கூராக்கப்பட்ட அம்புகள். பின்னர் கோபத்தால் நிறைந்த கிரீடி (அர்ஜுனன்) பீஷ்மரை நோக்கியே விரைந்தான்.
6.119.14
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य धनुश्चास्य समाच्छिनत् ।
भीष्मस्य धनुषश्छेदं नामृष्यन्त महारथाः ॥ ६.११९.१४ ॥
சிகண்டியை முன்னிறுத்தி அவன் பீஷ்மரின் வில்லை வெட்டினான். பீஷ்மரின் வில் அறுபட்டதை மகாரதர்கள் பொறுக்கவில்லை.
6.119.15
द्रोणश्च कृतवर्मा च सैन्धवश्च जयद्रथः ।
भूरिश्रवाः शलः शल्यो भगदत्तस्तथैव च ॥ ६.११९.१५ ॥
துரோணர், கிருதவர்மா, சிந்து நாட்டு ஜயத்ரதன், பூரிசிரவஸ், சலன், சல்யன், அவ்வாறே பகதத்தன் ஆகியோரும்.
6.119.16
सप्तैते परमक्रुद्धाः किरीटिनमभिद्रुताः ।
तत्र शस्त्राणि दिव्यानि दर्शयन्तो महारथाः ॥ ६.११९.१६ ॥
கடுங்கோபம் கொண்ட இந்த ஏழு பேரும் கிரீடியை நோக்கி விரைந்தனர்; அங்கு தெய்வீக ஆயுதங்களைக் காட்டிய மகாரதர்கள் அவர்கள்.
6.119.17
अभिपेतुर्भृशं क्रुद्धाश्चादयन्तश्च पाण्डवम् ।
तेषामापततां शब्दः शुश्रुवे फल्गुनं प्रति ॥ ६.११९.१७ ॥
கோபத்துடன் பாண்டுவின் மகனை (அர்ஜுனனை) மிகுந்த வேகத்துடன் தாக்கி மறைக்கத் தொடங்கினர். தாக்கி வரும் அவர்களின் ஒலி பல்குனனை நோக்கி கேட்டது.
6.119.18
उद्धूतानां यथा शब्दः समुद्राणां युगक्षये ।
घ्नत त्वरत गृह्णीत विद्ध्यध्वमवकर्तत ॥ ६.११९.१८ ॥
யுகமுடிவில் பொங்கி எழும் கடல்களின் ஒலி போல் (அது இருந்தது). “அடியுங்கள், விரையுங்கள், பிடியுங்கள், துளைடுங்கள், வெட்டுங்கள்!”
6.119.19
इत्यासीत्तुमुलः शब्दः फल्गुनस्य रथं प्रति ।
तं शब्दं तुमुलं श्रुत्वा पाण्डवानां महारथाः ॥ ६.११९.१९ ॥
பால்குனனின் தேரை நோக்கி இவ்வாறு பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது. அந்தப் பேரொலியைக் கேட்ட பாண்டவர்களின் மகாரதர்கள்...
6.119.20
अभ्यधावन्परीप्सन्तः फल्गुनं भरतर्षभ ।
सात्यकिर्भीमसेनश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ॥ ६.११९.२० ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அவர்கள் பால்குனனைக் காக்கும் விருப்பத்துடன் அவனை நோக்சி விரைந்தனர் — சாத்யகி, பீமசேனன், பார்ஷதன் திருஷ்டத்யும்னன்...
6.119.21
विराटद्रुषदौ चोभौ राक्षसश्च घटोत्कचः ।
अभिमन्युश्च संक्रुद्धः सप्तैते क्रोधमूर्च्छिताः ॥ ६.११९.२१ ॥
விராடனும் துருபதனும் இருவரும், ராட்சசன் கடோத்கசனும், மிகுந்த சினம் கொண்ட அபிமன்யுவும் — இந்த ஏழு பேரும் கோபத்தால் மயங்கியவர்கள்...
6.119.22
समभ्यधावंस्त्वरिताश्चित्रकार्मुकधारिणः ।
तेषां समभवद्युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ ६.११९.२२ ॥
அவர்கள் விரைவாக விரைந்தனர், அற்புதமான வில்லேந்தியவர்களாக. அவர்களுக்கிடையே மயிர் சிலிர்க்கச் செய்யும் பெரும் போர் மூண்டது...
6.119.23
संग्रमे भरतश्रेष्ठ देवानां दानवैरिव ।
शिखण्डी तु रणे श्रेष्ठो रक्ष्ममाणः किरीटिना ॥ ६.११९.२३ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அது தேவர்களுக்கும் தானவர்களுக்கும் இடையிலான போர் போல இருந்தது. போர்க்களத்தில் சிறந்த சிகண்டி, கிரீடியால் காக்கப்பட்டவனாக...
6.119.24
अविध्यद्दशभिर्भीषअमं छिन्नधन्वानमाहवे ।
सारथिं दशभिश्चास्य ध्वजं चैकेन चिच्छिदे ॥ ६.११९.२४ ॥
போரில் வில் அறுபட்டவனான பீஷ்மனை அவன் பத்து அம்புகளால் துளைத்தான்; அவனுடைய சாரதியைப் பத்து அம்புகளாலும், கொடியை ஒரு அம்பாலும் வெட்டினான்.
6.119.25
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय गाङ्गेयो वेगवत्तरम् ।
तदप्यस्य शितैर्बाणैस्त्रिभिश्चिच्छेद फल्गुनः ॥ ६.११९.२५ ॥
அவர் வேறொரு, மேலும் வேகமான வில்லை எடுத்துக்கொண்டார்; கங்கையின் மகனின் அதையும் பல்குனன் மூன்று கூரிய அம்புகளால் அறுத்தான்.
6.119.26
एवं स पाण्डवः क्रुद्ध आत्तमात्तं पुनः पुनः ।
धनुश्चिच्छेद भीष्मस्य सव्यसाची परंतपः ॥ ६.११९.२६ ॥
இவ்வாறு கோபமுற்ற அந்தப் பாண்டவன், எதிரிகளைத் தகிப்பவனான சவ்யசாசி, பீஷ்மர் எடுத்த ஒவ்வொரு வில்லையும் மீண்டும் மீண்டும் அறுத்தான்.
6.119.27
स च्छिन्नधन्वा संक्रुद्धाः सृक्किणी परिसंलिहन् ।
शक्तिं जग्राह तरसा गिरीणामपि दारणीम् ॥ ६.११९.२७ ॥
வில் அறுபட்ட அவர், மிகுந்த கோபத்துடன் வாயின் ஓரங்களை நாவால் நக்கி, மலைகளையும் பிளக்கும் சக்தி ஆயுதத்தை விரைவாகப் பற்றிக்கொண்டார்.
6.119.28
तां च चिक्षेप संक्रुद्धः फल्गुनस्य रथं प्रति ।
तामापतन्तीं संप्रेक्ष्य ज्वलन्तीमशनीमिव ॥ ६.११९.२८ ॥
கோபமுற்று அவர் அதை பல்குனனின் தேரை நோக்கி எறிந்தார்; வருகின்ற, இடியைப் போல் எரியும் அதை அவன் கண்டான்.
6.119.29
समादत्त शितान्भल्लान्पञ्च पाण्डवनन्दनः ।
तस्य चिच्छेद तां शक्तिं पञ्चधा पञ्चभिः शरैः ॥ ६.११९.२९ ॥
பாண்டவர்களின் மகிழ்ச்சியாளன் ஐந்து கூரிய பல்லங்களை எடுத்து, ஐந்து அம்புகளால் அந்த சக்தியை ஐந்து துண்டுகளாக அறுத்தான்.
6.119.30
संक्रुद्धो भरतश्रेष्ठ भीष्मवाहुप्रवेरिताम् ।
सा पपात तथा च्छिन्ना संक्रुद्धेन किरीटिना ॥ ६.११९.३० ॥
ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே! பீஷ்மரின் கரத்தால் எறியப்பட்ட அது, கோபமுற்ற கிரீடியால் இவ்வாறு அறுபட்டு வீழ்ந்தது.
6.119.31
मेघबृन्दपरिभ्रष्टा विच्छिन्नेव शतह्रदा ।
छिन्नां तां शक्तिमालोक्य भीष्मः क्रोधसमन्वितः । ॥ ६.११९.३१ ॥
மேகக் கூட்டத்திலிருந்து விழுந்த, அறுபட்ட மின்னலைப் போன்ற அந்த வேலைப் பார்த்து, கோபம் நிறைந்த பீஷ்மர்…
6.119.32
अचिन्तयद्रणे वीरो बुद्ध्या परपुरंजयः ।
शक्तोऽहं धनुषैकेन निहन्तुं सर्वपाण्डवान् ॥ ६.११९.३२ ॥
போரில் அந்த வீரன், எதிரி நகரங்களை வென்றவன், மனதால் சிந்தித்தான்: 'நான் ஒரே வில்லால் அனைத்துப் பாண்டவர்களையும் கொல்ல வல்லவன்.'
6.119.33
यद्येषां न भवेद्गोप्ता विष्वक्सेनो महाबलः ।
अजय्यश्चैव सर्वेषां लोकानामिति मे मतिः ।
कारणद्वयमास्थाय नाहं योत्स्यामि पाण्डवान् ॥ ६.११९.३३ ॥
இவர்களுக்கு மகாபலமுள்ள விஷ்வக்சேனன் (கிருஷ்ணன்) காவலனாக இல்லாதிருந்தால், எல்லா உலகங்களாலும் வெல்லப்பட முடியாதவனாக இருந்தால் — என் கருத்து இதுவே — இரண்டு காரணங்களைக் கொண்டு நான் பாண்டவர்களோடு போரிடமாட்டேன்.
6.119.34
अवध्यत्वाच्च पाण्डूनां स्त्रीभावाच्च शिखण्डिनः ।
पित्रा तुष्टेन मे पूर्वं यदा कालीमुदवहम् ॥ ६.११९.३४ ॥
பாண்டவர்கள் கொல்லப்பட முடியாதவர்கள் என்பதாலும், சிகண்டி பெண்ணின் இயல்புடையவன் என்பதாலும் (நான் போரிடமாட்டேன்). முன்பு நான் காளியைக் கொண்டுவந்தபோது, என் தந்தை மகிழ்ந்து…
6.119.35
स्वच्छन्दमरणं दत्तमवध्यत्वं रणे तथा ।
तस्मान्मृत्युमहं मन्ये प्राप्तकालमिवात्मनः ॥ ६.११९.३५ ॥
தன் விருப்பப்படி மரணம் அளிக்கப்பட்டது; போரில் கொல்லப்படாமையும் அளிக்கப்பட்டது. ஆகவே நான் மரணத்தை, தனக்குரிய காலம் வந்துவிட்டதைப் போல் கருதுகிறேன்.
6.119.36
एवं ज्ञात्वा व्यवसितं भीष्मस्यामिततेजसः ।
ऋषयो वसवश्चैव वियत्स्था भीष्ममब्रुवन् ॥ ६.११९.३६ ॥
அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட பீஷ்மரின் இந்த முடிவை அறிந்து, ஆகாயத்தில் நின்ற ரிஷிகளும் வசுக்களும் பீஷ்மரிடம் கூறினார்கள்.
6.119.37
यत्ते व्यवसितं तात तदस्माकमपि प्रियम् ।
तत्कुरुष्व महाराज युद्धे बुद्धिं निवर्तय ॥ ६.११९.३७ ॥
அன்பனே, நீ எடுத்த முடிவு எங்களுக்கும் உகந்ததே. மகாராஜனே, அதையே செய், போரிலிருந்து உன் மனதைத் திருப்பு.
6.119.38
अस्य वाक्यस्य निधने प्रादुसासीच्छिवोऽनिलः ।
अनुलोमः सुगन्धी च पृषतैश्च समन्वितः ॥ ६.११९.३८ ॥
இந்தச் சொல்லின் முடிவில் ஒரு மங்கலமான காற்று தோன்றியது; அது இதமானதும் நறுமணமுள்ளதுமாய், நீர்த்துளிகளுடன் கூடியதாய் இருந்தது.
6.119.39
देवदुन्दुभयश्चैव संप्रणेदुर्महास्वनाः ।
पपात पुष्पवृष्टिश्च भीष्मस्योपरि मारिष ॥ ६.११९.३९ ॥
தேவ துந்துபிகள் பெரும் முழக்கத்துடன் ஒலித்தன. மாரிஷ, பீஷ்மரின் மேல் மலர் மழை பொழிந்தது.
6.119.40
न च ताः शुश्रुवे कश्चित्तेषां संवदतां गिरः ।
ऋते भीष्मं महाबाहुं मां चापि मुनितेजसा ॥ ६.११९.४० ॥
பேசிக்கொண்டிருந்த அவர்களின் சொற்களை, மகாபாகு பீஷ்மரையும், முனிவரின் தேஜஸ் பெற்ற என்னையும் தவிர, எவரும் கேட்கவில்லை.
6.119.41
संभ्रमश्च महानासीत्रिदशानां विशांपते ।
पतिष्यति रथाद्भीष्मे सर्वलोकप्रिये तदा ॥ ६.११९.४१ ॥
விசாம்பதியே, தேவர்களிடையே பெரும் கலக்கம் உண்டானது. எல்லா உலகங்களுக்கும் பிரியமான பீஷ்மர் அப்போது ரதத்திலிருந்து விழப்போகிறார் என்று.
6.119.42
इति देवगणानां च वाक्यं श्रुत्वा महातपाः ।
ततः शान्तनवो भीष्मो बीभत्सुं नाभ्यवर्तत ॥ ६.११९.४२ ॥
தேவர் கூட்டத்தின் இந்த சொல்லைக் கேட்டு, மகாதபஸ்வியான சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர், பீபத்ஸுவை (அர்ஜுனனை) நோக்கித் திரும்பவில்லை.
6.119.43
भिद्यमानः शितैर्बाणैः सर्वावरणभेदिभिः ।
शिखण्डी तु महाराज भरतानां पितामहम् ॥ ६.११९.४३ ॥
மகாராஜாவே, எல்லா கவசங்களையும் துளைக்கும் கூரிய அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட சிகண்டி, பரதர்களின் பிதாமகரை (பீஷ்மரை)...
6.119.44
आजघानोरसि क्रुद्धो नवभिर्निशितैः शरैः ।
स तेनाभिहतः सङ्ख्ये भीष्मः कुरुपितामहः ॥ ६.११९.४४ ॥
கோபமடைந்து அவர் மார்பில் ஒன்பது கூரிய அம்புகளால் அடித்தார். போரில் அவரால் தாக்கப்பட்ட குருக்களின் பிதாமகர் பீஷ்மர்.
6.119.45
नाकम्पत महाराज क्षितिकम्पे यथाऽचलः ।
ततः प्रहस्य बीभत्सुर्व्याक्षिपन्गाण्डिवं धनुः ॥ ६.११९.४५ ॥
மகாராஜாவே, நிலநடுக்கத்தில் மலை அசையாதது போல அவர் அசையவில்லை. பின்னர் சிரித்துக்கொண்டு பீபத்ஸு (அர்ஜுனன்) காண்டீவ வில்லை வளைத்தான்.
6.119.46
गाङ्गेयं पञ्चविंशत्या क्षुद्रकाणां समार्पयत् ।
पुनः पुनः शतैरेनं त्वरमाणो धनञ्जयः ॥ ६.११९.४६ ॥
அவர் கங்கையின் மகனை (பீஷ்மரை) இருபத்தைந்து சிறு அம்புகளால் தாக்கினார். தனஞ்சயன் (அர்ஜுனன்) விரைந்து நூற்றுக்கணக்கில் மீண்டும் மீண்டும் இவரைத் தாக்கினான்.
6.119.47
सर्वगात्रेषु संक्रुद्धस्तथा मर्मस्वताडयत् ।
एवमन्यैरपि भृशं विद्ध्यमानः सहस्रशः ॥ ६.११९.४७ ॥
மிகவும் கோபமடைந்து அவர் எல்லா உறுப்புகளிலும் உயிர்நிலைகளிலும் தாக்கினார். இவ்வாறே மற்றவர்களாலும் மிகவும், ஆயிரக்கணக்கான முறை துளைக்கப்பட்டவர்.
6.119.48
तानप्याशु शरैर्भीष्मः प्रविव्याध महारथः ।
तैश्च मुक्ताञ्छरान्भीष्मो युधि सत्यपराक्रमः ॥ ६.११९.४८ ॥
மகாரதரான பீஷ்மர் அவற்றையும் விரைவாக அம்புகளால் துளைத்தார். அவர்களால் எய்யப்பட்ட அம்புகளை போரில் உண்மைப் பராக்கிரமமுள்ள பீஷ்மர்...
6.119.49
निवारयामास शरैः समं सन्नतपर्वभिः ।
शिखण्डी तु रणे बाणान्यान्मुमोच महारथः ॥ ६.११९.४९ ॥
போரில் மகாரதனான சிகண்டி வளைந்த கணுக்களையுடைய அம்புகளால் ஒருங்கே அவர்களைத் தடுத்தான்; அவன் அம்புகளைச் செலுத்தினான்.
6.119.50
न चक्रुस्ते रुजं तस्य रुक्मपुङ्खाः शिलासिताः ।
ततः किरीटी संक्रुद्धो भीष्ममेवाभ्यवर्तत ॥ ६.११९.५० ॥
பொன் இறகுகளும் கல்லில் கூர்தீட்டப்பட்ட முனைகளும் கொண்ட அம்புகள் அவனுக்கு எவ்வித துன்பமும் தரவில்லை. அப்போது கிரீடி கோபமுற்று பீஷ்மரையே நோக்கி முன்னேறினான்.
6.119.51
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य धनुश्चास्य समाच्छिनत् ।
अथैनं नवभिर्विद्ध्वा ध्वजमेकेन चिच्छिदे ॥ ६.११९.५१ ॥
சிகண்டியை முன்னிறுத்தி அவர் பீஷ்மரின் வில்லை வெட்டினான். பின்னர் அவரை ஒன்பது அம்புகளால் துளைத்து ஒன்றால் அவரது கொடியை அறுத்தான்.
6.119.52
सारथिं विशिखैश्चास्य दशभिः समकम्पयत् ।
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय गाङ्गेयो बलवत्तरम् ॥ ६.११९.५२ ॥
பத்து அம்புகளால் அவரது தேரோட்டியை நடுங்கச் செய்தான். பின்னர் கங்கையின் மகனான பீஷ்மர் வேறொரு வலிய வில்லை எடுத்துக்கொண்டார்.
6.119.53
तदप्यस्य शितैर्भल्लैस्त्रिधा त्रिभिरघातयत् ।
निमेषार्धेन कौन्तेय आत्तमात्तं महारणे ॥ ६.११९.५३ ॥
அவரது அந்த வில்லையும் கூரிய பல்லங்களால் மூன்று துண்டாக்கி வெட்டினான். மகாப்போரில் குந்தியின் மகன் அரை கணத்தில் எடுக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு வில்லையும் வீழ்த்தினான்.
6.119.54
एवमस्य धनूंष्याजौ चिच्छेद सुबहून्यथ ।
ततः शान्तनवो भीष्मो बीभत्सुं नात्यवर्तत ॥ ६.११९.५४ ॥
இவ்வாறு போரில் அவரது பல வில்களை வெட்டினான். பின்னர் சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர் பீபத்சுவை மிஞ்ச முடியவில்லை.
6.119.55
अथैनं पञ्चविंशत्या क्षुद्रकाणां समार्पयत् ।
सोऽतिविद्धो महेष्वासो दुःशासनमभाषत ॥ ६.११९.५५ ॥
பின்னர் அவன் பீஷ்மரை இருபத்தைந்து சிறு அம்புகளால் தாக்கினான். மிகவும் துளைக்கப்பட்ட அந்த மாபெரும் வில்வீரன் துஃசாசனனிடம் பேசினான்.
6.119.56
एष पार्थो रणे क्रुद्धः पाण्डवानां महारथः ।
शरैरनेकसाहस्त्रैर्मामेवाभ्यपतद्रणे ॥ ६.११९.५६ ॥
இவன் போரில் கோபமுற்ற பார்த்தன், பாண்டவர்களின் மகாரதன். போரில் அவன் பல ஆயிரம் அம்புகளால் என்னையே தாக்கினான்.
6.119.57
न चैष समरे शक्यो जेतुं वज्रभृता अपि ।
न चापि सहिता वीरा देवदानवराक्षसाः ॥ ६.११९.५७ ॥
போரில் இவனை வஜ்ரம் ஏந்திய இந்திரனாலும் வெல்ல முடியாது; தேவர்களும் தானவர்களும் இராட்சசர்களும் ஒன்றுசேர்ந்த வீரர்களாலும் முடியாது.
6.119.58
मां चापि शक्ता निर्जेतुं किमु मर्त्या महारथाः ।
ऋतेऽर्जुनं सुसंक्रुद्धमेतत्सत्यं ब्रवीमि ते ॥ ६.११९.५८ ॥
என்னையும் வெல்லக்கூடிய மரணமுள்ள மகாரதர்கள் எங்கே? மிகுந்த கோபமுற்ற அர்ஜுனனைத் தவிர — இதை உனக்கு உண்மையாகச் சொல்கிறேன்.
6.119.59
एवं तयोः संवदतोः फल्गुनो निशितैः शरैः ।
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य भीष्मं विव्याध संयुगे ॥ ६.११९.५९ ॥
இவ்வாறு அவர்கள் இருவரும் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், பல்குனன் சிகண்டியை முன்னிறுத்தி கூரிய அம்புகளால் போரில் பீஷ்மரைத் துளைத்தான்.
6.119.60
ततो दुःशासनं भीष्मः स्मयमान इवाब्रवीत् ।
अर्दितो निशितैर्बाणैर्भृशं गाण्डीवधन्वना ॥ ६.११९.६० ॥
பின்னர் பீஷ்மர் சிரிப்பது போல் துஃசாசனனிடம் சொன்னார்; காண்டீவ வில்லேந்தியவனின் கூரிய அம்புகளால் மிகவும் வருந்தப்பட்டவராக.
6.119.61
वज्राशनिसमस्पर्शाः सुपुङ्खाः सुप्रतेजनाः ।
सुमुक्ता अव्यवच्छिन्ना नेमे बाणाःशिखण्डिनः ॥ ६.११९.६१ ॥
வஜ்ரம் மற்றும் இடியின் தொடுதலைப் போன்றவை, நல்ல சிறகுகள் கொண்டவை, நன்கு கூர்மைப்படுத்தப்பட்டவை, நன்கு எய்யப்பட்டவை, தொடர்ச்சியானவை — இந்த அம்புகள் சிகண்டியினுடையவை அல்ல.
6.119.62
निकृन्तमाना मर्माणि दृढावरणभेदिनः ।
सुसला इव मे ध्नन्ति नेमे बाणः शिखण्डिनः ॥ ६.११९.६२ ॥
மர்மங்களை வெட்டி, உறுதியான கவசத்தைத் துளைத்து, நல்ல ஈட்டிகள் போல என்னைத் தாக்கும் — இந்த அம்புகள் சிகண்டியினுடையவை அல்ல.
6.119.63
वज्रदण्डसमस्पर्शा वज्रवेगदुरासदाः ।
मम प्राणानारुजन्ति नेमे बाणाः शिखण्डिनः ॥ ६.११९.६३ ॥
வஜ்ரத் தண்டின் தொடுதலைப் போன்றவை, வஜ்ர வேகத்தால் எதிர்கொள்ள முடியாதவை — இந்த அம்புகள் என் உயிரைத் தாக்குகின்றன; இவை சிகண்டியினுடையவை அல்ல.
6.119.64
नाशयन्तीव मे प्राणान्यमदूता इवागताः ।
गदापरिघसंस्पर्शा नेमे बाणाः शिखण्डिनः ॥ ६.११९.६४ ॥
யமனின் தூதர்கள் வந்தது போல என் உயிரை அழிக்கின்றன; கதையும் பரிகத்தையும் தொட்டது போன்றவை — இந்த அம்புகள் சிகண்டியினுடையவை அல்ல.
6.119.65
भुजगा इव संक्रुद्धा लेलिहाना विषोल्बणाः ।
समाविशन्ति मर्माणि नेमे बाणाः शिखण्डिनः ॥ ६.११९.६५ ॥
கோபித்த பாம்புகளைப் போல, நாக்கை நீட்டும், விஷத்தால் கொடியவை — இந்த அம்புகள் மர்மங்களுக்குள் நுழைகின்றன; இவை சிகண்டியினுடையவை அல்ல.
6.119.66
अर्जुनस्य इमे बाणा नेमे बाणाः शिखण्डिनः ।
कृन्तन्ति मम गात्राणि माघमां सेगवा इव ॥ ६.११९.६६ ॥
இந்த அம்புகள் அர்ஜுனனுடையவை; இவை சிகண்டியின் அம்புகள் அல்ல — மாகமாதத்தின் பசுக்கள் போல என் அவயவங்களை வெட்டுகின்றன.
6.119.67
सर्वे ह्यपि न मे दुःखं कुर्युरन्ये नराधिपाःक ।
वीरं गाण्डीवधन्वानमृते जिष्णुं कपिध्वजम् ॥ ६.११९.६७ ॥
கபித்வஜனும் வெற்றியாளனும் காண்டீவ வில்லை ஏந்தும் வீரனுமான அர்ஜுனனைத் தவிர மற்ற எல்லா மன்னர்களும் எனக்கு துன்பம் தர மாட்டார்கள்.
6.119.68
इति ब्रुवञ्छान्तनवो दिधक्षुरिव पाण्डवम् ।
शक्तिं भीष्मः स पार्थाय ततश्चिक्षेप भारत ॥ ६.११९.६८ ॥
இவ்வாறு கூறிய சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர், பாண்டவனை எரிக்க விரும்பியவர் போல், பிருதையின் மகனை நோக்கி ஒரு வேலை வீசினார், பாரதா.
6.119.69
तामस्य विशिखैश्छित्त्वा त्रिधा त्रिभिरपातयत् ।
पश्यतां कुरुवीराणां सर्वेषां तत्र भारत ॥ ६.११९.६९ ॥
அவர் தனது அம்புகளால் அதை மூன்றாகத் துண்டித்து, மூன்று அம்புகளால் வீழ்த்தினார், பாரதா; அங்கிருந்த அனைத்து குருவீரர்களும் காண.
6.119.70
चर्माथादत्त गाङ्गेयो जातरूपपरिष्कृतम् ।
खङ्गं चान्यतरप्रेप्सुर्मृत्योरग्रे जयाय वा ॥ ६.११९.७० ॥
பின்னர் கங்கையின் மகன் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கேடயத்தை எடுத்தார்; மரணத்தை எதிர்கொள்ளவோ வெற்றி பெறவோ விரும்பி வாளையும் எடுத்தார்.
6.119.71
तस्य तच्छतधा चर्म व्यधमत्सायकैस्तथा ।
रथादनवरूढस्य तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.११९.७१ ॥
அவருடைய அந்தக் கேடயத்தை அவர் அம்புகளால் நூறு துண்டுகளாக உடைத்தார்; தேரிலிருந்து இறங்காத அவருக்கு அது அற்புதம் போல் ஆனது.
6.119.72
ततो युधिष्ठिरो राजा स्वान्यनीकान्यचोदयत् ।
अभिद्रवत गाङ्गेयं मा वोऽस्तु भयमण्वपि ॥ ६.११९.७२ ॥
பின்னர் மன்னன் யுதிஷ்டிரன் தம் படைகளை ஊக்குவித்தார்: 'கங்கையின் மகனைத் தாக்குங்கள்; உங்களுக்கு சிறிதும் அச்சம் வேண்டாம்.'
6.119.73
अथ ते तोमरैः प्रासैर्बाणौघैश्च समन्ततः ।
पट्टसैश्च सुनिस्त्रिंशैर्नाराचैश्च तथा शितैः ॥ ६.११९.७३ ॥
அப்போது அவர்கள் தோமரங்கள், பிராசங்கள், அம்புமழை, பட்டிசங்கள், சிறந்த வாள்கள், கூரிய நாராசங்கள் ஆகியவற்றுடன் நாலாபுறமும் தாக்கினர்.
6.119.74
वत्सदन्तैश्च भल्लैश्च तमेकमभिदुद्रुवुः ।
सिंहनादस्ततो घोरः पाण्डवानामभूत्तदा ॥ ६.११९.७४ ॥
வத்சதந்தங்களும் பல்லங்களும் கொண்டு அவர்கள் அந்த ஒருவரையே தாக்கினர்; அப்போது பாண்டவர்களின் பயங்கர சிங்க முழக்கம் எழுந்தது.
6.119.75
तथैव तव पुत्राश्च नेदुर्भीष्मजयैषिणः ।
तमेकमभ्यरक्षन्त सिंहनादांश्च चक्रिरे ॥ ६.११९.७५ ॥
அதேபோல் உங்கள் மகன்களும் பீஷ்மரின் வெற்றியை விரும்பி முழங்கினர்; அவரையே காத்து சிங்க முழக்கங்கள் செய்தனர்.
6.119.76
तत्रासीत्तुमुलं युद्धं तावकानां परैः सह ।
दशमेऽहनि राजेन्द्र भीष्मार्जुनसमागमे ॥ ६.११९.७६ ॥
அங்கே உங்கள் படைக்கும் எதிரிகளுக்கும் பெரும் போர் நடந்தது; ராஜேந்திரா, பத்தாம் நாளில் பீஷ்மரும் அர்ஜுனரும் சந்தித்தபோது.
6.119.77
आसीद्धोर इवावर्तो मुहूर्तमुदधेरिव ।
सैन्यानां युध्यमानानां निघ्नतामितरेतरम् ॥ ६.११९.७७ ॥
கடலில் ஒரு கணம் பயங்கர சுழல் எழுவது போல், ஒருவரையொருவர் தாக்கிப் போரிடும் படைகளில் ஒரு பயங்கரச் சுழல் உண்டானது.
6.119.78
असौम्यरूपा पृथिवी शोणिताक्ताऽभवत्तदा ।
समं च विषमं चैव न प्राज्ञायत किंचन ॥ ६.११९.७८ ॥
அப்போது பூமி பயங்கரத் தோற்றமுடையதாகி இரத்தத்தில் நனைந்தது; சமமானதும் மேடுபள்ளமானதும் எதுவும் அறியப்படவில்லை.
6.119.79
योधानामयुतं हत्वा तस्मिन्स दशमेऽहनि ।
अतिष्ठदाहवे भीष्मो भिद्यमानेषु मर्मसु ॥ ६.११९.७९ ॥
அந்த பத்தாம் நாளில் பதினாயிரம் வீரர்களைக் கொன்று, மர்மஸ்தானங்கள் துளைக்கப்பட்டிருந்தும் போரில் பீஷ்மர் நின்றார்.
6.119.80
ततः सेनामुखे तस्मिन्स्थितः पार्थो धनुर्धरः ।
मध्येन कुरुसैन्यानां द्रावयामास वाहिनीम् ॥ ६.११९.८० ॥
பின்னர் படையின் முன்னணியில் நின்ற வில்லாளி பார்த்தன் குரு படையின் நடுவழியாக அந்தப் படையை ஓடச் செய்தான்.
6.119.81
तत्राद्भुतमपश्याम पाण्डवानां पराक्रमम् ।
द्रावयामासुरिषुभिः सर्वान्भीष्मपदानुगान् ॥ ६.११९.८१ ॥
அங்கே பாண்டவர்களின் அற்புதமான வீரத்தைக் கண்டோம்; பீஷ்மரைப் பின்தொடர்ந்த அனைவரையும் அம்புகளால் ஓடச் செய்தனர்.
6.119.82
वयं श्वेतहयाद्भीताः कुन्तीपुत्राद्धनञ्जयात् ।
पीड्यमानाः शितैः शस्त्रैः प्राद्रवाम रणे तदा ॥ ६.११९.८२ ॥
அப்போது வெள்ளைக் குதிரைகளுடைய குந்தியின் மகன் தனஞ்சயனுக்கு அஞ்சி, கூரிய ஆயுதங்களால் வருத்தப்பட்டு நாங்கள் போரில் ஓடினோம்.
6.119.83
पाण्डवैः पञ्चभिः सार्धं सात्यकेन च धन्विना ।
धृष्टद्युम्नसुखैः सर्वैः पाञ्चालैश्च समन्ततःक ॥ ६.११९.८३ ॥
ஐந்து பாண்டவர்களுடனும், வில்லாளி சாத்யகியுடனும், திருஷ்டத்யும்னன் தலைமையிலான அனைத்து பாஞ்சாலர்களுடனும், எல்லாப் பக்கங்களிலும்.
6.119.84
भिद्यमानाः शरैस्तीक्ष्णैः सर्वे कार्ष्णिपुरोगमैः ।
द्रोणद्रौणिकृतैः सार्धं सर्वे शल्यशलादयः।
तावकाः समरे राजञ्जहुर्भीष्मं महामृधे ॥ ६.११९.८४ ॥
கூரிய அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டவர்கள், கிருஷ்ணன் மகனை முன்னிட்ட அனைவரும், துரோணரும் அசுவத்தாமனும் செய்தவர்களுடனும், சல்யன், சலன் முதலிய அனைவருடனும், அரசே, உன் வீரர்கள் அந்தப் பெரும் போரில் பீஷ்மரை கைவிட்டனர்.
6.119.85
सौवीराः कितवाः प्राच्याःप्रतीच्योदीच्यमालवाः ।
अभीषाहाः शूरसेनाः शिबयोऽथ वसातयः ॥ ६.११९.८५ ॥
சௌவீரர்கள், கிதவர்கள், கிழக்கு நாட்டவர், மேற்கு நாட்டவர், வடக்கு நாட்டவர், மாளவர், அபீஷாஹர், சூரசேனர், சிபிகள், வசாதிகள்.
6.119.86
साल्वाश्रयास्त्रिगर्ताश्च अम्बष्ठाः केकयैः सह ।
द्वादशैते जनपदाः शरार्ता व्रणपीडिताः।
संग्रामे प्रजहुर्भीष्मं युध्यमानाः किरीटिना ॥ ६.११९.८६ ॥
சால்வர்களும் அவர்களின் கூட்டாளிகளும், த்ரிகர்த்தர்களும், அம்பஷ்டர்களும், கேகயர்களுடன் சேர்ந்து இந்த பன்னிரண்டு நாடுகளும் அம்புகளால் வருந்தி, புண்களால் வாடி, போரில் கிரீடியுடன் போரிட்டு பீஷ்மரை விட்டுவிட்டன.
6.119.87
ततस्तमेकं बहवः परिवार्य समन्ततः ।
परिकाल्य कुरून्सर्वाञ्शरर्षैरवाकिरन् ॥ ६.११९.८७ ॥
பின்னர் பலர் அவனை நாற்புறமும் சூழ்ந்து, அனைத்து குருக்களையும் விலக்கி, அம்புமழையால் அவனைப் பொழிந்தனர்.
6.119.88
निपातयत गृह्णीत युध्यध्वमवकृन्तत ।
इत्यासीत्तुमुलः शब्दो राजन्भीष्मरथं प्रति ॥ ६.११९.८८ ॥
'வீழ்த்துங்கள், பிடியுங்கள், போரிடுங்கள், வெட்டுங்கள்!' என்று, ராஜனே, பீஷ்மரின் ரதத்தை நோக்கி பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.
6.119.89
निहत्य समरे राजञ्शतशोऽथ सहस्रशः ।
न तस्यासीदनिर्भिन्नं गात्रे द्व्यङ्गुलमन्तरम् ॥ ६.११९.८९ ॥
ராஜனே, போரில் நூறாயிரமாகவும் ஆயிரமாகவும் கொன்றும், அவனுடைய உடலில் இரண்டு விரல் அகலமான இடமும் அம்பால் துளைக்கப்படாமல் இல்லை.
6.119.90
एवंभूतस्तव पिता शरैर्विशकलीकृतः ।
शिताग्रैः फल्गुनेनाजौ प्राक्शिराः प्रापतद्रथात् ॥ ६.११९.९० ॥
இவ்வாறிருந்த உம் தந்தை, போரில் பல்குனனின் கூர்மையான அம்புகளால் துண்டு துண்டாக்கப்பட்டு, தலை முன்னே ரதத்திலிருந்து விழுந்தார்.
6.119.91
किंचिच्छेषे दिनकरे पुत्राणां तव पश्यताम् ।
हाहेति दिवि देवानां पार्थिवानां च भारत ॥ ६.११९.९१ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே! சூரியன் சிறிது மட்டுமே எஞ்சியிருந்தபோது, உம் புதல்வர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, வானில் தேவர்களிடமும் மன்னர்களிடமும் 'ஐயோ, ஐயோ' என்ற ஒலி எழுந்தது.
6.119.92
पतमाने रथाद्भीष्मे बभूव सुमहास्वनः ।
संपतन्तमभिप्रेक्ष्य महात्मानं पितामहम् ॥ ६.११९.९२ ॥
பீஷ்மர் தேரிலிருந்து விழுந்தபோது பெரும் ஒலி எழுந்தது. மகாத்மா பிதாமகர் விழுவதைக் கண்டு அது நிகழ்ந்தது.
6.119.93
सह भीष्मेण सर्वेषां प्रापतन्हृदयानि नः ।
स पपात महाबाहुर्वसुधामनुनादयन् ॥ ६.११९.९३ ॥
பீஷ்மருடன் எங்கள் அனைவரின் இதயங்களும் விழுந்தன. அந்த மஹாபாஹு பூமியை எதிரொலிக்கச் செய்து விழுந்தார்.
6.119.94
इन्द्रध्वज इवोत्सृष्टः केतुः सर्वधनुष्मताम् ।
धरणीं न स पस्पर्श शरसङ्घैः समावृतः ॥ ६.११९.९४ ॥
இந்திரத்வஜம் வீழ்த்தப்பட்டதுபோல், எல்லா வில்லாளிகளின் கொடி போன்றவர் அம்புக் கூட்டங்களால் மூடப்பட்டு பூமியைத் தொடவில்லை.
6.119.95
शलतल्पे महेष्वासं शयानं पुरुषर्षभम् ।
रथात्प्रपतितं चैनं दिव्यो भावः समाविशत् ॥ ६.११९.९५ ॥
அம்புப் படுக்கையில் கிடந்த அந்த மகா வில்லாளி, நரர்களில் சிறந்தவர், தேரிலிருந்து விழுந்தவர் — அவரை தெய்வீக நிலை ஆட்கொண்டது.
6.119.96
अभ्यवर्षच्च पर्जन्यः प्राकम्पत च मेदिनी ।
पतन्स ददृशे चापि दक्षिणेन दिवाकरम् ॥ ६.११९.९६ ॥
மேகம் பொழிந்தது, பூமி அதிர்ந்தது. விழுந்தபடியே அவர் தெற்குத் திசையில் சூரியனை நோக்கியவராகக் காணப்பட்டார்.
6.119.97
संज्ञां चोपालभद्वीरः कालं संचिन्त्य भारत ।
अन्तरिक्षे च शुश्राव दिव्या वाचः समन्ततः ॥ ६.११९.९७ ॥
பாரதா, வீரன் சுயநினைவை மீட்டுக்கொண்டான்; காலத்தைச் சிந்தித்து, எல்லாப் பக்கங்களிலும் வானத்தில் தெய்வீகக் குரல்களைக் கேட்டான்.
6.119.98
कथं महात्मा गाङ्गेयः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
कालकर्ता नरव्याघ्रः संप्राप्ते दक्षिणायने ॥ ६.११९.९८ ॥
எல்லா ஆயுதம் ஏந்தியவர்களிலும் சிறந்த மகாத்மா கங்கைமகன், தட்சிணாயனம் வந்தபோது தன் மரண காலத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பது எப்படி?
6.119.99
स्थितोऽस्मीति च गाङ्गेयस्तच्छ्रुत्वा वाक्यमब्रवीत् ।
धारयिष्याम्यहं प्राणान्पतितिऽपि महीतले ॥ ६.११९.९९ ॥
'நான் உறுதியாக இருக்கிறேன்' என்று கூறி, அதைக் கேட்ட கங்கைமகன் சொன்னான்: 'பூமியில் விழுந்தாலும் நான் என் உயிரைத் தாங்குவேன்.'
6.119.100
उत्तरायणमन्विच्छन्सुगतिप्रतिकाङ्क्षया ।
तस्य तन्मतमाज्ञाय गह्गा हिमवतः सुताः ॥ ६.११९.१०० ॥
உத்தராயணத்தை விரும்பி, நற்கதியை எதிர்பார்த்து, அவனுடைய இந்த எண்ணத்தை அறிந்த, கங்கையும் இமவானின் புதல்வர்களும்—
6.119.101
महर्षीन्हंसरूपेण प्रेषयामास तत्र वै ।
ततस्तं प्रति ते हंसास्त्वरिता मानसौकसः ॥ ६.११९.१०१ ॥
அங்கே அவர்கள் மகரிஷிகளை அன்ன வடிவில் அனுப்பினார்கள்; பின்னர் மானசரோவரில் வசிக்கும் அந்த அன்னங்கள் விரைவாக அவரை நோக்கி வந்தன.
6.119.102
आजग्मुः सहिता द्रष्टुं भीष्मं कुरुपितामहम् ।
यत्र शेते नरश्रेष्ठः शरतल्पे पितामहः ॥ ६.११९.१०२ ॥
குருக்களின் பிதாமகனான பீஷ்மரைக் காண அவர்கள் ஒன்றுசேர்ந்து வந்தனர்; அங்கே நரச்ரேஷ்டனான பிதாமகன் அம்புப் படுக்கையில் கிடந்தான்.
6.119.103
ते तु भीष्मं समासाद्य ऋषयो हंसरूपिणः ।
अपश्यञ्छरतल्पस्थं भीष्मं कुरुकुलोद्वहम् ॥ ६.११९.१०३ ॥
அன்னப்பறவை வடிவெடுத்த அந்த முனிவர்கள் பீஷ்மரை அணுகி, அம்புப் படுக்கையில் கிடந்த குருகுலத்தைத் தாங்கும் பீஷ்மரைக் கண்டனர்.
6.119.104
ते तं दृष्ट्वा महात्मानं कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
गाङ्गेयं भरतश्रेष्ठं दक्षिणेन च भास्करम् ॥ ६.११९.१०४ ॥
அந்த மகாத்மாவைக் கண்டு வலம் வந்து, கங்கையின் மகனும் பரதர்களில் சிறந்தவருமான பீஷ்மரை, வலப்புறம் சூரியன் இருக்கும் திசையில் நோக்கினர்.
6.119.105
इतरेतरमामन्त्र्य प्राहुस्तत्र मनीषिणः ।
भीष्मः कथं महात्मा सन्संस्थाता दक्षिणायने ॥ ६.११९.१०५ ॥
அங்கிருந்த அறிஞர்கள் ஒருவரோடு ஒருவர் பேசி, "மகாத்மாவான பீஷ்மர் தட்சிணாயனத்தில் எவ்வாறு உயிர் நீப்பார்?" என்றனர்.
6.119.106
इत्युक्त्वा प्रस्थिता हंसा दक्षिणामभितो दिशम् ।
संप्रेक्ष्य वै महाबुद्धिश्चिन्तयित्वा च भारत ॥ ६.११९.१०६ ॥
இதைச் சொல்லிவிட்டு அன்னப்பறவைகள் தெற்குத் திசையை நோக்கிப் புறப்பட்டன. பாரதா, அந்த மகா அறிவாளி அவர்களைக் கண்டு சிந்தித்து...
6.119.107
तानब्रवीच्छान्तनवो नाहं गन्ता कथंचन ।
दक्षिणावर्त आदित्ये एतन्मे मनसि स्थितम् ॥ ६.११९.१०७ ॥
சாந்தனுவின் மகன் அவர்களிடம் கூறினார்: "சூரியன் தெற்குத் திசையில் திரும்பும் காலத்தில் நான் எந்த வகையிலும் செல்லமாட்டேன்; இதுவே என் மனதில் உறுதியாக உள்ளது."
6.119.108
गमिष्यामि स्वकं स्थानमासीद्यन्मे पुरातनम् ।
उदगायन आदित्ये हंसाः सत्यं ब्रवीमि वः ॥ ६.११९.१०८ ॥
சூரியன் வடதிசைப் பயணத்தில் இருக்கும்போது நான் என் பழைய, சொந்த உறைவிடத்துக்குச் செல்வேன். அன்னங்களே, உங்களிடம் உண்மையைச் சொல்கிறேன்.
6.119.109
धारयिष्याम्यहं प्राणानुत्तरायणकाङ्क्षया ।
प्राणानां च समुत्सर्ग ऐश्वर्यं नियतं मम ॥ ६.११९.१०९ ॥
வடக்குநோக்கிய பயணத்தை விரும்பி நான் உயிர்களைத் தாங்கிக்கொள்வேன். உயிரை விடுவது என் நிச்சயமான ஆற்றலாகும்.
6.119.110
तस्मात्प्राणान्धारयिष्ये मुमूर्षुरुदगायने ।
यश्च दत्तो वरो मह्यं पित्रा तेन महात्मना ॥ ६.११९.११० ॥
ஆகையால் வடக்குநோக்கிய பயணம் வரை உயிர்களைத் தாங்கி, மரணத்தை விரும்புவேன். என் மகாத்மா தந்தை எனக்களித்த வரம் அது.
6.119.111
छन्दतस्ते भवेन्मृत्युरिति तत्सत्यमस्तु मे ।
धारयिष्ये ततः प्राणानुत्सर्गे नियते सति ॥ ६.११९.१११ ॥
'உன் விருப்பப்படி மரணம் வரட்டும்' என்பது எனக்கு உண்மையாகட்டும். பிறகு, நியமிக்கப்பட்ட காலத்தில் உயிர்விடும் வரை உயிர்களைத் தாங்குவேன்.
6.119.112
इत्युक्त्वा तांस्तदा हंसान्स शेते शरतल्पगः ।
एवं कुरूणां पतिते शृङ्गे भीष्मे महौजसि ॥ ६.११९.११२ ॥
அந்த அன்னங்களிடம் இவ்வாறு கூறிவிட்டு, அம்புப் படுக்கையில் அவர் கிடந்தார். இவ்வாறு குருக்களின் மகாபலம் பொருந்திய பீஷ்மர் சிகரம் போல விழுந்தபோது.
6.119.113
पाण्डवाः सृञ्जयाश्चैव सिंहनादं प्रचक्रिरे ।
तस्मिन्हते महासत्वे भरतानां पितामहे ॥ ६.११९.११३ ॥
பாண்டவர்களும் சிருஞ்சயர்களும் சிங்கக் கர்ஜனை செய்தனர். அந்த மகாசத்துவ, பரதர்களின் பிதாமகர் கொல்லப்பட்டபோது.
6.119.114
न किंचित्प्रत्यपद्यन्त पुत्रास्ते भरतर्षभ ।
संमोहश्चैव तुमुलः करूणामभवत्तदा ॥ ६.११९.११४ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, உன் மகன்கள் எதுவும் பதில் செய்ய இயலவில்லை. அப்போது குருக்களிடையே பெருங்குழப்பமும் மயக்கமும் உண்டாயின.
6.119.115
कृपदुर्योधनमुखा निःश्वस्य रुरुदुस्ततः ।
विषादाच्च चिरं कालमतिष्ठन्विगतेन्द्रियाः ॥ ६.११९.११५ ॥
கிருபரும் துரியோதனனும் தலைமையில் அவர்கள் பெருமூச்செறிந்து அழுதனர்; துயரினால் புலன்கள் மழுங்கியவர்களாக நீண்ட நேரம் நின்றிருந்தனர்.
6.119.116
दध्युश्चैव महाराज न युद्धे दधिरे मनः ।
ऊरुग्राहगृहीताश्च नाभ्यधावन्त पाण्डवान् ॥ ६.११९.११६ ॥
மகாராஜாவே, அவர்கள் மனம் தளர்ந்தனர்; போரில் மனம் ஊன்றவில்லை; தொடைகளைப் பிடித்தவர்கள்போல் பாண்டவர்களை நோக்கிப் பாயவில்லை.
6.119.117
अवध्ये शन्तनोः पुत्रे हते भीष्मे महौजसि ।
दुःखार्तास्ते ततो राजन्कुरूणां पतयोऽभवन् ।
अभाव सहसा राजन्कुरुराजस्य तर्कितः ॥ ६.११९.११७ ॥
சந்தனுவின் மகன், கொல்லப்பட முடியாதவர், மகா ஒளிபடைத்த பீஷ்மர் கொல்லப்பட்டபோது, அரசே, குருக்களின் தலைவர்கள் துயரால் வாடினர்; அரசே, குரு மன்னனின் இழப்பு திடீரென்று அஞ்சப்பட்டது.
6.119.118
हतप्रवीरास्तु वयं निकृत्ताश्च शितैः शरैः ।
कर्तव्यं नाभिजानीमो निर्जिताः सव्यसाचिना ॥ ६.११९.११८ ॥
எங்கள் வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; நாங்கள் கூரிய அம்புகளால் வெட்டுண்டோம்; சவ்யசாசியால் வெல்லப்பட்டு, என்ன செய்வதென்று அறியோம்.
6.119.119
पाणडवाश्च जयं लब्ध्वा परत्र च परां गतिम् ।
सर्वे दध्युर्महाशङ्खञ्शूराः परिघवाहवः ॥ ६.११९.११९ ॥
பாண்டவர்கள் வெற்றியும் மறுவுலகில் உயர்ந்த கதியும் பெற்று, அனைவரும் பெரிய சங்குகளை முழக்கினர்; பரிகம் போன்ற கரங்களையுடைய சூரர்கள் அவர்கள்.
6.119.120
सोमकाश्च सपाञ्चालाः प्राहृष्यन्त जनेश्वर ।
ततस्तूर्यसहस्रेषु नदत्सु स महाबलः ॥ ६.११९.१२० ॥
மக்களின் ஈசனே, சோமகர்களும் பாஞ்சாலர்களும் மகிழ்ந்தனர்; பின்னர் ஆயிரம் இசைக்கருவிகள் முழங்கிய போது அந்த மகாபலசாலி…
6.119.121
आस्फोटयामास भृशं भीमसेनो ननाद च ।
सेनयोरुभयोश्चापि गाङ्गेये निहते विभौ ॥ ६.११९.१२१ ॥
கங்கையின் மகனாகிய வலிமைமிக்க பீஷ்மர் கொல்லப்பட்டபோது, பீமசேனன் மிகவும் ஆரவாரித்துத் தன் தோள்களைத் தட்டி கர்ஜித்தான்; இரு படைகளும் அவ்வாறே செய்தன.
6.119.122
संन्यस्य विराः शस्त्राणि प्राध्यायन्त समन्ततः ।
प्राक्रोशन्प्राद्रवंश्चान्ये जग्मुर्मोहं तथाऽपरे ॥ ६.११९.१२२ ॥
சில வீரர்கள் ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்துவிட்டு எங்கும் சிந்தனையில் ஆழ்ந்தனர்; சிலர் கூச்சலிட்டனர், சிலர் ஓடினர், வேறு சிலர் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்தனர்.
6.119.123
क्षत्रं चान्येऽभ्यनिन्दन्त भीष्मं चान्येऽभ्यपूजयन् ।
ऋषयः पितरश्चैव प्रशशसुर्महाव्रतम् ॥ ६.११९.१२३ ॥
சிலர் க்ஷத்திரியர்களையும் பீஷ்மரையும் நிந்தித்தனர்; மற்றவர்கள் அவரை வணங்கிப் போற்றினர்; முனிவர்களும் பித்ருக்களும் மகாவிரதனான பீஷ்மரைப் புகழ்ந்தனர்.
6.119.124
भरतानां च ये पूर्वे ते चैनं प्रशशंसिरे ।
महोपनिषदं चैव योगमास्थाय विर्यवान् ॥ ६.११९.१२४ ॥
பரதர்களின் முன்னோர்களும் அவரைப் போற்றினர்; வலிமைமிக்க பீஷ்மர் மகோபனிடதத்தையும் யோகத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டார்.
6.119.125
जपञ्शान्तनवो धीमान्कालाकाङ्क्षी स्थितोऽभवत् ॥ ६.११९.१२५ ॥
சாந்தனுவின் அறிவுள்ள மகன் ஜபித்தவாறு, காலத்தை எதிர்நோக்கி அசையாமல் நின்றார்.