ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 6.121
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.121.1
व्युष्टायां तु महाराज शर्वर्यां सर्वपार्थिवाः ।
पाण्डवा धार्तराष्ट्राश्च उपातिष्ठन्पितामहम् ॥ ६.१२१.१ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು ಬೆಳಗಾದಾಗ ಎಲ್ಲ ರಾಜರು, ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರರು ಪಿತಾಮಹರ ಬಳಿ ಬಂದರು.
6.121.2
तं वीरशयने वीरं शयानं कुरुसत्तम ।
अभिवाद्योपतस्थुर्वै क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभम् ॥ ६.१२१.२ ॥
ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ವೀರಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಆ ವೀರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಆ ಕ್ಷತ್ರಿಯಶ್ರೇಷ್ಠನ ಬಳಿ ನಿಂತರು.
6.121.3
कन्याश्चन्दनचूर्णैश्च लाजैर्माल्यैश्च सर्वशः ।
अवाकिरञ्छान्तनवं तत्र गत्वा सहस्रशः ॥ ६.१२१.३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಕನ್ಯೆಯರು ಹೋಗಿ ಶ್ರೀಗಂಧದ ಪುಡಿ, ಲಾಜೆ ಮತ್ತು ಹೂಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಶಂತನುವಿನ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚೆಲ್ಲಿದರು.
6.121.4
स्त्रियो वृद्धास्तथा बालाः प्रेक्षकाश्च पृथग्जनाः ।
समभ्ययुः शान्तनवं भूतानीव तमोनुदम् ॥ ६.१२१.४ ॥
ಸ್ತ್ರೀಯರು, ವೃದ್ಧರು, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ವೀಕ್ಷಕರು ಕತ್ತಲನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವ ಸೂರ್ಯನ ಬಳಿ ಜೀವಿಗಳು ಬರುವಂತೆ ಶಂತನುವಿನ ಮಗನ ಬಳಿ ಬಂದರು.
6.121.5
तूर्याणि शतसङ्ख्यानि तथैव नटनर्तकाः ।
शिल्पिनश्च तथाऽऽजग्मुः कुरुवृद्धं पितामहम् ॥ ६.१२१.५ ॥
ನೂರಾರು ವಾದ್ಯಗಳು, ನಟರು, ನರ್ತಕರು ಮತ್ತು ಶಿಲ್ಪಿಗಳು ಕೂಡ ಕುರುವೃದ್ಧ ಪಿತಾಮಹರ ಬಳಿ ಬಂದರು.
6.121.6
उपागम्य च राजेन्द्र सन्नहान्विप्रमुच्य ते ।
आयुधानि च निक्षिप्य सहिताः कुरुपाण्डवाः ॥ ६.१२१.६ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಅವರು ಕವಚಗಳನ್ನು ಕಳಚಿ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಕೌರವ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸಿದರು.
6.121.7
अन्वासन्त दुराधर्षं देवव्रतमरिंदमम् ।
अन्योन्यं प्रीतिमन्तस्ते यथापूर्वं यथावयः ॥ ६.१२१.७ ॥
ಜಯಿಸಲಾಗದ ದೇವವ್ರತನನ್ನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸುವ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಅವರು ಸುತ್ತುವರಿದು ಕುಳಿತರು; ಮೊದಲಿನಂತೆ, ತಮ್ಮ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ.
6.121.8
सा पार्थिवशताकीर्णा समितिर्भीष्मशोभिता ।
शुशुभे भारती दीप्ता दिवीवादित्यमण्डलम् ॥ ६.१२१.८ ॥
ನೂರಾರು ರಾಜರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಭರತರ ಸಭೆ, ಭೀಷ್ಮನಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದಂತೆ ಬೆಳಗಿತು.
6.121.9
विबभौ च नृपाणां सा गङ्गासुतमुपासताम् ।
देवानामिव देवेशं पितामहमुपासताम् ॥ ६.१२१.९ ॥
ಗಂಗಾಪುತ್ರ ಭೀಷ್ಮನ ಸಮೀಪ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆ ರಾಜರ ಸಭೆ, ದೇವತೆಗಳು ದೇವೇಶ್ವರ ಪಿತಾಮಹನ ಬಳಿ ಕುಳಿತಂತೆ ಶೋಭಿಸಿತು.
6.121.10
भीष्मस्तु वेदनां धैर्यान्निगृह्य भरतर्षभ ।
अभितप्तः शरैश्चैव नातिहृष्टमनाऽब्रवीत् ॥ ६.१२१.१० ॥
ಆದರೆ, ಭರತರ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಭೀಷ್ಮನು ನೋವನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ತಡೆದು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಅತಿ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದ ಮನದಿಂದ ಹೀಗೆ ನುಡಿದನು.
6.121.11
शराभितप्तकायो हि शस्त्रसंपातमूर्च्छितः ।
पानीयमित संप्रेक्ष्य राज्ञस्तान्प्रत्यभाषत ॥ ६.१२१.११ ॥
ಬಾಣಗಳಿಂದ ದೇಹ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಶಸ್ತ್ರಗಳ ಪತನದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತನಾದ ಭೀಷ್ಮನು, ನೀರನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ರಾಜರಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
6.121.12
ततस्ते क्षत्रिया राजन्नुपाजह्रुः समन्ततः ।
भक्ष्यानुच्चावचान्राजन्वारिकुम्भांश्च शीतलान् ॥ ६.१२१.१२ ॥
ಆಗ ಆ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ಓ ರಾಜನೇ, ನಾಲ್ಕು ಕಡೆಗಳಿಂದ ನಾನಾ ತರದ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರಿನ ಕೊಡಗಳನ್ನು ತಂದರು.
6.121.13
उपानीतं तु पानीयं दृष्ट्वा शान्तनवोऽब्रवीत् ।
न मेऽद्य सेवितुं योग्या भोगाः केवलमानुषाः ॥ ६.१२१.१३ ॥
ತಂದಿಟ್ಟ ನೀರನ್ನು ನೋಡಿ ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ಹೇಳಿದನು: ಇಂದು ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯರ ಭೋಗಗಳು ನನಗೆ ಅನುಭವಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
6.121.14
अपक्रान्तो मनुष्येभ्यः शरशय्यां गतो ह्यहम् ।
प्रतीक्षमाणस्तिष्ठामि निवृत्तिं शशिसूर्ययोः ॥ ६.१२१.१४ ॥
ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ನಾನು ಬಾಣಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದೇನೆ; ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯರು ಹಿಂದಿರುಗುವವರೆಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
6.121.15
एवमुक्त्वा तदोवाच भीष्मः शरशतैश्चितः ।
पयः पास्यामि गोपाला गोमयं न तु गोमयम्।
गोपयेनाग्निवर्णेन गोमयं न तु गोमयम् ॥ ६.१२१.१५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಗೋಪಾಲಕರೇ, ನಾನು ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ, ಸಗಣಿಯನ್ನಲ್ಲ; ಬೆಂಕಿಯ ವರ್ಣದ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ, ಸಗಣಿಯನ್ನಲ್ಲ.
6.121.16
एवमुक्त्वा शान्तनवो निन्दन्वाक्येन पार्थिवान् ।
अर्जुनं द्रष्टुमिच्छामीत्यभ्यभाषत भारत ॥ ६.१२१.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ರಾಜರನ್ನು ಮಾತುಗಳಿಂದ ನಿಂದಿಸುತ್ತಾ, 'ಭಾರತ, ನಾನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದನು.
6.121.17
अथोपेत्य महाबाहुरभिवाद्य पितामहम् ।
अतिष्ठत्प्राञ्जलिः प्रह्वः किं करोमीति चाब्रवीत् ॥ ६.१२१.१७ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಾಹು ಅರ್ಜುನನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೈಮುಗಿದು ತಲೆಬಾಗಿ ನಿಂತು, 'ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದನು.
6.121.18
तं दृष्ट्वा पाण्डवं राजन्नभिवाद्याग्रतः स्थितम् ।
अभ्यभाषत धर्मात्मा भीष्मः प्रीतो धनंजयम् ॥ ६.१२१.१८ ॥
ರಾಜನೇ, ಎದುರು ನಿಂತು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಂಡವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಭೀಷ್ಮನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಧನಂಜಯನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
6.121.19
दह्यतीव शरीर मे संवृतस्य तवेषुभिः ।
मर्माणि परिदूयन्ते मुखं च परिशुष्यति ॥ ६.१२१.१९ ॥
ನಿನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ನನ್ನ ದೇಹವು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡುವಂತಿದೆ; ನನ್ನ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳು ನೋವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿವೆ, ಬಾಯಿ ಒಣಗುತ್ತಿದೆ.
6.121.20
वेदनार्तशरीरस्य प्रयच्छापो ममार्जुन ।
त्वं हि शक्तो महेष्वास दातुमम्भो यथाविधि ॥ ६.१२१.२० ॥
ಅರ್ಜುನ, ನೋವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ನನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ನೀರು ಕೊಡು; ಮಹಾಧನುರ್ಧರನೇ, ವಿಧಿಯಂತೆ ನೀರು ಕೊಡಲು ನೀನೇ ಸಮರ್ಥನು.
6.121.21
अर्जुनस्तु तथेत्युक्त्वा रथमारुह्य वीर्यवान् ।
अधिज्यं बलवत्कृत्वा गाण्डीवं व्याक्षिपद्धनुः ॥ ६.१२१.२१ ॥
ಅರ್ಜುನನು 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾಗಿ ರಥವನ್ನೇರಿ, ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸಿಗೆ ಬಲವಾಗಿ ಹೆದೆಯೇರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಎಳೆದನು.
6.121.22
तस्य ज्यातलनिर्घोषं विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
वित्रेसुः सर्वभूतानि सर्वे श्रुत्वा च पार्थिवाः ॥ ६.१२१.२२ ॥
ಅವನ ಬಿಲ್ಲಿನ ಹೆದೆಯ ಧ್ವನಿ ಸಿಡಿಲಿನ ಗರ್ಜನೆಯಂತಿತ್ತು; ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ, ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರೂ ನಡುಗಿದರು.
6.121.23
ततः प्रदक्षिणं कृत्वा रथेन रथिनां वरः ।
शयानं भरतश्रेष्ठं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ॥ ६.१२१.२३ ॥
ಆಗ ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅರ್ಜುನನು ರಥದಿಂದ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಭರತಕುಲಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮನೂ ಆದ ಮಲಗಿದ್ದ ಭೀಷ್ಮನ ಬಳಿ ಬಂದನು.
6.121.24
संधाय च शरं दीप्तमभिमन्त्र्य स पाण्डवः ।
पर्जन्यास्त्रेण संयोज्य सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ६.१२१.२४ ॥
ಆ ಪಾಂಡವನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಬಾಣವನ್ನು ಹೂಡಿ, ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಿ, ಲೋಕವೆಲ್ಲ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಪರ್ಜನ್ಯಾಸ್ತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿದನು.
6.121.25
अविध्यत्पृथिवीं पार्थः पार्श्वे भीष्मस्य दक्षिणे ।
उत्पपात ततो धारा वारिणो विमला शुभा ॥ ६.१२१.२५ ॥
ಪಾರ್ಥನು ಭೀಷ್ಮನ ಬಲಬದಿಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದನು; ಆಗ ನೀರಿನ ನಿರ್ಮಲ, ಶುಭ ಧಾರೆ ಮೇಲೆದ್ದಿತು.
6.121.26
शीतस्यामृतकल्पस्य दिव्यगन्धरसस्य च ।
अतर्पयत्ततः पार्थः शीतया जलधारया ॥ ६.१२१.२६ ॥
ಆಗ ಪಾರ್ಥನು ಅಮೃತಸದೃಶ, ದಿವ್ಯ ಗಂಧರಸವುಳ್ಳ ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರಿನ ಧಾರೆಯಿಂದ (ಭೀಷ್ಮನನ್ನು) ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು.
6.121.27
भीष्मं कुरूणामृषभं दिव्यं दिव्यपराक्रमम् ।
कर्मणा तेन पार्थस्य शक्रस्येव विकुर्वतः ॥ ६.१२१.२७ ॥
ಕುರುಗಳಲ್ಲಿ ವೃಷಭನಾದ, ದಿವ್ಯ, ದಿವ್ಯ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು (ನೋಡಿದರು); ಪಾರ್ಥನ ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ, ಇಂದ್ರನಂತೆ ಅದ್ಭುತ ಮಾಡಿದವನ ಕರ್ಮದಿಂದ.
6.121.28
विस्मयं परमं जग्मुस्ततस्ते वसुधाधिपाः ।
तत्कर्म प्रेक्ष्य बीभत्सोरतिमानुषविक्रमम् ॥ ६.१२१.२८ ॥
ಆಗ ಆ ರಾಜರು ಬೀಭತ್ಸುವಿನ (ಅರ್ಜುನನ) ಆ ಅತಿಮಾನುಷ ಪರಾಕ್ರಮದ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೋಡಿ ಮಹಾ ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡರು.
6.121.29
संप्रावेपन्त कुरवो गावः शीतार्दिता इव ।
विस्मयाच्चोत्तरीयाणि व्याविध्यन्सर्वतो नृपाः ॥ ६.१२१.२९ ॥
ಕುರುಗಳು ಚಳಿಯಿಂದ ಪೀಡಿತ ಹಸುಗಳಂತೆ ಬಹಳ ನಡುಗಿದರು; ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ರಾಜರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಮ್ಮ ಉತ್ತರೀಯಗಳನ್ನು ಬೀಸಿದರು.
6.121.30
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषस्तुमुलः सर्वतोऽभवत् ।
तृप्तः शान्तनवश्चापि राजन्बीभत्सुमब्रवीत् ॥ ६.१२१.३० ॥
ಶಂಖ-ದುಂದುಭಿಗಳ ಘೋಷ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತುಮುಲವಾಗಿ ಮೊಳಗಿತು; ಓ ರಾಜನೇ, ತೃಪ್ತನಾದ ಶಾಂತನವ (ಭೀಷ್ಮ) ಬೀಭತ್ಸುವಿಗೆ (ಅರ್ಜುನನಿಗೆ) ಹೇಳಿದನು.
6.121.31
सर्वपार्थिववीराणां सन्निधौ पूजयन्निव ।
नैतच्चित्रं महाबाहो त्वयि कौरवनन्दन ॥ ६.१२१.३१ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಪಾರ್ಥಿವ ವೀರರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವಂತೆ. ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಕುರುನಂದನ, ನಿನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಲ್ಲ.
6.121.32
कथितो नारदेनासि पूर्वर्षिरमितद्युते ।
वासुदेवसहायस्त्वं महत्कर्म करिष्यसि ॥ ६.१२१.३२ ॥
ಅಮಿತದ್ಯುತಿ, ಪೂರ್ವ ಋಷಿ ನಾರದನಿಂದ ನೀನು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ. ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವ ನೀನು ಮಹತ್ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುವೆ.
6.121.33
यन्नोत्सहति देवेन्द्रः सह देवैरपि ध्रुवम् ।
विदुस्त्वां निधनं पार्थ सर्वक्षत्रस्य तद्विदः ॥ ६.१२१.३३ ॥
ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವೇಂದ್ರನೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಾಡಲಾರದ್ದನ್ನು, ಓ ಪಾರ್ಥ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ತತ್ತ್ವ ತಿಳಿದವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಅವರ ನಾಶವೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.
6.121.34
धनुर्धराणामेकस्त्वं पृथिव्यां प्रवरो नृषु ॥ ६.१२१.३४ ॥
ಬಿಲ್ಲುಗಾರರಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ನೀನೊಬ್ಬನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.
6.121.35
मनुष्या जगति श्रेष्ठाः पक्षिणां पतगेश्वरः ।
सरितं सागरः श्रेष्ठो गौर्वरिष्ठा चतुष्पदाम् ॥ ६.१२१.३५ ॥
ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಶ್ರೇಷ್ಠರು; ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಗರುಡ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗರ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ನಾಲ್ಕು ಕಾಲಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಸು ಶ್ರೇಷ್ಠ.
6.121.36
आदित्यस्तेजसां श्रेष्ठो गिरीणां हिमवान्वरः ।
जातीनां ब्राह्मणः श्रेष्ठः श्रेष्ठस्त्वमसि धन्विनां ॥ ६.१२१.३६ ॥
ತೇಜಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಆದಿತ್ಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಮವಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಬಿಲ್ಲುಗಾರರಲ್ಲಿ ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠನು.
6.121.37
न वै श्रुतं धार्तराष्ट्रेण वाक्यं ।
मयोच्यमानं विदुरेण चैव।
द्रोणेन रामेण जनार्दनेन ।
मुहुर्मुहुः सञ्जयेनापि चोक्तम् ॥ ६.१२१.३७ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನು ವಿದುರ, ದ್ರೋಣ, ರಾಮ, ಜನಾರ್ದನ ಹೇಳಿದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಾನು ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.
6.121.38
परीतबुद्धिर्हि विसंज्ञकल्पो ।
दुर्योधनो न च तच्छ्रद्दधाति।
स शेष्यते वै निहतश्चिराय ।
शास्त्रातिगो भीमबलाभिभूतः ॥ ६.१२१.३८ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನ ಬುದ್ಧಿ ಕಲಕಿದೆ; ಅವನು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದವನಂತಿದ್ದಾನೆ, ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ. ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮೀರಿದವನು ಭೀಮನ ಬಲದಿಂದ ಸೋತು ಬಹುಕಾಲ ಹತನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿರುವನು.
6.121.39
एतच्छ्रुत्वा तद्वचः कौरवेन्द्रो ।
दुर्योधनो दीनमना बभूव।
तमब्रविच्छान्तनवोऽभिवीक्ष्य ।
निबोध राजन्भव वीतमन्युः ॥ ६.१२१.३९ ॥
ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೌರವೇಂದ್ರ ದುರ್ಯೋಧನನು ದೀನಮನಸ್ಕನಾದನು. ಶಂತನುವಿನ ಮಗನು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದನು, "ರಾಜನೇ, ಅರಿತುಕೋ; ಕೋಪವನ್ನು ತೊರೆ."
6.121.40
दृष्टं दुर्योधनैतत्ते यथा पार्थेन धीमता ।
जलस्य धारा जनिता शीतस्यामृतगन्धिनः ॥ ६.१२१.४० ॥
ದುರ್ಯೋಧನ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪಾರ್ಥನು ನೋಡಿದಂತೆ, ಅಮೃತಗಂಧವುಳ್ಳ ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರಿನ ಧಾರೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು.
6.121.41
एतस्य कर्ता लोकेऽस्मिन्नान्यः कश्चन विद्यते ।
आग्नेयं वारुणं सौम्यं वायव्यमथ वैष्णवम् ॥ ६.१२१.४१ ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡುವವನು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಆಗ್ನೇಯ, ವಾರುಣ, ಸೌಮ್ಯ, ವಾಯವ್ಯ, ವೈಷ್ಣವ (ಅಸ್ತ್ರಗಳು).
6.121.42
ऐन्द्रं पाशुपतं ब्रह्मं पारमेष्ठ्यं प्रजापतेः ।
धातुस्त्वष्टुश्च सवितुर्वैवस्वतमथापि वा ॥ ६.१२१.४२ ॥
ಐಂದ್ರ, ಪಾಶುಪತ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪಾರಮೇಷ್ಠ್ಯ, ಧಾತ, ತ್ವಷ್ಟ, ಸವಿತ, ವೈವಸ್ವತ (ಅಸ್ತ್ರಗಳು), ಅಥವಾ ಇನ್ನೂ.
6.121.43
सर्वस्मिन्मानुषे लोके वेत्त्येको हि धनञ्जयः ।
कृष्णो वा देवकीपुत्रो नान्यो वेदेह कश्चन ॥ ६.१२१.४३ ॥
ಈ ಸಮಸ್ತ ಮಾನವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಧನಂಜಯ (ಅರ್ಜುನ) ಒಬ್ಬನೇ ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ, ಅಥವಾ ದೇವಕಿಯ ಪುತ್ರ ಕೃಷ್ಣ; ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅರಿಯರು.
6.121.44
अशक्यः पाण्डवस्तात युद्धे जेतुं कथंचन ।
अमानुषाणि कर्माणि यस्यैतानि महात्मनः ॥ ६.१२१.४४ ॥
ಅಯ್ಯಾ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವನನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಗೆಲ್ಲುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ; ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಕರ್ಮಗಳು ಮಾನುಷಾತೀತವಾಗಿವೆ.
6.121.45
तेन सत्ववता सङ्ख्ये शूरेणाहवशोभिना ।
जिष्णुना समरे राजन्संधिर्भवतु मा चिरम् ॥ ६.१२१.४५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಧೈರ್ಯವಂತ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶೋಭಿಸುವ ಶೂರ ಜಿಷ್ಣು (ಅರ್ಜುನ)ನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿಯೇ ತಡವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಧಿ ಏರ್ಪಡಲಿ.
6.121.46
यावत्कृष्णो महाबाहुः स्वाधीनः कुरुसत्तम ।
तावत्पार्थेन शूरेण संधिस्ते तात युज्यताम् ॥ ६.१२१.४६ ॥
ಕುರುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಮಹಾಬಾಹು ಕೃಷ್ಣನು ಸ್ವಾಧೀನನಾಗಿರುವಾಗಲೇ, ಅಯ್ಯಾ, ಶೂರ ಪಾರ್ಥನೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಸಂಧಿ ನಡೆಯಲಿ.
6.121.47
यावन्न ते चमूः सर्वाः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
नाशयत्यर्जुनस्तावत्संधिस्ते तात य्रुज्यताम् ॥ ६.१२१.४७ ॥
ಅರ್ಜುನನು ನಿನ್ನ ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆಯನ್ನು ಬಾಗಿದ ತುದಿಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಾಶಪಡಿಸದಿರುವವರೆಗೆ, ಅಯ್ಯಾ, ನಿನ್ನ ಸಂಧಿ ನಡೆಯಲಿ.
6.121.48
यावत्तिष्ठन्ति समरे हतशेषाः सहोदराः ।
नृपाश्च बहवो राजंस्तावत्संधिः प्रयुज्यताम् ॥ ६.१२१.४८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ರಾಜರು ಹತಶೇಷರಾಗಿ ನಿಂತಿರುವವರೆಗೆಯೇ ಸಂಧಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಿ.
6.121.49
न निर्दहति ते यावत्क्रोधदीप्तेक्षणश्चमूम् ।
युधिष्ठिरो रणे तावत्संधिस्ते तात युज्यताम् ॥ ६.१२१.४९ ॥
ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿಯುವ ಕಣ್ಣುಗಳ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ರಣದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸುಡುವ ಮೊದಲೇ, ಮಗನೇ, ಅವರೊಡನೆ ಸಂಧಿ ಮಾಡಿಕೊ.
6.121.50
नकुलः सहदेवश्च भीमसेनश्च पाण्डवः ।
यावच्चमूं महाराज नाशयन्ति न सर्वशः ॥ ६.१२१.५० ॥
ನಕುಲ, ಸಹದೇವ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವ ಭೀಮಸೇನ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುವ ಮೊದಲು...
6.121.51
तावत्ते पाण्डवैर्वीरैः सौहार्दं मम रोचते ।
युद्धं मदन्तमेवास्तु तात संशाम्य पाण्डवैः ॥ ६.१२१.५१ ॥
ಆಗ ಆ ವೀರ ಪಾಂಡವರೊಡನೆ ಸೌಹಾರ್ದವೇ ನನಗೆ ಇಷ್ಟ; ಯುದ್ಧವು ನನ್ನೊಂದಿಗೇ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳಲಿ. ಮಗನೇ, ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊ.
6.121.52
एतत्ते रोचतां वाक्यं यदुक्तोऽसि मयाऽनघ ।
एतत्क्षममहं मन्ये तव चैव कुलस्य च ॥ ६.१२१.५२ ॥
ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ ಈ ಮಾತು ನಿನಗೆ ಹಿತವಾಗಲಿ. ಇದು ನಿನಗೂ ನಿನ್ನ ಕುಲಕ್ಕೂ ಯೋಗ್ಯ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
6.121.53
त्यक्त्वा मन्युं व्युपशाम्यस्व पार्थैः ।
पर्याप्तमेतद्यत्कृतं फल्गुनेन ।
भीष्मस्यान्तादस्तु वः सौहृदं च ।
जीवन्तु शेषाः साधु राजन्प्रसीद ॥ ६.१२१.५३ ॥
ಕೋಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಪೃಥೆಯ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಶಾಂತನಾಗು. ಫಲ್ಗುನನು ಮಾಡಿದುದು ಸಾಕು. ಭೀಷ್ಮನ ಅಂತ್ಯದ ನಂತರ ನಿಮ್ಮ ನಡುವೆ ಸೌಹಾರ್ದವಿರಲಿ. ಉಳಿದವರು ಬದುಕಲಿ; ರಾಜನೇ, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು.
6.121.54
राज्यस्यार्दं दीयतां पाण्डवाना-
मिन्द्रप्रस्थं धरमराजोऽभियातु।
मा मित्रध्रुक्पार्थिवानां जघन्यः ।
पापां कीर्तिं प्राप्स्यसे कौरवेन्द्र ॥ ६.१२१.५४ ॥
ಪಾಂಡವರಿಗೆ ರಾಜ್ಯದ ಅರ್ಧ ಭಾಗವನ್ನು ಕೊಡಲಿ; ಧರ್ಮರಾಜನು ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಲಿ. ಮಿತ್ರದ್ರೋಹಿಯಾಗಿ, ರಾಜರಲ್ಲಿ ಅಧಮನಾಗಬೇಡ; ಕೌರವೇಂದ್ರನೇ, ಪಾಪಮಯ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
6.121.55
ममावसानाच्छान्तिरस्तु प्रजानां ।
संगच्छन्तां पाण्डवाः प्रीतिमन्तः।
पिता पुत्रं मातुलं भागिनेयो ।
भ्राता चैव भ्रातरं प्रैतु राजन् ॥ ६.१२१.५५ ॥
ನನ್ನ ಅಂತ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗಲಿ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾಂಡವರು ಒಂದಾಗಲಿ. ತಂದೆ ಮಗನನ್ನೂ, ಮಾವ ಅಳಿಯನನ್ನೂ, ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮನನ್ನೂ ಸೇರಲಿ, ಓ ರಾಜನೇ.
6.121.56
न चेदेवं प्राप्तकालं वचो मे ।
मोहाविष्टः प्रतिपत्स्यस्यबुद्ध्या ।
तप्स्यस्यन्ते एतदन्ताः स्थ सर्वे ।
सत्यामेतां भारतीमीरयामि ॥ ६.१२१.५६ ॥
ಮೋಹದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಬುದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಕಾಲೋಚಿತವಾದ ನನ್ನ ಈ ಮಾತನ್ನು ನೀನು ಒಪ್ಪದಿದ್ದರೆ, ಕೊನೆಗೆ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಈ ಅಂತ್ಯವನ್ನೇ ಪಡೆದು ದುಃಖಿಸುವಿರಿ. ಈ ಸತ್ಯವಾದ ಭಾರತ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
6.121.57
एतद्वाक्यं सौहृदादापगेयो ।
मध्ये राज्ञां भारतं श्रावयित्वा।
तूष्णीमासीच्छल्यसंतप्तमर्मा ।
योज्यात्मानं वेदनां संनियम्य ॥ ६.१२१.५७ ॥
ಸೌಹಾರ್ದದಿಂದ ಈ ಮಾತನ್ನು ಗಂಗಾಪುತ್ರ ಭೀಷ್ಮನು ರಾಜರ ನಡುವೆ ಭಾರತ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿಸಿ ಹೇಳಿದನು. ನಂತರ ಬಾಣದಿಂದ ನೊಂದ ಹೃದಯದಿಂದ ಅವನು ಮೌನವಾದನು, ತನ್ನನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ನೋವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಂಡು.
6.121.58
धर्मार्थसहितं वाक्यं श्रुत्वा हितमनामयम् ।
नारोचयत पुत्रस्ते मुमूर्षुरिव भेषजम् ॥ ६.१२१.५८ ॥
ಧರ್ಮಾರ್ಥಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಹಿತಕರವಾದ, ರೋಗನಿವಾರಕ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿಯೂ ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಅದು ಹಿಡಿಸಲಿಲ್ಲ; ಸಾಯುವ ಹಂತದಲ್ಲಿರುವವನಿಗೆ ಔಷಧಿ ಇಷ್ಟವಾಗದಂತೆ.