Mahābhārata · Adhyāya 6.121
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.121.1
व्युष्टायां तु महाराज शर्वर्यां सर्वपार्थिवाः ।
पाण्डवा धार्तराष्ट्राश्च उपातिष्ठन्पितामहम् ॥ ६.१२१.१ ॥
Ao amanhecer, ó grande rei, todos os reis, os Pāṇḍavas e os filhos de Dhṛtarāṣṭra aproximaram-se do avô.
6.121.2
तं वीरशयने वीरं शयानं कुरुसत्तम ।
अभिवाद्योपतस्थुर्वै क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभम् ॥ ६.१२१.२ ॥
Ó melhor dos Kurus, tendo saudado aquele herói deitado no leito dos guerreiros, os kṣatriyas se postaram junto ao touro entre os kṣatriyas.
6.121.3
कन्याश्चन्दनचूर्णैश्च लाजैर्माल्यैश्च सर्वशः ।
अवाकिरञ्छान्तनवं तत्र गत्वा सहस्रशः ॥ ६.१२१.३ ॥
Ali, milhares de donzelas foram e espalharam pó de sândalo, grãos torrados e guirlandas por todos os lados sobre o filho de Śāntanu.
6.121.4
स्त्रियो वृद्धास्तथा बालाः प्रेक्षकाश्च पृथग्जनाः ।
समभ्ययुः शान्तनवं भूतानीव तमोनुदम् ॥ ६.१२१.४ ॥
Mulheres, anciãos, crianças e os espectadores do povo vieram ao filho de Śāntanu como os seres vêm ao que dissipa a escuridão.
6.121.5
तूर्याणि शतसङ्ख्यानि तथैव नटनर्तकाः ।
शिल्पिनश्च तथाऽऽजग्मुः कुरुवृद्धं पितामहम् ॥ ६.१२१.५ ॥
Centenas de instrumentos musicais, atores, dançarinos e artesãos também vieram ao avô, o mais velho dos Kurus.
6.121.6
उपागम्य च राजेन्द्र सन्नहान्विप्रमुच्य ते ।
आयुधानि च निक्षिप्य सहिताः कुरुपाण्डवाः ॥ ६.१२१.६ ॥
Ó senhor dos reis, tendo-se aproximado, despojado das armaduras e depositado as armas, os Kuru e os Pāṇḍava avançaram juntos.
6.121.7
अन्वासन्त दुराधर्षं देवव्रतमरिंदमम् ।
अन्योन्यं प्रीतिमन्तस्ते यथापूर्वं यथावयः ॥ ६.१२१.७ ॥
Ao redor de Bhīṣma, o invencível Devavrata, subjugador de inimigos, sentaram-se, afetuosos uns com os outros, como antes e conforme as suas idades.
6.121.8
सा पार्थिवशताकीर्णा समितिर्भीष्मशोभिता ।
शुशुभे भारती दीप्ता दिवीवादित्यमण्डलम् ॥ ६.१२१.८ ॥
Aquela assembleia dos Bhāratas, repleta de centenas de reis e adornada por Bhīṣma, brilhou como o disco do sol resplandecendo no céu.
6.121.9
विबभौ च नृपाणां सा गङ्गासुतमुपासताम् ।
देवानामिव देवेशं पितामहमुपासताम् ॥ ६.१२१.९ ॥
Aquela assembleia de reis, sentada junto ao filho de Gaṅgā, brilhava como os deuses quando se sentam junto ao senhor dos deuses, o avô.
6.121.10
भीष्मस्तु वेदनां धैर्यान्निगृह्य भरतर्षभ ।
अभितप्तः शरैश्चैव नातिहृष्टमनाऽब्रवीत् ॥ ६.१२१.१० ॥
Mas Bhīṣma, touro dos Bharatas, contendo a dor com coragem, atormentado por flechas e não com o coração muito alegre, falou assim.
6.121.11
शराभितप्तकायो हि शस्त्रसंपातमूर्च्छितः ।
पानीयमित संप्रेक्ष्य राज्ञस्तान्प्रत्यभाषत ॥ ६.१२१.११ ॥
Bhīṣma, com o corpo atormentado por flechas e desfalecido pela queda das armas, olhando a água, respondeu àqueles reis.
6.121.12
ततस्ते क्षत्रिया राजन्नुपाजह्रुः समन्ततः ।
भक्ष्यानुच्चावचान्राजन्वारिकुम्भांश्च शीतलान् ॥ ६.१२१.१२ ॥
Então aqueles guerreiros, ó rei, trouxeram de todos os lados alimentos de muitos tipos e jarras de água fresca.
6.121.13
उपानीतं तु पानीयं दृष्ट्वा शान्तनवोऽब्रवीत् ।
न मेऽद्य सेवितुं योग्या भोगाः केवलमानुषाः ॥ ६.१२१.१३ ॥
Ao ver a água trazida, o filho de Śantanu disse: Hoje estes prazeres, meramente humanos, não são dignos de mim.
6.121.14
अपक्रान्तो मनुष्येभ्यः शरशय्यां गतो ह्यहम् ।
प्रतीक्षमाणस्तिष्ठामि निवृत्तिं शशिसूर्ययोः ॥ ६.१२१.१४ ॥
Afastado dos homens, fui para um leito de flechas, e permaneço aguardando o retorno da lua e do sol.
6.121.15
एवमुक्त्वा तदोवाच भीष्मः शरशतैश्चितः ।
पयः पास्यामि गोपाला गोमयं न तु गोमयम्।
गोपयेनाग्निवर्णेन गोमयं न तु गोमयम् ॥ ६.१२१.१५ ॥
Assim dito, Bhīṣma, transpassado por centenas de flechas, falou: Ó pastores, beberei leite, não esterco; beberei leite da cor do fogo, não esterco.
6.121.16
एवमुक्त्वा शान्तनवो निन्दन्वाक्येन पार्थिवान् ।
अर्जुनं द्रष्टुमिच्छामीत्यभ्यभाषत भारत ॥ ६.१२१.१६ ॥
Assim dito, o filho de Śantanu, censurando os reis com palavras, disse: Ó Bhārata, desejo ver Arjuna.
6.121.17
अथोपेत्य महाबाहुरभिवाद्य पितामहम् ।
अतिष्ठत्प्राञ्जलिः प्रह्वः किं करोमीति चाब्रवीत् ॥ ६.१२१.१७ ॥
Então o de braços poderosos aproximou-se, saudou o avô e ficou de pé, com as mãos juntas e inclinado, e disse: O que devo fazer?
6.121.18
तं दृष्ट्वा पाण्डवं राजन्नभिवाद्याग्रतः स्थितम् ।
अभ्यभाषत धर्मात्मा भीष्मः प्रीतो धनंजयम् ॥ ६.१२१.१८ ॥
Ó rei, ao ver o Pāṇḍava de pé diante de si, após saudá-lo, o de alma justa Bhīṣma, satisfeito, dirigiu-se a Dhanaṃjaya.
6.121.19
दह्यतीव शरीर मे संवृतस्य तवेषुभिः ।
मर्माणि परिदूयन्ते मुखं च परिशुष्यति ॥ ६.१२१.१९ ॥
Meu corpo, coberto por tuas flechas, arde como em chamas; meus pontos vitais estão atormentados e minha boca fica seca.
6.121.20
वेदनार्तशरीरस्य प्रयच्छापो ममार्जुन ।
त्वं हि शक्तो महेष्वास दातुमम्भो यथाविधि ॥ ६.१२१.२० ॥
Arjuna, dá água ao meu corpo atormentado pela dor; ó grande arqueiro, só tu és capaz de dar água conforme o prescrito.
6.121.21
अर्जुनस्तु तथेत्युक्त्वा रथमारुह्य वीर्यवान् ।
अधिज्यं बलवत्कृत्वा गाण्डीवं व्याक्षिपद्धनुः ॥ ६.१२१.२१ ॥
Arjuna, dizendo «Assim seja», subiu valorosamente ao carro, armou com força o arco Gāṇḍīva e o puxou para trás.
6.121.22
तस्य ज्यातलनिर्घोषं विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
वित्रेसुः सर्वभूतानि सर्वे श्रुत्वा च पार्थिवाः ॥ ६.१२१.२२ ॥
O estalar de sua corda era como o estrondo de um raio; ao ouvi-lo, todas as criaturas e todos os reis tremeram.
6.121.23
ततः प्रदक्षिणं कृत्वा रथेन रथिनां वरः ।
शयानं भरतश्रेष्ठं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ॥ ६.१२१.२३ ॥
Então Arjuna, o melhor dos guerreiros de carro, deu a volta ritual em seu carro e aproximou-se de Bhīṣma, o melhor dos Bharatas e de todos os portadores de armas, que jazia ali.
6.121.24
संधाय च शरं दीप्तमभिमन्त्र्य स पाण्डवः ।
पर्जन्यास्त्रेण संयोज्य सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ६.१२१.२४ ॥
Aquele Pāṇḍava encaixou uma flecha flamejante, consagrou-a com um mantra e a uniu à arma Parjanya enquanto o mundo inteiro observava.
6.121.25
अविध्यत्पृथिवीं पार्थः पार्श्वे भीष्मस्य दक्षिणे ।
उत्पपात ततो धारा वारिणो विमला शुभा ॥ ६.१२१.२५ ॥
Pārtha perfurou a terra ao lado direito de Bhīṣma, e então brotou um jato de água pura e auspiciosa.
6.121.26
शीतस्यामृतकल्पस्य दिव्यगन्धरसस्य च ।
अतर्पयत्ततः पार्थः शीतया जलधारया ॥ ६.१२१.२६ ॥
Então Pārtha o refrescou com um jato de água fria, semelhante ao néctar, de aroma e sabor divinos.
6.121.27
भीष्मं कुरूणामृषभं दिव्यं दिव्यपराक्रमम् ।
कर्मणा तेन पार्थस्य शक्रस्येव विकुर्वतः ॥ ६.१२१.२७ ॥
Viram Bhīṣma, touro dos Kurus, divino e de prowess divino, por aquele feito de Pārtha, que agia como Indra.
6.121.28
विस्मयं परमं जग्मुस्ततस्ते वसुधाधिपाः ।
तत्कर्म प्रेक्ष्य बीभत्सोरतिमानुषविक्रमम् ॥ ६.१२१.२८ ॥
Então aqueles senhores da terra se encheram de grande espanto ao ver o feito de Bībhatsu, de valor sobre-humano.
6.121.29
संप्रावेपन्त कुरवो गावः शीतार्दिता इव ।
विस्मयाच्चोत्तरीयाणि व्याविध्यन्सर्वतो नृपाः ॥ ६.१२१.२९ ॥
Os Kurus tremeram como vacas afligidas pelo frio, e, de espanto, os reis agitaram suas vestes superiores por todos os lados.
6.121.30
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषस्तुमुलः सर्वतोऽभवत् ।
तृप्तः शान्तनवश्चापि राजन्बीभत्सुमब्रवीत् ॥ ६.१२१.३० ॥
O estrondo de conchas e tambores ergueu-se num tumulto por todos os lados, e, ó rei, Bhīṣma, filho de Śāntanu, agora satisfeito, falou a Bībhatsu.
6.121.31
सर्वपार्थिववीराणां सन्निधौ पूजयन्निव ।
नैतच्चित्रं महाबाहो त्वयि कौरवनन्दन ॥ ६.१२१.३१ ॥
Na presença de todos os guerreiros reais, como se os honrasse. Isso não é estranho em ti, ó de braços poderosos, alegria dos Kurus.
6.121.32
कथितो नारदेनासि पूर्वर्षिरमितद्युते ।
वासुदेवसहायस्त्वं महत्कर्म करिष्यसि ॥ ६.१२१.३२ ॥
Ó de brilho sem limites, Nārada, o antigo sábio, te declarou. Tendo Vāsudeva como aliado, realizarás um grande feito.
6.121.33
यन्नोत्सहति देवेन्द्रः सह देवैरपि ध्रुवम् ।
विदुस्त्वां निधनं पार्थ सर्वक्षत्रस्य तद्विदः ॥ ६.१२१.३३ ॥
Aquilo que Indra, senhor dos deuses, com os deuses, certamente não ousaria, os conhecedores da essência de todos os guerreiros te conhecem como a sua destruição, ó filho de Pṛthā.
6.121.34
धनुर्धराणामेकस्त्वं पृथिव्यां प्रवरो नृषु ॥ ६.१२१.३४ ॥
Entre os arqueiros, tu és o único primeiro entre os homens da terra.
6.121.35
मनुष्या जगति श्रेष्ठाः पक्षिणां पतगेश्वरः ।
सरितं सागरः श्रेष्ठो गौर्वरिष्ठा चतुष्पदाम् ॥ ६.१२१.३५ ॥
Entre os seres do mundo, os homens são os melhores; entre as aves, o senhor dos voadores, a águia; entre os rios, o oceano é o melhor; entre os quadrúpedes, a vaca é a primeira.
6.121.36
आदित्यस्तेजसां श्रेष्ठो गिरीणां हिमवान्वरः ।
जातीनां ब्राह्मणः श्रेष्ठः श्रेष्ठस्त्वमसि धन्विनां ॥ ६.१२१.३६ ॥
Entre as luzes, o sol é o melhor; entre as montanhas, o Himālaya é o primeiro; entre as castas, o brâmane é o melhor; e entre os arqueiros, tu és o melhor.
6.121.37
न वै श्रुतं धार्तराष्ट्रेण वाक्यं ।
मयोच्यमानं विदुरेण चैव।
द्रोणेन रामेण जनार्दनेन ।
मुहुर्मुहुः सञ्जयेनापि चोक्तम् ॥ ६.१२१.३७ ॥
O filho de Dhṛtarāṣṭra não ouviu estas palavras ditas repetidamente por mim, por Vidura, por Droṇa, por Rāma e por Janārdana.
6.121.38
परीतबुद्धिर्हि विसंज्ञकल्पो ।
दुर्योधनो न च तच्छ्रद्दधाति।
स शेष्यते वै निहतश्चिराय ।
शास्त्रातिगो भीमबलाभिभूतः ॥ ६.१२१.३८ ॥
A mente de Duryodhana está confusa, como a de um inconsciente, e ele não acredita nessas coisas. Transgressor das escrituras, vencido pelo poder de Bhīma, jazerá morto por muito tempo.
6.121.39
एतच्छ्रुत्वा तद्वचः कौरवेन्द्रो ।
दुर्योधनो दीनमना बभूव।
तमब्रविच्छान्तनवोऽभिवीक्ष्य ।
निबोध राजन्भव वीतमन्युः ॥ ६.१२१.३९ ॥
Ao ouvir estas palavras, Duryodhana, senhor dos Kurus, ficou abatido. O filho de Śantanu olhou para ele e disse: "Compreende, ó rei, e fica livre da ira."
6.121.40
दृष्टं दुर्योधनैतत्ते यथा पार्थेन धीमता ।
जलस्य धारा जनिता शीतस्यामृतगन्धिनः ॥ ६.१२१.४० ॥
Ó Duryodhana, como viu o sábio filho de Pṛthā, produziu-se uma corrente de água fria, perfumada como néctar.
6.121.41
एतस्य कर्ता लोकेऽस्मिन्नान्यः कश्चन विद्यते ।
आग्नेयं वारुणं सौम्यं वायव्यमथ वैष्णवम् ॥ ६.१२१.४१ ॥
Neste mundo não há outro autor disto; o ígneo, o de Varuṇa, o suave, o do vento e então o vaiṣṇava.
6.121.42
ऐन्द्रं पाशुपतं ब्रह्मं पारमेष्ठ्यं प्रजापतेः ।
धातुस्त्वष्टुश्च सवितुर्वैवस्वतमथापि वा ॥ ६.१२१.४२ ॥
O Aindra, o Pāśupata, a arma Brahman, o Pārameṣṭhya de Prajāpati, de Dhātṛ, de Tvaṣṭṛ, de Savitṛ e de Vaivasvata, ou outros também.
6.121.43
सर्वस्मिन्मानुषे लोके वेत्त्येको हि धनञ्जयः ।
कृष्णो वा देवकीपुत्रो नान्यो वेदेह कश्चन ॥ ६.१२१.४३ ॥
Em todo o mundo humano, só Dhanañjaya (Arjuna) o sabe, ou Kṛṣṇa, filho de Devakī; ninguém mais o sabe.
6.121.44
अशक्यः पाण्डवस्तात युद्धे जेतुं कथंचन ।
अमानुषाणि कर्माणि यस्यैतानि महात्मनः ॥ ६.१२१.४४ ॥
Querido, o Pāṇḍava é impossível de vencer em batalha por qualquer meio, pois os feitos daquele magnânimo são sobre-humanos.
6.121.45
तेन सत्ववता सङ्ख्ये शूरेणाहवशोभिना ।
जिष्णुना समरे राजन्संधिर्भवतु मा चिरम् ॥ ६.१२१.४५ ॥
Ó rei, que a paz seja feita sem demora com Jiṣṇu (Arjuna), aquele herói corajoso, adornado no combate.
6.121.46
यावत्कृष्णो महाबाहुः स्वाधीनः कुरुसत्तम ।
तावत्पार्थेन शूरेण संधिस्ते तात युज्यताम् ॥ ६.१२१.४६ ॥
Melhor dos Kurus, enquanto o de braços poderosos Kṛṣṇa estiver livre, querido, que a tua paz seja feita com o herói Pārtha (Arjuna).
6.121.47
यावन्न ते चमूः सर्वाः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
नाशयत्यर्जुनस्तावत्संधिस्ते तात य्रुज्यताम् ॥ ६.१२१.४७ ॥
Enquanto Arjuna não destruir todo o teu exército com flechas de pontas afiadas, que a tua paz seja feita, querido.
6.121.48
यावत्तिष्ठन्ति समरे हतशेषाः सहोदराः ।
नृपाश्च बहवो राजंस्तावत्संधिः प्रयुज्यताम् ॥ ६.१२१.४८ ॥
Ó rei, enquanto teus irmãos e muitos reis ainda se mantêm na batalha, os restos dos abatidos, que se busque a paz.
6.121.49
न निर्दहति ते यावत्क्रोधदीप्तेक्षणश्चमूम् ।
युधिष्ठिरो रणे तावत्संधिस्ते तात युज्यताम् ॥ ६.१२१.४९ ॥
Antes que Yudhiṣṭhira, de olhos flamejantes de ira, queime o teu exército na batalha, meu caro, faze a paz com ele.
6.121.50
नकुलः सहदेवश्च भीमसेनश्च पाण्डवः ।
यावच्चमूं महाराज नाशयन्ति न सर्वशः ॥ ६.१२१.५० ॥
Nakula, Sahadeva e o pāṇḍava Bhīmasena, grande rei, ainda não destruíram totalmente o teu exército...
6.121.51
तावत्ते पाण्डवैर्वीरैः सौहार्दं मम रोचते ।
युद्धं मदन्तमेवास्तु तात संशाम्य पाण्डवैः ॥ ६.१२१.५१ ॥
Então a amizade com aqueles heróis pāṇḍavas me agrada; que a guerra termine comigo. Meu caro, faze a paz com os pāṇḍavas.
6.121.52
एतत्ते रोचतां वाक्यं यदुक्तोऽसि मयाऽनघ ।
एतत्क्षममहं मन्ये तव चैव कुलस्य च ॥ ६.१२१.५२ ॥
Ó irrepreensível, que estas palavras que te disse te agradem. Penso que isto é adequado tanto para ti como para a tua linhagem.
6.121.53
त्यक्त्वा मन्युं व्युपशाम्यस्व पार्थैः ।
पर्याप्तमेतद्यत्कृतं फल्गुनेन ।
भीष्मस्यान्तादस्तु वः सौहृदं च ।
जीवन्तु शेषाः साधु राजन्प्रसीद ॥ ६.१२१.५३ ॥
Abandona a tua ira e acalma-te com os filhos de Pṛthā. O que Phalguna fez já basta. Após o fim de Bhīṣma, haja amizade entre vós. Vivam os sobreviventes; ó rei, sê clemente.
6.121.54
राज्यस्यार्दं दीयतां पाण्डवाना-
मिन्द्रप्रस्थं धरमराजोऽभियातु।
मा मित्रध्रुक्पार्थिवानां जघन्यः ।
पापां कीर्तिं प्राप्स्यसे कौरवेन्द्र ॥ ६.१२१.५४ ॥
Que se dê metade do reino aos pāṇḍavas; que Dharmarāja vá a Indraprastha. Não te tornes traidor dos amigos, o mais vil dos reis; ó senhor dos Kurus, obterás fama pecaminosa.
6.121.55
ममावसानाच्छान्तिरस्तु प्रजानां ।
संगच्छन्तां पाण्डवाः प्रीतिमन्तः।
पिता पुत्रं मातुलं भागिनेयो ।
भ्राता चैव भ्रातरं प्रैतु राजन् ॥ ६.१२१.५५ ॥
Que haja paz para o povo após o meu fim. Que os Pāṇḍavas, cheios de afeto, se reúnam. Que o pai vá ao filho, o tio materno ao sobrinho, e o irmão ao irmão, ó rei.
6.121.56
न चेदेवं प्राप्तकालं वचो मे ।
मोहाविष्टः प्रतिपत्स्यस्यबुद्ध्या ।
तप्स्यस्यन्ते एतदन्ताः स्थ सर्वे ।
सत्यामेतां भारतीमीरयामि ॥ ६.१२१.५६ ॥
Se, dominado pela ilusão, não aceitares com discernimento esta minha palavra oportuna, então no fim todos chegareis a este mesmo fim e sofrereis. Recito esta verdadeira história dos Bhāratas.
6.121.57
एतद्वाक्यं सौहृदादापगेयो ।
मध्ये राज्ञां भारतं श्रावयित्वा।
तूष्णीमासीच्छल्यसंतप्तमर्मा ।
योज्यात्मानं वेदनां संनियम्य ॥ ६.१२१.५७ ॥
Por boa vontade, Bhīṣma, filho de Gaṅgā, proferiu estas palavras depois de fazer ouvir a história dos Bhāratas no meio dos reis. Depois, com o coração atormentado pela flecha, calou-se, dominando-se e contendo a dor.
6.121.58
धर्मार्थसहितं वाक्यं श्रुत्वा हितमनामयम् ।
नारोचयत पुत्रस्ते मुमूर्षुरिव भेषजम् ॥ ६.१२१.५८ ॥
Embora tenha ouvido esta palavra, unida ao dharma e à riqueza, benéfica e salutar, teu filho não a apreciou, assim como o moribundo não aprecia o remédio.