Mahābhārata · Adhyāya 6.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.17.1
यथा स भगवान्व्यासः कृष्णद्वैपायनोऽब्रवीत् ।
तथैव सहिताः सर्वे समाजग्मुर्महीक्षितः ॥ ६.१७.१ ॥
So wie der ehrwürdige Vyāsa, Kṛṣṇa Dvaipāyana, gesagt hatte, versammelten sich alle Könige.
6.17.2
मघाविषयगः सोमस्तद्दिनं प्रत्यपद्यत ।
दीप्यमानाश्च संपेतुर्दिवि सप्त महग्रहाः ॥ ६.१७.२ ॥
An jenem Tag stand der Mond im Mondhaus Maghā, und sieben große Planeten, leuchtend, vereinigten sich am Himmel.
6.17.3
द्विधाभूत इवादित्य उदये प्रत्यदृश्यत ।
ज्वलन्त्या शिखया भूयो भानुमानुदितो रविः ॥ ६.१७.३ ॥
Bei Sonnenaufgang erschien die Sonne, als wäre sie in zwei geteilt; mit einer brennenden Flamme ging die strahlende Sonne wieder auf.
6.17.4
ववाशिरे च दीप्तायां दिशि गोमायुवायसाः ।
लिप्समानाः शरीराणि मांसशोणितभोजनाः ॥ ६.१७.४ ॥
In der brennenden Richtung begannen Schakale und Krähen zu schreien, begierig nach Leibern, sich von Fleisch und Blut nährend.
6.17.5
अहन्यहनि पार्थानां वृद्धः कुरुपितामहः ।
भरद्वाजात्मजश्चैव प्रातरुत्थाय संयतौ ॥ ६.१७.५ ॥
Tag für Tag, gegen die Söhne der Pṛthā, erhoben sich der greise Ahnherr der Kurus und der Sohn Bharadvājas bei Tagesanbruch, beherrscht und bereit.
6.17.6
जयोऽस्तु पाण्डुपुत्राणामित्यूचतुरिन्दमौ ।
युयुधाते तवार्थाय यथा स समयः कृतः ॥ ६.१७.६ ॥
»Sieg den Söhnen Pāṇḍus!«, sprachen die beiden Feindbezwinger; und sie kämpften für dich, wie es vereinbart war.
6.17.7
सर्वधर्मविशेषज्ञः पिता देवव्रतस्तव ।
समानीय महीपालानिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.१७.७ ॥
Dein Vater Devavrata, der die besonderen Pflichten aller Dharmas kannte, versammelte die Könige und sprach dieses Wort.
6.17.8
इदं वः क्षत्रिया द्वारं स्वर्गायापावृतं महत् ।
गच्छध्वं तेन शक्रस्य ब्रह्मणः सहलोकताम् ॥ ६.१७.८ ॥
Kṣatriyas, dieses große Tor zum Himmel steht euch offen; geht hindurch und gesellt euch zur Welt Indras und Brahmās.
6.17.9
एष वः शाश्वतः पन्थाः पूर्वैः पूर्वतरैः कृतः ।
संभावयध्वमात्मानमव्यग्रमनसो युधि ॥ ६.१७.९ ॥
Dies ist euer ewiger Pfad, von den Früheren und noch früheren Vorfahren beschritten. Achtet euch selbst im Kampf mit unerschütterlichem Geist in Ehren.
6.17.10
नाभागोऽथ ययातिश्च मान्धाता नहुषो नृगः ।
संसिद्धाः परमं स्थानं गताः कर्मभिरीदृशैः ॥ ६.१७.१० ॥
Nābhāga, Yayāti, Māndhātṛ, Nahuṣa und Nṛga, durch solche Taten vollendet, gelangten zum höchsten Zustand.
6.17.11
अधर्मः क्षत्रियस्यैष यद्व्याधिमरणं गृहे ।
यदयोनिधनं याति सोऽस्य धर्मः सनातनः ॥ ६.१७.११ ॥
Für einen Kṣatriya ist es Adharma, zu Hause an einer Krankheit zu sterben; außerhalb der Schlacht zu sterben ist nicht seine ewige Pflicht.
6.17.12
एवमुक्ता महीपाला भीष्मेण भरतर्षभ ।
निर्ययुः स्वान्यनीकानि शोभयन्तो रथोत्तमैः ॥ ६.१७.१२ ॥
So von Bhīṣma angesprochen, o Stier der Bharatas, brachen die Könige mit ihren eigenen Heeren auf und schmückten sie mit vorzüglichen Streitwagen.
6.17.13
स तु वैकर्तनः कर्णः सामात्यः सह बन्धुभिः ।
न्यासितः समरे शस्त्रं भीष्मेण भरतर्षभ ॥ ६.१७.१३ ॥
O Stier der Bharatas, jener Karṇa, Sohn des Vikartana, wurde mit seinen Ministern und Verwandten von Bhīṣma im Kampf gezwungen, seine Waffe niederzulegen.
6.17.14
अपेतकर्णाः पुत्रास्ते राजनश्चैव तावकाः ।
निर्ययुः सिंहनादेन नादयन्तो दिशो दश ॥ ६.१७.१४ ॥
Deine Söhne und Könige zogen, ohne auf die Stimme zu hören, mit Löwengebrüll aus und ließen die zehn Himmelsrichtungen erklingen.
6.17.15
श्वेतैश्छत्रैः पताकाभिर्ध्वजवारणवाजिभिः ।
तान्यनीकानि शोभन्ते गजैरथ पदातिभिः ॥ ६.१७.१५ ॥
Jene Heere glänzten mit weißen Sonnenschirmen, Fahnen, Standarten, Elefanten und Pferden, und ebenso mit Elefanten und Fußsoldaten.
6.17.16
भेरीपणवशब्दैश्च दुन्दुभीनां च निःस्वनैः ।
रथनेमिनिनादैश्च बभूवाकुलिता मही ॥ ६.१७.१६ ॥
Vom Klang der Pauken und Trommeln, vom Dröhnen der Kriegstrommeln und vom Rollen der Wagenräder wurde die Erde in Aufruhr versetzt.
6.17.17
काञ्चनाङ्गदकेयूरैः कार्मुकैश्च महारथाः ।
भ्राजमाना व्यराजन्त साग्नयः पर्वता इव ॥ ६.१७.१७ ॥
Die großen Wagenkämpfer, glänzend mit goldenen Armreifen, Armbändern und Bogen, strahlten wie Berge mit ihren Feuern.
6.17.18
तालेन महता भीष्मः पञ्चतारेण केतुना ।
विमलादित्यसंकाशस्तस्थौ कुरुचमूपरि ॥ ६.१७.१८ ॥
Mit einem großen Palmenbanner und einem Standarten mit fünf Sternen stand Bhīṣma, dem makellosen Sonne gleich, über dem Heer der Kuru.
6.17.19
ये त्वदीया महेष्वासा राजानो भरतर्षभ ।
अवर्तन्त यथादेशं राजञ्शान्तनवस्य ते ॥ ६.१७.१९ ॥
O Stier der Bharatas, die großen Bogenschützen auf deiner Seite, o König, rückten jeder an seinen bestimmten Platz vor, gemäß dem Befehl des Sohnes des Śāntanu (Bhīṣma).
6.17.20
स तु गोवासनः शैब्यः सहितः सर्वराजभिः ।
ययौ मातङ्गराजेन राजार्हेण पताकिना ।
पद्मवर्णस्त्वनीकानां सर्वेषामग्रतः स्थितः ॥ ६.१७.२० ॥
Govāsana, der Śaibya, zog zusammen mit allen Königen auf einem königlichen Elefanten, würdig eines Königs und mit Bannern geschmückt. Der lotusfarbene stand an der Spitze aller Heere.
6.17.21
अश्वत्थामा ययौ यत्तः सिंहलाङ्गूलकेतुना ।
श्रुतायुधश्चित्रसेनः पुरुमित्रो विविंशतिः ॥ ६.१७.२१ ॥
Aśvatthāman zog wachsam mit einem Banner mit Löwenschwanz; auch Śrutāyudha, Citrasena, Purumitra und Viviṃśati zogen mit.
6.17.22
शल्यो भूरिश्रवाश्चैव विकर्णश्च महारथः ।
एते सप्त महेष्वासा द्रोणपुत्रपुरोगमाः ॥ ६.१७.२२ ॥
Śalya, Bhūriśravas und der große Wagenkämpfer Vikarṇa ebenfalls — diese sieben großen Bogenschützen, mit Droṇas Sohn an der Spitze.
6.17.23
स्यन्दनैर्वरवर्माणो भीष्मस्यासन्पुरोगमाः ।
तेषामपि महोत्सेधाः शोभयन्तो रथोत्तमान् ॥ ६.१७.२३ ॥
Krieger in ausgezeichneten Rüstungen auf Streitwagen standen vor Bhīṣma; unter ihnen die hochgewachsenen, die die besten Wagen zierten.
6.17.24
भ्राजमाना व्यरोचन्त जाम्बूनदमया ध्वजाः ।
जाम्बूनदमयी वेदी कमण्डलुविभूषिता ॥ ६.१७.२४ ॥
Goldene Banner leuchteten hell auf; und der goldene Altar, mit Wasserkrügen geschmückt, glänzte ebenfalls.
6.17.25
केतुराचार्यमुख्यस्य द्रोणस्य धनुषा सह ।
अनेकशतसाहस्रमनीकमनुकर्षतः ॥ ६.१७.२५ ॥
Das Banner des vornehmsten Lehrers Droṇa, zusammen mit seinem Bogen, zog ein Heer von vielen Hunderttausenden mit sich.
6.17.26
महान्दुर्योधनस्यासीन्नागो मणिमयो ध्वजः ।
तस्य पौरवकालिङ्गकाम्भोजाः समुदक्षिणाः ॥ ६.१७.२६ ॥
Duryodhanas großes Banner war ein Elefant aus Juwelen; unter ihm standen die Pauravas, Kaliṅgas, Kāmbojas und die Südländer.
6.17.27
क्षेमधन्वा च शल्यश्च तस्थुः प्रमुखतो रथाः ।
स्यन्दनेन महार्हेण केतुना वृषभेण च।
प्रकर्षन्नेव सेनाग्नं मागधस्य कृपो ययौ ॥ ६.१७.२७ ॥
Kṣemadhanvan und Śalya standen mit ihren Wagen vorn; und Kṛpa zog, auf einem sehr kostbaren Wagen mit Stierbanner, die Spitze des Heeres des Magadha-Königs voran.
6.17.28
तदङ्गपतिनां गुप्तं कृपेण च मनस्विना ।
शारदाम्बुधरप्रख्यं प्राच्यानां सुमहद्बलम् ॥ ६.१७.२८ ॥
Jene gewaltige Streitmacht der östlichen Völker, beschützt von den Herren von Aṅga und dem hochgesinnten Kṛpa, glich herbstlichen Wolken.
6.17.29
अनीकप्रमुखे तिष्ठन्वराहेण महायशाः ।
शुशुभे केतुमुख्येन राजतेन जयद्रथः ॥ ६.१७.२९ ॥
An der Spitze des Heeres stehend, strahlte der hochberühmte Jayadratha mit dem Eberbanner und dem silbernen Hauptbanner.
6.17.30
शतं रतसहस्राणां तस्यासन्वशवर्तिनः ।
अष्टौ नागसहस्राणि सादिनामयुतानि षट् ॥ ६.१७.३० ॥
Unter seinem Befehl standen hunderttausend Wagen, achttausend Elefanten und sechzigtausend Reiter.
6.17.31
तत्सिन्धुपतिना राज्ञा पालितं ध्वजिनीमुखम् ।
अनन्तरथनागाश्वमशोभत महद्बलम् ॥ ६.१७.३१ ॥
Die Vorhut des Heeres, vom König der Sindhu beschützt, leuchtete als gewaltige Macht aus Wagen, Elefanten und Pferden, dicht in Reihen aufgestellt.
6.17.32
षष्ट्या रथसहस्रैस्तु नागानामयुतेन च ।
पतिः सर्वकलिङ्गानां ययौ केतुमता सह ॥ ६.१७.३२ ॥
Zusammen mit Ketumat zog der Herr aller Kalinga mit sechzigtausend Wagen und zehntausend Elefanten vor.
6.17.33
तस्य पर्वतसंकाशा व्यरोचन्त महागजाः ।
यन्त्रतोमरतूणीरैः पताकाभिः सुशोभिताः ॥ ६.१७.३३ ॥
Seine großen Elefanten, Bergen gleich, leuchteten, schön geschmückt mit Kriegsgeräten, Speeren, Köchern und Bannern.
6.17.34
शुशुभे केतुमुख्येन पावकेन कलिङ्गकः ।
श्वेतच्छत्रेण निष्केण चामरव्यजनेन च ॥ ६.१७.३४ ॥
Der König der Kalinga leuchtete wie Feuer unter Ketus Hauptbanner, mit weißem Sonnenschirm, goldener Kette und Yakschweif-Fächern.
6.17.35
केतुमानपि मातङ्गं विचित्रपरमाङ्कुशम् ।
आस्थितः समरे राजन्मेघस्थ इव भानुमान् ॥ ६.१७.३५ ॥
O König, auch Ketumat, auf einem Elefanten mit wunderbarem, höchstem Treibstachel sitzend, leuchtete im Kampf wie die Sonne im Wolkenschleier.
6.17.36
तेजसा दीप्यमानस्तु वारणोत्तममास्थितः ।
भगदत्तो ययौ राजा यथा वज्रधरस्तथा ॥ ६.१७.३६ ॥
Vor Glanz strahlend, auf dem besten Elefanten sitzend, zog König Bhagadatta vor, so wie der Donnerkeil-Träger.
6.17.37
गजस्कन्धगतावास्तां भगदत्तेन संमितौ ।
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ केतुमन्तमनुव्रतौ ॥ ६.१७.३७ ॥
Auf den Schultern des Elefanten neben Bhagadatta sitzend, folgten die beiden ebenbürtigen Fürsten von Avantī, Vinda und Anuvinda, dem Ketumat.
6.17.38
स रथानीकवान्व्यूहो हस्त्यङ्गो नृपशीर्षवान् ।
वाजिपक्षः पतत्युग्रः प्रहसन्सर्वतोमुखः ॥ ६.१७.३८ ॥
Jene Schlachtordnung, mit Wagenabteilungen als Vorhut, Elefanten als Leib, Königen als Haupt und Pferden als Flügeln, stürzte wild und lachend voran, allen Richtungen zugewandt.
6.17.39
द्रोणेन विहितो राजन्राज्ञा शान्तनवेन च ।
तथैवाचार्यपुत्रेण बाह्लीकेन कृपेम च ॥ ६.१७.३९ ॥
Diese Schlachtordnung, o König, wurde von Droṇa, vom König, dem Sohn Śantanus, und ebenso vom Sohn des Lehrers, von Bāhlīka und von Kṛpa angeordnet.