மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.23.1
धार्तराष्ट्रबलं दृष्ट्वा युद्धाय समुपस्थितम् ।
अर्जुनस्य हितार्थाय कृष्णो वचनमब्रवीत् ॥ ६.२३.१ ॥
போருக்குத் தயாராக நின்ற திருதராஷ்டிரரின் மகன்களின் படையைக் கண்டு, அர்ஜுனனின் நன்மைக்காக கிருஷ்ணன் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினார்.
6.23.2
शुचिर्भूत्वा महाबाहो संग्रामाभिमुखे स्थितः ।
पराजयाय श्त्रुणां दुर्गास्तोत्रमुदीरय ॥ ६.२३.२ ॥
மகாபாஹுவே, தூய்மையடைந்து போர்முனையில் நின்று, எதிரிகளின் தோல்விக்காக துர்கா ஸ்தோத்திரத்தை உச்சரிப்பாயாக.
6.23.3
एवमुक्तोऽर्जुनः सङ्ख्ये वासुदेवेन धीमता ।
अवतीर्य रथात्पार्थः स्तोत्रमाह कृताञ्जलिः ॥ ६.२३.३ ॥
ஞானியான வாசுதேவன் இவ்வாறு கூறியதும், பிருதையின் மகன் அர்ஜுனன் போர்க்களத்தில் தேரிலிருந்து இறங்கி, கைகூப்பி ஸ்தோத்திரத்தைக் கூறினான்.
6.23.4
नमस्ते सिद्धसेनानि आर्ये मन्दरवासिनि ।
कुमारि कालि कापालि कपिले कृष्णपिङ्गले ॥ ६.२३.४ ॥
சித்த சேனாநீ, ஆர்யே, மந்தர மலையில் வசிப்பவளே, கன்னியே, காளியே, கபாலியே, கபிலையே, கிருஷ்ண-பிங்கலையே, உனக்கு வணக்கம்.
6.23.5
भद्रकालि नमस्तुभ्यं महाकालि नमोऽस्तु ते ।
चण्डि चण्डे नमस्तुभ्यं तारिणि वरवर्णिनि ॥ ६.२३.५ ॥
பத்ரகாளியே, உனக்கு வணக்கம்; மகாகாளியே, உனக்கு வணக்கம். சண்டியே, சண்டையே, உனக்கு வணக்கம்; தாரிணியே, அழகிய வர்ணம் கொண்டவளே.
6.23.6
कात्यायनि महाभागे करालि विजये जये ।
शिखिपिच्छध्वजधरे नानाभरणभूषिते ॥ ६.२३.६ ॥
காத்யாயனியே, மகாபாகியே, கராலியே, விஜயையே, ஜயையே, மயில்இறகுக் கொடியை ஏந்தியவளே, பல ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவளே.
6.23.7
अट्टशूलप्रहरणे स्वङ्गखेटकधारिणि ।
गोपेन्द्रस्यानुजे ज्येष्ठे नन्दगोपकुलोद्भवे ॥ ६.२३.७ ॥
ஈட்டியும் சூலமும் ஆயுதங்களாகக் கொண்டவளே, வாளும் கேடயமும் ஏந்தியவளே, கோபேந்திரனின் தங்கையும் மூத்தவளும் ஆனவளே, நந்தகோபனின் குலத்தில் பிறந்தவளே!
6.23.8
महिषासृक्प्रिये नित्यं कौशिकि पीतवासिनि ।
अट्टहासे कोकमुखे नमस्तेऽस्तु रणप्रिये ॥ ६.२३.८ ॥
எருமை அசுரனின் குருதியை எப்போதும் விரும்புபவளே, கௌசிகியே, மஞ்சள் ஆடை அணிந்தவளே, உரத்த சிரிப்பை உடையவளே, குயில் முகம் கொண்டவளே, போரை விரும்புபவளே, உனக்கு வணக்கம்!
6.23.9
उभे शाकम्भरि श्वेते कृष्णे कैटभनाशिनि ।
हिरण्याश्चि विरूपाक्षि सुधूम्राक्षि नमोऽस्तु ते ॥ ६.२३.९ ॥
சாகம்பரியே, வெண்மையும் கருமையும் ஆன இருவடிவினளே, கைடபனை அழித்தவளே, பொன்விழியவளே, விரூபாட்சியே, சுதூம்ராட்சியே, உனக்கு வணக்கம்!
6.23.10
वेदश्रुति महापुण्ये ब्रह्मण्ये जातवेदसि ।
जम्बूकटकचैत्येषु नित्यं सन्निहितालये ॥ ६.२३.१० ॥
வேதத்தின் ஒலியே, பெரும் புண்ணியவளே, பிராமணர்களை நேசிப்பவளே, அக்னி வடிவினளே, ஜம்பூ தோப்பின் சைத்தியங்களில் எப்போதும் வசிப்பவளே!
6.23.11
त्वं ब्रह्मविद्या विद्यानां महानिद्रा च देहिनाम् ।
स्कन्दमातर्भगवति दुर्गे कान्तारवासिनि ॥ ६.२३.११ ॥
நீயே பிரம்ம வித்தை, எல்லா வித்தைகளிலும் உள்ள வித்தை; உடலுடையோருக்கு பெரும் உறக்கமும் நீயே. ஸ்கந்தமாதாவே, பகவதீ, துர்கையே, காட்டில் வசிப்பவளே!
6.23.12
स्वाहाकारः स्वधा चैव कला काष्ठा सरस्वती ।
सावित्री वेदमाता च तथा वेदान्त उच्यते ॥ ६.२३.१२ ॥
ஸ்வாஹா என்பதும் ஸ்வதா என்பதும் நீயே; கலை, காஷ்டை, சரஸ்வதியும் நீயே; சாவித்ரியும் வேதமாதாவும், வேதாந்தமும் நீயே என்று சொல்லப்படுகிறது.
6.23.13
स्तुतासि त्वं महादेवि विशुद्धेनान्तरात्मना ।
जयो भवतु मे नित्यं त्वत्प्रसादाद्रणाजिरे ॥ ६.२३.१३ ॥
ஓ மகாதேவியே, தூய உள்ளத்தால் நீ துதிக்கப்பட்டாய். உன் அருளால் போர்க்களத்தில் எனக்கு எப்போதும் வெற்றி உண்டாகட்டும்.
6.23.14
कान्तारभयदुर्गेषु भक्तानां चालयेषु च ।
नित्यं वससि पाताले युद्धे जयसि दानवान् ॥ ६.२३.१४ ॥
பயமூட்டும் காடுகளிலும் கோட்டைகளிலும் பக்தர்களின் இல்லங்களிலும் நீ எப்போதும் வசிக்கிறாய்; பாதாளத்திலும் வசிக்கிறாய், போரில் தானவர்களை வெல்கிறாய்.
6.23.15
त्वं जम्भनी मोहिनी च माया ह्रीः श्रीस्तथैव च ।
संध्या प्रभावती चैव सावित्री जननी तथा ॥ ६.२३.१५ ॥
நீ ஜம்பனி, மோஹினி, மாயை; ஹ்ரீ, ஸ்ரீ, அவ்வாறே சந்தியா, பிரபாவதி, சாவித்ரி, தாய் ஆகியவளும் நீயே.
6.23.16
तुष्टिः पुष्टिर्धृतिर्दीप्तिश्चन्द्रादित्यविवर्धिनी ।
भूतिर्भूतिमतां सङ्ख्ये वीक्ष्यसे सिद्धचारणैः ॥ ६.२३.१६ ॥
நீ துஷ்டி, புஷ்டி, திருதி, தீப்தி; சந்திரனையும் சூரியனையும் வளர்ப்பவள்; போரில் செல்வர்களின் செல்வம்; சித்தர்களும் சாரணர்களும் உன்னைக் காண்கிறார்கள்.
6.23.17
ततः पार्थस्य विज्ञाय भक्तिं मानववत्सला ।
अन्तरिक्षगतोवाच गोविन्दस्याग्रतः स्थिता ॥ ६.२३.१७ ॥
பின்னர் பார்த்தனின் பக்தியை அறிந்து, மனிதர்களிடம் அன்புகொண்ட தேவி, ஆகாயத்தில் நின்று கோவிந்தனுக்கு முன்னால் நின்றவளாகப் பேசினாள்.
6.23.18
स्वल्पेनैव तु कालेन शत्रूञ्जेष्यसि पाण्डव ।
नरस्त्वमसि दुर्धर्ष नारायणसहायवान् ॥ ६.२३.१८ ॥
பாண்டவனே, சிறிது காலத்திலேயே நீ பகைவர்களை வெல்வாய். நாராயணன் துணையுள்ள, வெல்லமுடியாத நரன் நீ.
6.23.19
अजेयस्त्वं रणेऽरीणामपि वज्रभृतः स्वयम् ।
इत्येवमुक्त्वा वरदा क्षणेनान्तरधीयत ॥ ६.२३.१९ ॥
போரில் நீ எதிரிகளுக்கு வெல்ல முடியாதவனாக இருப்பாய், வஜ்ரதாரியான இந்திரனுக்கும் கூட. இவ்வாறு கூறிவிட்டு வரமளித்த தேவி ஒரு கணத்தில் மறைந்தாள்.
6.23.20
लब्ध्वा वरं तु कौन्तेयो मेने विजयमात्मनः ।
आरुरोह ततः पार्थो रथं परमसंमतम् ॥ ६.२३.२० ॥
வரத்தைப் பெற்ற கௌந்தேயன் தனக்கு வெற்றி உறுதி என்று கருதினான். பின்னர் பார்த்தன் மிகவும் சிறந்த தேரில் ஏறினான்.
6.23.21
कृष्णार्जुनावेकरथौ दिव्यौ शङ्खौः प्रदध्मतुः ।
य इदं पठते स्तोत्रं कल्य उत्थाय मानवः ॥ ६.२३.२१ ॥
ஒரே தேரில் இருந்த கிருஷ்ணனும் அர்ஜுனனும் தெய்வீக சங்குகளை ஊதினர். இந்த ஸ்தோத்திரத்தை விடியற்காலையில் எழுந்து ஓதும் மனிதன் —
6.23.22
यक्षरक्षःपिशाचेभ्यो न भयं विद्यते सदा ।
न चापि रिपवस्तेभ्यः सर्पाद्या ये च दंष्ट्रिणः ॥ ६.२३.२२ ॥
யக்ஷர்கள், ராக்ஷசர்கள், பிசாசுகள் ஆகியவற்றிடமிருந்து அவனுக்கு எப்போதும் பயம் இல்லை. அவர்களாலும், பாம்பு முதலிய கோரைப் பற்களுள்ள உயிரினங்களாலும் எதிரிகளாலும் கூட பயம் இல்லை.
6.23.23
न भयं विद्यते तस्य सदा राजकुलादपि ।
विवादेक जयमाप्नोति बद्धो मुच्यति बन्धनात् ॥ ६.२३.२३ ॥
அரச குடும்பத்திடமிருந்தும் அவனுக்கு எப்போதும் பயம் இல்லை. வழக்கில் அவன் வெற்றி பெறுகிறான்; கட்டுண்டவன் பந்தத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
6.23.24
दुर्गं तरति चावश्यं तथा चोरैर्विमुच्यते ।
संग्रामे विजयेन्नित्यं लक्ष्मीं प्राप्नोति केवलाम् ॥ ६.२३.२४ ॥
அவன் கடினமான வழியை நிச்சயமாகக் கடக்கிறான்; அதுபோலவே திருடர்களிடமிருந்து விடுபடுகிறான். போரில் எப்போதும் வெற்றி பெற்று முழுமையான செல்வத்தை அடைகிறான்.
6.23.25
आरोग्यबलसंपन्नो जीवेद्वर्षशतं तथा ।
एतद्दृष्टं प्रसादात्तु मया व्यासस्य धीमतः ॥ ६.२३.२५ ॥
ஆரோக்கியமும் வலிமையும் கொண்டவன் நூறு ஆண்டுகள் வாழட்டும். இதை நான் ஞானியான வியாசரின் அருளால் கண்டேன்.
6.23.26
मोहादेतौ न जानन्ति नरनारायणावृषी ।
तव पुत्रा दुरात्मानः सर्वे मन्युवशानुगाः ॥ ६.२३.२६ ॥
மயக்கத்தால் இவ்விருவரான நர, நாராயண ரிஷிகளை அறியவில்லை. உன் மகன்கள் அனைவரும் தீய மனம் கொண்டவர்கள், கோபத்தின் வசப்பட்டு நடப்பவர்கள்.
6.23.27
प्राप्तकालमिदं वाक्यं कालपाशेन कुण्ठिताः ।
द्वैपायनो नारदश्च कण्वो रामस्तथानघः ।
अवारयंस्तव सुतं न चासौ तद्गृहीतवान् ॥ ६.२३.२७ ॥
காலம் வந்தபோது இச்சொல் (நிறைவேறியது). காலக்கயிற்றால் அவர்கள் மழுங்கினர். த்வைபாயனரும், நாரதரும், கண்வரும், குற்றமற்ற ராமரும் உன் மகனைத் தடுத்தனர்; ஆனால் அவன் அதை ஏற்கவில்லை.
6.23.28
यत्र धर्मो द्युतिः कान्तिर्यत्र ह्रीः श्रीस्तथा मतिः ।
यतो धर्मस्ततः कृष्णो यतः कृष्णस्ततो जयः ॥ ६.२३.२८ ॥
எங்கு தர்மம், ஒளி, அழகு, நாணம், செல்வம், அறிவு உள்ளதோ; எங்கு தர்மம் உள்ளதோ அங்கு கிருஷ்ணர்; எங்கு கிருஷ்ணர் உள்ளாரோ அங்கு வெற்றி.