മഹാഭാരതം · അധ്യായം 6.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.38.1
परं भूयः प्रवक्ष्यामि ज्ञानानां ज्ञानमुत्तमम् ।
यज्ज्ञात्वा मुनयः सर्वे परां सिद्धिमितो गताः ॥ ६.३८.१ ॥
ജ്ഞാനങ്ങളിൽ ഉത്തമമായ പരമജ്ഞാനം ഞാൻ വീണ്ടും പറയാം; അത് അറിഞ്ഞ് മുനിമാരെല്ലാം ഇവിടെ നിന്ന് പരമസിദ്ധി നേടി.
6.38.2
इदं ज्ञानमुपाश्रित्य मम साधर्म्यमागताः ।
सर्गेऽपि नोपजायन्ते प्रलये न व्यथन्ति च ॥ ६.३८.२ ॥
ഈ ജ്ഞാനത്തെ ആശ്രയിച്ച് അവർ എന്റെ സാമ്യം പ്രാപിച്ചു; സൃഷ്ടിയിലും അവർ ജനിക്കുന്നില്ല, പ്രളയത്തിലും വ്യഥപ്പെടുന്നില്ല.
6.38.3
मम योनिर्महद्ब्रह्म तस्मिन्गर्भं दधाम्यहम् ।
संभवः सर्वभूतानां ततो भवति भारत ॥ ६.३८.३ ॥
മഹദ്ബ്രഹ്മമാണ് എന്റെ യോനി; അതിൽ ഞാൻ ഗർഭം വെക്കുന്നു. ഭാരതാ, അതിൽ നിന്നാണ് സർവഭൂതങ്ങളുടെയും ഉത്ഭവം.
6.38.4
सर्वयोनिषु कौन्तेय मूर्तयः संभवन्तिः याः ।
तासां ब्रह्म महद्योनिरहं बीजप्रदः पिता ॥ ६.३८.४ ॥
കൗന്തേയാ, സർവ യോനികളിലും ഏതൊരു രൂപങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നുവോ അവയുടെ മഹായോനി ബ്രഹ്മമാണ്; ബീജം നൽകുന്ന പിതാവ് ഞാനും.
6.38.5
सत्वं रजस्तम इति गुणाः प्रकृतिसंभवाः ।
निबध्नन्ति महाबाहो देहे देहिनमव्ययम् ॥ ६.३८.५ ॥
സത്വം, രജസ്, തമസ് എന്നീ ഗുണങ്ങൾ പ്രകൃതിയിൽ നിന്നുണ്ടായവയാണ്. മഹാബാഹോ, അവ ശരീരത്തിൽ അവ്യയനായ ദേഹിയെ ബന്ധിക്കുന്നു.
6.38.6
तत्र सत्त्वं निर्मलत्वात्प्रकाशकमनामयम् ।
सुखसङ्गेन बध्नाति ज्ञानसङ्गेन चानघ ॥ ६.३८.६ ॥
അവയിൽ സത്വം നിർമ്മലമായതിനാൽ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതും രോഗരഹിതവുമാണ്; അനഘാ, അത് സുഖാസക്തിയാലും ജ്ഞാനാസക്തിയാലും ബന്ധിക്കുന്നു.
6.38.7
रजो रागात्मकं विद्धि तृष्णासङ्गसमुद्भवम् ।
तन्निबध्नाति कौन्तेय कर्मसङ्गेन देहिनम् ॥ ६.३८.७ ॥
രജസ്സ് രാഗസ്വഭാവമുള്ളതെന്ന് അറിയുക; അത് തൃഷ്ണയിലും ആസക്തിയിലും നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നു. കൗന്തേയാ, അത് ദേഹിയെ കർമ്മാസക്തിയാൽ ബന്ധിക്കുന്നു.
6.38.8
तमस्त्वज्ञानजं विद्धि मोहनं सर्वदेहिनाम् ।
प्रमादालस्यनिद्राभिस्तन्निबध्नाति भारत ॥ ६.३८.८ ॥
തമസ്സ് അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചതെന്ന് അറിയുക; അത് എല്ലാ ദേഹികളെയും മോഹിപ്പിക്കുന്നു. ഭാരതാ, അത് പ്രമാദം, അലസത, ഉറക്കം എന്നിവയാൽ ബന്ധിക്കുന്നു.
6.38.9
सत्वं सुखे संजयति रजः कर्मणि भारत ।
ज्ञानमावृत्य तु तमः प्रमादे संजयत्युत ॥ ६.३८.९ ॥
സത്ത്വം സുഖത്തിൽ ആസക്തി ഉണ്ടാക്കുന്നു; രജസ്സ് കർമ്മത്തിൽ, ഭാരതാ. തമസ്സോ ജ്ഞാനത്തെ മറച്ച് പ്രമാദത്തിൽ ആസക്തി ഉണ്ടാക്കുന്നു.
6.38.10
रजस्तमश्चाभिभूय सत्वं भवति भारत ।
रजः सत्वं तमश्चैव तमः सत्वं रजस्तथा ॥ ६.३८.१० ॥
ഭാരതാ, രജസ്സും തമസ്സും അടക്കി സത്ത്വം മേൽക്കൈ നേടുന്നു. രജസ് സത്ത്വത്തെയും തമസ്സിനെയും, തമസ് സത്ത്വത്തെയും രജസിനെയും (അടക്കുന്നു).
6.38.11
सर्वद्वारेषु देहेऽस्मिन्प्राकाश उपजायते ।
ज्ञानं यदा तदा विद्याद्विवृद्धं सत्वमित्युत ॥ ६.३८.११ ॥
ഈ ദേഹത്തിലെ എല്ലാ ദ്വാരങ്ങളിലും പ്രകാശവും ജ്ഞാനവും ഉദിക്കുമ്പോൾ സത്ത്വം വർദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന് അറിയണം.
6.38.12
लोभः प्रवृत्तिरारम्भः कर्मणामशमः स्पृहा ।
रजस्येतानि जायन्ते विवृद्धे भरतर्षभ ॥ ६.३८.१२ ॥
ലോഭം, പ്രവൃത്തി, കർമ്മാരംഭം, അശാന്തി, ആഗ്രഹം — രജസ്സ് വർദ്ധിക്കുമ്പോൾ ഇവ ഉണ്ടാകുന്നു, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.
6.38.13
अप्रकाशोऽप्रवृत्तिश्च प्रमादो मोह एव च ।
तमस्येतानि जायन्ते विवृद्धे कुरुनन्दन ॥ ६.३८.१३ ॥
അപ്രകാശം, അപ്രവൃത്തി, പ്രമാദം, മോഹം എന്നിവയും—തമസ്സ് വർധിക്കുമ്പോൾ ഇവ ഉണ്ടാകുന്നു, ഹേ കുരുനന്ദനാ.
6.38.14
यदा सत्वे प्रवृद्धे तु प्रलयं याति देहभृत् ।
तदोत्तमविदां लोकानमलान्प्रतिपद्यते ॥ ६.३८.१४ ॥
സത്വം വർധിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ദേഹധാരി മരണം പ്രാപിച്ചാൽ, അപ്പോൾ ഉത്തമജ്ഞാനികളുടെ നിർമ്മലലോകങ്ങളെ പ്രാപിക്കുന്നു.
6.38.15
रजसि प्रलयं गत्वा कर्मसङ्गिषु जायते ।
तथा प्रलीनस्तमसि मूढयोनिषु जायते ॥ ६.३८.१५ ॥
രജസ്സിൽ പ്രളയം പ്രാപിച്ചാൽ കർമ്മാസക്തരിൽ ജനിക്കുന്നു; അതുപോലെ തമസ്സിൽ ലയിച്ചവൻ മൂഢയോനികളിൽ ജനിക്കുന്നു.
6.38.16
कर्मणः सुकृतस्याहुः सात्विकं निर्मलं फलम् ।
रजसस्तु फलं दुःखमज्ञानं तमसः फलम् ॥ ६.३८.१६ ॥
സുകൃത കർമ്മത്തിന്റെ ഫലം സാത്വികവും നിർമ്മലവുമെന്ന് പറയുന്നു; രജസ്സിന്റെ ഫലം ദുഃഖം; തമസ്സിന്റെ ഫലം അജ്ഞാനം.
6.38.17
सत्वात्संजायते ज्ञानं रजसो लोभ एव च ।
प्रमादमोहौ तमसो भवतोऽज्ञानमेव च ॥ ६.३८.१७ ॥
സത്വത്തിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനം ഉണ്ടാകുന്നു; രജസ്സിൽ നിന്ന് ലോഭം തന്നെ; തമസ്സിൽ നിന്ന് പ്രമാദവും മോഹവും അജ്ഞാനവും ഉണ്ടാകുന്നു.
6.38.18
ऊर्ध्वं गच्छन्ति सत्वस्था मध्ये तिष्ठन्ति राजसाः ।
जघन्यगुणवृत्तस्था अघो गच्छन्ति तामसाः ॥ ६.३८.१८ ॥
സത്വത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവർ ഊർധ്വലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു; രജസ്സുള്ളവർ മധ്യത്തിൽ നിൽക്കുന്നു; അധമഗുണങ്ങളുടെ നടപ്പിൽ നിലകൊള്ളുന്ന താമസർ അധോലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.
6.38.19
नान्यं गुणेभ्यः कर्तारं यदा द्रष्टाऽनुपश्यति ।
गुणेभ्यश्च परं वेत्ति मद्भावं सोऽधिगच्छति ॥ ६.३८.१९ ॥
ദ്രഷ്ടാവ് ഗുണങ്ങളെക്കാൾ വേറൊരു കർത്താവിനെ കാണാതിരിക്കുകയും ഗുണങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ളതിനെ അറിയുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അവൻ എന്റെ ഭാവം പ്രാപിക്കുന്നു.
6.38.20
गुणानेतानतीत्य त्रीन्देही देहसमुद्भवान् ।
जन्ममृत्युजरादुःखैर्विमुक्तोऽमृतमश्रुते ॥ ६.३८.२० ॥
ശരീരത്തിൽനിന്ന് ഉദ്ഭവിക്കുന്ന ഈ മൂന്നു ഗുണങ്ങളെയും കടന്ന്, ദേഹി ജനനം, മരണം, വാർധക്യം എന്നീ ദുഃഖങ്ങളിൽനിന്ന് മോചിതനായി അമൃതം നേടുന്നു.
6.38.21
कैर्लिङ्गैस्त्रीन्गुणानेतानीतो भवति प्रभो ।
किमाचारः कथं चैतांस्त्रीन्गुणानतिवर्तते ॥ ६.३८.२१ ॥
ഹേ പ്രഭോ, ഏത് ലക്ഷണങ്ങളാൽ ഒരാൾ ഈ മൂന്നു ഗുണങ്ങളെ കടന്നവനാകുന്നു? അവന്റെ ആചാരം എങ്ങനെയാണ്, അവൻ ഈ ഗുണങ്ങളെ എങ്ങനെ മറികടക്കുന്നു?
6.38.22
प्रकाशं च प्रवृत्तिं च मोहमेव च पाण्डव ।
न द्वेष्टि संप्रवृत्तानि न निवृत्तानि काङ्क्षति ॥ ६.३८.२२ ॥
ഹേ പാണ്ഡവാ, പ്രകാശവും പ്രവൃത്തിയും മോഹവും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ അവൻ വെറുക്കുന്നില്ല; അവ നിലയ്ക്കുമ്പോൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുമില്ല.
6.38.23
उदासीनवदासीनो गुणैर्यो न विचाल्यते ।
गुणा वर्तन्त इत्येव योऽवतिष्ठति नेङ्गते ॥ ६.३८.२३ ॥
ഉദാസീനനെപ്പോലെ ഇരിക്കുന്നവൻ, ഗുണങ്ങളാൽ ഇളക്കപ്പെടാത്തവൻ, 'ഗുണങ്ങളാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്' എന്നറിഞ്ഞ് സ്ഥിരനായി ഇളകാതിരിക്കുന്നവൻ.
6.38.24
समदुःखसुखः स्वस्थः समलोष्टाश्मकाञ्चनः ।
तुल्यप्रियाप्रियो धीरस्तुल्यनिन्दात्मसंस्तुतिः ॥ ६.३८.२४ ॥
സുഖദുഃഖങ്ങളിൽ സമനായവൻ, സ്വസ്ഥൻ, മണ്ണുകട്ട, കല്ല്, സ്വർണ്ണം ഇവയെ സമമായി കാണുന്നവൻ, പ്രിയത്തിലും അപ്രിയത്തിലും സമനായവൻ, ധീരൻ, നിന്ദയിലും സ്തുതിയിലും സമനായവൻ.
6.38.25
मानापमानयोस्तुल्यस्तुल्यो मित्रारिपक्षयोः ।
सर्वारम्भपरित्यागी गुणातीतः स उच्यते ॥ ६.३८.२५ ॥
മാനത്തിലും അപമാനത്തിലും സമനായവനും, മിത്രപക്ഷത്തിലും ശത്രുപക്ഷത്തിലും സമനായവനും, എല്ലാ കർമാരംഭങ്ങളെയും ഉപേക്ഷിച്ചവനുമായവൻ — അവൻ ഗുണാതീതൻ എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
6.38.26
मां च योऽव्यभिचारेण भक्तियोगेन सेवते ।
स गुणान्समतीत्यैतान्ब्रह्म भूयाय कल्पते ॥ ६.३८.२६ ॥
ആരാണോ അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയോഗത്താൽ എന്നെ സേവിക്കുന്നത്, അവൻ ഈ ഗുണങ്ങളെ പൂർണമായി കടന്ന് ബ്രഹ്മഭാവം പ്രാപിക്കാൻ യോഗ്യനാകുന്നു.
6.38.27
ब्रह्मणो हि प्रतिष्ठाहममृतस्याव्ययस्य च ।
शाश्वतस्य च धर्मस्य सुखस्यैकान्तिकस्य च ॥ ६.३८.२७ ॥
ബ്രഹ്മത്തിനും അമൃതത്തിനും അവ്യയത്തിനും ഞാനാണ് പ്രതിഷ്ഠ; ശാശ്വതധർമത്തിനും ഏകാന്തികസുഖത്തിനും ഞാൻ തന്നെയാണ് പ്രതിഷ്ഠ.