മഹാഭാരതം · അധ്യായം 6.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.39.1
ऊर्ध्वमूलमधःशाखमश्वत्थं प्राहुरव्ययम् ।
छन्दांसि यस्य पर्णानि यस्तं वेद स वेदवित् ॥ ६.३९.१ ॥
മുകളിൽ വേരും താഴെ ശാഖകളുമുള്ള നശിക്കാത്ത അശ്വത്ഥവൃക്ഷത്തെ അവർ പറയുന്നു; വേദങ്ങൾ അതിന്റെ ഇലകളാണ്. അതിനെ അറിയുന്നവനാണ് വേദജ്ഞൻ.
6.39.2
अधश्चोर्ध्वं प्रसृतास्तस्य शाखा ।
गुणप्रवृद्धा विषयप्रवालाः ।
अधश्च मूलान्यनुसंततानि ।
कर्मानुबन्धीनि मनुष्यलोके ॥ ६.३९.२ ॥
അതിന്റെ ശാഖകൾ താഴേക്കും മുകളിലേക്കും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ഗുണങ്ങളാൽ വളർന്നവ, വിഷയങ്ങളാകുന്ന തളിരുകളുള്ളവ. അതിന്റെ വേരുകളും താഴെ നീണ്ടുകിടക്കുന്നു; മനുഷ്യലോകത്തിൽ കർമ്മത്തിൽ ബന്ധിക്കുന്നവ.
6.39.3
न रूपमस्येह तथोपलभ्यते ।
नान्तो न चादिर्न च संप्रतिष्ठा ।
अश्वत्थमेनं सुविरूढमूल-
मसङ्गशस्त्रेण दृढेन छित्वा ॥ ६.३९.३ ॥
ഇവിടെ അതിന്റെ രൂപം അങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്നില്ല; അതിന് അന്തമില്ല, ആദിയുമില്ല, ആധാരവുമില്ല. ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയ ഈ അശ്വത്ഥത്തെ ദൃഢമായ അസംഗശസ്ത്രംകൊണ്ട് മുറിച്ച്—
6.39.4
ततः पदं तत्परिमार्गितव्यं ।
यस्मिन्गता न निवर्तन्ति भूयः ।
तमेव चाद्यं पुरुषं प्रपद्ये ।
यतः प्रवृत्तिः प्रसृता पुराणी ॥ ६.३९.४ ॥
അപ്പോൾ ആ പദം അന്വേഷിക്കണം; അവിടെയെത്തിയവർ പിന്നെ തിരികെ വരുന്നില്ല. ആ ആദിപുരുഷനെത്തന്നെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു; അവനിൽനിന്നാണ് ഈ പുരാതനപ്രവൃത്തി വ്യാപിച്ചത്.
6.39.5
निर्मानमोहा जितसङ्गदोषा ।
अध्यात्मनित्या विनिवृत्तकामाः ।
द्वद्वैर्विमुक्ताः सुखदुःखसंज्ञै-
र्गच्छन्त्यमूढाः पदमव्ययं तत् ॥ ६.३९.५ ॥
അഹങ്കാരവും മോഹവുമില്ലാത്തവർ, സംഗദോഷം ജയിച്ചവർ, അധ്യാത്മത്തിൽ നിത്യരായവർ, കാമങ്ങൾ പിൻവാങ്ങിയവർ, സുഖദുഃഖങ്ങളെന്ന ദ്വന്ദ്വങ്ങളിൽനിന്ന് മോചിതരായവർ—മോഹമില്ലാത്തവർ ആ അവ്യയപദത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു.
6.39.6
न तद्भासयते सूर्यो न शशाङ्को न पावकः ।
यद्गत्वा न निवर्तन्ते तद्धाम परमं मम ॥ ६.३९.६ ॥
ആ ധാമത്തെ സൂര്യനോ ചന്ദ്രനോ അഗ്നിയോ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നില്ല; അതിൽ എത്തുന്നവർ തിരിച്ചുവരുന്നില്ല; അതാണ് എന്റെ പരമധാമം.
6.39.7
ममैवांशो जीवलोके जीवभूतः सनातनः ।
मनःषष्ठानीन्द्रियाणि प्रकृतिस्थानि कर्षति ॥ ६.३९.७ ॥
ജീവലോകത്തിൽ ജീവഭാവം പൂണ്ട ആ സനാതനൻ എന്റെ തന്നെ അംശമാണ്; പ്രകൃതിയിൽ നിലകൊള്ളുന്ന മനസ്സടക്കമുള്ള ആറ് ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ അത് ആകർഷിക്കുന്നു.
6.39.8
शरीरं यदवाप्नोति यच्चाप्युत्क्रामतीश्वरः ।
गृहीत्वैतानि संयाति वायुर्गन्धानिवाशयात् ॥ ६.३९.८ ॥
ഏത് ശരീരം അത് പ്രാപിക്കുന്നുവോ, ഏതിനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നുവോ, അവിടെനിന്ന് ഇവയെ എടുത്ത് അത് പോകുന്നു; കാറ്റ് ഗന്ധത്തെ അതിന്റെ ആശ്രയത്തിൽനിന്ന് കൊണ്ടുപോകുംപോലെ.
6.39.9
श्रोत्रं चक्षुः स्पर्शनं च रसनं घ्राणमेव च ।
अधिष्ठाय मनश्चायं विषयानुपसेवते ॥ ६.३९.९ ॥
കേൾവി, കാഴ്ച, സ്പർശം, രുചി, ഗന്ധം—ഇവയെയും മനസ്സിനെയും അധിഷ്ഠാനമാക്കി ഇവൻ വിഷയങ്ങളെ അനുഭവിക്കുന്നു.
6.39.10
उत्क्रामन्तं स्थितं वाऽपि भुञ्जानं वा गुणान्वितम् ।
विमूढा नानुपश्यन्ति पश्यन्ति ज्ञानचक्षुषः ॥ ६.३९.१० ॥
പുറപ്പെടുന്നവനായാലും നിൽക്കുന്നവനായാലും ഗുണങ്ങളോടെ അനുഭവിക്കുന്നവനായാലും മൂഢർ ഇവനെ കാണുന്നില്ല; ജ്ഞാനചക്ഷുസ്സുള്ളവർ കാണുന്നു.
6.39.11
यतन्तो योगिनश्चैनं पश्यन्त्यात्मन्यवस्थितम् ।
यतन्तोऽप्यकृतात्मानो नैनं पश्यन्त्यचेतसः ॥ ६.३९.११ ॥
യത്നിക്കുന്ന യോഗികൾ സ്വന്തം ഉള്ളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ഇവനെ കാണുന്നു; എന്നാൽ മനസ്സ് ശുദ്ധമാകാത്തവർ യത്നിച്ചാലും ബോധമില്ലാത്തവരായി ഇവനെ കാണുന്നില്ല.
6.39.12
यदादित्यगतं तेजो जगद्भासयतेऽखिलम् ।
यच्चन्द्रमसि यच्चाग्नौ तत्तेजो विद्धि मार्मकम् ॥ ६.३९.१२ ॥
സൂര്യനിലുള്ള ഏത് തേജസ്സ് സമസ്ത ലോകത്തെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നുവോ, ചന്ദ്രനിലും അഗ്നിയിലുമുള്ള ആ തേജസ്സിനെ എന്റേതെന്ന് അറിയുക.
6.39.13
गामाविश्य च भूतानि धारयम्यहमोजसा ।
पुष्णामि चौषधीः सर्वाः सोमो भूत्वा रसात्मकः ॥ ६.३९.१३ ॥
ഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ച് ഞാൻ എന്റെ ഓജസ്സിനാൽ സകല ജീവജാലങ്ങളെയും താങ്ങുന്നു; സോമനായി, രസസ്വരൂപനായി സകല ഔഷധികളെയും പോഷിപ്പിക്കുന്നു.
6.39.14
अहं वैश्वानरो भूत्वा प्राणिनां देहमाश्रितः ।
प्राणापानसमायुक्तः पचाम्यन्नं चतुर्विधम् ॥ ६.३९.१४ ॥
ഞാൻ വൈശ്വാനരനായി ജീവികളുടെ ശരീരത്തിൽ ആശ്രയിച്ച്, പ്രാണാപാനങ്ങളോടു ചേർന്ന്, നാലുവിധമായ അന്നത്തെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
6.39.15
सर्वस्य चाहं हृदि सन्निविष्टो ।
मत्तः स्मृतिर्ज्ञानमपोहनं च ।
वेदैश्च सर्वैरहमेव वेद्यो ।
वेदान्तकृद्वेदविदेव चाहम् ॥ ६.३९.१५ ॥
ഞാൻ എല്ലാവരുടെയും ഹൃദയത്തിൽ സന്നിവിഷ്ടനാണ്; എന്നിൽനിന്നാണ് സ്മൃതിയും ജ്ഞാനവും വിവേചനവും ഉണ്ടാകുന്നത്. എല്ലാ വേദങ്ങളാലും അറിയപ്പെടേണ്ടവൻ ഞാൻ തന്നെ; വേദാന്തകർത്താവും വേദജ്ഞനും ഞാൻ തന്നെ.
6.39.16
द्वाविमौ पुरुषौ लोके क्षरश्चाक्षर एव च ।
क्षरः सर्वाणि भूतानि कूटस्थोऽक्षर उच्यते ॥ ६.३९.१६ ॥
ഈ ലോകത്തിൽ രണ്ടു പുരുഷന്മാരുണ്ട്: ക്ഷരനും അക്ഷരനും. ക്ഷരം സകല ഭൂതങ്ങളും; കൂടസ്ഥനാണ് അക്ഷരൻ എന്നു പറയപ്പെടുന്നത്.
6.39.17
उत्तमः पुरुषस्त्वन्यः परमात्मेत्युदाहृतः ।
यो लोकत्रयमाविश्य बिभर्त्यव्यय ईश्वरः ॥ ६.३९.१७ ॥
എന്നാൽ ഉത്തമപുരുഷൻ മറ്റൊരുവനാണ്; അവനെ പരമാത്മാവ് എന്ന് പറയുന്നു. മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രവേശിച്ച് അവയെ താങ്ങുന്ന അവ്യയനായ ഈശ്വരൻ അവൻ തന്നെ.
6.39.18
यस्मात्क्षरमतीतोऽहमक्षरादपि चोत्तमः ।
अतोऽस्मि लोके वेदे च प्रस्थितः पुरुषोत्तमः ॥ ६.३९.१८ ॥
കാരണം ഞാൻ ക്ഷരത്തിന് അതീതനാണ്; അക്ഷരത്തേക്കാളും ഉത്തമനാണ്. അതിനാൽ ലോകത്തിലും വേദത്തിലും ഞാൻ പുരുഷോത്തമനായി പ്രസിദ്ധനാണ്.
6.39.19
यो मामेवमसंमूढो जानाति पुरुषोत्तमम् ।
स सर्वविद्भजति मां सर्वभावेन भारत ॥ ६.३९.१९ ॥
മോഹമില്ലാതെ എന്നെ ഇപ്രകാരം പുരുഷോത്തമനായി അറിയുന്നവൻ സർവ്വജ്ഞനാണ്; ഹേ ഭാരത, അവൻ സർവഭാവത്തോടെ എന്നെ ഭജിക്കുന്നു.
6.39.20
इति गुह्यतमं शास्त्रमिदमुक्तं मयाऽनघ ।
एवद्बुद्ध्वा बुद्धिमान्स्यात्कृतकृत्यश्च भारत ॥ ६.३९.२० ॥
ഹേ നിഷ്കളങ്കാ, ഇപ്രകാരം അതിരഹസ്യമായ ഈ ശാസ്ത്രം ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഹേ ഭാരത, ഇത് അറിഞ്ഞ ബുദ്ധിമാൻ കൃതകൃത്യനാകും.