Mahābhārata · Adhyāya 6.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.41.1
ये शास्त्रविधिमुत्सृज्य यजन्ते श्रद्धयान्विता ।
तेषां निष्ठा तु का कृष्ण सत्वमाहो सजस्तमः ॥ ६.४१.१ ॥
Oh Kṛṣṇa, ¿cuál es la firmeza de quienes, abandonando el precepto de las escrituras, sacrifican llenos de fe: sattva, rajas o tamas?
6.41.2
त्रिविधा भवति श्रद्धा देहिनां सा स्वभावजा ।
सात्विकी राजसी चैव तामसी चेति तां श्रृणु ॥ ६.४१.२ ॥
Triple es la fe de los seres encarnados, nacida de su propia naturaleza: sāttvikī, rājasī y tāmasī. Escúchala.
6.41.3
सत्वानुरूपा सर्वस्य श्रद्धा भवति भारत ।
श्रद्धामयोऽयं पुरुषो यो यच्छ्रद्धः स एव सः ॥ ६.४१.३ ॥
Oh Bhārata, la fe de cada cual corresponde a su naturaleza interior. Este hombre está hecho de fe; lo que es su fe, eso mismo es él.
6.41.4
यजन्ते सात्विका देवान्यक्षरक्षांसि राजसाः ।
प्रेतान्भूतगणांश्चान्ये यजन्ते तामसा जनाः ॥ ६.४१.४ ॥
Los sāttvicos adoran a los dioses; los rājasicos adoran a yakṣas y rākṣasas; y los tāmasicos adoran a los espíritus de los muertos y a las huestes de seres.
6.41.5
अशास्त्रविहितं घोरं तप्यन्ते ये तपो जनाः ।
दम्भाहङ्कारसंयुक्ताः कामरागबलान्विताः ॥ ६.४१.५ ॥
Aquellos que practican austeridades feroces no prescritas por las escrituras, unidos a la hipocresía y el ego, dotados de deseo, apego y fuerza:
6.41.6
कर्शयन्तः शरीरस्थं भूतग्राममचेतसः ।
मां चैवान्तः शरीरस्थं तान्विद्ध्यासुरनिश्चयान् ॥ ६.४१.६ ॥
Sábelos de resolución demoníaca: los insensatos que debilitan la hueste de elementos que habita en el cuerpo, y también a mí, que habito dentro del cuerpo.
6.41.7
आहारस्त्वपि सर्वस्य त्रिविधो भवति प्रियः ।
यज्ञस्तपस्तथा दानं तेषां भेदमिमं श्रृणु ॥ ६.४१.७ ॥
También la comida de cada uno es de tres clases que le agradan. Escucha esta distinción entre sacrificio, austeridad y donación.
6.41.8
आयुःसत्वबलारोग्यसुखप्रीतिविवर्धनाः ।
रस्याःस्रिग्धाः स्थिरा हृद्या आहाराःसात्विकप्रियाः ॥ ६.४१.८ ॥
Los alimentos que aumentan la vida, la vitalidad, la fuerza, la salud, el placer y la alegría, sabrosos, nutritivos, duraderos y gratos al corazón, son queridos por los sátvicos.
6.41.9
कट्वम्ललवणात्युष्णतीक्ष्णरूक्षविदाहिनः ।
आहारा राजसस्येष्टा दुःखशोकामयप्रदाः ॥ ६.४१.९ ॥
Los alimentos amargos, ácidos, salados, muy calientes, picantes, secos y abrasadores son deseados por los rájasicos; traen sufrimiento, dolor y enfermedad.
6.41.10
यातयामं गतरसं पूति पर्युषितं च यत् ।
उच्छिष्टमपि चामेध्यं भोजनं तामसप्रियम् ॥ ६.४१.१० ॥
El alimento rancio, insípido, podrido, guardado de un día para otro, sobrante e impuro es querido por los támasicos.
6.41.11
अफलाकाङ्क्षिभिर्यज्ञो विधिदृष्टो य इज्यते ।
यष्टव्यमेवेति मनः समाधाय स सात्विकः ॥ ६.४१.११ ॥
El sacrificio realizado según la norma, por quienes no desean fruto, con la mente fija en que debe ofrecerse, es sátvico.
6.41.12
अभिसंघाय तु फलं दम्भार्थमपि चैव यत् ।
इज्यते भरतश्रेष्ठ तं यज्ञं विद्धि राजसम् ॥ ६.४१.१२ ॥
Mejor de los Bharatas, sabe que el sacrificio realizado con miras a la recompensa, o sólo para ostentación, es rájasico.
6.41.13
विधिहीनमसृष्टान्नं मन्त्रहीनमदक्षिणम् ।
श्रद्धाविरहितं यज्ञं तामसं परिचक्षते ॥ ६.४१.१३ ॥
Un sacrificio sin rito prescrito, sin reparto de alimento, sin fórmulas sagradas, sin ofrenda a los sacerdotes y sin fe es declarado de naturaleza tamásica.
6.41.14
देवद्विजगुरुप्राज्ञपूजनं शौचमार्जवम् ।
ब्रह्मचर्यमहिंसा च शारीरं तप उच्यते ॥ ६.४१.१४ ॥
Honrar a los dioses, a los nacidos dos veces, a los maestros y a los sabios; pureza, rectitud, castidad y no violencia: esto se llama austeridad del cuerpo.
6.41.15
अनुद्वेगकरं वाक्यं सत्यं प्रियहितं च यत् ।
स्वाध्यायाभ्यसनं चैव वाङ्भयं तप उच्यते ॥ ६.४१.१५ ॥
Una palabra que no cause turbación, que sea verdadera, agradable y beneficiosa, junto con la práctica del estudio de las escrituras: esto se llama austeridad del habla.
6.41.16
मनःप्रसादः सम्यत्वं मौनमात्मविनिग्रहः ।
भावसंशुद्धिरित्येतत्तपो मानसमुच्यते ॥ ६.४१.१६ ॥
Serenidad de la mente, gentileza, silencio, dominio de sí y pureza de disposición: esto se llama austeridad de la mente.
6.41.17
श्रद्धया परया तप्तं तपस्तत्रिविधं नरैः ।
अफलाकाङ्क्षिभिर्युक्तैः सात्विकं परिचक्षते ॥ ६.४१.१७ ॥
Esta austeridad triple, practicada por hombres con fe suprema, libres del deseo de fruto y unidos al yoga, se declara de naturaleza sáttvica.
6.41.18
सत्कारमानपूजाराथं तपो दम्भेन चैव यत् ।
क्रियते तदिह प्रोक्तं राजसं चलमध्रुवम् ॥ ६.४१.१८ ॥
La austeridad practicada por honores, respeto y veneración, o por hipocresía, se declara aquí de naturaleza rajásica, inestable y transitoria.
6.41.19
मूढग्राहेणात्मनो यत्पीडया क्रियते तपः ।
परस्योत्सादनार्थं वा तत्तामसमुदाहृतम् ॥ ६.४१.१९ ॥
La austeridad practicada por obstinación necia, atormentándose a sí mismo, o practicada para destruir a otro, se declara de naturaleza tāmasa.
6.41.20
दातव्यमिति यद्दानं दीयतेऽनुपकारिणे ।
देशे काले च पात्रे च तद्दानं सात्विकं स्मृतम् ॥ ६.४१.२० ॥
El don que se da con la idea de que debe darse, a quien no puede devolver el favor, en el lugar y tiempo apropiados y a un receptor digno, se recuerda como sāttvika.
6.41.21
यत्तु प्रत्युपकारार्थं फलमुद्दिश्य वा पुनः ।
दीयते च परिक्लिष्टं तद्दानं राजसं स्मृतम् ॥ ६.४१.२१ ॥
Pero el don dado esperando una devolución, o con miras a un fruto, o dado de nuevo con pesar, se recuerda como rājasa.
6.41.22
अदेशकाले यद्दानमपात्रेभ्यश्च दीयते ।
असत्कृतमवज्ञातं तत्तामसमुदाहृतम् ॥ ६.४१.२२ ॥
El don dado en lugar y tiempo impropios, a receptores indignos, sin respeto y con desprecio, se declara de naturaleza tāmasa.
6.41.23
ओंतत्सदिति निर्देशो ब्रह्मणस्त्रिविधः स्मृताः ।
ब्राह्मणास्तेन वेदाश्च यज्ञाश्च विहिताः पुरा ॥ ६.४१.२३ ॥
"Oṃ tat sat" se recuerda como la designación triple de Brahman; por ella, en tiempos antiguos, fueron establecidos los brahmanes, los Vedas y los sacrificios.
6.41.24
तस्मादोमित्युदाहृत्य यज्ञदानतपःक्रियाः ।
प्रवर्तन्ते विधानोक्ताः सततं ब्रह्मवादिनाम् ॥ ६.४१.२४ ॥
Por tanto, pronunciando "Om", los ritos de sacrificio, don y austeridad se realizan continuamente, según lo prescrito, por quienes hablan de Brahman.
6.41.25
तदित्यनभिसंधाय फलं यज्ञतपःक्रियाः ।
दानक्रियाश्च विविधाः क्रियन्ते मोक्षकाङ्क्षिभिः ॥ ६.४१.२५ ॥
Diciendo 'tat', sin apuntar al fruto, quienes desean la liberación realizan actos de sacrificio y austeridad y diversas formas de dar.
6.41.26
सद्भावे साधुभावे च सदित्येतत्प्रुयुज्यते ।
प्रशस्ते कर्मणि तथा सच्छब्दः पार्थ युज्यते ॥ ६.४१.२६ ॥
Oh Pārtha, la palabra 'sat' se aplica en el sentido de realidad y bondad; asimismo la palabra 'sat' se usa para una acción digna de elogio.
6.41.27
यज्ञे तपसि दाने च स्थितिः सदिति चोच्यते ।
कर्म चैव तदर्थीयं सादित्येवाभिधीयते ॥ ६.४१.२७ ॥
La firmeza en el sacrificio, la austeridad y la dádiva se llama 'sat'; y la acción realizada para ese fin también se llama 'sat'.
6.41.28
अश्रद्धया हुतं दत्तं तपस्तप्तं कृतं च यत् ।
असदित्युच्यते पार्थ न च तत्प्रेत्य नो इह ॥ ६.४१.२८ ॥
Oh Pārtha, lo que se ofrece, se da, se practica como austeridad o se hace sin fe se llama 'asat'; no produce fruto ni después de la muerte ni aquí.