மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.41.1
ये शास्त्रविधिमुत्सृज्य यजन्ते श्रद्धयान्विता ।
तेषां निष्ठा तु का कृष्ण सत्वमाहो सजस्तमः ॥ ६.४१.१ ॥
கிருஷ்ணா, சாஸ்திர விதியைக் கைவிட்டு சிரத்தையுடன் யாகம் செய்பவர்களின் நிலை எது? சத்துவமா, அல்லது ரஜஸா, தமஸா?
6.41.2
त्रिविधा भवति श्रद्धा देहिनां सा स्वभावजा ।
सात्विकी राजसी चैव तामसी चेति तां श्रृणु ॥ ६.४१.२ ॥
உடலுடையோரின் சிரத்தை மூன்று வகைப்படும்; அது அவர்களின் இயல்பில் பிறக்கிறது: சாத்விகம், ராஜசம், தாமசம். அதைக் கேள்.
6.41.3
सत्वानुरूपा सर्वस्य श्रद्धा भवति भारत ।
श्रद्धामयोऽयं पुरुषो यो यच्छ्रद्धः स एव सः ॥ ६.४१.३ ॥
பாரதா, ஒவ்வொருவரின் சிரத்தையும் அவரது உள்ளியல்புக்கு ஏற்றதாகும். இந்த மனிதன் சிரத்தையால் ஆனவன்; எவனுக்கு எது சிரத்தையோ, அவனே அதுவாகிறான்.
6.41.4
यजन्ते सात्विका देवान्यक्षरक्षांसि राजसाः ।
प्रेतान्भूतगणांश्चान्ये यजन्ते तामसा जनाः ॥ ६.४१.४ ॥
சாத்விகர் தேவர்களை வழிபடுகின்றனர்; ராஜசர் யட்சர்களையும் ராட்சசர்களையும் வழிபடுகின்றனர்; தாமசர் பேய்களையும் பூதக்கூட்டங்களையும் வழிபடுகின்றனர்.
6.41.5
अशास्त्रविहितं घोरं तप्यन्ते ये तपो जनाः ।
दम्भाहङ्कारसंयुक्ताः कामरागबलान्विताः ॥ ६.४१.५ ॥
சாஸ்திரம் விதிக்காத கொடிய தவத்தைச் செய்யும் மக்கள்; ஆணவமும் அகங்காரமும் கொண்டவர்கள், காமம், பற்று, பலம் நிறைந்தவர்கள்—
6.41.6
कर्शयन्तः शरीरस्थं भूतग्राममचेतसः ।
मां चैवान्तः शरीरस्थं तान्विद्ध्यासुरनिश्चयान् ॥ ६.४१.६ ॥
உடலில் உள்ள பூதக்கூட்டத்தையும், உடலுக்குள் உறையும் என்னையும் வருத்தும் அறிவிலிகளை, அசுர உறுதி கொண்டவர்கள் என்று அறி.
6.41.7
आहारस्त्वपि सर्वस्य त्रिविधो भवति प्रियः ।
यज्ञस्तपस्तथा दानं तेषां भेदमिमं श्रृणु ॥ ६.४१.७ ॥
அனைவருக்கும் உணவும் மூன்று வகையாக விருப்பமானதாக இருக்கும். யாகம், தவம், தானம் ஆகியவற்றின் இந்த வேறுபாட்டைக் கேள்.
6.41.8
आयुःसत्वबलारोग्यसुखप्रीतिविवर्धनाः ।
रस्याःस्रिग्धाः स्थिरा हृद्या आहाराःसात्विकप्रियाः ॥ ६.४१.८ ॥
ஆயுள், சத்துவம், பலம், ஆரோக்கியம், சுகம், மகிழ்ச்சி ஆகியவற்றை வளர்க்கும், சுவையும் எண்ணெய்ப் பசையும் நிலைத்தன்மையும் மனத்திற்கு இனிமையுமான உணவுகள் சாத்துவிகரின் விருப்பமானவை.
6.41.9
कट्वम्ललवणात्युष्णतीक्ष्णरूक्षविदाहिनः ।
आहारा राजसस्येष्टा दुःखशोकामयप्रदाः ॥ ६.४१.९ ॥
கசப்பு, புளிப்பு, உப்பு, மிகச் சூடு, காரம், வறட்சி, எரிச்சல் தரும் உணவுகள் ராஜசருக்கு விருப்பமானவை; அவை துன்பம், துயரம், நோயைத் தருகின்றன.
6.41.10
यातयामं गतरसं पूति पर्युषितं च यत् ।
उच्छिष्टमपि चामेध्यं भोजनं तामसप्रियम् ॥ ६.४१.१० ॥
பழையதும், சுவையற்றதும், அழுகியதும், நாள்பட்டதும், எச்சிலானதும், அசுத்தமானதுமான உணவு தாமசருக்கு விருப்பமானது.
6.41.11
अफलाकाङ्क्षिभिर्यज्ञो विधिदृष्टो य इज्यते ।
यष्टव्यमेवेति मनः समाधाय स सात्विकः ॥ ६.४१.११ ॥
பலனை விரும்பாதவர்கள் விதிப்படி, 'யாகம் செய்யத்தான் வேண்டும்' என்று மனதை நிலைநிறுத்திச் செய்யும் யாகம் சாத்துவிகமானது.
6.41.12
अभिसंघाय तु फलं दम्भार्थमपि चैव यत् ।
इज्यते भरतश्रेष्ठ तं यज्ञं विद्धि राजसम् ॥ ६.४१.१२ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே! பலனை நோக்கியோ, ஆடம்பரத்திற்காகவோ செய்யப்படும் யாகத்தை ராஜச யாகம் என்று அறிவாய்.
6.41.13
विधिहीनमसृष्टान्नं मन्त्रहीनमदक्षिणम् ।
श्रद्धाविरहितं यज्ञं तामसं परिचक्षते ॥ ६.४१.१३ ॥
முறையற்றதும், அன்னதானம் இல்லாததும், மந்திரம் இல்லாததும், தட்சிணை இல்லாததும், நம்பிக்கையற்றதுமான யாகத்தை தாமசம் என்று கூறுவர்.
6.41.14
देवद्विजगुरुप्राज्ञपूजनं शौचमार्जवम् ।
ब्रह्मचर्यमहिंसा च शारीरं तप उच्यते ॥ ६.४१.१४ ॥
தேவர்கள், இருபிறப்பாளர், குரு, ஞானிகளை வணங்குதல், தூய்மை, நேர்மை, பிரம்மசரியம், அகிம்சை — இது உடல் தவம் எனப்படும்.
6.41.15
अनुद्वेगकरं वाक्यं सत्यं प्रियहितं च यत् ।
स्वाध्यायाभ्यसनं चैव वाङ्भयं तप उच्यते ॥ ६.४१.१५ ॥
மனக்கலக்கம் தராததும், உண்மையானதும், இனியதும் நலம் தருவதுமான சொல்லும், வேத ஓதலின் பயிற்சியும் — இது வாக்குத் தவம் எனப்படும்.
6.41.16
मनःप्रसादः सम्यत्वं मौनमात्मविनिग्रहः ।
भावसंशुद्धिरित्येतत्तपो मानसमुच्यते ॥ ६.४१.१६ ॥
மனத் தெளிவு, சாந்தம், மௌனம், ஆன்ம அடக்கம், உள்ளத்தின் தூய்மை — இது மானசத் தவம் எனப்படும்.
6.41.17
श्रद्धया परया तप्तं तपस्तत्रिविधं नरैः ।
अफलाकाङ्क्षिभिर्युक्तैः सात्विकं परिचक्षते ॥ ६.४१.१७ ॥
பலனை விரும்பாதவர்களும் யோகத்தில் நிலைத்தவர்களும் பரம நம்பிக்கையுடன் செய்யும் இந்த மூவகைத் தவம் சாத்துவிகம் என்று கூறப்படுகிறது.
6.41.18
सत्कारमानपूजाराथं तपो दम्भेन चैव यत् ।
क्रियते तदिह प्रोक्तं राजसं चलमध्रुवम् ॥ ६.४१.१८ ॥
மரியாதை, மானம், வழிபாடு பெறுவதற்காக, அல்லது வேஷத்தினால் செய்யப்படும் தவம் இங்கே ராஜசம், நிலையற்றது, அசையும் தன்மையுடையது என்று கூறப்படுகிறது.
6.41.19
मूढग्राहेणात्मनो यत्पीडया क्रियते तपः ।
परस्योत्सादनार्थं वा तत्तामसमुदाहृतम् ॥ ६.४१.१९ ॥
முட்டாள்தனமான பிடிவாதத்தால் தன்னையே வருத்திச் செய்யப்படும் தவமும், அல்லது பிறரை அழிப்பதற்காகச் செய்யப்படும் தவமும் தாமசமெனச் சொல்லப்படுகிறது.
6.41.20
दातव्यमिति यद्दानं दीयतेऽनुपकारिणे ।
देशे काले च पात्रे च तद्दानं सात्विकं स्मृतम् ॥ ६.४१.२० ॥
'கொடுக்கவேண்டும்' என்று எண்ணி, திருப்பிச் செய்ய இயலாதவருக்கு, சரியான இடத்திலும் சரியான காலத்திலும் சரியான தகுதியுடையவருக்கு அளிக்கப்படும் தானம் சாத்துவிகம் என நினைவுகூரப்படுகிறது.
6.41.21
यत्तु प्रत्युपकारार्थं फलमुद्दिश्य वा पुनः ।
दीयते च परिक्लिष्टं तद्दानं राजसं स्मृतम् ॥ ६.४१.२१ ॥
ஆனால், பிரதியுபகாரத்தை எதிர்பார்த்தோ, பலனை நோக்கியோ, மீண்டும் மனவருத்தத்துடனோ கொடுக்கப்படும் தானம் ராஜசமெனச் நினைவுகூரப்படுகிறது.
6.41.22
अदेशकाले यद्दानमपात्रेभ्यश्च दीयते ।
असत्कृतमवज्ञातं तत्तामसमुदाहृतम् ॥ ६.४१.२२ ॥
தகாத இடத்திலும் காலத்திலும், தகுதியில்லாதவர்களுக்கு, மரியாதையின்றி இகழ்ச்சியுடன் அளிக்கப்படும் தானம் தாமசமெனச் சொல்லப்படுகிறது.
6.41.23
ओंतत्सदिति निर्देशो ब्रह्मणस्त्रिविधः स्मृताः ।
ब्राह्मणास्तेन वेदाश्च यज्ञाश्च विहिताः पुरा ॥ ६.४१.२३ ॥
'ஓம் தத் சத்' என்பது பிரம்மத்தின் மூவகைக் குறிப்பாக நினைவுகூரப்படுகிறது; அதனாலேயே முன்காலத்தில் பிராமணர்களும் வேதங்களும் யாகங்களும் விதிக்கப்பட்டன.
6.41.24
तस्मादोमित्युदाहृत्य यज्ञदानतपःक्रियाः ।
प्रवर्तन्ते विधानोक्ताः सततं ब्रह्मवादिनाम् ॥ ६.४१.२४ ॥
ஆகவே 'ஓம்' என்று உச்சரித்து, பிரம்மவாதிகளின் யாகம், தானம், தவம் ஆகிய செயல்கள் விதிப்படி எப்போதும் நடைபெறுகின்றன.
6.41.25
तदित्यनभिसंधाय फलं यज्ञतपःक्रियाः ।
दानक्रियाश्च विविधाः क्रियन्ते मोक्षकाङ्क्षिभिः ॥ ६.४१.२५ ॥
'தத்' என்று கூறி, பலனை நாடாமல், விடுதலையை விரும்புவோர் யாகம், தவம் ஆகிய செயல்களையும் பலவகைத் தானங்களையும் செய்கின்றனர்.
6.41.26
सद्भावे साधुभावे च सदित्येतत्प्रुयुज्यते ।
प्रशस्ते कर्मणि तथा सच्छब्दः पार्थ युज्यते ॥ ६.४१.२६ ॥
பார்த்தா, 'சத்' என்ற சொல் உண்மை நிலையையும் நல்ல பண்பையும் குறிக்கப் பயன்படுகிறது; அவ்வாறே புகழத்தக்க செயலிலும் 'சத்' என்ற சொல் இணைக்கப்படுகிறது.
6.41.27
यज्ञे तपसि दाने च स्थितिः सदिति चोच्यते ।
कर्म चैव तदर्थीयं सादित्येवाभिधीयते ॥ ६.४१.२७ ॥
யாகம், தவம், தானம் ஆகியவற்றில் நிலைபெறுதல் 'சத்' எனப்படுகிறது; அதற்காகச் செய்யப்படும் செயலும் 'சத்' என்றே சொல்லப்படுகிறது.
6.41.28
अश्रद्धया हुतं दत्तं तपस्तप्तं कृतं च यत् ।
असदित्युच्यते पार्थ न च तत्प्रेत्य नो इह ॥ ६.४१.२८ ॥
பார்த்தா, நம்பிக்கை இல்லாமல் செய்யப்பட்ட ஹோமம், தானம், தவம், செயல் எதுவோ அது 'அசத்' எனப்படுகிறது; அது மறுமையிலும் இம்மையிலும் பயன் தருவதில்லை.