Mahābhārata · Adhyāya 6.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.41.1
ये शास्त्रविधिमुत्सृज्य यजन्ते श्रद्धयान्विता ।
तेषां निष्ठा तु का कृष्ण सत्वमाहो सजस्तमः ॥ ६.४१.१ ॥
O Kṛṣṇa, welche Festigkeit haben jene, die die Vorschrift der Schriften verlassen und voll Glauben opfern: Sattva, Rajas oder Tamas?
6.41.2
त्रिविधा भवति श्रद्धा देहिनां सा स्वभावजा ।
सात्विकी राजसी चैव तामसी चेति तां श्रृणु ॥ ६.४१.२ ॥
Dreifach ist der Glaube der verkörperten Wesen, aus ihrer eigenen Natur geboren: sāttvikī, rājasī und tāmasī. Höre von ihr.
6.41.3
सत्वानुरूपा सर्वस्य श्रद्धा भवति भारत ।
श्रद्धामयोऽयं पुरुषो यो यच्छ्रद्धः स एव सः ॥ ६.४१.३ ॥
O Bhārata, der Glaube eines jeden entspricht seiner inneren Natur. Dieser Mensch ist aus Glauben gemacht; was seines Glaubens ist, das ist er selbst.
6.41.4
यजन्ते सात्विका देवान्यक्षरक्षांसि राजसाः ।
प्रेतान्भूतगणांश्चान्ये यजन्ते तामसा जनाः ॥ ६.४१.४ ॥
Die Sāttvikas verehren die Götter; die Rājasas verehren Yakṣas und Rākṣasas; und die Tāmasas verehren die Geister der Verstorbenen und die Scharen der Wesen.
6.41.5
अशास्त्रविहितं घोरं तप्यन्ते ये तपो जनाः ।
दम्भाहङ्कारसंयुक्ताः कामरागबलान्विताः ॥ ६.४१.५ ॥
Jene Menschen, die schreckliche Askesen üben, die nicht von den Schriften vorgeschrieben sind, verbunden mit Heuchelei und Ichsucht, ausgestattet mit Begierde, Anhaftung und Gewalt—
6.41.6
कर्शयन्तः शरीरस्थं भूतग्राममचेतसः ।
मां चैवान्तः शरीरस्थं तान्विद्ध्यासुरनिश्चयान् ॥ ६.४१.६ ॥
Erkenne sie als von dämonischem Entschluss: die Unvernünftigen, die die im Körper wohnende Schar der Elemente abzehren, und auch mich, der ich im Innern des Körpers wohne.
6.41.7
आहारस्त्वपि सर्वस्य त्रिविधो भवति प्रियः ।
यज्ञस्तपस्तथा दानं तेषां भेदमिमं श्रृणु ॥ ६.४१.७ ॥
Auch die Speise ist für alle dreifach und jeweils beliebt. Höre diesen Unterschied von Opfer, Askese und Gabe.
6.41.8
आयुःसत्वबलारोग्यसुखप्रीतिविवर्धनाः ।
रस्याःस्रिग्धाः स्थिरा हृद्या आहाराःसात्विकप्रियाः ॥ ६.४१.८ ॥
Speisen, die Leben, Lebenskraft, Stärke, Gesundheit, Freude und Wohlgefallen mehren, schmackhaft, nährend, beständig und dem Herzen angenehm sind, sind den Sattvika lieb.
6.41.9
कट्वम्ललवणात्युष्णतीक्ष्णरूक्षविदाहिनः ।
आहारा राजसस्येष्टा दुःखशोकामयप्रदाः ॥ ६.४१.९ ॥
Bittere, saure, salzige, sehr heiße, scharfe, trockene und brennende Speisen sind den Rajas lieb; sie bringen Leid, Kummer und Krankheit.
6.41.10
यातयामं गतरसं पूति पर्युषितं च यत् ।
उच्छिष्टमपि चामेध्यं भोजनं तामसप्रियम् ॥ ६.४१.१० ॥
Abgestandene, geschmacklose, verdorbene, übriggebliebene, berührte und unreine Speise ist den Tamas lieb.
6.41.11
अफलाकाङ्क्षिभिर्यज्ञो विधिदृष्टो य इज्यते ।
यष्टव्यमेवेति मनः समाधाय स सात्विकः ॥ ६.४१.११ ॥
Ein Opfer, das nach der Vorschrift von denen vollzogen wird, die keine Frucht begehren, mit dem Geist fest auf den Gedanken gerichtet, es müsse dargebracht werden, ist sattvisch.
6.41.12
अभिसंघाय तु फलं दम्भार्थमपि चैव यत् ।
इज्यते भरतश्रेष्ठ तं यज्ञं विद्धि राजसम् ॥ ६.४१.१२ ॥
Bester der Bharatas, wisse, dass ein Opfer, das auf Lohn bedacht oder nur zur Schau dargebracht wird, rajasisch ist.
6.41.13
विधिहीनमसृष्टान्नं मन्त्रहीनमदक्षिणम् ।
श्रद्धाविरहितं यज्ञं तामसं परिचक्षते ॥ ६.४१.१३ ॥
Ein Opfer ohne vorgeschriebenen Ritus, ohne Speisung, ohne heilige Formeln, ohne Gabe und ohne Glauben heißt tamasisch.
6.41.14
देवद्विजगुरुप्राज्ञपूजनं शौचमार्जवम् ।
ब्रह्मचर्यमहिंसा च शारीरं तप उच्यते ॥ ६.४१.१४ ॥
Verehrung der Götter, der Zweimalgeborenen, der Lehrer und der Weisen; Reinheit, Aufrichtigkeit, Keuschheit und Gewaltlosigkeit: das heißt Askese des Körpers.
6.41.15
अनुद्वेगकरं वाक्यं सत्यं प्रियहितं च यत् ।
स्वाध्यायाभ्यसनं चैव वाङ्भयं तप उच्यते ॥ ६.४१.१५ ॥
Eine Rede, die keine Unruhe erregt, wahr, angenehm und heilsam ist, dazu das eifrige Üben des Schriftstudiums: das heißt Askese der Rede.
6.41.16
मनःप्रसादः सम्यत्वं मौनमात्मविनिग्रहः ।
भावसंशुद्धिरित्येतत्तपो मानसमुच्यते ॥ ६.४१.१६ ॥
Heiterkeit des Geistes, Sanftmut, Schweigen, Selbstbeherrschung und Reinheit der Gesinnung: das heißt Askese des Geistes.
6.41.17
श्रद्धया परया तप्तं तपस्तत्रिविधं नरैः ।
अफलाकाङ्क्षिभिर्युक्तैः सात्विकं परिचक्षते ॥ ६.४१.१७ ॥
Diese dreifache Askese, von Menschen mit höchstem Glauben, frei von Fruchtbegier und dem Yoga hingegeben geübt, heißt sattvisch.
6.41.18
सत्कारमानपूजाराथं तपो दम्भेन चैव यत् ।
क्रियते तदिह प्रोक्तं राजसं चलमध्रुवम् ॥ ६.४१.१८ ॥
Askese, die um Ehre, Achtung und Verehrung willen oder aus Heuchelei geübt wird, heißt hier rajasisch, wankelmütig und unbeständig.
6.41.19
मूढग्राहेणात्मनो यत्पीडया क्रियते तपः ।
परस्योत्सादनार्थं वा तत्तामसमुदाहृतम् ॥ ६.४१.१९ ॥
Die Askese, die aus törichtem Eigensinn und Selbstpeinigung oder zur Vernichtung eines anderen geübt wird, gilt als von der Natur tamas.
6.41.20
दातव्यमिति यद्दानं दीयतेऽनुपकारिणे ।
देशे काले च पात्रे च तद्दानं सात्विकं स्मृतम् ॥ ६.४१.२० ॥
Eine Gabe, die in dem Gedanken »es muss gegeben werden« an jemanden gegeben wird, der keine Gegenleistung erbringen kann, am rechten Ort, zur rechten Zeit und an einen würdigen Empfänger, gilt als sāttvisch.
6.41.21
यत्तु प्रत्युपकारार्थं फलमुद्दिश्य वा पुनः ।
दीयते च परिक्लिष्टं तद्दानं राजसं स्मृतम् ॥ ६.४१.२१ ॥
Eine Gabe jedoch, die im Hinblick auf eine Gegenleistung, auf eine Frucht gerichtet oder widerwillig erneut gegeben wird, gilt als rājasisch.
6.41.22
अदेशकाले यद्दानमपात्रेभ्यश्च दीयते ।
असत्कृतमवज्ञातं तत्तामसमुदाहृतम् ॥ ६.४१.२२ ॥
Eine Gabe, die zur falschen Zeit und am falschen Ort, an Unwürdige, ohne Achtung und mit Verachtung gegeben wird, gilt als von der Natur tamas.
6.41.23
ओंतत्सदिति निर्देशो ब्रह्मणस्त्रिविधः स्मृताः ।
ब्राह्मणास्तेन वेदाश्च यज्ञाश्च विहिताः पुरा ॥ ६.४१.२३ ॥
»Oṃ tat sat« wird als die dreifache Bezeichnung Brahmans erinnert; durch sie wurden in alter Zeit die Brahmanen, die Veden und die Opfer eingesetzt.
6.41.24
तस्मादोमित्युदाहृत्य यज्ञदानतपःक्रियाः ।
प्रवर्तन्ते विधानोक्ताः सततं ब्रह्मवादिनाम् ॥ ६.४१.२४ ॥
Daher werden, indem man »Om« ausspricht, die Riten von Opfer, Gabe und Askese stets gemäß der Vorschrift von den Brahmavādins vollzogen.
6.41.25
तदित्यनभिसंधाय फलं यज्ञतपःक्रियाः ।
दानक्रियाश्च विविधाः क्रियन्ते मोक्षकाङ्क्षिभिः ॥ ६.४१.२५ ॥
Indem sie 'tat' sprechen, ohne auf die Frucht zu zielen, vollziehen die Befreiung Begehrenden Opfer, Askese und vielfältige Gaben.
6.41.26
सद्भावे साधुभावे च सदित्येतत्प्रुयुज्यते ।
प्रशस्ते कर्मणि तथा सच्छब्दः पार्थ युज्यते ॥ ६.४१.२६ ॥
O Pārtha, das Wort 'sat' wird im Sinne von Wirklichkeit und Güte verwendet; ebenso wird das Wort 'sat' für eine lobenswerte Handlung gebraucht.
6.41.27
यज्ञे तपसि दाने च स्थितिः सदिति चोच्यते ।
कर्म चैव तदर्थीयं सादित्येवाभिधीयते ॥ ६.४१.२७ ॥
Standhaftigkeit in Opfer, Askese und Gabe wird 'sat' genannt; und eine Handlung, die dafür vollzogen wird, heißt ebenso 'sat'.
6.41.28
अश्रद्धया हुतं दत्तं तपस्तप्तं कृतं च यत् ।
असदित्युच्यते पार्थ न च तत्प्रेत्य नो इह ॥ ६.४१.२८ ॥
O Pārtha, was ohne Glauben geopfert, gegeben, an Askese geübt oder getan wird, heißt 'asat'; es trägt weder nach dem Tod noch hier Frucht.