മഹാഭാരതം · അധ്യായം 6.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.41.1
ये शास्त्रविधिमुत्सृज्य यजन्ते श्रद्धयान्विता ।
तेषां निष्ठा तु का कृष्ण सत्वमाहो सजस्तमः ॥ ६.४१.१ ॥
ഹേ കൃഷ്ണാ, ശാസ്ത്രവിധി ഉപേക്ഷിച്ച് ശ്രദ്ധയോടെ യജനം ചെയ്യുന്നവരുടെ നിഷ്ഠ ഏതാണ്? സത്ത്വമോ, രജസ്സോ, തമസ്സോ?
6.41.2
त्रिविधा भवति श्रद्धा देहिनां सा स्वभावजा ।
सात्विकी राजसी चैव तामसी चेति तां श्रृणु ॥ ६.४१.२ ॥
ദേഹികളുടെ ശ്രദ്ധ മൂന്നുവിധമാണ്; അത് അവരുടെ സ്വഭാവത്തിൽനിന്നു ജനിക്കുന്നു: സാത്ത്വികി, രാജസി, താമസി. അതു കേൾക്കുക.
6.41.3
सत्वानुरूपा सर्वस्य श्रद्धा भवति भारत ।
श्रद्धामयोऽयं पुरुषो यो यच्छ्रद्धः स एव सः ॥ ६.४१.३ ॥
ഭാരതാ, എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ അവരുടെ അന്തരാത്മസ്വഭാവത്തിന് യോജിച്ചതാണ്. ഈ പുരുഷൻ ശ്രദ്ധാമയനാണ്; ആരുടെ ശ്രദ്ധ ഏതോ, അവൻ അതുതന്നെയാണ്.
6.41.4
यजन्ते सात्विका देवान्यक्षरक्षांसि राजसाः ।
प्रेतान्भूतगणांश्चान्ये यजन्ते तामसा जनाः ॥ ६.४१.४ ॥
സാത്ത്വികർ ദേവന്മാരെ യജിക്കുന്നു; രാജസർ യക്ഷരെയും രാക്ഷസരെയും യജിക്കുന്നു; താമസർ പ്രേതന്മാരെയും ഭൂതഗണങ്ങളെയും യജിക്കുന്നു.
6.41.5
अशास्त्रविहितं घोरं तप्यन्ते ये तपो जनाः ।
दम्भाहङ्कारसंयुक्ताः कामरागबलान्विताः ॥ ६.४१.५ ॥
ശാസ്ത്രവിഹിതമല്ലാത്ത ഘോരതപസ്സ് ചെയ്യുന്ന ജനങ്ങൾ; ദംഭവും അഹങ്കാരവും ചേർന്നവർ, കാമരാഗബലങ്ങളോടെ കൂടിയവർ—
6.41.6
कर्शयन्तः शरीरस्थं भूतग्राममचेतसः ।
मां चैवान्तः शरीरस्थं तान्विद्ध्यासुरनिश्चयान् ॥ ६.४१.६ ॥
ശരീരത്തിലുള്ള ഭൂതഗ്രാമത്തെയും ശരീരത്തിനുള്ളിലുള്ള എന്നെയും ക്ഷീണിപ്പിക്കുന്ന അബോധന്മാരെ അസുരനിശ്ചയമുള്ളവരായി അറിയുക.
6.41.7
आहारस्त्वपि सर्वस्य त्रिविधो भवति प्रियः ।
यज्ञस्तपस्तथा दानं तेषां भेदमिमं श्रृणु ॥ ६.४१.७ ॥
എല്ലാവർക്കും ആഹാരവും മൂന്നുവിധമായി പ്രിയമായിരിക്കുന്നു. യജ്ഞം, തപസ്സ്, ദാനം ഇവയുടെ ഈ വ്യത്യാസം കേൾക്കുക.
6.41.8
आयुःसत्वबलारोग्यसुखप्रीतिविवर्धनाः ।
रस्याःस्रिग्धाः स्थिरा हृद्या आहाराःसात्विकप्रियाः ॥ ६.४१.८ ॥
ആയുസ്സ്, സത്ത്വം, ബലം, ആരോഗ്യം, സുഖം, പ്രീതി എന്നിവ വർധിപ്പിക്കുന്ന, രുചികരവും സ്നിഗ്ധവും സ്ഥിരവും മനസ്സിനിഷ്ടവുമായ ആഹാരങ്ങൾ സാത്ത്വികർക്ക് പ്രിയമാണ്.
6.41.9
कट्वम्ललवणात्युष्णतीक्ष्णरूक्षविदाहिनः ।
आहारा राजसस्येष्टा दुःखशोकामयप्रदाः ॥ ६.४१.९ ॥
കയ്പ്, പുളി, ഉപ്പ്, അതിചൂട്, എരിവ്, വരൾച്ച, പൊള്ളൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ആഹാരങ്ങൾ രാജസർക്ക് ഇഷ്ടമാണ്; അവ ദുഃഖവും ശോകവും രോഗവും നൽകുന്നു.
6.41.10
यातयामं गतरसं पूति पर्युषितं च यत् ।
उच्छिष्टमपि चामेध्यं भोजनं तामसप्रियम् ॥ ६.४१.१० ॥
പഴകിയതും രുചിയില്ലാത്തതും ചീഞ്ഞതും ദിവസങ്ങളോളം പഴകിയതും എച്ചിലായതും അശുദ്ധവുമായ ഭക്ഷണം താമസർക്ക് പ്രിയമാണ്.
6.41.11
अफलाकाङ्क्षिभिर्यज्ञो विधिदृष्टो य इज्यते ।
यष्टव्यमेवेति मनः समाधाय स सात्विकः ॥ ६.४१.११ ॥
ഫലം ആഗ്രഹിക്കാത്തവർ വിധിപ്രകാരം 'യജ്ഞം ചെയ്യണം' എന്ന് മനസ്സ് ഉറപ്പിച്ച് ചെയ്യുന്ന യജ്ഞം സാത്ത്വികമാണ്.
6.41.12
अभिसंघाय तु फलं दम्भार्थमपि चैव यत् ।
इज्यते भरतश्रेष्ठ तं यज्ञं विद्धि राजसम् ॥ ६.४१.१२ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ! ഫലം ലക്ഷ്യമാക്കിയോ, ദംഭത്തിനുവേണ്ടിയോ ചെയ്യുന്ന യജ്ഞത്തെ രാജസമെന്ന് അറിയുക.
6.41.13
विधिहीनमसृष्टान्नं मन्त्रहीनमदक्षिणम् ।
श्रद्धाविरहितं यज्ञं तामसं परिचक्षते ॥ ६.४१.१३ ॥
വിധിയില്ലാത്തതും അന്നദാനമില്ലാത്തതും മന്ത്രമില്ലാത്തതും ദക്ഷിണയില്ലാത്തതും ശ്രദ്ധയില്ലാത്തതുമായ യജ്ഞത്തെ താമസമെന്നു പറയുന്നു.
6.41.14
देवद्विजगुरुप्राज्ञपूजनं शौचमार्जवम् ।
ब्रह्मचर्यमहिंसा च शारीरं तप उच्यते ॥ ६.४१.१४ ॥
ദേവന്മാരെയും ദ്വിജന്മാരെയും ഗുരുക്കന്മാരെയും ജ്ഞാനികളെയും പൂജിക്കുക, ശൗചം, ഋജുത്വം, ബ്രഹ്മചര്യം, അഹിംസ — ഇതു ശാരീരിക തപസ്സെന്നു പറയുന്നു.
6.41.15
अनुद्वेगकरं वाक्यं सत्यं प्रियहितं च यत् ।
स्वाध्यायाभ्यसनं चैव वाङ्भयं तप उच्यते ॥ ६.४१.१५ ॥
മനോക്ഷോഭമുണ്ടാക്കാത്തതും സത്യവും പ്രിയവും ഹിതകരവുമായ വാക്കും സ്വാധ്യായാഭ്യാസവും — ഇതു വാങ്മയ തപസ്സെന്നു പറയുന്നു.
6.41.16
मनःप्रसादः सम्यत्वं मौनमात्मविनिग्रहः ।
भावसंशुद्धिरित्येतत्तपो मानसमुच्यते ॥ ६.४१.१६ ॥
മനഃപ്രസാദം, സൗമ്യത, മൗനം, ആത്മനിഗ്രഹം, ഭാവശുദ്ധി — ഇതു മാനസ തപസ്സെന്നു പറയുന്നു.
6.41.17
श्रद्धया परया तप्तं तपस्तत्रिविधं नरैः ।
अफलाकाङ्क्षिभिर्युक्तैः सात्विकं परिचक्षते ॥ ६.४१.१७ ॥
ഫലേച്ഛയില്ലാതെ യോഗയുക്തരായ മനുഷ്യർ പരമശ്രദ്ധയോടെ ചെയ്യുന്ന ഈ മൂന്നുതരം തപസ്സിനെ സാത്വികമെന്നു പറയുന്നു.
6.41.18
सत्कारमानपूजाराथं तपो दम्भेन चैव यत् ।
क्रियते तदिह प्रोक्तं राजसं चलमध्रुवम् ॥ ६.४१.१८ ॥
സത്കാരം, മാനം, പൂജ എന്നിവയ്ക്കായോ ദംഭത്തോടെയോ ചെയ്യുന്ന തപസ്സ് ഇവിടെ രാജസവും ചഞ്ചലവും അസ്ഥിരവുമെന്നു പറയുന്നു.
6.41.19
मूढग्राहेणात्मनो यत्पीडया क्रियते तपः ।
परस्योत्सादनार्थं वा तत्तामसमुदाहृतम् ॥ ६.४१.१९ ॥
മൂഢമായ വാശിയോടെ സ്വയം പീഡിപ്പിച്ചു ചെയ്യുന്ന തപസ്സും, അന്യരെ നശിപ്പിക്കുന്നതിനായി ചെയ്യുന്ന തപസ്സും താമസമെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
6.41.20
दातव्यमिति यद्दानं दीयतेऽनुपकारिणे ।
देशे काले च पात्रे च तद्दानं सात्विकं स्मृतम् ॥ ६.४१.२० ॥
കൊടുക്കേണ്ടതാണ് എന്ന ചിന്തയോടെ, പ്രത്യുപകാരം ചെയ്യാനാവാത്തവർക്ക്, ഉചിതമായ സ്ഥലത്തും സമയത്തും യോഗ്യർക്കു നൽകുന്ന ദാനം സാത്വികമെന്ന് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
6.41.21
यत्तु प्रत्युपकारार्थं फलमुद्दिश्य वा पुनः ।
दीयते च परिक्लिष्टं तद्दानं राजसं स्मृतम् ॥ ६.४१.२१ ॥
എന്നാൽ പ്രത്യുപകാരത്തിനോ ഫലം ഉദ്ദേശിച്ചോ, വീണ്ടും മനഃക്ലേശത്തോടെയോ നൽകുന്ന ദാനം രാജസമെന്ന് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
6.41.22
अदेशकाले यद्दानमपात्रेभ्यश्च दीयते ।
असत्कृतमवज्ञातं तत्तामसमुदाहृतम् ॥ ६.४१.२२ ॥
അനുചിതമായ സ്ഥലത്തും സമയത്തും അയോഗ്യർക്ക്, ആദരമില്ലാതെ അവജ്ഞയോടെ നൽകുന്ന ദാനം താമസമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
6.41.23
ओंतत्सदिति निर्देशो ब्रह्मणस्त्रिविधः स्मृताः ।
ब्राह्मणास्तेन वेदाश्च यज्ञाश्च विहिताः पुरा ॥ ६.४१.२३ ॥
'ഓം തത് സത്' എന്നത് ബ്രഹ്മത്തിന്റെ മൂന്നുവിധമായ നിർദ്ദേശമെന്ന് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു; അതിനാൽ പൂർവകാലത്ത് ബ്രാഹ്മണരും വേദങ്ങളും യജ്ഞങ്ങളും വിധിക്കപ്പെട്ടു.
6.41.24
तस्मादोमित्युदाहृत्य यज्ञदानतपःक्रियाः ।
प्रवर्तन्ते विधानोक्ताः सततं ब्रह्मवादिनाम् ॥ ६.४१.२४ ॥
അതിനാൽ 'ഓം' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച്, ബ്രഹ്മവാദികളുടെ യജ്ഞം, ദാനം, തപസ്സ് എന്നീ കർമ്മങ്ങൾ വിധിപ്രകാരം എപ്പോഴും നടക്കുന്നു.
6.41.25
तदित्यनभिसंधाय फलं यज्ञतपःक्रियाः ।
दानक्रियाश्च विविधाः क्रियन्ते मोक्षकाङ्क्षिभिः ॥ ६.४१.२५ ॥
'തത്' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച്, ഫലം ആഗ്രഹിക്കാതെ, മോക്ഷം കാംക്ഷിക്കുന്നവർ യജ്ഞ-തപഃ കർമ്മങ്ങളും വിവിധ ദാനക്രിയകളും ചെയ്യുന്നു.
6.41.26
सद्भावे साधुभावे च सदित्येतत्प्रुयुज्यते ।
प्रशस्ते कर्मणि तथा सच्छब्दः पार्थ युज्यते ॥ ६.४१.२६ ॥
പാർത്ഥാ, 'സത്' എന്ന ശബ്ദം സദ്ഭാവത്തിലും സാധുഭാവത്തിലും പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ പ്രശംസനീയമായ കർമ്മത്തിലും 'സത്' എന്ന ശബ്ദം ചേർക്കപ്പെടുന്നു.
6.41.27
यज्ञे तपसि दाने च स्थितिः सदिति चोच्यते ।
कर्म चैव तदर्थीयं सादित्येवाभिधीयते ॥ ६.४१.२७ ॥
യജ്ഞം, തപസ്സ്, ദാനം എന്നിവയിലെ സ്ഥിതിയെ 'സത്' എന്ന് പറയുന്നു; അതിനായി ചെയ്യുന്ന കർമ്മവും 'സത്' എന്നുതന്നെ വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
6.41.28
अश्रद्धया हुतं दत्तं तपस्तप्तं कृतं च यत् ।
असदित्युच्यते पार्थ न च तत्प्रेत्य नो इह ॥ ६.४१.२८ ॥
പാർത്ഥാ, ശ്രദ്ധയില്ലാതെ ചെയ്ത ഹോമം, ദാനം, തപസ്സ്, കർമ്മം ഏതായാലും അത് 'അസത്' എന്നു പറയപ്പെടുന്നു; അത് മരണശേഷവും ഇഹലോകത്തും ഫലം നൽകുന്നില്ല.