மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.49.1
श्वेते सेनापतौ तात संग्रमे निहते परैः ।
किमकुर्वन्महेष्वासाः पाञ्चालाः पाण्डवैः सह ॥ ६.४९.१ ॥
அன்பே, போரில் எதிரிகளால் வெள்ளை சேனாபதி கொல்லப்பட்டபோது, பெரும் வில்வீரர்களான பாஞ்சாலர்கள் பாண்டவர்களுடன் சேர்ந்து என்ன செய்தனர்?
6.49.2
सेनापतिं समाकर्ण्य श्वेतं युधि निपातितम् ।
तदर्थं यततां चापि परेषां प्रपलायिनाम् ॥ ६.४९.२ ॥
போரில் வீழ்த்தப்பட்ட வெள்ளை சேனாபதியைப் பற்றிக் கேட்டு, அதற்காக முயன்ற எதிரிகளும், ஓடிப்போனவர்களும் என்ன செய்தனர்?
6.49.3
मनः प्रीणाति मे वाक्यं जयं संजय श्रृण्वतः ।
प्रत्युपायं चिन्तयन्तः सञ्जनाः प्रस्रवन्ति मे ॥ ६.४९.३ ॥
சஞ்சயா, வெற்றியைப் பற்றிய சொற்களைக் கேட்பது என் மனதை மகிழ்விக்கிறது; தீர்வைச் சிந்திக்கும் நல்லோர் என்னிடமிருந்து கண்ணீர் சிந்துகின்றனர்.
6.49.4
स हि वीरोऽनुरक्तश्च वृद्धः कुरुपतिस्तदा ।
कृतं वैरं सदा तेन पितुः पुत्रेण धीमता ॥ ६.४९.४ ॥
அந்த வீரனும், பற்றுடையவனும், முதியவனுமான குருபதி அப்போது எப்போதும் பகையைப் பேணினான்; அறிவுள்ள மகன் தந்தையின் பகையைத் தொடர்வது போல.
6.49.5
तस्योद्वेगभयाच्चापि संश्रितः पाण्डवान्पुरा ।
सर्वं बलं परित्यज्य दुर्गं संश्रित्य तिष्ठति ॥ ६.४९.५ ॥
அவனுடைய கலக்கமும் அச்சமும் காரணமாக முன்பு அவன் பாண்டவர்களிடம் அடைக்கலம் புகுந்திருந்தான்; இப்போது அனைத்துப் படையையும் விட்டு, ஒரு கோட்டையை நாடி நிற்கிறான்.
6.49.6
पाण्डवानां प्रतापेन दुर्गं देशं निवेश्य च ।
सपत्नान्सततं बाधन्नार्यवृत्तिमनुष्ठितः ॥ ६.४९.६ ॥
பாண்டவர்களின் வலிமையால் அணுக முடியாத நாட்டில் குடியேறி, எதிரிகளை இடைவிடாமல் துன்புறுத்தி, அவன் அநாகரிக நடத்தையில் ஈடுபட்டிருக்கிறான்.
6.49.7
आश्चर्यं वै सदा तेषां पुरा राज्ञां सुदुर्मतिः ।
ततो युधिष्ठिरे भक्तः कथं सञ्जय सूदितः ॥ ६.४९.७ ॥
திருதராஷ்டிரன் கூறினான்: ஓ சஞ்சயா, முன்பு எப்போதும் தீய புத்தியுடையவன் யுதிஷ்டிரனிடம் பக்தி கொண்டிருந்தும் எப்படி அழிந்தான் என்பது உண்மையிலேயே ஆச்சரியம்.
6.49.8
प्रक्षिप्तः संमतः क्षुद्रः पुत्रो मे पुरुषाधमः ।
न युद्धं रोचयेद्भीष्मो न चाचार्यः कथंचन ॥ ६.४९.८ ॥
திருதராஷ்டிரன் கூறினான்: என் மகன், இழிந்தவனும் மனிதர்களில் கீழானவனுமான அவன், (அனைவராலும்) புறக்கணிக்கப்பட்டாலும் மதிக்கப்பட்டான்; பீஷ்மரும் ஆசிரியரும் எந்த வகையிலும் போரை விரும்பவில்லை.
6.49.9
न कृपो न च गान्धारी नाहं सञ्जय रोचये ।
न वासुदेवो वार्ष्णेयो धर्मराजश्च पाण्डवः ॥ ६.४९.९ ॥
திருதராஷ்டிரன் கூறினான்: கிருபரும் காந்தாரியும் நானும் ஓ சஞ்சயா, இதை விரும்பவில்லை; வாசுதேவரும் வார்ஷ்ணேயரும், பாண்டவனாகிய தர்மராஜனும் (யுதிஷ்டிரன்) விரும்பவில்லை.
6.49.10
न भीमो नार्जुनश्चैव न यमौ पुरुषर्षभौ ।
वार्यमाणो मया नित्यं गान्धार्या विदुरेण च ॥ ६.४९.१० ॥
திருதராஷ்டிரன் கூறினான்: பீமனும் அர்ஜுனனும், மனிதர்களில் சிறந்த இரட்டையர்களான நகுல சகதேவர்களும் (இதை விரும்பவில்லை). நானும் காந்தாரியும் விதுரரும் அவனை எப்போதும் தடுத்துக்கொண்டிருந்தோம்.
6.49.11
जामदग्न्येन रामेण व्यासेन च महात्मना ।
दुर्योधनो युध्यमानो नित्यमेव हि सञ्जय ॥ ६.४९.११ ॥
திருதராஷ்டிரன் கூறினான்: ஜமதக்னியின் மகன் ராமராலும், மகாத்மா வியாசராலும் (அவன் தடுக்கப்பட்டான்). ஓ சஞ்சயா, துரியோதனன் அவர்களுடனும் எப்போதும் வாதிட்டுக்கொண்டிருந்தான்.
6.49.12
कर्णस्य मतमास्थाय सौबलस्य च पापकृत् ।
दुःशासनस्य च तथा पाण्डवान्नान्वचिन्तयत् ॥ ६.४९.१२ ॥
திருதராஷ்டிரன் கூறினான்: கர்ணனின் கருத்தையும் சுபலனின் மகன் சகுனியின் கருத்தையும், துச்சாசனனின் கருத்தையும் பின்பற்றி, பாவச்செயல் புரிந்தவன் பாண்டவர்களைப் பற்றி சிந்திக்கவே இல்லை.
6.49.13
तस्याहं व्यसनं घोरं मन्ये प्राप्तं तु सञ्जय ।
श्वेतस्य च विनाशेन भीष्मस्य विजयेन च ॥ ६.४९.१३ ॥
சஞ்ஜயா, சுவேதனின் அழிவாலும் பீஷ்மரின் வெற்றியாலும் அவனுக்கு கொடிய துன்பம் வந்ததாக நான் கருதுகிறேன்.
6.49.14
संक्रुद्धः कृष्णसहितः पार्थः किमकरोद्युधि ।
अर्जुनाद्धि भयं भूयस्तन्मे तात न शाम्यति ॥ ६.४९.१४ ॥
கிருஷ்ணனுடன் சினமுற்ற பார்த்தன் போரில் என்ன செய்தான்? அன்பனே, அர்ஜுனனால் என் அச்சம் இன்னும் தணியவில்லை.
6.49.15
स हि शूरश्च कौन्तेयः क्षिप्रकारी धनंजयः ।
मन्ये शरैः शरीराणि शत्रूणां प्रमथिष्यति ॥ ६.४९.१५ ॥
அந்த வீரன் குந்தியின் மகன், விரைந்து செயல்படும் தனஞ்சயன், அம்புகளால் பகைவர்களின் உடல்களை நசுக்குவான் என நான் நினைக்கிறேன்.
6.49.16
ऐन्द्रिमिन्द्रानुजसमं महेन्द्रसदृशं बले ।
अमोघक्रोधसंकल्पं दृष्ट्वा वः किमभून्मनः ॥ ६.४९.१६ ॥
இந்திரனின் தம்பியைப் போன்றவனும், வலிமையில் மகேந்திரனுக்கு நிகரானவனும், சினமும் உறுதியும் வீணாகாதவனுமான அவனைக் கண்டபோது உங்கள் மனம் என்ன ஆனது?
6.49.17
तथैव वेदविच्छूरो ज्वलनार्कसमद्युतिः ।
इन्द्रास्त्रविदमेयात्मा प्रपतन्समितिंजयः ॥ ६.४९.१७ ॥
அதுபோலவே வேதம் அறிந்த வீரனும், அக்னி, சூரியனைப் போன்ற ஒளியுடையவனும், இந்திர அஸ்திரங்களை அறிந்தவனும், அளவிலா ஆன்மா உடையவனும், போரில் முன்னேறி வெல்பவனுமானவன்.
6.49.18
वज्रसंस्पर्शरूपाणामस्त्राणां च प्रयोजकः ।
सखङ्गाक्षेपहस्तस्तु घोषं चक्रे महारथः ॥ ६.४९.१८ ॥
வஜ்ரத்தின் தொடுகைக்கு ஒத்த வடிவமுடைய அஸ்திரங்களைப் பிரயோகிப்பவனும், கையில் வாளை வீசிக்கொண்டு, மகாரதனான அவன் முழக்கமிட்டான்.
6.49.19
स सञ्जय महाप्राज्ञो द्रुपदस्यात्मजो बली ।
धृष्टद्युम्नः किमकरोच्छ्वेते युधि निपातिते ॥ ६.४९.१९ ॥
சஞ்சயா! மிகு ஞானமுள்ளவனும் வலிமை மிக்கவனுமான துருபதன் மகன் திருஷ்டத்யும்னன், போரில் சுவேதன் வீழ்த்தப்பட்டபோது என்ன செய்தான்?
6.49.20
पुरा चैवापराधेन वधेन च चमूपतेः ।
मन्ये मनः प्रजज्वाल पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ ६.४९.२० ॥
முன்பு படைத்தலைவரின் குற்றத்தாலும் அவரது கொலையாலும், மகாத்மாக்களான பாண்டவர்களின் மனம் எரிந்தது என்று நான் எண்ணுகிறேன்.
6.49.21
तेषां क्रोधं चिन्तयंस्तु अहःसु च निशासु च ।
न शान्तिमधिगच्छामि दुर्योदनकृतेन हि ।
कथं चाभून्महायुद्धं सर्वमाचक्ष्व सञ्जय ॥ ६.४९.२१ ॥
அவர்களின் கோபத்தை இரவும் பகலும் எண்ணி நான் அமைதி காணவில்லை; இது துரியோதனனால் ஏற்பட்டதே. சஞ்சயா, இந்த பெரும் போர் எப்படி நேர்ந்தது? எல்லாவற்றையும் சொல்.
6.49.22
श्रृणु राजन्स्थिरो भूत्वा तवापनयनो महान् ।
न च दुर्योधने दोषमिमामाधातुमर्हसि ॥ ६.४९.२२ ॥
அரசே, உறுதியுடன் கேள். இது உன்னுடைய பெரிய தவறு. இந்தக் குற்றத்தை துரியோதனன் மீது சுமத்தக்கூடாது.
6.49.23
गतोदके सेतुबन्धो यादृक्तादृङ्भतिस्तव ।
संदीप्ते भवने यद्वत्कूपस्य खननं तथा ॥ ६.४९.२३ ॥
நீர் போன பின் அணை கட்டுவதும், வீடு எரியும்போது கிணறு தோண்டுவதும் போல, உன் சிந்தனையும் பயனற்றது.
6.49.24
गतपूर्वाह्णभूयिष्ठे तस्मिन्नहनि दारुणे ।
तावकानां परेषां च पुनर्युद्धमवर्तत ॥ ६.४९.२४ ॥
அந்த கொடிய நாளின் முற்பகுதியின் பெரும்பகுதி கழிந்தபோது, உன்னவர்களுக்கும் எதிரிகளுக்கும் இடையே போர் மீண்டும் தொடங்கியது.
6.49.25
श्वेतं तु निहतं दृष्ट्वा विराटस्य चमूपतिम् ।
कृतवर्मणा च सहितं दृष्ट्वा शल्यमवस्थितम् ॥ ६.४९.२५ ॥
விராடனின் படைத்தலைவன் சுவேதன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, கிருதவர்மனுடன் சல்யன் உறுதியாக நிற்பதைக் கண்டு—
6.49.26
शङ्खः क्रोधात्प्रजज्वाल हविषा हव्यवाडिव ।
स विस्फार्य महच्चापं शक्रचापोपमं बली ॥ ६.४९.२६ ॥
சங்கன் கோபத்தால் நெய்யால் வேள்வித் தீ போல் எரிந்தெழுந்தான்; அந்த வலியவன் இந்திரவில்லுக்கு ஒப்பான பெரிய வில்லை வளைத்து இழுத்தான்.
6.49.27
अभ्यधावज्जिघांसन्वै शल्यं मद्राधिपं युधि ।
महता रथसङ्घेन समन्तात्परिरक्षितः ॥ ६.४९.२७ ॥
போரில் மத்ரநாட்டு அரசன் சல்யனைக் கொல்ல விரும்பி அவன் பாய்ந்தான்; நாற்புறமும் பெரும் தேர்ப்படையால் காக்கப்பட்டவனாய்.
6.49.28
सृजन्बाणमयं वर्षं प्रायाच्छल्यरथं प्रति ।
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य मत्तवारणविक्रमम् ॥ ६.४९.२८ ॥
அம்பு மழையைப் பொழிந்தபடி அவன் சல்யனின் தேரை நோக்கிச் சென்றான்; மதயானையின் வீரத்துடன் அவன் பாய்ந்து வருவதைக் கண்டு—
6.49.29
तावकानां रथाः सप्त समन्तात्पर्यवारयन् ।
मद्रराजं परीप्सन्तो मृत्योर्दंष्ट्रान्तरं गतम् ॥ ६.४९.२९ ॥
உன் தரப்பின் ஏழு தேர்வீரர்கள் மத்ரநாட்டு அரசனைச் சூழ்ந்து நின்றனர்; மரணத்தின் கோரைப் பற்களுக்கு இடையே சென்றவனைக் காக்க விரும்பி.
6.49.30
बृहद्बलश्च कौसल्यो जयत्सेनश्च मागधः ।
तथा रुक्मरथो राजन्पुत्रः शल्यस्य मानितः ॥ ६.४९.३० ॥
கௌசல்யன் பிருஹத்பலனும், மாகதன் ஜயத்சேனனும்; அரசே, சல்யனின் மதிக்கப்பட்ட மகன் ருக்மரதனும்—
6.49.31
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ काम्भोजश्च सुदक्षिणःक ।
बृहत्क्षत्रस्य दायादः सैन्धवश्च जयद्रथः ॥ ६.४९.३१ ॥
அவந்தியின் இரு இளவரசர்களான வின்தனும் அனுவிந்தனும், காம்போஜ அரசன் சுதக்ஷிணனும், பிருஹத்க்ஷத்திரனின் வாரிசான சைந்தவன் ஜயத்ரதனும்.
6.49.32
नानाधातुविचित्राणि कार्मुकाणि महात्मनाम् ।
विस्फारितान्यदृश्यन्त तोयदेष्विव विद्युतः ॥ ६.४९.३२ ॥
மகாத்மாக்களின் வில்கள் பலவகை உலோகங்களால் அழகுற்றிருந்தன; நாண் இழுக்கப்பட்டபோது மேகங்களில் மின்னல்கள் போலத் தெரிந்தன.
6.49.33
ते तु बाणमयं वर्षं शङ्खमूर्ध्निं न्यपातयन् ।
निदाघान्तेऽनिलोद्धृता मेघा इव नगे जलम् ॥ ६.४९.३३ ॥
அவர்கள் சங்கனின் தலையின் மேல் அம்புகளின் மழையைப் பொழிந்தனர்; கோடையின் முடிவில் காற்றால் எழுப்பப்பட்ட மேகங்கள் மலையின் மேல் நீரைப் பொழிவது போல்.
6.49.34
ततः क्रुद्धो महेष्वासः सप्तभल्लैः सुतेजनैः ।
धनूंषि तेषामाच्छिद्य ननर्द पृतनापतिः ॥ ६.४९.३४ ॥
அப்போது கோபமுற்ற மகாவில்லாளியான படைத்தலைவன், கூரிய ஏழு பல்லங்களால் அவர்களின் வில்களை அறுத்து முழங்கினான்.
6.49.35
ततो भीष्मो महाबाहुर्विनद्य जलदो यथा ।
तालमात्रं धनुर्गृह्य शङ्खमभ्यद्रवद्रणे ॥ ६.४९.३५ ॥
அப்போது மகாபாஹுவான பீஷ்மர் மேகம் போல முழங்கி, பனை மரம் அளவு நீண்ட வில்லை எடுத்து, போரில் சங்கனை நோக்கிப் பாய்ந்தார்.
6.49.36
तमुद्यन्तमुदीक्ष्याथ महेष्वासं महाबलम् ।
संत्रस्ता पाण्डवी सेना वातवेगहतेव नौः ॥ ६.४९.३६ ॥
அந்த மகாவில்லாளியும் மகாபலனுமானவனை எழுந்து வருவதைக் கண்டதும் பாண்டவர் படை அஞ்சி நடுங்கியது; பெருங்காற்றால் தாக்கப்பட்ட படகு போல.
6.49.37
ततोऽर्जुनः संत्वरितः शङ्खस्यासीत्पुरःसरः ।
भीष्माद्रक्ष्योऽयमद्येति ततो युद्धमवर्तत ॥ ६.४९.३७ ॥
அப்போது அர்ஜுனன் விரைந்து சங்கனுக்கு முன்னால் சென்றான். 'இன்று இவனை பீஷ்மரிடமிருந்து காக்க வேண்டும்' என்று எண்ணி அப்போது போர் தொடங்கியது.
6.49.38
हाहाकारो महानासीद्योधानां युधि युध्यताम् ।
तेजस्तेजसि संपृक्तमित्येवं विस्मयं ययुः ॥ ६.४९.३८ ॥
போரிடும் வீரர்களிடையே பெரும் ஹாஹாகாரம் எழுந்தது. 'ஒளி ஒளியுடன் கலந்தது' என்று இவ்வாறு அவர்கள் வியப்பில் ஆழ்ந்தனர்.
6.49.39
अथ शल्यो गदापाणिरवतीर्य महारथात् ।
शङ्खस्य चतुरो वाहानहनद्भरतर्षभ ॥ ६.४९.३९ ॥
பின்னர் கதை கையில் கொண்ட சல்லியன் மகாரதத்திலிருந்து இறங்கி, பரதர்களில் காளையே, சங்கனின் நான்கு குதிரைகளைக் கொன்றான்.
6.49.40
स हताश्वाद्रथात्तूर्णं खङ्गमादाय विद्रुतः ।
बीभत्सोश्च रथं प्राप्य पुनः शान्तिमविन्दत ॥ ६.४९.४० ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட தேரிலிருந்து அவன் விரைவாக வாளை எடுத்துக்கொண்டு ஓடினான்; பீபத்சுவின் (அர்ஜுனனின்) தேரை அடைந்து மீண்டும் அமைதி பெற்றான்.
6.49.41
ततो भीष्मरथात्तूर्णमुत्पतन्ति पतत्रिणः ।
यैरन्तरीक्षं भूमिश्च सर्वतः समवस्तृता ॥ ६.४९.४१ ॥
பின்னர் பீஷ்மரின் தேரிலிருந்து விரைவாக இறகுள்ள அம்புகள் பறந்தெழுந்தன; அவற்றால் வானமும் பூமியும் எல்லாப் பக்கங்களிலும் மூடப்பட்டன.
6.49.42
पञ्चालानथ मत्स्यांश्च केकयांश्च प्रभद्रकान् ।
भीष्मः प्रहरतां श्रेष्ठः पातयामास पत्रिभिः ॥ ६.४९.४२ ॥
பாஞ்சாலர்கள், மத்சியர்கள், கேகயர்கள், பிரபத்ரகர்கள் ஆகியோரையும் போர் புரிவோரில் சிறந்த பீஷ்மர் அம்புகளால் வீழ்த்தினார்.
6.49.43
उत्सृज्य समरे राजन्पाण्डवं सव्यसाचिनम् ।
अभ्यद्रवत पाञ्चाल्यं द्रुपदं सेनया वृतम् ॥ ६.४९.४३ ॥
ஓ அரசே! போரில் பாண்டவனும் சவ்யசாசியுமான அர்ஜுனனை விட்டுவிட்டு, படையால் சூழப்பட்ட பாஞ்சால மன்னன் துருபதனை நோக்கி அவன் விரைந்தான்.
6.49.44
प्रियं संबन्धिनं राजञ्शरानवकिरन्बहून् ।
अग्निनेव प्रदग्धानि वनानि शिशिरात्यये ॥ ६.४९.४४ ॥
ஓ அரசே! தன் அன்புக்குரிய உறவினன் (துருபதன்) மீது பல அம்புகளைப் பொழிந்தான், பனிக்காலத்தின் முடிவில் நெருப்பால் எரிந்த காடுகள் போல.
6.49.45
शरदग्धान्यदृश्यन्त सैन्यानि द्रुपदस्य ह ।
अत्यतिष्ठद्रणे भीष्मो विधूम इव पावकः ॥ ६.४९.४५ ॥
துருபதனின் படைகள் அம்புகளால் எரிக்கப்பட்டவையாகத் தோன்றின; போரில் பீஷ்மன் புகையற்ற நெருப்பு போல் நின்றான்.
6.49.46
मध्यन्दिने यथाऽऽदित्यं तपन्तमिव तेजसा ।
न शेकुः पाण्डवेयस्य योधा भीष्मं निरीक्षितुम् ॥ ६.४९.४६ ॥
நண்பகலில் தன் ஒளியால் சுடரும் சூரியனைப் போல, பாண்டவர் பக்கத்து வீரர்களால் பீஷ்மனைப் பார்க்கவே இயலவில்லை.
6.49.47
वीक्षांचक्रुः समंतात्ते पाण्डवा भयपीडिताः ।
त्रातारं नाध्यगच्छन्त गावः शीतार्दिता इव ॥ ६.४९.४७ ॥
அச்சத்தால் வருந்திய பாண்டவர்கள் நாற்புறமும் பார்த்தனர்; குளிரால் வாடும் பசுக்கள் போல் காப்பவனை அவர்கள் கண்டடையவில்லை.
6.49.48
सा तु यौधिष्ठिरी सेना गाङ्गेयशरपीडिता ।
सिंहेनेव विनिर्भिन्ना शुक्ला गौरिव गोपतेः ॥ ६.४९.४८ ॥
கங்கையின் மகன் (பீஷ்மன்) அம்புகளால் வருந்திய அந்த யுதிஷ்டிரனின் படை, சிங்கத்தால் கிழிக்கப்பட்ட, இடையனின் வெண்பசு போல சிதறுண்டது.
6.49.49
हते विप्रुद्रुते सैन्ये निरुत्साहे विमर्दिते ।
हाहाकारो महानासीत्पाण्डुसैन्येषु भारत ॥ ६.४९.४९ ॥
படை கொல்லப்பட்டு, சிதறி ஓடி, மனம் தளர்ந்து நசுக்கப்பட்டபோது, பாண்டவர் படையில் பெரும் ஓலம் எழுந்தது, பாரதா.
6.49.50
ततो भीष्मः शान्तनवो नित्यं मण्डलकार्मुकः ।
मुमोच बाणान्दीप्ताग्रानहीनाशीविषानिव ॥ ६.४९.५० ॥
அப்போது சந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர், எப்போதும் வட்டமாக வில்லை வளைத்து, விஷ நாகங்களைப் போல நெருப்பு முனைகொண்ட அம்புகளை விடுத்தார்.
6.49.51
शरैरेकायनीकुर्वन्दिशः सर्वा यतव्रतः ।
जघान पाण्डवरथानादिश्यादिश्य भारत ॥ ६.४९.५१ ॥
அம்புகளால் எல்லா திசைகளையும் ஒரே வழியாக்கி, விரதத்தில் உறுதியானவர், ஒவ்வொரு திசையிலும் குறிபார்த்து பாண்டவர் தேர்களைக் கொன்றார், பாரதா.
6.49.52
ततः सैन्येषु भग्नेषु मथितेषु च सर्वशः ।
प्राप्ते चास्तं दिनकरे न प्राज्ञायत किंचन ॥ ६.४९.५२ ॥
பின்னர் படைகள் எல்லாப் பக்கமும் உடைந்து நசுக்கப்பட்டு, சூரியன் அஸ்தமிக்கும்போது எதுவும் தெரியவில்லை.
6.49.53
भीष्मं च समुदीर्यन्तं दृष्ट्वा पार्था महाहवे ।
अवहारमकुर्वन्त सैन्यानां भरतर्षभ ॥ ६.४९.५३ ॥
பெரும் போரில் பீஷ்மர் கடுமையாக எழுவதைக் கண்டு, பிருதையின் மகன்கள் படைகளைப் பின்வாங்கச் செய்தனர், பரதர்களில் சிறந்தவனே.