Mahābhārata · Adhyāya 6.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.49.1
श्वेते सेनापतौ तात संग्रमे निहते परैः ।
किमकुर्वन्महेष्वासाः पाञ्चालाः पाण्डवैः सह ॥ ६.४९.१ ॥
Querido filho, quando o comandante branco foi morto em batalha pelos inimigos, o que fizeram os grandes arqueiros, os Pāñcālas, junto com os Pāṇḍavas?
6.49.2
सेनापतिं समाकर्ण्य श्वेतं युधि निपातितम् ।
तदर्थं यततां चापि परेषां प्रपलायिनाम् ॥ ६.४९.२ ॥
Ao ouvir que o comandante branco fora abatido na batalha, o que fizeram os inimigos que se esforçavam para isso, e também os que fugiam?
6.49.3
मनः प्रीणाति मे वाक्यं जयं संजय श्रृण्वतः ।
प्रत्युपायं चिन्तयन्तः सञ्जनाः प्रस्रवन्ति मे ॥ ६.४९.३ ॥
Ó Sañjaya, ouvir estas palavras de vitória alegra a minha mente; mas os homens bons, ponderando um remédio, fazem fluir lágrimas de mim.
6.49.4
स हि वीरोऽनुरक्तश्च वृद्धः कुरुपतिस्तदा ।
कृतं वैरं सदा तेन पितुः पुत्रेण धीमता ॥ ६.४९.४ ॥
Aquele herói, devotado e idoso, senhor dos Kurus, sempre mantinha a inimizade, como um filho sábio carrega a inimizade do pai.
6.49.5
तस्योद्वेगभयाच्चापि संश्रितः पाण्डवान्पुरा ।
सर्वं बलं परित्यज्य दुर्गं संश्रित्य तिष्ठति ॥ ६.४९.५ ॥
Por causa de sua agitação e medo, antes ele buscara refúgio com os Pāṇḍavas; agora, tendo abandonado todo o exército, permanece em uma fortaleza.
6.49.6
पाण्डवानां प्रतापेन दुर्गं देशं निवेश्य च ।
सपत्नान्सततं बाधन्नार्यवृत्तिमनुष्ठितः ॥ ६.४९.६ ॥
Estabelecido em uma região inacessível pelo poder dos Pāṇḍavas, e constantemente hostilizando seus inimigos, entregou-se a uma conduta indigna.
6.49.7
आश्चर्यं वै सदा तेषां पुरा राज्ञां सुदुर्मतिः ।
ततो युधिष्ठिरे भक्तः कथं सञ्जय सूदितः ॥ ६.४९.७ ॥
Dhṛtarāṣṭra disse: Na verdade é um espanto, ó Sañjaya, como aquele de mente perversa, que outrora sempre foi devoto de Yudhiṣṭhira, foi abatido.
6.49.8
प्रक्षिप्तः संमतः क्षुद्रः पुत्रो मे पुरुषाधमः ।
न युद्धं रोचयेद्भीष्मो न चाचार्यः कथंचन ॥ ६.४९.८ ॥
Dhṛtarāṣṭra disse: Meu filho, vil e o mais baixo dos homens, rejeitado mas estimado; nem Bhīṣma nem o mestre aprovavam a guerra de qualquer modo.
6.49.9
न कृपो न च गान्धारी नाहं सञ्जय रोचये ।
न वासुदेवो वार्ष्णेयो धर्मराजश्च पाण्डवः ॥ ६.४९.९ ॥
Dhṛtarāṣṭra disse: Nem Kṛpa, nem Gāndhārī, nem eu, ó Sañjaya, aprovamos isso; nem Vāsudeva Vārṣṇeya, nem o Pāṇḍava rei da Lei, Yudhiṣṭhira.
6.49.10
न भीमो नार्जुनश्चैव न यमौ पुरुषर्षभौ ।
वार्यमाणो मया नित्यं गान्धार्या विदुरेण च ॥ ६.४९.१० ॥
Dhṛtarāṣṭra disse: Nem Bhīma nem Arjuna, nem os gêmeos, touros entre os homens, aprovam isso. Embora constantemente contido por mim, por Gāndhārī e por Vidura,
6.49.11
जामदग्न्येन रामेण व्यासेन च महात्मना ।
दुर्योधनो युध्यमानो नित्यमेव हि सञ्जय ॥ ६.४९.११ ॥
Dhṛtarāṣṭra disse: Até Rāma, filho de Jamadagni, e o magnânimo Vyāsa o dissuadiram. Ó Sañjaya, ele sempre contendia com eles.
6.49.12
कर्णस्य मतमास्थाय सौबलस्य च पापकृत् ।
दुःशासनस्य च तथा पाण्डवान्नान्वचिन्तयत् ॥ ६.४९.१२ ॥
Dhṛtarāṣṭra disse: Seguindo o conselho de Karṇa e de Śakuni, filho de Subala, e igualmente de Duḥśāsana, o malfeitor nunca pensou nos Pāṇḍavas.
6.49.13
तस्याहं व्यसनं घोरं मन्ये प्राप्तं तु सञ्जय ।
श्वेतस्य च विनाशेन भीष्मस्य विजयेन च ॥ ६.४९.१३ ॥
Sañjaya, penso que uma terrível calamidade o atingiu pela destruição de Śveta e pela vitória de Bhīṣma.
6.49.14
संक्रुद्धः कृष्णसहितः पार्थः किमकरोद्युधि ।
अर्जुनाद्धि भयं भूयस्तन्मे तात न शाम्यति ॥ ६.४९.१४ ॥
O que fez o irado Pārtha, acompanhado de Kṛṣṇa, na batalha? Meu caro filho, meu medo de Arjuna não cessa.
6.49.15
स हि शूरश्च कौन्तेयः क्षिप्रकारी धनंजयः ।
मन्ये शरैः शरीराणि शत्रूणां प्रमथिष्यति ॥ ६.४९.१५ ॥
Aquele herói, filho de Kuntī, Dhanaṃjaya de ação rápida, esmagará, creio eu, os corpos dos inimigos com flechas.
6.49.16
ऐन्द्रिमिन्द्रानुजसमं महेन्द्रसदृशं बले ।
अमोघक्रोधसंकल्पं दृष्ट्वा वः किमभून्मनः ॥ ६.४९.१६ ॥
Igual ao irmão mais novo de Indra, semelhante a Mahendra em força, cuja ira e determinação nunca falham: ao vê-lo, o que se passou com a vossa mente?
6.49.17
तथैव वेदविच्छूरो ज्वलनार्कसमद्युतिः ।
इन्द्रास्त्रविदमेयात्मा प्रपतन्समितिंजयः ॥ ६.४९.१७ ॥
Igualmente, conhecedor dos Vedas, herói brilhante como o fogo e o sol, perito nas armas de Indra, de alma imensurável, que avança e vence na batalha.
6.49.18
वज्रसंस्पर्शरूपाणामस्त्राणां च प्रयोजकः ।
सखङ्गाक्षेपहस्तस्तु घोषं चक्रे महारथः ॥ ६.४९.१८ ॥
O grande cocheiro, empregando armas cuja forma é como o toque do raio, brandindo a espada na mão, soltou um rugido.
6.49.19
स सञ्जय महाप्राज्ञो द्रुपदस्यात्मजो बली ।
धृष्टद्युम्नः किमकरोच्छ्वेते युधि निपातिते ॥ ६.४९.१९ ॥
Ó Sañjaya, o sábio e poderoso filho de Drupada, Dhṛṣṭadyumna, o que fez quando Śveta foi derrubado na batalha?
6.49.20
पुरा चैवापराधेन वधेन च चमूपतेः ।
मन्ये मनः प्रजज्वाल पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ ६.४९.२० ॥
Antes, penso eu, a mente dos magnânimos Pāṇḍavas ardeu por causa da ofensa e da morte do chefe do exército.
6.49.21
तेषां क्रोधं चिन्तयंस्तु अहःसु च निशासु च ।
न शान्तिमधिगच्छामि दुर्योदनकृतेन हि ।
कथं चाभून्महायुद्धं सर्वमाचक्ष्व सञ्जय ॥ ६.४९.२१ ॥
Ruminando a ira deles de dia e de noite, não encontro paz, pois isto foi causado por Duryodhana. Ó Sañjaya, como surgiu esta grande guerra? Conta-me tudo.
6.49.22
श्रृणु राजन्स्थिरो भूत्वा तवापनयनो महान् ।
न च दुर्योधने दोषमिमामाधातुमर्हसि ॥ ६.४९.२२ ॥
Ouve, ó rei, com espírito firme: este é o teu grande erro. Não deverias atribuir esta culpa a Duryodhana.
6.49.23
गतोदके सेतुबन्धो यादृक्तादृङ्भतिस्तव ।
संदीप्ते भवने यद्वत्कूपस्य खननं तथा ॥ ६.४९.२३ ॥
Como construir uma represa quando a água já se foi, ou cavar um poço quando a casa já arde, assim é inútil a tua reflexão.
6.49.24
गतपूर्वाह्णभूयिष्ठे तस्मिन्नहनि दारुणे ।
तावकानां परेषां च पुनर्युद्धमवर्तत ॥ ६.४९.२४ ॥
Quando grande parte da manhã daquele dia terrível havia passado, a batalha entre os teus e os inimigos recomeçou.
6.49.25
श्वेतं तु निहतं दृष्ट्वा विराटस्य चमूपतिम् ।
कृतवर्मणा च सहितं दृष्ट्वा शल्यमवस्थितम् ॥ ६.४९.२५ ॥
Ao ver Śveta, o comandante do exército de Virāṭa, morto, e ao ver Śalya firme junto com Kṛtavarman—
6.49.26
शङ्खः क्रोधात्प्रजज्वाल हविषा हव्यवाडिव ।
स विस्फार्य महच्चापं शक्रचापोपमं बली ॥ ६.४९.२६ ॥
Śaṅkha inflamou-se de ira como o fogo do sacrifício alimentado com manteiga clarificada; o forte esticou seu grande arco, semelhante ao arco de Indra.
6.49.27
अभ्यधावज्जिघांसन्वै शल्यं मद्राधिपं युधि ।
महता रथसङ्घेन समन्तात्परिरक्षितः ॥ ६.४९.२७ ॥
Desejando matar Śalya, senhor dos Madra, na batalha, lançou-se contra ele, protegido por todos os lados por uma grande hoste de carros.
6.49.28
सृजन्बाणमयं वर्षं प्रायाच्छल्यरथं प्रति ।
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य मत्तवारणविक्रमम् ॥ ६.४९.२८ ॥
Lançando uma chuva de flechas, avançou em direção ao carro de Śalya; e vendo-o investir com a bravura de um elefante em cio—
6.49.29
तावकानां रथाः सप्त समन्तात्पर्यवारयन् ।
मद्रराजं परीप्सन्तो मृत्योर्दंष्ट्रान्तरं गतम् ॥ ६.४९.२९ ॥
Sete dos teus guerreiros em carros cercaram o rei dos Madra por todos os lados, desejando protegê-lo, pois ele havia caído entre as presas da morte.
6.49.30
बृहद्बलश्च कौसल्यो जयत्सेनश्च मागधः ।
तथा रुक्मरथो राजन्पुत्रः शल्यस्य मानितः ॥ ६.४९.३० ॥
Bṛhadbala, o Kosala, e Jayatsena, o Magadha, e, ó rei, Rukmaratha, o filho honrado de Śalya—
6.49.31
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ काम्भोजश्च सुदक्षिणःक ।
बृहत्क्षत्रस्य दायादः सैन्धवश्च जयद्रथः ॥ ६.४९.३१ ॥
Vinda e Anuvinda, os dois príncipes de Avantī, o rei de Kāmboja Sudakṣiṇa, e Jayadratha, o Saindhava, herdeiro de Bṛhatkṣatra.
6.49.32
नानाधातुविचित्राणि कार्मुकाणि महात्मनाम् ।
विस्फारितान्यदृश्यन्त तोयदेष्विव विद्युतः ॥ ६.४९.३२ ॥
Os arcos dos magnânimos, variegados com muitos metais, quando tensionados brilhavam como relâmpagos nas nuvens.
6.49.33
ते तु बाणमयं वर्षं शङ्खमूर्ध्निं न्यपातयन् ।
निदाघान्तेऽनिलोद्धृता मेघा इव नगे जलम् ॥ ६.४९.३३ ॥
Derramaram sobre a cabeça de Śaṅkha uma chuva de flechas, como nuvens agitadas pelo vento no fim do verão derramam água sobre uma montanha.
6.49.34
ततः क्रुद्धो महेष्वासः सप्तभल्लैः सुतेजनैः ।
धनूंषि तेषामाच्छिद्य ननर्द पृतनापतिः ॥ ६.४९.३४ ॥
Então o grande arqueiro, comandante do exército, enfurecido, cortou os arcos deles com sete flechas afiadas de ponta larga e rugiu.
6.49.35
ततो भीष्मो महाबाहुर्विनद्य जलदो यथा ।
तालमात्रं धनुर्गृह्य शङ्खमभ्यद्रवद्रणे ॥ ६.४९.३५ ॥
Então o poderoso Bhīṣma, rugindo como nuvem de chuva, empunhou um arco da altura de uma palmeira e atacou Śaṅkha na batalha.
6.49.36
तमुद्यन्तमुदीक्ष्याथ महेष्वासं महाबलम् ।
संत्रस्ता पाण्डवी सेना वातवेगहतेव नौः ॥ ६.४९.३६ ॥
Ao ver aquele grande arqueiro, de grande força, erguer-se para avançar, o exército pāṇḍava ficou aterrorizado, como um barco atingido pela força do vento.
6.49.37
ततोऽर्जुनः संत्वरितः शङ्खस्यासीत्पुरःसरः ।
भीष्माद्रक्ष्योऽयमद्येति ततो युद्धमवर्तत ॥ ६.४९.३७ ॥
Então Arjuna apressou-se à frente de Śaṅkha, pensando: «Hoje ele deve ser protegido de Bhīṣma». Então a batalha começou.
6.49.38
हाहाकारो महानासीद्योधानां युधि युध्यताम् ।
तेजस्तेजसि संपृक्तमित्येवं विस्मयं ययुः ॥ ६.४९.३८ ॥
Um grande clamor de «ah! ah!» levantou-se entre os guerreiros que lutavam. «O brilho se misturou ao brilho», assim caíram em espanto.
6.49.39
अथ शल्यो गदापाणिरवतीर्य महारथात् ।
शङ्खस्य चतुरो वाहानहनद्भरतर्षभ ॥ ६.४९.३९ ॥
Então Śalya, com a maça na mão, desceu do seu grande carro e abateu os quatro cavalos de Śaṅkha, ó touro dos Bharatas.
6.49.40
स हताश्वाद्रथात्तूर्णं खङ्गमादाय विद्रुतः ।
बीभत्सोश्च रथं प्राप्य पुनः शान्तिमविन्दत ॥ ६.४९.४० ॥
Com os cavalos abatidos, fugiu rapidamente do carro com a espada na mão, e ao alcançar o carro de Bībhatsu (Arjuna) encontrou de novo a paz.
6.49.41
ततो भीष्मरथात्तूर्णमुत्पतन्ति पतत्रिणः ।
यैरन्तरीक्षं भूमिश्च सर्वतः समवस्तृता ॥ ६.४९.४१ ॥
Então, do carro de Bhīṣma, subiram rapidamente as flechas aladas, com as quais o céu e a terra foram cobertos por todos os lados.
6.49.42
पञ्चालानथ मत्स्यांश्च केकयांश्च प्रभद्रकान् ।
भीष्मः प्रहरतां श्रेष्ठः पातयामास पत्रिभिः ॥ ६.४९.४२ ॥
Bhīṣma, o melhor dos que golpeiam, fez tombar com suas flechas os Pañcālas, os Matsyas, os Kekayas e os Prabhadrakas.
6.49.43
उत्सृज्य समरे राजन्पाण्डवं सव्यसाचिनम् ।
अभ्यद्रवत पाञ्चाल्यं द्रुपदं सेनया वृतम् ॥ ६.४९.४३ ॥
Ó rei, abandonando na batalha o Pāṇḍava Savyasācin (Arjuna), ele avançou sobre Drupada, o príncipe dos Pañcāla, cercado por um exército.
6.49.44
प्रियं संबन्धिनं राजञ्शरानवकिरन्बहून् ।
अग्निनेव प्रदग्धानि वनानि शिशिरात्यये ॥ ६.४९.४४ ॥
Ó rei, lançando muitas flechas sobre seu querido parente, como florestas queimadas pelo fogo no fim do inverno.
6.49.45
शरदग्धान्यदृश्यन्त सैन्यानि द्रुपदस्य ह ।
अत्यतिष्ठद्रणे भीष्मो विधूम इव पावकः ॥ ६.४९.४५ ॥
Os exércitos de Drupada apareciam queimados pelas flechas, e na batalha Bhīṣma se destacava como um fogo sem fumaça.
6.49.46
मध्यन्दिने यथाऽऽदित्यं तपन्तमिव तेजसा ।
न शेकुः पाण्डवेयस्य योधा भीष्मं निरीक्षितुम् ॥ ६.४९.४६ ॥
Como o sol que arde com seu brilho ao meio-dia, os guerreiros do lado pāṇḍava não conseguiam olhar para Bhīṣma.
6.49.47
वीक्षांचक्रुः समंतात्ते पाण्डवा भयपीडिताः ।
त्रातारं नाध्यगच्छन्त गावः शीतार्दिता इव ॥ ६.४९.४७ ॥
Os pāṇḍavas, oprimidos pelo medo, olharam em todas as direções, mas não encontraram protetor, como vacas afligidas pelo frio.
6.49.48
सा तु यौधिष्ठिरी सेना गाङ्गेयशरपीडिता ।
सिंहेनेव विनिर्भिन्ना शुक्ला गौरिव गोपतेः ॥ ६.४९.४८ ॥
Aquele exército de Yudhiṣṭhira, afligido pelas flechas do filho de Gaṅgā, foi despedaçado como uma vaca branca do senhor do gado dilacerada por um leão.
6.49.49
हते विप्रुद्रुते सैन्ये निरुत्साहे विमर्दिते ।
हाहाकारो महानासीत्पाण्डुसैन्येषु भारत ॥ ६.४९.४९ ॥
Quando o exército foi morto, disperso, sem ânimo e esmagado, ergueu-se um grande clamor de lamento entre os exércitos dos Pāṇḍavas, ó Bhārata.
6.49.50
ततो भीष्मः शान्तनवो नित्यं मण्डलकार्मुकः ।
मुमोच बाणान्दीप्ताग्रानहीनाशीविषानिव ॥ ६.४९.५० ॥
Então Bhīṣma, filho de Śantanu, que sempre curvava o arco em círculo, lançou flechas de pontas flamejantes, como serpentes venenosas.
6.49.51
शरैरेकायनीकुर्वन्दिशः सर्वा यतव्रतः ।
जघान पाण्डवरथानादिश्यादिश्य भारत ॥ ६.४९.५१ ॥
Tornando todas as direções um único caminho com suas flechas, firme em seu voto, derrubou os carros dos Pāṇḍavas, mirando repetidamente em cada direção, ó Bhārata.
6.49.52
ततः सैन्येषु भग्नेषु मथितेषु च सर्वशः ।
प्राप्ते चास्तं दिनकरे न प्राज्ञायत किंचन ॥ ६.४९.५२ ॥
Então, quando os exércitos tinham sido quebrados e esmagados por todos os lados, e o sol se pusera, nada mais podia ser reconhecido.
6.49.53
भीष्मं च समुदीर्यन्तं दृष्ट्वा पार्था महाहवे ।
अवहारमकुर्वन्त सैन्यानां भरतर्षभ ॥ ६.४९.५३ ॥
Ao ver Bhīṣma erguer-se com fúria na grande batalha, os filhos de Pṛthā fizeram seus exércitos recuarem, ó touro dos Bharatas.