Mahābhārata · Adhyāya 6.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.52.1
एवं व्यूढेष्वनीकेषु मामकेष्वितरेषु च ।
कथं प्रहरतां श्रेष्ठाः संप्रहारं प्रचक्रिरे ॥ ६.५२.१ ॥
Als die Heere, meine und die anderen, so in Schlachtordnung aufgestellt waren, wie gingen da die Besten unter den Kämpfenden in den Kampf?
6.52.2
तथा व्यूढेष्वनीकेषु सन्नद्धरुचिरध्वजाः ।
तावकाः पाण्डवैः सार्धं यथाऽयुध्यन्त तच्छृणु।
अपारमिव संदृश्य सागरप्रतिमं बलम् ॥ ६.५२.२ ॥
So auch, als die Heere in Schlachtordnung standen, kämpften eure Männer, gepanzert und mit prächtigen Bannern, mit den Pāṇḍavas; hört, wie. Als sie das Heer sahen, grenzenlos wie das Meer—
6.52.3
तेषां मध्ये स्थितो राजन्पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
अब्रवीत्तावकान्सर्वान्युद्ध्यध्वमिति दंशिताः ॥ ६.५२.३ ॥
O König, inmitten von ihnen stehend, sprach euer Sohn Duryodhana zu all euren Männern, gepanzert und ungeduldig: "Kämpft!"
6.52.4
ते मनः क्रूरमाधाय समभित्यक्तजीविताः ।
पाण्डवानभ्यवर्तन्त सर्व एवोच्छ्रितध्वजाः ॥ ६.५२.४ ॥
Nachdem sie ihren Sinn auf Grausamkeit gerichtet und das Leben aufgegeben hatten, rückten alle mit erhobenen Bannern gegen die Pāṇḍavas vor.
6.52.5
ततो युद्धं समभवत्तुमुलं रोमहर्षणम् ।
तावकानां परेषां च व्यतिषक्तरथद्विपम् ॥ ६.५२.५ ॥
Da entbrannte ein tosender, haarsträubender Kampf, in dem sich die Streitwagen und Elefanten eurer Männer und des Feindes miteinander verwickelten.
6.52.6
मुक्तास्तु रथिभिर्बाणा रुक्मपुङ्खाः सुतेजिताःक ।
सन्निपेतुरकुण्ठाग्रा नागेषु च हयेषु च ॥ ६.५२.६ ॥
Die von den Wagenkämpfern abgeschossenen Pfeile mit goldenen Federn, wohlgeschärft, mit unstumpfen Spitzen, fielen auf Elefanten und Pferde.
6.52.7
तथा प्रवृत्ते संग्रामे धनुरुद्यम्य दंशितः ।
अभिपत्य महाबाहुर्भीष्मो भीमपराक्रमः ॥ ६.५२.७ ॥
So begann der Kampf. Bhīṣma, der Starkarmige von schrecklicher Tapferkeit, gerüstet und den Bogen erhoben, stürmte vor.
6.52.8
सौभद्रे भीमसेने च सात्यकौ च महारथे ।
कैकेये च विराटे च धृष्टद्युम्ने च पार्षते ॥ ६.५२.८ ॥
Gegen Saubhadra, Bhīmasena, den großen Wagenkämpfer Sātyaki, den Kaikeya, Virāṭa und Dhṛṣṭadyumna, den Sohn des Pṛṣata, schritt er vor.
6.52.9
एतेषु नरवीरेषु चेदिमत्स्येषु चाभिभूः ।
ववर्ष शरवर्षाणि वृद्धः कुरुपितामहः ॥ ६.५२.९ ॥
Unter diesen Männerhelden, unter den Cedi und Matsya, ließ der unbesiegbare alte Ahn der Kurus einen Pfeilregen niedergehen.
6.52.10
अभिद्यत ततो व्यूहस्तस्मिन्वीरसमागमे ।
सर्वेषामेव सैन्यानामासीद्व्यतिकरो महान् ॥ ६.५२.१० ॥
Da zerbrach in jenem Zusammentreffen der Helden die Schlachtordnung, und unter allen Heeren entstand große Verwirrung.
6.52.11
सादिनो ध्वजिनश्चैव हतप्रवरवाजिनः ।
विप्रद्रुतरथानीकाः समपद्यन्त पाण्डवाः ॥ ६.५२.११ ॥
Die Reiter und Bannerträger, deren beste Pferde erschlagen waren und deren Wagenabteilungen zerstreut geflohen waren, die Pāṇḍava gerieten in einen solchen Zustand.
6.52.12
अर्जुनस्तु नरव्याघ्रो दृष्ट्वा भीष्मं महारथम् ।
वार्ष्णेयमब्रवीत्क्रुद्धो याहि यत्र पितामहः ॥ ६.५२.१२ ॥
Doch Arjuna, der Tiger unter den Männern, sah den großen Wagenkämpfer Bhīṣma und sprach zornig zum Nachkommen des Vṛṣṇi: »Fahre dorthin, wo der Ahn ist.«
6.52.13
एष भीष्मः सुसंक्रुद्धो वार्ष्णेय मम वाहिनीम् ।
नाशयिष्यति सुव्यक्तं दुर्योधनहिते रतः ॥ ६.५२.१३ ॥
O Nachkomme der Vṛṣṇi, dieser Bhīṣma, tief erzürnt und dem Wohl Duryodhanas ergeben, wird mein Heer gewiss vernichten.
6.52.14
एष द्रोणः कृपः शल्यो विकर्णश्च जनार्दन ।
धार्तराष्ट्राश्च सहिता दुर्योधनपुरोगमाः ॥ ६.५२.१४ ॥
O Janārdana, hier sind Droṇa, Kṛpa, Śalya und Vikarṇa, und die Söhne Dhṛtarāṣṭras versammelt, mit Duryodhana an der Spitze.
6.52.15
पाञ्चालान्निहनिष्यन्ति रक्षिता दृढधन्वना ।
सोऽहं भीष्मं वधिष्यामि सैन्यहेतोर्जनार्दन ॥ ६.५२.१५ ॥
Von dem standhaften Bogenschützen beschützt, werden sie die Pāñcāla erschlagen; darum, o Janārdana, werde ich um des Heeres willen Bhīṣma töten.
6.52.16
तमब्रवीद्वासुदेवो यत्तो भव धनंजय ।
एष त्वां प्रापयिष्यामि पितामहरथं प्रति ॥ ६.५२.१६ ॥
Vāsudeva sprach zu ihm: »Sei bereit, Dhanaṃjaya; ich werde dich zum Wagen des Großvaters bringen.«
6.52.17
एवमुक्त्वा ततः शौरी रथं तं लोकविश्रुतम् ।
प्रापयामास भीष्मस्य रथं प्रति जनेश्वर ॥ ६.५२.१७ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, o Herr der Menschen, brachte Śauri jenen weltberühmten Wagen zum Wagen Bhīṣmas.
6.52.18
चलद्बहुपातकेन बलाकावर्णवाजिना ।
समुच्छ्रितमहाभीमनदद्वानरकेतुना ॥ ६.५२.१८ ॥
Mit vielen flatternden Bannern, mit reiherfarbenen Pferden und einem großen, schrecklichen, brüllenden Affenbanner hoch erhoben.
6.52.19
महता मेघनादेन रथेनामिततेजसा ।
विनिघ्नन्कौरवानीकं शूरसेनांश्च पाण्डवः ॥ ६.५२.१९ ॥
Mit seinem großen Wagen, der wie eine Wolke donnerte, schlug der Pāṇḍava von unermesslichem Glanz das Kaurava-Heer und die Śūrasenas nieder.
6.52.20
प्रायाच्छरणदः शीघ्रं सुहृदां हर्षवर्धनः ।
तमापतन्तं वेगेन प्रभिन्नमिव वारणम् ॥ ६.५२.२० ॥
Der Zufluchtgeber, der die Freude seiner Freunde mehrt, schritt rasch voran; gegen ihn, der mit Wucht heranstürmte, wie ein brünstiger Elefant.
6.52.21
त्रसयनतं रणे शूरान्मर्दयन्तं च सायकैः ।
सैन्धवप्रमुखैर्गुप्तः प्राच्यसौवीरकेकयैः ।
सहसा प्रत्युदीयाय भीष्मः शान्तनवोऽर्जुनम् ॥ ६.५२.२१ ॥
Ihm entgegen, der die Helden im Kampf in Schrecken versetzte und sie mit Pfeilen zermalmte, trat Bhīṣma, der Sohn Śantanus, beschützt von den Anführern der Sindhu und den Königen des Ostens, Sauvīra und Kekaya, plötzlich vor, um Arjuna zu begegnen.
6.52.22
को हि गाण्डीवधन्वानमन्यः कुरुपितामहात् ।
द्रोणवैकर्तनाभ्यां वा रथी संयातुमर्हति ॥ ६.५२.२२ ॥
Wer außer dem Ahnherrn der Kuru, Bhīṣma, vermag überhaupt mit dem Bogenschützen Arjuna vom Gāṇḍīva-Bogen zu kämpfen, oder Droṇa und Karṇa?
6.52.23
ततो भीष्मो महाराज सर्वलोकमहारथः ।
अर्जुनं सप्ततसप्तत्या नाराचानां समाचिनोत् ॥ ६.५२.२३ ॥
Dann, o großer König, bedeckte Bhīṣma, der große Wagenkämpfer aller Welten, Arjuna mit vierhundertneunzig eisernen Pfeilen, je siebzig auf einmal.
6.52.24
द्रोणश्च पञ्चविंशत्या कृपः पञ्चाशता शरैः ।
दुर्योधनश्रतुःषष्ट्या शल्यश्च नवभिः शरैः ॥ ६.५२.२४ ॥
Droṇa mit fünfundzwanzig Pfeilen, Kṛpa mit fünfzig, Duryodhana mit vierundsechzig und Śalya mit neun Pfeilen (trafen Arjuna).
6.52.25
सैन्धवो नवभिश्चैव शकुनिश्चापि पञ्चभिः ।
विकर्णो दशभिर्भल्लै राजन्विव्याध पाण्डवम् ॥ ६.५२.२५ ॥
Der König von Sindhu mit neun, auch Śakuni mit fünf und Vikarṇa mit zehn breitköpfigen Pfeilen, o König, durchbohrten den Pāṇḍava.
6.52.26
स तैर्विद्धो महेष्वासः समन्तान्निशितैः शरैः ।
न विव्यथे महाबाहुर्भिद्यमान इवाचलः ॥ ६.५२.२६ ॥
Von allen Seiten von jenen scharfen Pfeilen durchbohrt, wurde der große Bogenschütze, der Mächtigarmige, nicht erschüttert, wie ein Berg, der gespalten wird.
6.52.27
स भीष्मं पञ्चविंशत्या कृपं च नवभिः शरैः ।
द्रोणं षष्ट्या नरव्याघ्रो विकर्णं च त्रिभिः शरैः ॥ ६.५२.२७ ॥
Jener Tiger unter den Menschen durchbohrte Bhīṣma mit fünfundzwanzig Pfeilen, Kṛpa mit neun, Droṇa mit sechzig und Vikarṇa mit drei Pfeilen.
6.52.28
शल्यं चैव त्रिभिर्बाणै राजानं चैव पञ्चभिः ।
प्रत्यविध्यदमेयात्मा किरीटी भरतर्षभ ॥ ६.५२.२८ ॥
Śalya mit drei Pfeilen und den König mit fünf, durchbohrte der Unermessliche, Kirīṭin (Arjuna), im Gegenzug, o Stier der Bharatas.
6.52.29
तं सात्यकिर्विराटश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
सौभद्रो द्रौपदेयाश्च परिवव्रुर्धनंजयम् ॥ ६.५२.२९ ॥
Sātyaki, Virāṭa, Dhṛṣṭadyumna, der Sohn des Pṛṣata, der Sohn der Subhadrā und die Söhne der Draupadī umringten Dhanaṃjaya.
6.52.30
ततो द्रोणं महेष्वासं गाङ्गेयस्य प्रिये रतम् ।
अभ्यवर्तत पाञ्चाल्यः संयुक्तः सह सोमकैः ॥ ६.५२.३० ॥
Da rückte der Fürst der Pāñcālas, mit den Somakas vereint, gegen den großen Bogenschützen Droṇa vor, den Gāṅgeya (Bhīṣma) liebte.
6.52.31
भीष्मस्तु रथिनां श्रेष्ठो राजन्विव्याध पाण्डवम् ।
अशीत्या निशितैर्बाणैस्ततोऽक्रोशन्त पाण्डवाः ॥ ६.५२.३१ ॥
Bhīṣma, der Beste unter den Wagenkämpfern, o König, durchbohrte den Pāṇḍava mit achtzig scharfen Pfeilen; da schrien die Pāṇḍavas auf.
6.52.32
तेषां तु निनदं श्रुत्वा सहितानां प्रहृष्टवत् ।
प्रविवेश ततो मध्यं नरसिंहः प्रतापवान् ॥ ६.५२.३२ ॥
Als er ihr Gebrüll hörte, wie erfreut, drang der mächtige Menschenlöwe in die Mitte der Versammelten ein.
6.52.33
तेषां महारथानां स मध्यं प्राप्य धनंजयः ।
चिक्रीड धनुषा राजँल्लक्षं कृत्वा महारथान् ॥ ६.५२.३३ ॥
Als er die Mitte jener großen Wagenkämpfer erreichte, spielte Dhanañjaya, o König, mit seinem Bogen und machte die großen Wagenkämpfer zu seinen Zielen.
6.52.34
क्षत्रियाणां शिरांस्युग्रैः कृन्तञ्शस्त्रैर्महारथः ।
शून्यान्कृत्वा रथोपस्थान्व्यचरत्फल्गुनस्तदा । ॥ ६.५२.३४ ॥
Mit grimmigen Waffen die Köpfe der Kshatriyas abschlagend und die Wagensitze leerend, zog der große Wagenkämpfer Phalguna damals umher.
6.52.35
ततो दुर्योधनो राजा भीष्ममाह जनेश्वरः ।
पीड्यमानं स्वकं सैन्यं दृष्ट्वा पार्थेन संयुगे ॥ ६.५२.३५ ॥
Da sprach König Duryodhana, der Herr der Menschen, als er sein eigenes Heer im Kampf von Pārtha bedrängt sah, zu Bhīṣma.
6.52.36
एष पाण्डुसुतस्तात कृष्णेन सहितो बली ।
यततां सर्वसैन्यानां मूलं नः परिकृन्तति।
त्वयि जीवति गाङ्गेय द्रोणे च रथिनां वरे ॥ ६.५२.३६ ॥
Dieser mächtige Sohn Pāṇḍus, zusammen mit Kṛṣṇa, schneidet die Wurzel aller unserer kämpfenden Heere ab. O Sohn der Gaṅgā, solange du lebst und Droṇa, der Beste unter den Wagenkämpfern, lebt—
6.52.37
त्वत्कृते चैव कर्णोऽपि न्यस्तशस्त्रो विशांपते ।
न युध्यति रणे पार्थान्हितकामः सदा मम।
स तथा कुरु गाङ्गेय यथा हन्येत फल्गुनः ॥ ६.५२.३७ ॥
Um deinetwillen hat auch Karṇa seine Waffen niedergelegt, o Herr der Menschen. Aus Wunsch nach meinem Wohl kämpft er nie im Kampf gegen die Söhne der Pṛthā. Darum, o Sohn der Gaṅgā, handle so, dass Phalguna (Arjuna) erschlagen werde.
6.52.38
एवमुक्तस्ततो राजन्पिता देवव्रतस्तव ।
धिक् क्षात्रं धर्ममित्युक्त्वा प्रायात्पार्थं रथं प्रति ॥ ६.५२.३८ ॥
So angeredet, o König, sagte dein Vater Devavrata: »Schande über die Pflicht des Kriegers!«, und ging zu Pārthas Wagen hin.
6.52.39
उभौ श्वेतहयौ राजन्संसक्तौ प्रेक्ष्य पार्थिवाः ।
सिंहनादान्भृशं चक्रुः शङ्खान्दध्मुश्च मारिषत ॥ ६.५२.३९ ॥
O König, als die Könige jene beiden mit weißen Rossen ineinander verstrickt sahen, stießen sie gewaltige Löwengebrüll aus und bliesen ihre Muscheln, o Herr.
6.52.40
द्रौणिर्दुर्योधनश्चैव विकर्णश्च तवात्मजः ।
परिवार्य रणे भीष्मं स्थिता युद्धाय मारिष ॥ ६.५२.४० ॥
Drauṇi, Duryodhana und dein Sohn Vikarṇa umringten, o Herr, Bhīṣma im Kampf und standen zum Gefecht bereit.
6.52.41
तथैव पाण्डवाः सर्वे परिवार्य धनञ्जयम् ।
स्थिता युद्धाय महते ततो युद्धमवर्तत ॥ ६.५२.४१ ॥
Ebenso umringten alle Pāṇḍava Dhanañjaya (Arjuna) und standen zur großen Schlacht bereit; dann begann der Kampf.
6.52.42
गाङ्गेयस्तु रणे पार्थमानर्च्छन्नवभिः शरैः ।
तमर्जुनः प्रत्यविध्यद्दशभिर्मर्मभेदिभिः ॥ ६.५२.४२ ॥
Gāṅgeya (Bhīṣma) traf Pārtha (Arjuna) im Kampf mit neun Pfeilen; Arjuna erwiderte mit zehn lebenswichtige Stellen durchbohrenden Pfeilen.
6.52.43
ततः शरसहस्रेण सुप्रयुक्तेन पाण्डवः ।
अर्जुनः समरश्लाघी भीष्मस्यावारयद्दिशः ॥ ६.५२.४३ ॥
Da versperrte Arjuna, der Pāṇḍava, stolz im Kampf, Bhīṣmas Richtungen mit tausend wohlgezielten Pfeilen.
6.52.44
शरजालं ततस्तत्तु शरजालेन मारिष ।
वारयामास पार्थस्य भीष्मः शान्तनवस्तदा ॥ ६.५२.४४ ॥
O Herr, da wehrte Bhīṣma, der Sohn Śantanus, jenes Pfeilnetz mit einem Pfeilnetz der seinigen ab, das des Sohnes der Pṛthā.
6.52.45
उभौ परमसंहृष्टावुभौ युद्धाभिनन्दिनौ ।
निर्विशेषमयुध्येतां कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ६.५२.४५ ॥
Beide hoch erfreut, beide an der Schlacht sich ergötzend, kämpften sie ohne Unterschied, jeder Vergeltung für Vergeltung suchend.
6.52.46
भीष्मचापविमुक्तानि शरजालानि शङ्घशः ।
शीर्यमाणान्यदृश्यन्त भिन्नान्यर्जुनसायकैःक ॥ ६.५२.४६ ॥
Pfeilnetze, von Bhīṣmas Bogen entsandt, sah man zu Hunderten zerschmettert, zerbrochen von Arjunas Pfeilen.
6.52.47
तथैवार्जुनमुक्तानि शरजालानि सर्वशः ।
गाङ्गेयशरनुन्नानि प्रापतन्त महीतले ॥ ६.५२.४७ ॥
Ebenso fielen Arjunas abgeschossene Pfeilnetze, von Gāṅgeyas Pfeilen von allen Seiten getroffen, zur Erde nieder.
6.52.48
अर्जुनः पञ्चविंशत्या भीष्ममार्च्छच्छितैः शरैः ।
भीष्मोपि समरे पार्थं विव्याध निशितैः शरैः । ॥ ६.५२.४८ ॥
Arjuna traf Bhīṣma mit fünfundzwanzig scharfen Pfeilen, und auch Bhīṣma durchbohrte im Kampf den Sohn Pṛthās mit scharfen Pfeilen.
6.52.49
अन्योन्यस्य हयान्विद्ध्वा ध्वजौ च सुमहाबलौ ।
रथेषां रथचक्रे च चिक्रीडतुररिन्दमौ ॥ ६.५२.४९ ॥
Nachdem sie einander die Pferde durchbohrt hatten, sowie die beiden sehr mächtigen Banner und die Wagenräder der Streitwagenkämpfer, spielten die beiden Feindbezwinger gleichsam ein Spiel.
6.52.50
ततः क्रुद्धो महाराज भीष्मः प्रहरतां वरः ।
वासुदेवं त्रिभिर्बाणैराजघान स्तनान्तरे ॥ ६.५२.५० ॥
Da, o großer König, schlug Bhīṣma, zornentbrannt und der Beste unter den Kämpfern, Vāsudeva mit drei Pfeilen in die Mitte der Brust.
6.52.51
भीष्मचापच्युतैस्तैस्तु निर्विद्धो मधुसूदनः ।
विरराज रणे राजन्सपुष्प इव किंशुकः ॥ ६.५२.५१ ॥
Von jenen eben aus Bhīṣmas Bogen geschossenen Pfeilen durchbohrt, strahlte Madhusūdana im Kampf, o König, wie ein blühender Kiṃśuka-Baum.
6.52.52
ततोऽर्जुनो भृशं क्रुद्धो निर्विद्धं प्रेक्ष्य माधवम् ।
सारथिं कुरुवृद्धस्य निर्बिभेद शितैः शरैः ॥ ६.५२.५२ ॥
Da, sehr erzürnt, als er Mādhava durchbohrt sah, durchbohrte Arjuna den Wagenlenker des Ältesten der Kurus mit scharfen Pfeilen.
6.52.53
यतमानौ तु तौ वीरावन्योन्यस्य वधं प्रति ।
न शक्नुतां तदाऽन्योन्यमभिसन्धातुमाहवे ॥ ६.५२.५३ ॥
Jene beiden Helden, die nach dem Tod des anderen strebten, konnten einander im Kampf damals nicht treffen, indem sie aufeinander zielten.
6.52.54
तौ मण्डलानि चित्राणि गतत्प्रत्यागतानि च ।
अदर्शयेतां बहुधा सूतसामर्थ्यलाघवात् ॥ ६.५२.५४ ॥
Durch das Geschick und die Behendigkeit ihrer Wagenlenker zeigten die beiden auf vielerlei Weise wunderbare kreisförmige Manöver, vor- und zurückfahrend.
6.52.55
अन्तरं च प्रहारेषु तर्कयन्तौ परस्परम् ।
राजन्नन्तरमार्गस्थौ स्थितावास्तां मुहुर्मुहुः ॥ ६.५२.५५ ॥
Nach einer Lücke zwischen den Hieben suchend, beobachteten sich die beiden. O König, auf dem Mittelweg stehend, verharrten sie immer wieder.
6.52.56
उभौ सिंहरवोन्मिश्रं शङ्खशब्दं च चक्रतुः ।
तथैव चापनिर्घोषं चक्रतुस्तौ महारथौ ॥ ६.५२.५६ ॥
Beide ließen einen Muschelhorn-Ton erklingen, vermischt mit dem Brüllen von Löwen; ebenso ließen die beiden großen Wagenkämpfer das Dröhnen ihrer Bögen ertönen.
6.52.57
तयोः शङ्खनिनादेन रथनेमिस्वनेन च ।
दारिता सहसा भूमिश्चकम्पे च ननाद च ॥ ६.५२.५७ ॥
Durch den Klang ihrer Muscheln und das Rollen der Wagenreifen wurde die Erde plötzlich gespalten; sie zitterte und hallte wider.
6.52.58
नोभयोरन्तरं कश्चिद्ददृशे भरतर्षभ ।
बलिनौ युद्धदुर्धर्षावन्योन्यसदृशावुभौ ॥ ६.५२.५८ ॥
O Stier der Bharatas, es war kein Unterschied zwischen beiden zu sehen; beide waren stark, im Kampf schwer zu bezwingen und einander gleich.
6.52.59
चिह्नमात्रेण भीष्मं तु प्रजज्ञुस्तत्र कौरवाः ।
तथा पाण्डुसुताः पार्थं चिह्नमात्रेण जज्ञिरेक ॥ ६.५२.५९ ॥
Dort erkannten die Kauravas Bhīṣma allein am Zeichen; ebenso erkannten die Söhne Pāṇḍus Pārtha (Arjuna) allein am Zeichen.
6.52.60
तयोर्नृवरयोर्दृष्ट्वा तादृशं तं पराक्रमम् ।
विस्कमयं सर्वभूतानि जग्मुर्भारतसंयुगे ॥ ६.५२.६० ॥
Als sie die solche Tapferkeit jener beiden besten Männer sahen, gerieten alle Wesen in der Schlacht des Bhārata in Staunen.
6.52.61
न तयोर्विवरं कश्चिद्रणे पश्यति भारत ।
धर्मे स्थितस्य हि यथा न कश्चिद्वृजिनं क्वचित् ॥ ६.५२.६१ ॥
O Bhārata, im Kampf sah niemand eine Lücke bei einem von beiden, so wie bei dem, der im Dharma steht, nirgends ein Vergehen ist.
6.52.62
उभौ च शरजालेन तावदृश्यो बभूवतुः ।
प्रकाशौ च पुनस्तूर्णं बभूवतुरुभौ रणे ॥ ६.५२.६२ ॥
Im Kampf wurden beide von einem Netz aus Pfeilen verborgen, und dann wurden beide rasch wieder sichtbar.
6.52.63
तत्र देवाः सगन्धर्वाश्चारणाश्चर्षिभिः सह ।
अन्योन्यं प्रत्यभाषन्त तयोर्दृष्ट्वा पराक्रमम् ॥ ६.५२.६३ ॥
Dort sprachen die Götter zusammen mit den Gandharvas, Cāraṇas und Weisen, als sie die Tapferkeit der beiden sahen, miteinander.
6.52.64
न शक्यौ युधि संरब्धौ जेतुमेतौ कथंचन ।
सदेवासुरगन्धर्वैर्लोकैरपि महारथौ ॥ ६.५२.६४ ॥
Diese beiden großen Wagenkämpfer, im Kampf erzürnt, können auf keine Weise besiegt werden, nicht einmal von Göttern, Asuras, Gandharvas und allen Welten zusammen.
6.52.65
आश्चर्यभूतं लोकेषु युद्धमेतन्महाद्भुतम् ।
नैतादृशानि युद्धानि भविष्यन्ति कथंचन ॥ ६.५२.६५ ॥
Dieser Kampf ist ein Wunder unter den Welten, überaus wundersam; solche Kämpfe werden sich niemals wieder ereignen.
6.52.66
न हि शक्यो रणे जेतुं भीष्मः पार्थेन धीमता ।
सधनुः सरथः साश्वः प्रवपन्सायकान्रणे ॥ ६.५२.६६ ॥
Bhīṣma kann im Kampf von dem weisen Pārtha nicht besiegt werden, auch nicht mit Bogen, Wagen und Pferden, während er Pfeile im Gefecht verschießt.
6.52.67
तथैव पाण्डवं युद्धे देवैरपि दुरासदम् ।
न विजेतुं रणे भीष्म उत्सहेत धनुर्धरम् ॥ ६.५२.६७ ॥
Ebenso würde Bhīṣma nicht wagen, im Kampf den Pāṇḍava, den Bogenschützen, zu besiegen, der selbst den Göttern unbezwingbar ist.
6.52.68
आलोकादपि युद्धं हि सममेतद्भविष्यति ।
इति स्म वाचोऽश्रूयन्त प्रोच्चरन्त्यकस्ततस्ततः।
गाङ्गेयार्जुनयोः सङ्ख्ये स्तवयुक्ता विशांपते ॥ ६.५२.६८ ॥
„Dieser Kampf wird schon durch bloßes Hinsehen gleich sein“, so hörte man Worte, überall laut ausgerufen. O Herr der Menschen, im Kampf zwischen Gāṅgeya und Arjuna erklangen lobende Stimmen.
6.52.69
त्वदीयास्तु तदा योधाः पाण्डवेयाश्च भारत ।
अन्योन्यं समरे जघ्नुस्तयोस्तत्र समागमे ॥ ६.५२.६९ ॥
O Bhārata, da schlugen deine Krieger und die Krieger der Pāṇḍavas einander im Kampf nieder, bei jenem Zusammentreffen.
6.52.70
शितधारैस्तथा स्वङ्गैर्विमलैश्च परश्वधैः ।
शरैरन्यैश्च बहुभिः सस्त्रैर्नानाविधैरपि ॥ ६.५२.७० ॥
Mit scharfgeschliffenen Schwertern, mit blanken Beilen, mit Pfeilen und mit vielen anderen Waffen verschiedenster Art.
6.52.71
उभयोः सेनयोः शूरा न्यकृन्तन्त परस्परम् ।
वर्तमाने तथा घोरे तस्मिन्युद्धे सुदारुणे।
द्रोणपाञ्चाल्ययो राजन्महानासीत्समागमः ॥ ६.५२.७१ ॥
Die Helden beider Heere hieben einander nieder. Während jener schreckliche, überaus grauenvolle Kampf andauerte, o König, kam es zu einem großen Zusammentreffen zwischen Droṇa und dem Pāñcāla.