மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.52.1
एवं व्यूढेष्वनीकेषु मामकेष्वितरेषु च ।
कथं प्रहरतां श्रेष्ठाः संप्रहारं प्रचक्रिरे ॥ ६.५२.१ ॥
இவ்வாறு என்னுடையதும் பிறருடையதுமான படைகள் அணிவகுக்கப்பட்ட பின், தாக்குபவர்களில் சிறந்தவர்கள் எவ்வாறு போரைத் தொடங்கினார்கள்?
6.52.2
तथा व्यूढेष्वनीकेषु सन्नद्धरुचिरध्वजाः ।
तावकाः पाण्डवैः सार्धं यथाऽयुध्यन्त तच्छृणु।
अपारमिव संदृश्य सागरप्रतिमं बलम् ॥ ६.५२.२ ॥
அதேபோல் படைகள் அணிவகுக்கப்பட்டபோது, கவசம் பூண்டு அழகிய கொடிகளுடன் உம்மவர்கள் பாண்டவர்களுடன் எவ்வாறு போரிட்டனர் என்பதைக் கேளுங்கள். கடலைப் போன்ற அளவற்ற படையைக் கண்டு—
6.52.3
तेषां मध्ये स्थितो राजन्पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
अब्रवीत्तावकान्सर्वान्युद्ध्यध्वमिति दंशिताः ॥ ६.५२.३ ॥
அரசே, அவர்களுக்கு நடுவே நின்ற உம் மகன் துரியோதனன், கவசம் பூண்ட தம் அனைவரையும் நோக்கி, "போரிடுங்கள்" என்றான்.
6.52.4
ते मनः क्रूरमाधाय समभित्यक्तजीविताः ।
पाण्डवानभ्यवर्तन्त सर्व एवोच्छ्रितध्वजाः ॥ ६.५२.४ ॥
அவர்கள் அனைவரும் கொடிய உறுதியுடன், உயிரைத் துறந்து, உயர்ந்த கொடிகளுடன் பாண்டவர்களை நோக்கி முன்னேறினர்.
6.52.5
ततो युद्धं समभवत्तुमुलं रोमहर्षणम् ।
तावकानां परेषां च व्यतिषक्तरथद्विपम् ॥ ६.५२.५ ॥
பின்னர் மயிர் சிலிர்க்க வைக்கும் கடும் போர் மூண்டது; உம்மவர்களுடைய தேர்களும் யானைகளும், எதிரிகளுடையவையும் கலந்து சிக்கிக்கொண்டன.
6.52.6
मुक्तास्तु रथिभिर्बाणा रुक्मपुङ्खाः सुतेजिताःक ।
सन्निपेतुरकुण्ठाग्रा नागेषु च हयेषु च ॥ ६.५२.६ ॥
தேர்வீரர்களால் எய்யப்பட்ட பொன்னிறச் சிறகுகளும், கூர்மையாக்கப்பட்ட, மழுங்காத முனைகளும் கொண்ட அம்புகள் யானைகள் மீதும் குதிரைகள் மீதும் விழுந்தன.
6.52.7
तथा प्रवृत्ते संग्रामे धनुरुद्यम्य दंशितः ।
अभिपत्य महाबाहुर्भीष्मो भीमपराक्रमः ॥ ६.५२.७ ॥
போர் இவ்வாறு தொடங்கியபோது, வில்லை உயர்த்தி கவசம் அணிந்த மகாபாஹு பீஷ்மர், பயங்கர வீரம் கொண்டவர், முன்னேறினார்.
6.52.8
सौभद्रे भीमसेने च सात्यकौ च महारथे ।
कैकेये च विराटे च धृष्टद्युम्ने च पार्षते ॥ ६.५२.८ ॥
சௌபத்ரன் (அபிமன்யு), பீமசேனன், மகாரதி சாத்யகி, கைகேயன், விராடன், பிருஷதனின் மகன் திருஷ்டத்யும்னன் ஆகியோரை நோக்கி (பீஷ்மர் சென்றார்).
6.52.9
एतेषु नरवीरेषु चेदिमत्स्येषु चाभिभूः ।
ववर्ष शरवर्षाणि वृद्धः कुरुपितामहः ॥ ६.५२.९ ॥
இந்த நரவீரர்களுக்கும் சேதி-மத்ஸ்யர்களுக்கும் இடையே வெல்ல முடியாதவராய், முதிய குரு-பிதாமகர் அம்புமழை பொழிந்தார்.
6.52.10
अभिद्यत ततो व्यूहस्तस्मिन्वीरसमागमे ।
सर्वेषामेव सैन्यानामासीद्व्यतिकरो महान् ॥ ६.५२.१० ॥
அப்போது அந்த வீரர்களின் சங்கமத்தில் வியூகம் சிதைந்தது; எல்லாப் படைகளிலும் பெரும் குழப்பம் உண்டானது.
6.52.11
सादिनो ध्वजिनश्चैव हतप्रवरवाजिनः ।
विप्रद्रुतरथानीकाः समपद्यन्त पाण्डवाः ॥ ६.५२.११ ॥
குதிரை வீரர்களும் கொடியேந்திய வீரர்களும், சிறந்த குதிரைகள் கொல்லப்பட்டு, தேர்ப்படைகள் சிதறி ஓடிய பாண்டவர்கள் அத்தகைய நிலையை அடைந்தனர்.
6.52.12
अर्जुनस्तु नरव्याघ्रो दृष्ट्वा भीष्मं महारथम् ।
वार्ष्णेयमब्रवीत्क्रुद्धो याहि यत्र पितामहः ॥ ६.५२.१२ ॥
ஆனால் நரவியாக்ரரான அர்ஜுனன், மகாரதி பீஷ்மரைக் கண்டு கோபத்துடன் வார்ஷ்ணேயரிடம் (கிருஷ்ணரிடம்) கூறினார்: "பிதாமகர் இருக்கும் இடத்திற்குச் செலுத்துங்கள்."
6.52.13
एष भीष्मः सुसंक्रुद्धो वार्ष्णेय मम वाहिनीम् ।
नाशयिष्यति सुव्यक्तं दुर्योधनहिते रतः ॥ ६.५२.१३ ॥
வார்ஷ்ணேயா, அதிகம் சினம் கொண்ட இந்தப் பீஷ்மர் துரியோதனனின் நலனில் ஈடுபட்டு என் படையை நிச்சயமாக அழித்துவிடுவார்.
6.52.14
एष द्रोणः कृपः शल्यो विकर्णश्च जनार्दन ।
धार्तराष्ट्राश्च सहिता दुर्योधनपुरोगमाः ॥ ६.५२.१४ ॥
ஜனார்தனா, இதோ துரோணர், கிருபர், சல்யர், விகர்ணர்; துரியோதனனை முன்னிட்டு திருதராஷ்டிரரின் மக்களும் ஒன்றாகக் கூடியுள்ளனர்.
6.52.15
पाञ्चालान्निहनिष्यन्ति रक्षिता दृढधन्वना ।
सोऽहं भीष्मं वधिष्यामि सैन्यहेतोर्जनार्दन ॥ ६.५२.१५ ॥
உறுதியான வில்லாளியால் காக்கப்பட்டு அவர்கள் பாஞ்சாலர்களைக் கொல்வார்கள்; ஆகவே ஜனார்தனா, படைக்காக நான் பீஷ்மரை வதைப்பேன்.
6.52.16
तमब्रवीद्वासुदेवो यत्तो भव धनंजय ।
एष त्वां प्रापयिष्यामि पितामहरथं प्रति ॥ ६.५२.१६ ॥
வாசுதேவர் அவரிடம், 'தனஞ்ஜயா, தயாராக இரு; இதோ, பிதாமகரின் தேரை நோக்கி உன்னைக் கொண்டு செல்வேன்' என்றார்.
6.52.17
एवमुक्त्वा ततः शौरी रथं तं लोकविश्रुतम् ।
प्रापयामास भीष्मस्य रथं प्रति जनेश्वर ॥ ६.५२.१७ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, ஜனேஸ்வரா, ஷௌரி அந்த உலகப் புகழ்பெற்ற தேரை பீஷ்மரின் தேரை நோக்கிக் கொண்டு சென்றார்.
6.52.18
चलद्बहुपातकेन बलाकावर्णवाजिना ।
समुच्छ्रितमहाभीमनदद्वानरकेतुना ॥ ६.५२.१८ ॥
படபடக்கும் பல கொடிகளுடனும், கொக்கின் நிறமுள்ள குதிரைகளுடனும், உயர்த்தப்பட்ட பெரிதும் அச்சமூட்டும் கர்ஜிக்கும் குரங்குக் கொடியுடனும் கூடியது.
6.52.19
महता मेघनादेन रथेनामिततेजसा ।
विनिघ्नन्कौरवानीकं शूरसेनांश्च पाण्डवः ॥ ६.५२.१९ ॥
அளவற்ற ஒளியுடைய பாண்டவன் அர்ஜுனன், மேக முழக்கம் போன்ற பெரிய தேரால் கௌரவ படையையும் சூரசேனர்களையும் அழித்துக்கொண்டிருந்தான்।
6.52.20
प्रायाच्छरणदः शीघ्रं सुहृदां हर्षवर्धनः ।
तमापतन्तं वेगेन प्रभिन्नमिव वारणम् ॥ ६.५२.२० ॥
அடைக்கலம் அளிப்பவனும் நண்பர்களின் மகிழ்ச்சியைப் பெருக்குபவனுமான (கிருஷ்ணன்) விரைவாகச் சென்றான்; வேகமாகப் பாய்ந்து வரும் அவனை, மதம் பொழியும் யானை போல.
6.52.21
त्रसयनतं रणे शूरान्मर्दयन्तं च सायकैः ।
सैन्धवप्रमुखैर्गुप्तः प्राच्यसौवीरकेकयैः ।
सहसा प्रत्युदीयाय भीष्मः शान्तनवोऽर्जुनम् ॥ ६.५२.२१ ॥
போர்க்களத்தில் வீரர்களை அச்சுறுத்தியும் அம்புகளால் நசுக்கியும் வந்த அர்ஜுனனை எதிர்கொள்ள, சிந்துவின் தலைவர்கள், கிழக்கு, சௌவீர, கேகயர்களால் காக்கப்பட்ட சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மன் திடீரென முன்னேறினான்.
6.52.22
को हि गाण्डीवधन्वानमन्यः कुरुपितामहात् ।
द्रोणवैकर्तनाभ्यां वा रथी संयातुमर्हति ॥ ६.५२.२२ ॥
காண்டீவ வில்லாளியான அர்ஜுனனை, குரு பிதாமகரான பீஷ்மரைத் தவிர வேறு யார் எதிர்கொள்ள முடியும், அல்லது துரோணரும் கர்ணனும் தவிர?
6.52.23
ततो भीष्मो महाराज सर्वलोकमहारथः ।
अर्जुनं सप्ततसप्तत्या नाराचानां समाचिनोत् ॥ ६.५२.२३ ॥
பின்னர், மகாராஜனே, உலகனைத்திலும் பெரும் தேர்வீரனான பீஷ்மன் அர்ஜுனனை நாராசம் எனும் இரும்பு அம்புகள் நான்கு நூற்றுத் தொண்ணூறால் மூடினான்.
6.52.24
द्रोणश्च पञ्चविंशत्या कृपः पञ्चाशता शरैः ।
दुर्योधनश्रतुःषष्ट्या शल्यश्च नवभिः शरैः ॥ ६.५२.२४ ॥
துரோணர் இருபத்தைந்து அம்புகளாலும், கிருபர் ஐம்பது அம்புகளாலும், துரியோதனன் அறுபத்து நான்கு அம்புகளாலும், சல்யன் ஒன்பது அம்புகளாலும் (அர்ஜுனனைத் தாக்கினர்).
6.52.25
सैन्धवो नवभिश्चैव शकुनिश्चापि पञ्चभिः ।
विकर्णो दशभिर्भल्लै राजन्विव्याध पाण्डवम् ॥ ६.५२.२५ ॥
சைந்தவன் ஒன்பது அம்புகளாலும், சகுனியும் ஐந்தினாலும், விகர்ணன் பத்து பல்லங்களாலும், அரசே, பாண்டவனைத் துளைத்தனர்.
6.52.26
स तैर्विद्धो महेष्वासः समन्तान्निशितैः शरैः ।
न विव्यथे महाबाहुर्भिद्यमान इवाचलः ॥ ६.५२.२६ ॥
கூரிய அம்புகளால் நாற்புறமும் துளைக்கப்பட்டும், அந்த மகாவில்லாளியும் மகாபாகுவும் வருந்தவில்லை; மலை பிளக்கப்படுவது போல.
6.52.27
स भीष्मं पञ्चविंशत्या कृपं च नवभिः शरैः ।
द्रोणं षष्ट्या नरव्याघ्रो विकर्णं च त्रिभिः शरैः ॥ ६.५२.२७ ॥
அந்த நரவியாக்ரன் பீஷ்மனை இருபத்தைந்து அம்புகளாலும், கிருபனை ஒன்பதினாலும், துரோணனை அறுபதினாலும், விகர்ணனை மூன்றினாலும் துளைத்தான்.
6.52.28
शल्यं चैव त्रिभिर्बाणै राजानं चैव पञ्चभिः ।
प्रत्यविध्यदमेयात्मा किरीटी भरतर्षभ ॥ ६.५२.२८ ॥
சல்யனை மூன்று அம்புகளாலும், அரசனை ஐந்தினாலும், அளவற்ற ஆன்மா கொண்ட கிரீடியான அர்ஜுனன் பதிலுக்குத் துளைத்தான், பரதர்களில் காளையே.
6.52.29
तं सात्यकिर्विराटश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
सौभद्रो द्रौपदेयाश्च परिवव्रुर्धनंजयम् ॥ ६.५२.२९ ॥
அந்த தனஞ்சயனை சாத்யகி, விராடன், திருஷ்டத்யும்னன், பார்ஷதன், சௌபத்ரன் மற்றும் திரௌபதியின் மைந்தர்கள் சூழ்ந்துகொண்டனர்.
6.52.30
ततो द्रोणं महेष्वासं गाङ्गेयस्य प्रिये रतम् ।
अभ्यवर्तत पाञ्चाल्यः संयुक्तः सह सोमकैः ॥ ६.५२.३० ॥
பின்னர் கங்கைமைந்தன் (பீஷ்மன்) விரும்பும் மகாவில்லாளி துரோணனை நோக்கி, சோமகர்களுடன் சேர்ந்த பாஞ்சால இளவரசன் முன்னேறினான்.
6.52.31
भीष्मस्तु रथिनां श्रेष्ठो राजन्विव्याध पाण्डवम् ।
अशीत्या निशितैर्बाणैस्ततोऽक्रोशन्त पाण्डवाः ॥ ६.५२.३१ ॥
ரதர்களில் சிறந்த பீஷ்மர், அரசே, பாண்டவனை எண்பது கூரிய அம்புகளால் துளைத்தார்; அப்போது பாண்டவர்கள் கதறினர்.
6.52.32
तेषां तु निनदं श्रुत्वा सहितानां प्रहृष्टवत् ।
प्रविवेश ततो मध्यं नरसिंहः प्रतापवान् ॥ ६.५२.३२ ॥
அவர்களின் முழக்கத்தைக் கேட்டு, மகிழ்ச்சியடைந்தவர் போல், வலிமைமிக்க நரசிம்மன் அவர்கள் ஒன்றுகூடிய நடுவில் நுழைந்தார்.
6.52.33
तेषां महारथानां स मध्यं प्राप्य धनंजयः ।
चिक्रीड धनुषा राजँल्लक्षं कृत्वा महारथान् ॥ ६.५२.३३ ॥
அந்த மகாரதர்களின் நடுவை அடைந்த தனஞ்சயன், அரசே, மகாரதர்களையே இலக்காக்கி வில்லால் விளையாடினார்.
6.52.34
क्षत्रियाणां शिरांस्युग्रैः कृन्तञ्शस्त्रैर्महारथः ।
शून्यान्कृत्वा रथोपस्थान्व्यचरत्फल्गुनस्तदा । ॥ ६.५२.३४ ॥
க்ஷத்திரியர்களின் தலைகளைக் கொடிய ஆயுதங்களால் அறுத்து, தேர்த்தட்டுகளை வெறுமையாக்கியபடி, அப்போது மகாரதரான பால்குனன் சுற்றித் திரிந்தார்.
6.52.35
ततो दुर्योधनो राजा भीष्ममाह जनेश्वरः ।
पीड्यमानं स्वकं सैन्यं दृष्ट्वा पार्थेन संयुगे ॥ ६.५२.३५ ॥
அப்போது மன்னன் துரியோதனன், மக்களின் தலைவன், போரில் பார்த்தனால் தன் படை துன்புறுவதைக் கண்டு பீஷ்மரிடம் கூறினான்.
6.52.36
एष पाण्डुसुतस्तात कृष्णेन सहितो बली ।
यततां सर्वसैन्यानां मूलं नः परिकृन्तति।
त्वयि जीवति गाङ्गेय द्रोणे च रथिनां वरे ॥ ६.५२.३६ ॥
கிருஷ்ணனுடன் கூடிய இந்த வலிமைமிக்க பாண்டுவின் மகன், போரிடும் நம் எல்லாப் படைகளின் வேரையும் வெட்டிக்கொண்டிருக்கிறான். கங்கையின் மகனே, நீர் உயிருடன் இருக்கையில், ரதர்களில் சிறந்த துரோணரும் இருக்கையில்—
6.52.37
त्वत्कृते चैव कर्णोऽपि न्यस्तशस्त्रो विशांपते ।
न युध्यति रणे पार्थान्हितकामः सदा मम।
स तथा कुरु गाङ्गेय यथा हन्येत फल्गुनः ॥ ६.५२.३७ ॥
உமக்காகவே கர்ணனும் ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்துவிட்டான், மன்னா. எனக்கு நன்மை விரும்புவதால் போரில் பாண்டவர்களுடன் அவன் எப்போதும் போரிடுவதில்லை. ஆகவே, கங்கையின் மகனே, ஃபால்குனன் (அர்ஜுனன்) கொல்லப்படும்படி செய்வாயாக.
6.52.38
एवमुक्तस्ततो राजन्पिता देवव्रतस्तव ।
धिक् क्षात्रं धर्ममित्युक्त्वा प्रायात्पार्थं रथं प्रति ॥ ६.५२.३८ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், மன்னா, உன் தந்தை தேவவிரதன், 'க்ஷாத்ர தர்மத்துக்கு இகழ்ச்சி' என்று சொல்லி பார்த்தனின் தேருக்கு நோக்கிச் சென்றான்.
6.52.39
उभौ श्वेतहयौ राजन्संसक्तौ प्रेक्ष्य पार्थिवाः ।
सिंहनादान्भृशं चक्रुः शङ्खान्दध्मुश्च मारिषत ॥ ६.५२.३९ ॥
மன்னா, வெண்குதிரைகள் பூட்டிய அவ்விருவரும் நெருங்கிப் போரிடுவதைக் கண்ட அரசர்கள் பெரும் சிங்க முழக்கம் செய்தனர்; ஓ மாரிஷா, சங்குகளையும் ஊதினர்.
6.52.40
द्रौणिर्दुर्योधनश्चैव विकर्णश्च तवात्मजः ।
परिवार्य रणे भीष्मं स्थिता युद्धाय मारिष ॥ ६.५२.४० ॥
துரோணரின் மகன், துரியோதனன், உன் மகன் விகர்ணன் ஆகியோர், ஓ மாரிஷா, போரில் பீஷ்மனைச் சூழ்ந்துகொண்டு போருக்காக நின்றனர்.
6.52.41
तथैव पाण्डवाः सर्वे परिवार्य धनञ्जयम् ।
स्थिता युद्धाय महते ततो युद्धमवर्तत ॥ ६.५२.४१ ॥
அதுபோலவே பாண்டவர்கள் அனைவரும் தனஞ்சயனை (அர்ஜுனனை) சூழ்ந்துகொண்டு பெரும் போருக்காக நின்றனர்; பின்னர் போர் தொடங்கியது.
6.52.42
गाङ्गेयस्तु रणे पार्थमानर्च्छन्नवभिः शरैः ।
तमर्जुनः प्रत्यविध्यद्दशभिर्मर्मभेदिभिः ॥ ६.५२.४२ ॥
கங்கையின் மகனான பீஷ்மன் போரில் பார்த்தனை ஒன்பது அம்புகளால் தாக்கினான்; அர்ஜுனன் அவனை உயிர்ப்பகுதிகளைத் துளைக்கும் பத்து அம்புகளால் திருப்பித் தாக்கினான்.
6.52.43
ततः शरसहस्रेण सुप्रयुक्तेन पाण्डवः ।
अर्जुनः समरश्लाघी भीष्मस्यावारयद्दिशः ॥ ६.५२.४३ ॥
அப்போது போரில் பெருமை கொண்ட பாண்டவன் அர்ஜுனன் நன்கு ஏவப்பட்ட ஆயிரம் அம்புகளால் பீஷ்மரின் திசைகளை மறைத்தான்.
6.52.44
शरजालं ततस्तत्तु शरजालेन मारिष ।
वारयामास पार्थस्य भीष्मः शान्तनवस्तदा ॥ ६.५२.४४ ॥
ஓ மாரிஷா, அப்போது சந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர் அந்த அம்புச் சால்த்தை தம் அம்புச் சால்தால் தடுத்தார்.
6.52.45
उभौ परमसंहृष्टावुभौ युद्धाभिनन्दिनौ ।
निर्विशेषमयुध्येतां कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ६.५२.४५ ॥
இருவரும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் போரில் களிப்பவர்களாய், ஒருவருக்கொருவர் பதிலடி கொடுக்க விரும்பி, வேறுபாடின்றி போரிட்டனர்.
6.52.46
भीष्मचापविमुक्तानि शरजालानि शङ्घशः ।
शीर्यमाणान्यदृश्यन्त भिन्नान्यर्जुनसायकैःक ॥ ६.५२.४६ ॥
பீஷ்மரின் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட அம்புச் சால்கள் நூற்றுக்கணக்கில் அர்ஜுனனின் அம்புகளால் பிளக்கப்பட்டு சிதறுவதாய்க் காணப்பட்டன.
6.52.47
तथैवार्जुनमुक्तानि शरजालानि सर्वशः ।
गाङ्गेयशरनुन्नानि प्रापतन्त महीतले ॥ ६.५२.४७ ॥
அதுபோலவே அர்ஜுனன் விடுத்த அம்புச் சால்களும் எல்லாப் பக்கத்திலும் கங்கையின் மகனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு பூமியில் விழுந்தன.
6.52.48
अर्जुनः पञ्चविंशत्या भीष्ममार्च्छच्छितैः शरैः ।
भीष्मोपि समरे पार्थं विव्याध निशितैः शरैः । ॥ ६.५२.४८ ॥
அர்ஜுனன் இருபத்தைந்து கூரிய அம்புகளால் பீஷ்மரைத் தாக்கினான்; பீஷ்மரும் போரில் பார்த்தனை கூர்மையான அம்புகளால் துளைத்தார்.
6.52.49
अन्योन्यस्य हयान्विद्ध्वा ध्वजौ च सुमहाबलौ ।
रथेषां रथचक्रे च चिक्रीडतुररिन्दमौ ॥ ६.५२.४९ ॥
ஒருவருக்கொருவர் குதிரைகளை எய்து, அதி வலிமையான கொடிகளையும், தேர்வீரர்களின் தேர்ச் சக்கரங்களையும் இருவரும் எதிரிகளை அடக்குபவர்களாய் விளையாடினர்.
6.52.50
ततः क्रुद्धो महाराज भीष्मः प्रहरतां वरः ।
वासुदेवं त्रिभिर्बाणैराजघान स्तनान्तरे ॥ ६.५२.५० ॥
அப்போது, மகாராஜாவே, சினமுற்ற பீஷ்மர், தாக்குபவர்களில் சிறந்தவர், வாசுதேவரை மூன்று அம்புகளால் மார்பின் நடுவில் தாக்கினார்.
6.52.51
भीष्मचापच्युतैस्तैस्तु निर्विद्धो मधुसूदनः ।
विरराज रणे राजन्सपुष्प इव किंशुकः ॥ ६.५२.५१ ॥
பீஷ்மரின் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட அந்த அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட மதுசூதனர், அரசே, போரில் பூத்த கிம்சுக மரம் போல் விளங்கினார்.
6.52.52
ततोऽर्जुनो भृशं क्रुद्धो निर्विद्धं प्रेक्ष्य माधवम् ।
सारथिं कुरुवृद्धस्य निर्बिभेद शितैः शरैः ॥ ६.५२.५२ ॥
அப்போது அர்ஜுனர் மிகவும் சினமுற்று, மாதவர் துளைக்கப்பட்டதைக் கண்டு, குருக்களின் மூத்தவரான பீஷ்மரின் சாரதியை கூரான அம்புகளால் துளைத்தார்.
6.52.53
यतमानौ तु तौ वीरावन्योन्यस्य वधं प्रति ।
न शक्नुतां तदाऽन्योन्यमभिसन्धातुमाहवे ॥ ६.५२.५३ ॥
அந்த இரு வீரர்களும் ஒருவரையொருவர் கொல்ல முயன்றனர்; ஆனாலும் போரில் அப்போது ஒருவரையொருவர் குறிவைத்துத் தாக்க இயலவில்லை.
6.52.54
तौ मण्डलानि चित्राणि गतत्प्रत्यागतानि च ।
अदर्शयेतां बहुधा सूतसामर्थ्यलाघवात् ॥ ६.५२.५४ ॥
அவர்கள் இருவரும் சாரதிகளின் திறமையாலும் சுறுசுறுப்பாலும், முன்னும் பின்னுமாகச் செல்லும் அற்புதமான வட்டச் சுழற்சிகளைப் பலவிதமாகக் காட்டினர்.
6.52.55
अन्तरं च प्रहारेषु तर्कयन्तौ परस्परम् ।
राजन्नन्तरमार्गस्थौ स्थितावास्तां मुहुर्मुहुः ॥ ६.५२.५५ ॥
அடிகளில் இடைவெளியைத் தேடியபடி அவர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் கவனித்தனர். அரசே, இடைவெளியின் பாதையில் நின்று அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் நிலைகொண்டிருந்தனர்.
6.52.56
उभौ सिंहरवोन्मिश्रं शङ्खशब्दं च चक्रतुः ।
तथैव चापनिर्घोषं चक्रतुस्तौ महारथौ ॥ ६.५२.५६ ॥
இருவரும் சிங்கக் கர்ஜனையுடன் கலந்த சங்கொலியை எழுப்பினர். அதுபோலவே அந்த இரு மகாரதர்களும் வில்லின் முழக்கத்தையும் எழுப்பினர்.
6.52.57
तयोः शङ्खनिनादेन रथनेमिस्वनेन च ।
दारिता सहसा भूमिश्चकम्पे च ननाद च ॥ ६.५२.५७ ॥
அவர்களின் சங்கொலியாலும் தேர்ச்சக்கரங்களின் ஒலியாலும் நிலம் திடீரெனப் பிளந்ததுபோல் நடுங்கி அதிர்ந்தது.
6.52.58
नोभयोरन्तरं कश्चिद्ददृशे भरतर्षभ ।
बलिनौ युद्धदुर्धर्षावन्योन्यसदृशावुभौ ॥ ६.५२.५८ ॥
ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, அவர்கள் இருவருக்கிடையே எந்த வேறுபாடும் காணப்படவில்லை. இருவரும் வலிமையுள்ளவர்கள், போரில் வெல்லக் கடினமானவர்கள், ஒருவருக்கொருவர் இணையானவர்கள்.
6.52.59
चिह्नमात्रेण भीष्मं तु प्रजज्ञुस्तत्र कौरवाः ।
तथा पाण्डुसुताः पार्थं चिह्नमात्रेण जज्ञिरेक ॥ ६.५२.५९ ॥
அங்கே கௌரவர்கள் வெறும் அடையாளத்தாலேயே பீஷ்மரை அறிந்தனர். அதுபோலவே பாண்டுவின் மகன்கள் வெறும் அடையாளத்தாலேயே பார்த்தனை (அர்ஜுனனை) அறிந்தனர்.
6.52.60
तयोर्नृवरयोर्दृष्ट्वा तादृशं तं पराक्रमम् ।
विस्कमयं सर्वभूतानि जग्मुर्भारतसंयुगे ॥ ६.५२.६० ॥
அந்த இரு நரசிறந்தவர்களின் அத்தகைய வீரத்தைக் கண்டு, பாரதப் போரில் எல்லா உயிரினங்களும் வியப்பில் ஆழ்ந்தன.
6.52.61
न तयोर्विवरं कश्चिद्रणे पश्यति भारत ।
धर्मे स्थितस्य हि यथा न कश्चिद्वृजिनं क्वचित् ॥ ६.५२.६१ ॥
பாரதா, போரில் அவர்கள் இருவரிலும் எந்த இடைவெளியையும் யாரும் காணவில்லை; தர்மத்தில் நிலைத்தவரில் எங்கும் எந்தக் குற்றமும் இல்லாதது போல.
6.52.62
उभौ च शरजालेन तावदृश्यो बभूवतुः ।
प्रकाशौ च पुनस्तूर्णं बभूवतुरुभौ रणे ॥ ६.५२.६२ ॥
போரில் இருவரும் அம்புகளின் வலையால் மறைந்தனர்; பின்னர் விரைவில் இருவரும் மீண்டும் தெரிந்தனர்.
6.52.63
तत्र देवाः सगन्धर्वाश्चारणाश्चर्षिभिः सह ।
अन्योन्यं प्रत्यभाषन्त तयोर्दृष्ट्वा पराक्रमम् ॥ ६.५२.६३ ॥
அங்கே தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் சாரணர்களும் முனிவர்களுடன் சேர்ந்து அவர்கள் இருவரின் வீரத்தைக் கண்டு ஒருவரோடொருவர் பேசினர்.
6.52.64
न शक्यौ युधि संरब्धौ जेतुमेतौ कथंचन ।
सदेवासुरगन्धर्वैर्लोकैरपि महारथौ ॥ ६.५२.६४ ॥
போரில் கோபமுற்ற இந்த இரு மகாரதர்களையும் எந்த வகையிலும் வெல்ல முடியாது; தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள் மற்றும் எல்லா உலகங்களுடனும் கூட.
6.52.65
आश्चर्यभूतं लोकेषु युद्धमेतन्महाद्भुतम् ।
नैतादृशानि युद्धानि भविष्यन्ति कथंचन ॥ ६.५२.६५ ॥
உலகங்களில் இந்தப் போர் ஓர் அதிசயம், மிகவும் அற்புதமானது; இதுபோன்ற போர்கள் எந்த வகையிலும் இனி நிகழாது.
6.52.66
न हि शक्यो रणे जेतुं भीष्मः पार्थेन धीमता ।
सधनुः सरथः साश्वः प्रवपन्सायकान्रणे ॥ ६.५२.६६ ॥
போரில் அறிவுள்ள பார்த்தனால் பீஷ்மரை வெல்ல முடியாது; வில்லும் தேரும் குதிரைகளும் உடையவராய், போரில் அம்புகளைப் பொழிந்தவாறு.
6.52.67
तथैव पाण्डवं युद्धे देवैरपि दुरासदम् ।
न विजेतुं रणे भीष्म उत्सहेत धनुर्धरम् ॥ ६.५२.६७ ॥
அதுபோலவே போரில் தேவர்களாலும் வெல்ல முடியாத பாண்டவனை, வில்லாளியை, பீஷ்மர் போரில் வெல்லத் துணியமாட்டார்.
6.52.68
आलोकादपि युद्धं हि सममेतद्भविष्यति ।
इति स्म वाचोऽश्रूयन्त प्रोच्चरन्त्यकस्ततस्ततः।
गाङ्गेयार्जुनयोः सङ्ख्ये स्तवयुक्ता विशांपते ॥ ६.५२.६८ ॥
"இந்தப் போர் பார்வையிலேயே சமமாக இருக்கும்" என்ற சொற்கள் இங்கும் அங்கும் கேட்டன. மக்கள் உரக்கக் கூவினர். ஓ மன்னா, கங்கையின் மகனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் நடந்த அந்தப் போரில் புகழ்ச்சி நிறைந்திருந்தது.
6.52.69
त्वदीयास्तु तदा योधाः पाण्डवेयाश्च भारत ।
अन्योन्यं समरे जघ्नुस्तयोस्तत्र समागमे ॥ ६.५२.६९ ॥
ஓ பாரதா, அப்பொழுது உன் வீரர்களும் பாண்டவர்களின் வீரர்களும் அங்கு அந்தச் சந்திப்பில் போரில் ஒருவரை ஒருவர் கொன்றனர்.
6.52.70
शितधारैस्तथा स्वङ्गैर्विमलैश्च परश्वधैः ।
शरैरन्यैश्च बहुभिः सस्त्रैर्नानाविधैरपि ॥ ६.५२.७० ॥
கூர்மையான முனைகள் கொண்ட, நல்ல வாள்களால், பளபளக்கும் கோடரிகளால், அம்புகளாலும் பிற பல்வேறு வகை ஆயுதங்களாலும்.
6.52.71
उभयोः सेनयोः शूरा न्यकृन्तन्त परस्परम् ।
वर्तमाने तथा घोरे तस्मिन्युद्धे सुदारुणे।
द्रोणपाञ्चाल्ययो राजन्महानासीत्समागमः ॥ ६.५२.७१ ॥
இரு படைகளின் வீரர்களும் ஒருவரை ஒருவர் வெட்டித் தள்ளினர். அந்தப் பயங்கரமான, மிகக் கொடிய போர் நடந்துகொண்டிருக்கையில், ஓ மன்னா, துரோணருக்கும் பாஞ்சாலனுக்கும் பெரும் சந்திப்பு நடந்தது.