மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.53.1
कथं द्रोणो महेष्वासः पाञ्चाल्यश्चापि पार्षतः ।
उभौ समीयतुर्यत्तौ तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ६.५३.१ ॥
சஞ்சயா, மகாவில்லாளி துரோணரும், பாஞ்சால இளவரசனும் பிருஷதனின் மகனுமாகிய திருஷ்டத்யும்னனும் போருக்குத் தயாராக எவ்வாறு மோதினர்? அதை எனக்குச் சொல்.
6.53.2
दिष्टमेव परं मन्ये पौरुषादिति मे मतिः ।
यत्र शान्तनवो भीष्मो नातरद्युधि पाण्डवम् ॥ ६.५३.२ ॥
முயற்சியை விட ஊழே உயர்ந்தது என்பதே என் கருத்து; ஏனெனில் போரில் சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரால் பாண்டவனைக் கடக்க முடியவில்லை.
6.53.3
भीष्मो हि समरे क्रुद्धो हन्याल्लोकांश्चराचरान् ।
स कथं पाण्डवं युद्धे नातरत्सञ्जयौजसा ॥ ६.५३.३ ॥
பீஷ்மர் போரில் சினந்தால் அசையும், அசையாத எல்லா உலகங்களையும் அழித்துவிடுவார். சஞ்சயா, அவர் தம் வலிமையால் போரில் பாண்டவனை எவ்வாறு கடக்க முடியவில்லை?
6.53.4
श्रृणु राजन्स्थिरो भूत्वा युद्धमेतत्सुदारुणम् ।
न शक्याः पाण्डवा जेतुं देवैरपि सवासवैः ॥ ६.५३.४ ॥
அரசே, நிலைத்திருந்து கேள். இந்தப் போர் மிகவும் கொடியது. வாசவனுடன் கூடிய தேவர்களாலும் பாண்டவர்களை வெல்ல முடியாது.
6.53.5
द्रोणस्तु निशितैर्बाणैर्धृष्टद्युम्नमविध्यत ।
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ॥ ६.५३.५ ॥
துரோணர் கூரிய அம்புகளால் திருஷ்டத்யும்னனைத் துளைத்தார்; அவனுடைய தேரோட்டியை ஒரு பல்லத்தால் தேர்த்தட்டிலிருந்து வீழ்த்தினார்.
6.53.6
तथाऽस्य चतुरो वाहांश्चतुर्भिः सायकोत्तमैः ।
पीडयामास संक्रुद्धो धृष्टद्युम्नस्य मारिष ॥ ६.५३.६ ॥
அவ்வாறே, ஐயா, அவன் கோபமுற்று திருஷ்டத்யும்னனின் நான்கு குதிரைகளையும் நான்கு சிறந்த அம்புகளால் துன்புறுத்தினார்.
6.53.7
धृष्टद्युम्नस्ततो द्रोणं नवत्या निशितैः शरैः ।
विव्याध प्रहसन्वीरस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ६.५३.७ ॥
அப்போது வீரனான த்ருஷ்டத்யும்னன் சிரித்துக்கொண்டே கூர்மையான தொண்ணூறு அம்புகளால் துரோணரைத் துளைத்து, "நில், நில்!" என்றான்.
6.53.8
ततः पुनरमेयात्मा भारद्वाजः प्रतापवान् ।
शरैः प्रच्छादयामास धृष्टद्युम्नममर्षणम् ॥ ६.५३.८ ॥
பின்னர் அளவற்ற ஆன்மா கொண்ட, வலிமைமிக்க பாரத்வாஜர் (துரோணர்) சீற்றமுற்ற த்ருஷ்டத்யும்னனை அம்புகளால் மறைத்தார்.
6.53.9
आददे च शरं घोरं पार्षतान्तचिकीर्षकया ।
शक्राशनिसमस्पर्शं कालदण्डमिवापरम् ॥ ६.५३.९ ॥
பிருஷதனின் மகனை அழிக்கும் விருப்பத்தோடு, இந்திரனின் இடிக்கு ஒப்பான தொடுதலுடைய ஒரு பயங்கரமான அம்பை எடுத்தார்; அது மற்றொரு காலதண்டம் போல் இருந்தது.
6.53.10
हाहाकारो महानासीत्सर्वसैन्येषु भारत ।
तमिषुं संधितं दृष्ट्वा भारद्वाजेन संयुगे ॥ ६.५३.१० ॥
பரதகுலத்தவனே! போரில் பாரத்வாஜர் அந்த அம்பைப் பூட்டியதைக் கண்டதும் எல்லாப் படைகளிலும் பெரும் ஓலம் எழுந்தது.
6.53.11
तत्राद्भुतमपश्याम धृष्टद्युम्नस्य पौरुषम् ।
यदेकः समरे वीरस्तस्थौ गिरिरिवाचलः ॥ ६.५३.११ ॥
அங்கு த்ருஷ்டத்யும்னனின் வீரத்தின் ஓர் அற்புதத்தைக் கண்டோம்; அந்த வீரன் போரில் தனியாக மலைபோல் அசையாமல் நின்றான்.
6.53.12
तं च दीप्तं शरं घोरमायान्तं मृत्युमात्मनः ।
चिच्छेद शरवृष्टिं च भारद्वाजे मुमोच ह ॥ ६.५३.१२ ॥
தன் மரணம் போல் வந்த அந்த எரியும் பயங்கரமான அம்பை அவன் வெட்டினான்; பாரத்வாஜர் மீது அம்புமழையை ஏவினான்.
6.53.13
तत उच्चुक्रुशुः सर्वे पाञ्चालाः पाण्डवैः सह ।
धृष्टद्युम्नेन तत्कर्म कृतं दृष्ट्वा सुदुष्करम् ॥ ६.५३.१३ ॥
அப்போது பாஞ்சாலர்களும் பாண்டவர்களும் அனைவரும் திருஷ்டத்யும்னன் செய்த அந்த மிகக் கடினமான செயலைக் கண்டு ஆரவாரம் செய்தனர்.
6.53.14
ततः शक्तिं महावेगां स्वर्णवैडूर्यभूषिताम् ।
द्रोणस्य निधनाकाङ्क्षी चिक्षेप स पराक्रमी ॥ ६.५३.१४ ॥
பின்னர் துரோணரின் மரணத்தை விரும்பிய அந்த வீரன், பொன்னும் வைடூரியமும் இழைத்த மிக வேகமான ஈட்டியை எறிந்தான்.
6.53.15
तामापतन्तीं सहसा शक्तिं कनकभूषिताम् ।
त्रिधा चिच्छेद समरे भारद्वाजो हसन्निव ॥ ६.५३.१५ ॥
போரில் திடீரென்று பாய்ந்து வந்த அந்தப் பொன்னணி ஈட்டியை, பரத்வாஜரின் மகன் சிரிப்பது போல மூன்று துண்டாக வெட்டினார்.
6.53.16
शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नः प्रतपवान् ।
ववर्ष शरवर्षाणि द्रोणं प्रति जनेश्वरः ॥ ६.५३.१६ ॥
ஈட்டி அழிக்கப்பட்டதைக் கண்ட வலிமைமிக்க திருஷ்டத்யும்னன், ஓ மன்னா, துரோணரை நோக்கி அம்பு மழை பொழிந்தான்.
6.53.17
शरवर्षं ततस्तत्तु सन्निवार्य महायशाः ।
द्रोणो द्रुपदपुत्रस्य मध्ये चिच्छेद कार्मुकम् ॥ ६.५३.१७ ॥
அந்த அம்பு மழையை முழுதும் தடுத்த பின், பெரும் புகழ்பெற்ற துரோணர் துருபதன் மகனின் வில்லை நடுவில் வெட்டினார்.
6.53.18
स च्छिन्नधन्वा समरे गदां गुर्वी महायशाः ।
द्रोणाय प्रेषयामास गिरिसारमयीं बली ॥ ६.५३.१८ ॥
போரில் வில் அறுபட்ட அந்த பெரும்புகழ் வலிமையாளன் மலையின் சாரத்தால் ஆன கனமான கதையை துரோணரை நோக்கி எறிந்தான்.
6.53.19
सा गदा वेगवन्मुक्ता प्रायाद्द्रोणजिघांसया ।
तत्राद्भुतमपश्याम भारद्वाजस्य पौरुषम् ॥ ६.५३.१९ ॥
வேகமாக வீசப்பட்ட அந்த கதை, துரோணரைக் கொல்லும் விருப்பத்துடன் முன்னேறிச் சென்றது. அங்கே பாரத்வாஜரின் (துரோணரின்) அற்புதமான வீரத்தைக் கண்டோம்.
6.53.20
लाघवाद्व्यंसयामास गदां हेमविभूषिताम् ।
व्यंसयित्वा गदां तां च प्रेषयामास पार्षतम् ॥ ६.५३.२० ॥
சுறுசுறுப்பால் அவர் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தக் கதையைத் தட்டி விலக்கினார். அந்தக் கதையைத் தட்டிவிட்டு, பார்ஷதனை (திருஷ்டத்யும்னனை) நோக்கி அதை எறிந்தார்.
6.53.21
भल्लान्सुनिशितान्पीतातान्रुक्मपुङ्खान्सुदारुणान् ।
ते तस्य कवचं भित्त्वा पपुः शोणितमाहवे ॥ ६.५३.२१ ॥
மிகக் கூர்மையான, பொன் நிறமான, மிகக் கொடிய பல்லம அம்புகள் அவருடைய கவசத்தைத் துளைத்து, போரில் இரத்தத்தைக் குடித்தன.
6.53.22
अथान्यद्धनुरादाय धृष्टद्युम्नो महारथः ।
द्रोणं युधि पराक्रम्य शरैर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ६.५३.२२ ॥
பின்னர் மகாரதன் திருஷ்டத்யும்னன் மற்றொரு வில்லை எடுத்து, போரில் வீரத்துடன் முன்னேறி துரோணரை ஐந்து அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.53.23
रुधिराक्तौ ततस्तौ तु शुशुभाते नरर्षभौ ।
वसन्तसमये राजन्पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ ६.५३.२३ ॥
இரத்தத்தில் தோய்ந்த அந்த இரு நரசிங்கங்களும், அரசே, வசந்த காலத்தில் பூத்த கிம்சுக மரங்களைப் போல் பிரகாசித்தனர்.
6.53.24
अमर्षितस्ततो राजन्पराक्रम्य चमूमुखे ।
द्रोणो द्रुपदपुत्रस्य पुनश्चिच्छेद कार्मुकम् ॥ ६.५३.२४ ॥
அப்போது, அரசே, சினமுற்ற துரோணர் படையின் முன்பகுதியில் வீரத்துடன் முன்னேறி, துருபதனின் மகனின் வில்லை மீண்டும் அறுத்தார்.
6.53.25
अथैनं छिन्नधन्वानं शरैः सन्नतपर्वभिः ।
अभ्यवर्षदमेयात्मा वृष्ट्या मेघ इवाचलम् ॥ ६.५३.२५ ॥
அப்போது வில் அறுபட்டவனை, அளவிட முடியாத ஆன்மா கொண்டவர் வளைந்த கணுக்களுடைய அம்புகளால் மழை பொழியும் மேகம் மலையின் மீது பொழிவது போல பொழிந்தார்.
6.53.26
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीजादपातयत् ।
अथास्य चतुरो वाहांश्चतुर्भिर्निशितैः शरैः ॥ ६.५३.२६ ॥
அவனுடைய தேரோட்டியையும் ஒரு பல்ல அம்பால் தேர்த்தட்டிலிருந்து விழச் செய்தார். பின்னர் அவனுடைய நான்கு குதிரைகளை நான்கு கூரிய அம்புகளால்...
6.53.27
पातयामास समरे सिंहनादं ननाद च ।
ततोऽपरेण भल्लेन हस्ताच्चापमथाच्छिनत् ॥ ६.५३.२७ ॥
போரில் அவனை வீழ்த்தினார்; சிங்க முழக்கம் செய்தார். பின்னர் மற்றொரு பல்ல அம்பால் அவனுடைய கையிலிருந்த வில்லை அறுத்தார்.
6.53.28
स च्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
गदापाणिरवारोहत्स्व्यापयन्पौरुषं महत् ॥ ६.५३.२८ ॥
வில் அறுபட்டவனும், தேர் இழந்தவனும், குதிரைகளும் தேரோட்டியும் கொல்லப்பட்டவனுமாகிய அவன், பெரும் ஆண்மையைக் காத்தபடி கதை கையில் கொண்டு கீழே இறங்கினான்.
6.53.29
तामस्य विशिस्वैस्तूर्णं पातयामास भारत ।
रथादनवरूढस्य तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.५३.२९ ॥
பாரதனே! அவனுடைய அந்தக் (கதையை) கூரிய அம்புகளால் விரைவாக வீழ்த்தினார். தேரிலிருந்து இறங்காதவனுக்கு அது அற்புதம் போல் இருந்தது.
6.53.30
ततः स विपुलं चर्म शतचन्द्रं च भानुमत् ।
खङ्गं च विपुलं दिव्यं प्रगृह्य सुभुजो बली ॥ ६.५३.३० ॥
பின்னர் அந்த வலிமையுள்ள, அழகிய தோள்களுடைய வீரன் பெரிய கேடயத்தையும், நூறு நிலவுகளுடன் ஒளிரும் கேடயத்தையும், பெரிய தெய்வீக வாளையும் எடுத்துக்கொண்டான்.
6.53.31
अभिदुद्राव वेगेन द्रोणस्य वधाकाङ्क्षया ।
आमिषार्थी यथा सिंहो वने मत्तमिव द्विपम् ॥ ६.५३.३१ ॥
துரோணரைக் கொல்ல விரும்பி அவர் வேகமாகப் பாய்ந்தார்; காட்டில் இரையை நாடும் சிங்கம் மதம் பிடித்த யானையின் மீது பாய்வது போல்.
6.53.32
तत्राद्भुतमपश्याम भारद्वाजस्य पौरुषम् ।
लाघवं चास्त्रयोगं च बलं बाह्वोश्च भारत ॥ ६.५३.३२ ॥
அங்கே பாரத்வாஜரின் (துரோணரின்) வீரம், சுறுசுறுப்பு, அஸ்திர பிரயோகம் மற்றும் கரங்களின் பலம் ஆகியவற்றின் அற்புதத்தைக் கண்டோம், பரதனின் வழித்தோன்றலே.
6.53.33
यदेनं शरवर्षेण वारयामास पार्षतम् ।
न शशाक ततो गन्तुं बलवानपि संयुगे ॥ ६.५३.३३ ॥
அம்புமழையால் பார்ஷதனை (திருஷ்டத்யும்னனை) அவர் தடுத்ததால், வலிமையானவராக இருந்தும் போரில் அவரால் முன்னேற முடியவில்லை.
6.53.34
निवारितस्तु द्रोणेन धृष्टद्युम्नो महारथः ।
न्यावारयच्छरौघांस्तांश्चर्मणा कृतहस्तवत् ॥ ६.५३.३४ ॥
துரோணரால் தடுக்கப்பட்டாலும், மகாரதன் திருஷ்டத்யும்னன் அந்த அம்புப் பெருக்கை, திறமையான வீரனைப் போல் கேடயத்தால் தடுத்தான்.
6.53.35
ततो भीमो महाबाहुः सहसाऽभ्यपतद्बली ।
साहाय्यकारी समरे पार्षतस्य महात्मनः ॥ ६.५३.३५ ॥
அப்போது மகாபாஹுவும் பலவானுமான பீமன் திடீரென்று பாய்ந்தான்; போரில் மகாத்மாவான பார்ஷதனுக்கு உதவும் பொருட்டு.
6.53.36
स द्रोमं निशितैर्बाणै राजन्विव्याध सप्तभिः ।
पार्षतं च रथं तूर्णं स्वकमारोहयत्तदा ॥ ६.५३.३६ ॥
அரசே, அவன் கூரான அம்புகள் ஏழால் துரோணரைத் துளைத்தான்; உடனே பார்ஷதனையும் தன் சொந்தத் தேரில் ஏற்றிக்கொண்டான்.
6.53.37
ततो दुर्योधनो राजन्कलिङ्गं समचोदयत् ।
सैन्येन महता युक्तं भारद्वाजस्य रक्षणे ॥ ६.५३.३७ ॥
அப்போது, அரசே, துரியோதனன் பாரத்வாஜரின் (துரோணரின்) பாதுகாப்பிற்காக பெரும் படையுடன் கூடிய கலிங்கர்களைச் செலுத்தினான்.
6.53.38
ततः सा महती सेन कलिङ्गानां जनेश्वर ।
भीममभ्युद्ययौ तूर्णं तव पुत्रस्य शासनात् ॥ ६.५३.३८ ॥
அப்போது, மனிதர்களின் தலைவனே, உன் மகனின் கட்டளைப்படி கலிங்கர்களின் அந்தப் பெரும் படை விரைவாக பீமனை நோக்கி முன்னேறியது.
6.53.39
पाञ्चाल्यमथ संत्यज्य द्रोणोऽपि रथिनां वरः ।
विराटद्रुपदौ वृद्धौ वारयामास संयुगे ॥ ६.५३.३९ ॥
பின்னர், பாஞ்சால படையை விட்டுவிட்டு, தேர்வீரர்களில் சிறந்த துரோணரும் போரில் முதியவர்களான விராடனையும் துருபதனையும் தடுத்தார்.
6.53.40
धृष्टद्युम्नोऽपि समरे धर्मराजानमभ्ययात् ।
ततः प्रववृते युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ ६.५३.४० ॥
திருஷ்டத்யும்னனும் போரில் தர்மராஜனை (யுதிஷ்டிரனை) நோக்கி முன்னேறினான். பின்னர் மயிர்க்கூச்செறியும் கொடிய போர் தொடங்கியது.
6.53.41
कलिङ्गानां च समरे भीष्मस्य च महात्मनः ।
जगतः प्रक्षयकरं घोररूपं भयावहम् ॥ ६.५३.४१ ॥
கலிங்கர்களுக்கும் மகாத்மா பீஷ்மருக்கும் இடையிலான அந்தப் போர் உலகை அழிக்கும், கொடிய வடிவமும் அச்சமும் கொண்டதாக இருந்தது.