மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.58.1
ततस्ते पार्थिवाः क्रुद्धाः फल्गुनं वीक्ष्य संयुगे ।
रथैरनेकसाहस्रैः समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ६.५८.१ ॥
அப்போது கோபம் கொண்ட அந்த அரசர்கள் போரில் பால்குனனைக் கண்டு, ஆயிரக்கணக்கான தேர்களால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அவனைச் சூழ்ந்தனர்.
6.58.2
अथैनं रथबृन्देन कोष्ठकीकृत्य भारत ।
शरैः सुबहुसाहस्रैः समन्तादभ्यवारयन् ॥ ६.५८.२ ॥
பின்னர், ஓ பாரதா, தேர்ப்படையால் அவனைச் கொட்டிலைப் போல் சூழ்ந்து, பல ஆயிரம் அம்புகளால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அவனைத் தடுத்தனர்.
6.58.3
शक्तीश्च विमलाकस्तीक्ष्णा गदाश्च परिघैः सह ।
प्रासान्परश्वथांश्चैव मुद्गरान्मुसलानपि ॥ ६.५८.३ ॥
ஒளிரும் கூர் வேல்களையும், கூரிய கதைகளையும், இரும்புத் தடிகளுடன், ஈட்டிகளையும், கோடரிகளையும், உலக்கைகளையும், கதாயுதங்களையும்.
6.58.4
चिक्षिषुः समरे क्रुद्धाः फल्गुनस्य रथं प्रति ।
शस्त्राणामथ तां वृष्टिं शलभानामिवायतिम् ॥ ६.५८.४ ॥
கோபத்துடன் போரில் பால்குனனின் தேரை நோக்கித் தாக்க விரும்பினர்; ஆயுதங்களின் அந்த மழை வெட்டுக்கிளிகளின் பரந்த கூட்டம் போல் இருந்தது.
6.58.5
रुरोध सर्वतः पार्थः शरैः कनकभूषणैः ।
तत्र तल्लाघवं दृष्ट्वा बीभत्सोरतिमानुषम् ॥ ६.५८.५ ॥
பார்த்தன் எல்லாப் பக்கங்களிலும் பொன் அணிகலன் பூண்ட அம்புகளால் அவர்களைத் தடுத்தான். அங்கே பீபத்சுவின் அந்த மனிதர்களுக்கு மேம்பட்ட கையொழுங்கைக் கண்டு.
6.58.6
देवदानवगन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः ।
साधुसाध्विति राजेन्द्र फल्गुनं प्रत्यपूजयन् ॥ ६.५८.६ ॥
தேவர்களும், தானவர்களும், கந்தர்வர்களும், பிசாசங்களும், பாம்புகளும், ராட்சசர்களும் — 'சாது, சாது!' என்று, ஓ அரசர்களின் அரசே, பால்குனனைப் போற்றினர்.
6.58.7
सात्यकिश्चाभिमन्युश्च महत्या सेकनया वृतौ ।
गान्धारान्समरे शूराञ्जग्मतुः सहसौबलान् ॥ ६.५८.७ ॥
சாத்யகியும் அபிமன்யுவும் பெரும் அம்பு மழையால் சூழப்பட்டவர்களாய், போரில் வீர காந்தாரர்களையும் சௌபலர்களையும் நோக்கித் திடீரெனச் சென்றனர்.
6.58.8
तत्र सौबलकाः क्रुद्धा वार्ष्णेयस्य रथोत्तमम् ।
तिशलश्चिच्छिदुः क्रोधाच्छस्त्रैर्नानाविधैर्युधि ॥ ६.५८.८ ॥
அங்கே கோபமுற்ற சௌபலர்கள் போரில் ஆவேசத்துடன் முத்தலை ஈட்டிகளாலும் பலவகை ஆயுதங்களாலும் வார்ஷ்ணேயனின் (சாத்யகியின்) சிறந்த தேரைத் துண்டித்தனர்.
6.58.9
सात्यकिस्तु रथं त्यक्त्वा वर्तमाने भयावहे ।
अभिमन्यो रथं तूर्णमारुरोह परंतपः ॥ ६.५८.९ ॥
ஆனால் சாத்யகி பயங்கரமான போர் நடந்துகொண்டிருந்தபோது தனது தேரைக் கைவிட்டு, எதிரிகளைச் சுட்டெரிக்கும் அபிமன்யுவின் தேரில் விரைவாக ஏறினார்.
6.58.10
तावेकरथसंयुक्तौ सौबलेयस्य वाहिनीम् ।
व्यधमेतां शितैस्तूर्णं शरैःक सन्नतपर्वभिः ॥ ६.५८.१० ॥
ஒரே தேரில் இணைந்திருந்த அவ்விருவரும் சௌபலேயனின் (சகுனியின்) படையை கூரிய, வளைந்த கணுக்களுடைய அம்புகளால் விரைவாகத் துளைத்தனர்.
6.58.11
द्रोणभीष्मौ रणे यत्तौ धर्मराजस्य वाहिनीम् ।
नाशयेतां शरैस्तीक्ष्णैः कङ्कपत्रपरिच्छदैः ॥ ६.५८.११ ॥
போரில் முனைந்திருந்த துரோணரும் பீஷ்மரும் கங்கப் பறவையின் இறகுகள் பொருத்தப்பட்ட கூரிய அம்புகளால் தர்மராஜனின் (யுதிஷ்டிரனின்) படையை அழித்தனர்.
6.58.12
ततो धर्मसुतोक राजा माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
मिषतां सर्वसैन्यानां द्रोणानीकमुपाद्रवन् ॥ ६.५८.१२ ॥
பின்னர் தர்மபுத்திரனான அரசனும், மாத்ரியின் இரு மகன்களான பாண்டவர்களும், எல்லாப் படைகளும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, துரோணரின் படைப்பிரிவின் மீது பாய்ந்தனர்.
6.58.13
तत्रासीत्सुमहद्युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
यथा देवासुरं युद्धं पूर्वमासीत्सुदारुणम् ॥ ६.५८.१३ ॥
அங்கே மிகப் பெரிய, ஆரவாரமான, மயிர் சிலிர்க்கச் செய்யும் போர் நடந்தது; முன்பு தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் நடந்த கொடிய போரைப் போல.
6.58.14
कुर्वाणौ सुमहत्कर्म भीमसेनघटोत्कचौ ।
दुर्योधनस्ततोऽभ्येत्य तावुभावप्यवारयत् ॥ ६.५८.१४ ॥
பெரும் வீரச்செயல்கள் புரிந்த பீமசேனனையும் கடோத்கசனையும் துரியோதனன் அணுகி இருவரையும் தடுத்தான்.
6.58.15
तत्राद्भुतमपश्याम हैडिम्बस्य पराक्रमम् ।
अतीत्य पीतरं युद्धे यदयुध्यत भारत ॥ ६.५८.१५ ॥
பாரதனே, அங்கே ஹிடிம்பையின் மகனின் அற்புதமான வீரத்தைக் கண்டோம்; போரில் தன் தந்தையையும் விஞ்சி அவன் போரிட்டான்.
6.58.16
भीमसेनस्तु संक्रुद्धो दुर्योधनममर्षणम् ।
हृद्यविध्यत्पृषत्केन प्रहसन्निव पाण्डवः ॥ ६.५८.१६ ॥
ஆனால் கோபமடைந்த பீமசேனன் பொறுமையற்ற துரியோதனனின் மார்பில் அம்பால் துளைத்தான்; பாண்டவன் சிரிப்பது போல.
6.58.17
ततो दुर्योधननो राजा प्रहारवरपीडितः ।
निषसाद रथोपस्थे कश्मलं च जगाम ह ॥ ६.५८.१७ ॥
அப்போது அரசன் துரியோதனன் அந்தச் சிறந்த தாக்குதலால் வருந்தி, தேர்த்தட்டில் அமர்ந்தான்; மயக்கம் அடைந்தான்.
6.58.18
तं विसंज्ञं विदित्वा तु त्वरमाणोऽस्य सारथिः ।
अपोवाह रणाद्राजंस्ततः सैन्यमभज्यत ॥ ६.५८.१८ ॥
அவன் மயங்கியதை அறிந்து அவனுடைய சாரதி விரைந்து அவனைப் போர்க்களத்திலிருந்து கொண்டு சென்றான்; அரசே, அதன்பின் படை சிதறியது.
6.58.19
ततस्तां कौरवीं सेनां द्रवमाणां समन्ततः ।
निघ्नन्भीमः शरैस्तीक्ष्णैरनुवव्राज पृष्ठतः ॥ ६.५८.१९ ॥
பின்னர் பீமன் நாலாபுறமும் ஓடிக்கொண்டிருந்த அந்த கௌரவ சேனையைக் கூரிய அம்புகளால் தாக்கியவாறு பின்னிருந்து துரத்தினான்.
6.58.20
पार्षतश्च रथश्रोष्ठो धर्मपुत्रश्च पाण्डवः ।
द्रोणस्य पश्यतः सैन्यं गाङ्गेयस्य च पश्यतः ॥ ६.५८.२० ॥
பிருஷதனின் மகனும், தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனுமான தர்மபுத்திரன் பாண்டவனும், துரோணர் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, கங்கையின் மகன் பீஷ்மர் பார்த்துக்கொண்டிருக்க அந்தப் படையைத் தாக்கினர்.
6.58.21
जघ्नतुर्विशिकैस्तीक्ष्णैः परानीकविनाशनैः ।
द्रवमाणं तु तत्सैन्यं तव पुत्रस्य संयुगे ॥ ६.५८.२१ ॥
எதிரிப் படைகளை அழிக்கும் கூரிய அம்புகளால் அவர்கள் இருவரும் தாக்கினர்; போரில் உன் மகனின் அந்தப் படை ஓடத் தொடங்கியது.
6.58.22
नाशक्नुतां वारयितुं भीष्मद्रोणौ महारथौ ।
वार्यमाणं च भीष्मेण द्रोणेन च महात्मना ॥ ६.५८.२२ ॥
மகாரதர்களான பீஷ்மரும் துரோணரும் அதைத் தடுக்க இயலவில்லை; பீஷ்மராலும் மகாத்மாவான துரோணராலும் தடுக்கப்பட்ட போதிலும் (அது நிற்கவில்லை).
6.58.23
विद्रवत्येव तत्सैन्यं पश्यतोर्द्रोणभीष्मयोः ।
ततो रथसहस्रेषु विद्रवत्सु ततस्ततःक ॥ ६.५८.२३ ॥
துரோணரும் பீஷ்மரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க அந்தப் படை ஓடிக்கொண்டிருந்தது; அப்போது ஆயிரம் தேர்கள் இங்குமங்கும் ஓடியபோது…
6.58.24
तावास्थितावेकरथं सौभद्रशिनिपुङ्गवौ ।
सौबलीं समरे सेनां शातयेतां समन्ततः ॥ ६.५८.२४ ॥
சௌபத்ரனும், சினியின் சிறந்த வீரனும் ஒரே தேரில் ஏறி நின்று, போரில் சௌபலரின் படையை நாலாபுறமும் வெட்டி வீழ்த்தினர்.
6.58.25
शुशुभाते तदा तौ तु शैनेयकुरुपुङ्गवौ ।
अमावास्यां गतौ यद्वत्सोमसूर्यौ नभस्तले ॥ ६.५८.२५ ॥
அப்போது அந்த இருவரும், சைனேயனும் குருக்களில் சிறந்தவனும், அமாவாசை நாளில் வானத்தில் சந்திரனும் சூரியனும் போல ஒளிர்ந்தனர்.
6.58.26
अर्जुनस्तु ततः क्रुद्धस्तव सैन्यं विशांपते ।
ववर्ष शरवर्षेण धाराभिरिव तोयदः ॥ ६.५८.२६ ॥
அப்போது கோபமடைந்த அர்ஜுனன், மக்களின் தலைவரே, உமது படையின் மீது அம்புகளின் மழையைப் பொழிந்தான், மேகம் நீர்த்தாரைகளைப் பொழிவது போல்.
6.58.27
वध्यमानं ततस्तत्र शरैः पार्थस्य संयुगे ।
दुद्राव कौरवं सैन्यं विषादभयकम्पितम् ॥ ६.५८.२७ ॥
அங்கே பார்த்தனின் அம்புகளால் அடிபட்ட கௌரவப் படை, துயரும் அச்சமும் நடுங்கி, ஓடியது.
6.58.28
द्रवतस्तान्समालक्ष्य भीष्मद्रोणौ महारथौ ।
न्यवारयेतां संरब्धौ दुर्योधनहितैषिणौ ॥ ६.५८.२८ ॥
அவர்கள் ஓடுவதைக் கண்டு, துரியோதனனின் நலனை விரும்பும் மகாரதர்களான பீஷ்மரும் துரோணரும் கோபத்துடன் அவர்களைத் தடுத்தனர்.
6.58.29
ततो दुर्योधनो राजा समाश्वस्य विशांपते ।
न्यवर्तयत तत्सैन्यं द्रवमाणां समन्ततः ॥ ६.५८.२९ ॥
அப்போது, மக்களின் தலைவரே, அரசன் துரியோதனன் ஆறுதல் கூறி, ஓடிக்கொண்டிருந்த அந்தப் படையை நாற்புறமும் திருப்பினான்.
6.58.30
यत्र यत्र हि पुत्रं ते ये ये पश्यन्ति भारत ।
तत्र तत्र न्यवर्तन्त क्षत्रियाणां महरथाः ॥ ६.५८.३० ॥
பாரதனே, உமது மகனை எங்கெல்லாம், யார் யார் கண்டார்களோ, அங்கங்கே அந்த மகாரதக் க்ஷத்திரியர்கள் திரும்பினர்.
6.58.31
तान्निवृत्तान्समीक्ष्यैव ततोऽन्येऽपीतरे जनाः ।
अन्योन्यस्पर्धया राजँल्लज्जया चावतस्थिरे ॥ ६.५८.३१ ॥
அவர்கள் திரும்புவதைக் கண்டு, ஓ அரசே, மற்றவர்களும் பரஸ்பரப் போட்டியாலும் வெட்கத்தாலும் நின்றுவிட்டனர்.
6.58.32
पुनरावर्ततां तेषां वेग आसीद्विशांपते ।
पूर्यतः सागरस्येव चन्द्रस्योदयनं प्रति ॥ ६.५८.३२ ॥
ஓ மக்களின் தலைவா, மீண்டும் திரும்பிய அவர்களின் வேகம் சந்திரனின் எழுச்சியை நோக்கி பொங்கும் கடலைப் போல் இருந்தது.
6.58.33
अन्निवृत्तांस्ततस्तांस्तु दृष्ट्वा राजा सुयोधनः ।
अब्रवीत्त्वरितो गत्वा भीष्मं शान्तनवं वचः ॥ ६.५८.३३ ॥
அவர்கள் திரும்பாததைக் கண்ட மன்னன் துரியோதனன் விரைந்து சென்று சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரிடம் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
6.58.34
पितामह निबोधेदं यत्त्वां वक्ष्यामि भारत ।
नानुरूपमहं मन्ये त्वयि जीवति कौरव ॥ ६.५८.३४ ॥
பாட்டனே, நான் உங்களுக்குச் சொல்லப்போவதைக் கேளுங்கள். ஓ பரத வம்சத்தவரே, ஓ குருவே, நீங்கள் உயிருடன் இருக்கையில் இது பொருத்தமானதாக எனக்குத் தோன்றவில்லை.
6.58.35
द्रोणो चास्त्रविदां श्रेष्ठे सपुत्रे ससुहृञ्जने ।
कृपे चैव महेष्वासे द्रवते यद्वरूथिनी ॥ ६.५८.३५ ॥
படைக்கலன் வல்லுநர்களில் சிறந்த துரோணர், அவர் மகனும் நண்பர்களும், மாபெரும் வில்லாளி கிருபரும் — இவர்களின் படை ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.
6.58.36
न पाण्डवान्प्रतिलांस्तव मन्ये कथंचन ।
तथा द्रोणस्य सङ्ग्रमे द्रौमेश्चैव कृपस्य च ॥ ६.५८.३६ ॥
உங்கள் தரப்பினர் எவ்வகையிலும் பாண்டவர்களை எதிர்த்து நிற்பார்கள் என்று நான் நினைக்கவில்லை; அதுபோலவே போரில் துரோணர், துரோணி, கிருபர் ஆகியோரின் முன்பும் நிற்க மாட்டார்கள்.
6.58.37
अनुग्राह्याः पाण्डुसुतास्तव नूनं पितामह ।
यथेमां क्षमसे वीर वध्यमानां वरूथिनीम् ॥ ६.५८.३७ ॥
பிதாமகரே, பாண்டுவின் மகன்கள் உமது அருளுக்குத் தகுந்தவர்களே; வீரரே, அடிபடும் இச்சேனையை நீர் பொறுத்துக் கொள்கிறீரே.
6.58.38
सोऽस्मि वाच्यस्त्वया राजन्पूर्वमेव समागमे ।
न योत्स्ये पाण्डवान्सङ्ख्ये नापि पार्षतसात्यकी ॥ ६.५८.३८ ॥
அரசே, போர் தொடங்குமுன்பே நீரால் நான் சொல்லப்பட்டவன்தான்; போரில் நான் பாண்டவர்களோடும், பார்ஷதரோடும் சாத்யகியோடும் போரிடமாட்டேன்.
6.58.39
श्रुत्वा तु वचनं तुभ्यमाचार्यस्य कृपस्य च ।
कर्णेन सहितः कृत्यं चिन्तयानस्तदैव हि ॥ ६.५८.३९ ॥
ஆனால் உமக்காக ஆசாரியரும் கிருபரும் சொன்ன வார்த்தைகளைக் கேட்டு, கர்ணனுடன் சேர்ந்து, என்ன செய்வது என்று அப்போதே சிந்தித்தார்.
6.58.40
यदि नाहं परित्याज्यो युवाभ्यामिह संयुगे ।
विक्रमेणानुरूपेण युध्येतां पुरुषर्षभौ ॥ ६.५८.४० ॥
இப்போரில் நீங்கள் இருவரும் என்னை விலக்கத் தகாதவனாகக் கருதவில்லை என்றால், ஆண்களில் சிறந்தவர்களே, உங்கள் வீரத்திற்குத் தகுந்தபடி போரிடுங்கள்.
6.58.41
एतच्छ्रुत्वा वचो भीष्मः प्रहसन्वै मुहुर्मुहुः ।
अब्रवीत्तनयं तुभ्यं क्रोधादुद्वृत्य चक्षुषी ॥ ६.५८.४१ ॥
இச்சொற்களைக் கேட்ட பீஷ்மர் மீண்டும் மீண்டும் சிரித்து, கோபத்தால் கண்களை உருட்டி, உமது மகனிடம் சொன்னார்.
6.58.42
बहुशोऽसि मया राजंस्तथ्यमुक्तो हितं वचः ।
अजेयाः पाण्डवा युद्धे देवैरपि सवासवैः ॥ ६.५८.४२ ॥
அரசே, நான் உனக்குப் பலமுறை உண்மையும் நலமும் கொண்ட வார்த்தைகளைச் சொல்லியிருக்கிறேன்: போரில் பாண்டவர்கள் இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களாலும் வெல்லப்பட முடியாதவர்கள்.
6.58.43
यत्तु शक्यं मया कर्तुं वृद्धेनाद्य गतायुषा ।
करिष्यामि यथाशक्ति पश्येदानीं सबान्धवः ॥ ६.५८.४३ ॥
இன்று வயோதிகனும் ஆயுள் குறைந்தவனுமான நான் செய்யக்கூடியதை, என் சக்திக்கேற்ப செய்வேன். இப்போது உறவினருடன் பார்.
6.58.44
अद्य पाण्डुसुतानेकः ससैन्यान्सह बन्धुभिः ।
सोऽहं निवारयिष्यामि सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ६.५८.४४ ॥
இன்று நான் ஒருவனாகவே படைகளோடும் உறவினரோடும் பாண்டுவின் மகன்களைத் தடுப்பேன்; எல்லா உலகமும் காணும்படி.
6.58.45
एवमुक्ते तु भीष्मेण पुत्रास्तव जनेश्वर ।
दध्मुः शङ्खान्मुदा युक्ता भेरीः संजघ्निरे भृशम् ॥ ६.५८.४५ ॥
ஜனேஸ்வரா, பீஷ்மர் இவ்வாறு கூறியதும் உம் மகன்கள் மகிழ்ச்சியுடன் சங்குகளை ஊதி, பேரிகைகளை மிகவும் முழக்கினர்.
6.58.46
पाण्डवा हि ततो राजञ्श्रुत्वा तं निनदं महत् ।
दध्मुः शङ्खांश्च भेरीश्च मुरजांश्चाप्यनादयन् ॥ ६.५८.४६ ॥
அரசே, அப்போது பாண்டவர்கள் அந்தப் பெரும் ஒலியைக் கேட்டு சங்குகளை ஊதி, பேரிகைகளும் முரஜங்களும் முழக்கினர்.