Mahābhārata · Adhyāya 6.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.62.1
दैवमेव परं मन्ये पौरुषादपि सञ्जय ।
यत्सैन्यं मम पुत्रस्य पाण्डुपुत्रेण वध्यते ॥ ६.६२.१ ॥
Sañjaya, ich halte das Schicksal für höher als menschliche Anstrengung, denn das Heer meines Sohnes wird vom Sohn Pāṇḍus erschlagen.
6.62.2
नित्यं हि मामकांस्तात हतानेव हि शंससि ।
अव्यग्रांश्च प्रहृष्टांश्च नित्यं शंशसि पाण्डवान् ॥ ६.६२.२ ॥
Lieber, du berichtest immer, dass die Meinen schon erschlagen sind, und immer, dass die Pāṇḍavas gelassen und froh sind.
6.62.3
विभग्नांश्च प्रनष्टांश्च नित्यं शंससि मामकान् ।
हीनान्पुरुषकारेण मामकानद्य सञ्जय ।
पातितान्पात्यमानांश्च हतानेव च शंससि ॥ ६.६२.३ ॥
Du berichtest immer, dass meine Leute zerschlagen und vernichtet sind; Sañjaya, heute sind meine Leute ohne männliche Kraft. Die Gefallenen und die Fallenden nennst du erschlagen.
6.62.4
युध्यमानान्यथाशक्ति घटमानाञ्जयं प्रति ।
पाण्डवा हि जयन्त्येव जीयन्ते चैव मामकाः ॥ ६.६२.४ ॥
Meine Leute kämpfen nach ihrer Kraft und streben nach dem Sieg, doch die Pāṇḍavas siegen, und meine Leute werden besiegt.
6.62.5
सोऽहं तीव्राणि दुःस्वानि दुर्योधनकृतानि च ।
श्रोष्यामि सततं तात दुःसहानि बहूनि च ॥ ६.६२.५ ॥
Lieber, ich werde unablässig viele harte, unheilvolle und unerträgliche Nachrichten hören, die Duryodhana verursacht hat.
6.62.6
तमुपायं न पश्यामि जीयेरन्येन पाण्डवान् ।
मामका विजयं युद्धे प्राप्नुयुर्येन सञ्जय ॥ ६.६२.६ ॥
Sañjaya, ich sehe kein Mittel, durch das die Pāṇḍavas besiegt werden könnten und meine Leute den Sieg im Kampf erringen könnten.
6.62.7
क्षयं मनुष्यदेहानां गजवाजिरथक्षयम् ।
श्रृणु राजन्स्थिरो भूत्वा तवैवापनयो महान् ॥ ६.६२.७ ॥
O König, höre standhaft zu: Die Vernichtung menschlicher Körper, von Elefanten, Pferden und Streitwagen ist allein deine große Schuld.
6.62.8
धृष्टद्युम्नस्तु शल्येन पीडितो नवभिः शरैः ।
पीडयामास संक्रुद्धो मद्राधिपतिमायसैःक ॥ ६.६२.८ ॥
Doch Dhṛṣṭadyumna, von Śalya mit neun Pfeilen bedrängt, ergrimmt, begann den Herrn der Madras mit eisernen Pfeilen zu bedrängen.
6.62.9
तत्राद्भुतमपश्याम पार्षस्य पराक्रमम् ।
न्यवारयत यस्तूर्णं शल्यं समितिशोभनम् ॥ ६.६२.९ ॥
Dort sahen wir die wunderbare Tapferkeit des Sohnes des Pṛṣata, der den im Kampf glänzenden Śalya sogleich zurückdrängte.
6.62.10
नान्तरं दृश्यते तत्र तयोश्च रथिनोस्तदा ।
मुहूर्तमिव तद्युद्धं तयोः सममिवाभवत् ॥ ६.६२.१० ॥
Da war zwischen den beiden Wagenkämpfern kein Unterschied zu sehen; für einen Augenblick schien der Kampf für beide gleich.
6.62.11
ततः शल्यो महाराज धृष्टद्युम्नस्य संयुगे ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन पीतेन निशितेन च ॥ ६.६२.११ ॥
Da zerschnitt Śalya, o großer König, im Kampf den Bogen Dhṛṣṭadyumnas mit einem goldenen, scharfen Bhalla-Pfeil.
6.62.12
अथैनं शरवर्षेण च्छादयामास संयुगे ।
गिरिं जलागमे यद्वञ्जलदा जलवृष्टिभिः ॥ ६.६२.१२ ॥
Dann überschüttete er ihn im Kampf mit einem Pfeilregen, wie die Wolken zur Regenzeit einen Berg mit Wasserfluten überziehen.
6.62.13
अभिमन्युस्ततः क्रुद्धो धृष्टद्युम्ने च पीडिते ।
अभिदुद्राव वेगेन मद्रराजरथं प्रति ॥ ६.६२.१३ ॥
Da stürmte Abhimanyu, erzürnt, weil Dhṛṣṭadyumna bedrängt war, mit Schnelligkeit auf den Wagen des Madra-Königs zu.
6.62.14
ततो मद्राधिपस्थं कार्ष्णिः प्राप्यातिकोपनः ।
आर्तायनिममेयात्मा विव्याध निशितैः शरैः ॥ ६.६२.१४ ॥
Da erreichte der Sohn Kṛṣṇas, von unermesslichem Geist und sehr zornig, Ārtāyani auf dem Wagen des Madra-Herrn und durchbohrte ihn mit scharfen Pfeilen.
6.62.15
ततस्तु तावका राजन्परीप्सन्तोऽर्जुनं रणे ।
मद्रराजरथं तूर्णं परिवार्यावतस्थिरे ॥ ६.६२.१५ ॥
Da, o König, umringten die Deinen, begierig, Arjuna im Kampf zu schützen, rasch den Wagen des Madra-Königs und standen fest.
6.62.16
दुर्योधनो विकर्णश्च दुःशासनविविंशती ।
दुर्मर्षणो दुःसहश्च चित्रसेनोऽथ दुर्मुखः ॥ ६.६२.१६ ॥
Duryodhana, Vikarṇa, Duḥśāsana und Vivviṃśati, Durmarṣaṇa, Duḥsaha, Citrasena und dann Durmukha.
6.62.17
सत्यव्रतश्च भद्रं ते पुरुमित्रश्च भारत ।
एते मद्राधिपरथं पालयन्तः स्थिता रणे ॥ ६.६२.१७ ॥
Satyavrata und Purumitra, o Bhārata, Glück sei mit dir, diese standen im Kampf und beschützten den Wagen des Madra-Herrn.
6.62.18
तान्भीमसेनः संक्रुद्धो धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
द्रौपदेयाभिमन्युश्च माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ ६.६२.१८ ॥
Bhīmasena, schwer erzürnt, wandte sich gegen sie; und Dhṛṣṭadyumna, der Sohn Pṛṣatas, Abhimanyu, Draupadīs Sohn, und die beiden Pāṇḍavas, Söhne Mādrīs, ebenso.
6.62.19
धार्तराष्ट्रान्दश रथान्दशैव प्रत्यवारयन् ।
नानारूपाणि शस्त्राणि विसृजन्तो विशांपते ॥ ६.६२.१९ ॥
Die zehn Wagen der Söhne Dhṛtarāṣṭras hielten sie mit zehn Wagen auf, indem sie Waffen vielfältiger Art schleuderten, o Herr der Völker.
6.62.20
अभ्यवर्तन्तं संहृष्टाः परस्परवधैषिणः ।
ते वै समेयुः संग्रामे राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ६.६२.२० ॥
Begierig einander zu töten, rückten sie freudig vor und trafen im Kampf aufeinander, o König, durch deinen unheilvollen Rat.
6.62.21
तस्मिन्दशरथे क्रुद्धे वर्तमाने महाभये ।
तावकानां परेषां वा प्रेक्षका रथिनोऽभवन् ॥ ६.६२.२१ ॥
Während dieser zornige Kampf der zehn Wagen in großem Schrecken tobte, wurden die Wagenkrieger deiner Seite wie der Feinde zu bloßen Zuschauern.
6.62.22
शस्त्राण्यनेकरूपाणि विसृजन्तो महारथाः ।
अन्योन्यमभिनर्दन्तः संप्रहारं प्रचक्रिरे ॥ ६.६२.२२ ॥
Waffen vielfältiger Gestalt schleudernd, brüllten die großen Wagenkrieger einander an und führten einen wilden Zusammenstoß aus.
6.62.23
ते तदा जातसंरम्भाः सर्वेऽन्योन्यं जिघांसवः ।
अन्योन्यमभिमर्दन्तः स्पर्धमानाः परस्परम् ॥ ६.६२.२३ ॥
Da waren sie alle von Zorn erfüllt, begierig einander zu erschlagen, einander zermalmend und miteinander wetteifernd.
6.62.24
अन्योन्यस्पर्धया राजञ्ज्ञातयः संगता मिथः ।
महास्राणि विमुञ्चन्तः समापेतुरमर्षिणः ॥ ६.६२.२४ ॥
Durch ihren gegenseitigen Wettstreit, o König, versammelten sich jene Verwandten, schleuderten gewaltige Waffen und trafen unversöhnlich aufeinander.
6.62.25
दुर्योधनस्तु संक्रुद्धो धृष्टद्युम्नं महारणे ।
विव्याध निशितैर्बाणैश्चतुर्भिः समरे द्रुतम् ॥ ६.६२.२५ ॥
Duryodhana aber, voller Zorn, durchbohrte Dhṛṣṭadyumna in jener großen Schlacht sogleich mit vier scharfen Pfeilen.
6.62.26
दुर्मर्षणश्च विंशत्या चित्रसेनश्च पञ्चभिः ।
दुर्मुखो नवभिर्बाणैर्दुःसहश्चापि सप्तभिः ॥ ६.६२.२६ ॥
Durmarṣaṇa mit zwanzig, Citrasena mit fünf, Durmukha mit neun und Duḥsaha mit sieben Pfeilen.
6.62.27
विविंशतिः पञ्चभिश्च त्रिभिर्दुःशासनस्तथा ।
तान्प्रत्यविध्यद्राजेन्द्र पार्षतः शत्रुतापनः ॥ ६.६२.२७ ॥
Vivimśati mit fünf und Duḥśāsana mit drei Pfeilen. O König der Könige, der Sohn des Pṛṣata, der Peiniger der Feinde, durchbohrte sie alle im Gegenzug.
6.62.28
एकैकं पञ्चविंशत्या दर्शयन्पाणिलाघवम् ।
सत्यव्रतं च समरे पुरुमित्रं च भारत ॥ ६.६२.२८ ॥
O Bhārata, seine Handfertigkeit zeigend, traf er jeden mit fünfundzwanzig Pfeilen, Satyavrata und Purumitra eingeschlossen, im Kampf.
6.62.29
अभिमन्युरविध्यत्तु दशभिर्दशभिः शरैः ।
माद्रीपुत्रौ तु समरे मातुलं मातृनन्दनौ ॥ ६.६२.२९ ॥
Abhimanyu traf jeden mit zehn Pfeilen, und im Kampf trafen die beiden Söhne Mādrīs ihren mütterlichen Onkel Śalya.
6.62.30
अविध्येतां शरैस्तीक्ष्णैस्तदद्भुतमिवाभवत् ।
ततः शल्यो महाराज स्वस्त्रीयौ रथिनां वरौ ॥ ६.६२.३० ॥
Die beiden durchbohrten ihn mit scharfen Pfeilen, und das war wunderbar. Dann, o großer König, traf Śalya seine beiden Neffen, die besten der Wagenkämpfer.
6.62.31
शरैर्बहुभिरानर्च्छत्कृतप्रतिकृतैषिणौ ।
छाद्यमानौ ततस्तौ कतु माद्रीपुत्रौ न चेलतुः ॥ ६.६२.३१ ॥
Obwohl beide von zahlreichen Pfeilen bedeckt wurden, wichen die beiden Söhne Mādrīs nicht von der Stelle, begierig, jede Verletzung zu vergelten; auch sie schossen viele Pfeile ab.
6.62.32
अथ दुर्योधनं दृष्ट्वा भीमसेनो महाबलः ।
विधित्सुः कलहस्यान्तं गदां जग्राह पाण्डवः ॥ ६.६२.३२ ॥
Da ergriff Bhīmasena, der Mächtige, als er Duryodhana sah und das Ende des Streites herbeiführen wollte, der Pāṇḍava seine Keule.
6.62.33
तमुद्यतगदं दृष्ट्वा कैलासमिव श्रृङ्गिणम् ।
भीमसेनं महाबाहुं पुत्रास्ते प्राद्रवन्भयात् ॥ ६.६२.३३ ॥
Als sie den starkarmigen Bhīmasena mit erhobener Keule sahen, gleich dem gipfelreichen Kailāsa, flohen deine Söhne vor Angst.
6.62.34
दुर्योधनस्तु संक्रुद्धो मागधं समचोदयत् ।
अनीकं दशसाहस्रं कुञ्जराणां तरस्विनाम् ॥ ६.६२.३४ ॥
Duryodhana aber, tief erzürnt, trieb den König von Magadha voran, mit einer Abteilung von zehntausend schnellen Elefanten.
6.62.35
गजानीकेन सहितस्तेन राजा सुयोधनाः ।
मागधं पुरतः कृत्वा भीमसेनं समभ्ययात् ॥ ६.६२.३५ ॥
Begleitet von der Elefantenabteilung rückte König Suyodhana, mit dem König von Magadha an der Spitze, gegen Bhīmasena vor.
6.62.36
आपतन्तं च तं दृष्ट्वा गजानीकं वृकोदरः ।
गदापाणिरवारोहद्रथांत्सिंह इवोन्नदन् ॥ ६.६२.३६ ॥
Als er die Elefantenabteilung heranstürmen sah, sprang Vṛkodara mit der Keule in der Hand von seinem Wagen und brüllte wie ein Löwe.
6.62.37
अद्रिसारमयीं गुर्वीं प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
अभ्यधावद्गजानीकं व्यादितास्य इवान्तकः ॥ ६.६२.३७ ॥
Die schwere, große Keule aus dem Kern des Steins ergreifend, stürzte er sich auf das Elefantenheer, wie Antaka mit aufgerissenem Rachen.
6.62.38
स गजान्गदया निघ्नन्व्यचरत्समरे बली ।
भीमसेनो महाबाहुः सवज्र इव वासवः ॥ ६.६२.३८ ॥
Die Elefanten mit seiner Keule schlagend, bewegte sich der mächtige, großarmige Bhīmasena im Kampf, wie Indra mit dem Donnerkeil.
6.62.39
तस्य नादेन महता मनोहृदयकम्पिना ।
व्यत्यचेष्टन्त संहत्य गजा भिमस्य गर्जतः ॥ ६.६२.३९ ॥
Bei dem gewaltigen Brüllen Bhīmas, das Geist und Herz erbeben ließ, drängten sich die Elefanten zusammen und wanden sich in Verwirrung.
6.62.40
ततस्तु द्रौपदीपुत्राः सौभद्रश्च महारथः ।
नकुलः सहदेवश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ॥ ६.६२.४० ॥
Da rückten die Söhne Draupadīs vor, der große Wagenkämpfer, Sohn Subhadrās, Nakula und Sahadeva und Dhṛṣṭadyumna, Sohn des Pṛṣata.
6.62.41
पृष्ठं भीमस्य रक्षन्तः शरवर्षेण वारणान् ।
अभ्यवर्षन्त धावन्तो मेघा इव गिरिव्रजान् ॥ ६.६२.४१ ॥
Den Rücken Bhīmas schützend, stürmten sie vor und ließen einen Pfeilregen auf die Elefanten niederprasseln, wie Wolken auf Bergherden.
6.62.42
नाकुलिस्तु शतानीकः समरे शत्रुपूगहा ।
क्षुरैः क्षुरप्रैर्भल्लैश्च पीतैश्चाञ्जलिकैः शितैः।
न्यहनच्चोत्तमाङ्गानि पाण्डवो गजयोधिनाम् ॥ ६.६२.४२ ॥
Śatānīka, der Sohn Nakulas, der Vernichter feindlicher Scharen im Kampf, schlug mit Rasierpfeilen, Halbmondpfeilen, Widerhakenpfeilen, gelbgefiederten Añjalikas und scharfen Pfeilen den Elefantenkämpfern die Häupter ab.
6.62.43
शिरोभिः प्रपतद्भिश्च बाहुभिश्च विभूषितैः ।
अश्मवृष्टिरिवाभाति पाणिभिश्च सहाङ्कुशैः ॥ ६.६२.४३ ॥
Mit fallenden Köpfen und geschmückten Armen und Händen mit Treibstöcken erschien es wie ein Steinregen.
6.62.44
हृतोत्तमाङ्गाः स्कन्धेषु गजानां गजयोधिनः ।
अदृश्यन्ताचलाग्रेकषु द्रुमा भग्नशिखा इव ॥ ६.६२.४४ ॥
Die Elefantenkrieger mit abgeschlagenen Köpfen waren auf den Schultern der Elefanten zu sehen, wie Bäume mit gebrochenen Wipfeln auf Bergspitzen.
6.62.45
धृष्टद्युम्नहतानन्यानपश्याम महागजान् ।
पततः पात्यमानांश्च पार्षतेन महात्मना ॥ ६.६२.४५ ॥
Wir sahen andere große Elefanten, von Dhṛṣṭadyumna erschlagen, fallend und vom großherzigen Sohn des Pṛṣata niedergeworfen.
6.62.46
मागधोऽथ महीपालो गजमैरावणोपमम् ।
प्रेषयामास समरे सौभद्रस्य रथं प्रति ॥ ६.६२.४६ ॥
Dann sandte der Schutzkönig von Magadha im Kampf einen Elefanten, Airāvaṇa gleich, gegen den Wagen Saubhadras.
6.62.47
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य मागधस्य महागजम् ।
जघानैकेषुणा वीरःत सौभद्रः परवीरहा ॥ ६.६२.४७ ॥
Als er den großen Elefanten des Königs von Magadha angreifen sah, streckte der Held Saubhadra, Töter feindlicher Helden, ihn mit einem einzigen Pfeil nieder.
6.62.48
तस्यावर्जितनागस्य कार्ष्णिः परपुरंजयः ।
राज्ञो रजतपुङ्खेन भल्लेनापाहरच्छिरः ॥ ६.६२.४८ ॥
Als er jenen Elefanten zurückwandte, schlug Kārṣṇi, Eroberer feindlicher Städte, dem König mit einem breitköpfigen Pfeil mit silbernen Federn den Kopf ab.
6.62.49
विगाह्य तद्गजानीकं भीमसेनोऽपि पाण्डवः ।
व्यचरत्समरे मृद्गन्गजानिन्द्रो गिरीनिव ॥ ६.६२.४९ ॥
Auch Bhīmasena, der Pāṇḍava, stürzte sich in jenes Elefantenheer und bewegte sich im Kampf, Elefanten zermalmend, wie Indra die Berge zerschmettert.
6.62.50
एकप्रहारनिहतान्भीमसेनेन दन्तिनः ।
अपश्याम रणे तस्मिन्गिरीन्वज्रहतानिव ॥ ६.६२.५० ॥
In jener Schlacht sahen wir Elefanten, die durch je einen einzigen Schlag Bhīmasenas erschlagen waren, wie vom Donnerkeil getroffene Berge.
6.62.51
भग्नदन्तान्भग्नकरान्भग्नसक्थीश्च वारणान् ।
भग्नपृष्ठत्रिकानन्यान्निहतान्पर्वतोपमान् ॥ ६.६२.५१ ॥
Elefanten mit zerbrochenen Stoßzähnen, zerbrochenen Rüsseln und zerbrochenen Schenkeln, und andere mit zerschmetterten Rücken und Hüften, lagen erschlagen da wie Berge.
6.62.52
नदतः सीदतश्चान्यान्विमुखान्समरे गतान् ।
विद्रुतान्भयसंविग्नांस्तथा विशकृतोऽपरान् ॥ ६.६२.५२ ॥
Andere Elefanten brüllten und sanken nieder, andere, vom Kampf abgewandt, flohen, von Furcht aufgewühlt, und wieder andere waren mit Kot beschmutzt.
6.62.53
भीमसेनस्य मार्गेषु पतितान्पर्वतोपमान् ।
अपश्यं निहतान्नागान्राजन्निष्ठीवतोपरान् ॥ ६.६२.५३ ॥
Auf den Wegen Bhīmasenas, o König, sah ich Elefanten gefallen wie Berge, erschlagen, und andere Blut speiend.
6.62.54
वमन्तो रुधिरं चान्ये भिन्नकुम्भा महागजाः ।
विह्नलन्तो गता भूमिं शैला इव धरातले ॥ ६.६२.५४ ॥
Blut speiend, und andere große Elefanten mit gespaltenen Stirnwölbungen, taumelnd, fielen zu Boden, wie Berge, die auf die Erde stürzen.
6.62.55
मेदोरुधिरदिग्धाङ्गो वसामज्जासमुक्षितः ।
व्यचरत्समरे भीमो दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ६.६२.५५ ॥
Bhīma, der Körper mit Fett und Blut beschmiert und mit Mark und Fett besprengt, bewegte sich im Kampf wie der Tod mit dem Stab in der Hand.
6.62.56
गजानां रुधिरक्लिन्नां गदां बिभ्रद्वृकोदरः ।
घोरः प्रतिभयश्चासीत्पिनाकीव पिनाकभृत् ॥ ६.६२.५६ ॥
Vṛkodara, eine vom Blut der Elefanten getränkte Keule tragend, war schrecklich und furchterregend, wie Śiva, der Träger des Pināka-Bogens.
6.62.57
संमथ्यमानाः क्रुद्धेन भीमसेनेन दन्तिनः ।
सहसा प्राद्रवन्क्लिष्ठा मृद्गन्तस्तव वाहिनीम् ॥ ६.६२.५७ ॥
Die Elefanten, von dem zornigen Bhīmasena zermalmt, flohen plötzlich in Not und zertrampelten dein Heer.
6.62.58
तं हि वीरं महेष्वासं सौभद्रप्रमुखा रथाः ।
पर्यरक्षन्त युध्यन्तं वज्रायुधमिवामराः ॥ ६.६२.५८ ॥
Die Wagenkämpfer, angeführt von Saubhadra (Abhimanyu), beschützten jenen Helden, den großen Bogenschützen, während er kämpfte, wie die Götter Indra, den Träger des Donnerkeils, schützen.
6.62.59
शोणिताक्तां गदां बिभ्रदुक्षितां गजशोणितैः ।
कृतान्त इव रोद्रात्मा भीमसेनो व्यदृश्यत ॥ ६.६२.५९ ॥
Bhīmasena, von wildem Wesen, eine mit Elefantenblut beschmierte und besprengte Keule tragend, erschien wie der Tod selbst.
6.62.60
व्यायच्छमानं गदया दिक्षु सर्वासु भारत ।
अपश्याम रणे भीमं नृत्यन्तमिव शङ्करम् ॥ ६.६२.६० ॥
O Bhārata, wir sahen Bhīma im Kampf, wie er sich mit der Keule nach allen Richtungen anstrengte, wie Śaṅkara beim Tanzen.
6.62.61
यमदण्डोपमां गुर्वीमिन्द्राशनिसमकस्वनाम् ।
अपश्याम महाराय रौद्रां विशसनीं गदाम् ॥ ६.६२.६१ ॥
O großer König, wir sahen die Keule, schwer wie Yamas Stab, mit einem Dröhnen wie Indras Donnerkeil, schrecklich und tötend.
6.62.62
विमिश्रां केशमञ्जाभिः प्रदिग्धां रुधिरेण च ।
पिनाकमिव रुद्रस्य क्रुद्धस्याभिघ्नतः पशून् ॥ ६.६२.६२ ॥
Mit Haaren und Mark vermengt, mit Blut beschmiert, wie Rudra im Zorn, der die Geschöpfe mit seinem Bogen Pinaka schlägt.
6.62.63
यथा पशूनां सङ्घातं यष्ट्या पालः प्रकालयेत् ।
तथा भीमो गजानीकं गदया समकालयत् ॥ ६.६२.६३ ॥
Wie ein Hirte mit dem Stock eine Herde Vieh treibt, so trieb Bhīma mit der Keule das Heer der Elefanten davon.
6.62.64
गदया वध्यमानास्ते मार्गणैश्च समन्ततः ।
स्वान्यनीकानि मृद्गन्तः प्राद्रवन्कुञ्जरास्तव ॥ ६.६२.६४ ॥
Von der Keule und von Pfeilen von allen Seiten getroffen, flohen eure Elefanten und zertrampelten ihr eigenes und das fremde Heer.
6.62.65
महावात इवाभ्राणि विधमित्वा स वारणान् ।
अतिष्ठत्तुमुले भीमः श्मशान इव शूलभृत् ॥ ६.६२.६५ ॥
Wie ein gewaltiger Wind die Wolken zerstreut, so zerstreute Bhīma die Elefanten und stand im Getümmel wie der Dreizackträger auf dem Leichenfeld.