மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.62.1
दैवमेव परं मन्ये पौरुषादपि सञ्जय ।
यत्सैन्यं मम पुत्रस्य पाण्डुपुत्रेण वध्यते ॥ ६.६२.१ ॥
சஞ்ஜயா, மனித முயற்சியை விட விதியே உயர்ந்தது என்று நான் கருதுகிறேன்; ஏனெனில் என் மகனின் படை பாண்டுவின் மகனால் அழிக்கப்படுகிறது.
6.62.2
नित्यं हि मामकांस्तात हतानेव हि शंससि ।
अव्यग्रांश्च प्रहृष्टांश्च नित्यं शंशसि पाण्डवान् ॥ ६.६२.२ ॥
அன்பனே, நீ எப்போதும் என் மக்களை கொல்லப்பட்டவர்களாகவே கூறுகிறாய்; பாண்டவர்களை கலங்காதவர்களாகவும் மகிழ்ச்சியுடையவர்களாகவும் எப்போதும் கூறுகிறாய்.
6.62.3
विभग्नांश्च प्रनष्टांश्च नित्यं शंससि मामकान् ।
हीनान्पुरुषकारेण मामकानद्य सञ्जय ।
पातितान्पात्यमानांश्च हतानेव च शंससि ॥ ६.६२.३ ॥
நீ எப்போதும் என் மக்களை உடைந்தவர்களாகவும் அழிந்தவர்களாகவும் கூறுகிறாய்; சஞ்சயா, இன்று என் மக்கள் மனித முயற்சியை இழந்தவர்களாகிவிட்டார்கள். விழுந்தவர்களையும் வீழ்த்தப்படுபவர்களையும் கொல்லப்பட்டவர்களாகவே கூறுகிறாய்.
6.62.4
युध्यमानान्यथाशक्ति घटमानाञ्जयं प्रति ।
पाण्डवा हि जयन्त्येव जीयन्ते चैव मामकाः ॥ ६.६२.४ ॥
என் மக்கள் தங்கள் சக்திக்கேற்ப போரிட்டு வெற்றிக்காக முயல்கின்றனர்; ஆயினும் பாண்டவர்களே வெல்கின்றனர், என் மக்களே தோற்கின்றனர்.
6.62.5
सोऽहं तीव्राणि दुःस्वानि दुर्योधनकृतानि च ।
श्रोष्यामि सततं तात दुःसहानि बहूनि च ॥ ६.६२.५ ॥
அன்பனே, துரியோதனனால் ஏற்பட்ட கொடிய, துயரமான செய்திகளை, பல்வேறு தாங்கொணாத செய்திகளை, நான் இடைவிடாமல் கேட்பேன்.
6.62.6
तमुपायं न पश्यामि जीयेरन्येन पाण्डवान् ।
मामका विजयं युद्धे प्राप्नुयुर्येन सञ्जय ॥ ६.६२.६ ॥
பாண்டவர்களை வெல்லக்கூடிய, என் மக்கள் போரில் வெற்றி பெறக்கூடிய அந்த வழியை நான் காணவில்லை, சஞ்சயா.
6.62.7
क्षयं मनुष्यदेहानां गजवाजिरथक्षयम् ।
श्रृणु राजन्स्थिरो भूत्वा तवैवापनयो महान् ॥ ६.६२.७ ॥
அரசே, உறுதியுடன் கேளுங்கள். மனிதர்களின் உடல்கள், யானைகள், குதிரைகள், தேர்கள் அழிவது உங்கள் மாபெரும் தவறினால்தான்.
6.62.8
धृष्टद्युम्नस्तु शल्येन पीडितो नवभिः शरैः ।
पीडयामास संक्रुद्धो मद्राधिपतिमायसैःक ॥ ६.६२.८ ॥
ஆனால் திருஷ்டத்யும்னன் சல்யனால் ஒன்பது அம்புகளால் துன்புறுத்தப்பட்டு, சினந்து மத்ரர் மன்னனை இரும்பு அம்புகளால் வருத்தினான்.
6.62.9
तत्राद्भुतमपश्याम पार्षस्य पराक्रमम् ।
न्यवारयत यस्तूर्णं शल्यं समितिशोभनम् ॥ ६.६२.९ ॥
அங்கே பிருஷதன் மகனின் அற்புத வீரத்தைக் கண்டோம்; அவன் போரில் சிறந்து விளங்கிய சல்யனை உடனே தடுத்துத் திருப்பினான்.
6.62.10
नान्तरं दृश्यते तत्र तयोश्च रथिनोस्तदा ।
मुहूर्तमिव तद्युद्धं तयोः सममिवाभवत् ॥ ६.६२.१० ॥
அப்போது அந்த இரு தேர்வீரர்களுக்கிடையே எந்த வேறுபாடும் தெரியவில்லை; சிறிது நேரம் அந்தப் போர் அவர்கள் இருவருக்கும் சமமானது போல் ஆனது.
6.62.11
ततः शल्यो महाराज धृष्टद्युम्नस्य संयुगे ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन पीतेन निशितेन च ॥ ६.६२.११ ॥
அப்போது, மகாராஜனே, சல்யன் போரில் திருஷ்டத்யும்னனின் வில்லை மஞ்சள் நிறமும் கூர்மையுமான பல்ல அம்பினால் அறுத்தான்.
6.62.12
अथैनं शरवर्षेण च्छादयामास संयुगे ।
गिरिं जलागमे यद्वञ्जलदा जलवृष्टिभिः ॥ ६.६२.१२ ॥
பின்னர் போரில் அவனை அம்புமழையால் மூடினான்; மழைக்காலத்தில் மேகங்கள் மழைத்துளிகளால் மலையை மூடுவது போல்.
6.62.13
अभिमन्युस्ततः क्रुद्धो धृष्टद्युम्ने च पीडिते ।
अभिदुद्राव वेगेन मद्रराजरथं प्रति ॥ ६.६२.१३ ॥
அப்போது திருஷ்டத்யும்னன் துன்புறுத்தப்பட்டதைக் கண்டு கோபமுற்ற அபிமன்யு வேகமாக மத்ர மன்னனின் தேரை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
6.62.14
ततो मद्राधिपस्थं कार्ष्णिः प्राप्यातिकोपनः ।
आर्तायनिममेयात्मा विव्याध निशितैः शरैः ॥ ६.६२.१४ ॥
அப்போது மிகவும் கோபமுற்ற, அளவற்ற ஆத்மா கொண்ட கார்ஷ்ணி மத்ர மன்னனின் தேரில் நின்ற ஆர்த்தாயனியை அடைந்து கூரிய அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.62.15
ततस्तु तावका राजन्परीप्सन्तोऽर्जुनं रणे ।
मद्रराजरथं तूर्णं परिवार्यावतस्थिरे ॥ ६.६२.१५ ॥
அப்போது, ஓ அரசே! உம் ஆட்கள் போரில் அர்ஜுனனைக் காக்க விரும்பி, விரைவாக மத்ர மன்னனின் தேரைச் சூழ்ந்து நின்றனர்.
6.62.16
दुर्योधनो विकर्णश्च दुःशासनविविंशती ।
दुर्मर्षणो दुःसहश्च चित्रसेनोऽथ दुर्मुखः ॥ ६.६२.१६ ॥
துரியோதனன், விகர்ணன், துச்சாசனன், விவிம்சதி, துர்மர்ஷணன், துஸ்ஸஹன், சித்ரசேனன், பின்னர் துர்முகன்.
6.62.17
सत्यव्रतश्च भद्रं ते पुरुमित्रश्च भारत ।
एते मद्राधिपरथं पालयन्तः स्थिता रणे ॥ ६.६२.१७ ॥
சத்யவிரதனும் புருமித்திரனும், ஓ பாரதா! உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். இவர்கள் போரில் மத்ர மன்னனின் தேரைக் காத்தபடி நின்றனர்.
6.62.18
तान्भीमसेनः संक्रुद्धो धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
द्रौपदेयाभिमन्युश्च माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ ६.६२.१८ ॥
அவர்கள்மீது பீமசேனன் மிகவும் கோபமுற்றான்; திருஷ்டத்யும்னனும் பிருஷதனின் மகனும், திரௌபதியின் மகன் அபிமன்யுவும், மாத்ரியின் இரு மகன்களான பாண்டவர்களும் கோபமுற்றனர்.
6.62.19
धार्तराष्ट्रान्दश रथान्दशैव प्रत्यवारयन् ।
नानारूपाणि शस्त्राणि विसृजन्तो विशांपते ॥ ६.६२.१९ ॥
திருதராஷ்டிரனின் மைந்தர்களின் பத்து தேர்களை அவர்கள் பத்து தேர்களால் தடுத்தனர்; பல வகையான ஆயுதங்களை ஏவியபடி, ஓ மக்களின் அரசே.
6.62.20
अभ्यवर्तन्तं संहृष्टाः परस्परवधैषिणः ।
ते वै समेयुः संग्रामे राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ६.६२.२० ॥
ஒருவரை ஒருவர் கொல்ல விரும்பி மகிழ்ச்சியுடன் முன்னேறிய அவர்கள் போரில் ஒன்றாக மோதினர்; ஓ அரசே, உமது தீய ஆலோசனையால்.
6.62.21
तस्मिन्दशरथे क्रुद्धे वर्तमाने महाभये ।
तावकानां परेषां वा प्रेक्षका रथिनोऽभवन् ॥ ६.६२.२१ ॥
அந்தக் கோபமான தசரத-போர் பெரும் அச்சத்துடன் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, உம் படையினரும் பகைவரும் தேர்வீரர்கள் பார்வையாளர்களாயினர்.
6.62.22
शस्त्राण्यनेकरूपाणि विसृजन्तो महारथाः ।
अन्योन्यमभिनर्दन्तः संप्रहारं प्रचक्रिरे ॥ ६.६२.२२ ॥
பல வடிவ ஆயுதங்களை ஏவிய மகாரதர்கள் ஒருவர்மேல் ஒருவர் முழங்கியபடி கடும் மோதலை நடத்தினர்.
6.62.23
ते तदा जातसंरम्भाः सर्वेऽन्योन्यं जिघांसवः ।
अन्योन्यमभिमर्दन्तः स्पर्धमानाः परस्परम् ॥ ६.६२.२३ ॥
அப்போது அவர்கள் அனைவரும் சினத்தால் நிறைந்து, ஒருவரை ஒருவர் கொல்ல விரும்பி, ஒருவரை ஒருவர் நசுக்கி, ஒருவருடன் ஒருவர் போட்டியிட்டனர்.
6.62.24
अन्योन्यस्पर्धया राजञ्ज्ञातयः संगता मिथः ।
महास्राणि विमुञ्चन्तः समापेतुरमर्षिणः ॥ ६.६२.२४ ॥
ஓ அரசே, ஒருவருக்கொருவர் போட்டியால் அந்த உறவினர்கள் ஒன்று கூடி, மாபெரும் அஸ்திரங்களை ஏவி, பொறுமையற்றவர்களாய் ஒன்றாக மோதினர்.
6.62.25
दुर्योधनस्तु संक्रुद्धो धृष्टद्युम्नं महारणे ।
विव्याध निशितैर्बाणैश्चतुर्भिः समरे द्रुतम् ॥ ६.६२.२५ ॥
ஆனால் துரியோதனன் கடும் சினம் கொண்டு அந்த மாபெரும் போரில் திருஷ்டத்யும்னனை நான்கு கூரிய அம்புகளால் விரைவாகத் தாக்கினான்.
6.62.26
दुर्मर्षणश्च विंशत्या चित्रसेनश्च पञ्चभिः ।
दुर्मुखो नवभिर्बाणैर्दुःसहश्चापि सप्तभिः ॥ ६.६२.२६ ॥
துர்மர்ஷணன் இருபது அம்புகளாலும், சித்திரசேனன் ஐந்தாலும், துர்முகன் ஒன்பதாலும், துஸ்ஸஹன் ஏழாலும் தாக்கினர்.
6.62.27
विविंशतिः पञ्चभिश्च त्रिभिर्दुःशासनस्तथा ।
तान्प्रत्यविध्यद्राजेन्द्र पार्षतः शत्रुतापनः ॥ ६.६२.२७ ॥
விவிம்சதி ஐந்தாலும், துஶாசனன் மூன்றாலும் தாக்கினர். ராஜேந்திரா, எதிரிகளை வாட்டும் பார்ஷதன் அவர்கள் அனைவரையும் பதிலுக்குத் தாக்கினான்.
6.62.28
एकैकं पञ्चविंशत्या दर्शयन्पाणिलाघवम् ।
सत्यव्रतं च समरे पुरुमित्रं च भारत ॥ ६.६२.२८ ॥
ஓ பாரதா! போரில் ஒவ்வொருவரையும் இருபத்தைந்து அம்புகளால் தாக்கி, கையின் லாகவத்தை வெளிப்படுத்தி, சத்யவிரதனையும் புருமித்திரனையும் தாக்கினான்.
6.62.29
अभिमन्युरविध्यत्तु दशभिर्दशभिः शरैः ।
माद्रीपुत्रौ तु समरे मातुलं मातृनन्दनौ ॥ ६.६२.२९ ॥
அபிமன்யு பத்துப் பத்து அம்புகளால் தாக்கினான். போரில் மாத்ரியின் இரு மகன்களும் தங்கள் மாமன் சல்யனை எய்தனர்.
6.62.30
अविध्येतां शरैस्तीक्ष्णैस्तदद्भुतमिवाभवत् ।
ततः शल्यो महाराज स्वस्त्रीयौ रथिनां वरौ ॥ ६.६२.३० ॥
அவ்விருவரும் கூரிய அம்புகளால் தாக்கினர்; அது அற்புதம் போலிருந்தது. பின்னர், மகாராஜனே, ரதிகளில் சிறந்த தன் இரு மருமகன்களையும் சல்யன் தாக்கினான்.
6.62.31
शरैर्बहुभिरानर्च्छत्कृतप्रतिकृतैषिणौ ।
छाद्यमानौ ततस्तौ कतु माद्रीपुत्रौ न चेलतुः ॥ ६.६२.३१ ॥
பல அம்புகளால் அவர்கள் மறைக்கப்பட்டபோதும், பழிக்குப் பழி வாங்க விரும்பிய மாத்ரியின் இரு மகன்களும் தங்கள் இடத்திலிருந்து அசையவில்லை; அவர்களும் பல அம்புகளை ஏவினர்.
6.62.32
अथ दुर्योधनं दृष्ट्वा भीमसेनो महाबलः ।
विधित्सुः कलहस्यान्तं गदां जग्राह पाण्डवः ॥ ६.६२.३२ ॥
பின்னர் வலிமைமிக்க பீமசேனன் துரியோதனனைக் கண்டார்; சண்டைக்கு முடிவுகட்ட விரும்பிய பாண்டவன் கதையை எடுத்தான்.
6.62.33
तमुद्यतगदं दृष्ट्वा कैलासमिव श्रृङ्गिणम् ।
भीमसेनं महाबाहुं पुत्रास्ते प्राद्रवन्भयात् ॥ ६.६२.३३ ॥
கதையை ஓங்கிய பெரும்புயம் கொண்ட பீமசேனனை சிகரங்களுடைய கைலாசம் போல் கண்டு, உமது மகன்கள் அச்சத்தால் ஓடினர்.
6.62.34
दुर्योधनस्तु संक्रुद्धो मागधं समचोदयत् ।
अनीकं दशसाहस्रं कुञ्जराणां तरस्विनाम् ॥ ६.६२.३४ ॥
ஆனால் மிகுந்த கோபமுற்ற துரியோதனன் மாகதனை முன்னேறச் செய்தான்; அவனுடன் பத்தாயிரம் விரைவான யானைகளின் படை இருந்தது.
6.62.35
गजानीकेन सहितस्तेन राजा सुयोधनाः ।
मागधं पुरतः कृत्वा भीमसेनं समभ्ययात् ॥ ६.६२.३५ ॥
யானைப் படையுடன் சேர்ந்து, அரசன் சுயோதனன் மாகதனை முன்னிறுத்தி பீமசேனனை நோக்கி முன்னேறினான்.
6.62.36
आपतन्तं च तं दृष्ट्वा गजानीकं वृकोदरः ।
गदापाणिरवारोहद्रथांत्सिंह इवोन्नदन् ॥ ६.६२.३६ ॥
யானைப் படை பாய்ந்து வருவதைக் கண்டு, வ்ருகோதரன் கையில் கதையுடன் சிங்கம் போல் கர்ஜித்து தேரிலிருந்து குதித்தான்.
6.62.37
अद्रिसारमयीं गुर्वीं प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
अभ्यधावद्गजानीकं व्यादितास्य इवान्तकः ॥ ६.६२.३७ ॥
கல்லின் சாரத்தால் ஆன கனத்த பெரிய கதையை எடுத்துக்கொண்டு, வாய் பிளந்த யமனைப் போல அவன் யானைப் படையின் மேல் பாய்ந்தான்.
6.62.38
स गजान्गदया निघ्नन्व्यचरत्समरे बली ।
भीमसेनो महाबाहुः सवज्र इव वासवः ॥ ६.६२.३८ ॥
வலிமைமிக்க பெரும்புயத்தான் பீமசேனன், கதையால் யானைகளை அடித்தவாறு போரில் உலாவினான், வஜ்ரம் ஏந்திய இந்திரனைப் போல.
6.62.39
तस्य नादेन महता मनोहृदयकम्पिना ।
व्यत्यचेष्टन्त संहत्य गजा भिमस्य गर्जतः ॥ ६.६२.३९ ॥
பீமனின் கர்ஜனையின் அந்த மாபெரும் ஒலியால், மனத்தையும் இதயத்தையும் நடுங்கச் செய்யும் அதனால், யானைகள் ஒன்றாகக் கூடி துடிதுடித்தன.
6.62.40
ततस्तु द्रौपदीपुत्राः सौभद्रश्च महारथः ।
नकुलः सहदेवश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ॥ ६.६२.४० ॥
அதன்பின் திரௌபதியின் புதல்வர்களும், சுபத்திரையின் மகனான மகாரதனும், நகுலனும், சகதேவனும், பிருஷதன் மகனான திருஷ்டத்யும்னனும் வந்தனர்.
6.62.41
पृष्ठं भीमस्य रक्षन्तः शरवर्षेण वारणान् ।
अभ्यवर्षन्त धावन्तो मेघा इव गिरिव्रजान् ॥ ६.६२.४१ ॥
பீமனின் பின்புறத்தைக் காத்தவாறு ஓடிவந்து, அம்பு மழையால் யானைகள்மீது மேகங்கள் மலைக்கூட்டங்கள்மீது பொழிவது போலப் பொழிந்தனர்.
6.62.42
नाकुलिस्तु शतानीकः समरे शत्रुपूगहा ।
क्षुरैः क्षुरप्रैर्भल्लैश्च पीतैश्चाञ्जलिकैः शितैः।
न्यहनच्चोत्तमाङ्गानि पाण्डवो गजयोधिनाम् ॥ ६.६२.४२ ॥
நகுலனின் மகனான சதானீகன், போரில் பகைவர் கூட்டங்களை அழிப்பவன், சுரம், க்ஷுரப்ரம், பல்லம், மஞ்சள் இறகுடைய அஞ்சலிகம் மற்றும் கூர்மையான அம்புகளால் யானைவீரர்களின் தலைகளை வெட்டினான்.
6.62.43
शिरोभिः प्रपतद्भिश्च बाहुभिश्च विभूषितैः ।
अश्मवृष्टिरिवाभाति पाणिभिश्च सहाङ्कुशैः ॥ ६.६२.४३ ॥
விழுகின்ற தலைகளாலும் அணிசெய்யப்பட்ட கரங்களாலும், அங்குசத்துடன் கூடிய கைகளாலும் அது கல்மழை போலத் தோன்றியது.
6.62.44
हृतोत्तमाङ्गाः स्कन्धेषु गजानां गजयोधिनः ।
अदृश्यन्ताचलाग्रेकषु द्रुमा भग्नशिखा इव ॥ ६.६२.४४ ॥
யானைகளின் தோள்களில் தலை துண்டிக்கப்பட்ட யானை வீரர்கள், மலை முகடுகளில் உச்சி முறிந்த மரங்கள் போல் தெரிந்தனர்.
6.62.45
धृष्टद्युम्नहतानन्यानपश्याम महागजान् ।
पततः पात्यमानांश्च पार्षतेन महात्मना ॥ ६.६२.४५ ॥
திருஷ்டத்யும்னனால் கொல்லப்பட்ட மற்ற பெரிய யானைகளைக் கண்டோம்; மகாத்மா பார்ஷதனால் விழுந்தும் வீழ்த்தப்பட்டும் கிடந்தன.
6.62.46
मागधोऽथ महीपालो गजमैरावणोपमम् ।
प्रेषयामास समरे सौभद्रस्य रथं प्रति ॥ ६.६२.४६ ॥
பின்னர் மகதத்தின் அரசன் ஐராவதத்திற்கு ஒப்பான யானையை சௌபத்ரனின் தேரை நோக்கி போருக்கு அனுப்பினான்.
6.62.47
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य मागधस्य महागजम् ।
जघानैकेषुणा वीरःत सौभद्रः परवीरहा ॥ ६.६२.४७ ॥
மகத அரசனின் அந்த பெரிய யானை பாய்ந்து வருவதைக் கண்டு, பகைவீரர்களை அழிக்கும் வீரன் சௌபத்ரன் ஒரே அம்பால் அதைக் கொன்றான்.
6.62.48
तस्यावर्जितनागस्य कार्ष्णिः परपुरंजयः ।
राज्ञो रजतपुङ्खेन भल्लेनापाहरच्छिरः ॥ ६.६२.४८ ॥
பகைநகர் வென்ற கார்ஷ்ணி, அந்த யானையைத் திருப்பியபோது, வெள்ளிச் சிறகுள்ள பல்ல அம்பால் அரசனின் தலையைக் கொய்தான்.
6.62.49
विगाह्य तद्गजानीकं भीमसेनोऽपि पाण्डवः ।
व्यचरत्समरे मृद्गन्गजानिन्द्रो गिरीनिव ॥ ६.६२.४९ ॥
யானைப் படையில் புகுந்த பாண்டவன் பீமசேனனும் போரில் யானைகளை நசுக்கியபடி சஞ்சரித்தான், இந்திரன் மலைகளை நொறுக்குவது போல.
6.62.50
एकप्रहारनिहतान्भीमसेनेन दन्तिनः ।
अपश्याम रणे तस्मिन्गिरीन्वज्रहतानिव ॥ ६.६२.५० ॥
அந்தப் போர்க்களத்தில் பீமசேனனின் ஒவ்வொரு அடியிலும் வீழ்ந்த யானைகளை நாங்கள் கண்டோம், இடியால் தாக்கப்பட்ட மலைகள் போல.
6.62.51
भग्नदन्तान्भग्नकरान्भग्नसक्थीश्च वारणान् ।
भग्नपृष्ठत्रिकानन्यान्निहतान्पर्वतोपमान् ॥ ६.६२.५१ ॥
உடைந்த தந்தங்கள், உடைந்த துதிக்கைகள், உடைந்த தொடைகளுடைய யானைகளும், முதுகும் இடுப்பும் முறிந்த மற்றவையும், மலைகளுக்கு ஒப்பாக வீழ்ந்து கிடந்தன.
6.62.52
नदतः सीदतश्चान्यान्विमुखान्समरे गतान् ।
विद्रुतान्भयसंविग्नांस्तथा विशकृतोऽपरान् ॥ ६.६२.५२ ॥
கர்ஜித்தபடியும், மூழ்கிக்கொண்டும், போரிலிருந்து முகம் திரும்பி ஓடியும், பயத்தில் நடுங்கியும், மலத்தில் அழுக்கடைந்த மற்றவையும் இருந்தன.
6.62.53
भीमसेनस्य मार्गेषु पतितान्पर्वतोपमान् ।
अपश्यं निहतान्नागान्राजन्निष्ठीवतोपरान् ॥ ६.६२.५३ ॥
அரசே, பீமசேனனின் வழிகளில் வீழ்ந்து கிடந்த, மலைகளுக்கு ஒப்பான கொல்லப்பட்ட யானைகளைக் கண்டேன், மற்றவை இரத்தம் உமிழ்ந்தபடி கிடந்தன.
6.62.54
वमन्तो रुधिरं चान्ये भिन्नकुम्भा महागजाः ।
विह्नलन्तो गता भूमिं शैला इव धरातले ॥ ६.६२.५४ ॥
இரத்தம் வாந்தி எடுத்தபடியும், நெற்றிக் குடங்கள் பிளந்த பெரிய யானைகள் தள்ளாடியபடி தரையில் வீழ்ந்தன, பூமியில் மலைகள் சாய்வது போல.
6.62.55
मेदोरुधिरदिग्धाङ्गो वसामज्जासमुक्षितः ।
व्यचरत्समरे भीमो दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ६.६२.५५ ॥
கொழுப்பும் இரத்தமும் பூசப்பட்ட உடலுடனும், மஜ்ஜையும் கொழுப்பும் தெளிக்கப்பட்டவனாகவும், போரில் பீமன் தண்டத்தைக் கையில் ஏந்திய யமனைப்போல் திரிந்தான்.
6.62.56
गजानां रुधिरक्लिन्नां गदां बिभ्रद्वृकोदरः ।
घोरः प्रतिभयश्चासीत्पिनाकीव पिनाकभृत् ॥ ६.६२.५६ ॥
யானைகளின் இரத்தத்தில் நனைந்த கதையைத் தாங்கிய வ்ருகோதரன் பீமன் கொடியவனாகவும் அச்சமூட்டுபவனாகவும் இருந்தான்; பினாகம் ஏந்திய சிவனைப்போல்.
6.62.57
संमथ्यमानाः क्रुद्धेन भीमसेनेन दन्तिनः ।
सहसा प्राद्रवन्क्लिष्ठा मृद्गन्तस्तव वाहिनीम् ॥ ६.६२.५७ ॥
கோபமுற்ற பீமசேனனால் நசுக்கப்பட்ட யானைகள் திடீரென வேதனையுடன் ஓடின; உங்கள் படையை மிதித்துக்கொண்டு.
6.62.58
तं हि वीरं महेष्वासं सौभद्रप्रमुखा रथाः ।
पर्यरक्षन्त युध्यन्तं वज्रायुधमिवामराः ॥ ६.६२.५८ ॥
அந்த வீரனும் பெரிய வில்லாளியுமான அவனை சௌபத்ர (அபிமன்யு) தலைமையிலான தேர்வீரர்கள் காத்தனர்; வஜ்ராயுதனான இந்திரனை தேவர்கள் காப்பதுபோல்.
6.62.59
शोणिताक्तां गदां बिभ्रदुक्षितां गजशोणितैः ।
कृतान्त इव रोद्रात्मा भीमसेनो व्यदृश्यत ॥ ६.६२.५९ ॥
யானைகளின் இரத்தத்தால் தெளிக்கப்பட்டு இரத்தத்தில் தோய்ந்த கதையைத் தாங்கிய, கொடிய இயல்புடைய பீமசேனன் யமனைப்போல் தோன்றினான்.
6.62.60
व्यायच्छमानं गदया दिक्षु सर्वासु भारत ।
अपश्याम रणे भीमं नृत्यन्तमिव शङ्करम् ॥ ६.६२.६० ॥
பாரதனே, போரில் எல்லா திசைகளிலும் கதையால் போராடிக்கொண்டிருந்த பீமனை நாங்கள் கண்டோம்; நடனமாடும் சங்கரனைப்போல்.
6.62.61
यमदण्डोपमां गुर्वीमिन्द्राशनिसमकस्वनाम् ।
अपश्याम महाराय रौद्रां विशसनीं गदाम् ॥ ६.६२.६१ ॥
மகாராஜாவே, யமதண்டத்தைப் போன்ற கனமானதும், இந்திரனின் இடியின் முழக்கம் கொண்டதும், பயங்கரமானதும், கொல்லும் தன்மை கொண்டதுமான அந்தக் கதாயுதத்தை நாங்கள் கண்டோம்.
6.62.62
विमिश्रां केशमञ्जाभिः प्रदिग्धां रुधिरेण च ।
पिनाकमिव रुद्रस्य क्रुद्धस्याभिघ्नतः पशून् ॥ ६.६२.६२ ॥
முடியும் மூளையும் கலந்து, இரத்தத்தால் பூசப்பட்டிருந்தது; கோபமுற்ற ருத்ரன் தன் பினாக வில்லால் உயிரினங்களைத் தாக்குவது போல.
6.62.63
यथा पशूनां सङ्घातं यष्ट्या पालः प्रकालयेत् ।
तथा भीमो गजानीकं गदया समकालयत् ॥ ६.६२.६३ ॥
மேய்ப்பவன் கோலால் கால்நடைக் கூட்டத்தை ஓட்டுவது போல, பீமன் கதாயுதத்தால் யானைப் படையை விரட்டினான்.
6.62.64
गदया वध्यमानास्ते मार्गणैश्च समन्ततः ।
स्वान्यनीकानि मृद्गन्तः प्राद्रवन्कुञ्जरास्तव ॥ ६.६२.६४ ॥
கதாயுதத்தாலும் நாலாபக்கமும் அம்புகளாலும் தாக்கப்பட்டு, உங்கள் யானைகள் தங்கள் படைகளையும் பிறர் படைகளையும் மிதித்துக்கொண்டு ஓடின.
6.62.65
महावात इवाभ्राणि विधमित्वा स वारणान् ।
अतिष्ठत्तुमुले भीमः श्मशान इव शूलभृत् ॥ ६.६२.६५ ॥
பெருங்காற்று மேகங்களைச் சிதறடிப்பது போல யானைகளைச் சிதறடித்துவிட்டு, அந்தப் பேரொலியில் பீமன் சுடுகாட்டில் சூலதாரி போல நின்றான்.