Mahābhārata · Adhyāya 6.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.63.1
हते तस्मिन्गजानीके पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
भीमसेनं ध्नतेत्येवं सर्वसैन्यान्यचोदयत् ॥ ६.६३.१ ॥
Als jene Elefantendivision erschlagen war, trieb euer Sohn Duryodhana alle Heere so an: "Erschlagt Bhīmasena!"
6.63.2
ततः सर्वाण्यनीकानि तव पुत्रस्य शासनात् ।
अभ्यद्रवन्भीमसेनं नदन्तं भैरवान्रवान् ॥ ६.६३.२ ॥
Da stürzten sich auf Geheiß eures Sohnes alle Heeresteile auf Bhīmasena, der furchtbar brüllte.
6.63.3
तं बलौघमपर्यन्तं देवैरपि सुदुःसहम् ।
आपतन्तं सुदुष्पारं समुद्रिमिव पर्वणि ॥ ६.६३.३ ॥
Jene endlose Heeresflut, selbst den Göttern unerträglich und schwer zu durchqueren, brandete heran wie das Meer bei Vollmond.
6.63.4
रथनागाश्वकलिलं शङ्खदुन्दुभिनादितम् ।
अनन्तरथपादातं रजसा सर्वतो वृतम् ॥ ६.६३.४ ॥
Dicht gedrängt von Streitwagen, Elefanten und Pferden, widerhallend von Muschelhörnern und Trommeln, mit endlosen Wagen und Fußsoldaten, war jenes Heer von allen Seiten in Staub gehüllt.
6.63.5
तं भीमसेनः समरे महोदधिमिवापरम् ।
सेनासागरमक्षोभ्यं वेलेव समवारयत् ॥ ६.६३.५ ॥
Im Kampf hielt Bhīmasena jenes Heeresmeer auf, wie ein anderes großes Meer, wie das Ufer das Meer zurückhält, unerschütterlich.
6.63.6
तदाश्चर्यमपश्याम पाण्डवस्य महात्मनः ।
भीमसेनस्य समरे राजन्कर्मातिमानुषम् ॥ ६.६३.६ ॥
O König, im Kampf sahen wir die wundersame, übermenschliche Tat des großherzigen Pāṇḍava Bhīmasena.
6.63.7
उदीर्णान्पार्थिवान्सर्वान्साश्वान्सरथकुञ्जरान् ।
असंभ्रमं भीमसेनो गदया समवारयत् ॥ ६.६३.७ ॥
Bhīmasena hielt ohne Erregung mit seiner Keule alle vorrückenden Könige samt Pferden, Streitwagen und Elefanten auf.
6.63.8
स संवार्य बलौघांस्तन्गदया रथिनां वरः ।
अतिष्ठत्तुमुले भीमो गिरिर्मेरुरिवाचलः ॥ ६.६३.८ ॥
Bhīma, der beste der Wagenkämpfer, hielt mit seiner Keule die Heeresfluten zurück und stand in diesem Getümmel unbeweglich wie der Berg Meru.
6.63.9
तस्मिन्सुतुमुले घोरे काले परमदारुणे ।
भ्रातरश्चैव पुत्राश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ॥ ६.६३.९ ॥
In jener äußerst schrecklichen, furchtbaren und tosenden Zeit waren auch die Brüder, die Söhne und Dhṛṣṭadyumna, der Sohn des Pṛṣata, zugegen.
6.63.10
द्रौपदेयाभिमन्युश्च शिखण्डी चापराजितः ।
न प्राजहन्भीमसेनं भये जाते महाबलम् ॥ ६.६३.१० ॥
Die Söhne der Draupadī, Abhimanyu, Śikhaṇḍin und der Unbesiegte verließen den mächtigen Bhīmasena nicht, als Furcht aufkam.
6.63.11
ततः शैक्यायसीं गुर्वीं प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
अधावत्तावकान्योधान्दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ६.६३.११ ॥
Dann ergriff er seine schwere, große Keule aus Śaikya-Stahl und stürmte auf deine Krieger zu wie der Tod mit dem Stab in der Hand.
6.63.12
पोययन्रथबृन्दानि वाजिबृन्दनि चाभिभूः ।
कर्षयन्रथवृन्दानि बाहुवेगेन पाण्डवः ॥ ६.६३.१२ ॥
Er zerschmetterte Wagenscharen und Pferdescharen und schleifte die Wagenscharen durch die Wucht seiner Arme, der überwältigende Pāṇḍava.
6.63.13
विनिध्रन्यचतत्सङ्ख्ये युगान्ते कालविद्विभुः ।
ऊरुवेगेन संकर्षन्रथजालानि पाण्डवः ॥ ६.६३.१३ ॥
Der Kenner der Weltzeit, der mächtige Pāṇḍava, schlug sie im Kampf nieder und riss mit der Kraft seiner Schenkel die Wagennetze auseinander.
6.63.14
बलानि संममर्दाशु नड्वलानीव कुञ्जरः ।
मृद्गन्रथेभ्यो रथिनो गजेभ्यो गजयोधिनः ॥ ६.६३.१४ ॥
Wie ein Elefant ein Schilfdickicht schnell zertrampelt, so zermalmte er rasch die Heere und zerschmetterte Wagenkämpfer von den Wagen und Elefantenkämpfer von den Elefanten.
6.63.15
सादिनश्चाश्वपृष्ठेभ्यो भूमौ वापि पदातिनः ।
गदया व्यवमत्सर्वान्वातो वृक्षानिवौजसा ॥ ६.६३.१५ ॥
Er warf die Reiter von den Rücken der Pferde und die Fußkämpfer zu Boden und zermalmte sie alle mit seiner Keule, wie der Wind mit seiner Kraft die Bäume entwurzelt.
6.63.16
भीमसेनो महाबाहुस्तव पुत्रस्य वै बले ।
सापि प्रञ्जानसामासैः प्रदिग्धा रुधिरेण च ॥ ६.६३.१६ ॥
Bhīmasena, der Starkarmige, im Heer deines Sohnes, mit jener Keule, die mit Blut und Salbe beschmiert war.
6.63.17
अदृश्यत महारौद्रा गदा नागाश्वपातनी ।
तत्रतत्र हतैश्चापि मनुष्यगजवाजिभिः ॥ ६.६३.१७ ॥
Jene überaus schreckliche Keule zeigte sich, die Elefanten und Pferde zu Fall brachte; hier und dort lagen erschlagene Männer, Elefanten und Pferde.
6.63.18
रणाङ्गणं समभवन्मृत्योरावाससन्निभम् ।
पिनाकमिव रुद्रस्य क्रुद्धस्याभिघ्नतः पशून् ॥ ६.६३.१८ ॥
Das Schlachtfeld wurde wie die Wohnstatt des Todes, so wie der zornige Rudra, der die Geschöpfe erschlägt, seinen Pināka-Bogen gebraucht.
6.63.19
यमदण्डोपमामुग्रामिन्द्राशनिसमस्वनाम् ।
ददृशुर्भीमसेनस्य रौद्रां विशसनीं गदाम् ॥ ६.६३.१९ ॥
Sie sahen Bhīmasenas schreckliche Keule, wild wie Yamas Stab, mit dem Klang von Indras Donnerkeil, die alles niedermetzelte.
6.63.20
आविध्यतो गदां तस्य कौन्तेयस्य महात्मनः ।
बभौ रूपं महाघोरं कालस्येव युगक्षये ॥ ६.६३.२० ॥
Als der großmütige Sohn Kuntīs seine Keule schwang, erschien seine Gestalt furchtbar, wie die der Zeit selbst am Ende eines Weltalters.
6.63.21
तं तथा महतीं सेनां द्रावयन्तं पुनः पुनः ।
दृष्ट्वा मृत्युमवायान्तं सर्वे विमनसोऽभवन् ॥ ६.६३.२१ ॥
Als sie ihn so immer wieder das große Heer in die Flucht schlagen und wie der Tod herannahen sahen, wurden alle niedergeschlagen.
6.63.22
यतोयतः प्रेक्षते स्म गदामुद्यम्य पाण्डवः ।
तेनतेन स्म दीर्यन्ते सर्वसैन्यानि भारत ॥ ६.६३.२२ ॥
O Bhārata, wohin der Pāṇḍava auch blickte, die Keule erhoben, da wurden alle Heere in genau dieser Richtung zerrissen.
6.63.23
प्रदारयन्तं सैन्यानि बलेनामितविक्रमम् ।
ग्रसमानमनीकानि व्यादितास्यमिवान्तकम् ॥ ६.६३.२३ ॥
Von unermesslicher Tapferkeit zerriss er mit seiner Kraft die Heere und verschlang die Truppen wie der Tod mit geöffnetem Rachen.
6.63.24
तं तथा भीमकर्माणं प्रगृहीतमहागदम् ।
दृष्ट्वा वृकोदरं भीष्मः सहसैव समभ्ययात् ॥ ६.६३.२४ ॥
Als Bhīṣma Vṛkodara (Bhīma) mit seinen schrecklichen Taten und der erhobenen großen Keule sah, stürmte er sogleich auf ihn los.
6.63.25
महता रथघोषेण रथेनादित्यवर्चसा ।
छादयञ्शरवर्षेण पर्जन्य इव वृष्टिमान् ॥ ६.६३.२५ ॥
Mit dem gewaltigen Dröhnen seines Wagens, auf einem Wagen so strahlend wie die Sonne, ihn mit einem Pfeilregen bedeckend, kam er wie eine regenschwere Wolke.
6.63.26
तमायान्तं तथा दृष्ट्वा व्यात्ताननमिवान्तकम् ।
भीष्मं भीमो महाबाहुः प्रत्युदीयादमर्षितः ॥ ६.६३.२६ ॥
Als er Bhīṣma so herankommen sah, wie den Tod mit offenem Rachen, rückte Bhīma mit starken Armen, zornentbrannt, ihm entgegen.
6.63.27
तस्मिन्क्षणे सात्यकिः सत्यसन्धः ।
शिनिप्रवीरोऽभ्यपतत्पितामहम्।
निघ्नन्नमित्रान्धनुषा दृढेन ।
संकम्पयंस्तव पुत्रस्य सैन्यम् ॥ ६.६३.२७ ॥
In diesem Augenblick stürzte sich Sātyaki, seinem Gelübde treu, der Held des Śini-Geschlechts, die Feinde mit starkem Bogen schlagend, auf den Großvater und ließ das Heer deines Sohnes erzittern.
6.63.28
तं यान्तमश्वै रजतप्रकाशैः ।
शरान्वपन्तं निशितान्सुपुङ्खान्।
नाशक्नवन्धारयितुं तदानीं ।
सर्वे गणा भारत ये त्वदीयाः ॥ ६.६३.२८ ॥
Vorwärts stürmend mit silbern glänzenden Pferden, scharfe, schön gefiederte Pfeile schießend, ihn konnten, o Bhārata, damals all deine Scharen nicht aufhalten.
6.63.29
अविध्यदेनं दशभिः पृषत्कैः-
रलम्बुसो राक्षसोऽसौ तदानीम् ।
शरैश्चतुर्भिः प्रतिविद्ध्य तं च ।
नप्ता शिनेरभ्यपतद्रथेन ॥ ६.६३.२९ ॥
Da traf ihn der Rākṣasa Alambuṣa mit zehn Pfeilen; und der Enkel Śinis, mit vier Pfeilen zurückschlagend, stürzte sich mit seinem Wagen auf ihn.
6.63.30
अन्वागतं वृष्णिवरं निशम्य ।
तं शत्रुमध्ये परिवर्तमानम्।
प्रद्रावयन्तं कुरुपुङ्गवांश्च ।
पुनः पुनश्च प्रणदन्तमाजौ ॥ ६.६३.३० ॥
Als er den besten der Vṛṣṇi herankommen sah, wie er sich inmitten der Feinde bewegte, die Stiere der Kurus vertrieb und immer wieder im Kampf brüllte.
6.63.31
योधास्त्वदीयाः शरवर्षैरवर्ष-
न्मेघा यथा भूधरमम्बुवेगैः ।
तथापि तं धारयितुं न शेकु-
र्मध्यंदिने सूर्यमिवातपन्तम् ॥ ६.६३.३१ ॥
Deine Krieger überschütteten ihn mit einem Pfeilregen, wie Wolken mit gewaltigen Wassermassen auf einen Berg niedergehen; doch sie konnten ihn nicht aufhalten, der wie die Mittagssonne glühte.
6.63.32
न तत्र कश्चिन्नविषण्ण आसी-
दृते राजन्सोमदत्तस्य पुत्रात्।
स वै समादाय धनुर्महात्मा ।
भिरिश्रवा भारत सौमदत्तिः ॥ ६.६३.३२ ॥
O König, dort war niemand niedergeschlagen außer dem Sohn Somadattas. O Nachkomme Bharatas, der großherzige Sohn Somadattas, Bhūriśravas, ergriff seinen Bogen.
6.63.33
दृष्ट्वा रथान्स्वान्व्यपनीयमाना-
न्प्रत्युद्ययौ सात्यकिं योद्धुमिच्छन् ॥ ६.६३.३३ ॥
Als er sah, wie seine eigenen Wagen vertrieben wurden, rückte er vor, Sātyaki entgegen, im Verlangen zu kämpfen.