Mahābhārata · Adhyāya 6.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.64.1
ततो भूरिश्रवा राजन्सात्यकिं नवभिः शरैः ।
प्राविध्यद्भृशसंक्रुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ६.६४.१ ॥
Da traf Bhūriśravas, o König, in heftigem Zorn Sātyaki mit neun Pfeilen, wie man einen großen Elefanten mit dem Stachel antreibt.
6.64.2
कौरवं सात्यकिश्चैव शरैः सन्नतपर्वभिः ।
अवारयदमेयात्मा सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ६.६४.२ ॥
Und Sātyaki von grenzenloser Seele hielt den Kaurava mit Pfeilen gebogener Gelenke zurück, während alle Welt zusah.
6.64.3
ततो दुर्योधनो राजा सोदर्यैः परिवारितः ।
सोमदत्तिं रणे यत्तः समन्तात्पर्यवारयत् ॥ ६.६४.३ ॥
Da umgab König Duryodhana, von seinen Brüdern umringt und zum Kampf bereit, Somadatti von allen Seiten.
6.64.4
तं चैव पाण्डवाः सर्वे सात्यकिं रभसं रणे ।
परिवार्य स्थिताः सङ्ख्ये समन्तात्सुमहौजसः ॥ ६.६४.४ ॥
Und alle Pāṇḍava von großer Kraft umringten den ungestümen Sātyaki im Kampf und standen auf allen Seiten im Gefecht.
6.64.5
भीमसेनस्तु संक्रुद्धो गजामुद्यम्य भारत ।
दुर्योधनमुखान्सर्वान्पुत्रांस्ते पर्यवारयत् ॥ ६.६४.५ ॥
Doch Bhīmasena, zornentbrannt, o Nachfahre Bharatas, erhob seine Keule und umzingelte alle deine Söhne, an deren Spitze Duryodhana stand.
6.64.6
रथैरनेकसाहस्रैः क्रोधामर्षसमन्वितः ।
नन्दकस्तव पुत्रस्तु भीमसेनं महाबलम् ॥ ६.६४.६ ॥
Dein Sohn Nandaka, erfüllt von Zorn und Empörung, umzingelte mit vielen tausend Wagen den mächtigen Bhīmasena.
6.64.7
विव्याध विशिखैः षड्भिः कङ्कपत्रैः शिलाशितैः ।
दुर्योधनस्तदा राजन्भीमसेनं महारथम् ॥ ६.६४.७ ॥
Da durchbohrte, o König, Duryodhana den großen Streitwagenkämpfer Bhīmasena mit sechs Pfeilen, auf Stein geschärft und mit Kraniche-Federn besetzt.
6.64.8
आजघानोरसि क्रुद्धो मार्गणैर्नवभिः शितैः ।
ततो भीमो महाबाहुः स्वरथं सुमहाबलः ॥ ६.६४.८ ॥
Zornig traf er Bhīmasenas Brust mit neun scharfen Pfeilen. Da bestieg Bhīma, der Starkarmige, überaus mächtige, seinen eigenen Wagen…
6.64.9
आरुरोह रथश्रेष्ठं विशोकं चेदमब्रवीत् ।
एते महारथाः शूरा धार्तराष्ट्राः समागताः ॥ ६.६४.९ ॥
Er bestieg den besten Wagen und sprach zu Viśoka: "Diese großen Streitwagenkämpfer, Helden, die Söhne Dhṛtarāṣṭras, sind versammelt…
6.64.10
मामेव भृशसंक्रुद्धा हन्तुमभ्युद्यता युधि ।
मनोरथद्रुमोऽस्माकं चिन्तितो बहुवार्षिकः ॥ ६.६४.१० ॥
Aufs Äußerste erzürnt sind sie bereit, mich im Kampf zu töten. Der Baum unserer Wünsche, den wir seit vielen Jahren ersonnen haben…
6.64.11
सफलः सूत चाद्येह योऽहं पश्यामि सोदरान् ।
यत्राशोकसमुत्क्षिप्ता रेणवो रथनेमिभिः ॥ ६.६४.११ ॥
O Wagenlenker! Heute hier ist der Wunsch, den ich erfüllt sehe, da ich meine Brüder erblicke, fruchtbar geworden.
6.64.12
प्रयास्यन्त्यन्तरिक्षं हि शरबृन्दैर्दिगन्तरे ।
तत्र तिष्ठति सन्नद्धः स्वयं राजा सुयोधनः ॥ ६.६४.१२ ॥
Wolken von Pfeilen werden durch die Lüfte zwischen den Himmelsrichtungen fliegen. Dort steht der gepanzerte König Suyodhana selbst.
6.64.13
भ्रातरश्चास्य सन्नद्धाः कुलपुत्रा मदोत्कटाः ।
एतानद्य हनिष्यामि पश्यतस्ते न संशयः ॥ ६.६४.१३ ॥
Auch seine Brüder, die gewappneten Söhne edler Geschlechter, von Stolz berauscht – heute werde ich sie alle erschlagen, während du zusiehst; daran ist kein Zweifel.
6.64.14
तस्मान्ममाश्वान्संग्रमे यत्तः संयच्छ सारथे ।
एवमुक्त्वा ततः पार्थस्तव पुत्रं विशांपते ॥ ६.६४.१४ ॥
Darum, Wagenlenker, halte meine Pferde im Kampf aufmerksam im Zaum. So sprach er, o Herr der Völker, und Pārtha lenkte den Wagen gegen deinen Sohn.
6.64.15
विव्याध निशितैस्तीक्ष्णैः शरैः कनकभूषणैः ।
नन्दकं च त्रिभिर्भाणैरभ्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ६.६४.१५ ॥
Mit scharfen, spitzen, goldgeschmückten Pfeilen durchbohrte er ihn, und mit drei Pfeilen traf er Nandaka mitten in die Brust.
6.64.16
तं तु दुर्योधनः षष्ट्या विद्ध्वा भीमं महाबलम् ।
त्रिभिरन्यैः सुनिशितैर्विशोकं प्रत्यविध्यत ॥ ६.६४.१६ ॥
Doch Duryodhana durchbohrte den gewaltigen Bhīma mit sechzig Pfeilen und traf dann Viśoka in Erwiderung mit drei weiteren sehr scharfen Pfeilen.
6.64.17
भिमस्य च रणे राजन्धनुश्चिच्छेद भासुरम् ।
मुष्टिदेशे भृशं तीक्ष्णौस्त्रिभिर्भल्लैर्हसन्निव ॥ ६.६४.१७ ॥
Und im Kampf, o König, zerschnitt er Bhīmas glänzenden Bogen am Griff mit drei scharfen Bhalla-Pfeilen, gewaltig, als lachte er.
6.64.18
समरे प्रेक्ष्य यन्तारं विशोकं तु वृकोदरः ।
पीडितं विशिखैस्तीक्ष्णैस्तव पुत्रेण धन्विना ॥ ६.६४.१८ ॥
Als Vṛkodara (Bhīma) in der Schlacht seinen Wagenlenker Viśoka sah und selbst von den scharfen Pfeilen deines bogenkundigen Sohnes gequält war, geriet er in Unruhe.
6.64.19
अमृष्यमाणः संरब्धो धनुर्दिव्यं परामृशम् ।
पुत्रस्य ते महाराज वधार्थं भरतर्षभ ॥ ६.६४.१९ ॥
Unfähig, es zu ertragen, zornentbrannt, ergriff er den göttlichen Bogen, o großer König, o Stier der Bharatas, um deinen Sohn zu töten.
6.64.20
समादधत्सुसंक्रुद्धः क्षुरप्रं रोमवाहिनम् ।
तेन चिच्छेद नृपतेर्भीमः कार्मुकमुत्तमम् ॥ ६.६४.२० ॥
Sehr erzürnt legte er den rasiermesserspitzen Pfeil namens Romavāhin an, und damit zerschnitt Bhīma den vortrefflichen Bogen des Königs.
6.64.21
सोऽपविद्ध्य धनुश्छिन्नं पुत्रस्ते क्रोधमूर्च्छितः ।
अन्यत्कार्मुकमादत्त सत्वरं वेगवत्तरम् ॥ ६.६४.२१ ॥
Den zerbrochenen Bogen wegwerfend, von Zorn überwältigt, ergriff dein Sohn rasch einen anderen, weit schnelleren Bogen.
6.64.22
संदधे विशिखं घोर कालमृत्युसमप्रभम् ।
तेनाजघान संक्रुद्धो भीमसेनं स्तनान्तरे ॥ ६.६४.२२ ॥
Er legte einen schrecklichen Pfeil an, strahlend wie Zeit und Tod, und in seinem Zorn traf er Bhīmasena in die Brust.
6.64.23
स गाढविद्धो व्यथितः स्यान्दनोपस्थ आविशत् ।
स निषण्णो रथोपस्थे मूर्च्छामभिजगाम ह ॥ ६.६४.२३ ॥
Tief getroffen und von Schmerz gequält, sank er auf den Wagenboden; auf dem Wagenboden sitzend, verfiel er in Bewusstlosigkeit.
6.64.24
तं दृष्ट्वा व्यथितं भीममभिमन्युपुरोगमाः ।
नामृष्यन्त महेष्वासाः पाण्डवानां महारथः ॥ ६.६४.२४ ॥
Als sie Bhīma gequält sahen, konnten die großen Wagenkämpfer und mächtigen Bogenschützen der Pāṇḍavas, angeführt von Abhimanyu, dies nicht ertragen.
6.64.25
ततस्तु तुमुलां वृष्टिं शस्त्राणां तिग्मतेजसाम् ।
पातयामासुरव्यग्राः पुत्रस्य तव मूर्धनि ॥ ६.६४.२५ ॥
Da ließen jene unerschütterten Krieger einen tosenden Hagel scharf glühender Waffen auf das Haupt deines Sohnes niederprasseln.
6.64.26
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां भीमसेनो महाबलः ।
दुर्योधनं त्रिभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ६.६४.२६ ॥
Da verletzte Bhīmasena, der Mächtige, der sein Bewusstsein wiedererlangt hatte, Duryodhana mit drei Pfeilen und durchbohrte ihn dann erneut mit fünf.
6.64.27
शल्यं च पञ्चविंशत्या शरैर्विव्याध पाण्डवः ।
रुक्मपुङ्खैर्महेष्वासः स विद्धो व्यपयाद्रणात् ॥ ६.६४.२७ ॥
Und jener große Bogenschütze, der Pāṇḍava, durchbohrte Śalya mit fünfundzwanzig goldgefiederten Pfeilen; verwundet zog er sich aus dem Kampf zurück.
6.64.28
प्रत्युद्ययुस्ततो भीमं तव पुत्राश्चतुर्दश ।
सेनापतिः सुषेणश्च जलसन्धः सुलोचनः ॥ ६.६४.२८ ॥
Da rückten deine vierzehn Söhne vor, um Bhīma entgegenzutreten: der Feldherr Suṣeṇa, Jalasandha und Sulocana.
6.64.29
उद्रो भीमरथो भीमो वीरबाहुरलोलुपः ।
दुर्मुखो दुष्प्रधर्षश्च विवित्सुर्विकटः समः ॥ ६.६४.२९ ॥
Udra, Bhīmaratha, Bhīma, Vīrabāhu, Alolupa, Durmukha, Duṣpradharṣa, Vivitsu, Vikaṭa und Sama.
6.64.30
विसृजन्तो बहून्बाणान्क्रोधसंरक्तलोचनाः ।
भीमसेनमभिद्रुत्य विव्यधुः सहिता भृशम् ॥ ६.६४.३० ॥
Viele Pfeile abschießend, die Augen von Zorn gerötet, stürmten sie auf Bhīmasena los und durchbohrten ihn gemeinsam heftig.
6.64.31
पुत्रांस्तु तव संप्रेक्ष्य भीमसेनो महाबलः ।
सृक्किणी विलिहन्वीरः पशुमध्ये यथा वृकः ॥ ६.६४.३१ ॥
Als er deine Söhne erblickte, stürzte sich der gewaltige Bhīmasena, dieser Held, sich die Mundwinkel leckend, wie ein Wolf unter das Vieh auf sie.
6.64.32
अभिपत्य महाबाहुर्गरुत्मानिव वेगितः ।
सेनापतेः क्षुरप्रेण शिरश्चिच्छेद पाण्डवः ॥ ६.६४.३२ ॥
Wie Garuḍa stürzte sich der Pāṇḍava mit mächtigen Armen schnell heran und schlug dem Heerführer mit einem Rasierpfeil den Kopf ab.
6.64.33
संप्रहस्य च हृष्टात्मा त्रिभिर्बाणैर्महाभुजः ।
जलसन्धं विनिर्भिद्य सोऽनयद्यमसादनम् ॥ ६.६४.३३ ॥
Herzlich lachend durchbohrte der Mächtigarmige Jalasandha mit drei Pfeilen und schickte ihn in Yamas Wohnstatt.
6.64.34
सुषेणं च ततो हत्वा प्रेषयामास मृत्यवे ।
उग्रस्य सशिरस्त्राणं शिरश्चन्द्रोपमं भुवि ॥ ६.६४.३४ ॥
Dann tötete er Suṣeṇa und sandte ihn zum Tod; und das mondgleiche Haupt Ugras fiel mit dem Helm zu Boden.
6.64.35
पातयामास भल्लेन कुण्डलाभ्यां विभूषितम् ।
वीरबाहुं च सप्तत्या साश्वकेतुं ससारथिम् ॥ ६.६४.३५ ॥
Mit einem Breitpfeil ließ er den mit Ohrringen geschmückten Kopf fallen; und Vīrabāhu streckte er mit siebzig Pfeilen nieder, samt seinen Pferden, seinem Banner und seinem Wagenlenker.
6.64.36
निनाय समरे वीरः परलोकाय पाण्डवः ।
भीमं भीमरथं चोभौ भीमसेनो हसन्निव ॥ ६.६४.३६ ॥
In jener Schlacht schickte der Held, der Pāṇḍava, sie in die andere Welt; Bhīma und Bhīmaratha beide erschlug Bhīmasena, gleichsam lachend.
6.64.37
पुत्रौ ते दुर्मदौ राजन्ननयद्यमसादनम् ।
ततः सुलोचनं भीमः क्षुरप्रेण महामृधे ॥ ६.६४.३७ ॥
O König, Bhīma schickte deine beiden hochmütigen Söhne in Yamas Wohnstatt. Dann schickte Bhīma in jener großen Schlacht Sulocana mit einem klingenspitzen Pfeil dorthin.
6.64.38
मिषतां सर्वसैन्यानामनयद्यमसादनम् ।
पुत्रास्तु तव तं दृष्ट्वा भीमसेनपराक्रमम् ॥ ६.६४.३८ ॥
Während alle Heere zusahen, schickte Bhīma sie in Yamas Wohnstatt. Doch deine Söhne, als sie Bhīmasenas Tapferkeit sahen, [wurden verängstigt].
6.64.39
शेषा येऽन्येऽभवंस्तत्र ते भीमस्य भयार्दिताः ।
विप्रद्रुता दिशो राजन्वध्यमाना महात्मना ॥ ६.६४.३९ ॥
Die übrigen, die dort waren, von Furcht vor Bhīma gequält, o König, von dem Hochherzigen erschlagen, flohen zerstreut in alle Richtungen.
6.64.40
ततोऽब्रवीच्छान्तनवः सर्वानेव महारथान् ।
एष भीमो रणे क्रुद्धो धार्तराष्ट्रान्महारथान् ॥ ६.६४.४० ॥
Da sprach Śāntanava (Bhīṣma) zu allen großen Wagenkämpfern: 'Dieser zornige Bhīma erschlägt im Kampf die großen Wagenkämpfer, die Söhne Dhṛtarāṣṭras.
6.64.41
यथा प्राग्र्यान्यथा ज्येष्ठान्यथा शूरांश्च संगतान् ।
निपातयत्युग्रधन्वा तं प्रगृह्णीत माचिरम् ॥ ६.६४.४१ ॥
So wie dieser Furchtbare am Bogen (Bhīma) die vordersten, die ältesten und die versammelten Helden niederstreckt, so ergreift ihn sogleich; zögert nicht.
6.64.42
एवमुक्त्वा ततः सर्वे धार्तराष्ट्रस्य सैनिकाः ।
अभ्यद्रवन्त संक्रुद्धा भीमसेनं महाबलम् ॥ ६.६४.४२ ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, stürmten alle Soldaten des Sohnes Dhṛtarāṣṭras, aufs Heftigste erzürnt, auf den gewaltigen Bhīmasena los.
6.64.43
भगदत्तः प्रभिन्नेन कुञ्जरेण विशांपते ।
अभ्ययात्सहसा तत्रयत्र भीमो व्यवस्थितः ॥ ६.६४.४३ ॥
O Herr der Völker, Bhagadatta stürmte auf seinem brünstigen Elefanten plötzlich dorthin, wo Bhīma stand.
6.64.44
आपतन्नेव च रणे भीमसेनं शिलीमुखैः ।
अदृश्यं समरे चक्रे जीमूत इव भास्करम् ॥ ६.६४.४४ ॥
Im Kampf stürzte er sich mit einem Pfeilregen auf Bhīmasena und machte ihn unsichtbar, wie eine Wolke die Sonne verbirgt.
6.64.45
अभिमन्युमुखास्तत्तु नामृष्यन्त महारथाः ।
भीमस्याच्छादनं शङ्ख्ये स्वबाहुबलमाश्रिताः ॥ ६.६४.४५ ॥
Doch die großen Wagenkämpfer unter Abhimanyu ertrugen nicht, dass Bhīma so bedeckt wurde; auf ihre eigene Armkraft vertrauend, drängten sie im Kampf vor.
6.64.46
त एनं शरवर्षेण समन्तात्पर्यवारयन् ।
गजं च शरवृष्ट्या तु बिभिदुस्ते समन्ततः ॥ ६.६४.४६ ॥
Sie umringten ihn von allen Seiten mit einem Pfeilregen und durchbohrten den Elefanten von allen Seiten mit einem Pfeilschauer.
6.64.47
स शस्त्रवृष्ट्याऽभिहतः समस्तैस्तैर्महारथैः ।
प्राग्ज्योतिषगजो राजन्नानालिङ्गैः सुतेजनैः ॥ ६.६४.४७ ॥
O König, von dem Waffenregen all dieser großen Wagenkämpfer getroffen, wurde der Elefant von Prāgjyotiṣa durch Pfeile vieler Arten, scharf zugespitzt, verwundet.
6.64.48
संजातरुधिरोत्पीडः प्रेक्षणीयोऽभवद्रणे ।
गभस्तिभिरिवार्कस्य संस्यूतो जलदो महान् ॥ ६.६४.४८ ॥
Von Blut aus seinen Wunden triefend, wurde er im Kampf zu einem sehenswerten Anblick, wie eine große Wolke, von den Strahlen der Sonne erleuchtet.
6.64.49
संचोदितो मदस्रावी भगदत्तेन वारणः ।
अभ्यधावत तन्सर्वान्कालोत्सृष्ट इवान्तकः ॥ ६.६४.४९ ॥
Von Bhagadatta angetrieben, stürmte der brunstsprühende Elefant auf sie alle zu, wie der von der Zeit losgelassene Antaka, der Tod.
6.64.50
द्विगुणं जवमास्थाय कम्पयंश्चरणैर्महीम् ।
तस्य तत्सुमहद्रूपं दृष्ट्वा सर्वे महारथाः ॥ ६.६४.५० ॥
Mit doppelter Geschwindigkeit die Erde mit seinen Füßen erschütternd, sahen alle Großkrieger seine gewaltige Gestalt
6.64.51
असह्यं मन्यमानाश्च नातिप्रमनसोऽभवन् ।
ततस्तु नृपतिः क्रुद्धो भीमसेनं स्तनान्तरे ॥ ६.६४.५१ ॥
Dies für unerträglich haltend, waren sie nicht sehr erfreut; da traf der zornige König Bhīmasena in die Brust
6.64.52
आजघान महाराज शरेणानतपर्वणा ।
सोऽतिविद्धो महेष्वासस्तेन राज्ञा महारथः । ॥ ६.६४.५२ ॥
O großer König, jener König traf ihn mit einem Pfeil mit gebogenen Gelenken; und der große Bogenschütze, der große Wagenkämpfer, wurde von diesem König schwer verwundet.
6.64.53
मूर्च्छयाऽभिपरीतात्मा ध्वजयष्टिं समाश्रयत् ।
तांस्तु भीतान्समालक्ष्य भीमसेनं च मूर्च्छितम् ॥ ६.६४.५३ ॥
Mit vom Ohnmachtsanfall überwältigtem Geist stützte er sich auf die Fahnenstange; als er die verängstigten Männer und den bewusstlosen Bhīmasena sah,
6.64.54
ननाद बलवन्नादं भगदत्तः प्रतापवान् ।
ततो घटोत्कचो राजन्प्रेक्ष्य भीमं तथाऽऽगतं ॥ ६.६४.५४ ॥
Bhagadatta, der Tapfere, ließ ein mächtiges Gebrüll erschallen. Da, o König, sah Ghaṭotkaca Bhīma in diesem Zustand daliegen,
6.64.55
संक्रुद्धो राक्षसो घोरस्तत्रैवान्तरधीयत ।
स कृत्वा दारुणां मायां भूरूणां भयवर्धिनीम् ॥ ६.६४.५५ ॥
Zornig verschwand der schreckliche Rākṣasa eben dort. Nachdem er eine grausige Illusion vieler Gestalten erzeugt hatte, die die Furcht mehrte,
6.64.56
अदृश्यत निमेषार्धाद्धोररूपं समास्थितः ।
ऐरावतं समारूढः स वै मायाकृतं स्वयम् ॥ ६.६४.५६ ॥
In einem halben Augenblick erschien er in schrecklicher Gestalt, selbst auf Airāvata reitend, dem durch Illusion erschaffenen Elefanten.
6.64.57
तस्य चान्येऽपि दिङ्वागा बभूवुरनुयायिनः ।
अञ्जनो वमानश्चैव महापद्मश्च सुप्रभः ॥ ६.६४.५७ ॥
Auch andere, die Elefanten der Himmelsrichtungen, waren seine Gefolgsleute: Añjana, Vamāna, Mahāpadma und Suprabha.
6.64.58
त्रय एते महानागा राक्षसैः समधिष्ठिताः ।
महाकायास्त्रिधा राजन्प्रस्रवन्तो मदं बहु ॥ ६.६४.५८ ॥
Diese drei großen Elefanten waren von Rākṣasas besetzt; riesenhaft, o König, verströmten sie viel Brunstsaft auf dreifache Weise.
6.64.59
तेजोवीर्यबलोपेता महाबलपराक्रमाः ।
घटोत्कचस्तु स्वं नागं चोदयामास तं तदा ॥ ६.६४.५९ ॥
Mit Glanz, Mut und Kraft begabt, von großer Macht und Tapferkeit, waren sie; da trieb Ghaṭotkaca seinen eigenen Elefanten an.
6.64.60
सगजं भगदत्तं तु हन्तुकामः परंतपः ।
ते चान्ये चोदिता नागा राक्षसैस्तैर्महाबलैः ॥ ६.६४.६० ॥
Ghaṭotkaca, der Feindeverbrenner, wollte Bhagadatta samt seinem Elefanten töten; und die anderen Elefanten, von jenen mächtigen Rākṣasas angetrieben,
6.64.61
परिपेतुः सुसंरब्धाश्चतुर्दंष्ट्राश्चतुर्दिशम् ।
भगदत्तस्य तं नागं विषाणैरभ्यपीडयन् ॥ ६.६४.६१ ॥
Voller Zorn stürmten die vierzahnigen Elefanten aus allen vier Richtungen heran und drängten mit ihren Stoßzähnen gegen Bhagadattas Elefanten.
6.64.62
स पीड्यमानस्तैर्नागैर्वेदनार्तः शराहतः ।
अनदत्सुमहानादमिन्द्राशनिसमस्वनम् ॥ ६.६४.६२ ॥
Von jenen Elefanten bedrängt, von Schmerz gequält und von Pfeilen getroffen, brüllte er laut, mit einem Ton wie Indras Donnerkeil.
6.64.63
व्यवर्तत महाघोषो भैमसेनिशरार्दितः ।
मृदित्वा सर्वसैन्यानि तव पुत्रस्य भारत ॥ ६.६४.६३ ॥
Von den Pfeilen des Sohnes des Bhīmasena gepeinigt, wandte sich jenes gewaltige Gebrüll zurück und zertrampelte alle Heere deines Sohnes, o Bhārata.
6.64.64
तस्य तं नदतो नादं सुघोरं भीमनिःश्वनम् ।
श्रुत्वा भीष्मोऽब्रवीद्द्रोणं राजानं च सुयोधनम् ॥ ६.६४.६४ ॥
Als Bhīṣma jenes furchtbare, schreckliche Gebrüll des Elefanten vernahm, sprach er zu Droṇa und zu König Suyodhana.
6.64.65
एष युध्यति संग्रामे हैडिम्बेन दुरात्मना ।
भगदत्तो महेष्वासः कृच्छ्रे च परिवर्तते ॥ ६.६४.६५ ॥
Hier kämpft Bhagadatta, der große Bogenschütze, in der Schlacht mit dem bösgesinnten Sohn der Hiḍimbā, Ghaṭotkaca, und wendet sich in Not hin und her.
6.64.66
राक्षसश्च महामायः स च राजाऽतिकोपनः ।
एतौ समेतौ समरे कालमृत्युसमावुभौ ॥ ६.६४.६६ ॥
Der Rākṣasa von großer Täuschungskraft und der König von großem Zorn sind im Kampf aufeinandergetroffen, beide wie Zeit und Tod.
6.64.67
श्रीयते चैव हृष्टानां पाण्डवानां महास्वनः ।
हस्तिनश्चैव सुमहान्भीतस्य रुदितध्वनिः ॥ ६.६४.६७ ॥
Das gewaltige Tosen der erfreuten Pāṇḍavas war zu hören, und auch das sehr große Klagegeschrei der verängstigten Elefanten.
6.64.68
तत्र गच्छाम भद्रं वो राजानं परिरक्षितुम् ।
अरक्ष्यमाणः समरे क्षिप्रं प्राणान्विमोक्ष्यति ॥ ६.६४.६८ ॥
Lasst uns dorthin gehen, Heil euch, um den König zu beschützen; ungeschützt wird er im Kampf bald sein Leben lassen.
6.64.69
ते त्वरध्वं महावीर्याः किं चिरेण प्रयामहे ।
महान्हि वर्तते रौद्रः संग्रामो रोमहर्षणः ॥ ६.६४.६९ ॥
Beeilt euch, ihr Helden von großer Kraft; warum langsam hingehen? Eine große, schreckliche, haarsträubende Schlacht tobt.
6.64.70
भक्तश्च कुलपुत्रश्च शूरश्च पृतनापतिः ।
युक्तं तस्य परित्राणं कर्तुमस्माभिरच्युत ॥ ६.६४.७० ॥
Er ist ergeben, ein Sohn edler Herkunft, tapfer und Heerführer; o Acyuta, es geziemt uns, ihn zu beschützen.
6.64.71
भीष्मस्य तद्वचः श्रुत्वा सर्व एव महारथाः ।
द्रोणभीष्मौ पुरस्कृत्य भगदत्तपरीप्सया ॥ ६.६४.७१ ॥
Als alle großen Wagenkämpfer Bhīṣmas Worte gehört hatten, brachen sie auf, Droṇa und Bhīṣma voran, begierig, Bhagadatta zu retten.
6.64.72
उत्तमं जवमास्थाय प्रययुर्यत्र सोऽभवत् ।
तान्प्रयातान्समालोक्य युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ ६.६४.७२ ॥
Mit höchster Geschwindigkeit eilten sie dorthin, wo er war. Als Yudhiṣṭhira und die Vorangehenden sie aufbrechen sahen…
6.64.73
पञ्चालाः पाण्डवैः सार्धं पृष्ठतोऽनुययुः परान् ।
तान्यनीकान्यथालोक्य राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ॥ ६.६४.७३ ॥
Die Pāñcālas folgten zusammen mit den Pāṇḍavas den Feinden von hinten. Als der mächtige Herrscher der Rākṣasas jene Heere sah
6.64.74
ननाद सुमहानादं विस्फोटमशनेरिव ।
तस्य तं निनदं श्रुत्वा दृष्ट्वा नागांश्च युध्यतः ॥ ६.६४.७४ ॥
Er stieß ein gewaltiges Gebrüll aus, wie das Krachen des Donnerkeils. Als er dieses Gebrüll hörte und die kämpfenden Elefanten sah
6.64.75
भीष्मः शान्तनवो भूयो भारद्वाजमभाषत ।
न रोचते मे संग्रामो हैडिम्बेन दुरात्मना ॥ ६.६४.७५ ॥
Bhīṣma, der Sohn Śantanus, sprach wieder zu Bhāradvāja (Droṇa): "Dieser Kampf mit dem bösgesinnten Sohn der Hiḍimbā gefällt mir nicht."
6.64.76
बलवीर्यमसाविष्टः ससहायश्च सांप्रतज् ।
नैष शक्यो युधा जेतुमपि वज्रभृता स्वयम् ॥ ६.६४.७६ ॥
Er besitzt Kraft und Tapferkeit, und nun ist er mit seinen Verbündeten zusammen. Im Kampf kann er nicht besiegt werden, selbst nicht von Indra, dem Träger des Donnerkeils.
6.64.77
लब्धलक्षः प्रहारी च वयं च श्रान्तवाहनाः ।
पाञ्चालैः पाण्डवेयैश्च दिवसं क्षतविक्षताः ॥ ६.६४.७७ ॥
Er trifft sein Ziel genau, und unsere Reittiere sind erschöpft. Den ganzen Tag über sind wir von den Pāñcālas und den Pāṇḍavas schwer verwundet worden.
6.64.78
इदानीं युधि निर्जेतुं न शक्योऽसौ स राक्षसः ।
अस्तमभ्येति सविता रात्रौ योद्धुं कन शक्यते।
अवहारमतः कुर्मः श्वो योत्स्यामः परै सह ॥ ६.६४.७८ ॥
Jetzt ist dieser Rākṣasa im Kampf nicht zu besiegen. Die Sonne geht unter; nachts zu kämpfen ist… nicht möglich. Darum wollen wir uns zurückziehen; morgen werden wir gegen die Feinde kämpfen.
6.64.79
पितामहवचः श्रुत्वा यथा चक्रुःस्म कौरवाः ।
उपायेनापयानं ते घटोत्कचभयार्दिताः ॥ ६.६४.७९ ॥
Als die Kurus die Worte des Großvaters gehört hatten, taten sie, wie er gesagt hatte; von der Furcht vor Ghaṭotkaca gequält, zogen sie sich durch eine List zurück.
6.64.80
कौरवेषु निवृत्तेषु पाण्डवा जितकाशिनः ।
सिंहनादान्भृशं चक्रुः शङ्खान्दध्मुश्च भारत ॥ ६.६४.८० ॥
Als die Kaurava sich zurückgezogen hatten, stießen die Pāṇḍava, sich für siegreich haltend, gewaltige Löwenschreie aus und bliesen ihre Muschelhörner, o Bhārata.
6.64.81
एवं तदभवद्युद्धं दिवसं भरतर्षभ ।
पाण्डवानां कुरूणां च पुरस्कृत्य घटोत्कचम् ॥ ६.६४.८१ ॥
So dauerte jene Schlacht den ganzen Tag, o Stier der Bharata, zwischen den Pāṇḍava und den Kuru, mit Ghaṭotkaca an der Spitze.
6.64.82
कौरवास्तु ततो राजन्प्रययुः शिबिरं स्वकम् ।
व्रीडमाना निशाकाले पाण्डवेयैः पराजिताः ॥ ६.६४.८२ ॥
Da kehrten die Kaurava, o König, beschämt und von den Söhnen Pāṇḍus besiegt, bei Einbruch der Nacht in ihr eigenes Lager zurück.
6.64.83
शरविक्षतगात्रास्तु पाण्डपपुत्रा महारथाः ।
युद्धे सुमनसो भूत्वा जग्मुः स्वशिबिरं प्रति ॥ ६.६४.८३ ॥
Die großen Wagenkämpfer, die Söhne Pāṇḍus, mit von Pfeilen verwundeten Leibern, aber frohen Herzens im Kampf, gingen zu ihrem eigenen Lager.
6.64.84
पुरस्कृत्य महाराज भीमसेनघटोत्कचौ ।
पूजयन्तस्तदान्योन्यं मुदा परमया युताः ॥ ६.६४.८४ ॥
O großer König, Bhīmasena und Ghaṭotkaca an die Spitze stellend, ehrten sie einander damals, erfüllt von höchster Freude.
6.64.85
नदन्तो विविधान्नादांस्तूर्यस्वनविमिश्रितान् ।
सिंहनादांश्च कुर्वन्तो विमिश्राञ्शङ्खनिः स्वनैः ॥ ६.६४.८५ ॥
Brüllend mit vielfachen Rufen, vermischt mit dem Klang der Trompeten, und Löwengebrüll ausstoßend, vermischt mit dem Getöse der Muscheln.
6.64.86
विनदन्तो महात्मानः कम्पयन्तश्च मेदिनीम् ।
घट्टयन्तश्च मर्माणि तव पुत्रस्य मारिष । ॥ ६.६४.८६ ॥
Die Großherzigen brüllten, ließen die Erde erbeben und trafen die Lebenspunkte deines Sohnes, o Verehrter.
6.64.87
प्रयाताः शिबिरायैव निशाकाले परंतप ।
दुर्योधनस्तु नृपतिर्दीनो भ्रातृवधेन च ॥ ६.६४.८७ ॥
Sie zogen des Nachts zum Lager, o Feindesbezwinger. Doch König Duryodhana war niedergeschlagen durch den Tod seiner Brüder.
6.64.88
मुहूर्तं चिन्तयामास बाष्पशोकसमाकुलः ।
ततः कृत्वा विधिं सर्वं शिबिरस्य यथाविधि ।
प्रदध्यौ शोकसंतप्तो भ्रातृव्यसनकर्शितः ॥ ६.६४.८८ ॥
Einen Augenblick lang dachte er nach, von Tränen und Kummer überwältigt. Dann, nachdem er alle Riten des Lagers nach Vorschrift vollzogen hatte, von Trauer gequält und durch das Unglück seiner Brüder geschwächt, versank er in tiefes Sinnen.