மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.64.1
ततो भूरिश्रवा राजन्सात्यकिं नवभिः शरैः ।
प्राविध्यद्भृशसंक्रुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ६.६४.१ ॥
அரசே, அப்போது மிகவும் சினங்கொண்ட பூரிசிரவஸ் ஒன்பது அம்புகளால் சாத்யகியைத் துளைத்தான்; அங்குசத்தால் பெரிய யானையைக் குத்துவது போல.
6.64.2
कौरवं सात्यकिश्चैव शरैः सन्नतपर्वभिः ।
अवारयदमेयात्मा सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ६.६४.२ ॥
அளவற்ற ஆன்மா கொண்ட சாத்யகி, எல்லோரும் பார்த்திருக்க, வளைந்த கணுக்கள் கொண்ட அம்புகளால் கௌரவனைத் தடுத்தான்.
6.64.3
ततो दुर्योधनो राजा सोदर्यैः परिवारितः ।
सोमदत्तिं रणे यत्तः समन्तात्पर्यवारयत् ॥ ६.६४.३ ॥
அப்போது அரசன் துரியோதனன், தம்பிமார்களால் சூழப்பட்டு, போரில் முனைந்து, சோமதத்தியை நாலாபக்கமும் காத்து நின்றான்.
6.64.4
तं चैव पाण्डवाः सर्वे सात्यकिं रभसं रणे ।
परिवार्य स्थिताः सङ्ख्ये समन्तात्सुमहौजसः ॥ ६.६४.४ ॥
மகா வலிமை கொண்ட பாண்டவர் அனைவரும், போரில் வேகமாய் நின்ற அந்த சாத்யகியைச் சூழ்ந்து, போர்க்களத்தில் நாலாபக்கமும் நின்றனர்.
6.64.5
भीमसेनस्तु संक्रुद्धो गजामुद्यम्य भारत ।
दुर्योधनमुखान्सर्वान्पुत्रांस्ते पर्यवारयत् ॥ ६.६४.५ ॥
ஆனால் பாரதா, சினங்கொண்ட பீமசேனன் கதையை ஓங்கி, துரியோதனன் முதலான உன் புதல்வர் அனைவரையும் சூழ்ந்தான்.
6.64.6
रथैरनेकसाहस्रैः क्रोधामर्षसमन्वितः ।
नन्दकस्तव पुत्रस्तु भीमसेनं महाबलम् ॥ ६.६४.६ ॥
சினமும் ஆற்றாமையும் நிறைந்த உன் மகன் நந்தகன், ஆயிரக்கணக்கான தேர்களுடன் மகாபலசாலி பீமசேனனைச் சூழ்ந்தான்.
6.64.7
विव्याध विशिखैः षड्भिः कङ्कपत्रैः शिलाशितैः ।
दुर्योधनस्तदा राजन्भीमसेनं महारथम् ॥ ६.६४.७ ॥
அப்போது, அரசனே, துரியோதனன் கல்லில் கூர்மையாக்கப்பட்ட, கங்கப் பறவை இறகுகள் கொண்ட ஆறு அம்புகளால் மகாரதன் பீமசேனனைத் துளைத்தான்.
6.64.8
आजघानोरसि क्रुद्धो मार्गणैर्नवभिः शितैः ।
ततो भीमो महाबाहुः स्वरथं सुमहाबलः ॥ ६.६४.८ ॥
கோபம் கொண்ட அவன் ஒன்பது கூர்மையான அம்புகளால் பீமசேனனின் மார்பில் தாக்கினான். பின்னர் மகாபாகுவும் மிகு வலிமையுடையவனுமான பீமன்...
6.64.9
आरुरोह रथश्रेष्ठं विशोकं चेदमब्रवीत् ।
एते महारथाः शूरा धार्तराष्ट्राः समागताः ॥ ६.६४.९ ॥
அவன் சிறந்த தேரில் ஏறி விசோகனிடம் இவ்வாறு கூறினான்: "இங்கு கூடியுள்ள இந்த மகாரதர்கள், வீரர்கள், திருதராட்டிரனின் மைந்தர்கள்…"
6.64.10
मामेव भृशसंक्रुद्धा हन्तुमभ्युद्यता युधि ।
मनोरथद्रुमोऽस्माकं चिन्तितो बहुवार्षिकः ॥ ६.६४.१० ॥
மிகுந்த கோபத்துடன் அவர்கள் போரில் என்னையே கொல்லத் தயாராக உள்ளனர். நாங்கள் பல ஆண்டுகளாக நினைத்து வளர்த்த மனோரதமாகிய மரம்…
6.64.11
सफलः सूत चाद्येह योऽहं पश्यामि सोदरान् ।
यत्राशोकसमुत्क्षिप्ता रेणवो रथनेमिभिः ॥ ६.६४.११ ॥
ஓ தேரோட்டியே! இன்று இங்கு, நான் என் சகோதரர்களைக் காணும் இந்த நாள் பலனளித்தது.
6.64.12
प्रयास्यन्त्यन्तरिक्षं हि शरबृन्दैर्दिगन्तरे ।
तत्र तिष्ठति सन्नद्धः स्वयं राजा सुयोधनः ॥ ६.६४.१२ ॥
அம்புக் கூட்டங்கள் திசைகளுக்கிடையே வானில் பறக்கின்றன. அங்கு கவசம் பூண்ட அரசன் சுயோதனன் தானே நிற்கிறான்.
6.64.13
भ्रातरश्चास्य सन्नद्धाः कुलपुत्रा मदोत्कटाः ।
एतानद्य हनिष्यामि पश्यतस्ते न संशयः ॥ ६.६४.१३ ॥
இவனுடைய சகோதரர்களும், கவசம் அணிந்த உயர்குலப் புதல்வர்களும், செருக்கால் வெறிகொண்டவர்களும் உள்ளனர். இன்று இவர்கள் அனைவரையும் கொல்வேன்; நீ பார்த்துக்கொண்டிரு, இதில் ஐயமில்லை.
6.64.14
तस्मान्ममाश्वान्संग्रमे यत्तः संयच्छ सारथे ।
एवमुक्त्वा ततः पार्थस्तव पुत्रं विशांपते ॥ ६.६४.१४ ॥
ஆகையால் தேரோட்டியே, போரில் கவனத்துடன் என் குதிரைகளை அடக்கி நடத்து. இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, மக்களின் தலைவனே, பார்த்தன் உன் மகனை நோக்கிச் சென்றான்.
6.64.15
विव्याध निशितैस्तीक्ष्णैः शरैः कनकभूषणैः ।
नन्दकं च त्रिभिर्भाणैरभ्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ६.६४.१५ ॥
அவன் கூரிய, நுனி கூர்மையான, பொன்னணிகள் பூண்ட அம்புகளால் (அவனைத்) துளைத்தான்; நந்தகத்தை மூன்று அம்புகளால் அவனது மார்பின் நடுவில் துளைத்தான்.
6.64.16
तं तु दुर्योधनः षष्ट्या विद्ध्वा भीमं महाबलम् ।
त्रिभिरन्यैः सुनिशितैर्विशोकं प्रत्यविध्यत ॥ ६.६४.१६ ॥
ஆனால் துரியோதனன் அந்த மகாபலசாலியான பீமனை அறுபது அம்புகளால் துளைத்து, மேலும் மூன்று மிக கூர்மையான அம்புகளால் விசோகனை எதிர்த்துத் துளைத்தான்.
6.64.17
भिमस्य च रणे राजन्धनुश्चिच्छेद भासुरम् ।
मुष्टिदेशे भृशं तीक्ष्णौस्त्रिभिर्भल्लैर्हसन्निव ॥ ६.६४.१७ ॥
அரசே, போரில் அவன் பீமனின் ஒளிரும் வில்லை பிடியருகே மிக வலுவாக மூன்று கூர் பல்ல அம்புகளால் அறுத்தான்; சிரிப்பவனைப் போல.
6.64.18
समरे प्रेक्ष्य यन्तारं विशोकं तु वृकोदरः ।
पीडितं विशिखैस्तीक्ष्णैस्तव पुत्रेण धन्विना ॥ ६.६४.१८ ॥
போரில் தன் தேரோட்டியான விசோகனைக் கண்டு, உன் வில்லாளி மகனின் கூரிய அம்புகளால் துன்புறுத்தப்பட்ட வ்ருகோதரன் (பீமன்) (கலங்கினான்).
6.64.19
अमृष्यमाणः संरब्धो धनुर्दिव्यं परामृशम् ।
पुत्रस्य ते महाराज वधार्थं भरतर्षभ ॥ ६.६४.१९ ॥
சகிக்க முடியாத கோபத்துடன் அவன் திவ்ய வில்லை எடுத்தான், ஓ மகாராஜா, பரதர்களின் காளையே, உமது மகனைக் கொல்லும் நோக்கத்துடன்.
6.64.20
समादधत्सुसंक्रुद्धः क्षुरप्रं रोमवाहिनम् ।
तेन चिच्छेद नृपतेर्भीमः कार्मुकमुत्तमम् ॥ ६.६४.२० ॥
மிகவும் கோபத்துடன் அவன் ரோமவாஹின எனும் க்ஷுரப்ர அம்பைப் பொருத்தினான்; அதனால் பீமன் அரசனின் சிறந்த வில்லை வெட்டினான்.
6.64.21
सोऽपविद्ध्य धनुश्छिन्नं पुत्रस्ते क्रोधमूर्च्छितः ।
अन्यत्कार्मुकमादत्त सत्वरं वेगवत्तरम् ॥ ६.६४.२१ ॥
முறிந்த வில்லை எறிந்துவிட்டு, கோபத்தால் மயங்கிய உமது மகன் விரைவாக வேறொரு, மிக வேகமான வில்லை எடுத்துக்கொண்டான்.
6.64.22
संदधे विशिखं घोर कालमृत्युसमप्रभम् ।
तेनाजघान संक्रुद्धो भीमसेनं स्तनान्तरे ॥ ६.६४.२२ ॥
காலனையும் மரணத்தையும் போன்ற ஒளியுடைய பயங்கரமான அம்பைப் பொருத்தி, கோபத்துடன் அதனால் பீமசேனனின் மார்பில் அடித்தான்.
6.64.23
स गाढविद्धो व्यथितः स्यान्दनोपस्थ आविशत् ।
स निषण्णो रथोपस्थे मूर्च्छामभिजगाम ह ॥ ६.६४.२३ ॥
ஆழமாகத் துளைக்கப்பட்டு வேதனையுற்ற அவன் தேர்த்தட்டில் சரிந்தான்; தேர்த்தளத்தில் அமர்ந்த நிலையிலேயே மயக்கத்தில் ஆழ்ந்தான்.
6.64.24
तं दृष्ट्वा व्यथितं भीममभिमन्युपुरोगमाः ।
नामृष्यन्त महेष्वासाः पाण्डवानां महारथः ॥ ६.६४.२४ ॥
பீமன் வேதனையுற்றிருப்பதைக் கண்டு, அபிமன்யு தலைமையிலான பாண்டவர்களின் மகாரதர்களான மகா வில்லாளிகள் அதைப் பொறுக்கவில்லை.
6.64.25
ततस्तु तुमुलां वृष्टिं शस्त्राणां तिग्मतेजसाम् ।
पातयामासुरव्यग्राः पुत्रस्य तव मूर्धनि ॥ ६.६४.२५ ॥
பின்னர் அசையாத அவர்கள் உங்கள் மகனின் தலையின் மீது கூர்மையான ஒளிமிக்க ஆயுதங்களின் பெரும் மழையைப் பொழிந்தனர்.
6.64.26
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां भीमसेनो महाबलः ।
दुर्योधनं त्रिभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ६.६४.२६ ॥
பின்னர் நினைவு திரும்பிய வலிமைமிக்க பீமசேனன் துரியோதனனை மூன்று அம்புகளால் துளைத்து, மீண்டும் ஐந்தால் துளைத்தான்.
6.64.27
शल्यं च पञ्चविंशत्या शरैर्विव्याध पाण्डवः ।
रुक्मपुङ्खैर्महेष्वासः स विद्धो व्यपयाद्रणात् ॥ ६.६४.२७ ॥
பாண்டவனாகிய அந்த மாபெரும் வில்லாளி பொன்னிறச் சிறகுள்ள இருபத்தைந்து அம்புகளால் சல்யனைத் துளைத்தான்; துளைக்கப்பட்ட அவன் போரிலிருந்து விலகினான்.
6.64.28
प्रत्युद्ययुस्ततो भीमं तव पुत्राश्चतुर्दश ।
सेनापतिः सुषेणश्च जलसन्धः सुलोचनः ॥ ६.६४.२८ ॥
பின்னர் உங்கள் பதின்மூன்று… பதினான்கு மகன்கள் பீமனை எதிர்த்து முன்னேறினர்; படைத்தலைவன் சுஷேணன், ஜலசந்தன், சுலோசனன் ஆகியோர்.
6.64.29
उद्रो भीमरथो भीमो वीरबाहुरलोलुपः ।
दुर्मुखो दुष्प्रधर्षश्च विवित्सुर्विकटः समः ॥ ६.६४.२९ ॥
உத்ரன், பீமரதன், பீமன், வீரபாகு, அலோலுபன், துர்முகன், துஷ்பிரதர்ஷன், விவித்சு, விகடன், சமன்.
6.64.30
विसृजन्तो बहून्बाणान्क्रोधसंरक्तलोचनाः ।
भीमसेनमभिद्रुत्य विव्यधुः सहिता भृशम् ॥ ६.६४.३० ॥
சினத்தால் சிவந்த கண்களுடன் பல அம்புகளை ஏவியவாறு அவர்கள் பீமசேனனின் மீது பாய்ந்து ஒன்றாக அவனை வெகுவாகத் துளைத்தனர்.
6.64.31
पुत्रांस्तु तव संप्रेक्ष्य भीमसेनो महाबलः ।
सृक्किणी विलिहन्वीरः पशुमध्ये यथा वृकः ॥ ६.६४.३१ ॥
உமது மகன்களைக் கண்ட மகாபலனான பீமசேனன், அந்த வீரன், வாயின் ஓரங்களை நக்கியவாறு, மந்தைக்கு இடையில் ஓநாய் போல் (பாய்ந்தான்).
6.64.32
अभिपत्य महाबाहुर्गरुत्मानिव वेगितः ।
सेनापतेः क्षुरप्रेण शिरश्चिच्छेद पाण्डवः ॥ ६.६४.३२ ॥
கருடனைப் போல் வேகமாகப் பாய்ந்து, அந்தப் பெரும்புஜ பாண்டவன் சுரப்ர அம்பால் படைத்தலைவனின் தலையை வெட்டினான்.
6.64.33
संप्रहस्य च हृष्टात्मा त्रिभिर्बाणैर्महाभुजः ।
जलसन्धं विनिर्भिद्य सोऽनयद्यमसादनम् ॥ ६.६४.३३ ॥
மகிழ்ச்சி மனத்துடன் பலமாக நகைத்து, அந்தப் பெரும்புஜன் மூன்று அம்புகளால் ஜலசந்தனைத் துளைத்து யமனின் இல்லத்திற்கு அனுப்பினான்.
6.64.34
सुषेणं च ततो हत्वा प्रेषयामास मृत्यवे ।
उग्रस्य सशिरस्त्राणं शिरश्चन्द्रोपमं भुवि ॥ ६.६४.३४ ॥
பின்னர் சுஷேணனைக் கொன்று மரணத்திற்கு அனுப்பினான்; உக்கிரனின் தலைக்கவசத்துடன் சந்திரனைப் போன்ற தலை நிலத்தில் (விழுந்தது).
6.64.35
पातयामास भल्लेन कुण्डलाभ्यां विभूषितम् ।
वीरबाहुं च सप्तत्या साश्वकेतुं ससारथिम् ॥ ६.६४.३५ ॥
பல்லம் அம்பால் குண்டலங்களால் அழகுற்ற (தலையை) வீழ்த்தினான்; வீரபாகுவை எழுபது அம்புகளால், அவனுடைய குதிரைகள், கொடி, சாரதியுடன் (வீழ்த்தினான்).
6.64.36
निनाय समरे वीरः परलोकाय पाण्डवः ।
भीमं भीमरथं चोभौ भीमसेनो हसन्निव ॥ ६.६४.३६ ॥
அந்தப் போரில் வீரனான பாண்டவன் அவர்களை மறுலகிற்கு அனுப்பினான்; பீமனையும் பீமரதனையும் இருவரையும் பீமசேனன் சிரிப்பது போல் (கொன்றான்).
6.64.37
पुत्रौ ते दुर्मदौ राजन्ननयद्यमसादनम् ।
ततः सुलोचनं भीमः क्षुरप्रेण महामृधे ॥ ६.६४.३७ ॥
அரசே, உன் செருக்குள்ள இரு மகன்களை பீமன் யமலோகத்திற்கு அனுப்பினான். பின்னர் அந்தப் பெரும் போரில் பீமன் க்ஷுரப்ர அம்பால் சுலோசனனை (யமலோகத்திற்கு அனுப்பினான்).
6.64.38
मिषतां सर्वसैन्यानामनयद्यमसादनम् ।
पुत्रास्तु तव तं दृष्ट्वा भीमसेनपराक्रमम् ॥ ६.६४.३८ ॥
அனைத்துப் படைகளும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில் (பீமன் அவர்களை) யமலோகத்திற்கு அனுப்பினான். ஆனால் உன் மகன்கள் பீமசேனனின் வீரத்தைக் கண்டு (அஞ்சினர்).
6.64.39
शेषा येऽन्येऽभवंस्तत्र ते भीमस्य भयार्दिताः ।
विप्रद्रुता दिशो राजन्वध्यमाना महात्मना ॥ ६.६४.३९ ॥
அங்கிருந்த மற்றவர்களில் எஞ்சியவர்கள், பீமனின் அச்சத்தால் வாட்டப்பட்டு, அரசே, மகாத்மாவால் வெட்டி வீழ்த்தப்பட்டு, திசைகளெங்கும் சிதறி ஓடினர்.
6.64.40
ततोऽब्रवीच्छान्तनवः सर्वानेव महारथान् ।
एष भीमो रणे क्रुद्धो धार्तराष्ट्रान्महारथान् ॥ ६.६४.४० ॥
அப்போது சாந்தனுவின் மகன் (பீஷ்மன்) எல்லா மகாரதர்களிடமும் கூறினான்: 'இதோ கோபமடைந்த பீமன் போரில் திருதராஷ்டிரனின் மகாரதப் புதல்வர்களை (தாக்குகிறான்).
6.64.41
यथा प्राग्र्यान्यथा ज्येष्ठान्यथा शूरांश्च संगतान् ।
निपातयत्युग्रधन्वा तं प्रगृह्णीत माचिरम् ॥ ६.६४.४१ ॥
இந்த உக்ரதன்வா (பீமன்) முன்னிலையரையும், மூத்தோரையும், ஒன்றுகூடிய வீரரையும் வீழ்த்துவது போல, இவனை உடனே பிடியுங்கள்; தாமதிக்காதீர்கள்.
6.64.42
एवमुक्त्वा ततः सर्वे धार्तराष्ट्रस्य सैनिकाः ।
अभ्यद्रवन्त संक्रुद्धा भीमसेनं महाबलम् ॥ ६.६४.४२ ॥
இவ்வாறு கூறிய பின்னர், திருதராஷ்டிரன் மகனின் அனைத்துப் படைவீரர்களும் பெரும் கோபங்கொண்டு மகாபலசாலியான பீமசேனனைத் தாக்கி ஓடினர்.
6.64.43
भगदत्तः प्रभिन्नेन कुञ्जरेण विशांपते ।
अभ्ययात्सहसा तत्रयत्र भीमो व्यवस्थितः ॥ ६.६४.४३ ॥
மன்னனே, மதம் பொழியும் யானையுடன் பகதத்தன் திடீரென்று பீமன் நின்றிருந்த இடத்திற்கு விரைந்தான்.
6.64.44
आपतन्नेव च रणे भीमसेनं शिलीमुखैः ।
अदृश्यं समरे चक्रे जीमूत इव भास्करम् ॥ ६.६४.४४ ॥
போரில் அவன் பீமசேனன் மீது அம்புகளைப் பொழிந்து தாக்கினான்; மேகம் சூரியனை மறைப்பது போல் அவனை போர்க்களத்தில் மறைத்தான்.
6.64.45
अभिमन्युमुखास्तत्तु नामृष्यन्त महारथाः ।
भीमस्याच्छादनं शङ्ख्ये स्वबाहुबलमाश्रिताः ॥ ६.६४.४५ ॥
அபிமன்யு தலைமையிலான மகாரதர்கள் பீமன் இவ்வாறு மறைக்கப்படுவதைப் பொறுக்கவில்லை; தங்கள் புயபலத்தை நம்பி போரில் முன்னேறினர்.
6.64.46
त एनं शरवर्षेण समन्तात्पर्यवारयन् ।
गजं च शरवृष्ट्या तु बिभिदुस्ते समन्ततः ॥ ६.६४.४६ ॥
அவர்கள் அவனை அம்பு மழையால் நாலாபக்கமும் சூழ்ந்தனர்; யானையையும் நாலாபக்கமும் அம்பு மழையால் துளைத்தனர்.
6.64.47
स शस्त्रवृष्ट्याऽभिहतः समस्तैस्तैर्महारथैः ।
प्राग्ज्योतिषगजो राजन्नानालिङ्गैः सुतेजनैः ॥ ६.६४.४७ ॥
மன்னனே, அந்த மகாரதர்கள் அனைவரும் ஆயுதமழையால் அடித்தபோது, பிராக்ஜ்யோதிஷத்தின் யானை பலவகையான கூர்மையான அம்புகளால் தாக்கப்பட்டது.
6.64.48
संजातरुधिरोत्पीडः प्रेक्षणीयोऽभवद्रणे ।
गभस्तिभिरिवार्कस्य संस्यूतो जलदो महान् ॥ ६.६४.४८ ॥
இரத்தம் பெருக்கெடுத்த நிலையில் அவன் போரில் பார்ப்பதற்கு, சூரியனின் கதிர்களால் ஒளிர்ந்த பெரிய மேகம் போல் ஆனான்.
6.64.49
संचोदितो मदस्रावी भगदत्तेन वारणः ।
अभ्यधावत तन्सर्वान्कालोत्सृष्ट इवान्तकः ॥ ६.६४.४९ ॥
பகதத்தனால் தூண்டப்பட்ட, மதநீர் சொரியும் அந்த யானை அவர்கள் அனைவரையும் நோக்கிப் பாய்ந்தது; காலத்தால் ஏவப்பட்ட யமனைப் போல்.
6.64.50
द्विगुणं जवमास्थाय कम्पयंश्चरणैर्महीम् ।
तस्य तत्सुमहद्रूपं दृष्ट्वा सर्वे महारथाः ॥ ६.६४.५० ॥
இரு மடங்கு வேகம் கொண்டு, கால்களால் பூமியை அதிரவைத்து வந்த அதன் அந்த மிகப் பெரிய வடிவத்தைக் கண்டு அனைத்து மகாரதர்களும்.
6.64.51
असह्यं मन्यमानाश्च नातिप्रमनसोऽभवन् ।
ततस्तु नृपतिः क्रुद्धो भीमसेनं स्तनान्तरे ॥ ६.६४.५१ ॥
அதைத் தாங்க முடியாததாகக் கருதி அவர்கள் மகிழ்ச்சியற்றிருந்தனர்; பின்னர் கோபமுற்ற மன்னன் பீமசேனனின் மார்பில்.
6.64.52
आजघान महाराज शरेणानतपर्वणा ।
सोऽतिविद्धो महेष्वासस्तेन राज्ञा महारथः । ॥ ६.६४.५२ ॥
மகாராஜனே, அந்த மன்னன் வளைந்த கணுக்களுடைய அம்பால் அடித்தான்; அதனால் மிகவும் காயமடைந்த அந்த மகா வில்லாளி மகாரதன்.
6.64.53
मूर्च्छयाऽभिपरीतात्मा ध्वजयष्टिं समाश्रयत् ।
तांस्तु भीतान्समालक्ष्य भीमसेनं च मूर्च्छितम् ॥ ६.६४.५३ ॥
மயக்கத்தால் சூழப்பட்ட மனத்துடன் அவன் கொடிக்கம்பத்தைப் பற்றிக்கொண்டான்; அஞ்சியிருந்த அவர்களையும் மயங்கிய பீமசேனனையும் கண்டு.
6.64.54
ननाद बलवन्नादं भगदत्तः प्रतापवान् ।
ततो घटोत्कचो राजन्प्रेक्ष्य भीमं तथाऽऽगतं ॥ ६.६४.५४ ॥
வலிமைமிக்க பகதத்தன் பேரொலி எழுப்பினான்; பின்னர், அரசே, கடோத்கசன் பீமன் அவ்வாறு வீழ்ந்திருப்பதைக் கண்டு.
6.64.55
संक्रुद्धो राक्षसो घोरस्तत्रैवान्तरधीयत ।
स कृत्वा दारुणां मायां भूरूणां भयवर्धिनीम् ॥ ६.६४.५५ ॥
கோபமடைந்த அந்த பயங்கர ராட்சசன் அங்கேயே மறைந்தான். அவன் பயங்கரமான, பல வடிவங்களைக் கொண்ட, பயத்தைப் பெருக்கும் மாயையை உருவாக்கினான்.
6.64.56
अदृश्यत निमेषार्धाद्धोररूपं समास्थितः ।
ऐरावतं समारूढः स वै मायाकृतं स्वयम् ॥ ६.६४.५६ ॥
அரைக்கண் இமைப்பில் அவன் பயங்கர வடிவுடன் தோன்றினான். மாயையால் உருவாக்கப்பட்ட ஐராவதத்தின் மீது அவனே ஏறியிருந்தான்.
6.64.57
तस्य चान्येऽपि दिङ्वागा बभूवुरनुयायिनः ।
अञ्जनो वमानश्चैव महापद्मश्च सुप्रभः ॥ ६.६४.५७ ॥
அவனைப் பின்தொடர்ந்தவர்களாக மற்ற திக்கு-யானைகளும் இருந்தன: அஞ்சனன், வாமானன், மகாபத்மன், சுப்ரபன்.
6.64.58
त्रय एते महानागा राक्षसैः समधिष्ठिताः ।
महाकायास्त्रिधा राजन्प्रस्रवन्तो मदं बहु ॥ ६.६४.५८ ॥
இந்த மூன்று பெரிய யானைகளும் ராட்சசர்களால் ஆட்கொள்ளப்பட்டிருந்தன. அரசே, அவை பெரும் உடலுடையவையாய் மூன்று வகையாக மிகுதியாக மதநீர் வடித்துக்கொண்டிருந்தன.
6.64.59
तेजोवीर्यबलोपेता महाबलपराक्रमाः ।
घटोत्कचस्तु स्वं नागं चोदयामास तं तदा ॥ ६.६४.५९ ॥
ஒளி, வீரியம், பலம் நிறைந்தவையும் பெரும் வலிமையும் வீரமும் கொண்டவையுமான அவை. அப்போது கடோத்கசன் தன் அந்த யானையை முன்னே செலுத்தினான்.
6.64.60
सगजं भगदत्तं तु हन्तुकामः परंतपः ।
ते चान्ये चोदिता नागा राक्षसैस्तैर्महाबलैः ॥ ६.६४.६० ॥
பகைவரைத் தகிப்பவனான கடோத்கசன் பகதத்தனையும் அவன் யானையையும் கொல்ல விரும்பினான். மற்ற யானைகளும் அந்த மகாபலம் வாய்ந்த ராட்சசர்களால் செலுத்தப்பட்டன.
6.64.61
परिपेतुः सुसंरब्धाश्चतुर्दंष्ट्राश्चतुर्दिशम् ।
भगदत्तस्य तं नागं विषाणैरभ्यपीडयन् ॥ ६.६४.६१ ॥
மிகுந்த கோபமுற்ற நான்கு தந்தங்களையுடைய யானைகள் நான்கு திசைகளிலிருந்தும் பாய்ந்து வந்து, தங்கள் தந்தங்களால் பகதத்தனின் அந்த யானையை அழுத்தி நெருக்கின.
6.64.62
स पीड्यमानस्तैर्नागैर्वेदनार्तः शराहतः ।
अनदत्सुमहानादमिन्द्राशनिसमस्वनम् ॥ ६.६४.६२ ॥
அந்த யானைகளால் நெருக்கப்பட்டு, வேதனையால் வருந்தி, அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட அது, இந்திரனின் இடியோசையைப் போன்ற மிகப் பெரும் ஒலியுடன் பிளிறியது.
6.64.63
व्यवर्तत महाघोषो भैमसेनिशरार्दितः ।
मृदित्वा सर्वसैन्यानि तव पुत्रस्य भारत ॥ ६.६४.६३ ॥
பீமசேனனின் மகனின் அம்புகளால் துன்புறுத்தப்பட்ட அந்த மாபெரும் பிளிறல் திரும்பியது; ஓ பாரதா, உன் மகனின் அனைத்துப் படைகளையும் மிதித்து நசுக்கியபடி.
6.64.64
तस्य तं नदतो नादं सुघोरं भीमनिःश्वनम् ।
श्रुत्वा भीष्मोऽब्रवीद्द्रोणं राजानं च सुयोधनम् ॥ ६.६४.६४ ॥
அந்த யானையின் அந்தப் பயங்கரமான, அச்சுறுத்தும் பிளிறலைக் கேட்ட பீஷ்மர், துரோணரிடமும் அரசன் சுயோதனனிடமும் கூறினார்.
6.64.65
एष युध्यति संग्रामे हैडिम्बेन दुरात्मना ।
भगदत्तो महेष्वासः कृच्छ्रे च परिवर्तते ॥ ६.६४.६५ ॥
இதோ, பெரும் வில்லாளி பகதத்தன், தீய மனம் கொண்ட ஹைடிம்பனுடன் (கடோத்கசனுடன்) போரில் போரிட்டுக் கொண்டிருக்கிறான்; துன்பத்தில் சிக்கித் தவிக்கிறான்.
6.64.66
राक्षसश्च महामायः स च राजाऽतिकोपनः ।
एतौ समेतौ समरे कालमृत्युसमावुभौ ॥ ६.६४.६६ ॥
மாயையில் பெரியவனான அரக்கனும், மிகுந்த சினமுள்ள அரசனும்—இவ்விருவரும் போரில் ஒன்றுகூடியுள்ளனர்; காலனும் மரணமும் போல் இருவரும்.
6.64.67
श्रीयते चैव हृष्टानां पाण्डवानां महास्वनः ।
हस्तिनश्चैव सुमहान्भीतस्य रुदितध्वनिः ॥ ६.६४.६७ ॥
மகிழ்ச்சியடைந்த பாண்டவர்களின் பெரும் ஆரவாரம் கேட்டது; பயந்த யானைகளின் மிகப் பெரிய அழுகுரலும் கேட்டது.
6.64.68
तत्र गच्छाम भद्रं वो राजानं परिरक्षितुम् ।
अरक्ष्यमाणः समरे क्षिप्रं प्राणान्विमोक्ष्यति ॥ ६.६४.६८ ॥
நீங்கள் நலமுடன் இருக்கட்டும்; அரசரைக் காப்பதற்காக அங்கே செல்வோம். காக்கப்படாமல் போரில் அவர் விரைவில் உயிரை விடுவார்.
6.64.69
ते त्वरध्वं महावीर्याः किं चिरेण प्रयामहे ।
महान्हि वर्तते रौद्रः संग्रामो रोमहर्षणः ॥ ६.६४.६९ ॥
மகா வீரர்களே, விரைந்து செல்லுங்கள்; ஏன் தாமதமாகச் செல்ல வேண்டும்? இது பெரிய, பயங்கரமான, மயிர்சிலிர்க்க வைக்கும் போர்.
6.64.70
भक्तश्च कुलपुत्रश्च शूरश्च पृतनापतिः ।
युक्तं तस्य परित्राणं कर्तुमस्माभिरच्युत ॥ ६.६४.७० ॥
அவன் பக்தனும், உயர்குலத்தவனும், வீரனும், படைத்தலைவனும் ஆவான்; அச்யுதனே, அவனைக் காப்பது நம்மால் செய்யத்தக்கது.
6.64.71
भीष्मस्य तद्वचः श्रुत्वा सर्व एव महारथाः ।
द्रोणभीष्मौ पुरस्कृत्य भगदत्तपरीप्सया ॥ ६.६४.७१ ॥
பீஷ்மரின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, அனைத்து மகாரதர்களும் துரோணரையும் பீஷ்மரையும் முன்னிட்டு, பகதத்தனைக் காக்கும் விருப்பத்தால் புறப்பட்டனர்.
6.64.72
उत्तमं जवमास्थाय प्रययुर्यत्र सोऽभवत् ।
तान्प्रयातान्समालोक्य युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ ६.६४.७२ ॥
மிக வேகமாக அவர்கள் அவன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றனர். அவர்கள் செல்வதைக் கண்டு, யுதிஷ்டிரரை முன்னிட்டவர்கள்…
6.64.73
पञ्चालाः पाण्डवैः सार्धं पृष्ठतोऽनुययुः परान् ।
तान्यनीकान्यथालोक्य राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ॥ ६.६४.७३ ॥
பாஞ்சாலர்கள் பாண்டவர்களுடன் சேர்ந்து பின்னாலிருந்து எதிரிகளைப் பின்தொடர்ந்தனர். அந்தப் படைகளைக் கண்ட வலிமைமிக்க அரக்கர் தலைவன்
6.64.74
ननाद सुमहानादं विस्फोटमशनेरिव ।
तस्य तं निनदं श्रुत्वा दृष्ट्वा नागांश्च युध्यतः ॥ ६.६४.७४ ॥
அவன் இடியின் முழக்கம் போல் மிகப் பெரிய கர்ஜனை செய்தான். அவனுடைய அந்த முழக்கத்தைக் கேட்டும், போரிடும் யானைகளைக் கண்டும்
6.64.75
भीष्मः शान्तनवो भूयो भारद्वाजमभाषत ।
न रोचते मे संग्रामो हैडिम्बेन दुरात्मना ॥ ६.६४.७५ ॥
சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர் மீண்டும் பாரத்வாஜரிடம் (துரோணரிடம்) கூறினார்: "தீய மனமுடைய ஹைடிம்பனுடன் இந்தப் போர் எனக்கு உகக்கவில்லை."
6.64.76
बलवीर्यमसाविष्टः ससहायश्च सांप्रतज् ।
नैष शक्यो युधा जेतुमपि वज्रभृता स्वयम् ॥ ६.६४.७६ ॥
இவன் வலிமையும் வீரியமும் உடையவன், இப்போது துணைவர்களுடன் இருக்கிறான். போரில் வஜ்ரதாரியாகிய இந்திரனாலும் இவனை வெல்ல முடியாது.
6.64.77
लब्धलक्षः प्रहारी च वयं च श्रान्तवाहनाः ।
पाञ्चालैः पाण्डवेयैश्च दिवसं क्षतविक्षताः ॥ ६.६४.७७ ॥
அவன் குறிதவறாமல் தாக்குபவன்; நாமும் வாகனங்கள் களைத்தவர்களாக இருக்கிறோம். பாஞ்சாலர்களாலும் பாண்டவர்களாலும் நாள்முழுவதும் நாம் பலத்த காயமடைந்துள்ளோம்.
6.64.78
इदानीं युधि निर्जेतुं न शक्योऽसौ स राक्षसः ।
अस्तमभ्येति सविता रात्रौ योद्धुं कन शक्यते।
अवहारमतः कुर्मः श्वो योत्स्यामः परै सह ॥ ६.६४.७८ ॥
இப்போது போரில் அந்த அரக்கனை வெல்வது இயலாது. சூரியன் அஸ்தமிக்கப் போகிறான்; இரவில் போரிடுவது… இயலாது. எனவே நாம் பின்வாங்குவோம்; நாளை எதிரிகளுடன் போரிடுவோம்.
6.64.79
पितामहवचः श्रुत्वा यथा चक्रुःस्म कौरवाः ।
उपायेनापयानं ते घटोत्कचभयार्दिताः ॥ ६.६४.७९ ॥
பிதாமகரின் சொற்களைக் கேட்டு கௌரவர்கள் சொன்னபடியே செய்தனர்; கடோத்கசனின் பயத்தால் வாட்டப்பட்டு ஒரு உபாயத்தால் பின்வாங்கினர்.
6.64.80
कौरवेषु निवृत्तेषु पाण्डवा जितकाशिनः ।
सिंहनादान्भृशं चक्रुः शङ्खान्दध्मुश्च भारत ॥ ६.६४.८० ॥
கௌரவர்கள் பின்வாங்கியதும், வெற்றி பெற்றதாக எண்ணிய பாண்டவர்கள் பெரும் சிங்க முழக்கமிட்டு சங்குகளை ஊதினர், ஓ பாரதா.
6.64.81
एवं तदभवद्युद्धं दिवसं भरतर्षभ ।
पाण्डवानां कुरूणां च पुरस्कृत्य घटोत्कचम् ॥ ६.६४.८१ ॥
ஓ பாரதர்களில் காளையே, இவ்வாறு பகல் முழுவதும் பாண்டவர்களுக்கும் கௌரவர்களுக்கும் போர் நடந்தது; கடோத்கசனை முன்னிறுத்தி.
6.64.82
कौरवास्तु ततो राजन्प्रययुः शिबिरं स्वकम् ।
व्रीडमाना निशाकाले पाण्डवेयैः पराजिताः ॥ ६.६४.८२ ॥
ஓ அரசே, பின்னர் கௌரவர்கள் வெட்கத்துடன் இரவு வேளையில் பாண்டவர்களால் தோற்கடிக்கப்பட்டு தங்கள் பாசறைக்குத் திரும்பினர்.
6.64.83
शरविक्षतगात्रास्तु पाण्डपपुत्रा महारथाः ।
युद्धे सुमनसो भूत्वा जग्मुः स्वशिबिरं प्रति ॥ ६.६४.८३ ॥
அம்புகளால் உடல் காயப்பட்டிருந்தும், பாண்டுவின் பெரும் தேர்வீரப் புதல்வர்கள் போரில் மகிழ்ந்த மனத்துடன் தங்கள் பாசறையை நோக்கிச் சென்றனர்.
6.64.84
पुरस्कृत्य महाराज भीमसेनघटोत्कचौ ।
पूजयन्तस्तदान्योन्यं मुदा परमया युताः ॥ ६.६४.८४ ॥
ஓ மகாராஜா, பீமசேனனையும் கடோத்கசனையும் முன்னிறுத்தி, அப்போது மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் ஒருவரை ஒருவர் புகழ்ந்தவாறு சென்றனர்.
6.64.85
नदन्तो विविधान्नादांस्तूर्यस्वनविमिश्रितान् ।
सिंहनादांश्च कुर्वन्तो विमिश्राञ्शङ्खनिः स्वनैः ॥ ६.६४.८५ ॥
பல்வேறு ஒலிகளில் முழங்கியவர்களாய், துந்துபி ஒலிகளுடன் கலந்து, சங்கு முழக்கங்களோடு கலந்த சிங்கநாதங்களை எழுப்பியவர்களாய்.
6.64.86
विनदन्तो महात्मानः कम्पयन्तश्च मेदिनीम् ।
घट्टयन्तश्च मर्माणि तव पुत्रस्य मारिष । ॥ ६.६४.८६ ॥
மகாத்மாக்கள் முழங்கியவர்களாய், பூமியை நடுங்கச் செய்தவர்களாய், ஓ மாரிஷா, உமது மகனின் மர்மஸ்தானங்களைத் தாக்கியவர்களாய்.
6.64.87
प्रयाताः शिबिरायैव निशाकाले परंतप ।
दुर्योधनस्तु नृपतिर्दीनो भ्रातृवधेन च ॥ ६.६४.८७ ॥
இரவு நேரத்தில் அவர்கள் பாசறைக்குத் திரும்பிச் சென்றார்கள். ஓ பரந்தபா, ஆனால் மன்னன் துரியோதனன் சகோதரர்களின் வதத்தால் துயருற்றான்.
6.64.88
मुहूर्तं चिन्तयामास बाष्पशोकसमाकुलः ।
ततः कृत्वा विधिं सर्वं शिबिरस्य यथाविधि ।
प्रदध्यौ शोकसंतप्तो भ्रातृव्यसनकर्शितः ॥ ६.६४.८८ ॥
ஒரு கணம் கண்ணீரும் துயரும் நிறைந்தவனாய் சிந்தித்தான். பின்னர் பாசறையின் சடங்குகள் அனைத்தையும் முறைப்படி செய்து, துயரால் வெந்து, சகோதரர்களின் அழிவால் தளர்ந்து தியானத்தில் ஆழ்ந்தான்.