மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.72.1
शिखण्डी सह मत्स्येन विराटेन विशांपते ।
भीष्ममाशु महेष्वासमाससाद सुदुर्जयम् ॥ ६.७२.१ ॥
மக்களின் தலைவனே, சிகண்டி மத்ஸ்ய மன்னன் விராடனுடன் சேர்ந்து விரைவில் பெரும் வில்லாளியும் வெல்ல அரிய பீஷ்மரைத் தாக்கினான்.
6.72.2
द्रोणं कृपं विकर्णं च महेष्वासं महाबलम् ।
राज्ञश्चान्यान्रणे शूरान्बहूनार्च्छद्धनंजयः ॥ ६.७२.२ ॥
தனஞ்சயன் போரில் துரோணர், கிருபர், விகர்ணன், பெரும் வில்லாளியும் மகாபலனுமானவர் மற்றும் பல மன்னர்களின் வீரர்களைத் தாக்கினான்.
6.72.3
सैन्धवं च महेष्वासं सामात्यं सह बन्धुभिः ।
प्राच्यांश्च दाक्षिणात्यांश्च भूमिपान्भूमिपर्षभ ॥ ६.७२.३ ॥
மன்னர்களில் சிறந்தவனே, பெரும் வில்லாளியான சைந்தவனையும் அமைச்சர்கள், உறவினர்களுடன், கிழக்கு மற்றும் தெற்கு மன்னர்களையும் (அர்ஜுனன் தாக்கினான்).
6.72.4
पुत्रं च ते महेष्वासं दुर्योधनममर्षणम् ।
दुःसहं चैव समरे भीमसेनोऽभ्यवर्तत ॥ ६.७२.४ ॥
போரில் பீமசேனன் உமது பெரும் வில்லாளி, சினம்மிக்க மகன் துரியோதனன் மற்றும் துஃசஹனைத் தாக்கினான்.
6.72.5
सहदेवस्तु शकुनिमुलूकं च महारथम् ।
पितापुत्रौ महेष्वासावभ्यवर्तत दुर्जयौ ॥ ६.७२.५ ॥
ஆனால் சகதேவன் சகுனியையும் மகாரதன் உலூகனையும் தாக்கினான்; தந்தையும் மகனுமான அவ்விருவரும் பெரும் வில்லாளிகளும் வெல்ல அரியவர்களுமாவர்.
6.72.6
युधिष्ठिरो महाराज गजानीकं महारथः ।
समवर्तत संग्रामे पुत्रेण निकृतस्तव ॥ ६.७२.६ ॥
மகாராஜனே, மகாரதன் யுதிஷ்டிரன் போரில் யானைப் படையுடன் போரிட்டான்; உமது மகனால் அவன் காயப்பட்டிருந்தான்.
6.72.7
माद्रीपुत्रस्तु नकुलः शूरसंक्रन्दनो युधि ।
त्रिगर्तानां बलैः सार्धं समसञ्जत पाण्डवः ॥ ६.७२.७ ॥
மாத்ரியின் மகனாகிய நகுலன், போரில் வீரர்களை முழக்கமிடுபவன், திரிகர்த்தர்களின் படைகளுடன் மோதினான்.
6.72.8
अभ्यवर्तन्त संक्रुद्धाः समरे साल्वकेकयान् ।
सात्यकिश्चेकितानश्च सौभद्रश्च महारथः ॥ ६.७२.८ ॥
கோபம் கொண்ட சாத்யகி, ஏகிதானன், மற்றும் மகாரதனாகிய சௌபத்ரன் போரில் சால்வர்களையும் கேகயர்களையும் தாக்கினர்.
6.72.9
धृष्टकेतुश्च समरे राक्षसश्च घटोत्कचः ।
नाकुलिश्च शतानीकः समरे रथपुङ्गवः ।
पुत्राणां ते रथानीकं प्रत्युद्याताः सुदुर्जयाः ॥ ६.७२.९ ॥
போரில் திருஷ்டகேது, இராட்சசன் கடோத்கசன், நகுலன் மகன் சதானீகன், தேர்வீரர்களில் சிறந்தவன், இவர்கள் உங்கள் மகன்களின் தேர்ப்படையை எதிர்க்க விரைந்தனர்; இவர்கள் வெல்ல முடியாதவர்கள்.
6.72.10
सेनापतिरमेयात्मा धृष्टद्युम्नो महाबलः ।
द्रोणेन समरे राजन्समियायोग्रकर्मणा ॥ ६.७२.१० ॥
அரசே! அளவிலா ஆன்மா கொண்ட, பெரும் வலிமை படைத்த படைத்தலைவன் திருஷ்டத்யும்னன், உக்ரகர்மியான துரோணருடன் போரில் எதிர்கொண்டான்.
6.72.11
एवमेते महेष्वासास्तावकाः पाण्डवैः सह ।
समेत्य समरे शूराः संप्राहारं प्रचक्रिरे ॥ ६.७२.११ ॥
இவ்வாறு உங்கள் இந்த மகாவில்லாளிகளான வீரர்கள் பாண்டவர்களுடன் போரில் கலந்து, கடுமையான மோதலை நடத்தினர்.
6.72.12
मध्यंदिनगते सूर्ये नभस्याकुलतां गते ।
कुरवः पाण्डवेयाश्च निजघ्नुरितरेतरम् ॥ ६.७२.१२ ॥
சூரியன் உச்சிக்கு வந்து வானம் கலக்கமுற்றபோது, குரு வீரர்களும் பாண்டவர்களும் ஒருவரையொருவர் கொன்றனர்.
6.72.13
ध्वजिनो हेमचित्राङ्गा विचरन्तो रणाजिरे ।
सपताका रथा रेजुर्वैयाघ्रपरिवारणाः ॥ ६.७२.१३ ॥
பொன் அலங்கரிக்கப்பட்ட உடல்களுடைய கொடியுள்ள தேர்கள் போர்க்களத்தில் சஞ்சரித்துக் கொடிகளுடன் ஒளிர்ந்தன; அவை புலித்தோல் போர்வைகளால் மூடப்பட்டிருந்தன.
6.72.14
समेतानां च समरे जिगीषूणां परस्परम् ।
बभूव तुमुलः शब्दः सिंहानामिव नर्दताम् ॥ ६.७२.१४ ॥
போரில் ஒருவரையொருவர் வெல்ல விரும்பி ஒன்றுகூடியவர்களின் பெரும் ஓசை கர்ஜிக்கும் சிங்கங்களின் முழக்கம் போல் எழுந்தது.
6.72.15
तत्राद्भुतमपश्यास संप्रहारं सुदारुणम् ।
यदकुर्वन्रणे शूराः सृञ्जयाः कुरुभिः सह ॥ ६.७२.१५ ॥
அங்கே போர்க்களத்தில் சிருஞ்சயர் வீரர்கள் குருக்களுடன் நிகழ்த்திய அந்த அற்புதமும் மிகக் கொடியதுமான மோதலை நீ கண்டாய்.
6.72.16
नैव खं न दिशो राजन्न सूर्यं शत्रुतापन ।
विदिशो वापि पश्यामः शरैर्मुक्तैः समन्ततः ॥ ६.७२.१६ ॥
அரசே, பகைவரைத் தாக்குபவனே, எய்யப்பட்ட அம்புகளால் நாங்கள் எங்கும் வானத்தையும், திசைகளையும், சூரியனையும், உப திசைகளையும் காண முடியவில்லை.
6.72.17
शक्तीनां विमलाग्राणां तोमराणां तथास्यताम् ।
निस्त्रिंशानां च पीतानां नीलोत्पलनिभाः प्रभाः ॥ ६.७२.१७ ॥
கறையற்ற முனைகளுடைய வேல்கள், தோமரங்கள், வீசப்பட்ட வாள்கள் ஆகியவற்றின் மஞ்சள் வாள்களின் ஒளி நீல தாமரை போன்று இருந்தது.
6.72.18
कवचानां विचित्राणां भूषणानां प्रभास्तथा ।
खं दिशः प्रदिशश्चैव भासयामासुरोजसा ॥ ६.७२.१८ ॥
பல வண்ண கவசங்களும், அணிகலன்களும் ஒளியும் வானத்தையும், திசைகளையும், உப திசைகளையும் தம் தேசத்தால் பிரகாசிக்கச் செய்தன.
6.72.19
वपुर्भिश्च नरेन्द्राणां चन्द्रसूर्यसमप्रभैः ।
विरराज तदा राजंस्तत्रतत्र रणाङ्गणम् ॥ ६.७२.१९ ॥
அரசே, அப்போது சந்திரனும் சூரியனும் போன்ற ஒளியுடைய மன்னர்களின் உடல்களால் போர்க்களம் அங்கங்கே பிரகாசித்தது.
6.72.20
रथसङ्घा नरव्याघ्राः समायान्तश्च संयुगे ।
विरेजुः समरे राजन्ग्रहा इव नभस्तले ॥ ६.७२.२० ॥
அரசே, போரில் முன்னேறி வந்த தேர்த்திரள்களும் நரவியாக்ரர்களான வீரர்களும் வானில் கோள்களைப் போல் போர்க்களத்தில் ஒளிர்ந்தனர்.
6.72.21
भीष्मस्तु रथिनां श्रेष्ठो भीमसेनं महाबलम् ।
अवारयत संक्रुद्धः सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ६.७२.२१ ॥
ஆனால் தேர்வீரர்களில் சிறந்த பீஷ்மர் கோபத்துடன் மஹாபலனான பீமசேனனைத் தடுத்தார்; முழுப் படையும் அதைக் கண்டது.
6.72.22
ततो भीष्मविनिर्मुक्ता रुक्मपुङ्खाः शिलाशिताः ।
अभ्यङ्गन्तमरे भीमं तैलघौताः सुतेजनाः ॥ ६.७२.२२ ॥
பின்னர் பீஷ்மரால் ஏவப்பட்ட, பொன் இறகுகளுடைய, கல்லில் தீட்டப்பட்ட, எண்ணெயில் கழுவப்பட்ட கூரிய அம்புகள் பீமனை நோக்கிப் பாய்ந்தன.
6.72.23
तस्य शक्तिं महावेगं भीमसेनो महाबलः ।
क्रुद्धाशीविषसंकाशं प्रेषयामास भारत ॥ ६.७२.२३ ॥
பாரதரே, மஹாபலனான பீமசேனன் கோபித்த விஷப்பாம்பு போன்ற, மிகு வேகமுடைய அவருடைய சக்தி ஆயுதத்தை அவர் மீதே எறிந்தான்.
6.72.24
तामापतन्तीं सहसा रुक्मदण्डं दुरासदाम् ।
चिच्छेद समरे भीष्मः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.७२.२४ ॥
திடீரென்று பாய்ந்து வந்த, பொன் தண்டுடைய, எதிர்க்க அரிய அந்த சக்தியை பீஷ்மர் போரில் வளைந்த கணுக்களுடைய அம்புகளால் துண்டித்தார்.
6.72.25
ततोऽपरेण भल्लेन पीतेन निशितेन च ।
कार्मुकं भीमसेनस्य द्विधा चिच्छेद भारत ॥ ६.७२.२५ ॥
பின்னர் பீஷ்மர் மற்றொரு மஞ்சள் நிற கூரிய பல்ல அம்பால் பீமசேனனின் வில்லை இரண்டாக வெட்டினார், ஓ பாரதா.
6.72.26
अपास्य तु धनुश्छिन्नं भीमसेनो महाबलः ।
शरैर्बहुभिरानर्च्छद्भीष्मं शान्तनवं युधि ॥ ६.७२.२६ ॥
உடைந்த வில்லை எறிந்துவிட்டு, மகாபலசாலியான பீமசேனன் போரில் சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரை பல அம்புகளால் தாக்கினான்.
6.72.27
सात्यकिस्तु ततस्तूर्णं भीष्ममासाद्य संयुगे ।
आकर्णप्रहितैस्त्रीक्ष्णैर्निशितैस्तिग्मतेजनैः ॥ ६.७२.२७ ॥
பின்னர் சாத்யகி விரைவாக போரில் பீஷ்மரை அணுகி, காது வரை இழுத்து எய்யப்பட்ட மிகக் கூர்மையான, தீவிர முனையுள்ள அம்புகளால்.
6.72.28
शरैर्बहुभिरानर्च्छत्पितरं ते जनेश्वर ।
ततः संधाय वै तीक्ष्णं शरं परमदारुणम् ॥ ६.७२.२८ ॥
ஓ மன்னர்களின் தலைவரே, அவன் உங்கள் தந்தையை (பீஷ்மரை) பல அம்புகளால் தாக்கினான். பின்னர் அவன் மிகக் கூர்மையான, அதி பயங்கரமான ஓர் அம்பைப் பொருத்தினான்.
6.72.29
वार्ष्णेयस्य रथाद्भीष्मः पातयामास सारथिम् ।
तस्याश्वाः प्रद्रुता राजन्निहते रथसारथौ ॥ ६.७२.२९ ॥
பீஷ்மர் விருஷ்ணி குலத்தவனின் (சாத்யகியின்) தேரிலிருந்து அவனுடைய சாரதியை வீழ்த்தினார். ஓ அரசே, தேர்ச்சாரதி கொல்லப்பட்டதால் அவனுடைய குதிரைகள் ஓடின.
6.72.30
तेन तेनैव धावन्ति मनोमारुतरंहसः ।
ततः सर्वस्य सैन्यस्य निःस्वनस्तुमुलोऽभवत् ॥ ६.७२.३० ॥
மனம் மற்றும் காற்றின் வேகம் கொண்ட அந்தக் குதிரைகள் அதே வழியில் ஓடின. அப்போது முழு படையிலும் பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.
6.72.31
हाहाकारश्च संजज्ञे पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अभ्यद्रवत गृह्णीत हयान्यच्छत धावत ॥ ६.७२.३१ ॥
மகாத்மாக்களாகிய பாண்டவர்களிடையே 'ஐயோ!' என்ற அலறல் எழுந்தது. அவர்கள் பாய்ந்தனர்: 'பிடியுங்கள், குதிரைகளைப் பிடியுங்கள், தாக்குங்கள், ஓடுங்கள்!'
6.72.32
इत्यासीत्तुमुलः शब्दो युयुधानरथं प्रति ।
एतस्मिन्नेव काले तु भीष्मः शान्तनवस्तदा ॥ ६.७२.३२ ॥
இவ்வாறு யுயுதானனின் தேரை நோக்கி பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது. அந்தச் சமயத்தில் சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர்
6.72.33
न्यहनत्पाण्डवीं सेनामासुरीमिव वृत्राहा ।
ते वध्यमाना भीष्मेण पाञ्चालाः सोमकैः सह ।
स्थिरां युद्धे मतिं कृत्वा भीष्ममेवाभिदुद्रुवुः ॥ ६.७२.३३ ॥
விருத்திரனைக் கொன்ற இந்திரன் அசுரர் படையை அழிப்பது போல் அவர் பாண்டவப் படையை அழித்தார். பீஷ்மரால் கொல்லப்பட்ட பாஞ்சாலரும் சோமகரும் போரில் உறுதி கொண்டு நேரடியாக பீஷ்மரையே தாக்கினர்.
6.72.34
धृष्टद्युम्नमुखाश्चापि पार्थाः शान्तनवं रणे ।
अभ्यधावञ्जिगीषन्तस्तव पुत्रस्य वाहिनीम् ॥ ६.७२.३४ ॥
திருஷ்டத்யும்னனைத் தலைவராகக் கொண்ட பிருதையின் மகன்களும் போரில் சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரை நோக்கி, உங்கள் மகனின் படையை வெல்லும் விருப்பத்துடன் பாய்ந்தனர்.
6.72.35
तथैव कौरवा राजन्भीष्मद्रोणपुरोगमाः ।
अभ्यधावन्त वेगेन ततो युद्धमवर्तत ॥ ६.७२.३५ ॥
அதேபோல், ஓ அரசே, பீஷ்மரும் துரோணரும் முன்னணியில் நிற்க கௌரவர்கள் வேகமாக முன்னேறினர். அப்போது போர் தொடங்கியது.